แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Scamboli เมื่อ 2026-8-9 00:40
5 H6 \9 k4 R5 ^, k% @0 S$ t
/ S* c4 m% k8 F$ n l0 b
0 w/ t; Q( Y! ]) G* c- \/ _ ผมแปะลิงค์ตอนก่อนหน้าไว้นะครับ สามารถไปตามอ่านกันได้นะครับ# c9 e" w, ?4 W0 Z5 l
Deep Lab SS2 : จับหนุ่มหล่อ '7 บาป' หุ่นลีนมารีดน้ำ : EP.1 : ภู บาปแห่งราคะ" L. C( L) Q# v; z e9 W' l
" ^4 t6 Q2 ]) e0 _& Y8 r& U ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
' V. }& d [# ?$ w5 z h$ p1 S+ Q6 s$ }9 \1 y. D: k
4 y1 Z% M. {5 T7 q: p8 e แสงสีฟ้าสลัวจากหลอดไฟ LED อาบไล้ไปทั่วลานประลองตัณหาของคอลเลกชัน 12 ราศี เตียงโลหะสีดำมันวาวสิบสองเตียงตั้งตระหง่าน ร่างกำยำของสุดยอดชายหนุ่มสิบสองคนยังคงถูกพันธนาการกางแขนถ่างขา เครื่องสูญญากาศทำงานอย่างตะกละตะกลาม สูบฉีดน้ำกามข้นคลั่กไหลลงสู่ถังเก็บเบื้องล่าง เสียงครางอู้อี้ดังระงมประสานกับเสียงเครื่องจักร CEO ร่างสูงใหญ่ยืนเอามือไพล่หลังจ้องมองหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งใสที่ลอยอยู่กลางอากาศ เขากำลังสแกนตรวจสอบความทรงจำส่วนลึกที่ถูกดึงออกมาจากสมองของเหล่าหุ่นยนต์ นิ้วเรียวยาวเลื่อนปัดหน้าจอไปหยุดที่ไฟล์ความทรงจำของ SUBJECT 007 (Karin Bot) หรือ “ปลื้ม” อดีตหนุ่มวิศวะปี 1 ดีกรีนักกีฬาว่ายน้ำมหาวิทยาลัยและหนุ่มฮอตจากเพจ So Cute ภาพโฮโลแกรมฉายเหตุการณ์ในอดีตตอนที่ปลื้มเพิ่งเข้าปี 1 ใหม่ๆ ในภาพ ปลื้มถูกลากตัวเข้าไปในห้องน้ำหลังยิมมหาวิทยาลัยโดยฝีมือของนักศึกษาปี 3 ตัวท็อปของแก๊งอันธพาลคือ “กร” เด็กหนุ่มผิวสีแทนเข้ม รูปร่างลีนกำยำเต็มไปด้วยมัดกล้าม หน้าท้องเป็นลอนซิกแพ็คแข็งเกร็ง กรพร้อมพรรคพวกอีกสองคนรุมชกต่อยปลื้มจนมุม เพียงเพราะเด็กปี 1 คนนี้เผลอเดินชนเขาแล้วกล้าสบตา เถียงกลับไม่ยอมก้มหน้าขอโทษสไตล์ลูกไล่ “มึงกล้ามองหน้ากูแล้วเถียงเหรอวะไอ้ลูกหมา!” เสียงของกรในความทรงจำตะคอกลั่นด้วยโทสะที่เดือดพล่าน เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน มือหนากระชากคอเสื้อปลื้มจนตัวลอย ก่อนจะเหวี่ยงร่างนักกีฬาของรุ่นน้องไปกระแทกกำแพงอย่างแรงจนกระเบื้องร้าว กรไม่ใช่แค่หมั่นไส้ แต่เขาโกรธจัดที่เด็กปี 1 คนนี้กล้าท้าทายอำนาจของเขา ดวงตาของกรแดงก่ำราวกับสัตว์ป่าที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อ ก่อนที่เขาจะถ่มน้ำลายลงไปบนใบหน้าของปลื้ม มันค่อยๆ ย้อยลงตรงปากของเด็กหนุ่มวิศวะ ก่อนที่ลูกน้องของกรจะจับปลื้มบีบปากบังคับให้กลืนลงไป จะได้รู้สำนึกซะบ้าง! ว่าใครเป็นใคร “รับน้องใหม่ชมรมว่ายน้ำ วันนี้กูจะขอ ‘ตรวจน้ำ’ มึงหน่อย ว่าน้ำมึงจะแรงเหมือนหน้าตามึงรึเปล่า!” "ไม่! ปล่อยกู! ไอ้พวกเหี้ย! ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วย— อื๊อออ!" ปลื้มตะโกนลั่นห้องน้ำด้วยความตื่นตระหนก พยายามดิ้นรนขัดขืนสุดชีวิต ถีบขาและสะบัดตัวอย่างบ้าคลั่งเพื่อเอาตัวรอดจนลูกน้องของกรเกือบจะล็อกไว้ไม่อยู่ "แหกปากดังนักนะมึง! เอาผ้าอุดปากมันไว้!" กรหันไปตวาดสั่งลูกน้องด้วยความกระโชกโฮกฮาก ผ้าขนหนูผืนสกปรกถูกนำมายัดอุดปากและมัดรัดท้ายทอยของปลื้มอย่างแน่นหนา ปิดกั้นเสียงร้องให้เหลือเพียงเสียงอู้อี้ "อื้อออ! อ๊อกกก!" ร่างกายกำยำของนักกีฬาว่ายน้ำถูกกดกระแทกอัดกับกำแพงจนขยับไม่ได้อีกต่อไป กรคว้าสบู่ก้อนที่วางอยู่ตรงอ่างล้างหน้ามาถูมือจนเกิดฟองลื่นเพื่อใช้แทนสารหล่อลื่น ก่อนที่มือหยาบกร้านจะคว้าหมับเข้าที่แก่นกายของรุ่นน้องปี 1 ปลื้มเบิกตากว้างด้วยความตกใจและอับอาย "ดิ้นแรงนักนะมึง! จับมันไว้ให้แน่นๆ ดิ๊!" กรหันไปสั่งลูกน้องย้ำ มือสากที่เต็มไปด้วยฟองสบู่ลื่นเริ่มขยับชักรูดท่อนควยของปลื้มอย่างหนักหน่วงและหยาบคาย จงใจเน้นย้ำบดขยี้ตรงส่วนหัวจนปลื้มหน้าแดงก่ำ เหงื่อกาฬแตกพลั่ก "ปากบอกอย่า แต่ควยมึงแข็งสู้มือกูเลยนะไอ้ปลื้ม!" กรหัวเราะร่า เร่งจังหวะมือสาวรูดรัวเร็วขึ้น ปลื้มกัดผ้าที่อุดปากแน่น พยายามกลั้นความเสียวซ่านและสะกดกลั้นไม่ยอมปลดปล่อยออกมาง่ายๆ ร่างกายเกร็งสะท้าน ขาทั้งสองข้างสั่นระริก "แหม ปากแข็งนักนะไอ้ปลื้ม มึงดูควยมันสิ แข็งสู้มือไอ้กรปั๋งเลย" เพื่อนของกรที่ล็อกแขนปลื้มอยู่พูดเยาะเย้ยด้วยน้ำเสียงกวนตีน "กิจกรรมทดสอบความเป็นลูกผู้ชายไงมึง สงสัยแค่ชักว่าวมันจะไม่พอ เดี๋ยวพี่ช่วยบิวท์ให้ จะได้รู้ว่ามึงมันแน่แค่ไหน รับน้องเสร็จๆ ไป!" สิ้นเสียง มือของเพื่อนกรก็เอื้อมมาขยี้บีบเค้นที่หัวนมสีสดของปลื้มอย่างแรง บดขยี้จุดกระสันบนแผงอกไปพร้อมๆ กับจังหวะมือของกรที่สาวรูดอย่างป่าเถื่อนอยู่ด้านล่าง "อ๊าาา! อึก! ฮึก! ไม่! อื๊ออออ!" การถูกจู่โจมพร้อมกันสองทางทำให้สติของปลื้มขาดผึง ในที่สุด ปลื้มก็ทนความเสียวที่ถูกบีบคั้นไม่ไหว ร่างกายกระตุกเกร็ง ปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นพุ่งกระฉอกออกมาเลอะหน้าท้องของตัวเองและเต็มมือของกร กรแสยะยิ้มมองผลงาน ก่อนจะเอามือหยาบกร้านที่เปื้อนคราบน้ำกามเหนียวเหนอะหนะของปลื้ม ป้ายลูบไล้ลงบนใบหน้าหล่อเหลาของปลื้มจนเปรอะเปื้อนไปหมด ปลื้มได้แต่หลับตาแน่นด้วยความอัปยศ กรหัวเราะลั่นพร้อมกับตบมือแปะๆ "เก่งมาก แตกแรงใช้ได้... ยินดีต้อนรับสู่ชมรมว่ายน้ำอย่างเป็นทางการนะไอ้น้อง!" CEO แสยะยิ้มมุมปาก นิ้วมือเคาะลงบนโต๊ะควบคุม “ช่างเป็นความโกรธเกรี้ยวและความเย่อหยิ่งที่งดงามจริงๆ พละกำลังและอะดรีนาลีนของไอ้เด็กสวะนี่ คือน้ำเชื้อชั้นเลิศที่เรากำลังตามหา” ตัดภาพมาที่ยิมออกกำลังกายของมหาวิทยาลัย เสียงเหล็กกระทบกันดังลั่น รุ่นน้องคนหนึ่งเผลอวางดัมเบลกระแทกพื้นเฉียดเท้าของกรไปเพียงนิดเดียว กรก็ปรี๊ดแตกพุ่งเข้าไปกระชากคอเสื้อรุ่นน้องคนนั้นจนตัวลอย ร่างของกรเต็มไปด้วยความกระโชกโฮกฮากและอารร้อนที่พร้อมจะฆ่าคนได้ทุกเมื่อ รูปร่างของกรโดดเด่นเหนือใคร ผิวสีแทนอาบเหงื่อ มัดกล้ามเนื้อแขนและหน้าอกชัดเจนทะลุเสื้อผ้า เส้นเลือดปูดโปนตามท่อนแขนบ่งบอกถึงความเป็นชายชาตรีที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพละกำลัง “มึงตาบอดรึไงวะ! อยากลองดีกับกูใช่มั้ย!” กรตวาดลั่น มือหนาเอื้อมไปง้างหมัดเตรียมจะซัดหน้าของรุ่นน้อง “วันนี้กูจะกระทืบมึงให้จมตีนเลยคอยดู!” “พี่กร! ผมขอโทษ! ปล่อยผมไปเถอะพี่! ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมกราบล่ะ!” รุ่นน้องดิ้นรนและพนมมือไหว้ปลกๆ “ปล่อยมือจากเด็กนั่นเถอะครับ คุณทิวากร” เสียงทุ้มเรียบเนียนดังก้องขึ้นขัดจังหวะ กรหันขวับไปมองด้วยแววตาเกรี้ยวกราด ชายหนุ่มในชุดสูทเนี้ยบสวมแว่นตาดำ “เจษ” นายหน้าล่อลวงเหยื่อของ Deep Lab ยืนส่งยิ้มเป็นมิตรอยู่ตรงหน้า “มึงเป็นใครวะ! เสือกอะไรด้วย!” กรผลักรุ่นน้องทิ้งแล้วเดินกร่างเข้าไปหาเจษ ทำท่าจะง้างหมัด เจษไม่ขยับหนีแม้แต่น้อย เขากลับแค่นหัวเราะในลำคอ "ผมเป็นตัวแทนจาก 'The Apex' สังเวียนใต้ดินระดับ VIP ผมได้ยินคำร่ำลือมาว่าคุณคือ 'ที่หนึ่ง' ของเขตนี้ แต่พอมาเห็นกับตา ดูเหมือนคุณจะเก่งแค่กับการใช้กำลังข่มขู่เด็กที่ไม่มีทางสู้นะครับ" "มึงว่าไงนะไอ้แว่น! อยากแดกตีนกูแทนข้าวใช่มั้ย!" กรกระชากคอเสื้อเจษอย่างแรง เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน "ถ้าคุณแน่จริง..." เจษดึงนามบัตรสีดำขลับที่มีคิวอาร์โค้ดสีเลือดสลักไว้ตรงกลางออกมาจากกระเป๋าเสื้อ แล้วยัดมันใส่มือของกรที่กำลังกำคอเสื้อเขาอยู่ "คืนนี้เรามีไฟต์พิเศษ เดิมพันเจ็ดหลัก ลูกค้าระดับมหาเศรษฐีรอชมอยู่ แต่ถ้าคุณคิดว่าตัวเองเป็นแค่ 'หมาลอบกัด' ที่ดีแต่รังแกเด็ก และ 'ปอดแหก' เกินกว่าจะเจอของจริง ก็ทิ้งนามบัตรนี้ไปซะ" เจษปัดมือของกรออกอย่างใจเย็น จัดคอเสื้อตัวเองให้เข้าที่ "แต่ถ้าอยากพิสูจน์ความเป็น 'ชายแท้' ของคุณ สแกนมันซะ แล้วรถของเราจะไปรับ" คำดูถูกนั้นพุ่งทะลุกลางอีโก้ของนักเลงหนุ่ม กรบีบนามบัตรในมือแน่นจนยับยู่ยี่ ความโกรธแค้นและหยิ่งยโสบังตาจนเขากดยืนยันคิวอาร์โค้ดในคืนนั้น โดยไม่รู้เลยว่านั่นคือตั๋วเที่ยวเดียวสู่ขุมนรก เวลาสี่ทุ่มตรง รถตู้สีดำทึบไร้ป้ายทะเบียนจอดเทียบท่าหน้าหอพัก กรเปิดประตูขึ้นไปนั่ง