แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Scamboli เมื่อ 2026-8-9 00:39
, A; X2 D+ }0 F# T5 z" c' z+ C3 ?4 X S) u
+ q4 w- k' i/ O' | b* A- a- P สวัสดีครับ วันนี้มาลงภาคต่อของเรื่อง Deep Lab : จับหนุ่มหล่อ 'หุ่นล่ำ' มาเป็นเครื่องผลิตน้ำ นับเป็นโปรเจคซีซั่นสองต่อจากภาคที่แล้วเลยครับ เพราะภาคที่แล้วมีเพื่อนๆ หลายคนชอบและอยากให้เขียนต่อขยายจักรวาลไปเรื่อยๆ มีเวลาว่างผมจะพยายามแต่งต่อให้เรื่อยๆ นะครับ ถ้าไม่หมดไอเดียไปซะก่อนและเพื่อนๆ นักอ่านยังไม่เบื่อ 'Deep Lab' กัน สำหรับใครที่ยังไม่เคยอ่านภาคก่อนสามารถกดลิงค์ด้านบนไปอ่านได้ แนะนำให้อ่านตอนที่ 9 ก่อนก็ได้ครับ สำหรับภาคนี้น่าจะมีประมาณ 7 ตอนครับ ใครอยากเห็นหนุ่มหล่อที่ถูกจับมาดัดแปลงเป็นหุ่นถูกทำอะไร สามารถลองเสนอเข้ามาได้ครับ
7 M# m- i7 e$ x% c# m. M1 O' G
' S0 Y, m2 X6 \8 [. `& E- r
. f6 n/ s9 b2 [2 j0 E9 s) u9 O ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- q6 t# y( ?' x
8 _2 w- k/ P* S/ Q3 _6 R3 i8 @4 e
! L q! Z N, h" N. o! m. s9 V ภาพวงจรปิดบนหน้าจอคอมพิวเตอร์สี่จอที่สว่างวาบในห้องพักแคบๆ คือเบาะแสสุดท้ายที่ ‘ภู’ หรือ ภูริพัฒน์ มี ภาพรถตู้สีดำทึบไร้ป้ายทะเบียนที่โฉบรับ ‘ต้นหวาย’ เพื่อนสนิทของเขาหายเข้าไปในชั้นใต้ดินของอาคารศูนย์วิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพใจกลางเมือง ก่อนที่สัญญาณ GPS จากมือถือของต้นหวายจะถูกตัดขาดไปอย่างถาวร ฉากหน้าของภูคือนักศึกษาปี 2 คณะวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ หนุ่มเนิร์ดสวมแว่นสายตากรอบสี่เหลี่ยม รูปร่างสันทัดค่อนไปทางผอมบาง ผิวขาวซีดแบบคนไม่ค่อยโดนแดด ดูเป็นเด็กเรียนเรียบร้อยที่ไม่มีพิษภัย แต่เบื้องหลัง เขาคืออดีตตัวแทนประเทศดีกรีเหรียญทองโอลิมปิกหุ่นยนต์วิชาการ และแฮกเกอร์สายดาร์กเว็บระดับหัวกะทิ เมื่อเพื่อนที่เขารักและลุ่มหลงที่สุดหายตัวไป ภูใช้เวลาสามวันสามคืนอดนอนเจาะระบบไฟร์วอลล์ของอาคารศูนย์วิจัยนั้น จนพบความผิดปกติของปริมาณการใช้ไฟฟ้ามหาศาลที่ถูกส่งลงไปยังชั้นใต้ดินที่ไม่มีอยู่ในแบบแปลน ภูปลอมตัวเป็นช่างซ่อมบำรุงเซิร์ฟเวอร์ ลักลอบเข้าไปในอาคาร แฝงตัวเข้าไปถึงห้องควบคุมหลัก อาศัยจังหวะที่ยามเผลอ เสียบแฟลชไดรฟ์ป้อนชุดรหัสคำสั่งโอเวอร์ไรด์ที่เขาสร้างขึ้นเอง เจาะระบบลิฟต์วีไอพี บังคับให้มันเลื่อนทะลุชั้นจอดรถลงไปสู่ขุมนรกเบื้องล่างที่ถูกซ่อนเร้น ติ๊ง! ) F% d5 J2 P0 K7 s3 h" N
ประตูลิฟต์เหล็กกล้าบานยักษ์เลื่อนเปิดออก ตอนที่ลิฟต์เลื่อนลงมาลึกสุดหยั่ง ภูรู้สึกถึงแรงกดอากาศที่ทำให้หูอื้อ อุณหภูมิรอบกายลดฮวบจนเย็นเยือกราวกับเดินเข้าสู่สุสาน กลิ่นโอโซนระเหยจากเครื่องจักร กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อที่เย็นชืด และกลิ่นลาเท็กซ์จากท่อยางผสมปนเปกับกลิ่นคาวฟีโรโมนของชายฉกรรจ์ ภูหอบหายใจหนักหน่วง เหงื่อกาฬแตกพลั่ก แฟลชไดรฟ์บรรจุไวรัสทำลายระบบถูกกำไว้แน่นในมือที่สั่นเทา ลานประลองตัณหาเบื้องล่างถูกอาบไล้ด้วยแสงไฟ LED สีฟ้าสลัว เตียงโลหะสีดำมันวาว 12 เตียงตั้งเรียงรายเป็นวงกลม บนนั้นคือร่างกำยำของสุดยอดชายหนุ่ม 12 คนที่ถูกจับถ่างขาล็อกตรึงไว้ ทุกคนถูกพันธนาการด้วยหมวก VR บอลแก๊กสีดำ และกระบอกรีดน้ำพร้อมสายยางพลาสติกใสที่สอดทะลวงลึกเข้าไปในท่อปัสสาวะ เครื่องสุญญากาศกำลังทำงานอย่างตะกละตะกลาม "อื๊อออ! อึก! อ๊อกกกก!" เสียงครางอู้อี้แห่งความทรมานปนสุขสมดังก้องประสานกันไปทั่วห้องโถง เสียงโซ่เหล็กกระทบกับเตียงดังสนั่นเมื่อเหล่าหุ่นดิ้นพล่าน เสียงหยาดน้ำกามข้นคลั่กหยดลงถังแก้วแหมะๆ อย่างต่อเนื่อง ที่เตียงข้างๆ ภูเห็นร่างของ SUBJECT 008 โค้ชหนุ่มที่กำลังกัดบอลแก๊กแน่นจนกรามปูดโปน หน้าท้องเป็นลอนซิกแพ็คเกร็งสั่นระริกขณะที่น้ำกามสีขาวขุ่นถูกสูบฉีดผ่านท่อใส ถัดไปคือ SUBJECT 010 อัจฉริยะหนุ่มที่กำลังแอ่นหลังลอยค้าง ครางลั่น "อ๊อก! อื๊อออ!" ถูกเครื่องจักรย่ำยีและสูบน้ำเชื้ออย่างไร้ความปรานี สายตาภายใต้กรอบแว่นของภูกวาดมองฝ่าความวิปริตไปรอบๆ ก่อนจะเบิกกว้างเมื่อปะทะเข้ากับเตียงของ SUBJECT 009 "ไอ้หวาย!" ภูถลันตัววิ่งเข้าไปที่เตียงนั้นทันที หัวใจของเขาแทบแหลกสลาย ร่างของต้นหวายที่แต่ก่อนเป็นเพียงหนุ่มนักศึกษาปี 2 หุ่นลีนบาง บัดนี้ถูกโปรแกรมของ Deep Lab บังคับให้ออกกำลังกายอย่างหนักหน่วงทุกวันเพื่อสร้างความแข็งแกร่งในการผลิตน้ำเชื้อ จนหน้าท้องแบนราบปรากฏลอนซิกแพ็คเรียงตัวสวยงาม กล้ามเนื้อแน่นตึงไปทุกสัดส่วน ผิวขาวเนียนเต็มไปด้วยรอยช้ำและเหงื่อชุ่มโชก และที่หน้าอก หัวนมที่เคยเป็นสีชมพูสด บัดนี้ถูกเลเซอร์จนสีเริ่มเฟดเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลคล้ำขึ้นจากการถูกจุกสูญญากาศดูดดึงและช็อตไฟฟ้าใช้งานอย่างหนักหน่วงมานับครั้งไม่ถ้วน ท่อนควยสีอ่อนถูกสายยางใสดูดกระชากจนแดงก่ำ น้ำหล่อลื่นและน้ำกามไหลทะลักลงถังแก้วด้านล่าง "หวาย! กูอยู่นี่แล้ว! กูมาช่วยมึงแล้ว!" ภูมือสั่นเทา เขารีบกระชากหมวก VR ออกจากศีรษะของเพื่อนสนิท ตามด้วยการปลดสายหนังและดึงบอลแก๊กสีดำออกจากปากที่บวมเจ่อ ภูออกแรงดึงสายยางและกระบอกรีดน้ำที่สวมคาอยู่ออกมาได้สำเร็จ แต่ทว่า เมื่อเปลือกตาของต้นหวายเปิดขึ้น โลกทั้งใบของภูก็พังทลายลง ดวงตาคู่สวยที่ภูเคยหลงรักบัดนี้เลื่อนลอย ว่างเปล่า และเย็นชาไร้แววของความเป็นมนุษย์ ต้นหวายจ้องมองใบหน้าของภูนิ่งงันราวกับหุ่นยนต์ที่ถูกรีเซ็ตระบบ "ไอ้หวาย! นี่กู! กูคือภู เพื่อนมึงไง! มึงจำกูไม่ได้หรอวะ!" ภูเขย่าไหล่เพื่อน น้ำตาเริ่มคลอเบ้า "อื้อออออ! รูของมึง!" เสียงแหบพร่าและเย็นชาของต้นหวายดังขึ้น ร่างบนเตียงกระดกสะโพกขึ้น ใบหน้าที่ตายด้านไร้ความรู้สึกใดๆ กลับสวนทางกับร่างกายที่ตอบสนองอย่างร่านรน ท่อนควยที่เพิ่งหลุดจากกระบอกรีดกระตุกหงึกๆ สู้กาศ แววตาที่ว่างเปล่านั้นมองภูเป็นเพียงแค่เป้าหมายระบายความใคร่ "ควยกูแข็ง! กูอยากเย็ด! ถ่างขาของมึงออก! แล้วเอาควยกูเข้าไปในตัวมึงเดี๋ยวนี้!" สรรพนามดิบเถื่อนที่หลุดออกจากปากต้นหวายแปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ไร้ซึ่งเยื่อใยแห่งมิตรภาพ มีเพียงโปรแกรมของรุกที่ถูกฝังหัวไว้ "ไม่! ไม่จริง! ไอ้หวาย! ตื่นสิวะ! ตื่น!" ภูแผดเสียงตะโกนก้องอย่างบ้าคลั่ง เข่าทรุดลงข้างเตียง มือขยุ้มเส้นผมตัวเองพลางร้องไห้โฮ "ร้องเรียกไปก็ไร้ประโยชน์ ไอ้หนู โปรแกรมมันเขียนทับสมองส่วนฮิปโปแคมปัสไปหมดแล้ว" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังก้องขึ้นจากด้านหลัง ภูสะดุ้งสุดตัว ร่างสูงใหญ่ของ CEO เดินก้าวออกมาจากเงามืด แขนกลไฮเทคนับสิบเลื่อนลงมาจากเพดาน ล็อกจับแขนขาของภูและกระชากให้เขาลอยขึ้นจากพื้นทันที! "ต้นหวายของนาย จริงๆ ในส่วนลึกแล้วมันก็คิดถึงนายนะ แต่น่าเสียดาย ที่มันสายไปแล้ว" CEO แสยะยิ้ม มองดูภูที่กำลังดิ้นรนอยู่กลางอากาศ "มึง! มึงทำอะไรกับเพื่อนกู!" ภูตะโกนลั่น แววตาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและเจ็บปวด "อืม ก็ไม่ได้ทำอะไรมากนะ" CEO ตอบกลับด้วยน้ำเสียงกวนอารมณ์ พร้อมกับกดรีโมทคอนโทรลในมือ แขนกลไฮเทคเลื่อนกระบอกรีดน้ำสูญญากาศสวมกลับลงไปที่ลำควยที่แข็งขึงของต้นหวายอีกครั้ง เสียงเครื่องจักรเริ่มดูดกระชากจนต้นหวายครางต่ำในลำคอ ! w9 y8 H2 T( `( I4 n% f( }) i
