ค๊อกจ๊อกซอย พงศาวดารแห่งชนเผ่า "ลำ" สืบสาย ตอนที่ 8 - สายเลือด "ร่าน"

agogoboy

1 m" q+ t& |" F- K8 Y

ค๊อกจ๊อกซอย พงศาวดารแห่งชนเผ่า "ลำ" สืบสาย ตอนที่ 8 - สายเลือด ”ร่าน”

* `1 e( |  M: w8 ?0 d; f* r/ H4 E, G

อ่านตอนอื่นๆได้ที่ลิ้งค์ข้างล่างนี้นะครับ

https://www.g4guys.com/thread-194067-1-1.html: ตอนที่ 0 - ก่อนพิธีกรรมแรกจะเริ่ม

https://www.g4guys.com/thread-194419-1-1.html: ตอนที่ 1 - ป่า "ดูด" วิญญาณ

https://www.g4guys.com/thread-194748-1-1.html: ตอนที่ 2 - "น้ำแรก" แห่งลำ

https://www.g4guys.com/thread-195235-1-1.html: ตอนที่ 3 - พิธีปลุก "ขน"

https://www.g4guys.com/thread-195753-1-1.html: ตอนที่ 4 - ”ลงแขก”

https://www.g4guys.com/thread-196489-1-1.html: ตอนที่ 5 - สลับ "รู" รับ

https://www.g4guys.com/thread-198210-1-1.html: ตอนที่ 6 - "เงี่ยน" งำ

https://www.g4guys.com/thread-199512-1-1.html: ตอนที่ 7 - วิปปะ”โยก”

https://www.g4guys.com/thread-203069-1-1.html: ตอนที่ 9 - เบาะแส เมื่อ ดอกเห็ด ”บาน”

https://www.g4guys.com/thread-205970-1-1.html: ตอนที่ 10 - พิธีกรรมเปลี่ยนทิศ “รับ” แทน “รุก”

( E) O1 C2 X, c0 O9 U/ F1 q

ค๊อกจ๊อกซอย ในวันนี้ ความชุ่มชื่นของสายน้ำความอุดมสมบูรณ์ของพืชพรรณธัญญาหาร ความมีชีวิตชีวาของสรรพสัตว์และการดำรงอยู่ของชาวบ้านและชนเผ่าทั้งหมด ถูกกดปุ่ม “หยุดชั่วคราว”ราวกับสรรพสิ่งส่งสัญญาณชัดเจน ว่าถึงเวลาแล้วที่ต้องคัดเลือกผู้นำชนเผ่าคนใหม่ในอีกสามคืนข้างหน้า

แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็พุ่งเข้ามาเหมือนสายฟ้าฟาดลูกชายของผู้ปกครองทิศทั้งสี่ อันได้แก่ ซอโม๊ะ เจ๊ะยอ อาทู และ มูเยี๊ยะล้มป่วยพร้อมกันอย่างกะทันหัน ตัวร้อนผ่าวราวกับถูกไฟลน หายใจแผ่วเบาหมดสติไปทั้งวันทั้งคืน ข่าวนี้แพร่สะพัดเร็วกว่าควันไฟลามทุ่งชาวบ้านโจษจันกันระงม

% A8 a5 o4 S$ z

“พิธีกรรมครั้งนี้มีอาเพศแน่ๆ เหมือนบางอย่างไม่อยากให้เกิดการคัดเลือก”  

“ภัยพิบัติยังไม่พออีกหรือทำไมลูกผู้ปกครองทั้งสี่ถึงต้องป่วยพร้อมกันด้วย”

“แล้วแบบนี้ พิธีจะยังจัดได้ไหมแล้วอาเพศจะหายไปได้เยี่ยงไร”

( u5 U, f5 s; [; v+ z7 l! C

เสียงกระซิบกระซาบดังระงมไปทั่วหมู่บ้านทุกคนรู้ดีตามประเพณีเก่าแก่ หากผู้ปกครองทิศคนใดไม่มีลูกชายที่ผ่านพิธีปลุก“ขน”เข้าร่วมพิธีกรรมด้วยแล้วนั้น พวกเขาจะหมดสิทธิ์ทันที หากลูกชายทั้งสี่คนไม่หายทันในอีกสามคืนพิธีกรรมคัดเลือกก็ต้องพังทลายลง และภัยพิบัติ ลำธารแห้งขอด พืชเหี่ยวเฉาสัตว์แตกตื่น ชาวบ้านล้มป่วย ก็จะยังคงทอดยาวต่อไปไม่มีที่สิ้นสุด

) l+ R! o5 s  U

ความตื่นตระหนกแผ่ซ่าน สถานการณ์ที่เมื่อวานดูเหมือนกำลังจะมีทางออกแต่วันนี้กลับเข้าสู่ทางตันอีกครั้ง ชาวบ้านเริ่มรู้สึกเหมือนถูกขังอยู่ในกรงที่ค่อยๆบีบแคบลงทุกวัน

0 \0 R; _9 \* O. ~

แต่ในเรือนของผู้ปกครองทิศทั้งสี่แต่ละหลังบรรยากาศกลับแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง พ่อทั้งสี่ ต่างวุ่นวายกับการรีบนำสมุนไพรจากผู้เยียวยากลับมาให้ลูกๆดูแลด้วยอาการที่เป็นห่วง ไม่ใช่เพราะกังวลเรื่องพิธีกรรม แต่เพราะความเป็นพ่อที่มีต่อลูกๆของเขานั้นเอง

จนเพลาหลังเที่ยง พวกเขาทั้งสี่นัดหมายกันอีกครั้งที่บ้านพ่อใหญ่มะลอโพ๊ะ ยามบ่ายตะวันเที่ยงกว่าๆ แสงแดดร้อนแรงสาดผ่านชายคาแต่ในห้องประชุมกลับตึงเครียดราวกับมีเชือกเส้นใหญ่ขึงแน่น

สองฝ่ายแบ่งชัดเจน

ฝ่าย ซอเพ็ง (ทิศเหนือ) และ เจ๊ะเดนะ(ทิศตะวันออก) มีลูกชายคนรอง คือ ซอแฮะ และ เจ๊ะเล ที่ผ่านพิธีปลุก“ขน”มาแล้ว สามารถเข้าร่วมแทนพี่ชายได้ทันทีในอีกสามคืนข้างหน้า พวกเขาจึงไม่มีปัญหากับการจัดพิธีตามกำหนดเพราะภัยพิบัติกำลังบีบคั้นทุกคน

& v9 Z; O! F+ o

ส่วนอีกฝ่าย อาเก๋อตู้ (ทิศตะวันตก) และ มูซอยิ(ทิศใต้) มีลูกชายเพียงคนเดียวคือ อาทู และ มูเยี๊ยะทั้งคู่ยังนอนซม ตัวร้อนผ่าว พวกเขาขอเลื่อนพิธีออกไปก่อน รอให้ลูกๆ หายดี

“อีก 30วันก็คือคืนเพ็ญรอบหน้า” อาเก๋อตู้ พูดเสียงสั่น “ให้ลูกๆได้พักฟื้นก่อนเถอะ อย่าให้พวกมันต้องฝืนตัวเองเข้าไปเจอพิธีที่โหดร้ายขนาดนั้น”

“ถ้าเลื่อนไปอีก 30 วันชาวบ้านจะทนกันไหวหรือ” ซอเพ็ง พูดเสียงต่ำ แต่หนักแน่น “ภัยพิบัติมันไม่รอผู้ใด”

เสียงโต้แย้งดังขึ้นไปมา เสียงเท่ากัน สองต่อสองไม่มีใครยอมใคร พ่อใหญ่มะลอโพ๊ะ ที่นั่งหัวโต๊ะนิ่งอยู่นาน สูดหายใจลึกก่อนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่าจากความอ่อนล้า

! F5 O3 y  E6 m1 w: c! S% Y, f

“เรื่องนี้กระทบทั้งชนเผ่าไม่ใช่แค่บ้านใดบ้านหนึ่ง แต่เป็นชาวบ้านทั้งหมด ดังนั้นเราต้องให้พวกชาวบ้านเป็นคนตัดสินใจ” คำพูดนั้นทำให้ทุกคนเงียบลง

0 n8 C5 @1 p6 `6 r$ o( T# [* G

" c9 y0 ?$ I( F+ _5 X- U  ~# Q

ยามบ่ายแก่ๆ ของวันเดียวกัน แดดอ่อนลง ชาวบ้านทั้งหมดถูกเรียกรวมตัวกันอีกครั้งทยอยมาชุมนุมกันที่ลานกลางหมู่บ้าน เสียงฆ้องดังขึ้นเพียงครั้งเดียวแต่ทุกคนออกจากเรือนโดยไม่ต้องเรียกซ้ำ ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวลหิวโหยจากภัยพิบัติ และความหวาดกลัวที่ไม่มีใครพูดออกมา

9 R; I: x' w2 B) Q2 \

พ่อใหญ่มะลอโพ๊ะ ยืนกลางลานประกาศชัดเจน “ทุกคนน่าจะรู้ถึงสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้แล้วว่าบรรดา ลูกๆ ของผู้ปกครองทิศทั้งสี่ เกิดป่วยกระทันหัน ทำให้ อาจจะเหลือเพียง ซอเพ็งและ เจ๊ะเดนะ ผู้ปกครองทิศเหนือ และ ทิศตะวันออก เท่านั้น ที่มีลูกชายคนรอง ที่สามารถเข้า ร่วมพิธีกรรม ในคืนเดือนเพ็ญอีก 3 คืนที่กำลังจะมาถึง”

, ]/ a* P! \, \8 ]) ^0 u- Z

“หรือเราจะเลื่อนพิธีกรรม ออกไปก่อนเป็นคืนเพ็ญรอบหน้า รอให้ อาทู และ มูเยี๊ยะ หายดี เพื่อให้ พิธีกรรมคัดเลือกผู้นำชนเผ่ามีผู้ปกครองทิศเข้าร่วมครบทั้งสี่ทิศ”