เขารู้สึกไม่ชอบมาพากลตั้งแต่ก้าวขึ้นรถ ชายฉกรรจ์ชุดดำสองคนนั่งขนาบข้าง ไม่มีใครพูดจาโต้ตอบคำถามของเขาสักคำเดียว บรรยากาศเงียบสงัดจนน่าอึดอัด รถตู้แล่นเข้าสู่ชั้นจอดรถของศูนย์วิจัยใจกลางเมือง ลิฟต์ลับขนาดใหญ่เลื่อนตัวลงสู่ชั้นใต้ดินลึกสุดหยั่ง ประตูเหล็กกล้าเปิดออกสู่ห้องโถงกว้างขวางที่ถูกฉาบด้วยแสงไฟสีแดงฉาน บนพื้นมีรอยขีดเส้นแสงสีแดงลากเป็นรูปดาวเจ็ดแฉกขนาดมหึมา กรก้าวเท้าออกจากลิฟต์ ทันใดนั้นประตูเหล็กกล้าด้านหลังก็เลื่อนปิดดังปัง! ระบบล็อคทำงานอัตโนมัติ “เฮ้ย! ปิดประตูทำไมวะ! พวกมึงพากูมาที่ไหนเนี่ย!” กรตวาดลั่นด้วยโทสะ หันไปกระชากคอเสื้อชายชุดดำแต่พวกมันกลับยืนนิ่งสนิท กรโวยวายเสียงดังก้องห้องโถง เขาหันไปมองรอบๆ และสายตาก็ปะทะเข้ากับแท็งก์แก้วใสขนาดใหญ่หลายใบ ภายในบรรจุของเหลวสีขาวขุ่นข้นจำนวนมหาศาลที่ถูกปั๊มส่งผ่านท่อ มันคือน้ำอสุจิ! “ไอ้พวกวิปริตเอ๊ย! มึงคิดจะทำอะไรกู!” กรกำหมัดแน่น เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน เขาง้างเท้าเตรียมจะถีบทำลายจอมอนิเตอร์และแท็งก์เก็บน้ำเชื้อพวกนั้นให้แหลกคามือ! ทันใดนั้น เจ้าหน้าที่ชายชุดดำนับสิบคนก็กรูกันออกมาจากเงามืด ล้อมกรเอาไว้ทุกทิศทาง “เข้ามาสิวะไอ้พวกหมาหมู่! กูจะอัดให้น่วมเลย!” กรพุ่งเข้าใส่ ชกหมัดขวาเข้าปลายคางเจ้าหน้าที่คนแรกจนร่วงลงไปกอง สับศอกใส่คนที่สอง และถีบยอดอกคนที่สามกระเด็น พละกำลังของอันธพาลถูกงัดออกมาใช้อย่างบ้าคลั่ง ขณะที่กรกำลังฟาดฟันอย่างดุเดือด ประตูเหล็กบานหนึ่งก็เลื่อนเปิดออก ร่างกำยำของชายหนุ่มคนหนึ่งเดินก้าวออกมา เขาไม่สวมเสื้อ เผยให้เห็นกล้ามเนื้อหน้าอกแน่นตึงและหน้าท้องลอนซิกแพ็คเรียงตัวสวยงาม บนศีรษะสวมหมวก VR สีดำปิดบังใบหน้าครึ่งบน กรหันไปมองและจดจำโครงหน้ากับรอยแผลเป็นเล็กๆ ที่ริมฝีปากนั้นได้ทันที “เฮ้ย! ไอ้ปลื้ม! มึงมาอยู่ที่นี่ได้ไงวะ! แต่ก็ดี มึงช่วยกูจัดการพวกเหี้ยนี่ดิ้! เร็วเข้า!” กรตะโกนเรียกด้วยความหวัง แต่ร่างของปลื้มกลับยืนนิ่งเฉย แขนทั้งสองข้างทิ้งดิ่งแนบลำตัว ไร้ซึ่งการตอบสนองใดๆ “ไอ้สัดปลื้ม! กูสั่งให้มึงมาช่วยกูไง มึงหูหนวกหรือไงวะ!” กรหันไปสบถใส่ด้วยความโมโห และในจังหวะที่กรละสายตาและเผลอตัวนั่นเอง เจ้าหน้าที่ชุดดำคนหนึ่งก็อ้อมไปด้านหลัง พร้อมกับเสียบเครื่องช็อตไฟฟ้าแรงสูงเข้าที่ต้นคอของกรเต็มแรง! เปรี้ยะ!!!! “อ๊ากกกกกกกก!” กรร้องลั่น ร่างกายกำยำกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง กล้ามเนื้อทุกมัดชาหนึบ ก่อนที่สติของชายหนุ่มนักเลงจะดับวูบลง ร่างของเขาร่วงหล่นกระแทกพื้นอย่างหมดสภาพ ร่างที่ไร้สติของกรถูกลากตัวไปที่เตียงเหล็กสีดำตรงมุมหนึ่งของสัญลักษณ์ดาวเจ็ดแฉก แขนกลไฮเทคนับสิบเลื่อนลงมาจากเพดาน กรรไกรกลตัดกระชากเสื้อผ้าของกรออกจนขาดกระจุย เผยให้เห็นเรือนร่างสีแทนเข้มที่เปลือยเปล่า “จัดการทำความสะอาดมัน ลบความเป็นชายเถื่อนของมันทิ้งซะ” เสียงสั่งการของระบบดังขึ้น เครื่องจักรติดใบมีดเลื่อนประกบผิวหนัง เสียงคราดไถดังต่อเนื่อง ขนรักแร้ที่กรเคยภูมิใจถูกโกนจนเกลี้ยงเกลา ไรเคราสากๆ บนใบหน้าถูกไถออกจนเนียนกริบ และเครื่องจักรก็เลื่อนลงไปที่หว่างขา โกนกลุ่มขนหมอยที่ปกปิดจุดซ่อนเร้นออกจนหมด เผยให้เห็นลำควยขนาดใหญ่ยาวแปดจุดห้านิ้ว ลำอวบหนามีเส้นเลือดปูดโปนชัดเจน ผิวช่วงโคนสีเข้มแต่ส่วนหัวหยักบานเป็นสีชมพูแดงระเรื่อ มันคืออาวุธประจำกายที่กรภูมิใจนักหนา บัดนี้ถูกเปิดเปลือยไร้การปกปิดประหนึ่งเด็กทารก กรฟื้นขึ้นมา เปลือกตาหนักอึ้งค่อยๆ เปิดขึ้น สิ่งแรกที่เขารู้สึกคือความเย็นเฉียบของเตียงเหล็กที่แผ่นหลัง แขนและขาของเขาถูกกางออกและล็อกด้วยห่วงเหล็กกล้าอย่างแน่นหนาในท่า M-Legs ถ่างกว้างเปิดเปลือยทุกสัดส่วน “ตื่นแล้วสินะ บาปแห่งความโกรธของฉัน” เสียงของ CEO ดังก้องกังวานไปทั่วห้องโถง "ไอ้เหี้ย! ไอ้สัด! พวกมึงทำอะไรกู! ปล่อยกูเดี๋ยวนี้! สังเวียน VIP เหี้ยอะไรวะ! พวกมึงหลอกกู! กูหลุดไปได้กูจะฆ่าพวกมึงเรียงตัวเลยคอยดู!" กรแหกปากด่าทอด้วยถ้อยคำหยาบคายที่สุดเท่าที่จะสรรหาได้ พยายามออกแรงกระชากข้อมือและข้อเท้าจนเตียงเหล็กสั่นสะเทือน ความโกรธของเขาพุ่งทะยานจนถึงขีดสุด [SYSTEM ALERT: SUBJECT 014 HEART RATE 155 BPM. ADRENALINE LEVELS CRITICAL. ANGER INDEX: 96%] เสียง AI ของระบบดังขึ้นพร้อมกับแสงไฟสีแดงที่กะพริบเป็นจังหวะ รายงานสถานะอารมณ์ของมนุษย์ทดลองด้วยความเยือกเย็นไร้ความรู้สึก CEO ปรากฏตัวขึ้นจากเงามืด แสยะยิ้มมองร่างที่ดิ้นพล่าน “ยิ่งแกโกรธ อะดรีนาลีนในเลือดของแกก็ยิ่งพุ่งสูง... ด่าอีกสิลูกผู้ชาย แกคิดว่าความก้าวร้าวพวกนี้มันทำให้แกดูเข้มแข็งงั้นสิ?” "มึงเข้ามาแก้มัดกูสิวะไอ้ขี้ขลาด! กูจะชกหน้ามึงให้ยุบเลย!" กรตวาดลั่น น้ำลายกระเซ็น ดวงตาแข็งกร้าว CEO ส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะกดรีโมทคอนโทรล "ระบบสแกนสมองส่วนฮิปโปแคมปัสของแกหมดแล้ว ทิวากร..." CEO เดินเข้าไปกระซิบข้างหูชายหนุ่ม หน้าจอโฮโลแกรมฉายภาพความทรงจำที่ถูกปิดตาย เด็กชายกรตัวสั่นเทาอยู่มุมห้อง ก่อนที่ฝ่ามือใหญ่ของพ่อขี้เมาจะฟาดตบหน้าฉาดใหญ่จนเลือดกบปาก เสียงด่าทอว่าไร้ค่าดังก้องกังวาน "ลึกๆ แล้ว แกมันก็แค่เด็กขี้ขลาดที่หวาดกลัวการถูกทำร้าย แกเลยต้องสร้าง 'เปลือก' ที่ดุดัน กระโชกโฮกฮาก ต้องทำตัวเป็นอันธพาล ต้องทำร้ายคนอื่นก่อน เพื่อกลบเกลื่อนความอ่อนแอระยำๆ ของตัวเอง!" "หุบปาก!! มึงหุบปากเดี๋ยวนี้!!" กรเบิกตากว้าง ดวงตาสั่นระริก ความลับและบาดแผลที่ซ่อนไว้ลึกที่สุดถูกแหวะออกและเหยียบย่ำอย่างเลือดเย็น "แกไม่ได้แข็งแกร่งเลยไอ้หนู แกมันก็แค่ไอ้ขี้แพ้ที่ซ่อนตัวอยู่หลังมัดกล้าม!" CEO หัวเราะเยาะ "และวันนี้ ฉันจะกะเทาะเปลือกจอมปลอมของแกออกให้หมด ให้แกได้ลิ้มรสความรู้สึกของการเป็น 'เหยื่อ' ที่ไร้ทางสู้ เหมือนที่แกเคยทำกับคนอื่น! SUBJECT 007 เข้าประจำที่" [SYSTEM UPDATE: SUBJECT 014 EGO DEFENSE MECHANISM COMPROMISED. STRESS HORMONE PEAKING. READY FOR EXTRACTION.] เสียง AI รายงานจุดตกต่ำที่สุดของจิตใจมนุษย์ กรหอบหายใจหนักหน่วง น้ำตาแห่งความคับแค้นใจและอีโก้ที่แหลกสลายเอ่อคลอเบ้าตา ความเป็นชายชาตรีของเขาถูกบดขยี้ทางความรู้สึกจนหมดสิ้น ก่อนที่ระบบเครื่องจักรนรกจะเริ่มทำงาน เข็มโลหะแหลมคมแทงทะลุต้นคอ ฉีดสาร ‘Wrath Serum' เซรั่มสกัดพิเศษที่สร้างมาเพื่อบาปโทสะโดยเฉพาะเข้าสู่กระแสเลือด มันจะเข้าไปเปลี่ยนสารเคมีแห่งความโกรธอย่างอะดรีนาลีนให้กลายเป็นความร่านสวาทโดยตรง ยิ่งกรโกรธเกรี้ยวและดิ้นรนมากเท่าไหร่ ร่างกายก็จะยิ่งตอบสนองด้วยความเสียวซ่านและท่อนควยจะยิ่งแข็งขืนจนปวดหนึบ เป็นการบังคับให้สรีระทรยศต่อจิตใจอย่างรุนแรงที่สุด สิ้นเสียงสั่งการ ร่างของปลื้มก็เดินก้าวเข้ามาหยุดอยู่ข้างเตียง ในมือของอดีตเดือนมหาลัยกำแส้หนังสีดำเส้นยาวเอาไว้แน่น “ไอ้ปลื้ม! มึงจะทำอะไรกู! มึงลืมไปแล้วหรอว่ากูเคยกดหัวมึงจมส้วมมาแล้ว!” กรตวาดลั่น ไม่ยอมลดละความหยิ่งยโส “ระบบ ดึงความทรงจำของ 007 ขึ้นมา สั่งให้มันพูด” CEO กดรีโมทในมือ ปลื้มขยับริมฝีปาก น้ำเสียงที่เปล่งออกมาแข็งกระด้างและเรียบเฉยราวกับสิริในโทรศัพท์ “จำได้ไหมว่าพี่เคยทำอะไรกับผมบ้าง วันนี้ผมจะขอตรวจน้ำพี่คืนบ้าง” “ถุย! หน้าอย่างมึงเนี่ยนะจะมาทำอะไรกู!” กรถ่มน้ำลายลงพื้น เครื่องจักรเหนือหัวเลื่อนกระบอกแก้วสูญญากาศครอบลงบนท่อนควยขนาดใหญ่ของกรทันที เครื่องปั๊มดึงอากาศออกรุนแรง บังคับให้เลือดสูบฉีด ลำควยแปดจุดห้านิ้วที่เคยกึ่งหลับกึ่งตื่นถูกกระชากให้แข็งขึงเต็มที่จนเส้นเลือดปูดโปนแทบปริแตก “เริ่มกระบวนการรีด!” CEO สั่งการ
