รุ่งโหย่งของวันก่อนพิธีกรรมเพียงหนึ่งวันณ บ้านผู้ปกครองทิศใต้ ของชนเผ่า ค๊อกจ๊อกซอย ยังคงปกคลุมด้วยความเงียบสงบของยามเช้า แสงแดดอ่อนๆสาดส่องผ่านช่องหน้าต่างไม้ไผ่ ทำเอาเรือนไม้เก่าแก่ดูอบอุ่นยิ่งขึ้น
+ ~+ F" f8 v* {; B' l
มูเยี๊ยะลูกชายคนเดียวของบ้าน ลุกขึ้นจากที่นอนได้อย่างคล่องแคล่วกว่าวันก่อนมาก เนื่องจากได้ สมุนไพรบำรุงที่ พ่อมูซอยิ ที่ไปขอเจียดมาจาก ผู้เยียวยา แถมยังแนะนำให้เช็ดตัวเด็กหนุ่มบ่อยๆ และให้ดื่มน้ำเยอะๆ เพื่อระบายความร้อน ทำให้ร่างกายที่เคยร้อนผ่าวราวถูกไฟลนบัดนี้กลับเย็นลงเหลือเพียงความอุ่นแผ่วเบาเขาเดินออกจากห้องนอนด้วยก้าวเท้าที่มั่นคงขึ้น แม้ยังต้องยื่นมือหาที่จับเพื่อประคองตัวตามผนังเรือนเป็นระยะ
, a" f. t+ w/ O6 s6 N/ F+ M
“มูเยี๊ยะ เอ็งเดินได้คล่องแคล่วแบบนี้ พรุ่งนี้ก็น่าจะวิ่งได้แล้วสิ” มูซอยิ ผู้เป็นพ่อเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงโล่งอกเมื่อเห็นลูกชายเดินออกมานั่งกินสำรับโหย่งกับครอบครัวได้เกือบเหมือนปกติ
8 i) m- D' g2 o0 X+ ]1 [2 p' i
มูเยี๊ยะยิ้มอ่อนๆ นั่งลงข้างๆพ่อของตน “ดีขึ้นมากแล้วพ่อ… ตัวก็ไม่ร้อนดั่งไฟแล้ว แต่ยังรู้สึกไม่ค่อยมีแรงเท่าไหร่”
" A- R) P; G& c! G4 I
“มาๆกินข้าวสุกให้เยอะๆ วันนี้ เดี๋ยวแรงเอ็งก็จะกลับมาเอง” มูซอยิ หันไปสั่งเมียที่นั่งอยู่ข้างๆ“แม่มึง ตักข้าวให้ลูกมันเยอะๆ เลย มันคงเบื่อข้าวต้มเต็มแก่แล้ว”
6 ~7 z6 {, t B* d# G* h* R
แม่ของมูเยี๊ยะยิ้มอบอุ่น ตักข้าวสวยๆ ใส่ชามลูกชาย “กินเยอะๆ นะลูก วันนี้แม่จะเช็ดตัวให้อีกซักสองสามรอบ”
# S' X9 a0 ^3 G# S8 b& O
มูซอยิเอื้อมมือมาวางที่หน้าผากและซอกคอของลูกชาย “เออ… จริงด้วย ตัวไม่ร้อนแล้ว คำแนะนำของผู้เยียวยามันได้ผลจริงๆ”
8 ^* e# g/ ~9 H* Q( [3 ?6 K5 R
“ก็น่าจะเพราะสมุนไพรที่พ่อไปขอเจียดมาด้วยแหละ”แม่ของมูเยี๊ยะ ตอบพลางรอยยิ้มที่มุมปาก เผยความโล่งอกที่ลูกชายฟื้นตัว
6 X3 E Y8 j; I* T" X; g
มูซอยิพยักหน้า แต่สีหน้าครุ่นคิด “มันน่าแปลกประหลาดนัก… พวกเอ็งป่วยพร้อมกันทั้งสี่คนแถมยังป่วยก่อนวันพิธีกรรมแค่สามวันเหมือนมีใครจงใจไม่อยากให้พิธีกรรมคัดเลือกผู้นำชนเผ่าถูกจัดขึ้น”
. Y1 |% B4 E% z
มูเยี๊ยะขมวดคิ้ว “ใครจะไปทำอะไรแบบนั้นล่ะพ่อ? ถ้าไม่มีการเลือกผู้นำคนใหม่ภัยพิบัติก็ไม่จางหายไป ไม่เห็นมีใครได้ประโยชน์อะไรเลย”
1 v( V9 X' x/ i6 u4 P* r
“เออว่ะ…เอ็งพูดอีกก็ถูกอีก” มูซอยิ ถอนหายใจ “ถ้าพิธีกรรมถูกเลื่อนออกไปก็ไม่เห็นมีใครได้ประโยชน์อะไรจริงๆ” สามคนพ่อแม่ลูกกำลังพูดคุยกันอย่างอบอุ่นทันใดนั้นเสียงตะโกนดังลั่นจากด้านหน้าบ้านก็ดังขึ้น
/ [- @# B7 E6 _! V
“ลุงมูซอยิ!! ลุงมูซอยิ!! มูเยี๊ยะ ฟื้นหรือยัง!”
$ q' z6 k7 I0 O, c/ h! B
มูซอยิเดินออกไปดู ก็พบ อาทู เด็กหนุ่มร่างกำยำยืนอยู่หน้าบ้าน พร้อมกับ อาเก๋อตู้ผู้เป็นพ่อ และแม่ของเขา
+ y- x! V* b8 @
"เย็งวะ อาทูเอ็งหายดีแล้วรึ ถึงขนาดเดินมาบ้านข้าได้แล้วเลย แล้วเป็นไงมาไงล่ะ อาเก๋อตู้กะ แม่มัน" มูซอยิเอ่ยทักทาย ครอบครัวผู้ปกครองทิศตะวันตก ที่มาเยือนกันถึงหน้าบ้านตั้งแต่รุ่งโหย่ง
1 L, R' S8 Q8 c* m3 Z0 D
“ข้า ลูก พ่ออาเก๋อตู้แข็งแรงดั่งเสาหิน ใช่มั้ยพ่อ” อาทู เบ่งกล้ามให้ดู แล้วหัวเราะเสียงดัง
$ k+ R& Z6 k( V! y+ @
“ถุย!ไอ้ลูกหมา… เดินยังไม่ตรงทางเลย ก็ร่ำร้องจะมาหา มูเยี๊ยะ เสียให้ได้” อาเก๋อตู้พูดพลางยิ้ม แต่สายตากลับแฝงความห่วงใย
! I( ?5 r! V1 l* q! T: a
“เข้ามาในบ้านก่อนเถอะ…มูเยี๊ยะ ก็ฟื้นตัวดีขึ้นมากแล้ว กำลังนั่งกินสำรับกับแม่มันอยู่ข้างใน”
( @4 B6 l0 r1 M
ภายในกระท่อมที่อบอุ่นด้วยกลิ่นข้าวสุกและสำรับเช้าสองเด็กหนุ่มได้เจอกันอีกครั้งหลังจากป่วยไข้
, E, a3 _; S% i1 z3 ^- }2 ~
“โฮ่… อาทูเอ็งเดินได้ขนาดนี้เลยหรือว่ะ ข้าเดินยังต้องหาที่จับอยู่เลย” มูเยี๊ยะเอ่ยชมเพื่อนรักด้วยรอยยิ้มกว้าง
% q, F' p, _6 M2 C
“ข้าก็แค่พอเดินได้แต่ยังไม่คล่องแคล่วเหมือนเดิม เอ็งก็กินข้าวให้เยอะๆ นะ ร่างกายจะได้ฟื้นตัวไวๆ” อาทูตอบพลางนั่งลงข้างเพื่อนเกลอ
1 d1 _( C3 p' R: Z: @
“ข้าว่าอาการเราดีขึ้นรวดเร็วกันขนาดนี้น่าจะกลับมามีกำลังพอที่จะเข้าร่วมพิธีกรรมคัดเลือกในคืนวันพรุ่งก็ได้นะ” มูเยี๊ยะเอ่ยด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวัง
8 Z0 w( Z7 d+ d/ ^ A( ?) f: ~, ?
“ข้าก็เห็นอย่างนั้นแล…พ่อข้า และ ลุงมูซอยิ ไม่ต้องห่วงนะครับเราทั้งสองคนหายดีพอเข้าร่วมพิธีกรรมได้แน่ๆ” อาทู หันไปพูดกับพ่อของตนพร้อมเบ่งกล้ามให้ดูอีกครั้ง
& G3 u+ t' ^& I: b, W
“เออ…พวกเอ็งก็อย่าทำเก่งไป… เต้นแร้งเต้นกามากไป ระวังไข้จะกลับซะเปล่าๆ” มูซอยิ ปรามลูกชายแต่ในใจกลับโล่งอกไม่น้อย หันไปหา อาเก๋อตู้ ที่พยักหน้ารับอย่างคลายกังวลเช่นกัน
3 C! i3 p7 q$ q8 Y8 f l
ระหว่างที่ทุกคนกำลังหัวเราะกันอย่างครึกครื้นมูซอยิ ลอบใช้สายตาสำรวจ อาทู ที่หล่อเหลาและกำยำเหมือน อาเก๋อตู้ผู้เป็นพ่อ ที่ตอนกลางคืนจะแปลงร่างเป็นชู้รัก ลักลอบเสพสังวาสกันที่ป่าทิศเหนือแล้วแอบคิดในใจว่า เด็กหนุ่มคนนี้จะมีควยใหญ่ราวสากยักษ์เหมือนพ่อหรือไม่ ซึ่งในอีกไม่กี่วันเค้าก็จะได้รู้คำตอบจากการร่วมเข้าพิธีกรรมคัดเลือกของเด็กหนุ่ม และได้เห็นมันด้วยสองตาเป็นแน่แท้อยู่แล้ว
: K2 v W. S6 Q' O0 o$ s
แต่ความคิดสัปดนของ มูซอยิยังไม่หยุดอยู่แค่นั้น เค้ายังจินตนาการ ไปถึงควยม้าของ ซอเพ็งที่เป็นยอดชายในฝันของใครหลายคน รวมถึงตนเองด้วย และก็ยังมีควยหัวบานในตำนานของผู้ปกครองทิศตะวันออกซึ่งทั้งหมดนั้น เค้าแทบอดทนรอไม่ไหวที่ก็จะได้เห็นมันในพิธีกรรมคัดเลือกในคืนวันพรุ่ง
3 a- j/ @5 ~) u! r4 Q
แต่ในระหว่างที่ มูซอยิกำลังคิดสัปดนอยู่นั้น มีสายตาสองคู่ที่ลอบแอบจ้องมองกันอยู่เนืองๆ แบบสื่อความนัยที่ไม่ทันมีใครได้สังเกตเห็น...2 G A2 `! l) M$ C' q+ m
6 \" U9 Z" x2 u) P4 T& Pบรรยากาศในบ้านทิศใต้คึกคักอีกครั้งด้วยการมาเยือนของครอบครัวทิศตะวันตก ความมีชีวิตชีวาที่หายไปหลายวัน กลับมาอีกครั้งราวกับเป็นสัญญาณที่ดีว่าพิธีกรรมคัดเลือกผู้นำชนเผ่าอาจจะดำเนินไปได้ตามแผน ที่จะมี ผู้ปกครองทิศ พร้อมกับลูกชายที่จะเป็นเครื่องบรรณาการ เข้าร่วมครบทั้ง 4 ทิศ...