1 h% g4 ]9 \) r; H2 B! [3 z

“ดังนั้น วันนี้ ที่ข้าเรียก ทุกคนมาชุมนุมกันเพราะพวกเราจะลงประชามติกันที่นี่และเดี๋ยวนี้ ว่าจะจัดพิธีกรรมคัดเลือกในอีกสามคืนข้างหน้าหรือเลื่อนไปอีก 30 วัน รอคืนเพ็ญรอบหน้า”

: C9 C; o4 I* b, w1 M  ~

เสียงโห่ร้องดังขึ้นทันที บางคนยกมือ บางคนตะโกนบางคนเพียงยืนนิ่ง แต่เมื่อนับเสียงเสร็จ ผลออกมาเอกฉันท์ คือชาวบ้านต้องการให้จัดพิธีกรรมตามกำหนดเดิมในอีกสามคืนข้างหน้า

5 e5 u; h# S- c5 `+ W

ชาวบ้านส่วนใหญ่เลือกปากท้องและความอยู่รอดของตนเองมากกว่าความพร้อมของผู้เข้าร่วมหลายคนพึมพำในใจ

$ ^8 @3 o, M2 q) \) m. D8 U5 l

“ใครอ่อนแอก็แพ้ไป ให้ธรรมชาติเฟ้นเอาเอง”

“ใครจะเป็นก็ได้มั๊ย ผู้นำชนเผ่าเนี๊ยะ”

“ทนภัยพิบัติอีก 30วันไม่ได้หรอก”

“ถ้าไม่พร้อม ก็ให้คนที่พร้อมกว่าได้ตำแหน่งไปก็ถูกต้องแล้ว”

“ควรห่วงเรื่องไม่มีจะกิน มากกว่าไม่มีคนสืบสานชนเผ่า”

“ยังไงก็ต้องได้ผู้นำคนใหม่สักคน ได้เร็วที่สุดย่อมดีกว่าอยู่แล้ว”

0 I+ V0 \* R5 f

พวกเขาไม่สนใจว่าบ้านทิศตะวันตกและทิศใต้จะเสียสิทธิ์หรือลูกชายสองคนนั้นจะต้องฝืนร่างกายที่ยังไม่หายดีเข้าร่วมพิธีกรรมที่โหดร้ายเพียงใดมนุษย์ยามเมื่อถูกบีบคั้นให้ไม่มีทางเลือกมานัก ทุกคนมักเหลือเพียงความเห็นแก่ตัวและเอาความอยู่รอดของตนเองเป็นที่ตั้งก่อนเสมอ  

  x1 w3 M# `0 g! l8 X+ Z

แต่ใครเลยจะรู้ว่า.. สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่การคัดสรรจากธรรมชาติของสรรพสิ่ง แต่มันเกิดขึ้นจากความตั้งใจของใครบางคน..

แต่เมื่อแสงอาทิตย์ริบหรี่ลับขอบฟ้า อาเก๋อตู้ ที่รีบก้าวกลับบ้านด้วยหัวใจที่เต้นแรง พอเปิดประตูเข้าไปที่บ้านทิศตะวันตก ก็พบ อาทู ที่เริ่มรู้สึกตัวแล้ว ลุกขึ้นนั่งกึ่งเอนหลัง แต่สายตายังคงอ่อนแรง คนเป็นพ่อรีบเข้าไปโผกอดลูกชายคนเดียวอันเป็นที่รัก และสอบถามอาการอย่างตื่นเต้น รีบสั่งให้ แม่ของเด็กหนุ่ม เตรียมสำรับอ่อนๆ ให้ลูกชายได้กินเสริมกำลังที่อ่อนล้าไปจากการป่วยไข้
/ y) @' f, R$ U
* P  D  h* C7 E4 I4 eส่วน มูซอยิ เมื่อกลับถึงบ้านทิศใต้เองก็เช่นเดียวกัน มูเยี๊ยะ ลูกชาย ก็ลืมตาขึ้นช้าๆ มองแม่ด้วยสายตาอ่อนแรง.. ผู้พ่อรีบเข้าไปพยุงตัวลูกชายให้ลุกขึ้นนั่ง เพื่อรับน้ำดื่ม ที่แม่กำลังจะป้อนให้ ตัวยังอุ่นๆ แต่ไม่แผดเผาเหมือนเมื่อเช้า สีหน้าซีดขาวของลูกชาย มองหน้าคนเป็นพ่อ ด้วยสายตาเศร้า คลอเบ้าด้วยน้ำตาใส เอ่ยปากแผ่วเบา “พ่อ... ข้าขอโทษ” ทำเอาคนเป็นพ่อถึงกับตาแดงระเรื่อด้วยเช่นกัน “เอ็งจะขอโทษข้าทำไม เอ็งรู้สึกตัว ไม่เป็นอะไรมาก ก็ดีแล้ว.. อย่างอื่นไม่ต้องกั” แล้วหันไปบอก แม่ของ มูเยี๊ยะ ให้ไปเตรียม ข้าวและไข่ต้ม ให้ลูกชาย

ทั้ง อาเก๋อตู้ และ มูซอยิ รีบออกจากบ้านอีกครั้ง มุ่งหน้าไปหาผู้เยียวยา ขอสมุนไพรบำรุงกำลังวังชาเพิ่ม ใบยาแห้งกรอบในห่อผ้าบนมือสั่นเล็กน้อยด้วยความหวังที่เพิ่งก่อตัวขึ้น พวกเขาจะทำทุกอย่างเพื่อให้ลูกๆ หายป่วยในเร็ววัน และหวังใจว่าพอมีแรงเข้าร่วมพิธีในอีกสามคืนข้างหน้า
6 J& A6 H5 w& h8 V* \5 j
ส่วนลูกคนโตที่บ้านทิศเหนือ ซอโม๊ะ เองก็ค่อยๆ ฟื้นตัว เช่นกัน หายใจเข้าออกได้ลึกขึ้น ตัวไม่ร้อนจัดเหมือนก่อน แต่ ซอเพ็ง กลับตัดสินใจเด็ดขาด
; m& _# \% X( e! W$ g& j
9 E4 z  T. P* h5 D“พ่อจะให้ ซอแฮะ เข้าร่วมแทน ซอโม๊ะ” เขาพูดกับลูกๆ เสียงนิ่ง แต่ในใจเจ็บปวดราวถูกมีดกรีด “ซอโม๊ะ ยังไม่หายสนิท และพิธีกรรมนั้น…มันโหดร้ายกว่าที่ลูกๆ จะจินตนาการได้ พ่อเคยผ่านมาแล้ว”
5 m; D; K7 \9 J0 J9 Q$ q( j
ซอเพ็ง นึกถึงความเจ็บปวด ความอับอาย ความเหนื่อยล้าที่เคยกัดกินร่างกายและจิตใจในวัยหนุ่ม กลิ่นคาวน้ำกาม ความร้อนผ่าวของร่างกายที่ถูกใช้งานจนเหมือน ความรู้สึกเหมือนถูกฉีกออกเป็นเสี่ยงๆ แต่ก็ต้องยอมเพื่อแลกกับการอยากให้พ่อของตนเป็นผู้นำชนเผ่า
1 b6 e) I1 z8 ^
/ z6 D( N! M  V6 z“ให้ คน ที่แข็งแรงกว่าไปดีกว่า” เขาพึมพำกับตัวเอง มือกำแน่น “อย่างน้อย…ซอแฮะ ยังมีแรงพอ ที่จะรับมือ”
0 E1 J" _) a1 gแต่ในสายตา ซอโม๊ะ ฉายแววตาคาดผิดหวังจากเบื้องลึก ที่ไม่อาจจะแสดงมันออกมาได้ เพราะ ผู้เป็นพ่อ ได้ทำการตัดสินใจไปแล้ว ซึ่งด้วยสภาพร่างกายของเขาตอนนี้ ก็ไม่อาจจะทัดทานสิ่งที่พ่อเลือกได้


1 H$ H+ q9 C% J# J5 V) Cแสงสุดท้ายของวันจางหาย ความมืดคืบคลานเข้ามา แต่ในใจของทุกคน... ทั้งพ่อ ทั้งลูก ทั้งชาวบ้าน ยังคงมีเพียงคำถามเดียวที่ดังก้อง ว่าอีกสามคืนข้างหน้า… จะเกิดอะไรขึ้นกันแน่
* J: J" o# G2 O9 a
ทางด้านบ้านทิศตะวันออก ผู้นำครอบครัว เจ๊ะเดนะ ยังไม่ได้ตัดสินใจเด็ดขาดว่าจะให้ลูกชายคนใดเข้าร่วมพิธีกรรม หลังจากเห็นอาการของ เจ๊ะยอ ดีขึ้นเป็นลำดับทุกชั่วโมง หายใจเข้าออกลึกขึ้น ตัวไม่ร้อนจัดเหมือนเมื่อเช้า แววตาเริ่มมีประกายชีวิตคืนกลับมา เขาจึงลังเล ห่วงใยความรู้สึกของลูกชายคนโตมากกว่าสิทธิ์ในพิธีกรรม หาก เจ๊ะยอ อยากเข้าร่วมจริงๆ แล้วต้องถูกแทนที่ด้วยน้องชาย เจ๊ะยอ อาจเสียใจจนกระทบจิตใจได้

ด้วยเหตุนี้ เจ๊ะเดนะ จึงปิดห้อง เรียก เจ๊ะเล มานั่งล้อม เจ๊ะยอ ที่นั่งเอนหลังอยู่ แสงตะเกียงน้ำมันไหววูบ สะท้อนเงาร่างสามคนบนฝาผนัง
" k; T" D- l* H7 E- v0 e" E
" \) c, O9 Q+ [% M“เอ็งรู้สึกยังไงบ้างแล้ว เจ๊ะยอ” เสียงพ่อทุ้มต่ำแต่เต็มไปด้วยความห่วงใย “เมื่อรุ่งโหย่งตัวเอ็งร้อนดั่งถูกไฟลน ข้าเป็นห่วงแทบขาดใจ”

