ลืมรหัสผ่าน
 สมัครเข้าเรียน
ค้นหา
ดู: 93|ตอบกลับ: 3

ระบบคืนความสุขให้บิดา ตอนที่ 2 แผนการปล้นกอด

[คัดลอกลิงก์]

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
20
ตอบกลับ
266
พลังน้ำใจ
11129
Zenny
7746
ออนไลน์
1240 ชั่วโมง
โพสต์ เมื่อวาน 23:07 | ดูโพสต์ทั้งหมด |โหมดอ่าน
- ข้อความ/รูปภาพทั้งหมดถูกโพสโดยอัตโนมัติจากสมาชิก ผู้ดูแลไม่มีส่วนรู้เห็น หากท่านพบว่าข้อความ/รูปภาพ ไม่เหมาะสมหรือสร้างความเสียหาย ท่านสามารถกดแจ้งลบได้ที่ Link “แจ้งลบโพสนี้” ที่อยู่มุมล่างขวาของข้อความนั้นๆ หรือ อีเมล์ [email protected] ขอบคุณค่ะ
- โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านหมวดนี้ เพราะทางเราไม่สามารถสรุปได้ว่าเรื่องที่สมาชิกนำมาโพสเป็นเรื่องจริงหรือแต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิง ขอให้อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้นนะคะ เพราะสังคมเรายังดำรงอยู่ด้วยศีลธรรมจารีตประเภณีอันดีงามและไม่เปิดกว้างเรื่องแบบนี้
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย depaper เมื่อ 2026-11-17 23:20

คำเตือนเนื้อหา



• นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งขึ้นจากจินตนาการทั้งหมด ตัวละครและเหตุการณ์ในเรื่องไม่ได้อ้างอิงจากบุคคลหรือองค์กรที่มีอยู่จริง
• เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน


ตอนก่อนหน้า
ระบบคืนความสุขให้บิดา ตอนที่ 1 ภารกิจดูแลพ่อขี้เมา https://www.g4guys.com/thread-210447-1-1.html




ระบบคืนความสุขให้บิดา ตอนที่ 2 แผนการปล้นกอด


เสียงไก่บ้านข้าง ๆ ขันรับวันใหม่ เวหาค่อย ๆ ลืมตาตื่น พ่อยังคงนอนอยู่บนฟูกของเขา แต่รสชาติของท่อนเนื้อและกลิ่นความเป็นชายของพ่อยังติดอยู่ที่ปากและจมูก


หวังว่าพ่อจะเมาจนจำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้…


เขาควานหาโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างหมอน ก่อนจะเปิดหน้าจอขึ้นมาดู ข้อความจากระบบค้างอยู่บนหน้าจอ มันคงเด้งขึ้นมาเมื่อคืน


[ภารกิจที่ 3 : กอดบิดา


เงื่อนไข : กอดบิดาเป็นเวลาไม่น้อยกว่า 3 นาที โดยบิดารับรู้และยอมรับการกอดนั้น


เงินรางวัล: 10,000 บาท โอนเข้าบัญชีเมื่อภารกิจสำเร็จ]


เวหาจ้องข้อความอยู่ครู่หนึ่ง


“จะเริ่มยังไงดีวะ”


เขาเหลือบมองพ่อเป็นระยะ พยายามคิดหาจังหวะที่จะทำภารกิจให้สำเร็จ แต่ยิ่งมองก็ยิ่งไม่รู้ว่าจะเริ่มอย่างไร


“มองอะไร?”


วิชัยถามลืมตาขึ้นมองลูกชาย ตัวยังซุกอยู่ในผ้าห่ม


“เปล่า”


“มีอะไรก็พูดมา จะขอเงินหรือไง”


“ใครจะขอเงินพ่อ”


“ถ้าไม่ขอก็แล้วไป”


—

หลังอาหารเช้า เวหาออกไปเก็บของเก่าตามปกติ เขาเข็นรถผ่านตลาด แวะตามร้านค้าและบ้านที่มีของเหลือใช้วางไว้หน้าบ้าน


ระหว่างทางเขายังคิดถึงภารกิจอยู่เป็นระยะ


ถ้าจะกอดพ่อให้ครบสามนาที เขาต้องทำยังไงให้พ่อไม่ผลักออกเสียก่อน


แค่คิดก็ปวดหัวแล้ว


กว่าเวหาจะกลับถึงห้องเช่าก็เกือบห้าโมงเย็น เขาเก็บข้าวลงจากรถพ่วงข้าง แล้วอาบน้ำตามกิจวัตร


สักครู่เสียงรถมอเตอร์ไซค์ของพ่อก็หยุดลงตรงหน้าห้อง


วิชัยกลับมาพร้อมถุงพลาสติกที่มีกล่องโฟมขาดใหญ่อยู่ข้างใน เขาวางถุงไว้บนโต๊ะแล้วนั่งลงกับพื้นห้อง


“วันนี้งานหนักไหมพ่อ?”