9 X" r1 k; Q; [, r8 A( J.
2 L3 G( M% Q" z8 u5 c./ M4 A L, ?; ?2 B5 X" ` m
.( m8 m$ |& a& J) X
แต่ที่บ้านผู้ปกครองทิศตะวันออก บรรยากาศกลับอึมครึมอย่างประหลาด เพราะ เหตุการณ์เมื่อคืน ยังติดตรึงอยู่ในความทรงจำของทั้งพ่อและลูกของบ้าน อย่างไม่ลืมเลือน การเสพสังวาสที่ดุเดือดและไร้ยางอาย ยังทำให้ทั้งคู่หลบสายตากันไม่ค่อยได้ และในเช้านี้ พ่อลูกต่างมองหน้ากันด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ราวกับมีสิ่งที่อยากพูดแต่ก็ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร
* C M- B4 \/ m! vมื้อสำรับโหย่งเช้านี้จึงเงียบผิดปกติ ไม่มีเสียงหัวเราะครึกครื้นเหมือนทุกวัน
7 d, T. F, J& j% c
“ทำไมวันนี้ข้าว่ามันแปลกๆ ว่ะแม่” เจ๊ะยอ พี่ชายคนโตที่อาการดีขึ้น จนลุกมานั่งร่วมวงสำรับโหย่งได้ เอ่ยขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ
1 @1 o- b n. G0 o/ [' @( C
แม่ของเขายิ้มบางๆ “แปลกยังไงลูก แม่ว่า ก็ปกตินะ… หรือจะเป็นเพราะเอ็งไม่สบาย เลยไม่ได้มาร่วมกินสำรับหลายมื้อ เลยรู้สึกแปลกๆ ไปเอง”
8 l1 M2 ]. V7 q) I4 K“ก็ไม่รู้สิแม่… แต่ข้าว่ามันเงียบเกินไป”
6 \" [7 x7 p$ Q. |- \& k
“บ่นอะไรของเอ็งว่ะ เจ๊ะยอ กินข้าวไปคุยไป เดี๋ยวสำลักหรอก” เจ๊ะเดนะ ผู้เป็นพ่อ ปรามลูกชายเสียงเรียบขรึม ทำให้ เจ๊ะยอ จึงก้มหน้าก้มตาจ้วงข้าวคำโต เคี้ยวตุ้ยๆ ทำให้วงสำรับกลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง
1 ?9 }& Q. h" _) V) M; M
จนกระทั่งทุกคนกินเสร็จ เจ๊ะเดนะ ลุกขึ้นทำท่าจะเดินไปหลังบ้าน แล้วหันมาพูดกับลูกชายคนเล็ก
: @" [* J8 P! `' K# E
“เจ๊ะเล เอ็ง ช่วยแม่ล้างจานเสร็จแล้ว มาช่วยพ่อลงปุ๋ยที่แปลงผักหลังบ้านหน่อยนะ”
$ h/ L2 r- W+ s* n* }& j7 P8 g+ c
เจ๊ะเล พยักหน้ารับคำ รีบช่วยแม่เก็บสำรับและทำความสะอาดอย่างรวดเร็ว ก่อนเดินไปสมทบพ่อที่กำลังใส่ปุ๋ยอยู่ที่แปลงผักสวนครัวด้านหลังบ้าน
0 Y; N) w7 W8 j; U* C Y( O
2 h0 U9 [2 A" w' Rทันทีที่ลูกชายเดินมาถึง เจ๊ะเดนะ ก็เอ่ยขึ้นก่อน โดยไม่หันมามองหน้า
, `9 S' Q1 P% S6 R: K4 z( I) j. Q“เจ๊ะเล… เมื่อคืน พ่อขอโทษ พ่อไม่ควรทำอะไรแบบนั้นกับเอ็ง”
- H: P8 N8 H# v* ~เจ๊ะเล ที่กำลังจะช่วยพ่อลงปุ๋ย ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบเสียงแผ่ว
7 W" U! O# z, g0 [, J) c7 Z
“พ่อจะต้องขอโทษทำไม… เพราะเดี๋ยวในพิธีกรรมคืนวันพรุ่ง สิ่งนี้ก็ต้องเกิดขึ้นอยู่ดี ตามที่ ปี้เจ๊ะยอ บอก”
7 J. l& l- b; `: a. d% e
เจ๊ะเดนะ ถอนหายใจยาว มือที่ถือปุ๋ยหยุดนิ่ง
1 U7 Y- m8 u4 ?2 \8 o“แต่พ่อไม่รู้ตัวจริงๆ ว่ากล้าทำแบบนั้นไปได้ยังไง… พ่อควบคุมตัวเองไม่ได้เลย พ่อเงี่ยนเกินกว่าจะหักห้ามตัวเองไม่ให้ปลดปล่อยราคะของตนเองได้”
' l( M& u1 ]7 V; gเจ๊ะเล มองหน้าพ่อครู่หนึ่ง แล้วยิ้มมุมปากเล็กน้อย
) }2 R6 P" Y- h$ i2 Y4 Y( ?! Y' |
“ข้าว่า มันน่าจะเป็นเพราะกลิ่นกำยานนั้น มันคือกลิ่นเดียวกันกับในพิธีปลุก ‘ขน’ ที่ พ่อใหญ่มะลอโพ๊ะ ใช้… ตอนนั้น ข้าเองก็ทำอะไรไปแบบไม่สามารถหักห้ามความต้องการของตัวเองได้เหมือนกัน”
4 H" l7 [6 z2 V* I# I
เจ๊ะเดนะ เปล่งเสียงในลำคอเสียงแหบพร่า
; d! Y+ o; a6 @5 `“และในพิธีกรรมคัดเลือกผู้นำชนเผ่าในคืนพรุ่งนี้ พวกเขาก็จะใช้กำยานนี้อีกเหมือนเมื่อคืนแน่ๆ”
# p( V7 ]9 W" h) Y# \เจ๊ะเล พยักหน้า “งั้นวันนี้… พ่อก็ต้องห้ามเอากับแม่นะ เก็บน้ำควยไว้ก่อน ไม่งั้นบ้านเราแพ้แน่ๆ”
5 ]3 l; n% f0 D% u+ Q7 ]9 r
เจ๊ะเดนะ ยิ้มมุมปาก มือยังคงลงปุ๋ยต่อไป
& @% t( ?- H# c$ j“ข้ารู้หรอกน่า ไอ้ลูกหมา… ว่าแต่เอ็งเถอะ พรุ่งนี้ เอ็งโดนหนักกว่าเมื่อคืนแน่ๆ ฮะฮะฮ่า”
# K8 ^% _$ m+ y( n( M! u9 J“โธ่ พ่ออ่ะ… แทนที่จะให้กำลังใจ กลับมาขู่ข้าสะอีก” เจ๊ะเล ทำหน้าบึ้ง แต่ปากยังยิ้ม ตามประสาเด็กหนุ่มที่ถูกสอนให้มองโลกในแง่ดีอยู่เสมอ
6 u# x+ O2 [! G( M
“นั้นนะสิเนอะพ่อ… อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด”
6 g# p, x' A3 h' Z# ]. o3 ~* L
เจ๊ะเดนะ วางมือลงปุ๋ย หันมามองลูกชายตรงๆ
* o c& ~. X2 u
“ช่าย… อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด มาถึงขนาดนี้แล้ว มันเป็นหน้าที่ของพวกเราในการเป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรมสืบสานชนเผ่าของเรา… ยังไงเสีย วันนี้เอ็งก็อย่าเข้านอนดึก พักผ่อนเยอะๆ ร่างกายจะได้พร้อม”
7 E+ }+ x4 K1 m- ]5 k6 u$ k- a( F
เจ๊ะเล ยิ้มกว้าง “ก็ถ้าวันนี้ พ่อไม่เย็ดกับแม่ ข้าก็ได้เข้านอนเร็วแหละ ฮะฮะฮ่า” พูดเสร็จ เจ๊ะเล ก็วิ่งหนีออกไปหน้าบ้านทันที
- `4 @3 A9 y( \2 t4 o6 M) C* ?
“ไอ้เจ้าลูกคนนี้เนี๊ยะ!” เจ๊ะเดนะ ตะโกนไล่หลัง แต่ปากก็ยังยิ้มอยู่ด้วยเช่นกัน
5 X3 n2 r2 |' h% V) y& j1 k* |บ้านทิศตะวันออกกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ด้วยเสียงหัวเราะและความรื่นเริงที่เริ่มกลับมา [$ R% T) d- t# d6 L, m5 Q
.
: J- v/ Y" C2 N( E' _3 s.
$ h! Z: C: @' K( ^.
- L: @2 |! c) d# ^9 {* E: qส่วนที่บ้านผู้ปกครองทิศเหนือ บรรยากาศของสำรับโหย่งเช้าก็อึมครึมไม่แพ้กัน แต่ด้วยเหตุผลที่แตกต่างออกไป
6 K9 R# c9 g6 b. U# Tลูกชายทั้งสองคน ก้มหน้าก้มตากินข้าวแบบไม่พูดไม่จา แต่ในใจต่างมีคำพูดมากมายที่ค้างคาอยู่เต็มอก เพียงแต่รู้ดีว่าเอื้อนเอ่ยออกไปก็ไร้ประโยชน์
; X. E+ |$ {+ ~! ^$ y
ซอโม๊ะ พี่ชายคนโต อาการดีขึ้นบ้าง แต่ยังห่างไกลจาก อาทู และ มูเยี๊ยะ ใบหน้าของเขายังซีดเซียวเล็กน้อย เพราะ ซอเพ็ง ผู้เป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยว ไม่ได้รีบเร่งไปขอเจียดสมุนไพรเพิ่มจากผู้เยียวยาเหมือนบ้านอื่นๆ เนื่องจากบ้านทิศเหนือมี ซอแฮะ ผู้น้องเป็นผู้เข้าร่วมพิธีกรรมแทนอยู่แล้ว แถมเด็กหนุ่ม ก็ไม่มีแม่มาค่อยเช็ดตัวระบายความร้อนให้ แบบลูกชายบ้านอื่นๆ อีกด้วย
0 _8 f$ |/ E1 T, G8 Eในใจของ ซอโม๊ะ อยากจะเอ่ยปากขอโอกาสจากพ่ออีกครั้งให้ตนเองได้เข้าร่วมพิธีกรรม แต่สภาพร่างกายที่ยังไม่พร้อม ทำให้เขากล้ำกลืนคำพูดนั้นลงคอ
: f6 u- I3 ?0 ~# G/ g7 i: Pส่วน ซอแฮะ ผู้น้อง ก็เห็นความกระอักกระอ่วนของปี้ชายชัดเจน เขาอยากจะเอ่ยปากบอกพ่อแทน แต่รู้ดีว่าการตัดสินใจของบ้านทิศเหนือ อยู่ภายใต้อำนาจของ ซอเพ็ง ผู้พ่อเพียงผู้เดียว
# m, Z( b0 b# m% Jและถ้าพ่อไม่เปลี่ยนใจ ใครก็ทัดทานไม่ได้ ทั้งสองคนจึงทำได้เพียงเงียบ และเก็บความปรารถนาไว้ในใจ โดยหวังลึกๆ ว่าพ่อจะเปลี่ยนใจและเอ่ยปากออกมาเอง
" M3 o; j( D; B3 a4 j' n, Oแต่สิ่งที่เด็กหนุ่มทั้งสองหวังไว้ ก็ไม่ได้บังเกิดขึ้น
- |: N2 Q; l: L9 n$ x/ G, j$ Dซอเพ็ง นั่งกินข้าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่เอ่ยถึงพิธีกรรมแม้แต่คำเดียว ราวกับทุกอย่างยังคงเป็นไปตามแผนที่เขาวางไว้ตั้งแต่แรก ทำให้บรรยากาศในบ้านทิศเหนือจึงเต็มไปด้วยความเงียบงันที่หนักอึ้ง มีเพียงเสียงเคี้ยวอาหารที่ดังแผ่วเบา
.