เจ๊ะยอ พยักหน้าช้าๆ มือยกขึ้นกุมหน้าผากที่ยังอุ่นๆ “ตอนนี้ทุเลาลงมากแล้วพ่อ เหลือแค่ตัวรุมๆ ร้อนๆ หน่อย... เดี๋ยวให้ เจ๊ะเล เช็ดตัวอีกสองสามรอบ พรุ่งนี้ก็น่าจะดีขึ้น” เขาหันไปยิ้มให้ เจ๊ะเล ที่นั่งข้างๆ พยักหน้ารับคำอย่างว่าง่าย

* S$ Z# h- m! ?; O. pเจ๊ะเล มองพี่ชายด้วยสายตาเป็นห่วง ก่อนเอ่ยถามเสียงใส “แล้วปี้เฮาไปค้างแรมกันที่ไหน ถึงได้ป่วยพร้อมกันหมดเลย… ปกติพวกปี้เฮาก็ไปกันบ่อยๆ ไม่เคยเป็นอะไรเลยนี่”

คำถามนั้นทำให้ เจ๊ะยอ ชะงัก นึกถึงคืนก่อนที่ถ้ำมืด กลิ่นเหงื่อ กลิ่นน้ำกาม กลิ่นควันไฟจากกองเพลิง ยังติดจมูก เขากลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่ “เมื่อคืนข้าไปค้างแรมในป่าทิศเหนือ ในถ้ำหลังม่านน้ำตกใหญ่.. ก็สังสรรค์ ดื่มกินกันตามปกติ จะพิเศษกว่าทุกครั้งก็ตรงที่…”
7 p, \8 e( [8 P! }$ V0 j
1 c7 ]8 {1 w1 j0 r" q“พิเศษยังไงรึ” เจ๊ะเล ถามต่อทันที สายตาเต็มไปด้วยความสงสัย

เจ๊ะยอ หันไปมองพ่อ “ถ้าข้าบอกไปแล้ว พ่ออย่าดุด่าข้าเชียว…”

เจ๊ะเดนะ ยกมือขึ้นโบกเบาๆ “ข้าจะไปดุด่าเอ็งทำไม… บอกมาเถอะ อะไรทำให้เอ็งป่วยขนาดนี้”
; |0 A' O: ^- L9 I9 {9 o( D% G: M
$ |, K4 _5 o+ |0 i0 Zเจ๊ะยอ สูดหายใจลึก “พวกข้า… ไปเตรียมตัวเพื่อเข้าร่วมพิธีกรรม เพื่อไม่เป็นภาระของพ่อในการคัดเลือก และให้พ่อชนะได้เป็นผู้นำชนเผ่า”

7 k1 Y3 ~* |; P9 O2 }& n. ?+ bห้องเงียบกริบ มีเพียงเสียงลมพัดฝางที่มุงหลังคาดังกรอบแกรบเบาๆ

“แล้วเอ็งรู้รึ ว่าการเตรียมตัวนั่นมันเป็นยังไง” เจ๊ะเดนะ ถามเสียงนิ่ง แต่แววตาคมกริบ

“ก็… พอรู้บ้าง” เสียง เจ๊ะยอ แผ่วลงจนแทบเป็นกระซิบ
4 P' G& n- w! k5 r" M) f
; [6 a- q$ @$ C9 K0 h: Z5 G- N& M“แล้วเมื่อคืนพวกเอ็งทำอะไรกัน” เจ๊ะเดนะ กดดันต่อ ไม่ยอมปล่อยให้ลูกชายเลี่ยงคำตอบ
' S; x' y  o/ l
เจ๊ะยอ มองพ่อสลับหน้าน้องชาย ใจเต้นแรงจนรู้สึกได้ถึงเลือดสูบฉีดที่ขมับ แต่เขารู้ดีว่าไม่มีทางหนีแล้ว พิธีกรรมจะเกิดขึ้นในอีกสามคืนข้างหน้า มันไม่มีอะไรต้องปิดบังอีกต่อไปแล้ว
5 n! Q! [: y) x5 m$ I" u
“เตรียมตัวเป็นเครื่องบรรณาการ… ให้ผู้ปกครองทิศที่จะเข้าร่วมพิธี”

' H+ |* \  W: cเจ๊ะเล ขมวดคิ้ว “เครื่องบรรณาการ? อะไรยังไง ข้าไม่เข้าใจ”

เจ๊ะยอ กลืนน้ำลายอีกครั้ง ก่อนพูดออกไปชัดๆ “พิธีกรรมจะคัดเลือกผู้นำชนเผ่าจากผู้ปกครองทิศที่ เย็ดอึด เย็ดทน เย็ดจนน้ำแตกเป็นคนสุดท้าย คนนั้นจะได้เป็นผู้นำ”

- b+ l9 S2 z% I% K4 H" zทำเอาคนเป็นน้องที่ได้ยินต้องเบิกตาโต “ห๊ะ?!”

เจ๊ะยอ พูดต่อไม่หยุด “ผู้นำชนเผ่ามีหน้าที่ปลดปล่อยความเป็นชายให้เด็กหนุ่มที่ผ่านพิธีปลุก‘ขน’ เพื่อสืบเผ่าพันธุ์ ดังนั้นต้องมีพละกำลังเย็ด และกระโปกที่ผลิตน้ำควยได้เยอะ รวดเร็ว พอเพียงกับเด็กหนุ่มทั้งเผ่า”
+ m  h, w: R' V% ?$ `( W: N
“สรุปก็คือ การเตรียมตัวเป็นเครื่องบรรณาการ… ก็คือการเตรียมตัวไปให้ผู้ปกครองทิศเย็ด ว่างั้น?” เจ๊ะเดนะ สรุปให้ลูกคนเล็กฟัง
/ i6 C: U: k5 q2 I
“ใช่” เจ๊ะยอ พยักหน้า หลบตา คนเป็นพ่อ “เมื่อคืนพวกข้าก็เลย… ซ้อมเย็ดกัน”
4 P9 V7 }9 n, f; J8 N& X  V; C" h
" a7 l5 [  H' ~6 e) R6 uเจ๊ะเล อุทานลั่น “ห๊ะ!! เมื่อคืนที่ปี้เฮาไปค้างแรมกัน คือไปฝึกเสพสังวาสบุรุษกันอย่างนั้นรึ?!”
) J) i: e! e  t, q1 i; ?- g
/ j' }  t  u" E4 m* t2 }5 Oเจ๊ะยอ ก้มหน้าลง มือกำเสื่อแน่น ใบหน้าแดงก่ำ “ก็มันเป็นขั้นตอนการคัดเลือก… ข้าไม่อยากเป็นตัวถ่วง ข้าอยากให้พ่อชนะ ได้เป็นผู้นำชนเผ่า”
) A+ E% R" _5 ~1 g9 V
& ?# M8 X, q2 g6 V# ]: N% E3 sเจ๊ะเดนะ วางมือหนักแน่นลงบนไหล่ลูกชาย “เอ็งไม่ต้องอาย สิ่งที่เอ็งทำคือความกล้าหาญ ข้าต้องขอบใจเอ็งต่างหาก ที่ตั้งใจช่วยพ่อขนาดนี้”

- r; S2 u( J/ G" V9 hเจ๊ะยอ เงยหน้าขึ้น ประหลาดใจ “แล้วพ่อไม่ตกใจเรื่องวิธีการคัดเลือกเลยรึ?”

! p! q) p- [, r1 vเจ๊ะเดนะ ยิ้มมุมปาก “เจ๊ะยอ… พ่อเป็นผู้ปกครองทิศตะวันออก เป็นหนึ่งในตัวเลือกที่จะเป็นผู้นำชนเผ่าคนต่อไป เอ็งคิดว่าพ่อไม่เคยหาข้อมูลเรื่องพิธีกรรมบ้างรึ?”
* z- [0 [. J0 |+ g
- ~6 u) i9 h* a: @% l“โห… พ่อรู้แต่ไม่เคยบอกเลย ต้องให้ข้าไปขวนขวาย หาทางรู้ด้วยตนเองอยู่ตั้งนาน”
0 v: }* R  b8 v  z
. ?# R2 S* L" a' |* A5 \+ G“ก็เอ็งเคยถามพ่อไหมล่ะ” เจ๊ะเดนะ หัวเราะในลำคอ แต่แล้วสีหน้าก็เคร่งครึมขึ้นแบบฉับพลัน
“แต่จะว่าไป… พ่อไม่คิดว่าการซ้อมเย็ดกัน จะทำให้พวกเอ็งป่วยตัวร้อนดั่งไฟขนาดนี้”

เขาครุ่นคิด “หรือพวกเอ็งหักโหมเกินไป? เสพสังวาสกันกี่รอบถึงได้เป็นแบบนี้”
/ n% i4 `1 w) O+ D6 m' B
, n8 x, I1 C) @  C7 aเจ๊ะยอ ก้มหน้าอีกครั้ง “ก็… สามสี่รอบ…”
2 w# K1 K' r* V# z8 h, L, z' A0 {
“แค่สามสี่รอบเอง? มันก็น่าจะแค่เพลียหมดแรง ไม่น่าจะไข้ขึ้นแบบโดนพิษ”
+ h- R  d4 b. z' ^* O$ [& w& |
0 H+ {7 L) L  Yคำว่า “โดนพิษ” ทำให้ เจ๊ะยอ สะดุ้ง เขานึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “หรือว่า… มีอะไรไม่ชอบมาพากล”
: s/ W3 ?" o! R
เจ๊ะเล รีบถาม “มีอะไรรึ?”

& b2 y7 O& m& u. R# y“และเมื่อคืน มีอีกอย่างที่พิเศษกว่าทุกครั้งตรงที่ อาทู เอา ‘หยดฟ้า’ มาให้สี่ไห พวกเราดื่มกินกัน”

เจ๊ะเดนะ เบิกตา “โอ้โห… ‘หยดฟ้า’เลยรึ? แหม... ไม่เบาเลยนะพวกเอ็ง นานๆ ทีข้าเองถึงจะได้ลิ้มรสซักครั้ง.. นี่!! พวกเอ็งล่อกันคนละไหเลยรึ?”