เวหาเดินออกจากห้องน้ำ กลิ่นสบู่หอมกรุ่น


“ก็เหมือนเดิม”


“กินข้าวหรือยัง? ฉันซื้อข้าวผัดไข่มาไว้ให้”


“ข้าวผัดไข่อีกแล้ว”


“เออ กินไปเหอะน่า”


วิชัยเงยหน้ามองลูกชาย “วันนี้พ่อซื้อปลาเผามาเอาไปใส่จานไป”


“อะไรนะ ปลาเผา ฉันหูฝาดหรือเปล่า”


“กินไหมล่ะ?”


“กินๆ” เวหาตอบพลางเดินเข้าไปหยิบจานชามออกมาจากชั้นพลาสติก วันนี้พ่อใจดีประหลาดๆ


—


คืนนั้นหลังจากกินข้าวเสร็จ วิชัยออกมานั่งอยู่หน้าห้อง เขายกแก้วเหล้าขาวขึ้นดื่ม เอนหลังพิงผนังหน้าห้อง


เวหานั่งบนที่นอน  โทรศัพท์วางอยู่บนตัก เขาเปิดหน้าจอระบบขึ้นมาดูอีกครั้ง


[ภารกิจที่ 3 : กอดบิดา]


ข้อความยังคงอยู่เหมือนเดิม


เวหาตัดสินใจเดินออกไปหน้าห้อง ลากเก้าอี้พลาสติกตัวเตี้ยอีกตัวไปนั่งข้างพ่อ


“อะไรของเอ็งวะ มานั่งนิ่งๆแล้วก็ไม่พูดอะไร ช่วงนี้แปลกๆนะเนี่ย” วิชัยมองลูกชายหัวถึงปลายเท้า


“พ่อก็ประหลาดอ่ะ อยู่ๆก็ซื้อปลาเผามาให้กิน”


“อ้าวซื้อของกินมาให้ก็บ่นอะไรของเอ็งวะ”


…


เวหานั่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง เขามองพ่อที่นั่งเก้าอี้พลาสติกตัวเตี้ย เอนหลังพิงผนังหน้าห้อง  เวลานี้พ่อใส่กางเกงบอลเพียงตัวเดียวไม่สวมเสื้อ ถึงแม้จะมีพุงกลมๆ แต่เนื้อตัวของพ่อเต็มไปด้วยมัดกล้าม แข็งแกร่งสมชายชาตรี


เขานึกถึงเมื่อคืนที่เช็ดตัวให้พ่อ เพียงแค่นึกใจก็สั่น




“พ่อ”


“หือ?”


“เมื่อยไหม”


วิชัยหันมามองลูกชาย “ก็เมื่อยสิวะ ถามแปลก ๆ”


“ให้ฉันนวดให้ไหม”


“เอ็งนวดเป็นด้วยหรอวะ ไม่ใช่นวดข้าแขนหักทำงานไม่ได้นะเว้ย ”


“เออนะฉันดูในยูทูปมา”


“เอาจริงหรอวะ เอ็งแปลกๆนะเนี่ย ต้องการอะไรจากข้าหรือเปล่า”


“ไม่มี”


“แน่ใจ?” วิชัยถามย้ำ


“เออ”


“เอานวดก็นวด แล้วต้องนวดยังไงวะ”


“เดี๋ยวฉันนวดหลังให้ พ่อขยับเก้าอี้หน่อย”


เมื่อวิชัยถัดเก้าอี้ออกไปข้างหน้า  เวหาก็ยกเก้าอี้ตัวเตี้ยของเขาไปวางแทรกข้างหลังทันที รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้า เขากำลังจะบรรลุแผนการกอดพ่อตามคำสั่งของระบบแล้ว


“เออดีเหมือนกันว่ะ” วิชัยหลับตาพริ้ม รู้สึกผ่อนคลายผ่อนคลาย ถึงแม้ว่า ลูกชายจะนวดไหล่ให้เขาแบบมั่วๆชั่วๆก็ตาม


“ดีไหมล่ะพ่อ”


“เออดีๆนวดต่ออย่าหยุด”


เวหาไล่มือจากหัวไหล่มาตามแนวกระดูกสันหลัง เขาสัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อแน่นเต็มไม้เต็มมือ จินตนาการว่าถ้าได้แนบชิดกว่านี้ก็คงจะดี


“เฮ้ย!”