.
.
; @! ?5 d0 _3 ~หลังมื้อสำรับโหย่ง เมื่อพระอาทิตย์เคลื่อนตัวขึ้นสูงทำมุมทะแยงกับท้องฟ้า ชนเผ่า ค็อกจ๊อกซอย ก็เริ่มกลับมาคึกคักมีชีวิตชีวาอีกครั้ง
+ w. f6 c$ O* ~; J4 @: E Mถึงแม้เงาของภัยพิบัติจะยังไม่เลือนหาย แต่ชาวบ้านจากทุกทิศต่างพากันเดินทางไปยังเรือนของผู้ปกครองทิศที่ตนศรัทธา หอบหิ้วข้าวปลาอาหาร สมุนไพรบำรุงกำลัง และของมีค่าต่างๆ ไปมอบให้ เพื่อเสริมแรงและขวัญกำลังใจให้ผู้ปกครองทิศและลูกชาย หวังให้พวกเขาจะได้ขึ้นเป็นผู้นำชนเผ่าคนใหม่
2 S- U; H! m G. i. _0 ~! _2 {. v: }/ `6 ~+ P( r
หน้าบ้านของผู้ปกครองทั้งสี่ทิศจึงเนืองแน่นไปด้วยผู้คนไม่ต่างกัน และนอกจากกำลังใจที่จะมาเชียร์ผู้ปกครองทิศของตนแล้ว ยังเต็มไปด้วยความห่วงใยต่อบรรดาลูกชายของบ้านทั้งสี่ ว่าร่างกายจะฟื้นทันพิธีคืนวันพรุ่งหรือไม่ ชาวบ้านแวะเวียนนำยา นำต้มสมุนไพร และเครื่องบำรุงมาให้ไม่ขาดสาย ราวกับกำลังใจจากคนทั้งหมู่บ้านถูกเทกองไว้หน้าชานเรือนทั้งสี่หลัง
. y6 G. w+ ` u' g# \นอกจากบริเวณหน้าบ้านของผู้ปกครองทิศทั้งสี่แล้วนั้น ที่กาดกอม บริเวณลานสังสรรค์กว้างในเขตทิศใต้ มีการตั้งโต๊ะของ “ทีมเชียร์” แต่ละบ้านอย่างเอิกเกริก ชาวบ้านแบ่งแยกกันออกเป็นก๊กและก๊วน ที่ต่างฝ่ายต่างโอ้อวดถึงความเก่งกล้าของผู้ปกครองทิศที่ตนหนุนหลัง พร้อมเปิดพนันขันต่อกันเป็นคู่ ๆ ข้าวสาร เนื้อแห้ง สมุนไพร เครื่องใช้ไม้สอย ถูกนำมากองวางเป็นเดิมพัน
2 P# V2 l6 `! ^$ P% z8 E, w5 `แม้แต่เด็กเล็กๆ ก็ยังเอาของเล่นไม้แกะสลัก หรือลูกหินสีสวยมาพนันกันตามประสา เลียนแบบผู้ใหญ่เสียจนทั้งหมู่บ้านเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ เสียงเถียงกัน และเสียงเชียร์อึงคะนึง ต้อนรับ “วันเฝ้าพิธี” ที่ถือเป็นเทศกาลใหญ่ที่สุดของ ค็อกจ๊อกซอย เลยก็ว่าได้
: g- ?0 _8 U* P
แต่ท่ามกลางความคึกคักนั้น มีใครคนหนึ่งยืนนิ่ง มองถุงผ้าสีดำลายปักในมืออย่างเงียบๆ
' y) W% H$ v2 X0 F! z! \เขาคนนั้นคือ มะเย่ง
6 V# ~" L$ u) G b4 g1 M2 ?เขาจำได้เพียงว่า ตนเก็บมันมาจากถ้ำริมผาน้ำตกในป่าทิศเหนือ ที่เมื่อคืนเข้าไปเสพสังวาสบุรุษกับบุคคลปริศนามากหน้าหลายตา หมายเพียงปลดปล่อยความเงี่ยนอย่างที่ทำเป็นประจำ
) W1 Q0 P$ G, h6 M% N. q; qแต่เหตุใดเขาจึงเก็บถุงผ้านี้กลับมา เขาพยายามนึกเท่าไหร่ก็ไม่ออก ซึ่งเค้าเพียงคิดเอาเองว่า คงไม่อยากปล่อยให้มันกลายเป็นขยะอยู่ในป่า
; v3 j% i8 K% a. i
ฤทธิ์ของป่าต้องมนต์ ส่งผลโดยตรงกับความทรงจำ ทำให้เขาจำไม่ได้เลยว่าเมื่อคืนตนได้พบใคร หรือร่วมรักกับผู้ใด รวมถึงความทรงจำที่เลือนหายไปจากหัวโดยสิ้นเชิง.. โดยเฉพาะกับความจริงที่ว่า ถุงผ้าใบนี้คือสิ่งที่สองพ่อลูกแห่งบ้านทิศตะวันออกกำลังตามหา
+ B7 [/ g* l+ ^$ T( t
มะเย่ง จึงเปิดถุงผ้าดูด้านในเพื่อพยายามหาเหตุผลให้กับตัวเองว่าทำไมถึงได้เก็บมันกลับมา แต่เขาก้ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่า สิ่งที่อยู่ในถุงผ้านั้น คือเห็ดเลือดเดือดแห้งกรังอยู่สองสามดอก
) k) |7 k1 j& ^! s( r( h* f
เพียงเห็น มะเย่ง ก็ขมวดคิ้วทันที เพราะไม่มีใครใน ค็อกจ๊อกซอย กินเห็ดชนิดนี้ เพราะมันเป็นเห็ดพิษ และเขารู้ดีถึงสรรพคุณของพิษจากเห็ดชนิดนี้
7 T e, Y+ z% Q, cแต่หากมีคนเก็บเห็ดชนิดนี้ใส่ถุงผ้าไว้อย่างดี ก็มีเหตุผลเดียวเท่านั้น… คือ มันถูกเก็บไว้เพื่อใช้ประโยชน์จากพิษเอาไปวางยาใครบางคน
$ b9 O8 M9 Y+ y$ x% q0 [และเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เด็กหนุ่มทั้งสี่บ้านล้มป่วยพร้อมกัน อาการของพวกเขาที่เชื่อมโยงกับพิษของเห็ดที่อยู่ในถุงผ้าในมือ ความเย็นเฉียบก็แล่นวาบขึ้นตามสันหลังของ มะเย่ง จนขนแขนลุกซู่
( T6 Y8 @9 S7 K- J( d4 A+ }
เขาค่อยๆ ปะติดปะต่อเรื่องราวในหัวอย่างช้าๆ ก่อนจะก้มมองถุงผ้าในมืออีกครั้ง หรือนี่อาจเป็นหลักฐานสำคัญที่บ่งบอกว่า การล้มป่วยของเด็กหนุ่มทั้งสี่คน ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มีใครบางคน “จงใจ” ให้มันเกิดขึ้น และปัญหาคือ… คนๆ นั้นคือใคร!!!
% Y, v: E3 C' Z, @, }* W" Iมะเย่ง ไม่รอช้า รีบรุดก้าวเดินเร่งฝีเท้า หมายนำเรื่องนี้ไปปรึกษา พ่อใหญ่มะลอโพ๊ะ พ่อของตนเอง
0 i& J& e* h! q2 u. Y1 S% q6 aแต่เมื่อมาถึง และได้แจ้งสิ่งที่ตนวิเคราะห์แล้วให้กับ พ่อ ฟังแล้ว พ่อใหญ่มะลอโพ๊ะ กลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงหนักแน่น
2 S8 t& T3 g) `- \“สิ่งที่เอ็งคิดยังเป็นเพียงการคาดเดา… ยังไม่มีหลักฐานยืนยันว่าเห็ดพิษในถุงผ้าเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเด็กทั้งสี่คนจริง เราไม่ควรรีบร้อนสรุปสิ่งต่างๆ ก่อนที่จะได้รับการสอบสวนและยืนยัน”
7 V/ X2 K. m3 M: J
ยิ่งในเวลานี้ พิธีกรรมคัดเลือกผู้นำชนเผ่ากำลังจะเริ่มขึ้นในคืนวันพรุ่ง ชาวบ้านต่างเฝ้ารอคอยผู้นำคนใหม่ หากนำเรื่องนี้ออกไปพูดกลางลานประชาคมตอนนี้ มีแต่จะทำให้ผู้คนแตกตื่นและ ค็อกจ๊อกซอย จะวุ่นวายยิ่งกว่าเดิม
4 j" p5 q6 @7 Q0 n; g: fเพราะสิ่งสำคัญที่ชาวบ้านคาดหวังจะให้เกิดตอนนี้ คือ การได้ผู้นำคนใหม่ เพื่อยุติภัยพิบัติ หาใช่การหาต้นเหตุของการป่วยของเด็กทั้งสี่คนไม่
. x' W* M/ D+ U6 _' X) n
พ่อใหญ่มะลอโพ๊ะ จึงบอกลูกชายให้เก็บเรื่องนี้ไว้ก่อน และค่อยแจ้งให้ผู้นำชนเผ่าคนใหม่ดำเนินการสืบสวนหลังพิธีกรรมคัดเลือกผู้นำคนใหม่เสร็จสิ้นแล้ว
.
.
.