% u% ^9 T9 |# k% T V" _ กระบอกปั๊มถูกถอดออกแทนที่ด้วยเครื่องรีดน้ำรุ่นท็อป 'SeriousKit Electro-Lined Open Chamber SPT' กระบอกสูญญากาศแบบใสขนาดใหญ่พิเศษที่ถูกสั่งทำมาเพื่อรองรับท่อนควยไซส์มหึมาแปดจุดห้านิ้วของกรโดยเฉพาะ มันถูกสวมครอบลงและล็อกติดกับโคนควยอย่างแน่นหนา ภายในกระบอกบุด้วยยางซิลิโคนนำไฟฟ้าแบบเปิดห้องสูญญากาศกว้างที่มีหนามซิลิโคนครูดรัดเสียดสี พร้อมท่อส่งสารหล่อลื่นเย็นเฉียบที่คอยป้อนความชุ่มฉ่ำเข้ามาหล่อเลี้ยงอย่างต่อเนื่อง ความเย็นของเจลที่ปะทะกับผิวเนื้อที่ร้อนผ่าวสร้างความเสียวซ่านที่บาดลึกทะลวงเส้นประสาท ทว่ากระบอกรีดน้ำแห่งความโกรธนี้เชื่อมต่อกับอัตราการเต้นของหัวใจโดยตรง ยิ่งกรด่า ยิ่งดิ้นรน หรือหัวใจเต้นแรงด้วยความโกรธแค้น กระบอกสูญญากาศด้านหน้าก็จะยิ่งเพิ่มแรงดูดกระชากและปล่อยกระแสไฟฟ้าช็อตกระตุ้นท่อนควยรุนแรงขึ้นเป็นเงาตามตัว มันคือการเปลี่ยนเพลิงโทสะให้กลายเป็นเครื่องมือทรมานอย่างแยบยล ทันทีที่เครื่องทำงานชักขึ้นชักลง ความเสียวซ่านก็แล่นปราดเข้าสู่ไขสันหลัง “อ๊ากกกก! ไอ้สัด! ปล่อย! กูไม่เอา! อื้อออ! อ๊อกกก!” กรดิ้นพล่าน สบถด่าไม่หยุด ท่อนควยขนาดแปดจุดห้านิ้วถูกดูดกระชากอย่างรุนแรงจนเห็นเส้นเลือดปูดโปนเต้นตุบๆ ผ่านกระบอกใส เพียะ!!! เสียงแส้หนังในมือปลื้มฟาดลงบนหน้าอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของกรอย่างจัง! รอยริ้วสีแดงพาดผ่านผิวสีแทนทันที “อ๊ากกกกกก! ไอ้เหี้ยปลื้ม! มึงกล้าตีกูหรอ!” “กระบอกรีดน้ำของแกมันเชื่อมต่อกับอัตราการเต้นของหัวใจ ยิ่งแกด่า ยิ่งแกโกรธ เครื่องก็จะยิ่งปั๊มแรงขึ้น และแกก็จะยิ่งถูกฟาด!” CEO หัวเราะลั่น "พ่อหนุ่มอารมณ์ร้อนอย่างแก ก็ต้องเหมาะกับจังหวะการรีดน้ำที่ร้อนแรงและกระแทกกระทั้นแบบนี้แหละ เป็นยังไงล่ะ เสียวจนแทบจะบ้าเลยใช่มั้ย!" กรดิ้นพล่านไปมา ร่างกายสีแทนเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความโกรธจัดและอับอาย เสียงสบถด่าดังก้อง "อ๊ากกก! กูจะฆ่ามึง! ปล่อยกู! อื้อออออ!" เพียะ!!! เพียะ!!! แส้หนังฟาดลงมาอีกสองครั้งซ้อน แรกเริ่มกรสัมผัสได้เพียงความเจ็บปวดและโกรธแค้น แต่เมื่อระบบเลเซอร์ที่ยอดอกและกระบอก SeriousKit ทำงานร่วมกัน สมองของกรกลับถูกบังคับให้แปรผลความเจ็บปวดจากรอยแส้ให้กลายเป็นความเสียววาบ รอยแผลที่ถูกตีร้อนผ่าวและกระตุ้นความกระสัน ทำให้กรเผลอครางกระเส่าออกมารับสัมผัสแส้แทนที่จะด่าทอ ความมาโซคิสม์ถูกปลูกฝังเข้าไปในหัวของนักเลงเถื่อนอย่างเลือดเย็น กระบอก SeriousKit ชักรูดด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นตามจังหวะหัวใจที่สูบฉีดด้วยความโกรธแค้น ท่อนควยของกรถูกรีดเค้นอย่างบ้าคลั่ง หนามซิลิโคนและกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ เสียดสีส่วนหัวหยักบานซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกรต้องเชิดหน้าขึ้นครางเสียงหลง “หนวกหูจริงๆ ระบบ! สวมบอลแก๊ก!" ลูกบอลยางสีดำถูกยัดเข้าปากของกรและรัดสายหนังไปด้านหลังท้ายทอย ปิดกั้นเสียงด่าทอให้เหลือเพียงเสียงอู้อี้ “อื้อออ! อ๊อกกก! ” กรดิ้นทุรนทุรายด้วยพละกำลังมหาศาล ผิวเนื้อแดงเถือกไปทั้งตัวด้วยโทสะ กล้ามเนื้อทุกมัดเกร็งแน่นจนเส้นเลือดปูด กล้ามเนื้อหน้าท้องหดเกร็งสู้แรงดูดจนซิกแพ็คขึ้นชัดเป็นลอนสวยงาม กึก! กึก! แกร๊ก!! ด้วยแรงกระชากมหาศาล ห่วงเหล็กที่ล็อกข้อมือขวาของกรเกิดร้าวและดีดตัวหลุดออก! วินาทีที่แขนขวาเป็นอิสระ สัญชาตญาณของกรไม่ได้พุ่งไปทำร้ายใคร แต่เขาเอื้อมมือขวาลงไปจับที่กระบอกรีดน้ำสูญญากาศตรงหว่างขา หวังจะกระชากเครื่องจักรนรกนี้ออกไปให้พ้น เพราะความเสียวซ่านที่มันมอบให้กำลังจะทำให้สมองของเขาแหลกสลาย เขาไม่อยากแตกน้ำกามให้พวกมันเห็น! แต่ยังไม่ทันที่ปลายนิ้วจะได้สัมผัสกระบอกใส เพียะ!!!!!! แส้หนังในมือปลื้มฟาดลงบนท่อนแขนขวาของกรอย่างเต็มแรงจนเนื้อแตก เลือดสีสดซิปออกมา “อ๊ากกกกกก!!” กรหวีดร้องลั่นผ่านบอลแก๊ก ชักมือกลับด้วยความเจ็บปวด “ดื้อด้านสมกับเป็นบาปแห่งความโกรธจริงๆ!” CEO ตะโกนลั่น แววตาดุดัน “ระบบ! เพิ่มการล็อกตัวมันให้แน่นหนาที่สุด! อย่าให้มันขยับได้แม้นิ้วเดียว!” เตียงเหล็กสีดำตอบสนองคำสั่งทันที สายรัดหนังสีดำหนาเตอะนับสิบเส้นเลื่อนพุ่งขึ้นมาจากใต้เตียงรัดพาดผ่านแผงอก หน้าท้อง และท่อนขาของกร ล็อกตรึงร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อให้แนบสนิทกับเตียงแขนกลจับข้อมือขวาของกรไปล็อกเข้ากับห่วงเหล็กกล้าอันใหม่ที่หนาและทนทานกว่าเดิมสิบเท่า! “ลงโทษความจองหองของมัน! อัดสารหล่อลื่นและเร่งสปีดเครื่องรีดน้ำขั้นสูงสุด!” CEO