/ r8 y: q1 ~: D' S“ปกติข้าก็ดื่มน้ำเมาเป็นประจำ แต่ก็.. ไม่น่าจะทำให้ไข้ขึ้น” เจ๊ะยอ พูดอย่างครุ่นคิด “ตอนดื่มอึกแรก ร้อนขนลุกวาบทั้งตัว กระตุ้นควยโคตรดี เงี่ยนทั้งคืน ควยแข็งเป๊กเลยพ่อ”
7 u( N: S+ K- G2 N6 g
แต่คำว่า “โดนพิษ” ยังวนเวียนในหัว เขาหันไปหา เจ๊ะเล “เอ็งเห็นไหหยดฟ้าที่ข้าเอากลับมาบ้านเมื่อคืนบ้างไหม?”
: I% z4 D# ~9 A) k
$ e/ x8 p' |! u“ไหสีฟ้าที่ปี้เฮาวางทิ้งไว้ตรงชานหน้าบ้านใช่ไหม?”
4 @& [' Q0 ]  q
“เออๆ ไหนนั้นแหละ.. อยู่ไหน? เอ็งไปหยิบมาให้ข้าหน่อย”

/ }" Q' D2 p! Y5 E9 f2 x- M* z* Aเจ๊ะเล วิ่งไปกลับมาอย่างรวดเร็ว ยื่นไหสีฟ้าให้พี่ชาย “เหมือนมีอะไรหลงอยู่ก้นไหด้วย”
6 f2 G9 ~( E- I  i8 y3 g2 n9 ?
* n1 D( \3 D  j  T  u( c$ l1 ?$ Vเจ๊ะยอ และพ่อมองหน้ากัน ก่อน เจ๊ะยอ จะคว่ำไห เทของที่เหลือออกมา...
6 ~/ r/ d7 S0 k2 j& e
มันคือ ก้านเห็ดแท่งๆเรียวยาวสีขาว มีปุ่มดอกเห็ดกลมสีแดง ด้านบนขนาดใหญ่ ละม้าย ไม้ขีดไฟ อันใหญ่
3 d9 W1 s" p0 j, I1 c$ m: j
5 ]$ Z. f  z7 k  A3 f% P' @( p“พ่อ!! นี่มัน???”

2 A4 L  _. g) A4 J2 qเจ๊ะเดนะ เปลี่ยนสีหน้าและเคร่งเครียดขึ้นมา ตอบลูกชายกลับไปในทันที “เห็ดเลือดเดือด… มันไปอยู่ในไหนั้นได้เยี่ยงไร? ไม่ควรไปอยู่ในนั้น”
- b# k' M  a6 ~: [: ~
7 _8 E5 W5 Q' i: g“เห็ดพิษเหรอพ่อ?”

" u4 i- D+ Y/ {& A  u0 ?, e“ใช่ แต่พิษมันไม่รุนแรง มันจะเพิ่มความร้อนในเลือด ทำให้ตัวร้อนดั่งไฟ ต้องดื่มน้ำเยอะๆ และฉี่ระบายความร้อนออกมา ถึงจะหาย.. ในสามถึงห้าวัน”

. q) m' J; L1 j% R5 @# `เจ๊ะยอ ตัวสั่น “หมายความว่า… พวกข้าถูกวางยาพิษจริงๆ”

“จะว่าอย่างนั้น ก็คงไม่ผิด... เพราะไม่มีทางที่ เห็ดเลือดเดือด จะเข้าไปอยู่ในไหของพวกเอ็งทั้ง 4 คน ได้โดยบังเอิญ” คนเป็นพ่อ ฟันธงอย่างเด็ดขาดว่า... มันมีอะไรไม่ชอบมาพากล
' [+ x% K0 g. f+ O8 L% {
“แล้วใครทำ? ทำไปเพื่ออะไรล่ะพ่อ?” เจ๊ะเล ลูกคนเล็ก ถามด้วยความฉงน

“ถ้าข้าและพวกไม่สบาย เข้าร่วมพิธีกรรมไม่ได้ พ่อก็หมดสิทธิ์” เจ๊ะยอ ชิงตอบก่อน
! S5 J  a2 q2 N$ {9 l. n
* E9 `8 s1 G3 @7 B% o4 N“แต่พวกปี้เฮา ก็ป่วยกันทุกคน และมันจะยังไงกันล่ะนิ” เจ๊ะเล ยิ่งมีความสงสัยเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ
% F1 k6 O/ ~+ I' D' h; |4 P( D1 y) b
“นั้นสิ ป่วยกันหมด แล้วใครจะได้ประโยชน์ จากการนี้” เจ๊ะยอ เองก็ฉงนเช่นเดียวกันน้องชาย
8 o7 }! C' T: u% z# G0 }/ C( K
- f) X* S7 _+ x. E0 f. k0 Zเจ๊ะเล โพล่งขึ้น “หรือแบบนี้จะเป็นไปได้มั๊ย? คือ.. ปี้อาทู เป็นคนเอาหยกฟ้ามาให้พวกปี้เฮา และ ปี้อาทู ก็แข็งแรงที่สุด น่าจะคิดว่าตัวเองหายก่อน แล้วเหลือคนเดียวเข้าร่วมพิธีกรรมได้ มันจะเป็นแบบนั้นได้มั๊ยนะ”
2 ~9 X/ l# Z! J: k
เจ๊ะยอ ส่ายหน้าเบาๆ แล้วพูดตอบ “แว๊บแรก.. ข้าก็คิดแบบนั้น… แต่ข้ายังมีข้อกังขา ที่คิดว่า ไม่น่าจะใช่”
) \9 w! ?; H8 }# a“เอ็งคิดดูสิ เจ๊ะเล.. ปี้อาทู เอ็นดู มูเยี๊ยะ ดังน้องรัก คลานตามกันมา ดูแลเหมือนไข่ในหิน มีรึจะกล้าวางยาให้ มูเยี๊ยะ ได้ป่วยไข้ไปด้วย? ข้าว่าเป็นไปไม่ได้!!” “ถ้า อาทู ป่วยคนเดียวข้ายังพอจะเข้าใจ แต่นี่ พาลเอา มูเยี๊ยะ ป่วยไปด้วย.. ข้าว่า อาทู ไม่ทำอะไรแบบนั้นแน่ๆ”

เจ๊ะเล พยักหน้าเห็นด้วย แต่ก็ยังคงเดาต่อ “หรือจะเป็น ปี้มูเยี๊ยะ? เพราะ ลุงมูซอยิ ดูแข็งแกร่งน้อยสุดในบรรดาพ่อๆ ของพวกเรา อาจจะจำเป็นที่จะต้องใช้ทางลัด...”
8 U* n; P2 M  r, g7 b8 S6 `
& ]- W1 B7 O3 R7 c" k! M( eเจ๊ะยอ ส่ายหน้า “ปี้มูเยี๊ยะ ไม่ใช่คนแบบนั้น และอีกอย่าง มูเยี๊ยะ เองก็อ่อนแอสุดในบรรดา ลูกๆ เช่นกัน การวางยาให้ตนเอง ซึ่งฟื้นตัวช้ากว่าใคร ก็ไม่น่าจะเป็นวิธีที่ฉลาด เพราะสุดท้ายถ้าตนเองหายไม่ทันเข้าร่วมพิธี ลุงมูซอยิ ก็หมดสิทธิ์ทันที”

“หรือจะเป็น ปี้ซอโม๊ะ?” เจ๊ะเล ยังคงเดาต่อไป
$ J# o8 E3 A, d6 D% @
“นั้นยิ่งเป็นไปได้น้อยที่สุด เพราะ ลุงซอเพ็ง แข็งแกร่งที่สุด ลีลาเย็ดเลื่องลือ ส่วน ซอโม๊ะ ก็รู้เรื่องวิธีการคัดเลือกก่อนใคร บ้านทิศเหนือแทบเป็นตัวเต็ง ไม่มีเหตุผลต้องวางยาคู่แข่งที่อ่อนด้อยกว่าตนเองเลย”
2 A( h2 D2 t- n/ Q+ i5 L1 s. ^1 d
& F9 A7 X3 `' T) y  \: f* A+ X“ถ้างั้นก็เหลือแต่ ปี้เจ๊ะยอ แล้วแหละ? อิอิ..”
& n. w( L* G, ?. N8 Y) g3 d8 c! y
“โป๊กกก!!..”
7 x8 P9 u4 c- J. x! v) ~
+ D# _' _1 @8 u  Q* C( k“โอ๊ยยย!! พ่อเขกหัวข้าทำไม?”

เจ๊ะเดนะ ยกมือขึ้นปรามลูกๆ “พอๆ พวกเอ็งชักจะเดามั่วกันไปเรื่อย เละเทะเลอะเทอะกันไปใหญ่” “เห็ดนั้น อาจจะมีใครใส่มันมาตั้งแต่แรก จงใจจะวางยาใครซักคน.. ที่ไม่ใช่พวกเอ็ง” “เค้าอาจจะโกรธแค้น อาเก๋อตู้ เรื่องการลำเอียง ที่ดินปศุสัตว์ หรือไม่ ก็ไม่ได้รับการดูแลอย่างเท่าเทียม ก็เลยวางยาให้ป่วยซะ ก็เป็นไปได้ แต่บังเอิญว่า อาทู ดันไปหยิบมาให้พวกเอ็งกินซะก่อน”
' a6 I  J  Z4 t6 V$ s! ~! B
“แต่ตอนนี้ ข้ามีความสำคัญจะถามพวกเอ็งก่อนอื่นได้” เจ๊ะเดนะ เปลี่ยนน้ำเสียงเป็นการเป็นงานขึ้นมาทันที

3 J# z/ D  R0 Y) |1 }( R8 J2 L“เจ๊ะยอ พ่ออยากรู้ว่า เอ็งยังอยากเข้าร่วมพิธีกรรมกับพ่อไหม?”
3 \: T' F& ~1 E. D. l
เจ๊ะยอ เงียบไปครู่หนึ่ง “ข้าอยากมากนะพ่อ.. แต่ข้ากลัวความไม่สมบูรณ์จากอาการป่วยจะเป็นตัวถ่วง ข้าว่าให้ เจ๊ะเล ไปแทนดีกว่า”
; _% J; b3 j% e" q4 U  B
, U: l- w$ x) a  B: Y7 P& ~/ I2 Xเจ๊ะเดนะ หันไปหาลูกคนเล็ก “ว่าไงไอ้ลูกหมา เอ็งจะเข้าร่วมพิธีกรรมนี้ แทนปี้เฮาได้ก่อ?”