9 b3 r& J4 l4 s$ lคืนสิบสี่ค่ำ ก่อนวันพิธีกรรม หรือที่ชาวบ้านชอบเรียกกันว่า “คืนเฝ้าเพ็ญ” ดวงจันทร์เกือบเต็มดวงลอยเด่นอยู่เหนือยอดไม้ แสงสีเงินสาดกระจายไปทั่ว ค็อกจ๊อกซอย จนทั้งหมู่บ้านสว่างราวกับกลางวัน เป็นคืนที่ชาวบ้านต่างเฝ้ารอ
9 P- L4 O! ^6 @6 y
ผู้คนต่างออกมาร้องรำ ฮัมเพลง ดื่มกิน และสังสรรค์กันอย่างสนุกสนาน เพราะทุกคนเชื่อว่า ภัยพิบัติกำลังจะสิ้นสุดลง และพิธีกรรมคัดเลือกในคืนพรุ่งนี้… พวกเขาจะได้ผู้นำคนใหม่ในรุ่งเช้าวันถัดไป
7 f. X* S4 @0 x# ]8 w
ข้าวปลาอาหารที่เคยเก็บงำไว้ด้วยความหวาดกลัว ถูกขนออกมาวางเต็มลาน ผู้คนกินดื่มกันอย่างไม่หวงแหน ราวกับนี่คือคืนสุดท้ายก่อนโลกจะเปลี่ยนแปลง เพราะตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา ชาวค็อกจ๊อกซอยใช้ชีวิตอย่างอดออม กระเหม็ดกระแหม่ ท่ามกลางความแร้นแค้นจากภัยพิบัติ ทั้งอาหาร น้ำดื่ม และทรัพยากรถูกใช้อย่างประหยัดที่สุด
5 ^/ t5 T' m( L; U8 k" l
แต่คืนนี้… ทุกคนต่างเชื่อมั่นว่า หลังคืนวันพรุ่ง ทุกอย่างจะกลับคืนสู่ความอุดมสมบูรณ์อีกครั้ง
2 E" Z3 e a' |$ A J( ~- ผืนป่าจะกลับมาเขียวชอุ่ม
- ลำธารจะไหลรินดังเดิม
- พืชผักผลไม้จะออกดกเต็มไร่
- สัตว์เลี้ยงจะกลับมาอ้วนสมบูรณ์ วิ่งกรูอยู่ทั่วคอก
- และผู้คนทุกคน… จะกลับมาแข็งแรง มีชีวิตชีวา เหมือนในวันวานอีกครั้ง
2 k( Q5 ~; u2 Eเสียงพูดคุย ดื่มกิน ร้องรำ ฮัมเพลง ดังเซ็งแซ่ไปทั่วบริเวณลานพบปะสังสรรค์ ต่างจากบริเวณบ้านของผู้ปกครองทิศทั้งสี่หลัง ที่เงียบสงบผิดปกติ ทั้งสี่ครอบครัวต่างรีบเข้านอน พักผ่อนกันตั้งแต่หัวค่ำ เพื่อเตรียมร่างกายให้สมบูรณ์พร้อมที่สุดสำหรับพิธีกรรมในคืนพรุ่งนี้
% b6 ^; C/ ^1 |% Q1 }0 l3 zแต่ค่ำคืนนี้ มันยากที่จะข่มตาหลับได้อย่างง่ายดาย โดยเฉพาะเด็กหนุ่มทั้งสี่ผู้ถูกเลือกให้เข้าร่วมพิธีศักดิ์สิทธิ์ในคืนวันพรุ่ง ซอแฮะ, เจ๊ะเล, มูเยี๊ยะ และ อาทู
แม้ร่างกายจะอ่อนล้า ทว่าหัวใจกลับตื่นเสียยิ่งกว่า ความคิดนับไม่ถ้วนโบยบินอยู่ในหัวราวฝูงผีเสื้อที่บินวนไร้วันยอมเกาะนิ่ง พวกเขาครุ่นคิดถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่ง กังวลว่าตนเองจะทำอะไรผิดพลาด ส่งผลเสียให้กับพิธีกรรม หรือส่งผลกับพ่อของตนที่จะพลาดโอกาสสำคัญในชีวิตไปหรือไม่
# Y$ f2 S) b" |# W" pและยังมีเด็กหนุ่มอีกสองคนที่พลาดโอกาสสำคัญที่จะเข้าร่วมพิธี คือ ซอโม๊ะ และ เจ๊ะยอ, y+ j' G' C( R( P2 j. S) ?
ซอโม๊ะ นอนกลอกตาไม่หลับ น้อยใจเล็กน้อยที่พ่อเลือกให้ ซอแฮะ เข้าร่วมแทนตนเอง ทั้งที่เขาเฝ้าฝึกซ้อมมานานหลายเดือน และเขาเองก็ทำตามคำสั่งที่พ่อบอกให้ทำทุกอย่าง แต่เขาก็พยายามเข้าใจว่า พ่อคงต้องเลือกคนที่พร้อมและร่างกายสมบูรณ์ที่สุด
! J; h: r% t3 e+ E* [+ l" r) y
ส่วน เจ๊ะยอ ก็แอบเสียดายที่ตนเองไม่แข็งแรงพอ โดยเขาเป็นคนเลือกให้น้องชาย เจ๊ะเล เข้าร่วมแทน เพราะเกรงว่าความไม่สมบูรณ์ของตนจะเป็นอุปสรรค ทำให้พ่อพลาดโอกาสสำคัญนี้ ซึ่งถ้าครั้งนี้บ้านทิศตะวันออกไม่ชนะ ก็ไม่รู้ว่าพิธีกรรมคัดเลือกครั้งถัดไปจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ และในตอนนั้น พ่อของตนอาจจะแก่เกินไปแล้วก็ได้
2 A3 E* V. p; gทั้ง ซอโม๊ะ และ เจ๊ะยอ ต่างกังวลว่าน้องชายจะสามารถปฏิบัติภารกิจสำคัญนี้แทนตนเองได้ดีหรือไม่ ปนกับการเป็นห่วงว่าน้องชายจะรับมือกับพิธีกรรมอันแสนโหดร้ายครั้งนี้ไหวหรือไม่
# n0 Y0 s! M( |8 M9 h
แต่เมื่อความเหนื่อยล้าค่อย ๆ เอาชนะความฟุ้งซ่าน เปลือกตาของทุกคนจึงปิดลงทีละน้อย ทว่ามันเป็นเพียงการหลับตื้น ๆ ราวกับวิญญาณยังคงเฝ้ารอรุ่งสาง" x/ d) n& n2 @# z! X
.
.
.
แล้วก่อนที่พวกเขาจะทันรู้ตัว... แสงแรกของเช้าวันแห่งพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์ ก็ทอดตัวลงเหนือหุบเขาอย่างเงียบงัน
5 G$ T8 X# m4 Z" q, ~8 [5 F2 b* R: K+ @1 Y' R# o) k' N
บรรยากาศของวันพิธีกรรมนั้นเงียบและเคร่งเครียดผิดปกติ ทั้งหมู่บ้านราวกับหยุดหายใจ ความครึกครื้นจากงานเลี้ยงเมื่อคืนมลายหายไปจนสิ้น ถนนดินที่เคยมีเด็กวิ่งเล่นและหญิงชรานั่งทอผ้า กลับว่างเปล่าอย่างประหลาด ประตูบ้านทุกหลังยังปิดสนิท ราวกับผู้คนต่างพร้อมใจกันปล่อยให้หมู่บ้านตกอยู่ในความเงียบ เพื่อเก็บแรงและเก็บใจไว้สำหรับพิธีอันศักดิ์สิทธิ์ยามเย็น
# _% w7 v- K5 _0 u& G+ V: }5 {
ไม่มีผู้ใดออกล่าสัตว์
ไม่มีผู้ใดเข้าป่าหรือทุ่งนาเพื่อเก็บของป่าหรือเพาะปลูก
ไม่มีแม้แต่เสียงขวานกระทบฟืน2 E! E- u) z4 ~3 I
ทั้งหมู่บ้านต่างเฝ้ารอ...ช่วงเวลาที่ชะตาของผู้ปกครองทิศทั้งสี่จะถูกตัดสิน
7 S" J6 f. ~0 bจนเมื่อดวงตะวันเริ่มคล้อยต่ำ เหล่าผู้เข้าร่วมพิธีกรรมคัดเลือกและบุตรชายต่างชำระร่างกายตามธรรมเนียม ก่อนสวมเครื่องแต่งกายประจำตระกูลอย่างสมเกียรติ
2 a8 J0 W, K. ^9 }, h& o# qกางเกงผ่าจ็อกที่ปักลวดลายด้วยเส้นด้ายหลากสี เสื้อกั๊กทอลายซึ่งสืบทอดจากบรรพชน และผ้าโพกศีรษะซึ่งจะถูกนำออกมาสวมเพียงในวันที่สำคัญที่สุดของเผ่าเท่านั้น
; y' c$ d# o6 l4 @9 A- zไม่มีผู้ใดเอ่ยคำพูดเกินจำเป็น มีเพียงสายตาของพ่อที่มองลูกชาย...และสายตาของลูกชายที่ตอบกลับอย่างเข้าใจ โดยไม่จำเป็นต้องมีถ้อยคำใด
6 w1 [0 p, E8 z7 P( ^ Y
ครั้นเมื่อถึงเวลา ทั้งสี่ครอบครัวจึงออกเดินจากบ้านของตนอย่างพร้อมเพรียง โดยมีชาวบ้านจำนวนไม่น้อยเดินตามมาส่งเงียบ ๆ ไม่มีเสียงโห่ร้อง ไม่มีเสียงหัวเราะ มีเพียงเสียงฝีเท้าที่เหยียบพื้นดิน และสายลมที่พัดผ่านยอดไม้ และ ปลายทางของพวกเขาคือต้นไม้ใหญ่โบราณ ณ ชายป่าทิศเหนือ สถานที่ซึ่งชาวเผ่าทุกคนทราบดีว่า...เป็นประตูสู่ป่าศักดิ์สิทธิ์
" q0 i) {6 y+ i0 q- R( o
ผู้ที่มาถึงก่อนคือ พ่อใหญ่มะลอโพ๊ะ ผู้ทำหน้าที่นำประกอบพิธี พร้อมด้วย ซอเพ็ง ผู้ปกครองแห่งทิศเหนือ เจ้าของผืนป่าศักดิ์สิทธิ์ และ ซอแฮะ บุตรชายคนเล็ก ผู้รับหน้าที่แทนพี่ชายในพิธีครั้งนี้