"อื๊ออออออ! อ๊าาาาาาาา!" CEO ค่อยๆ เดินมาลูบไล้เรือนร่างของต้นหวาย "ก็แค่ปรับปรุงสภาพมันนิดหน่อย โกนขนรักแร้กับไรขนให้เนียนเกลี้ยงเกลาเหมือนเด็กทารก อ้อ แล้วก็ดึงศักยภาพลำควยที่แข็งยาวของมันออกมาให้ทำงานได้เต็มที่" CEO แสยะยิ้มกว้างก่อนจะตบเบาๆ ที่หน้าท้องแบนราบของต้นหวายเพื่อเยาะเย้ย
% P! `2 H/ \ T3 [9 z9 F5 k2 @
"แกรักมันมากไม่ใช่รึไงไอ่ภู? ห่วงใยมันจนยอมเสี่ยงตายบุกมาถึงนี่ เป็นไง หุ่นยนต์หมายเลข 009 ลีนขึ้นมั้ยล่ะ? ร่างกายมันถูกดัดแปลงให้ตอบสนองแค่ตัณหา ไม่มีที่ว่างให้ความผูกพันกระจอกๆ ของแกหรอก และอีกไม่นานนายก็จะเป็นแบบนั้น เราจะโปรแกรมนายให้ฟิตหุ่นทุกวันเพื่อให้น้ำอสุจิแข็งแรงพอที่จะเพิ่มประชากรและส่งออกไปยังลูกค้าของเราได้" ภูเบิกตากว้างมองตามมือของ CEO ร่างกายของต้นหวายที่เคยมีขนอ่อนๆ บัดนี้ถูกโกนจนเกลี้ยงเกลาตั้งแต่รักแร้จรดหว่างขา เผยให้เห็นลำควยที่ขยายใหญ่และแข็งยาวกว่าเดิมมาก เส้นเลือดปูดโปนสู้กระบอกรีดอย่างน่ากลัว "แกคงไม่รู้สินะว่าที่นี่คือองค์กรอะไร?" CEO หัวเราะเยาะ 4 c* f( J r' ^
"Deep Lab ของเราคือสถานที่สูบฉีดและรีดเค้นน้ำพันธุกรรมจากชายหนุ่มระดับท็อปยังไงล่ะ เราจับตัวชายหนุ่มหน้าตาดี หุ่นล่ำ หรือพวกหัวกะทิมาเปลี่ยนเป็นเครื่องจักรผลิตน้ำเชื้อ เพื่อสกัดน้ำอสุจิเข้มข้น นำไปเพิ่มประชากรชั้นเลิศและส่งออกขายให้กับลูกค้าระดับ VIP ใน Dark Web ด้วยราคามหาศาล และต้นหวาย เพื่อนรักของแกก็เป็นหนึ่งในสินค้าเป้าหมายของเรา มันผลิตน้ำให้เราได้เยอะทีเดียวล่ะ" CEO เว้นจังหวะ ก่อนจะจ้องลึกเข้าไปในตาของภู
& |# t( Y- o! M$ e: \
"แต่ก็นะ มันยังไม่มากพอ เพราะความทรงจำส่วนลึกในสมองของมันยังยึดติดกับแกอยู่ มันเลยไม่ยอมปล่อยน้ำออกมาจนสุดขีดจำกัด เราเลยต้องเริ่มโปรเจกต์ใหม่ และนาย แฮกเกอร์น้อย นายคือหุ่นตัวแรกที่ได้รับเกียรติเป็นปฐมบทของโปรเจกต์นี้ หึๆ 'ธนภัทร' กับ 'ภูริพัฒน์' ช่างเป็นชื่อหุ่นยนต์ที่คล้องจองและเหมาะสมกันจริงๆ แกจะได้เป็นเมียมันสมใจอยาก!" "ไอ้ชาติหมา! ไอ้ระยำ! ปล่อยกู! กูจะฆ่ามึง!" ภูตะโกนด่าทออย่างบ้าคลั่ง ถ่มน้ำลายใส่หน้า CEO "หึ ปากดีไปเถอะ" CEO ปาดน้ำลายออกอย่างไม่ยี่หระ ก่อนจะหันไปสั่งการ "ระบบ! นำตัวผู้บุกรุกเข้าสู่กระบวนการเตรียมความพร้อม! เรากำลังจะได้ SUBJECT 013 มารับใช้หมายเลข 009 แล้ว!" "เดี๋ยวก่อน" CEO แสยะยิ้ม เดินเข้ามาใกล้ร่างที่ถูกแขนกลล็อกลอยอยู่กลางอากาศ มือหนาเอื้อมไปกระชากแว่นสายตากรอบสี่เหลี่ยมออกจากใบหน้าของภูริพัฒน์ แล้วโยนลงบนพื้นเหล็ก ก่อนจะใช้รองเท้าหนังเหยียบขยี้จนเศษกระจกแตกแหลกละเอียดเสียงดังกรอบแกรบ $ q7 d4 ]! S3 Q- U9 @