พ่อร้องขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อเวหาใช้แขนทั้งสองข้าง โอบที่เอวของพ่อ แล้วดึงตัวของเขาเข้าไปชิดกับแผ่นหลังของพ่อ


เวหาไม่ตอบ แต่กอดพ่อแน่นขึ้น


“อะไรของเอ็งเนี่ย?”


“นวดไงพ่อ”


“นวดอะไรของเอ็งวะ?”


“ฉันดูยูทูปมา ถ้านวดท่านี้มันจะหายปวดหลังด้วย หายปวดเอวด้วย”


“มันมีด้วยหรอวะนวดท่านี้ข้าไม่เคยเห็น”


“เอาน่าพ่อ” เวหาพูดพลางคลายวงแขนออก กระเถิบตัวให้ห่างจากพ่อเล็กน้อย แล้วกระชับกอดเข้าไปใหม่ให้ตัวของเขากับพ่อแนบชิดกันอีกครั้ง เขาทำแบบนี้สลับไปมา กอดคลาย กอดคลาย เหมือนกำลังนวดพ่อด้วยวงแขนของเขาอยู่ ขณะเดียวกันในใจของเขาก็นับถอยหลังให้ครบ 3 นาที


“เป็นไงล่ะ สบายใช่ไหม” เวหาถามโดยที่อ้อมแขนยังโอบเอวพ่อเอาไว้


“เออ”


ถึงจะตอบว่าอย่างนั้นแต่ร่างกายวิชัยก็ร้อนขึ้น ร้อนขึ้น หูของเขาเริ่มแดง ผิวหนังที่ถูกลูกโอบกอดรู้สึกร้อนแปลกๆ ยิ่งที่แผ่นหลังของเขา ที่ถูกหน้าอกนูนๆของลูกชายกดทับยิ่งร้อนวูบวาบไปใหญ่


“เวหา”


“หือ?”


“พอได้แล้วมั้ง”


“เดี๋ยวก่อนยังนวดไม่เสร็จเลย”


วิชัยถอนหายใจ แต่ก็ยังยังนิ่งๆให้ลูกนวดต่อ


เวหาเองก็รับรู้ได้ว่าร่างกายของพ่ออุ่นร้อนกว่าปกติ ทุกครั้งที่เขากระชับกอด เขาจะรู้สึกได้ถึงไอร้อนที่ซึมผ่านผิวหนังของพ่อขึ้นมา กลิ่นเนื้อผสมสบู่อ่อนๆจากกายพ่อ ยั่วยวนจนทำให้เขาต้องฝังจมูกลงไปที่หลังคอ


“พอ ๆ ร้อนแล้ว ข้าไปอาบน้ำดีกว่า” วิชัยดิ้นเบาๆให้หลุดจากอ้อมกอดของลูกชาย เขาเดินตรงเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว


เวหาได้สติ รีบคว้ามือถือขึ้นมาดู โถ่ยังไม่ สามนาทีเลย ภารกิจกอดพ่อจะล้มเหลวหรือนี่


—


“ข้าถามจริงๆ เอ็งไปทำอะไรผิดมาหรือเปล่า?”


“หือ?” เวหาละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือ หันไปมองพ่อที่นอนตะแคงมาทางเขาในความมืด


“ข้าถามว่าเอ็งไปทำอะไรมา ไปขโมยของใครเข้ามาหรือเปล่า’’


“อ้าวทำไมพ่อคิดอย่างนั้นล่ะ” แสงไฟจากโทรศัพท์ส่องให้เห็นใบหน้าของเวหาที่ฉาบไปด้วยความสงสัย


“ข้าว่าเอ็งแปลกๆตั้งแต่เมื่อวานแล้ว มาป้วนเปี้ยนๆอะไรใกล้ๆก็ไม่รู้ เมื่อกี้ยังกอดข้าอีก”


“กอดอะไรพ่อ ฉันนวดให้พ่อนะ”


“ไอ้เวหา กูเป็นพ่อมึงนะ คิดว่ากูโง่หรอเนี่ย”


เวหาพูดไม่ออก สมองของเขากำลังประมวลผลหาคำตอบที่ดีที่สุด เพื่อพาตัวเองออกจากสถานการณ์อึดอัดนี้