3 e Q" L3 [% l$ T R+ D0 s& z, r
ไม่นานนัก เจ๊ะเดนะ กับ เจ๊ะเล และ อาเก๋อตู้ กับ อาทู ก็ทยอยเดินทางมาถึงแทบจะพร้อมกัน และครอบครัวสุดท้ายที่ปรากฏคือ มูซอยิ กับ มูเยี๊ยะ จากทิศใต้ ที่ใช้เวลาเดินทางนานที่สุด
& J) v" k) {: v n, \
เมื่อทุกคนมารวมตัวกันใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ ไม่มีผู้ใดเอื้อนเอ่ยแม้แต่คำเดียว ราวกับทุกคนต่างรู้ดีว่า... นับจากก้าวแรกที่เดินเข้าสู่ป่าศักดิ์สิทธิ์ ชีวิตของบุคคลทั้งแปด โดยเฉพาะเด็กหนุ่มทั้งสี่ จะไม่มีวันเป็นเหมือนเดิมอีกต่อไป
3 G- }$ \" C- d! a) \' M6 t% cเมื่อฤกษ์ยามอันศักดิ์สิทธิ์มาถึง พ่อใหญ่มะลอโพ๊ะ ก็เป็นผู้ก้าวเดินนำออกไปก่อน
! O( O) U8 u" E, K* ^, Eแม้อาการป่วยจะยังไม่หายเป็นปกติ แต่ชายชราผู้เป็นดั่งเสาหลักของเผ่ายังคงยืนหยัดอย่างสง่างาม มือหนึ่งกำไม้เท้าแก่นเก่าไว้เพื่อช่วยพยุงร่างกาย ทุกย่างก้าวของเขาช้า หนักแน่น และเปี่ยมด้วยความหมาย
2 J! T( Q; N: X) sเบื้องหลังที่เดินตามถัดมา คือผู้ปกครองแห่งทั้งสี่ทิศ ซอเพ็ง แห่งทิศเหนือ มูซอยิ แห่งทิศใต้ เจ๊ะเดนะแห่งทิศตะวันออก และอาเก๋อตู้แห่งทิศตะวันตก เดินเรียงเป็นหน้ากระดานอย่างพร้อมเพรียง
; o* z5 q: u( K+ ?& z) Vแถวถัดลงมาคือเด็กหนุ่มทั้งสี่—ซอแฮะ มูเยี๊ยะ เจ๊ะเล และ อาทู
/ Z( @' Q/ f+ D: {3 } K/ i
, ~$ K# S( I' S9 @
ไม่มีเสียงใดถูกเอื้อนจากทั้งแปดคน มีเพียงเสียงฝีเท้าที่เหยียบย่ำผืนดินชื้น เสียงใบไม้เสียดสีกันเหนือศีรษะ และเสียงลมเย็นที่พัดลอดเรือนยอดไม้ ราวกับทั้งผืนป่ากำลังเฝ้ามองการมาถึงของพวกเขา
/ I" F6 A3 a+ T' m9 f0 D6 ]0 f
ขบวนพิธีค่อย ๆ เคลื่อนผ่านแนวต้นไม้ใหญ่ มุ่งลึกเข้าสู่ป่าทิศเหนือ...สถานที่ซึ่งชาวเผ่าขนานนามว่า ป่าศักดิ์สิทธิ์
* _% m) q, M8 b$ B( |; B- U- z8 {& cด้านหลัง เสียงโห่ร้องอวยพรและเสียงตะโกนให้กำลังใจของชาวบ้านดังกึกก้องไปทั่วหุบเขา
6 ^ w% T% z# d! H
ทว่า...ไม่มีชาวบ้านผู้ใดก้าวเดินตามเข้ามา
: `+ \2 R/ m, k$ f* f: `0 L* |
ราวกับมีเส้นแบ่งที่มองไม่เห็น ขีดคั่นโลกของผู้คนเอาไว้จากดินแดนซึ่งมีเพียงผู้ได้รับเลือกเท่านั้นที่มีสิทธิ์ล่วงล้ำ
/ t m2 r0 y0 W" ~6 Yยิ่งเดินลึกเข้าไป เสียงเชียร์จากหมู่บ้านก็ยิ่งเลือนหาย เหลือเพียงความเงียบที่ปกคลุมผืนป่า และแล้วในห้วงแห่งความเงียบนั้น...
; x- @$ V& k( \& G* N
เด็กหนุ่มทั้งสี่ก็สูดลมหายใจพร้อมกันแทบไม่รู้ตัว
1 x1 E( q9 G6 F% d+ f/ D6 x) x8 hกลิ่นหอมคุ้นเคยค่อย ๆ ลอยมาตามสายลม
# L5 W$ b/ ?+ K% |# {2 Sมันเป็นกลิ่นหวานปนฉุนของ กำยานอักราคา' C9 B, [$ G- S/ T9 J
กลิ่นที่พวกเขาเคยได้สัมผัสเพียงไม่กี่ครั้งในชีวิต
- h" L9 n; q4 h( z4 {กลิ่นแห่งพิธีกรรม n' Y# Y2 }! Z& }! d `1 Q
กลิ่นที่บอกให้รู้ว่า...พวกเขาได้ก้าวเข้าสู่อาณาเขตของสิ่งศักดิ์สิทธิ์แล้ว- K' z5 x+ X9 c& q3 ~' i! B
9 c; J8 Z0 C( x
ทันทีที่สูดรับกลิ่นนั้น ร่างกายของชายทั้งแปดก็เกิดการตอบสนองราวกับถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจากภายใน
( F7 I( L' O( M: N
ใช่แล้ว...
9 D( o# u' }' @% C {4 D
กำยานอักราคาเป็นเครื่องหอมศักดิ์สิทธิ์ที่มีฤทธิ์ปลุกเร้าสัญชาตญาณอันดิบเถื่อน ผู้ใดสูดดมเข้าไปจะค่อย ๆ ตกอยู่ในภวังค์แห่งแรงปรารถนา สติและเหตุผลเลือนรางลง ขณะที่แรงขับภายในความใคร่ความร่านราคะกลับยิ่งทวีความรุนแรง ราวกับถูกชักนำด้วยอำนาจลึกลับบางอย่าง
2 J) Q4 q4 Y& x
ยิ่งเดินลึกเข้าไป กลิ่นกำยานก็ยิ่งเข้มข้นแน่นอวลไปทั่วผืนป่า ความร้อนรุ่มแผ่ซ่านจากภายในกายของทุกคนจนเหงื่อผุดซึมทั่วเรือนร่าง
Y# a+ P; _8 U$ o- f4 wหลายคนเริ่มปลดเสื้อกั๊กและผ้าโพกศีรษะออกทีละชิ้น เพื่อบรรเทาความอึดอัดที่โหมกระหน่ำอยู่ภายใน
- |4 e7 I, b( I ]. R
แม้ร่างกายจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างชัดเจน แต่สายตาของทุกคนยังคงทอดตรงไปเบื้องหน้า ราวกับตกอยู่ภายใต้อำนาจของพิธีกรรม ยังคงก้าวเดินตามพ่อใหญ่มะลอโพ๊ะอย่างพร้อมเพรียงโดยไม่มีผู้ใดลังเล
6 _/ S$ N/ [" C5 G
ยิ่งลึกเข้าไปอีก ความเข้มข้นของกำยานก็ยิ่งโอบล้อมทุกลมหายใจ
8 W- b t) u" i; X. G0 P+ h& _
ชายทั้งแปดทยอยปลดเปลื้องเครื่องแต่งกายที่เหลืออยู่ทีละชิ้น จนท้ายที่สุดไม่เหลือสิ่งใดปกปิดเรือนกาย พวกเขาก้าวเดินต่อไปอย่างเปลือยเปล่า ควยยาวใหญ่หัวบานชี้โด่ชี้เด่ แกว่งซ้ายที ขวาที น้ำเงี่ยนไหลทะลักสะบัดเป็นสาย
. u7 e2 m" V9 B
เสียงไข่ใบโตกระทบหน้าขา “เฉาะแฉะ” ตามการก้าวเดิน ท่ามกลางความเงียบของผืนป่าและไออุ่นที่แผ่ซ่านจากแรงปรารถนาอันไม่อาจควบคุม
4 \* p) s, o Z+ \แม้สภาพร่างกายจะแสดงออกถึงอิทธิพลของกำยานอย่างเด่นชัด แต่ไม่มีผู้ใดหันมองกัน ไม่มีผู้ใดกล่าววาจา ทุกคนเพียงก้าวต่อไปอย่างเป็นจังหวะ ราวกับกำลังถูกบางสิ่งนำทางไปยังจุดหมายเดียวกัน
; S8 j) b/ T& s( a( m2 n6 ~' h# q
แล้วในที่สุด...
) J% d+ S' G7 s- q
พ่อใหญ่มะลอโพ๊ะ ผู้เดินนำขบวนมาตลอด ก็หยุดฝีเท้าลง
8 C( X, }) u, l% t2 S
เขาค่อย ๆ หันกลับมามองผู้เข้าร่วมพิธีทั้งแปด
" j5 c0 X+ w- j+ l$ c+ K! O
และทุกคนก็หยุดยืนอยู่พร้อมกัน ท่ามกลางความเงียบงันของป่าศักดิ์สิทธิ์
9 h6 |0 a" \# S/ u& V# W
ไม่มีสายลม
, C$ R+ ?. s' Q$ d- D
ไม่มีเสียงแมลง
5 u6 H* g3 E; A* i* ` Y" ~
แม้แต่เงาของต้นไม้ก็เหมือนหยุดเคลื่อนไหวราวกับทุกสรรพชีวิตกำลังรอฟังบางสิ่ง
! `/ j5 c4 P+ {
ดวงตาของพ่อใหญ่มะลอโพ๊ะค่อยๆ เลื่อนลอย
, L6 ], `5 I4 s9 k5 ]
ลมหายใจของเขาหนักขึ้นก่อนที่ร่างทั้งร่างจะนิ่งสนิทราวกับวิญญาณของเจ้าตัวได้ถอยหลบไปอยู่เบื้องหลัง
แล้วริมฝีปากของเขาก็ขยับ...