เจ๊ะเล ชะงักเล็กน้อย “ข้า… ยังไงก็ได้ แล้วแต่พ่อเลย”
1 ?" l$ ~6 X) F: C  d
( c8 g7 h$ j2 u# N5 Q( R. n: r“ดีมาก งั้นตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว เดี๋ยวเอ็งไปเอาน้ำมาให้ เจ๊ะยอ ดื่มเยอะๆ จะได้ระบายความร้อนออกไป และก็เช็ดตัวให้ปี้เอ็งอีกครั้งนะ แล้วจะได้พักผ่อน..”

เจ๊ะเล หัวเราะ “ถ้าข้าเป็นไอ้ลูกหมา พ่อก็ต้องเป็นไอ้พ่อหมาสินะ ฮะฮ่า!”

เจ๊ะเดนะ ตะโกนไล่หลังลูกชายที่วิ่งออกไปนอกห้อง เพื่อจัดหาตามที่พ่อสั่ง “เดี๋ยวเถอะ เอ็งนี่ชักจะเอาใหญ่แล้วนะ!”
3 A; F3 D5 h/ z8 a  ^
เขาหันมาบอก เจ๊ะยอ “ส่วนเอ็ง พักผ่อนเยอะๆ ดื่มน้ำแยะๆ ไล่ความร้อนออกทางฉี่ จะได้หายเร็วๆ”

) D% S" q3 _) w& f  @6 g5 W
ค่ำคืนอันยาวนานในบ้านทิศตะวันออกดูเหมือนจะจบลงแล้ว แต่สำหรับสองพ่อลูก มันกลับเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ
/ Z( s8 G5 n' c! B" r# W" B1 b: {5 [
หลัง เจ๊ะเล เช็ดตัวพี่ชายเสร็จ เขาเดินออกมาหาพ่อที่แคร่หน้าบ้าน

“ข้าเช็ดตัวให้ปี้เฮาเรียบร้อยแล้ว ทำไมพ่อยังไม่นอนอีกรึ?”

/ v* p* L8 W4 J1 D8 V0 k' jเจ๊ะเดนะ พูดเสียงเบา ราวกระซิบ “พ่อจะชวนเอ็งไปดูถ้ำที่ปี้เฮาไปค้างแรมเมื่อคืน เผื่อเจอเบาะแสอะไรบ้าง”
4 v! N3 V4 d1 ]" A3 \
0 |# B) e- n- j( Y: Pเจ๊ะเล ตาเป็นประกาย “พ่อจะไปสืบหาคนวางยาพิษปี้เฮาใช่ไหม? ไหงตอนอยู่ในห้องพ่อทำเป็นไม่สนใจ”

& L8 S9 A" M2 ^“ชู่วส์สส.. เอ็ง เบาๆ หน่อย เดี๋ยวปี้เฮาได้ยิน ขอตามไปด้วยแน่”
: Y* |5 [5 @5 s  Q+ `
“ปี้เฮาจะไปไหวยังไงพ่อ ลุกนั่งหลังตรงยังลำบากเลย”
& Q% }' i0 Q' s3 W8 j0 r4 A* n3 Z
' N2 k& r1 S% I+ x5 e2 d1 |“ก็นั่นไง แต่เอ็งรู้จัก เจ๊ะยอ ดี ถ้ามันรู้ว่าเราจะไปสืบหาเบาะแส รับรองมันจะฝืนขอตามไป พ่อกับเอ็งคงได้แบกมันเข้าป่าแน่ๆ ดังนั้นตอนอยู่ข้างใน พ่อถึงตอนทำเป็นไม่ใส่ใจไงล่ะ”
; E6 Q2 x+ u  t8 h8 k& z
เจ๊ะเล ยิ้มแหย “อ๋อ... แบบนี้นี่เอง.. แต่ตอนนี้ปี้เฮาหลับไปแล้ว ตั้งแต่ตอนที่ข้าเช็ดตัวยังไม่เสร็จดีเลย สงสัยปี้เฮาจะเพลียมาก”

0 o. `% `4 n$ r/ ~7 A+ n. }) Y* }เจ๊ะเดนะ ตบหัวลูกเบาๆ “เย็งว่ะ… ปี้เฮาหลับแล้วก็ไม่บอก ทำพ่อตกใจหมด ไอ้ลูกคนนี้…”
% ?# M7 y+ w" R0 ~5 N2 U) _- f
& R2 ?; z4 m+ g7 T6 M7 B% hเขาลุกขึ้น “ป่ะไปกัน พ่อบอกแม่เอ็งแล้ว ว่าไม่ต้องรอ เข้านอนก่อนได้เลย”
# T0 ?! |+ Z, k, h  m
เจ๊ะเล รู้สึกตื่นเต้น เหมือนจะได้เล่นจับโจร อะไรแบบนั้น.. แล้วสองพ่อลูกก็ก้าวออกจากบ้าน มุ่งหน้าเข้าป่าทิศเหนือในความมืดมิดของค่ำคืน เงาร่างทั้งคู่ค่อยๆ จางหายไปในเงาไม้ ปล่อยให้เพียงเสียงลมพัดใบไม้และความเงียบที่ปกคลุมหมู่บ้าน
) h: F% O- ]$ a
( n  a: ^) U- z
ป่าต้องมนต์ทางทิศเหนือยามค่ำคืนยังคงลึกลับและเงียบงันราวกับมีชีวิตซ่อนเร้น มันปกปิดความลับด้วยความมืดมิดและกลิ่นดินชื้นผสมใบไม้เน่า แต่ลึกเข้าไปในเงาไม้ใหญ่ ที่ทุกคืนจะมีกลิ่นคาวน้ำกามลอยคลุ้งเบาๆ ผสานกับเสียงครางแผ่วเบาที่ดังขึ้นเป็นระยะ เสียงของชายหนุ่มกล้ามแน่นที่หิวกระหายควยอวบใหญ่ เสียงของรูตูดฟิตแน่นที่ถูกครูดจนตอดรัด และเสียงของชายวัยกลางคนที่เบื่อหีเมียจนต้องหันมาหาเพื่อนชายกลัดมัน ปลดปล่อยกันเองในความมืด กำลังรอรับการมาเยือนของสองพ่อลูก

เจ๊ะเดนะ เดินนำหน้า ร่างกายชายวัยกลางคนกำยำ อกกว้าง กล้ามท้องเป็นลอนชัด ผิวสีน้ำผึ้งเข้มปกคลุมด้วยขนดกดำที่ลงไปถึงหน้าท้อง ใต้กางเกงผ่าจ็อก ควยยาวหนาเกือบแปดนิ้วของเขายังคงนิ่งสงบ แต่หัวใจเต้นแรงเพราะภารกิจคืนนี้
7 {% \% O! x7 D2 W4 F
ด้านหลังคือ เจ๊ะเล ลูกชายวัยสิบห้าที่เพิ่งผ่านพิธีปลุก“ขน” ไปเมื่อไม่กี่เดือนก่อน เด็กหนุ่ม ร่างกายลีน ผิวเนียน กล้ามเนื้อยังดูอ่อนเยาว์แต่ฟิตแน่น สะโพกกลมกลึง ก้นนูนเด้งที่ซ่อนอยู่ใต้กางเกงผ่าจ็อก ใบหน้าหล่อเหลาแต่ยังมีความซุกซนเด็กๆ หลงเหลือ

3 B9 l  S1 j; Z. `+ k2 Xทั้งคู่เดินย่องเข้ามาในป่าลึกเหมือนกระต่ายน้อยหลงทาง พวกเขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าป่าทิศเหนือยามวิกาลจะกลายเป็นสวรรค์ลับของเหล่าชายที่รักชาย แต่คืนนี้ ความจำเป็นบังคับให้ทั้งสองต้องมา เพื่อตามหาเบาะแสของคนวางยาพิษทำร้ายสมาชิกในบ้าน
% K' W8 f7 j' ^& G1 `; k8 G; n
พวกเขาเริ่มต้นจากปลายลำธารที่แห้งขอด เดินย้อนขึ้นต้นน้ำ มุ่งตรงไปยังถ้ำลับหลังม่านน้ำตกตามที่ เจ๊ะยอ บอกกล่าวไว้
+ R4 ^3 N' L+ U& {0 L
! [' l  o7 x1 K: ^- J% {2 `ทันใดนั้น เจ๊ะเดนะ ชะงักกึก

“อู๊ยส์สส… ซี๊ดส์สส… เสียวหัวควยชิบหายเลย… ดองอุ๊… เอ๋ยยย…”
" i. x! ~2 V  C( T6 F
/ u+ f+ V+ z2 {# X$ E4 N" k& i6 n7 |1 Yเสียงครางโหยหวนของผู้ชายดังก้องมาจากด้านข้างป่า ใกล้ลำธารที่ไร้เสียงน้ำไหลกลบ ทำให้ชัดเจนจนขนลุกซู่
% c5 k: d/ C8 b! m3 k8 @( y
“แผล็บ… แผล็บ… จ๊วบ… จ๊วบ… แผล็บ… แผล็บ…”

+ K& W5 H' g2 ?; @เสียงดูดเลียชุ่มฉ่ำดังสลับกับเสียงครางเสียว
# }6 X1 k3 e3 J" y! }+ x“อ๊าส์สส… เย็ดแมร่ง… อย่างนั้นแหละ… เน้นหัวควยแบบนั้น… ปู่ชอบ… เอ็งดูดเน้นหัวควยปู่แรงๆ แบบนี้… อู๊ยส์สส… ซี๊ดส์สส… ดูดแรงอีก… ใช่… อย่างนั้นเลยลูกหลาน…”

1 F, |, E) e* ~% Q) j: Z. Oเจ๊ะเล ตัวแข็งทื่อ หันไปมองพ่อตาโต ส่งเสียงกระซิบแผ่วเบา ราวกับไม่อยากให้ใครได้ยิน “พ่อ!! คนกำลังดูดควยกัน!”
8 C4 Y& x, ~; ^% ]
เจ๊ะเดนะ ยกนิ้วชี้ปิดปาก กระซิบแผ่ว “ชู่ววว.. เบาๆ… เอ็งรู้ได้ยังไงว่ากำลังดูดควย?”

