ลงทะเบียน2013-9-8
ล่าสุด2026-10-12
นิสิตสัมพันธ์
- กระทู้
- 50
- ตอบกลับ
- 849
- พลังน้ำใจ
- 15174
- Zenny
- 89018
- ออนไลน์
- 2313 ชั่วโมง
|
2 H2 X1 _$ {" q7 [# K/ ?$ q
ฉากนี้ผมตัดสินใจตัดออกจากเนื้อเรื่อง ไม่งั่นคนอ่านจะมึนมาก
7 m* X" z* L2 V0 [( M) R, Hแอบเสียดายที่ได้แต่งวางไว้ เลยเอามาลงให้อ่านนะครับ รอกันนิดนึงนะครับ ว่างแล้วจะมาลงตอนที่ 32 ให้อ่าน# w8 Z* J2 O: |/ X: y# J1 z
/ ?* R+ s* u; K' A6 u$ I2 lมือถือสั่นตอนฟ้าเริ่มมืด5 n' L8 E+ L1 y, j5 M$ K) w, r
น้าอ๊อดยืนพิงเสาไฟริมซอยหลังตลาดนัด
( Y+ }% i C a* N6 Y" f2 ^5 }5 |เสื้อยืดขาวเปียกเหงื่อที่แผ่นหลัง/ v) u, r7 @5 k& i
กางเกงยีนส์ยังติดฝุ่นจากที่นั่งลงกับพื้นเมื่อกี้
/ q4 Y2 i! b+ i: i/ @3 d3 iสายจากเบอร์ที่ไม่มีชื่อ
9 N Q- }9 M& ]0 {3 T! C% |3 \8 Wแต่เขาจำได้ตั้งแต่พับกระดาษใส่กระเป๋าเครื่องแบบ
; `0 X- D: O5 ?; C3 R7 T+ Z+ ~“ไอ้อ๊อด# H: n( ?2 z# u3 x" Z' g' m
มึงอยู่ไหน”1 @- G' Z! y g% N- ?1 s; }& n
เสียงภูผาไม่เร่ง
/ V. `* Z# Z, @, e% g$ q. iแต่ต่ำกว่าตอนร้านกาแฟ
: E8 G+ Q2 S2 Y4 x+ Gเขาตอบไม่ทันจบประโยค
' H0 L/ v% S8 J' ~ลมหายใจขาดเป็นช่วง7 k, ?' l, r* j; v2 s
หัวมืดอีกครั้ง
; Q# R5 h8 W; n u7 Z, kมือวางเครื่องไว้ที่หูโดยไม่รู้ตัว
' g) | }, a" q! @4 J& Gอีกแปดนาทีรถเก๋งสีเข้มจอดขวางซอย% Q, t' _# X8 @0 \7 ~7 B1 x
ประตูผู้โดยสารเปิด
: m2 E% A, g# ]) k; Jภูผาก้มลงมามองเขาที่นั่งกับขอบทาง
2 O) C( [5 q! O! nเสื้อครีมตัวเดิม
/ N; e2 p3 ^ x1 @* bกางเกงทรงสุภาพ
9 k! c+ g+ L- Q bผมยาวรวบหลวมด้านหลัง
# p2 |# f$ J5 x; O1 Zผิวคล้ำสะท้อนไฟถนน; e D, {: s9 N; m' y; u# W# Z7 e7 m/ K% w
เธอไม่ได้ถามว่าเจอมิ้นท์หรือยัง
+ M3 [1 e/ R7 b( S$ Pมองตาเขาทีเดียวก็รู้
* l0 e8 @) ~7 c“ขึ้นรถก่อน2 b" \ ?4 |: G* K/ u8 m
อย่านั่งกับพื้น”+ [3 B4 `) L; X* T0 a
น้าอ๊อดพยายามลุกเอง
- x, e* m+ e6 d5 Jเข่าไม่รับน้ำหนัก
! |- a. |# k3 g% r1 M% p# Zภูผารองรักแร้เขาไว้
4 ^. s7 V, \, t) \# P# Wดึงขึ้นมาพิงตัวเธอ
& ~( P3 l- J; F- ?' _$ Qร่างเธอใหญ่กว่าที่จำจากร้านกาแฟ
2 P$ Q9 y2 k& {% X: v1 @4 Lไหล่รับเขาได้ทั้งตัวโดยไม่เซ& ~. U* ~8 ^4 Z) |
บนรถเธอไม่เปิดเพลง
, h3 Q) n, S) V- R2 Vไม่เปิดแอร์แรง
9 x" D( H+ ~ h3 \7 n9 q7 Aมือข้างหนึ่งจับพวงมาลัย/ w8 [' q6 w* u- V8 ^( S
อีกข้างวางที่พนักพิงใกล้หัวเข่าเขา เผื่อเขาจะทรุดอีก2 A! F6 i3 E! U* |, b: R/ B- L, y
“บ้านมึงตอนนี้มีใครอยู่ไหม”
2 a, }4 S8 m" Y' s8 i2 d, {. j“ไม่มี
~7 r, I, i5 aเมียไม่อยู่0 A5 [) [, \/ R