แล้วเขาก็เหลือบไปเห็นรูปแม่ที่แขวนไว้บนผนังห้อง


“ฉันคิดถึงแม่น่ะพ่อ” เวหาทำหน้าเบ้ สวมบทนางเอกละครแนวตั้งที่เขาดูบ่อยๆ แต่เขาอาจจะทำได้ดีกว่าตรงที่สามารถบีบน้ำตาออกมาได้ด้วยเป็นเม็ดๆ


“แม่เองตายไปตั้งนานแล้วนะเว้ย เพิ่งมาคิดถึงอะไรวันนี้”


“คือ… คือวันก่อน ฉันไปเห็นลูกชายเสี่ยเจ้าของร้านรับซื้อของเก่าเขาอยู่กับพ่อแม่ เขากินข้าวด้วยกันพร้อมหน้า ฉัน.. ฉันเลยคิดถึงแม่ ฉันเหงาจังพ่อ”


เด็กหนุ่มเจ้าเล่ห์ปาดน้ำตาป้อยๆ อันที่จริงเขาไม่ได้เหงาอะไรเลย แค่มีเน็ตไว้เล่นเกมมือถือ เขาก็อยู่ได้แล้ว

ไม่ว่าจะแข็งแกร่งมาจากไหน แต่เมื่อเจอน้ำตาของลูกชาย ใจนักเลงของวิชัยก็อ้อนปวกเปียก


“แล้วเอ็งจะให้ข้าทำยังไงวะ’


“ฉันขอกอดพ่อได้ไหม เหมือนที่ลูกชายเสี่ยเขากอดพ่อกอดแม่”


“ไอ้ลูกหมาเอ้ย” วิชัยข้ามจากที่นอนของตัวเองมาที่ฟูกนอนของลูกชาย


เขาล้มตัวนอนตะแคง หันหน้าเข้าหาผู้เป็นลูก สอดแขนเข้าไปให้เวหาหนุนแทนหมอน อีกมือหนึ่งก็จับมือของลูกชายมาโอเอวเขาไว้


สองนาที ห้าสิบเก้าวินาที , สองนาที ห้าสิบแปดวินาที , สองนาที ห้าสิบเจ็ดวินาที… ลูกชายตัวร้ายนับถอยหลังในใจทันที รอบนี้เขาต้องกอดพ่อให้ครบ 3 นาทีให้ได้


แสงสว่างที่ลอดผ่านเข้ามาจากหน้าต่าง ส่องให้เห็นร่างของสองพ่อลูกนอนกอดกันกลม คนพ่อสวมใส่กางเกงในตัวเดียวเป็นชุดนอนตามความเคยชิน ส่วนเด็กหนุ่มผู้เป็นลูก สวมใส่เสื้อกล้ามย้วยๆกับกางเกงขาสั้นบางๆ

ยิ่งกอด ยิ่งร้อน แต่เป็นความร้อนที่มาจากไฟในใจ ยิ่งร้อนยิ่งอยากจะใกล้ ยิ่งอยากจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน


เวหาได้กลิ่นหอมความเป็นชายผสมกับกลิ่นแป้งเด็กจากใต้วงแขนของพ่อ มันไม่หอมแต่ก็ไม่เหม็น เป็นกลิ่นที่ดมแล้วอยากจะดมอีก จงเขาต้องฝั่งจมูกลงไปที่รักแร้ของพ่อโดยไม่อาจห้ามใจ

หนึ่งนาทีสามสิบแปดวินาที, หนึ่งนาทีสามสิบเจ็ดวินาที,  หนึ่งนาทีสามสิบหกวินาที
...



วิชัยเองก็รู้สึกประหลาดใจเมื่อได้สัมผัสได้ถึงผิวหนังนุ่มลื่นของลูก เขาใช้มือหยาบหนาสอดเข้าไปใต้เสื้อกล้าม ลูบไล้แผ่นหลังของเวหาเบา ๆ นานเท่าไหร่แล้วที่เขาไม่ได้กอดลูกแบบนี้  เขานึกไม่ถึงเลยว่าร่างบางๆ ของผู้เป็นลูกจะะนุ่มและหอม ได้ถึงเพียงนี้  วิชัยค่อยๆ ฝังจมูกลงไปกลางศรีษะของเวหา สูดเอากลิ่นแชมพูหอมๆ เข้าเต็มปอด


สามวินาที, สองวินาที, หนึ่งวินาที, ศูนย์วินาที. โทรศัพท์ของเวหาสั่นอยู่บนที่นอน แสงสีเขียววาบขึ้นบนหน้าจอ เวลานี้ข้อความแสดงความยินดีว่าผ่านภารกิจคงจะขึ้นมาแล้ว และอีกไม่นานยอดเงินรางวัลก็จะโอนเข้าบัญชีของเขาเช่นเคย