“ก็เสียงเหมือนแม่ดูดควยพ่อตอนกลางคืนเลย ไม่ผิดเพี้ยน!” เจ๊ะเล ตอบเสียงเบา แต่ตาเป็นประกาย
+ C4 ]+ g0 Q9 n
“โอ๊ย!” เจ๊ะเดนะ เขกหัวลูกด้วยความหมั่นไส้ “เอ็งชักแก่แดดเกินไปแล้ว ดึกดื่นไม่นอน มาแอบฟังพ่อแม่เย็ดกันได้ยังไง”
: ^! E, A5 n; h: P! e
" v9 d6 x+ _& y  }  ?4 ]  zเจ๊ะเล หัวเราะคิกคักในลำคอ “ข้าก็อยากนอน แต่พ่อกับแม่เย็ดกันดังขนาดนั้น ใครจะหลับลง ก็เลยตื่นมาฟังให้รู้แล้วรู้รอดซะเลย… แล้วข้ายังได้ยิน เสียงแม่ชอบครางว่า ‘หัวควยบานใหญ่… ครูดหีเสียวจัง’ อะไรแบบนั้นด้วยนะ”
% V: c7 f% p+ N8 _: x3 F* f9 `
& f# q7 R# e9 O% I. iเจ๊ะเดนะ ถอนหายใจยาวด้วยความระอา แต่กลับยิ้มมุมปาก “เอ็งนี่สัปดนสิ้นดี น่าเขกหัวให้ปูดซะจริงๆ”

“ก็ข้าลูกพ่อไง.. แล้วอีกอย่างข้าก็โตแล้ว… พิธีปลุก‘ขน’ ก็ผ่านมาแล้ว โตจนพ่อกับแม่ไม่ต้องแอบย่องไปเย็ดข้างนอกแล้วด้วย” เจ๊ะเล พูดพลางยิ้มเจ้าเล่ห์
ทั้งคู่ย่องเบาๆ ซ่อนตัวหลังต้นไม้ใหญ่ มองเห็นภาพชัดเจนภายใต้แสงจันทร์
+ \4 l, Z8 Y1 X( o  S
ชายวัยหกสิบเศษ ผิวคล้ำแดด ผมดอกเลา หนวดเคราสีเงิน นั่งเปลือยกายบนขอนไม้ ถ่างขากว้าง โชว์ควยยาวใหญ่สีคล้ำ หัวบานแดงก่ำ น้ำเงี่ยนใสๆ ไหลย้อยเป็นสายยาวจากรูหัวลงมาตามหลอดเลือดปูดโปน
, H% [) x4 j: N8 r* Q) n5 r; X" L% l
- j$ D0 q) l+ }, ^และมี เด็กหนุ่มรูปร่างกำยำ ผิวแทน ผมดำ คุกเข่าอยู่ระหว่างขา ใช้ปากอ้าอ้าดูดเลียอย่างเมามันส์ ลิ้นแดงสากวนรอบหัวควยบาน แล้วดูดกลืนลำควยลึกเข้าไปจนแก้มตอบ

“เฮ้ย… นั่นมัน พ่อปู่ดองแป๊ะ ร้านปั้นหม้อ!” เจ๊ะเดนะ กระซิบตกใจ

พ่อปู่ดองแป๊ะ คนที่เคยเล่าเรื่องพิธีกรรมคัดเลือกให้เจ๊ะยอและมูเยี๊ยะฟัง
; Y2 v. X, Z) {0 b
“แล้วคนที่คุกเข่าคือ ดองอุ๊ ใช่มั้ยพ่อ?” เจ๊ะเล กระซิบ “หลานของพ่อปู่ ที่ข้าไปเล่นด้วยบ่อยๆ”
, s6 Y. R+ @- t8 w! V7 n
7 @, b* R. ^# f7 n9 x“ก็น่าจะใช่… พ่อได้ยินเรียกปู่-หลานกันอยู่”
5 w9 V" ^- E- @3 ]" ?/ M
# `" w: A4 Y% X" z% h: r' dเจ๊ะเล ขมวดคิ้วเล็กน้อย “พ่อปู่เบื่อหีข้าพอเข้าใจ… แต่ ดองอุ๊ เพิ่งผ่านพิธีปลุก ‘ขน’ ไปเมื่อคืนเดือนมืด ก็เบื่อหีแล้วรึ?”

เจ๊ะเดนะ ถอนหายใจเบาๆ “บางคนรู้ตัวว่าเบื่อหีตั้งแต่ก่อนหมอยขึ้นก็มี… ร่างกายมันบอกเอง”

! u% |3 w3 i1 `* ]1 \8 A$ H0 N$ h7 |/ Y“แล้วข้าจะเบื่อหีมั้ยอ่ะพ่อ?” เจ๊ะเล ถามเสียงแผ่ว ตายังจ้องภาพตรงหน้าอย่างไม่วางตา

7 j3 ]7 R9 `2 _" i# G7 F“ข้าจะไปรู้ได้ยังไงว่าเอ็งจะชอบอะไร หรือเบื่ออะไร มันก็ล้วนแล้วอยู่แต่ที่เอ็งทั้งสิ้น”

- N% g3 @. ]9 O; uทั้งคู่สนทนาด้วยเสียงแผ่วเบา ซ่อนตัวหลังต้นไม้ใหญ่ มองเห็นภาพชัดเจนภายใต้แสงจันทร์สีเงิน
" t5 ?# |) j% T
1 g, e! p0 @- e! A& L9 i9 bพ่อปู่ดองแป๊ะ ชายวัยหกสิบเศษ เจ้าของร้านปั้นหม้อ ที่ถ่ายทอดวิชาและยกร้านให้กับลูกชายคนเดียว เพื่อสืบสานกิจการต่อ แต่เจ้าตัวก็ยังคงไปอยู่ที่ร้าน ในกาดกอม อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน คอยสนทนากับผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาในตลาด ตอนกลางวันดูเป็นคนแก่ อัธยาศัยดี ผิดกับตอนนี้ ที่ดูเป็น ตาแก่บ้ากามตัณหากลับ เงี่ยนควยแบบสุดๆ แต่ถ้ามีคนสังเกตสักนิด จะเห็นว่า ตาแก่นั้นชอบคุยกับ เด็กหนุ่มๆ แบบถึงเนื้อถึงตัว ซึ่ง เจ๊ะยอ และ มูเยี๊ยะ ก็เป็น หนึ่งในนั้น โดยใช้ข้ออ้าง เรื่อง การเข้าร่วมพิธีกรรมการคัดเลือกผู้นำชนเผ่าของลูกชายคนโต เป็น หัวข้อสนทนา

, A) y) C: \6 S+ q4 l6 C. Kดองอุ๊ หลานชายแท้ๆ ร่างกายสมส่วน ผิวแทน กล้ามเนื้อแน่น ที่ดูโตเกินเด็กอายุ 13 ซึ่งก็ถึงว่าเป็นเด็กที่อายุน้อยที่สุด ที่ผ่านพิธีปลุก‘ขน’ ในวัยเท่านั้น

% m% b: s- `% Bเด็กหนุ่ม คุกเข่าอยู่ระหว่างขาของปู่บังเกิดเกล้า ปากอ้ากว้างกลืนควยลึกจนคอตึง แก้มตอบเป็นจังหวะดูดเลียอย่างหิวโหย ลิ้นแดงสากวนรอบหัวควยบาน แล้วดูดกลืนลำควยเข้าไปจนสุดโคน

* J' W3 M5 I. n/ }“อู๊ยส์สสส… ซี๊ดส์สสส… ดูดเก่งชิบหายเลยหลานรัก… ปากทั้งนุ่มทั้งเน้น… ดูดแรงอีก… เน้นหัวควยปู่แรงๆ แบบนั้นแหละ… อ๊าาาาส์สส!!!”
7 A+ r, L  t6 F  w7 d: H
- n0 Y& I  E- `  k3 Dเสียงครางของ พ่อปู่ดองแป๊ะ ดังก้องป่า แบบหากลัวใครมาได้ยินไม่

ดองอุ๊ ถอนปากออกชั่วขณะ น้ำลายและน้ำเงี่ยนยืดเป็นเส้นยาว “ปู่… ควยปู่ใหญ่โคตร… หัวบานครูดปากหลานเสียวหมด… หลานอยากให้ปู่เย็ดตูดหลานแล้ว… อยากให้เย็ดแรงๆ เลยปู่… หลานเงี่ยนตูดมานานแล้ว…”

พ่อปู่หัวเราะหื่นๆ ลุกขึ้นยืน ดึงหลานให้หันหลังโก่งก้น “มาเลยไอ้หลานขี้เงี่ยน… โก่งตูดให้ปู่… ปู่จะเย็ดรูตูดเอ็งให้หายร่านเลยคืนนี้…”
; k6 B# L5 U. M8 K% k
ดองอุ๊ ลุกขึ้นโก่งก้นกลมกลึงขึ้นสูง ใช้สองมือของตนเอง แบะแก้มก้นทั้งสองข้างแหกออกจากกับ เผยรูตูดสีชมพูจีบแน่นขมิบอย่างตื่นเต้น

พ่อปู่จับควยหัวบานยักษ์จ่อรูตูดหลาน กดหัวควยเข้าไปช้าๆ “ผลุ๊บ… ซู้ดดดด… อ๊าาาา… รูตูดหลานฟิตชิบหาย… ขมิบตอดควยปู่แน่นโคตร…” ในขณะที่ครางเสียวอยู่นั้น ก็ขยับสะโพก เคลื่อนควยอวบยาวเข้ารูดากของหลานชายอย่างต่อเนื่อง “อ๊าส์สส.. กลืนควยปู่หมดโคนแล้วหลานเอ้ย… ดีมาก… ซี๊ดส์สส!!!” แล้วก็ขยับสะโพกเริ่มกระเด้าต่อในทันที
( v- J0 J/ M' [3 E; t+ ^
, I. `! a# N" R) g  f5 F8 h“อ๊าาาาาาส์สสส!!! หัวควยปู่… ใหญ่… บาน… ครูดตูดข้าเสียวมากกกก!!! เย็ดแรงๆ ปู่… แรงกว่านี้… เย็ดรูข้าให้บานปลิ้นเลยยยย!!!”