"ที่นี่ไม่ต้องใช้สมอง ไม่ต้องใช้สายตา หรือตรรกะโง่ๆ ของแก แกเตรียมตัวเป็นแค่รูระบายตาบอดที่ใช้สัญชาตญาณดิบก็พอแล้ว" "อ๊ากกกกกก!" ภูร้องลั่นเมื่อถูกจับเหวี่ยงลงบนเตียงเหล็กสีดำ เสื้อผ้าถูกกรรไกรกลจากแขนหุ่นยนต์ตัดขาดกระจุย แขนและขาถูกจับกางออกล็อกตรึงในท่า M-Legs ถ่างกว้างเปิดเปลือยทุกสัดส่วน "หุ่นยนต์ของ Deep Lab ต้องสะอาดหมดจด จัดการชำระล้างมัน" CEO สั่งการเสียงเย็น เครื่องจักรขนาดเล็กที่มีใบมีดและระบบดูดสูญญากาศเลื่อนลงมาประกบแนบชิดผิวหนังของภู เสียงใบมีดคราดผ่านผิวหนังอย่างรวดเร็วและแม่นยำ ขนรักแร้ของภูถูกโกนจนเกลี้ยงเกลา ตามด้วยไรเคราจางๆ บนใบหน้าที่ถูกไถออกจนผิวหน้าเนียนกริบ และที่น่าอัปยศที่สุด เครื่องจักรเลื่อนลงไปที่หว่างขา โกนกลุ่มขนหมอยที่ปกปิดจุดซ่อนเร้นออกจนหมดเกลี้ยง เผยให้เห็นท่อนควยที่ยังอ่อนตัวและพวงสวรรค์ที่หดเกร็งด้วยความหวาดกลัว ผิวพรรณของภูตอนนี้ขาวโพลน เกลี้ยงเกลา ประหนึ่งเด็กทารกที่พร้อมถูกย่ำยี "อื้อออ! ไม่!! ปล่อยกู! ไอ้ระยำ!" ภูครางเสียงหลง "ระบบ! เปิดช่องทางของมันซะ มันจะได้พร้อมรับใช้เจ้านายของมัน!" CEO สั่งการต่อ แขนกลไฮเทคเลื่อนหลอดสวนทวารเรียวยาวเข้ามาจ่อที่ช่องทางสีสดด้านหลัง ก่อนจะสอดแทรกพรวดเดียวเข้าไปอย่างรวดเร็วและอัดฉีดสารหล่อลื่นผสมน้ำยาทำความสะอาดเข้าไปจนเต็มกลืน "อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก!" ภูหวีดร้อง ตัวเกร็งสะท้าน ท้องน้อยนูนเป่งขึ้นมาด้วยความจุกเสียด ก่อนที่เครื่องจะดูดของเหลวกลับออกไปพร้อมกับขยายถ่างช่องทางให้กว้างขึ้นอย่างหยาบคาย เพื่อเตรียมรับมือกับขนาดของหุ่นหมายเลข 009 เข็มโลหะแทงทะลุต้นคอ ฉีดสาร V-Serum เข้าสู่กระแสเลือด ร่างกายของหนุ่มปีสองร้อนผ่าวราวกับถูกไฟเผา แต่ทว่าความหวาดกลัวทำให้แก่นกายของเขายังคงต่อต้าน ไม่ยอมแข็งขึง "ดื้อดึงนักนะ กระบอกปั๊มสูญญากาศ!" กระบอกแก้วใสหนาถูกสวมครอบลงบนท่อนควยที่อ่อนปวกเปียกของภู ปลายกระบอกแนบสนิทกับหน้าท้อง เครื่องปั๊มเริ่มดึงอากาศออก สร้างสภาวะสูญญากาศขั้นรุนแรง! "อ๊ากกกกกกก! อื๊อออออออ!" ภูกรีดร้องลั่น เลือดลมถูกบังคับให้สูบฉีดไปคั่งที่จุดศูนย์กลาง ท่อนควยที่เคยอ่อนปวกเปียกถูกแรงดูดมหาศาลกระชากให้ขยายใหญ่ขึ้น ขยายใหญ่ขึ้น จนผิวหนังตึงเปรี้ยะ เส้นเลือดดำปูดโปน ร่างกายถูกบังคับให้แข็งขึงสู้กระบอกแก้วอย่างน่าสมเพช "ดีมาก คราวนี้ก็เตรียมตัวเป็นเครื่องผลิตน้ำ" CEO แสยะยิ้ม กระบอกปั๊มถูกถอดออกแทนที่ด้วยเครื่องรีดน้ำรุ่นพิเศษ
2 R& O8 n/ h6 U' n# r- K, Y) w
1 n6 A4 W# h, {4 T
'See-Through Electro Constriction SPT' กระบอกรีดน้ำสูญญากาศแบบใสจาก SeriousKit ถูกนำมาสวมครอบลงและล็อกติดกับโคนควยของภูอย่างแน่นหนา ตัวกระบอกโปร่งใสจนเห็นทุกการเคลื่อนไหวภายใน ภายในบุด้วยยางซิลิโคนนำไฟฟ้าที่มีระบบบีบรัดเป็นจังหวะ เพื่อเลียนแบบการตอดรัดที่สมบูรณ์แบบ พร้อมกับสายยางขนาดเล็กที่เชื่อมต่ออยู่ด้านบน คอยป้อนสารหล่อลื่นเย็นเฉียบเข้ามาหล่อเลี้ยงอย่างต่อเนื่อง ทำให้ภายในกระบอกชุ่มฉ่ำและลื่นไหลอยู่ตลอดเวลา ทว่าความพิเศษของมันไม่ได้มีแค่นั้น กระบอกรีดน้ำแห่งความลุ่มหลงนี้เชื่อมต่อกับอัตราการเต้นของหัวใจโดยตรง ยิ่งภูรู้สึกเจ็บปวด โหยหา หรือหัวใจเต้นแรงเวลาถูกเพื่อนรักสอดใส่ กระบอกสูญญากาศก็จะยิ่งเพิ่มแรงดูดกระชากพร้อมกับปล่อยกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ เข้ากระตุ้นท่อนควยรุนแรงขึ้นเป็นเงาตามตัว มันคือการเปลี่ยนความรักให้กลายเป็นเครื่องมือทรมานอย่างแยบยล "ปรับแต่งสรีระมันให้เป็นหุ่นยนต์บำเรอกามที่สมบูรณ์แบบ! เดินเครื่องเลเซอร์!" ปืนเลเซอร์ขนาดเล็กเลื่อนลงมาจ่อที่ยอดอกทั้งสองข้างของภู