แต่เวหาไม่ใส่ใจที่จะมองโทรศัพท์ เขาพึงพอใจกับการอยู่ในอ้อมกอดของพ่อมากกว่า


เขาไม่เคยกอดพ่อแบบนี้มานานมากแล้ว


บางทีอาจไม่เคยกอดกันจริง ๆ จัง ๆ ตั้งแต่แม่เสียชีวิต


“หลับยังวะ?” วิชัยถามเสียงเบาเหมือนกระซิบ


“ยัง”


“กอดพอหรือยังข้าจะไปนอนแล้ว”


“ขอกอดหน่อยไม่ได้หรอ”


“เอ็งนี่นะ” วิชัยพูดเหมือนไม่ใส่ใจ แต่เวหาสังเกตเห็นว่ามุมปากของพ่อแย้มขึ้นเหมือนจะยิ้ม


เวหากอดพ่อแน่นขึ้น ซบหน้าลงตรงไหปลาร้าของพ่อ กลิ่นผิวเนื้อผสมกับสบู่จางๆ ยั่วให้เขาไล้จมูกลงไปสูดกลิ่นที่ถวิลหา


“เเอ็งทำอะไรของเอ็ง?” วิชัยเสียงแหบ แต่ไม่ได้ขยับหนี  กลับกอดแน่นกว่าเดิมจนอกของทั้งสองแนบชิดกันสนิท


เวหาเงยหน้าขึ้นช้า ๆ จนตาทั้งสองคู่สบกันในระยะใกล้ ใกล้จนลมหายใจของทั้งสองปะทะกัน


วิชัยจ้องลูกชายอยู่ครู่หนึ่ง นิ้วโป้งลูบไล้โคนคอของเวหาเบา ๆ


“เอ็งกอดข้าแบบนี้ มองข้าแบบนี้้ อยากได้อะไรจากพ่อหึ? หรืออยากได้แบบเมื่อคืนอีก”


เวหาตกใจหน้าเสีย เขาไม่คิดว่าพ่อจะรู้เรื่องเมื่อคืนนี้ เพราะตลอดทั้งวันพ่อทำตัวเป็นปกติ ไม่ดุไม่ด่า แถมยังซื้อปลาเผามาให้กินอีก


ก่อนที่เวหาจะทันพูดอะไร วิชัยก็โน้มในหน้าลงมาจูบปากลูกโดยไม่มีความลังเล ริมฝีปากขอผู้เป็นพ่อกดแน่น และส่งลิ้นชอนไชเข้าไปสำรวจในปากของเวหาทันทีเมื่อผู้เป็นลูกอ้าปากด้วยความตกใจ


“อืมมม!” เวหาส่งเสียงอึดอัดในลำคอ


แต่ผู้เป็นพ่อไม่ยอมให้ถอย มือที่จับท้ายทอยกดศีรษะลูกไว้ให้จูบลึกกว่าเดิม


วิชัยใช้ความชำนาญในการกาม ดูดลิ้น ดูดริมฝีปากของเวหา จนผู้อ่อนประสบการณ์เคลิ้มตาม


“เอ็งอยากได้อะไรจากพ่อ? พูดมาสิ” วิชัยถามในขณะที่ปากและลิ้นยังโจมตีนิใฝีปากบางของลูกชาย


เมื่อเวลาไม่ตอบ เขาก็จับมือของลูกชายไปวางตรงแก่นกลางกายของเขาที่แข็งแกร่งจนกางเกงชั้นในไม่สามารถห่อหุ้มได้ไหม
“ผมอยากได้นี่ใช่ไหม อยากควยพ่อไหม ตอบ!”


“จ่ะพ่อ…”


“พูดให้ชัดๆ เอ็งอยากได้อะไร” วิชัยถามเสียงเข้ม


“ฉันอยากได้… อยากได้ควยพ่อ”


วิชัยหัวเราะต่ำในลำคอ ลุกขึ้นนั่งยองๆ คร่อมหน้าของผู้เป็นลูก  เขาไม่รีบถอดกางเกงชั้นใน เพราะอยากจะเห็นว่าลูกชายเขาปรารถนาในท่อนเนื้อนี้มากแค่ไหน