ดองอุ๊ ครางลั่นป่า ก้นกระตุกกระแทกกลับรับจังหวะแรงกระแทกของปู่บังเกิดเกล้าอย่างชำนาญและเข้าขา

' ]8 W, r/ a# n% `4 A0 S, rพ่อปู่กระแทกสะโพกแรงๆ “ป๊าบ!! ป๊าบ!! ป๊าบ!! ป๊าบป๊าบป๊าบ!!!” เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่น

“ไอ้หลานร่าน… ตูดเอ็งตอดควยปู่แน่นชิบหาย… เชี่ย.. เสียวหัวควยชิบหาย.. ปู่จะแตกแล้วว่ะ.. แตกในรูเลยนะ… เตรียมรับน้ำควยจะแตกให้เต็มรูเลยยย… อ๊าาาาาส์สส!!!”
) X2 g  J3 T: q* k
: i9 w0 N  i& K  D6 L2 _  Q“ปู่… หลานก็จะแตกแล้วเหมือนกัน… ควยข้าก็แข็งเงี่ยนมาก… น้ำควยข้ามาจ่อที่หัวควยแล้วเหมือนกัน.. เสียวแตกแล้ว… ปู่เย็ดแรงๆอีก… กระแทกลึกๆแรงๆ… อ๊าาาาาาส์สสส!!! แตกแล้วววว!!!”

% q' @1 e/ L" o& [น้ำควยขาวข้นของ ดองอุ๊ พุ่งกระฉูดใส่พื้นป่าเป็นสายยาว ส่วนพ่อปู่ก็กัดฟันกระแทกสุดแรง “ปู่ก็แตกแล้ว ดองอุ๊ เอย… อ๊าาาาาส์สสส!!! รับน้ำปู่ให้เต็มรูเลยยยย!!!”

* M6 q7 S5 W5 k) iน้ำควยขาวข้นของพ่อปู่พุ่งทะลักเข้าไปในรูตูดหลานรัก ล้นทะลักไหลย้อยตามลำควยที่ยังเสียบคา เปรอะก้นกลมกลึงของ ดองอุ๊ จนย้อยเลอะทั้งต้นขา
, r2 \# I( [' X6 M/ ~ทั้งคู่หอบเหนื่อยหายใจถี่ จนสองพ่อลูกตระกูล เจ๊ะ ต่างคิดว่า สงครามสวาทของ ปู่-หลาน คงจะจบลงเพียงเท่านี้... แต่หาเป็นเช่นนั้นไม่...

พ่อปู่ดองแป๊ะ ยังไม่หยุดเพียงเท่านั้น เขาดึงควยที่ยังชุ่มน้ำเงี่ยนและน้ำควยออกจากรูตูดหลานช้าๆ “ผลั๊วะ!!…” เสียงน้ำควยข้นไหลย้อยตามมาเป็นสาย
$ A- y5 k$ _& J$ S2 n9 K/ Y# E/ N“เชี่ย!!!.. รูตูดเอ็งบานปลิ้นเลยว่ะ ดองอุ๊.. ขมิบตอดรัวเชียวนะมึง.. อยากได้ควยปู่อีกรอบรึ”
) Q; j& f  N- J/ r
9 \1 q) t+ h- q. R# N4 a4 y2 w) e“ข้ายังไม่พอหรอก.. อยากโดนควยดุ้นใหญ่ของปู่เสียบคารูทั้งคืนเลย...” หลานดองอุ๊ ไม่พูดปล่าว หันกลับมาดูดเลีย ควยอวบยาวใหญ่ของปู่บังเกิดเกล้า “ควยปู่แมร่ง.. ก็ยังแข็งไม่หดเลย… ปู่ก็ยังอยากเย็ดข้าอีกใช่มั๊ยล่ะ?”

ดองอุ๊ ที่นั่งคุกเข่า ใช้ลิ้นไล้เลีย น้ำรักขาวข้นที่เคลือบฉาบควยเบื้องหน้าจนฉ่ำวาว หอบหายใจร้อนแรง ตัวสั่นเทิ้ม ทำเอาควยของเด็กหนุ่มกลับมาแข็งโด่เด่อีกครั้ง หัวบานแดงก่ำที่น้ำควยยังคงคั่งค้างไหลย้อยไม่หยุด

8 c4 p1 Z- v7 R9 Q“ซี๊ดส์สส.. ดองอุ๊.. เอ็งนี่มันเงี่ยนมาตั้งแต่เด็กจริงๆ…” พ่อปู่ดองแป๊ะ ยิ้มหื่น ก้มลงกระซิบข้างหูหลานด้วยเสียงทุ้มต่ำ “ตั้งแต่สิบขวบ เอ็งก็แอบเปิดสโร่งอมควยปู่ ลักหลับทุกคืน… เลยทำให้ปู่ทนไม่ไหว โดนปู่จับเย็ดตูด น้ำควยแรกของเอ็งพุ่งกระฉูดตั้งแต่ควยปู่ยังคาตูดเอ็งตั้งแต่ตอนนั้นอยู่เลย… ตูดฟิตควยชิบหาย… ร่านตูดตั้งแต่เด็กเลยนะเอ็งเนี่ยะ”
# K" M" L) K' Q/ k' K* H: o
และนี่เอง ที่เป็นสาเหตุว่าทำไม ดองอุ๊ ถึงเข้าพิธีปลุก‘ขน’ เร็วนัก ตั้งแต่ยังเยาว์วัย เพราะแท้ที่จริงแล้ว น้ำควยแรก ของเด็กน้อยพุ่งกระฉูด ตั้งแต่ 10 ขวบ แต่ พ่อปู่ดองแป๊ะ ก็คงไม่กล้าพาไปทำพิธีตั้งแต่เด็กขนาดนั้น เพราะมันดูผิดวิสัยของชนเผ่า ค๊อกจ๊อกซอย ที่จะปล่อยให้เด็กเติบโตโดยไร้สิ่งเร้า จึงได้ค่อยพามาเข้าพิธีอีกทีตอนอายุ 13 ขวบ

พ่อปู่ดองแป๊ะ ไม่พูดเปล่า ผลักหลานรัก ให้นอนหงายลงไปบนพื้นหญ้า พร้อมกับ ลงไปนั่งใช้สองมือจับข้อเท้าของ ดองอุ๊ แยกแหกออกเป็นตัววีกาง ยกก้นกลมกลึงขึ้นสูง รูดากอ้าบานปลิ้นเผยต่อสายตา พ่อปู่เงี่ยนกามลามก ที่เย็ดได้แม้กระทั้งหลานแท้ๆของตนเอง มาตั้งแต่ 10 ขวบ

ดองอุ๊ ใช้สองแขนโอบรั้งขาพับของตนไว้แน่น ยิ่งแบะเผยรูดากบานอ้าที่พยายามขมิบหุบ เหมือนรูดากกำลังหายใจหอบถี่ รูตูดที่เพิ่งถูกเย็ดบานแดงฉาน ขมิบตอดเป็นจังหวะช้าๆ เห็นเนื้อด้านในสีชมพูแดงระเรื่อชัดเจน
+ v; t6 N; O# W  x4 t% R: {8 v
พ่อปู่ที่นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหว่างขาของหลานรัก จับควยหัวบานยักษ์จ่อรูตูดที่บานปลิ้นอีกครั้ง กดหัวควยเข้าไปช้าๆ “ผลุ๊บ… ซู้ดดด… อ๊าาาา… รูตูดเอ็งยังร่านเหมือนเดิม… ขมิบตอดควยปู่แน่นชิบหาย… กลืนหัวบานเข้าไปแล้ว… ดีมาก.. ดองอุ๊… อ๊าส์สส..”
7 h; `2 \3 Q6 x# C
( K$ \9 _( \# B7 l1 Y, `5 s“อ๊าาาาาส์สสส!!! ควยปู่… ทั้งใหญ่… หัวก็บาน… ครูดผนังตูดข้าทุกครั้งที่ขยับเข้าไปทีละนิ้วเลยยย… เสียวสุดๆ ปู่… แทงลึกเข้าไปเลย… เย็ดข้าให้น้ำทะลักอีกเยอะๆเลย… อ๊าส์สสส!!!”
! U2 a9 _1 O( U% }
พ่อปู่เริ่มกระแทกสะโพกแรงขึ้น “ป๊าบ!! ป๊าบ!! ป๊าบ!! ป๊าบป๊าบป๊าบ!!!” เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นป่า

เขาจับหลานกระแทกอย่างดุเดือดและรุนแรง ควยยาวใหญ่สอดเข้า-ออกจากรูตูดที่บานกว้าง เห็นภาพชัดเจนทุกครั้งที่ถอนออก หัวควยบานแดงก่ำชุ่มน้ำข้น แล้วกระแทกกลับเข้าไปจนมิดโคน รูตูดขมิบตอดรอบลำควยแน่นจนน้ำเงี่ยนของหลานไหลย้อยเป็นสาย

“เชี่ยเอ้ย!!! เสียวควยชิบหาย… ตูดเอ็งตอดควยปู่แน่นโคตร… ปู่จะเย็ดแรงกว่านี้นะ… รับรองตูดมึงได้แหกสมใจแน่ๆ.. ระวังให้ดี… ป๊าบ!! ป๊าบ!! ป๊าบ!!!”
6 J5 q; T! ~6 V( j5 R
ดองอุ๊ ครางลั่นป่า ก้นกระตุกกลับรับแรงทุกครั้ง “ปู่… แรงอีก… เย็ดตูดข้าแรงๆ… ควยปู่ครูดตูดโคตรเสียว… ข้าจะแตกอีกแล้ววว… อ๊าาาาาส์สสส!!! แตกแล้วววว!!!”
# D7 Y* ]# X0 u4 C
น้ำควยขาวข้นของ ดองอุ๊ พุ่งกระฉูดใส่หน้าท้องของตนเองเป็นสายยาว ส่วนพ่อปู่ก็กัดฟันกระแทกสุดแรง “ปู่ก็จะแตกแล้ว ดองอุ๊… อ๊าาาาาส์สสส!!! เตรียมรับน้ำปู่ให้เต็มรูเอ็งเลยยยย!!! อ๊าส์สส.. แตกแล้ว.. อ๊าส์สส..”