ก่อนจะยิงลำแสงสีแดงเข้มเข้าใส่! "อ๊ากกกกกกกก! อื๊อออออ!" ภูหวีดร้องสุดเสียง ร่างกายดิ้นพล่าน ลำแสงเลเซอร์ทำการเผาผลาญเม็ดสีและปรับแต่งเส้นประสาท ภูรู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่แล่นริ้วแปลบปลาบไปทั่วแผ่นอก ความเจ็บปวดในวินาทีแรกแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านที่รุนแรงจนปลายนิ้วเท้าหงิกงอ กระแสไฟฟ้าแล่นปราดเข้าสู่สมองโดยตรง ภายในไม่กี่วินาที หัวนมก็ถูกปรับเปลี่ยนให้กลายเป็นสีชมพูสดใส บวมเป่ง และไวต่อความรู้สึกสัมผัสกว่าปกติถึงสิบเท่า! "เทคโนโลยีรุ่นใหม่ล่าสุดของเรา มันจะช่วยในการล้างสมองและเปลี่ยนนายให้เป็นหุ่นยนต์ไวขึ้น เป็นไง เสียวมั้ยล่ะไอ้หนู?" CEO เยาะเย้ยด้วยน้ำเสียงสะใจ "อ๊าาา! เสียว! ควยกูแข็ง!" เสียงครางต่ำของต้นหวายดังแทรกขึ้นมา ร่างกายของหุ่นหมายเลข 009 ตอบสนองต่อภาพความร่านของเป้าหมายตรงหน้าจนท่อนเอ็นกระตุกหงึกๆ สู้กระบอกรีดน้ำ ภูมองยอดอกตัวเองด้วยความสมเพช "สวยงามมาก" CEO หัวเราะเยาะ มองยอดอกสีชมพูสดของภู
: l) M5 E# O. X/ i, m9 s/ f
"แต่อีกไม่นาน สีมันก็จะค่อยๆ เฟดเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลคล้ำขึ้น เหมือนที่ต้นหวายเพื่อนของนายถูกเครื่องกระตุ้นดูดดึงอย่างหนักหน่วงนั่นแหละ สภาพของแกก็คงไม่ต่างจากมันหรอก" "ปลดล็อก 009 เปลี่ยนเป็นโหมดรุกเต็มตัว สวมถุงยางให้มันซะ!" แขนกลปลดล็อกต้นหวาย ดึงกระบอกรีดน้ำออก และสวมถุงยางอนามัยชนิดพิเศษที่มีปุ่มเรืองแสงสีฟ้าลงบนท่อนเอ็นที่แข็งจนเส้นเลือดปูด ต้นหวายลุกขึ้นยืน ใบหน้ายังคงนิ่งเฉย เขาสืบเท้าเข้ามาหาภูที่ถูกล็อกโก้งโค้งยกสะโพกสูงอยู่บนเตียงรีดน้ำ "ไม่! หวาย! ฮึก กูเจ็บ! ไอ้หวาย! อั๊กกก!" ภูสะอื้นไห้ สวบ! "อ๊ากกกกก! อื๊อออออ!" ภูกรีดร้องลั่นเมื่อท่อนเอ็นไซส์เขื่องของเพื่อนสนิทเสียดแทงทะลวงเข้าสู่ช่องทางเบื้องหลังรวดเดียวมิดด้าม ความเจ็บปวดจากการถูกเปิดซิงค์แล่นริ้วจุกถึงลิ้นปี่ แต่ในวินาทีถัดมา V-Serum การถูกเลเซอร์ และแรงสูบของกระบอกรีดน้ำก็แปรเปลี่ยนความเจ็บปวดนั้นให้กลายเป็นความเสียวซ่าน รูทวารของภูขมิบตอดรัดท่อนควยของต้นหวายอย่างบ้าคลั่ง สมองอันชาญฉลาดของแฮกเกอร์เหรียญทองโอลิมปิกกลับกลายเป็นสีขาวโพลน ตรรกะ สมการ หรือโค้ดคอมพิวเตอร์ที่เขาเคยภาคภูมิใจถูกลบหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงสัญชาตญาณดิบเถื่อนที่ตอบสนองต่อแรงกระแทก มันคือความอัปยศที่สุดของอัจฉริยะที่ตระหนักว่าตัวเองไม่สามารถควบคุมร่างกายของตัวเองได้เลย "รูของมึง! ตอดรัดควยกูดีมาก! ไอ้ร่าน!" ต้นหวายพึมพำด้วยน้ำเสียงโมโนโทน ก่อนจะเริ่มสาวสะโพกกระแทกกระทั้นเข้าใส่อย่างป่าเถื่อน ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! "อ๊ากกก! อื๊อออ! หวายยยย! ฮึก ไม่เอา กูไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้!" ภูส่ายหน้าไปมาอย่างบ้าคลั่ง น้ำตาไหลอาบแก้ม แม้ในใจลึกๆ เขาจะแอบรักและหลงใหลเพื่อนสนิทคนนี้มากแค่ไหน แต่การถูกย่ำยีอย่างไร้หัวใจแบบนี้มันเกินกว่าที่เขาจะรับไหว ความรู้สึกจุกเสียดผสมปนเปกับความเสียวซ่านที่ตีตื้นขึ้นมาทำให้เขาสะอื้นจนตัวโยน ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! * d% p) a# U/ f6 }
"อ้าาา...อ้าาาา...ฮื่อออออ....ไอ่เหี้ย...เย็ดแม่!!...ปล่อ...กู...อื้ออออ"
0 B! t) f, G. _+ X! a- Z& {, |$ y