6 P% |: l3 l1 K+ K
ช้า ๆ
3 f" B: b8 H! H* o6 B
โดยที่เขามิได้ตั้งใจ
5 U& t) s0 g4 M: @5 F- g& b) k/ d y d; v. T _' \: |
“ข้าได้นำพาพวกเจ้า… ผู้ปกครองทิศทั้งสี่ และเครื่องบรรณาการที่จะเข้าสู่พิธีกรรมคัดเลือกเป็นผู้นำชนเผ่าคนใหม่ มาถึงเขตป่าศักดิ์สิทธิ์แล้ว”
X' J5 a6 P+ f3 U5 J; b3 n
1 Q9 N) |4 {/ P; s+ y. |เสียงที่เปล่งออกมา...หาใช่เสียงของพ่อใหญ่ที่เราคุ้นเคยไม่
3 u' g9 y2 N9 A. Y5 s4 t8 P2 F
มันกังวานลุ่มลึก หนักแน่น ราวกับดังมาจากผืนป่า ผืนดิน และท้องฟ้าพร้อมกัน
! N! r+ K9 Y! O4 y x
ราวกับมีบางสิ่งกำลังใช้ร่างของพ่อใหญ่มะลอโพ๊ะเป็นเพียงสื่อกลาง/ {: i4 d1 A- a* _; } C* I& Z1 i
เสียงนั้นดังก้องไปทั่วบริเวณ ราวกับกระดิ่งคลายมนต์สะกดที่ปลุกทุกอณูในร่างให้สั่นสะท้าน
5 l9 e% j8 l$ t$ j" u, Oสายตาของชายหนุ่มทั้งแปดที่จ้องมองไปข้างหน้า หันขวับมาที่ต้นเสียงในทันที
9 D {. D4 ~) b# N/ k9 c; [/ Zร่างเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ใด ๆ ของ พ่อใหญ่มะลอโพ๊ะ ยืนจังกา มือขวาจับไม้เท้าที่ปักมั่นกับพื้นดิน กึ่งกลางร่างนั้นคืออวัยวะเพศที่ทั้งยาวทั้งใหญ่ หัวควยบานกว้าง มีน้ำเงี่ยนใสไหลเป็นสายยาวลงพื้น ไข่ใบโตเท่าไข่ห่านยานย้อยเหนียวแปะกับหน้าขาทั้งสองข้าง ภาพนั้นทำให้ชายหนุ่มทั้งแปดที่อารมณ์ราคะครอบงำจนถึงขีดสุดกลืนน้ำลายดังเอื๊อก จับจ้องตาเป็นมัน หมายจะครอบครองดุ้นนั้นด้วยปากและรูตูดให้ได้ แต่เท้าของพวกเขากลับเหมือนถูกตรึงแน่นติดกับพื้นดิน ไม่สามารถขยับก้าวออกไปแม้เพียงก้าวเดียว2 |0 X5 m) l' N8 }- Q$ x
0 s; L d* R1 r2 ]) J& h
มูซอยิ ยืนตะลึงกับควยอลังการของ พ่อใหญ่มะลอโพ๊ะ ก่อนนึกขึ้นได้ว่า ซอเพ็ง ที่ยืนอยู่ทางซ้ายของตนจากการเรียงทิศเหนือ-ใต้-ออก-ตก คงอยู่ในสภาพไร้อาภรณ์เช่นเดียวกัน เขาจึงไม่รอช้าที่จะหันชำเลืองไปทางซ้ายมือ ลอบแอบมองควยม้าของยอดชายในฝัน
! ?7 @ V7 a# J$ k$ ?2 Cและก็ไม่ทำให้ผิดหวัง...
f5 `& T1 T" u& z* s. n' h' Q4 L
ควยม้าสีดำมะเมื่อมที่ใหญ่ยาวกว่าที่ตนคิดเอาไว้มาก แม้จะแข็งเด่ แต่ด้วยความยาวมหาศาล มันจึงเฉียงลงชี้ไปที่พื้น ผงกหัวงึ๊ก ๆ มีน้ำเงี่ยนไหลเป็นสายจากรูเงี่ยนที่ปลายหัวควยย้อยลงพื้น ส่วนซอแฮะลูกชายก็ยาวสูสีกับพ่อ แบบหายใจรดต้นคอกันเลยทีเดียว
8 Z4 F- s7 n+ a, W& r- `: Dมูซอยิ ไม่พลาดที่จะหันไปส่องควยของเจ๊ะเดนะและเจ๊ะเลแห่งบ้านทิศตะวันออกที่อยู่ทางด้านขวาของตน หัวควยบานใหญ่สร้างความตะลึงพึงเพริด มันคือควยหัวบานแบบโคตรบาน ไม่เคยจินตนาการมาก่อนว่าจะมีหัวควยอะไรที่บานได้ขนาดนี้ บานเหมือนเห็ดโคนผสมเห็ดหลินจือ เพียงแค่คิดว่าเมื่อเอาเข้าตูดแล้วขอบเงี่ยงหัวควยบานจะครูดผนังลำไส้ คงจะเสียวสะท้านจนรูดากของมูซอยิตัวขมิบยิบ ๆ ส่วนบ้านตะวันตกทางขวาไกลสุด ถัดจากเจ๊ะเดนะ คือควยสากยักษ์ของอาเก๋อตู้และอาทูที่อวบใหญ่ขนาดเขื่องไม่แพ้ของคนเป็นพ่อเช่นเดียวกัน
j+ D$ l3 y" B+ a5 I4 I# ?) Q
“พวกเจ้าคือคนที่ถูกคัดสรรให้เข้าพิธีกรรมคัดเลือกผู้นำชนเผ่าในครั้งนี้” เสียงของพ่อใหญ่มะลอโพ๊ะดึงสติของมูซอยิกลับมา
y8 J' v5 O6 c, g+ X- @! I
“โดยสรรพสิ่งจะทำการเลือกผู้ที่มีศักยภาพในการสืบสานชนเผ่าของเราให้สืบไป ซึ่งเป็นภารกิจอันใหญ่หลวงของผู้นำชนเผ่า คือการประกอบพิธีปลุก ‘ขน’ ให้กับเด็กหนุ่มและหญิงสาวที่ถึงวัยอันควร เพื่อสืบพันธุ์ชนเผ่าของเราให้ดำรงอยู่สืบไป
8 }( s5 G ^% w; w3 e“แต่พิธีปลุก ‘ขน’ แบบดั้งเดิม ที่ผู้นำชนเผ่าจะต้องเป็นคนเย็ดเด็กหนุ่มให้น้ำแตก แบบที่เคยปฏิบัตินั้น ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่ต้องเปลี่ยนแปลง…
9 M2 o# e8 Z( h) _
“ด้วยปัจจุบันที่ชาวบ้านของเราเพิ่มมากขึ้น ทำให้เด็กหนุ่มที่เข้าพิธีปลุก ‘ขน’ ในแต่ละครั้งมีจำนวนมาก จนเป็นภาระที่หนักหน่วง ทำให้สมรรถภาพของผู้นำชนเผ่าถดถอยไปอย่างรวดเร็ว และมีวาระสั้นลง ดังเช่นสิ่งที่เกิดขึ้นกับ พ่อใหญ่มะลอโพ๊ะ"
4 B8 i, i* h% n1 X" k“ดังนั้นพิธีปลุก ‘ขน’ นับจากนี้ ผู้นำชนเผ่าจะเปลี่ยนไปทำหน้าที่ ใช้รูดาก เป็นที่รองรับควยของเด็กหนุ่ม ที่จะใช้ควยทะลุทะลวงรูของผู้นำชนเผ่าแทน เพื่อปลดปล่อย ระเบิดความเป็นชายหนุ่มเต็มตัว น้ำควยแรกให้พุ่งกระฉูดเปิดบริสุทธิ์ครั้งแรก”
' c- A4 s. I: h5 G7 u0 L“ดังนั้น พิธีกรรมคัดเลือกในวันนี้ เด็กหนุ่มเครื่องบรรณาการ จะต้องประเคนควยกระหน่ำเย็ดรูดากผู้ปกครองทิศทั้งสี่ โดยเราจะสรรหาผู้ที่สามารถแหกตูดรับการกระเด้าเย็ดที่อึดและทึกทน และขมิบตอดรีดน้ำควยของเครื่องบรรณาการได้เป็นปริมาณมาก จนกระทั่งเหลือผู้ที่โดนกระหน่ำเย็ดที่สามารถคงเหลือน้ำควยแตกได้เป็นคนสุดท้าย คนนั้นคือผู้ที่จะได้รับเลือกให้เป็นผู้นำชนเผ่าคนใหม่คนถัดไป”
4 P! L" [; B- a, m3 n. j) _
8 m6 V1 g) |, F1 O% J% [. Q( |ทันทีที่ถ้อยคำนั้นสิ้นสุด
' M0 H B& _) u# [! V
แรงกดดันอันมองไม่เห็นก็แผ่ซ่านไปทั่วผืนป่า
6 h4 Y+ R5 v) u, w- R. u
ชายหนุ่มทั้งแปดกระอักกระอ่วนขึ้นโดยพร้อมเพรียงสายตาทุกคู่หันมองพ่อใหญ่มะลอโพ๊ะด้วยความที่ พวกเขารู้ว่า ผู้ที่กล่าวเมื่อครู่นั้น ไม่ใช่ พ่อใหญ่มะลอโพ๊ะ หากแต่เป็น"สรรพสิ่ง" ที่กำลังเอื้อนเอ่ยผ่านร่างของเขา
6 ^% ]: h: D! \, T g( c* }
เหล่าผู้ปกครองทิศต่างก็แอบตกใจกับหน้าที่ในการเปิดบริสุทธิ์ของผู้นำชนเผ่าที่เปลี่ยนแปลงไปในพิธีปลุก “ขน” รวมถึงเงื่อนไขการตัดสินในพิธีกรรมคัดเลือกผู้นำชนเผ่าแบบใหม่ในครั้งนี้ U- u% E. U2 h1 m7 [5 m. Y
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ซอเพ็ง ที่เฝ้าฝึกฝนการเย็ดกระเด้าแบบอึดทึกทน เย็ดอย่างไรไม่ให้น้ำแตก ฝึกผ่อนหนักผ่อนเบา เพื่อกักเก็บน้ำควยเหลือไว้แตกเป็นคนสุดท้าย/ M, _, E: Y+ h- ]! H
กับกติกาใหม่… สิ่งที่ฝึกฝนมาแทบจะไม่ได้ใช้เลยในพิธีกรรมครั้งนี้
. m( H: p; s% O3 Xและไม่ใช่แค่ ซอเพ็ง ที่ตกใจ
# [- `& H: ^" |2 d) R! y# |. Oเจ๊ะเดนะ และ อาเก๋อตู้ ที่พอจะรู้เงื่อนไขของพิธีกรรมคัดเลือกครั้งก่อนมาแล้ว ก็รู้สึกม่วนท้องอยู่ไม่น้อยที่ตนจะต้องโดนเย็ดโดยเครื่องบรรณาการที่เป็นเหล่าบรรดาลูกชายของพวกตน
* F. L$ o! w! b# A' x2 j
แต่สำหรับ อาเก๋อตู้ มันมีอะไรที่ทากกว่านั้น คือ เค้ารู้สึกสับสนกับตัวเอง ที่ต้องเลือกระหว่างหน้าที่กับความต้องการที่เก็บซ่อนไว้ ซึ่งนั้นก็คือ สายตาของอาเก๋อตู้ที่แอบลอบมอง มูเยี๊ยะ ที่บ้านทิศใต้เมื่อวันก่อนนั้นเอง
, p. V, B7 E* s/ }. p; |ที่จริงแล้ว หนุ่มใหญ่ผู้ปกครองทิศตะวันตก แอบหมายใจในตัว มูเยี๊ยะ ลูกชายของ มูซอยิ ชู้รักลับๆ มาเป็นเวลาเนิ่นนาน... เวลาที่ อาเก๋อตู้ เจอ มูเยี๊ยะ ที่ไร ควยหนุ่มใหญ่ก็กระตุกดุ๊บๆ อยากจับเด็กหนุ่มเย็ดให้ตูดบานเสียเต็มประดา แต่ด้วยความเกรงใจ มูซอยิ จึงได้แต่เก็บความเงี่ยนนั้นไว้ โดยหมายใจว่า ในพิธีกรรมคัดเลือก ตนเองหวังจะได้จับ มูเยี๊ยะ ขึ้นอุ้มแตง เย็ดให้น้ำแตกคารู ไหลย้อยทั้งที่ยังยืนอยู่ ให้หายอยากซะที
- a6 V) C& L9 F/ d g& mแต่ด้วยกติกาใหม่ การกระทำที่ อาเก๋อตู้ คิดไว้นั้นมันจะเป็นอะไรที่สูญเปล่าในพิธีกรรมคัดเลือกครั้งนี้ เพราะนอกเหนือจากไม่ได้น้ำควยจากเครื่องบรรณาการเข้ารูดาก แถมยังเสียน้ำควยของตนเองไปฟรีๆ จากการเย็ดที่ไม่ใช่การถูกเย็ดตามเงื่อนไขที่ พ่อใหญ่มะลอโพ๊ะ ได้แจ้งกล่าว
& i# r1 q) L$ d& I5 |! s; W2 m' o
แต่ในหัวของอาเก๋อตู้ก็ยังคงคิดว่า ถ้าวันนี้ไม่ได้แสดงลีลาเย็ดให้ มูเยี๊ยะ ติดใจกับควยสากใหญ่ของตน เพื่อที่จะสืบสานความสัมพันธ์หลังจากจบพิธีกรรมแล้วนั้น ก็ไม่รู้จะมีโอกาสครั้งหน้าที่จะเย็ดให้เด็กหนุ่มติดใจได้เมื่อไหร่8 z9 t+ y5 S, q+ Z
5 G/ }- N+ @/ O' Y$ S, iแต่ในบรรดาผู้ปกครองทิศทั้งหมด เห็นจะมีก็แต่ มูซอยิ คนเดียวเท่านั้น ที่แอบยิ้มและถูกใจกับการปรับเปลี่ยนครั้งนี้ และเจ้าตัวคิด ล่วงหน้าเลยไปแล้วว่า อยากได้ ซอแฮะ ควยม้า ลูกชายของ ซอเพ็ง มาเจิมรูตูดของตนเป็นคนแรก แบบไม่รอรี; f7 \5 W9 L g8 v2 J; s
6 S |/ z- {/ u8 s2 Y. k7 |
9 ?! B$ e. K5 @ x“พิธีกรรมคัดเลือกจะเริ่ม.. นับจากบัดนี้ จนกว่าเราจะได้ผู้นำชนเผ่าคนใหม่ นั้นจะถือว่าพิธีกรรมคัดเลือกเป็นอันสิ้นสุดลง”
- o& K0 G$ I: z. ?3 ^: t3 [สิ้นเสียงประกาศ เท้าที่ถูกตรึงแน่นติดอยู่กับพื้นดินก็ถูกปลดปล่อยออกเป็นอิสระ
' ^6 f6 b7 Y$ ]. i i
9 r$ s( c+ e* Q, qชายทั้งแปดคนที่มีความกระหายราคะและความกระสันอันล้นปรี่แทบจะกระอัก ต่างวิ่งพล่านหาเป้าหมายเพื่อคลายกำหนัดที่อัดแน่นอยู่ภายใน
1 @0 r6 m6 E% m! n4 d* v
อาเก๋อตู้ กับ มูเยี๊ยะ แทบจะโผเข้าหากันเป็นคู่แรก ราวกับนัดหมายกันไว้ล่วงหน้า
, O3 y! |+ \6 T
ปากของทั้งคู่ประกบกันทันที เสียงจูบกันอย่างดูดดื่ม ราวกับหิวหาและโหยหิวมานาน
' J5 L- w# N' X8 }
ใช่แล้ว...