เวหาหงาย มองขึ้นไปเห็นป้ากางเกงในสีฟ้าที่ห่อหุ้มท่อนลำแทบจะไม่มิด แต่ก็ได้สังเกตอยู่เพียงครู่เดียว วิชัยก็หย่อนเป้ากางเกงนั้นมาถูไถใบหน้าของลูกชายในทันที


แม้จะอาบน้ำก่อนนอน แต่กลิ่นความเป็นชายของวิชัยก็กรุ่นออกมาด้วยอารมณ์กำหนัด เวหาสูดดมกลิ่นนั้นจากเป้าหางเกงในของเขาอย่างหิวกระหาย ปากก็จูบ ลิ้นก็เลีย ประหนึ่งเป็นอาหารรสเลิศที่รอคอยมาทั้งชีวิต


เมื่อเห็นลูกชายร่านได้ที่ วิชัยก็ช่วยสงเคราะห์ด้วยการร่นกางเกงในลง จนท่อนเนื้ออวบหน้าของเขา เป็นอิสระต่อหน้าของผู้เป็นลูก


วิชัยประคองหัวของลูกให้ยกขึ้นจากหมอน ก่อนจะป้อนท่อนเนื้อเขาไปในปากของลูกช้า ๆ เหมือนนกป้อนอาหารให้ลูก


เขารู้สึกเสียวซ่านเมื่อหนังหุ้มปลายถูกลิ้นของเวหาร่นลงในช่องปาก นึกชอบใจว่าลูกชายคนนี้เก่งไม่เบา


ทีละนิ้ว ทีละนิ้ว ในที่สุดท่อนหลังอวบหนาก็เข้าไปอยู่ในช่องปากของเวหาทั้งหมด  กลิ่นความเป็นชายจาก
พงขนตรงหัวเหน่า ยั่วให้เวหาต้องสูดดมทั้งที่ยังมีท่อนเนื้อขาอยู่เต็มปาก


“ชอบไหม หอมไหมลูก เอ้าหายใจเข้าให้เต็มปอด” วิชัยพูดเสียงต่ำ มือกดศีรษะลูกแนบกับกับหัวเหน่าแน่น


““หอม…” เวหาพึมพำขณะที่ใบหน้ายังถูกกดอยู่




“ดี” วิชัยหัวเราะเสียงต่ำ  ก่อนจจะค่อยๆ ดันท่อนเนื้อเข้าออกในช่องปากของลูกช้าๆ เพื่อลองเชิง


“อื้มมม!” เวหาส่งเสียงอึดอัด น้ำตาซึมออกจากมุมตาทันที กลิ่นและรสชาติของท่อนเนื้อกระจายอยู่เต็มปาก แม้จะไม่ชิน แต่เขาก็พอใจที่จะได้ลิ้มรสมัน


“ดูด… ดูดแรง ๆ ซี๊ดดด อยากได้ใช่ไหมควยกูเนี่ย ดูดเข้าไปสิ ไหนล่ะแอบดูดควยกูตั้งแต่เมื่อคืน มึงนึกว่ากูเมาไม่รู้เรื่องหรอ ไอ้ลูกหมา” วิชัยเร่งเครื่องส่งท่อนเนื้อเข้าออกในปากของเวหาอย่างไม่กลัวลูกสำลัก


  “อ้า… คอลึกดีชิบหาย… ปากมึงนุ่มจังว่ะ”


ยิ่งพ่อชมเวหาก็ยิ่งพยายามมอบความสุขให้พ่อ ในขณะที่ใช้ปากดูดท่อนเนื้อเอาไว้เหมือนดูดไอติม ลิ้นของเขาก็ทำหน้าที่ตวัดเลียหัวองคชาติอยู่ในปาก นึกดีใจที่เคยอ่านประสบการณ์เสียวในเว็บไซต์มาก่อน ไม่อย่างนั้นเขาคงจะไม่รู้วิธีที่จะต่อกรกับท่อนลำนี้


วิชัยชำเราปากลูกชายอยู่หลายนาที จนน้ำลายของเวหาเปรอะเปียกกลางกายของผู้เป็นพ่อ


แล้ววิชัยก็เลื่อนตัวลงต่ำ ยกสองขาของเวหา ขึ้นพาดบ่า ก่อนจะกดท่อนเนื้อที่ชุ่มไปด้วยน้ำลายของลูกชายเข้าไปในร่องรูที่หนีบแน่น


สองพ่อลูกทุลักทุเลอยู่สักพัก ในที่สุดส่วนหัวของท่อนลำก็ค่อยๆเคลื่อนผ่านประตูหลังที่ไม่เคยใช้งานของเวหาเข้าไป


“อุ๊ย พ่อเบาๆ ฉันเจ็บ”