3 c+ K9 `# A9 |& L0 z1 D. b "ปากก็ด่าฉัน ปากก็ร้องว่าเจ็บ" CEO ก้มหน้าลงมากระซิบข้างหูภู
/ I& W: e) c3 {& Z
"แต่ดูรูของแกสิภูริพัฒน์ มันตอดรัดควยเพื่อนแกไม่ยอมปล่อยเลยนะ น้ำหล่อลื่นแกไหลเยิ้มยิ่งกว่าพวกหุ่นร่านๆ ซะอีก ร่างกายของแกมันซื่อสัตย์กว่าสมองโง่ๆ ของแกเยอะ!" เสียงเนื้อกระทบกันเด่นชัดดังก้อง ต้นหวายจงใจเน้นย้ำบดขยี้จุดกระสันด้านในอย่างโหดร้าย กล้ามเนื้อซิกแพ็คของต้นหวายเกร็งแน่นจนเห็นเส้นเลือดปูดโปนตามจังหวะการโหมสะโพก หยาดเหงื่อกามจากใบหน้าและแผงอกของต้นหวายหยดแหมะลงมากระทบยอดอกสีชมพูสดที่เพิ่งถูกเลเซอร์ปรับแต่งของภูริพัฒน์ เพียงแค่น้ำอุ่นๆ สัมผัสโดนจุดไวต่อความรู้สึก ร่างของภูก็สะดุ้งเฮือก กระตุกเกร็งดิ้นพล่านด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งทะลุทะลวงจนสมองแทบระเบิด มันตอกย้ำความน่าสมเพชที่เทคโนโลยีของ Deep Lab เปลี่ยนร่างกายของเขาให้กลายเป็นเครื่องร่านสวาทอย่างสมบูรณ์ ขณะเดียวกัน กระบอก Electro Constriction SPT ที่ด้านหน้าของภูก็เริ่มทำงานตามจังหวะหัวใจที่เต้นระรัว ภาพกระบอกสูญญากาศใสแจ๋วที่กำลังชักขึ้นชักลง รูดรั้งเสียดสีหัวควยของภูพร้อมกับปล่อยกระแสไฟฟ้าช็อตอ่อนๆ ปรากฏชัดเจนต่อสายตา มันดึงกระชากท่อนควยของภูรุนแรงขึ้นสวนทางกับแรงกระแทกจากด้านหลัง ในขณะที่ร่างกายของภูเกร็งสะท้านสู้กับความเสียวซ่าน ทันใดนั้น สายรัดหนังสีดำขลับก็เลื่อนพุ่งออกมาจากใต้เตียงเหล็ก รัดตรึงแขน ขา และลำตัวของภูจนขยับเขยื้อนหนีไปไหนไม่ได้ ภูเบิกตากว้างเมื่อเห็นแขนกลอีกข้างที่ติดหัวเข็มแหลมคมยื่นเลื่อนลงมาจากเพดาน ตรงดิ่งมาที่เนินอกด้านบนของเขา จื๊ดดดดดด! "อ๊ากกกกกก! มึงทำอะไรกู! อื้อออออ!" ภูหวีดร้องเมื่อเข็มแหลมทิ่มแทงและเดินเครื่องสักลงบนผิวเนื้อ ฝังหมึกสีดำลึกลงไป "ประทับตราบาปให้แกไงล่ะ" CEO หัวเราะร่วน มองดูสัญลักษณ์รูปหัวใจที่ถูกเถาวัลย์หนามรัดพันจนแหลกสลาย พร้อมอักษรคำว่า LUST ที่ถูกสลักลงบนเนินอกด้านบนของภู @4 u- F4 H: T7 `) O9 j8 j; z/ t
"เป็นสัญลักษณ์เล็กๆ ที่บ่งบอกว่าแกคือตราบาปแห่งความลุ่มหลง ร่างกายของแกเป็นสมบัติของ Deep Lab อย่างสมบูรณ์แล้ว" ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! "เป็นไง ควยของหุ่น Thanaphat Bot จุกมั้ยล่ะ?" CEO เยาะเย้ย มองดูภูที่กำลังโดนตอกอัดจนหัวสั่นหัวคลอน "อ๊อก! ไอ้! ไอ้เหี้ย! อื๊อออ! ปล่อยกู!" ภูด่าลั่นแทรกมากับเสียงคราง "ปากแข็งนักนะ ถ้างั้นลองขอร้องมันสิ บอกให้มันเย็ดแรงๆ ขึ้น เผื่อมันจะปรานีแกบ้าง" CEO ยิ้มกริ่มอย่างโรคจิต "พูดสิ!" "ไม่! ฮึก กูไม่พูด! อ๊ากกก!" ภูปฏิเสธเสียงแข็ง CEO จึงกดปุ่มบนแท่นควบคุม เปรี๊ยะ!! กระแสไฟฟ้าแรงสูงแล่นปราดจากเตียงเหล็กเข้าสู่ร่างของภู "อ๊ากกกกกกกก!! ยอมแล้ว! ยอมแล้ว! ฮึก หวาย เย็ดกู เย็ดกูแรงๆ ขึ้น อื๊ออออ เย็ดแรงๆ" ภูร้องไห้โฮ ยอมจำนนต่อความทรมานและเอ่ยปากขอร้องเพื่อนสนิทด้วยความอัปยศ เสี้ยววินาทีนั้นเอง ระบบสั่งการของหุ่นหมายเลข 009 เกิดอาการรวนกะทันหัน ร่างของต้นหวายชะงักสะโพกไปเสี้ยววินาที คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันราวกับคนสับสน พร้อมกับเสียงครางที่หลุดรอดจากลำคอ 3 b7 W+ g1 k) q& q
"ภ! ภู!" มันคือบั๊กของระบบที่จิตใต้สำนึกส่วนลึกสุดพยายามต่อต้าน! ภูเบิกตากว้าง ความหวังจุดประกายขึ้นมาวาบหนึ่งในหัวใจ "หวาย! มึงจำกูได้!" แต่ทว่า...
7 c H X8 E: r% X h
ติ๊ด!