หลานอยู่สุโขทัย”9 F9 w* x0 B. _( P4 S5 a
ภูผาพยักหน้า
# }3 N* \: x) l9 Hไม่พูดต่อ; \. o8 _: u0 ^' ?' ^/ B4 g
ถึงหน้าบ้านไฟระเบียงติดดวงเดียว
8 I& r2 j) @" B" `น้าอ๊อดเปิดประตูรั้วไม่สำเร็จในครั้งแรก
, i' J+ V! a# z9 p3 w; H) Y6 cกุญแจหลุดจากนิ้ว5 ?( j2 a4 M3 B/ G# @0 w
ภูผาหยิบให้ I' [; h, c% L7 l
ผลักบานประตู
! }, M: }5 S, @& yแล้วหันมามองเขาที่ยืนไม่ติด
4 F n# Q3 D4 a- n, H3 E* t“เดี๋ยวอุ้ม
/ ]5 H) y# u" c, Q# Y! Fอย่าเกรงใจ”) T3 t! O( ^$ q
“ไม่ต้อง…”
- f- X9 V. Z/ s. v. Eคำนั้นขาดกลางประโยค0 f2 b& H6 v/ m( i
เพราะเข่าพับอีกครั้ง
! q. m1 l$ p3 i: ?3 @* @ภูผารองหลังเขาก่อนหลังจะกระแทกธรณีประตู6 t, G6 v) }$ G) E8 d/ |8 {
งอเข่า
/ M. o+ ~" R1 j! j; y3 W- Wร้อยแขนใต้เข่าและแผ่นหลัง
6 a! ^6 l6 P* xยกขึ้นทั้งตัวในครั้งเดียว
& ~5 C' Z, w( d1 G5 hน้าอ๊อดตัวสูง6 j& Q. `5 C4 T: Z- ~+ ?! z
น้ำหนักไม่เบา
: R3 ?* y4 c) t" `! eแต่เธอยกได้% c# \. r- ^. D! V$ X
หัวเขาวางบนหัวไหล่เธอ& b6 @4 D ?0 _* J: d% j
กลิ่นสบู่กับเหงื่อทหารที่ไม่ได้ใส่เครื่องแบบติดผ้าครีม
! K; B/ F# p! n; Mเขาหลับตา
( w; ?- d7 W2 ~7 wไม่ใช่เพราะยอมให้ใครอุ้ม% }# u3 b0 K# s
เพราะแรงหมดจริง ๆ0 ]" Z8 g- h3 K. m) [4 M ^4 q
ภาพมิ้นท์ในหัวไม่ได้ถูกเล่าออกมาเป็นคำ5 w( |8 y& G$ E. J
เหลือแค่ความร้อนที่คอ
1 |2 ]# N0 V8 y+ S( T9 e' i2 R2 sความเจ็บที่ยังไม่จาง
2 R9 q# B- P$ Y2 [& F" f* Zและความอับอายที่ถูกเพื่อนเก่าเห็นตอนขาอ่อน
& Y3 h& A) O- w' m/ b6 ]" R: `ภูผาเดินเข้าบ้านโดยไม่ถามห้องไหนเป็นห้องนอน
# R& r6 ?- j- U6 V5 O( o, _ไปวางเขาที่โซฟาชั้นล่าง
9 R) \# T6 C% K$ cเอาหมอนรองคอ
& l# \* G9 ?+ p" B6 Fไปเปิดตู้เย็นเทน้ำใส่แก้ว
( _& U- c* w9 b; q1 T7 g“จิบก่อน1 p0 p) {. }# M9 x: V; U. g
อย่านอนหงายทันที”
- [: j/ Y5 h4 a! J4 G4 t+ u) xน้าอ๊อดจิบตาม, Y- S0 W2 w! ^9 |, Z
มือสั่นจนน้ำกระเพื่อมติดมุมปาก6 Q2 i. w3 D4 ^3 {/ {! G
ภูผาหยิบทิชชูเช็ดให้โดยไม่พูดว่าดูน่าสงสาร4 T- k+ |. h: C
เธอนั่งลงกับพื้นข้างโซฟา
8 I) n" N* s3 xไม่ขึ้นไปนั่งใกล้หัวเข่าเกินไป
4 a$ s8 p2 p; T6 Z/ b' dหลังพิงขาโต๊ะกาแฟ
9 c+ {" p6 x0 U5 \( |8 a“วันนี้ไม่ได้ตามมึงมาขุดเรื่องเก่า2 [# D" F9 ^5 g( e) w2 o
ได้ยินว่ามิ้นท์ขยับอีก
8 V/ n$ g9 D# v/ g. zเลยวนมาแถวนี้% F0 B5 C4 H% B* q: v2 z7 M
เจอมึงตอนกำลังจะหมดสติพอดี”# f0 L, H* K1 o( U4 K) o
น้าอ๊อดกลืนน้ำลาย3 v7 \3 ]4 X+ _1 h9 G, c/ b4 T
“ไม่ต้องบอกเมีย8 B- f z; \- t; w2 e
ไม่ต้องบอกหลาน”