สั่งการเด็ดขาด สายยางใสฉีดพ่นสารหล่อลื่นเย็นเฉียบเข้าไปในกระบอกรีดน้ำจนเต็มปรี่ เสียงเครื่องสูญญากาศดังกะหึ่มขึ้น กระบอกใสชักรูดขึ้นลงด้วยความเร็วและแรงดูดกระชากทะลุขีดจำกัด! “อื้อออออ! อ๊อกกกกก!” เมื่อความเสียวซ่านพุ่งทะยานจนกรใกล้จะถึงจุดสุดยอด เตียงเหล็กกลับปรับระดับยกแผ่นหลังของกรให้เชิดขึ้น บังคับให้เขาก้มมองดูหว่างขาของตัวเอง ภาพท่อนควยขนาดแปดจุดห้านิ้วที่กำลังแดงก่ำ ถูกหนามซิลิโคนครูดรัดเสียดสี และน้ำหล่อลื่นตีฟองกระเซ็นอยู่ภายในกระบอกใส ปรากฏชัดเจนแก่สายตา CEO กดหยุดการทำงานของเครื่องปั๊มกะทันหัน ปล่อยให้กร "ค้างเติ่ง" อยู่ที่ขอบเหวแห่งความเสียว "อื้อออ! อ๊อกกก!" กรครางอู้อี้อย่างหงุดหงิดและทรมาน ร่างกายดิ้นเร่าๆ เพราะความเสียวที่คั่งค้าง รูทวารขมิบตอดอากาศถี่ยิบ ความโกรธถูกแปรเปลี่ยนเป็นความร่านอย่างน่าสมเพช "ดูตัวเองสิ ทิวากร ร่างกายของแกมันร่านขนาดไหน" CEO เยาะเย้ย นอกจากภาพที่น่าอัปยศตรงหน้า CEO ยังเปิดระบบกระจายเสียง ให้กรได้ยินเสียงครางอู้อี้อันน่าสมเพชของตัวเองดังสะท้อนไปทั่วห้องโถง พร้อมกับฉายภาพโฮโลแกรมเรียลไทม์ให้กรเห็นใบหน้าของตัวเองที่กำลังแดงก่ำ น้ำตาไหล และหอบกระเส่าด้วยความร่านสวาท การได้เห็นและได้ยินความพ่ายแพ้ของตัวเองแบบเต็มสองตา ทำลายศักดิ์ศรีนักสู้จนแหลกสลายและสร้างความอับอายที่กลับไปกระตุ้นอารมณ์ทางเพศให้พุ่งทะยาน CEO เดินเครื่องรีดน้ำด้วยสปีดสูงสุดอีกครั้ง! ตาของกรเหลือกค้าง ร่างกายที่ถูกมัดตรึงเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง กล้ามเนื้อหน้าท้องหดเกร็งจนเป็นลอนชัดเจน ความเป็นชายแท้ ความหยิ่งยโส และศักดิ์ศรีนักเลงถูกบดขยี้แหลกลาญด้วยความเสียวซ่านที่โหมกระหน่ำ “อื้ออออออออออออออ!!” ในที่สุด บาปแห่งความโกรธก็ทนรับการลงทัณฑ์ไม่ไหว กรครางเสียงหลงในลำคอ ร่างกายกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ลำควยขนาดใหญ่ฉีดพ่นน้ำกามเดือดพล่านสีขาวขุ่นทะลักทลายเข้าสู่กระบอกรีดน้ำ มันถูกสูบส่งผ่านสายยางใสลงสู่ถังเก็บอย่างต่อเนื่องยาวนานจนหยดสุดท้าย กรหอบหายใจรวยริน หน้าอกสะท้อนขึ้นลงอย่างหมดสภาพ หน้าจอโฮโลแกรมสว่างวาบขึ้นกลางห้อง สรุปผลการรีดน้ำอันน่าสยดสยอง ================================================== [ EXTREME EXTRACTION: WRATH MATCH COMPLETE ] > SUBJECT 014 (Tiwakorn Bot) - NEW ENTRY > STATUS: RESTRAINT MAXIMIZED / EGO SHATTERED > YIELD VOLUME: 5.8 ML [GRADE S++] > REMARKS: ระดับอะดรีนาลีนสูงลิบ ผลิตน้ำเชื้อคุณภาพสูงสุด ตอบสนองต่อการลงทัณฑ์ด้วยความเจ็บปวด ================================================== แต่ทว่า เครื่องรีดน้ำ SeriousKit กลับไม่ยอมหยุดทำงานแม้เขาจะเพิ่งปลดปล่อยไป! มันยังคงบดขยี้และดูดกระชากส่วนหัวที่กำลังไวต่อความรู้สึกขั้นสุด เลเซอร์ที่ยอดอกก็เพิ่มกำลังไฟขึ้น กรชักกระตุกเกร็ง ตาเหลือกค้าง น้ำลายไหลยืดเปรอะรอบบอลแก๊ก สมองขาวโพลนไม่สามารถประมวลผลอะไรได้นอกจากความเสียวที่ถาโถมจนเกินขีดจำกัดของมนุษย์จะรับไหว "อื๊อออออออ!" “ฮ่าๆๆๆ! เป็นไงล่ะไอ้นักเลงโต น้ำแรกของแกพุ่งแรงสมกับความโกรธเลยนี่!” CEO เดินเข้ามาเยาะเย้ย กรหอบหายใจแรง หน้าท้องที่เป็นลอนซิกแพ็คเกร็งแน่นจนสั่นระริก แม้เพิ่งปลดปล่อยไป แต่วีเซรั่มและแรงดูดมหาศาลทำให้ท่อนควยของเขายังคงแข็งขึงชูชันสู้กระบอกรีดน้ำไม่ยอมอ่อนตัว “ปรับแต่งมันต่อ เดินเครื่องเลเซอร์!” ปืนเลเซอร์ขนาดเล็กเลื่อนลงมาจ่อที่ยอดอกสีน้ำตาลเข้มทั้งสองข้างของกร ก่อนจะยิงลำแสงสีแดงเข้าใส่! “อ๊ากกกกกกกกกกก!” กรครางเสียวเบาๆ ผ่านบอลแก๊ก แม้ยอดอกจะไม่ใช่จุดอ่อนหลักของเขา แต่อนุภาพของเลเซอร์ที่ค่อยๆ แทรกซึมปรับเปลี่ยนเส้นประสาทและล้างสมองก็ทำให้เขารู้สึกเสียวซ่านแปลบปลาบจนปลายนิ้วเท้าหงิกงอ ยอดอกสีเข้มบวมเป่งและไวต่อความรู้สึกขึ้นหลายเท่า ทันใดนั้น แขนกลอีกข้างที่ติดหัวเข็มแหลมคมก็ยื่นเลื่อนลงมาจากเพดาน