% o, S# {, A$ v0 u5 i$ _; F
เสียงระบบแจ้งเตือนดังขึ้น กระแสไฟฟ้าช็อตเข้าที่ท้ายทอยของต้นหวายเพื่อรีเซ็ตระบบ แววตาของต้นหวายกลับมาว่างเปล่าเยือกเย็นไร้ความรู้สึกอีกครั้ง ความหวังของภูถูกบดขยี้แหลกลาญในพริบตา! "หึหึ ดีมาก" CEO กดรีโมทคอนโทรลในมือเพื่อป้อนคำสั่ง เสียงระบบโปรแกรมดังติ๊ดรับคำสั่ง ต้นหวายตอบสนองทันที จังหวะการโหมสะโพกที่ดุดันอยู่แล้วยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นกว่าเดิมเป็นเท่าตัว! พั่บ! พั่บ! พั่บ! ตับ! ตับ! ตับ! "อ๊ากกก! อื้ออออ! หวาย! ฮึก! ไอ้หวาย! อื๊อออ!" ภูร้องครวญครางอย่างบ้าคลั่ง ร่างกายเกร็งสะท้านไปทุกสัดส่วน กล้ามเนื้อหน้าท้องและท่อนขาของแฮกเกอร์หนุ่มเกร็งแน่นจนกล้ามขึ้นเป็นลอนสู้กับความเสียวซ่านที่ทะลุขีดจำกัด ต้นหวายรัวสะโพกเข้าใส่แบบไม่ยั้ง แรงกระแทกหนักหน่วงจนเตียงเหล็กสั่นสะเทือน "อ๊าาา! น้ำกู! จะแตกแล้ว!" อารมณ์ดิบเถื่อนพุ่งทะยานจนถึงขีดสุด บรรยากาศอบอวลไปด้วยตัณหาและกลิ่นคาวโลกีย์ "อื้อออออออออออออ!" ต้นหวายครางต่ำลากเสียงยาวในลำคอ ขณะที่ภูเองก็แหงนหน้าขึ้นสุดคอ "อ๊า...อ๊ะ!!....อื๊อออออออ!" ในที่สุด ต้นหวายก็คำรามต่ำ ร่างกายกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ปลดปล่อยน้ำกามข้นคลั่กมหาศาลพุ่งทะลักเข้าไปอัดแน่นอยู่ในถุงยางเรืองแสงสีฟ้า ขณะที่ภูเองก็ทนความเสียวซ่านไม่ไหว ท่อนควยฉีดพ่นความใคร่ผ่านกระบอกรีดน้ำสูญญากาศลงสู่ถังเก็บ ป๊อก! ต้นหวายถอนท่อนเอ็นที่สวมถุงยางตุงเป่งออก แขนกลรีบเลื่อนมาเก็บกู้ถุงยางไปทันที ช่องทางด้านหลังของภูเปิดอ้า ขมิบตอดอากาศถี่รัว หยาดเลือดสีสดจากการถูกทำลายพรหมจรรย์ไหลซึมหยดลงบนเตียงโลหะสีดำ ศักดิ์ศรีความเป็นชายของเขาถูกบดขยี้จนไม่เหลือชิ้นดี ภูร้องไห้โฮ กรีดร้องลั่นห้องโถงอย่างคนเสียสติ
- B) c& y, W; q; u% q
"อ๊ากกกกกก! ปล่อยกู! ไอ้พวกระยำ! กูเจ็บ! อ๊าาาา!" "ฮ่าๆๆๆๆ!" CEO หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เดินเข้ามามองผลงานชิ้นเอก "ร้องไห้ทำไมล่ะไอ้หนู? แกได้เป็นเมียเพื่อนรักแกสมใจแล้วไง! ไม่ต้องกลัวไปหรอกนะ เทคโนโลยีล้ำยุคของ Deep Lab จะฟื้นฟูบาดแผลให้แกเอง ยอมรับความเป็นหุ่นยนต์ซะเถอะ! จริงๆ แกต้องขอบคุณพวกเราด้วยซ้ำนะ ที่ทำให้แกได้อยู่ร่วมรักกับไอ้หวายไปตลอดกาลน่ะ ร้องเสียงดังน่ารำคาญจริงๆ ระบบ! สวมบอลแก๊กให้มัน! แล้วเปิดโหมด VR ซะ!" หมวกโฮโลแกรมถูกสวมทับลงบนศีรษะของภู พร้อมกับบอลแก๊กสีดำที่ถูกยัดเข้าปากและรัดสายหนังแน่นตึงไปถึงท้ายทอย ปิดกั้นเสียงกรีดร้อง ล้างสมองและลบความทรงจำที่เหลืออยู่ทั้งหมด ภาพในหัวของภูถูกแทนที่ด้วยรหัสคำสั่งของการเป็นตุ๊กตายาง หน้าจอโฮโลแกรมสว่างวาบขึ้นกลางห้อง สรุปผลการรีดน้ำรอบแรก:
' o. I) m+ K/ Z/ K$ I) ?
==================================================
7 p% e: [3 m _& p. E. |
[ INTERACTIVE MILKING: MATCH 1 COMPLETE ] > ACTIVE TOP: SUBJECT 009 (Thanaphat Bot) | YIELD VOLUME: 6.8 ML [GRADE S+] | STATUS: EXCELLENT > RECEPTIVE BOTTOM: SUBJECT 013 (Puriphat Bot) - NEW ENTRY | YIELD VOLUME: 5.2 ML [GRADE A] | STATUS: FIRST EXTRACTION / VIRGINITY BROKEN # L1 j3 R, X T3 g7 `* D+ a
================================================== แขนกลสวมถุงยางใบใหม่ให้ต้นหวายทันที ท่อนเอ็นที่เปื้อนคราบน้ำหล่อลื่นและหยาดเลือดแข็งขึงขึ้นมาอีกครั้ง ต้นหวายสืบเท้าเข้ามาใกล้ จับสะโพกของ SUBJECT 013 ให้โก้งโค้งสูงขึ้น ก่อนจะกระแทกสอดใส่พรวดเดียวมิดด้ามเพื่อเริ่มกระบวนการรีดน้ำรอบที่สอง! "อื้อออ! อ๊อกกก! อื๊อออออ!" เสียงสะอื้นไห้และครวญครางของร่างด้านล่างถูกบีบอัดผ่านบอลแก๊ก น้ำตาไหลอาบแก้มใต้แว่น VR ร่างกายของเขาถูกล็อกให้อ้าขาถ่างกว้าง รอรับการกระแทกสอดใส่อย่างดุดัน
- n: W; X. q" |3 N" F' O0 ~% j ( @+ L! Z4 ^7 ^0 O9 d
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
! G x# }" }+ [: |$ ~2 V" u/ s2 n+ Z! ?4 f3 N8 `
& ?! e' [" h6 E: \3 ] เวลาล่วงเลยผ่านไปหลายชั่วโมง การกระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่งดำเนินไปไม่รู้จบ เสียงเนื้อกระทบกันประสานกับเสียงสูบฉีดของเครื่องจักรดังก้อง หน้าจอระบบโฮโลแกรมสว่างวาบขึ้นอีกครั้งเพื่อสรุปผลผลิตอันมหาศาลจากการรีดเค้นรอบที่หก ================================================== ; w- F( ?5 R1 x$ [
[ INTERACTIVE MILKING: SESSION EXTENDED ] > SUBJECT 009 (Thanaphat Bot) | TOTAL YIELD: 38.5 ML | STATUS: MAXIMIZED POTENTIAL > SUBJECT 013 (Puriphat Bot) | TOTAL YIELD: 30.2 ML | STATUS: FULLY BROKEN / SYNCHRONIZED
5 O9 R5 k7 `7 | `1 N
================================================== CEO ยืนมองผลลัพธ์บนหน้าจอด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ ก่อนจะตัดสินใจเปลี่ยนแผน
, ?, Q/ d8 e! [' P; o
"เอาล่ะ การจับคู่เบื้องต้นถือว่าประสบความสำเร็จเกินคาด 009 ผลิตน้ำได้เต็มประสิทธิภาพแล้ว ระบบ! แยกตัว 013 ออกมา นำมันไปยังห้องโถงสีดำที่เราเตรียมไว้สำหรับมหากาพย์ครั้งนี้" แขนกลเลื่อนลงมากระชากร่างของภูที่บัดนี้ไร้สติสัมปชัญญะแยกออกจากต้นหวาย ภูถูกขนย้ายผ่านอุโมงค์เหล็กกล้าเข้าสู่ห้องโถงใหม่อันกว้างใหญ่และมืดมิด ห้องนี้มีลักษณะเป็นโถงกว้างวงกลม บริเวณพื้นมีรอยขีดเส้นแสงสีแดงลากผ่านไปมาอย่างสลับซับซ้อน หากมองจากระดับสายตาปกติ มันคงเป็นเพียงเส้นตรงที่ตัดกันไปมา แต่เมื่อมองผ่านหน้าจอโฮโลแกรมที่เก็บภาพมุมสูงจากเพดาน จะเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเส้นแสงสีแดงเหล่านั้นก่อตัวเป็นรูปดาว 7 แฉกอันน่าเกรงขาม ) c+ j" x( V- N( \ c
: V8 ~* f0 f B
1 a/ G+ z5 u5 w0 {& B+ M* P, d' m
ที่ปลายแหลมของดาวแต่ละแฉก มีเตียงเหล็กสีดำตั้งตระหง่านอยู่ พร้อมกับสัญลักษณ์รูปตราประทับแห่งบาปประดับไว้ที่หัวเตียง ร่างของภูถูกนำไปล็อกตรึงกางแขนถ่างขาไว้ที่มุมหนึ่งของดาวแฉกนั้น ซึ่งสลักสัญลักษณ์แห่งความลุ่มหลงเอาไว้ เครื่องจักรเริ่มทำงาน สอดสายยางและกระบอกรีดน้ำเข้าสู่แก่นกายของภูอีกครั้ง หมวก VR ของภูถูกดึงออก เผยให้เห็นใบหน้าที่ไร้ความรู้สึกโดยสมบูรณ์ ดวงตาของเขาเบิกโพลงและเปล่งประกายแสงสีแดงดุดัน สะท้อนสัญลักษณ์แห่ง 7 บาปประการ ช่างแตกต่างกับต้นหวายและหุ่นตัวอื่นๆ ในคอลเลกชัน 12 ราศีที่ดวงตาจะเปล่งประกายแสงสีฟ้าออกมา เขาไม่ใช่ภูแฮกเกอร์หนุ่มอีกแล้ว แต่เป็นเพียง SUBJECT 013 (Puriphat Bot) ตัวแทนปฐมบทแห่งคอลเลกชันใหม่ บาปแห่งความลุ่มหลง ความรักที่ซ่อนเร้นถูกลงทัณฑ์ให้กลายเป็นความใคร่ที่ไม่มีวันเติมเต็ม ร่างกายถูกจองจำในฐานะหุ่นยนต์ร่านสวาทที่ไร้ความรู้สึก CEO เดินเข้ามาในห้องโถงดาว 7 แฉก กวาดสายตามองเตียงเหล็กอีก 6 เตียงที่ยังคงว่างเปล่ารอคอยเจ้าของอยู่ หน้าจอโฮโลแกรมเบื้องหน้า CEO สว่างขึ้น ปรากฏภาพและประวัติของเป้าหมายรายต่อไป ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคมเข้ม รูปร่างกำยำเต็มไปด้วยมัดกล้าม นักสู้ใต้ดินผู้มีอารมณ์ฉุนเฉียวและใช้กำลังแก้ปัญหาจนเคยทำร้ายคนปางตาย "หึ เตียงบาปแห่งความลุ่มหลงถูกจับจองแล้ว" CEO แสยะยิ้ม จ้องมองภาพของ 'กร' เป้าหมายรายต่อไป
& m- s6 [, n" g1 j
"เป้าหมายต่อไป บาปแห่งความโกรธ เตรียมส่งหน่วยเก็บกวาดไปล้อมจับไอ้หนุ่มนักเลงนั่นมา ถึงมันจะดุร้ายแค่ไหน แต่เมื่อมาอยู่บนเตียงรีดน้ำของเรา ความโกรธของมันก็จะกลายเป็นแค่น้ำเชื้อชั้นดีเท่านั้นแหละ!"
" X7 p0 ]/ ?/ Q b$ u& h
5 ^5 E- ]# ?' m e A& i
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
& d9 R) U# H2 g- U
(อัพเดตตอนต่อไปเรียบร้อยนะครับ ตามลิงค์ไปได้เลยครับ)
7 p- @$ K y! P; y! V+ V: {: T9 _8 Q- r6 |9 e6 c
* E8 R, k2 }& s6 f* U. z
|