“เออ ทนหน่อย เดี๋ยวเอ็งก็เสียวแล้ว ถ้าใจรักทางนี้มึงต้องทนนะไอ้ลูกชาย”


“อ๊ากกก” เวหาแหกปากร้อง  เมื่อวิชัยกลั้นใจกดท่อนเนื้อเข้าไปสุดลำ


“แป๊บเดียวลูก แป๊บเดียว” วิชัยกัดฟัน กดบั้นเอวเข้าไปจนลึกสุดลำ พงขนดกดำบดเบียดอยู่กับผู้เป็นลูก


“โห แน่นชิบหายเลย ” วิชัยไม่รอให้ลูกปรับตัว เริ่มดันท่อนเนื้อเข้าออก ทั้งแรง เร็ว และดิบเถื่อน เสียงเนื้อหัวเน่ากระแทกก้นดังแปะ ๆ แปะ ๆ มือทั้งสองของเขาจับเอวเวหาไว้แน่น และดึงเข้ามาชนกับตัวเองทุกครั้งที่กระแทก


“เป็นไง…”


“อื่อ.. เจ็บพ่อ”


“เจ็บอะไรวะ มึงไม่เคยโดยเย็ดหรือไง”


“ไม่พ่อ โอ๊ยย ไม่เคยจ่ะ พ่อ เบาๆ ก่อนฉันเจ็บ”


“ข้าดูออกนะว่าเองไม่ใช่ผู้ชาย ไม่เคยเลยเหรอวะ ซี๊ดดก”


“ ไม่พ่อ ไม่เลย โอ๊ยย”


“งั้นกูก็เปิดซิงมึงเลยสิเนี่ย โอ๊ยย ถึงว่าแน่นขนาดนี้”


“อู๊ยย พ่อ พอเถอะ ฉัน… ฉัน… ไม่ไหว”


“ไหนมันเป็นยังไง บอกพ่อสิ “


“ฉัน… เสียว ไม่ไหวแล้วพ่อ”


วิชัยหัวเราะเสียงต่ำในลำคอ นึกลำพองใจว่าชายวัยกลางคนอย่างเขา ยังสามารถทำให้คู่นอนยอมศิโรราบได้ ชีวิตนี้เขาผ่านมาหมดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นสาวแก่แม่ม่าย กะเทยผมสั้นผมยาว แต่ไม่นึกเลยว่า จะได้มาปราบพยศลูกชายร่านๆ คนนี้


เขารู้สึกผิดบาปอยู่แวบหนึ่ง แต่ทำไงได้ ลูกชายมันร่านมาหาควยเขาเองนี่หว่า




“ใกล้แล้ว ๆ จะเสร็จแล้ว” วิชัยกัดกรามดังกรอด กระแทกท่อนเนื้อเข้าไปในร่องรูของเวหาดังปัก ปัก ปัก


“รับน้ำเงี่ยนพ่อนะ รับให้หมด… อย่าให้หกแม้แต่หยดเดียว”


“จ่ะพ่อ” เวหาตอบตัวสั่นเทา น้ำตาไหลจากความเสียวที่ท่วมท้น


ในที่สุดวิชัยกระแทกสุดแรงสองสามครั้ง แล้วระเบิดน้ำรักร่างของเวหาอย่างมากมาย จนส่วนหนึ่งไหลย้อนออกมาเปลอะเปื้อนต้นขา


“อ้าาา… พ่อ… พ่อจ๋า” เวหาครางยาว ตัวแข็งทื่อ แล้วหลั่งน้ำรักออกมาอย่างควบคุมไม่ได้


วิชัยถอนเพราะท่อนเนื้อออกมาจากร่างกายของลูกค้าช้า  น้ำกามขาวขุ่นไหลตามออกมาเป็นสาย


วิชัยยังคงนอนคร่อมอยู่บนตัวลูกชาย ริมฝีปากของคนทั้งคู่ทั้งบดกันเบาๆ ด้วยความเหนื่อยล้า




เวหาเอื้อมมือ ไปหยิบโทรศัพท์  บนหน้าจอมีข้อความสีเขียวสว่างไสวว่า


[ภารกิจสำเร็จ


โอนเงินรางวัลพิเศษ 10,000 บาทเข้าบัญชีผู้ใช้งานเรียบร้อยแล้ว]




ในอ้อมกอดพ่อ เขานึกกระหยิ่มใจว่า คงไม่มีภารกิจไหนที่ท้าทายไปกว่านี้ รางวัลหนึ่งล้านบาทคงอยู่ไม่ไกล