ตรงดิ่งมาที่เนินอกด้านซ้ายของกร จี๊ดดดดด! “อื้อออออออ!” กรเบิกตากว้าง หวีดร้องอู้อี้และดิ้นพล่านด้วยความโกรธจัดเมื่อเข็มแหลมทิ่มแทงและเดินเครื่องสักลงบนผิวเนื้อ ฝังหมึกสีดำลึกลงไป “ประทับตราบาปแห่งความโกรธให้แกไงล่ะ” CEO ชี้ไปที่สัญลักษณ์รูปดวงตราเล็กๆ คล้ายเปลวเพลิงที่แผดเผาไม้กางเขนบนอกซ้ายของกร “แกคือสมบัติของ Deep Lab แล้ว!” การรีดน้ำดำเนินต่อไปอย่างไม่หยุดพัก กรดิ้นรนกระชากโซ่ตรวนอย่างบ้าคลั่ง ความโกรธแค้นที่ถูกย่ำยีศักดิ์ศรีทำให้เขาด่าทอผ่านบอลแก๊ก “อื้ออออ! อ๊อกกก!” ยิ่งดิ้น กระบอกรีดน้ำ SeriousKit ก็ยิ่งสูบฉีดรุนแรงขึ้น ท่อนควยถูกชักรูดจนแดงก่ำ
/ J& _! f' S* W \! v% p
“อ๊าาาา! อื้ออออออออออออออออออ! ” ในที่สุดกรก็ทนแรงกระตุ้นไม่ไหว ร่างกายกระตุกเกร็งอย่างหนัก ปลดปล่อยน้ำกามระลอกที่สองทะลักทลายลงสู่ถังเก็บ =================================================== [ EXTREME EXTRACTION: WRATH MATCH 2 COMPLETE ] > SUBJECT 014 (Tiwakorn Bot) > YIELD VOLUME: 5.2 ML [GRADE S+] ================================================== หน้าจอโฮโลแกรมสว่างวาบขึ้นรายงานผลน้ำที่สอง กรนอนหอบเหนื่อยล้า แต่ความดุดันในแววตายังไม่ลดละ “เข้าสู่กระบวนการที่สาม อัดสารหล่อลื่นเพิ่มเข้าไป!” สายยางฉีดสารหล่อลื่นเย็นเฉียบเข้าไปในกระบอกรีดน้ำอีกระลอก ปลื้มทิ้งแส้หนังในมือลงบนพื้น แล้วเดินอ้อมมาที่ปลายเตียง แขนกลเลื่อนลงมาสวมถุงยางอนามัยสีฟ้าที่มีปุ่มสารหล่อลื่นและกระตุ้นกำหนัดลงบนท่อนควยที่แข็งขึงของปลื้ม กรเบิกตากว้าง ดิ้นขลุกขลักไปมา ตะโกนอู้อี้ในบอลแก๊ก “อื้ออออ! อ๊อกกกก!” ด้วยความตื่นตระหนกเตียงเหล็กกล้าปรับกลไก ถ่างแยกท่อนขาของกรให้กว้างขึ้นและยกสะโพกสูงขึ้นไปอีก แขนกลอีกข้างเลื่อนแท่งแก้วใสบรรจุน้ำหล่อลื่นและยาสวนล้างเข้ามาจ่อที่ช่องทางสีสดด้านหลัง “เราจะฝึกให้นายเป็นทั้งรุกทั้งรับ เกิดมาเป็นชายทั้งทีจะได้ไม่เสียชาติเกิด ฮ่าๆๆๆ!!” CEO หัวเราะลั่นห้องโถง “อื้อออออ! อื้ออออออ!” กรด่าและครางอู้อี้ด้วยความหวาดกลัว ความเย็นเยียบของแท่งแก้วที่ปะทะกับร่างกายร้อนระอุของเขาขับเน้นความรู้สึกเสียวแปลบให้ชัดเจนขึ้น สวบ! แท่งแก้วเสียบทะลวงเข้าไปในช่องทางคับแคบ พ่นของเหลวชำระล้างและขยายช่องทางอย่างป่าเถื่อน กรตัวเกร็งสะท้าน ท้องน้อยนูนเป่ง เมื่อแท่งแก้วถูกถอดออก ปลื้มก็ขยับเข้ามาประชิด จับสะโพกของชายหนุ่มไว้แน่น สวบ! “อ๊ากกกกกก! อื้ออออออ!” กรกระดกหลังแอ่น หวีดร้องสุดเสียงเมื่อท่อนเอ็นไซส์เขื่องของปลื้มแทงทะลวงเข้ามามิดด้าม ความเจ็บปวดจากการถูกเปิดซิงค์ทะลวงร่างของชายแท้ถูกแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านด้วยฤทธิ์ยา ปลื้มเริ่มสาวสะโพกกระแทกกระทั้นเข้าใส่อย่างหนักหน่วง ตั๋บ! ตั๋บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! แม้ในหัวของกรจะด่าทอและปฏิเสธสุดชีวิต แต่ร่างกายกลับทรยศอย่างสมบูรณ์แบบ สะโพกสีแทนเข้มที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเผลอ "เด้งสวน" รับแรงกระแทกของปลื้มอย่างลืมตัว รูทวารตอดรัดท่อนเอ็นของอดีตเหยื่ออย่างตะกละตะกลาม น้ำหล่อลื่นไหลเยิ้มจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันที่หยาบคายและลามก กรเบิกตากว้างรับรู้ถึงความพ่ายแพ้ว่าสัญชาตญาณดิบของเขาเรียกร้องสัมผัสนี้มากแค่ไหน เสียงเนื้อกระทบกันดังก้องไปทั่วห้องโถง ปลื้มโหมสะโพกอัดกระแทกเน้นย้ำจุดกระสันด้านในอย่างดุดันไร้ความปรานี “อื้อออ! อ๊อกกก! อ๊าาาา!” กระบอกรีดน้ำด้านหน้าชักรูดสวนทางกับแรงกระแทกจากด้านหลัง กรครางลั่น ส่ายหน้าไปมาอย่างบ้าคลั่ง ความโกรธแค้นผสมกับความเสียวซ่านที่ถูกจู่โจมพร้อมกันสองทางทำให้สติของเขาหลุดลอย ร่างกายสีแทนเข้มสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกตอกอัด น้ำตาไหลรินอาบแก้ม ตั๋บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! “อื้อออออออออ!” ปลื้มครางต่ำ เร่งจังหวะกระแทกรัวเร็วขึ้น บดขยี้รูทวารของนักเลงหนุ่มจนแดงก่ำ “อื้อออออออ! อ๊อกกกก! อื้ออออออ!” กรเชิดหน้าขึ้นสุดคอ กล้ามเนื้อทุกมัดเกร็งแน่น ทนรับความเสียวซ่านที่เอ่อล้นจนทะลักปรอท ความหยิ่งยโสทั้งหมดมลายหายไปเหลือเพียงสัญชาตญาณที่ถูกกระตุ้นจนถึงขีดสุด ในที่สุดทั้งสองก็ถึงจุดสุดยอด ปลื้มกระตุกเกร็งฉีดพ่นน้ำเชื้ออัดแน่นในถุงยางสีฟ้า ขณะที่ท่อนควยของกรก็พ่นน้ำกามระลอกที่สามทะลักทะลายลงสู่ถังเก็บจนหมดสภาพ ================================================== [ EXTREME EXTRACTION: WRATH MATCH 3 COMPLETE ] > ACTIVE TOP: SUBJECT 007 (Karin Bot) | YIELD VOLUME: 4.5 ML > RECEPTIVE BOTTOM: SUBJECT 014 (Korn Bot) | YIELD VOLUME: 5.5 ML > STATUS: FULLY BROKEN / SYNCHRONIZED ================================================== กระบวนการลงทัณฑ์และล้างสมองไม่ได้จบลงเพียงแค่นั้น เวลาล่วงเลยผ่านไปกว่า 4 ชั่วโมงเต็ม หมวกโฮโลแกรมสีดำถูกสวมทับลงบนศีรษะของกร ร่างของทิวากรถูกปล่อยให้ตกระกำลำบากอยู่บนเตียงรีดน้ำ ถูกกระบอกสูญญากาศและหุ่นหมายเลข 007 ย่ำยีอย่างต่อเนื่องไร้ความปรานี จนกระทั่ง CEO เดินกลับเข้ามาในห้องโถงอีกครั้งเพื่อชื่นชมผลงานชิ้นเอก หน้าจอโฮโลแกรมสว่างวาบขึ้นรายงานสถานะขั้นสุดท้าย ================================================== [ BRAINWASHING & EXTRACTION: FULLY COMPLETE ] > SUBJECT 014 (Tiwakorn Bot) > TOTAL YIELD: 32.5 ML > STATUS: EGO ANNIHILATED / WRATH CONVERTED TO LUST ================================================== สภาพของกรในตอนนี้แทบไม่เหลือเค้าโครงของนักเลงมหาลัย ร่างกายของนักสู้ที่เคยใช้ต่อยตี บัดนี้ถูกความเสียวซ่านเล่นงานจนใช้งานโอเวอร์โหลด กล้ามเนื้อหน้าท้องที่เป็นลอนซิกแพ็คกระตุกเกร็งอย่างรุนแรงและหดตัวเป็นจังหวะเบาๆ อย่างควบคุมไม่ได้ ท่อนขาที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามสั่นระริกและเกร็งค้างแม้น้ำกามจะถูกรีดออกไปจนหมดแล้วก็ตาม เปลือกตาของเขาเปิดค้าง ริมฝีปากที่คาบบอลแก๊กมีน้ำลายไหลยืดเป็นสาย ดวงตาที่เคยก้าวร้าวบัดนี้ว่างเปล่าและเปล่งประกายแสงสีแดงดุดัน สะท้อนสัญลักษณ์แห่งบาปประการที่สอง เขาถูกทำลายจิตวิญญาณอย่างสมบูรณ์ กลายเป็นเพียง SUBJECT 014 (Tiwakorn Bot) หุ่นยนต์ร่านสวาทแห่งโทสะโดยสมบูรณ์แบบ แขนกลไฮเทคเลื่อนลงมาปลดล็อกพันธนาการทั้งหมด ร่างกำยำของทิวากรบอทถูกยกขึ้นและขนย้ายผ่านอุโมงค์เหล็กกล้า มุ่งหน้าเข้าสู่ห้องโถงใหญ่อันมืดมิดที่มีเส้นแสงสีแดงลากเป็นรูปดาวเจ็ดแฉก แขนกลจัดการล็อกตรึงกางแขนถ่างขาร่างของเขาไว้ที่เตียงเหล็กตรงปลายแฉกของดาวที่อยู่ถัดจาก SUBJECT 013 (Puriphat Bot) บาปแห่งความลุ่มหลงที่กำลังถูกกระบอกรีดน้ำสูบฉีดอยู่อย่างเงียบงัน เครื่องจักรประจำเตียงเริ่มทำงาน สอดสายยางและกระบอกรีดน้ำเข้าสู่แก่นกายของทิวากรบอททันที เริ่มต้นวงจรการรีดเค้นที่ไม่มีวันสิ้นสุด CEO เดินตามเข้ามาในห้องโถงดาวเจ็ดแฉก กวาดสายตามองผลงานชิ้นที่สองด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะสะบัดมือเปิดหน้าจอโฮโลแกรมขึ้นมาอีกครั้ง ภาพและประวัติของเป้าหมายหนุ่มหล่อรายต่อไปปรากฏขึ้น “เพลิงโทสะถูกกำราบแล้ว” CEO แสยะยิ้ม จ้องมองภาพของเป้าหมายคนใหม่ “เป้าหมายต่อไป บาปแห่งความเกียจคร้าน เตรียมส่งคนไปล่อเหยื่อรายใหม่มา เราจะเปลี่ยนความเฉื่อยชาของมันให้กลายเป็นน้ำเชื้อชั้นดีซะ!” & n: H. P7 x% A. z- x
; Y& e8 n8 W- l+ t+ f
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------7 \, W+ M& v9 P3 L4 t5 i
[- d) y# _5 g( z4 x$ p% N( A6 n4 F: g; g4 P* Y9 a
(อัพเดตตอนต่อไปเรียบร้อยนะครับ ตามลิงค์ไปได้เลยครับ)
' e" t" q8 m; b- ^ S9 {
9 L6 B) n* J! a: \/ |; E
& Q8 X6 X+ Z c$ G; r% o9 O | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2026-3-22 18:00:12
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2026-3-22 19:32:29
โพสต์ 2026-3-22 19:48:52
โพสต์ 2026-3-23 16:03:25
สนุกมากครับ