5 f- l* E) Y+ L( c7 q( {0 c* a, p“ไม่ได้จะบอก8 N& l* @; U0 f, H8 @3 T1 C, w5 Z
มึงไม่ใช่เด็กที่ต้องถูกนำไปฟ้องผู้ใหญ่$ Y z; j7 t4 e9 _5 l! A+ e* D
แต่คืนนี้มึงห้ามอยู่คนเดียวถ้ายังหน้าซีดแบบนี้”
4 r# U3 q! X# l5 v3 u) U8 M7 \เขาเงียบ
" x, ?" v2 P% c0 a |. \$ xตาแดงไม่ใช่เพราะร้องไห้& \% j3 G6 u3 I% R
เพราะฝืนตื่นไว้0 x% ^+ H5 j7 h3 r( l; O8 l
ภูผาดูนาฬิกา
- C- _0 d R* R5 j/ y' _) i. y* rแล้วมองไปที่ประตูหน้า
& ~9 V$ v" s2 }+ x; }5 D“กูอาบน้ำให้มึงไม่ได้
+ M6 z: P1 f4 bมึงยังมีแรงลุกไปห้องน้ำเองไหม”
' Q5 ?- y+ D2 ^; i- p/ P“พอมี”
9 p6 T, Y2 y6 t! w* ~$ y7 Hเธอพยุงเขาอีกครั้ง
% m1 @/ {& Q& E, u2 wคราวนี้ไม่ต้องอุ้ม- u- k5 h8 z9 i
แค่ให้เขาวางน้ำหนักที่แขนเธอ8 R i& L' t9 Z; H' ]5 s6 `) r
พาไปถึงประตูห้องน้ำชั้นล่าง6 z( P, W3 }" o4 P+ ^/ G2 _
แล้วปล่อยมือ
$ [/ ^, M0 M6 a+ e7 m! a“อาบสั้น ๆ
0 t$ x% s9 f0 d. V* dเสร็จแล้วตะโกน”
# ^/ R! N1 r- x7 s- Bน้ำดังอยู่ไม่ถึงสิบนาที/ T* s! o" s0 M
น้าอ๊อดออกมาในเสื้อยืดใหม่
: P% X4 Q: s+ a2 g" e iผมสั้นยังเปียก
. |) K j- I" r; i- i$ o: bหน้ายังซีดแต่สายตาโฟกัสขึ้น: o# c! j* U- T9 N- v5 V, |
ภูผายืนในครัว
% \0 w: I! [' Pต้มข้าวต้มซองที่หาได้ในตู้
2 H& U- [, W( v& X8 r% r; j0 k' ^) Iไม่ทำท่าเป็นคนในบ้าน. A7 |2 l3 ]& `* }# c. Y
เขานั่งลงที่โต๊ะกินได้ครึ่งถ้วย% ^( o8 f3 I: H
แล้ววางช้อน
6 \: S V, V4 W“ทำไมมึงไม่ทิ้งเบอร์เฉย ๆ3 ?. k! B* x+ j! n! I3 S
ทำไมต้องมาเจอถึงซอย”, O$ Y) {0 ?, V
ภูผาตอบช้า. p6 I, F* M1 @9 f7 K" J# n9 Y0 y
“เพราะสมัยเรียนมึงก็เป็นแบบนี้# d9 ?4 E/ i6 N
ไม่ยอมพูดจนกว่าตัวเองจะพังก่อน& B+ W' C% r& y4 g3 }
กูรู้จักนิสัยนั้น0 m. A$ y1 l. S- g% {, T
เลยไม่รอให้มึงโทร”9 V) S( l: {- e; | U0 h) ]. V
น้าอ๊อดก้มมองมือตัวเอง3 o2 {+ L! f9 u x% M4 P: ~7 ~5 q9 d0 D
ในหัวมีทั้งภรรยา' W/ x5 W0 {8 ]" o6 G0 M
ทั้งบี$ W, ^/ t8 |* u, p2 k+ j
ทั้งข้อความภาณุที่ค้างว่าเย็นนี้ว่างไหม1 R1 Y4 L, [ _# q" N
ทั้งมิ้นท์ที่ยังไม่จบ4 m/ o6 n- H* x9 S% S: |
แต่คนที่ยืนในครัวตอนนี้คือไอ้ภู. u6 }9 q$ [9 c, g% V
คนที่เคยตัวใหญ่สูงสุดห้อง+ `. s4 H' s3 B
แล้วยังอุ้มเขาข้ามธรณีประตูบ้านได้โดยไม่ขออะไรตอบแทนในคืนนี้
( W+ [" h" O* H" G2 R. N# T“ค้างที่โซฟาก็ได้” เขาพูดเสียง |
|
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-9-2 19:32:57
โพสต์ 2026-9-2 22:53:28
โพสต์ 2026-9-3 00:14:30
โพสต์ 2026-9-3 11:20:24
โพสต์ 2026-9-3 22:43:43
โพสต์ 2026-9-6 22:41:17
โพสต์ 2026-9-7 15:35:49