/ g8 F% G2 l+ A+ `4 ~8 B8 `3 Y; U
มูเยี๊ยะ ที่เหมือนว่า จะมีใจให้เพื่อนรุ่นพี่ แบบ อาทู แต่แท้ทีจริงแล้ว มูเยี๊ยะ ชอบ ชายหุ่นหมีล่ำ แบบ อาเก๋อตู้ พ่อของ อาทู ตั้งแต่เด็ก ก่อนที่จะชอบ อาทู ซะอีก ดังนั้น ก็ ไม่แปลก ที่ สองคนนี้ แถบจะโผเข้าหากันโดยทันที เพื่อสนองราคะที่อัดแน่นอยู่ในใจ
! x# t8 L# A' Dสองมือของอาเก๋อตู้ก็ตะปบเข้าที่แก้มก้นอันแน่นเด้งทั้งสองข้าง ขยำขยี้อย่างมันมือ ส่วน มูเยี๊ยะ ใช้สองมือประคองอวัยวะเพศอันอวบใหญ่ของอีกฝ่าย ลูบไล้อย่างเต็มมือ
$ Q8 r- x$ b9 s3 q3 W* } m+ r“อ๊าาา… ควยใหญ่เหลือเกิน… ข้าอยากอมของ ลุงอาเก๋อตู้ มานานแล้ว” มูเยี๊ยะ ครางแผ่วในลำคอ: R6 J1 H; U- H. T3 h! r
“มูเยี๊ยะ… ลุงก็อยากเย็ดเอ็งมานานแล้วเหมือนกัน” อาเก๋อตู้ กัดริมฝีปาก หอบหายใจแรง3 ]" \4 n0 F/ K ]/ k: a& r: [# `
X% ~- W" i) }; w7 rมูซอยิ โผเข้าไปหา ซอแฮะ ตามหมายใจ ต้องการควยม้ายาวของบ้านตระกูลซอที่ตนเองหมายปองมาตั้งแต่รุ่นพ่อซอเพ็ง
# E/ m+ N5 r! ?' g; |( Tไม่ได้พ่อ ได้ลูกก็ยังดี
- ?+ Y$ b( C* Q" r+ y
เด็กหนุ่ม ซอแฮะ ที่ยังหันซ้ายหันขวา โดน มูซอยิ เอาปากครอบควยม้าของตนเข้าปากโดนไม่ทันตั้งตัว
; F5 X2 {4 e7 Rหนุ่มใหญ่ นั่งลงคุกเข่า ดูดเลียควยม้ายาวแบบหิวกระหาย ราวกับ ไฮยีน่าวิ่งเข้าขย่ำกวางวัยละอ่อนก็ไม่ปาน: I: C m& K) M) `3 w
“ซู้ดดดด… ควยเด็กนี่มันหอมหวานชิบหาย… ลุงอยากได้ลิ้มลองมานานแล้ว” มูซอยิ ครางเสียงแหบพร่า
3 n h. s ~) l9 n8 Q0 j$ _: Y! B5 j) E" R% k) B# h8 N' u
ซอเพ็งที่เคลื่อนไหวได้ไวกว่า โผเข้าไปหา เจ๊ะเล เพราะถ้าให้เลือกสิ่งใดจะทะลวงเข้าไป ระหว่างหัวอันบานของ เจ๊ะเล กับกระบองยักษ์ของ อาทู ซอเพ็งก็ขอเลือกสิ่งที่ครูดผนังภายในดีกว่าที่จะต้องเผชิญกับขนาดที่อาจทำให้ฉีกขาดได้
; A/ \( f. T* }* Q" Q5 D6 _0 j. n a1 y# U. L
และด้วยเพราะคนอื่นประกบคู่กันไปหมดแล้ว ทั้งฤทธิ์ของกำยานอักราคาที่รุนแรงเกินกว่าจะยืนอยู่เฉยได้ ความเงี่ยนที่คัดค้างอยู่จนต้องการการปลดปล่อยโดยเร็วที่สุด ทำให้ เจ๊ะเดนะ ผู้น่าสงสารต้องเดินเข้าไปหา อาทู ประกบกันเป็นคู่สุดท้ายแบบเสียไม่ได้; @; K% q! h1 C9 L8 K, N
/ e- y% ]5 _, I( Z3 fเจ๊ะเดนะ ย่อตัวลงนั่งคุกเข่า พยายามครอบปากไปที่ควยกระบองยักษ์ของอาทู
สองมือประคองท่อนควยขนาดมหึมาที่ตั้งโด่ผงาดง้ำชี้หน้า
$ y" I% q5 r% o* Zควยหนายาว มีเส้นเลือดปูดโปน หัวควยบานใหญ่เยิ้มไปด้วยน้ำหล่อลื่นใสๆ ตรงส่วนหัวหยักสีเข้มที่ดูเล็กทันทีเมื่อเทียบกับบ้องลำขนาดมหึมา
+ E; w5 i/ W2 ~1 }
ความเงี่ยนอันแรงกล้าเข้าครอบงำพ่อบ้านทิศตะวันออก
0 [0 Z& i. K0 E# @' vเขาอ้าปากออกกว้าง แล้วกดก้มศีรษะลง ครอบครองส่วนหัวเบ่งบานอัดลึกเข้าปาก รูดกลืนกินควยยักษ์เข้าไปทันทีจนดัง “อ๊อก!” แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่ครึ่งลำอวบยาว
) m1 ]% `) d( k; _# eเจ๊ะเดนะ เริ่มโยกหัวเข้าออกระรัว ริมฝีปากเม้มรัดลำเนื้อหนาแน่นหนึบ ลิ้นร้อนตวัดเลียรัวๆ ตรงรอยหยัก สลับกับการดูดเน้นๆ
. D# U1 O. t9 X6 \( b
เสียงลามก “จ๊วบ… จ๊าบ… ซู้ดดด” ระงมสลับกับเสียงซู๊ดปากเสียวของเจ้าของควยลำอวบใหญ่
" |( m; T& u0 y I! |อาทู แหงนหน้า ครางกระเส่าพร่ำคำหยาบโลนเงี่ยนๆ ออกมาด้วยความเสียวซ่านและรุนแรง
' s. v" ` g7 }# _6 }“อ๊าาา… ซี๊ดดด… ปากลุงเจ๊ะเดนะ ดูดดีชิบหาย… ดูดแรงๆ เลย… กลืนควยให้มิดโคนเลย…” ความขี้เงี่ยนทำให้เขาเผลอครางเสียงดังลั่นอย่างลืมตัว
( m9 v+ |9 \5 _1 m
5 a8 }- ?$ T, |8 q" L$ `7 Qคนดูดเลยยิ่งดูดหัวควยยักษ์เน้น ๆ รัวลิ้นถี่ ๆ ตรงจุดกระสันตัดสลับกับการใช้ฟันครูดเบา ๆ จน คนถูกดูด สะดุ้งตัวลอยหน้าท้องเกร็งจนขึ้นลอน ครางลั่นออกมากว่าเดิม & f: ~: H# @! @' r: L* X, s
1 {* M) d- v% E“อ๊าาา! ซี๊ดดด... อือออ...” เจ๊ะเดนะ ถอนริมฝีปากออกจากควยยักษ์ดัง บล๊วบ! ทิ้งให้น้ำลายและน้ำหล่อลื่นเยิ้มเคลือบลำควยจนมันวาว ก่อนที่จะ เจ้าตัวจะลงไปนอนหงาย ใช้สองแขนรวบข้อพับใต้เข่าขึ้นชิดหน้าอก เผยรูดาก ขมิบถี่ สายตาอ้อนควยดังมนต์สะกด เชิญชวน อาทู ที่ยืนควยแข็งโด่ผงกเงี่ยนน้ำไหลย้อยออกจากปลายควยเป็นสายยาวไปถึงพื้น...