แล้วข้อความใหม่ก็เด้งขึ้นมาบนหน้าจอสีดำ


[ภารกิจหลัก: ภารกิจที่ 4 บอกความในใจกับบิดา


เงื่อนไข: เปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริงต่อบิดา ต้องเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นจริง ไม่ใช่คำพูดที่กล่าวเพื่อให้ภารกิจสำเร็จเท่านั้น


โดยระบบจะประเมินความสำเร็จจากความจริงใจของผู้ใช้งาน และปฏิกิริยาตอบรับของบิดา


เงินรางวัล 100,000 บ. จะโอนเข้าบัญชีเมื่อทำสำเร็จ]


‘บอกความในใจ?’ เวหาขมวดคิ้ว…




—---




นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
1176
พลังน้ำใจ
16023
Zenny
10053
ออนไลน์
1135 ชั่วโมง
โพสต์ 1 ชั่วโมงที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
10
ตอบกลับ
2056
พลังน้ำใจ
26728
Zenny
14058
ออนไลน์
1517 ชั่วโมง
โพสต์ 1 ชั่วโมงที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณ

ประธานนักศึกษา

กระทู้
1
ตอบกลับ
5424
พลังน้ำใจ
52630
Zenny
22656
ออนไลน์
3362 ชั่วโมง
โพสต์ 26 นาทีที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณ
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เข้าสู่ระบบ | สมัครเข้าเรียน

รายละเอียดเครดิต

A Touch of Friendship: สังคมจะน่าอยู่ เมื่อมีผู้ให้แบ่งปัน ฝากไวเป็นข้อคิดด้วยนะคะชาวจีโฟกายทุกท่าน
!!!!!โปรดหยุด!!!!! : พฤติกรรมการโพสมั่วๆ / โพสแต่อีโมโดยไม่มีข้อความประกอบการโพส / โพสลากอักษรยาว เช่น ครับบบบบบบบบ, ชอบบบบบบบบ, thxxxxxxxx, และอื่นๆที่ดูแล้วน่ารำคาญสายตา เพราะถ้าท่านไม่หยุดทีมงานจะหยุดท่านเอง
ขอความร่วมมือสมาชิกทุกท่านโปรดโพสตอบอย่างอื่นนอกเหนือจากคำว่า ขอบคุณ, thanks, thank you, หรืออื่นๆที่สื่อความหมายว่าขอบคุณเพียงอย่างเดียวด้วยนะคะ เพื่อสื่อถึงความจริงใจในการโพสตอบกระทู้ และไม่ดูเป็นโพสขยะ
กระทู้ไหนที่ไม่ใช่กระทู้ในลักษณะที่ต้องโพสตอบโดยใช้คำว่าขอบคุณ เช่นกระทู้โพล, กระทู้ถามความเห็น, หรืออื่นๆที่ทีมงานอ่านแล้วเข้าข่ายว่า โพสขอบคุณไร้สาระ ทีมงานขอดำเนินการตัดคะแนน และ/หรือให้ใบเตือนสมาชิกที่โพสขอบคุณทันทีที่เจอนะคะ

รูปแบบข้อความล้วน|โทรศัพท์มือถือ|ติดต่อลงโฆษณา|จีโฟกายดอทคอม

ข้อความที่ท่านได้อ่านในเว็บจีโฟกายดอทคอมนี้ เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ หากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ขัดต่อกฎหมาย และศิลธรรม ไม่เหมาะสมที่จะเผยแพร่ ท่านสามารถแจ้งลบข้อความได้ที่ Link “แจ้งลบโพสนี้” ที่มีอยู่ใต้ข้อความทุกข้อความ หรือ ลืมพาสเวิดล๊อกอิน/ลืมชื่อที่ใช้สมัคร หรือข้อสงสัยใดๆแจ้งมาที่ G4GuysTeam[at]yahoo.com ขอขอบพระคุณที่ให้ความร่วมมือ

กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง หากจะทำการคัดลอก/เผยแพร่ ต้องได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูลก่อนนะคะ หรือลงที่มาไว้ด้วยค่ะ

©ขอสงวนสิทธิ์คอนเซ็ปต์,คำอธิบาย,หัวข้อ/หมวดหมู่เว็บ ห้ามลอกเลียนแบบ คิดเอาเองนะคะอย่าเอาแต่ลอก

GMT+7, 2026-11-18 01:47 , Processed in 0.104258 second(s), 26 queries .

Powered by Discuz! X3.5, Rev.8

© 2001-2026 Discuz! Team.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้