น้ำควยขาวข้นร้อนๆ พุ่งทะลักเข้าไปในรูตูดหลาน ล้นทะลักไหลย้อยตามลำควยที่ยังเสียบคาอยู่ เปรอะก้นและแก้มก้นของ ดองอุ๊ เลอะเทอะไปทั่ว
* X# A2 b( l: D
ทั้งคู่ยังกอดกันหอบหายใจรัว ควยยังคาอยู่ในรู กระตุกเบาๆ เป็นจังหวะสุดท้าย

4 M; D  ?( c  m- H4 Y* k: _ฉากหนังสด สงครามน้ำกามตรงหน้าสงบลง แต่สำหรับ สองพ่อลูกที่แอบสุ่มดูอยู่นั้นยังไม่สงบตาม

6 r8 Q: T" [( Qเจ๊ะเล ที่ยืนแอบดูอยู่ข้างพ่อ ตัวสั่นเทิ้มหนักกว่าเดิม หน้าแดงก่ำ หอบหายใจแรงจนอกขึ้นลงเร็ว ควยแข็งตุงจนกางเกงผ่าจ็อกแทบปริ น้ำเงี่ยนใสๆ ไหลย้อยเป็นสายยาวจากรูหัวลงเปียกกางเกงจนเห็นรอยชุ่มฉ่ำชัดเจน มือข้างหนึ่งแอบกุมควยตัวเองผ่านกางเกง บีบเบาๆ อย่างอดไม่ได้
, D; S- _. k0 v, h" p
9 m8 X; w# e9 o" i# W“พ่อ… เสียวมาก… ข้า… ข้าเงี่ยนสุดๆ เลย… ควยข้าแข็งปวด… น้ำเงี่ยนไหลไม่หยุดเลยพ่อ…” เสียงเขาสั่นเครือ มือข้างหนึ่งแอบกุมกางเกงตัวเองแน่น

เจ๊ะเดนะ เองก็หอบถี่ไม่แพ้กัน ควยของคนเป็นพ่อก็แข็งโด่เด่จนโป่งเป็นข้าวหลามบ้องใหญ่ใต้กางเกงไม่แพ้คนลูกด้วยเช่นกัน หน้าผากมีเหงื่อซึม ก็ตอบลูกกลับไปด้วย เสียงสั่นเครือ สะกดอารมณ์เงี่ยน “ไอ้ลูกหมา… พ่อเองก็เหมือนกัน… เห็นปู่กับหลานเย็ดกันแบบนั้น… พ่อก็โคตรเงี่ยนเหมือนกันเลย… แต่คืนนี้ที่เรามาที่นี่ เราไม่ได้มาเพื่อเรื่องอย่างว่า และเรายังมีสิ่งที่สำคัญกว่านั้นที่ต้องทำให้ลรรลุเป้าหมาย… ”

เจ๊ะเล พยักหน้างึ๊กๆ รับทราบคำของพ่อ แต่ส่วนล่างของร่างกายเหมือนจะไม่ได้คล้อยตาม กลับผลิตน้ำเงี่ยนไหลทะลักเยอะยิ่งขึ้น

+ s! `$ e) @  r9 e# e, u- |ทั้งคู่ยืนหอบหายใจแรง พยายามผ่อนคลาย แต่สายตายังคงมองภาพปู่หลานที่ยังกอดกันนอนหอบเหนื่อยอยู่ตรงนั้น ทำให้ควยทั้งคู่ยังแข็งไม่ยอมหดตัว ถ้ายังคงยืนดูอยู่อย่างนี้

  g9 Z& _: u7 S  `เจ๊ะเดนะ สุดหายใจลึก “ป่ะ… ไปต่อก่อน… เรามีภารกิจต้องหาเบาะแสคนวางยาให้ปี้เอ็ง…”

) ~- b7 m4 j$ W3 R* U4 _2 jทั้งคู่ย่องออกมา แต่ควยของทั้งสองคนก็ยังคงแข็งตุงจนกางเกงผ่าจ็อกตึงเปรี๊ยะ น้ำเงี่ยนซึมเป็นวงกลมใหญ่ที่ปลายหัวควย
* w! `% |% M- n, G
8 v/ f% o% y- b1 c- s* p* vเจ๊ะเล หน้าแดงก่ำ มือกุมกางเกงตัวเอง “พ่อ… ควยข้ายังแข็งอยู่เลยอ่ะ… น้ำเงี่ยนก็ยังไหลเยอะไม่หยุดเลย… ทำไงดี”
$ u2 S6 p" Y# x' J$ J+ T, y" b
เจ๊ะเดนะ หันมามองลูกชาย เห็นกางเกงที่เปียกชุ่มตรงหัวควยชัดเจน “ปกติเอ็งเงี่ยนแล้วทำไงล่ะ”
/ Y- H. |% {( u
9 f. d0 r# c# ~9 D“ก็ใช้มือไงพ่อ…” เจ๊ะเล ทำท่ากำหลวมขึ้นลงอย่างงงๆ
5 Q( H! R& z" ~& L
“โอ๊ย!” เจ๊ะเดนะ ตบหัวลูกอีกทีเบาๆ “ไม่ใช่ตอนนี้ไอ้ลูกบ้า… ข้าหมายถึงเอ็งต้องสงบสติอารมณ์ก่อน… หายใจลึกๆ แล้วเดินต่อไป อย่าให้ใครเห็น”

  _6 C1 b, F; t. _/ R" bเจ๊ะเล กัดริมฝีปาก “แต่… ข้าไม่เคยอ่ะ.. เงี่ยนที่ไรก็ชักให้แตก.. จบๆไป สบายตัว ไม่จิตหงุดเงี้ยว.. มันเสียวหัวควยจังพ่อ… น้ำเงี่ยนยังไหลไม่หยุดเลย…”
: f2 q& c; k4 x' A; ]* s0 H
  P6 O; J: k: M% y: xเจ๊ะเดนะ ถอนหายใจยาว มือลูบหัวลูกเบาๆ “อดทนหน่อยลูก… คืนนี้เรายังมีเรื่องต้องทำ… ถ้ายังทนไม่ไหว… พ่อค่อยช่วยจัดการให้ทีหลังก็ได้”
# V# M# R* u9 d7 J
( y6 x& `, v' L“งั้นเรารีบไปหาเบาะแส ให้เสร็จๆไวๆกันก่อนก็แล้วกันนะพ่อ” เจ๊ะเล ที่สายตา แอบเห็น ควยบ้องข้าวหลามของพ่อเอง ก็ผงกหัวควยบาน งึ๊กๆ มีน้ำเงี่ยนไหลชุ่มอยู่ใต้กางเกงผ่าจ็อกเช่นกัน เด็กหนุ่มจึงรีบรับคำ และเดินหน้าต่อ เพราะดูเหมือนว่า พ่อเอง ก็ คงมีสิ่งที่ต้องจัดการ หลังหาเบาะแสเสร็จแล้ว เช่นกัน

$ ?8 |8 X0 x8 F' |$ `" T2 X9 Iทั้งคู่เดินต่อไปในความมืดของป่า โดยหารู้ไม่ว่าการควยแข็งตุงและน้ำเงี่ยนที่ยังซึมไหลไม่หยุดแบบนี้นั้น เป็นเพราะตอนนี้ทั้งคู่ได้สูดกลิ่นของกำยาน อักราคา ที่มีใครบางคนจุดไว้ในบริเวณใกล้เคียงนั้น เพื่อกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ เข้าไปอย่างไม่รู้ตัว เป็นลางบอกเหตุว่าคืนนี้… ควยของพวกเขาจะยังแข็งค้าง และน้ำเงี่ยนจะยังไหลไม่หยุด จนกว่าจะได้ระบายกันจริงๆ และอาจไม่ใช่แค่การตามหาเบาะแสธรรมดา…

% o6 u) A. s3 e- O7 I5 O+ U
  P" F, a* d& E- |/ {
1 X; ?2 c2 f2 P; g9 q

Fiji

😃😃😃😃😃😃😃😃☺️☺️☺️☺️☺️☺️☺️

kanruk99

Yang0098

I like that

guwin001

ขอบคุณครับ

wats

ขอบคุณครับ

boonsong0667

ชอบมากครับ  ทั้งๆที่ไม่เข้าใจความหมาย ค๊อกล๊อกซอย"

Seedsak

รอดู

boath

ชอบมากเลยครับ มาต่อไวๆ ดวยนะ

Kenji2

ขอบคุณครับ

mojimaru

รอตอนต่อไปอยู่นะครับ

lekthai

แต๊งกิ้ว

nuangnut1996

สนุกมากครับ

tkzah

ติดตามตลอด สนุก เสียวดีครับ

Heengjing

ขอบคุณครับ

xiaohuu

ขอบคุณครับ

LJ858

รอติดตามค้าบ

nuvo

ขอบคุณ

filmy6

pander

มาแล้วๆ นิยายที่รอคอย