) \ S) F6 J( @4 e, U2 M. ^$ O7 ~9 N; ^. g0 w1 i* r
เมื่อลูกชายบ้านตะวันตกวัยกลัดมัน ที่พอจะมีประสบการณ์ และซ้อมการเย็ดมาก่อน ทนสายตาออดอ้อนแทบไม่ไหว ย่อตัวลงตาม และเริ่มต้นด้วยการ ก้มหน้า ลงละเลงลิ้นเลียรูดาก ล้างตู้เย็นกระตุ้นความเสียวให้กับหนุ่มใหญ่วัยเพื่อนพ่อ เป็นการเปิดทางก่อน เพื่อให้พร้อมรับควยใหญ่ยักษ์ของตนนั่นเอง “อู๊ยส์สส… ลิ้นเอ็งเสียวรูลุงชิบหาย… เลียลึกๆ สิ อาทู… ใช่… แบบนั้น… ลุงอยากให้มึงเอาควยยัดเข้าไปในรูให้หมดโคนเลยว่ะ…”
% o) C/ D$ }- F4 x' t, `.
.
.6 i0 s1 u1 M7 c
ที่ข้างๆกันนั้น ซอเพ็ง ในท่าคุกเข่าคลานสี่ขา โดยมี เจ๊ะเล พยายามจับควยหัวบานยัดเข้ารูดาก อยู่ทางด้านหลังอย่างทุลักทุเล.. เด็กหนุ่มถุยน้ำลายชโลมไปที่รูดากแล้วใช้หัวควยบานของตนถูไถวนไปเพื่อหล่อลื่น ก่อนที่หัวควยบานทะโร่จะผลุบหายเข้าไปในรูตูดของพ่อบ้านทิศเหนือ
( ^5 N4 d1 o" [9 v7 [6 \
“อู๊ยส์สส.. ซี๊ดส์สส.. ควยเอ็งครูดบาดรูทวารลุงเหลือเกิน เจ๊ะเล”
6 i! a( I/ T( Z5 F* q, U“ซู๊ดส์สส.. รูตูดลุงซอเพ็ง ก็ขมิบตอดควยข้า ดุ๊บๆเลย อ๊าส์สส” เจ๊ะเล ครางเสียว โดยที่ยังสืบท่อนควยหัวบานร้อนผ่าวของตัวเองเข้าทางรัก ก่อนจะกดสะโพกกระแทกสวนดันควยอัดพรวดเดียวเข้าขยี้รูตูดของพ่อบ้านทิศเหนือจนสุดโคนแน่นหนึบ!
4 k1 T7 @( U Q: T. _/ Qสวบ... แจ๊ะ! “อ๊าาาา!... เจ๊ะเล! ควยหัวบานโคตร ครูดลำไส้ลุงจนเสียวไปหมดเลย ซี๊ดดด...”
2 e5 R, k: r: C" O2 Cแล้วแช่ไว้ซักพัก ก่อนที่จะเริ่มขยับสะโพกซอยกระเด้าแทงควยหัวบานเข้าออกรูตูดฟิตแน่นช้าๆ แล้วเร่งจังหวะขึ้นอย่างบ้าคลั่งรุนแรง จนเสียงหัวเหน่ากระแทกรูดาก “ป๊าบ!!..ป๊าบ!!..” ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบริเวณ ผสมปนเปกับเสียงน้ำเสียวลามก
2 n) a) r! I6 |- V
เจ๊ะเล ใช้สองมือจับที่เอวของ ซอเพ็ง เพื่อเด้าควยอัดกระแทกเน้น ๆ ลงไปตรงจุดกระสันสลับกับการโยกคลอนสะโพกวนไปมา สลับกับการกระเด้าได้อย่างถนัดถนี่และรุนแรง จนตัวของพ่อบ้านทิศเหนือโยกคลอนไปตามแรงกระแทกกระทั้น.. ควยม้ายาว ดำมะเมื่อมของ ซอเพ็ง แข็งโด่ แต่ด้วยความยาวและหนัก ทำให้มันชี้ลงเกือบถึงพื้น มีน้ำเงี่ยนไหลทะลักจนเจิ่งนองบนพื้นเป็นวงกว้าง$ k! R. ]; H* |6 e
9 b3 c# f2 q, n, \- C+ Q: ?) B8 L“ตับ!!… ตับ!!… ตับ!!… ตับ!!… ตับ!!…”
2 z: L3 N2 H( T, _2 Q0 |เสียงดังก้องข้างๆ จากการนั่งเทียนของ มูซอยิ ที่กระแทกสะโพกขึ้นลงถี่ๆ เพื่อให้รูดากเขมือบกินควยน้องม้าของซอแฮะ อย่างไม่ปรานีปราศรัย หาได้กลัวควยยาวของเด็กหนุ่มจะหักคาก็หาไม่
) C; ~% z5 n; Q$ D6 w" Qพ่อบ้านร่านทิศใต้ ขย่มควยม้าแหงนหน้าซู๊ดปากซี๊ดซ๊าด ราวกับกินของเผ็ด
+ Y y8 d6 M7 c3 P5 Z“ซี๊ดส์สสส… อ๊าส์สสส… อยากขย่มควยม้าแบบนี้มานานแล้ว… ซู๊ดส์สส… ไม่ได้ขย่มควยพ่อม้า แต่ควยลูกม้าก็ใหญ่ยาวไม่แพ้กัน… ซี๊ดส์สสส…” มูซอยิ ครางเสียวทั้งที่ยังกระแทกสะโพกกระทบหัวเหน่าผสมกับเสียงครางของเด็กหนุ่มซอแฮะ
$ }, z! u% I# x' C4 e
“เชี่ยยย… ลุงมูซอยิ… แมร่งงง… นั่งเทียนอย่างเสียว… สะโพกร่อนชิบหาย… ลุงไปฝึกมาจากไหนเนี๊ยะ… ซี๊ดส์สสส…”
* u# z. z' G5 z4 s. Mแต่ไม่มีคำตอบ มีแต่เสียงซี๊ดซ๊าดครางเสียวของหนุ่มใหญ่ส่งกลับมาแทน
* M$ q* R' B8 [5 S' Rซอแฮะ ที่นอนหงายอยู่ กระเด้งสะโพกส่งควยน้องม้าใหญ่ยาวสวนกลับขึ้นไป กับ มูซอยิ ที่กระแทกสะโพกลงมา ยิ่งส่งผลให้เสียงเย็ดกันของทั้งสองคนดังไปทั่วบริเวณ
3 A+ Q& i. K8 d) E9 ^* l$ E) `มูซอยิ ปรายตาไปยังอีกคู่ที่เหลือ ซึ่งก็คือ มูเยี๊ยะ ที่กำลังเย็ดอยู่กับ อาเก๋อตู้ แต่มันเหมือนมีอะไรบ้างอย่างไม่ถูกที่ถูกทาง
+ Z" O: S% t+ H* `1 R: v- hแต่ มูซอยิ ที่กำลังเพลิดเพลินอยู่กับการเอารูดากของตนเขมือบกินควยน้องม้าของซอแฮะอยู่นั้น หาได้ใส่ใจความผิดปกตินั่นแม้แต่น้อย
& C1 j6 u% c# I5 g% t. V
ความผิดปกติที่ว่า นั้นก็คือ แทนที่ อาเก๋อตู้ จะต้องแหกตูดรับน้ำควยจากเครื่องบรรณาการอย่าง มูเยี๊ยะ เหมือนคู่อื่นๆ ที่ผู้ปกครองทิศอีกสามคนกำลังโดนตอกรูดาก โดยบรรดาพวกลูกๆ ของพวกเขาเอง
1 I8 @6 L. p) i3 f- G6 D
อาเก๋อตู้ ไม่ได้กำลังโดน มูเยี๊ยะ เย็ด แต่กลับกลายเป็นอาเก๋อตู้กำลังโชว์ลีลากระหน่ำเย็ด มูเยี๊ยะ ด้วยท่าลิงอุ้มแตง อย่างที่ตนเองตั้งใจไว้ตั้งแต่แรก
9 O/ Z- V, `6 @$ @โดยละเลย ไม่สนใจว่ากฎหรือกติกาของการคัดเลือกผู้นำชนเผ่าจะเป็นอย่างไร
4 m, U% l# U) |! S" N
ซึ่งเขาขอเลือกทำตามความต้องการของตัวเองก่อน และคิดเข้าข้างตัวเองว่า เค้าแข็งแรงพอที่จะไล่เก็บแต้มทีหลังตามผู้ปกครองทิศคนอื่นได้ทันเวลา5 J, }+ j. p I% N/ V" D+ z
แต่เขาคงลืมคิดไปว่า การยืนเย็ดด้วยท่าลิงอุ้มแตงนั้นพรากพละกำลังของเขาไปมากขนาดไหน3 e; Z6 u4 y& @. K
.
.
.
2 |% G9 F* B7 d0 ?. j- uแต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ตอนนี้ ทั่วบริเวณเต็มไปด้วยเสียงหัวเหน่ากระแทกตูดของทั้งสี่คู่
3 R* S5 g* ^! c( D/ ^! u$ f+ C- อาทู เย็ด ลุงเจ๊ะเดนะ ที่นอนหงาย แหกขากว้างเป็นตัววี7 ^3 O$ J( j9 M% D+ Z" f
- ส่วน เจ๊ะเล จับสะโพกลุงซอเพ็งที่คลานสี่ขาในท่าหมากระเด้าเย็ดจากด้านหลัง. a5 k7 R. c0 v! a
- ในขณะที่ ซอแฮะ นอนหงายให้ ลุงมูซอยิ ขย่มนั่งเทียนอย่างเอาเป็นเอาตาย+ R/ K7 i" Y8 C, e* Y( \1 J) p
- และแน่นอนที่ มูเยี๊ยะ ยังคงโดน ลุงอาเก๋อตู้ จับเย็ดในท่าลิงอุ้มแตงเดินไปทั่วบริเวณ
( K# p) \- C* X' D, R# W6 Rจนในที่สุด ทั้งผู้ปกครองทิศและเครื่องบรรณาการ น้ำแตกกันอย่างถ้วนหน้าในการเสพสังวาสกันรอบแรก
# S; K- q* B# u( m: z Tกลิ่นคาวคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ
' P/ }' i! [" a; p
แต่ก็ยังไม่สามารถกลบกลิ่นกำยานแรงกล้า ที่ทำให้เครื่องบรรณาการ ที่เพิ่งเสร็จกิจรอบแรก ลุกขึ้นทั้งที่ควยยังชุ่มโชกด้วยน้ำควยอวบจนฉ่ำวาว! b: D* c& l* g' j( L/ \. \! y
เดินหา รูดาก รูใหม่ ที่เครื่องบรรณาการจะถวายควยให้ผู้ปกครองทิศคนใหม่ คนไหน เป็นรายต่อไป…
& a8 V6 @1 b) Y9 m3 v
6 e! {# s5 z m
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-8-2 22:55:10
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-8-3 00:05:06
โพสต์ 2026-8-3 00:14:25
โพสต์ 2026-8-3 00:22:14
โพสต์ 2026-8-3 01:21:11