พี่ยักษ์ที่รัก [19] ตอนส่งท้าย

Naruto9981

ขอบคุณครับ

OakyDogie

เป็นตอนที่เราอ่านๆ ไปแล้วหยุดซักพัก แล้วค่อยมาอ่านต่ออ่ะ... (ทำใจตั้งแต่กระทู้ที่แล้วละว่า ต่อไปอารมณ์ต้องมีดิ่งแน่ๆ) / แต่อ่านจบแล้วก็อมยิ้มแบบทุกครั้ง  / เราเชื่อว่าอีกหลายคนรวมทั้งเราที่ติดตามอ่านมา  ยังอยากอ่านเรื่องของมินกับพี่ดินต่ออีกเรื่อยๆ   ยังไงถ้ามีเวลาว่างก็มาเล่าให้ฟังเรื่อยๆ น๊า  จะสั้นจะยาวยังไงก็ไม่ว่ากัน  เป็นกำลังใจให้คร๊าบ

Korn35

คุงคับ

uglymen

น่ารักมาก ๆ เลยครับ

watkrub

ขอบคุณมากครับ

2936

ขอบคุณครับ

taira

มันดีมากเลยครับขอบคุณที่แบ่งปัณประสบการณ์ดีๆให้อ่านกันนะครับ

Inkdeath

ขอบคุณครับ

Praek

ขอบคุณครับ

Forcely

ต้องขอบคุณเจ้าของกระทู้มากเลยครับ  จริงๆส่วนตัวชอบ วิธีการเล่าเรื่องมากครับ และก็สนุก. อยากรู้ว่าบ้านต้นไม้สร้างเสร็จมั้ยครับ
^^

Ouiwaravut02

Bunbunkup

ขอบคุณครับ

momo2307

ขอบคุณเจ้าของกระทู้ครับ สนุกทุกตอน

kongkangman

ตามต่อไปคับ

Kran13

ขอบคุณครับ

Vitamin25

รู้สึกผิดเลย ไม่คิดว่าจะทำให้ตกใจกันขนาดนี้ {:6_172:}
7 S; v: _9 _* J. L3 U3 ^( _8 e: W
7 V$ F2 |- Z7 J/ l* K3 }; gพอดีส่วนตัวในความรู้สึกเราเหมือนสถานะของพี่ดิน ในชื่อพี่ยักษ์มันจบลงแค่ตอนนี้

, J1 ]- e2 D0 Eก็เลยใส่ไปในชื่อโพสต์ว่าตอนส่งท้ายเฉยๆ (ที่จริงกะจะแกล้งเล่นเฉยๆ เลยใช้คำว่า 'ส่งท้าย' ไม่ใช้คำว่าสุดท้าย 555555555 {:6_162:})

พอมานั่งอ่านคอมเม้นท์รู้สึกผิดเลย...

, t0 s  T- C9 f7 g0 y: J7 K) |* Nยังไงก็ไม่ต้องห่วงน้า พิมพ์ต่อแน่นอนจ้า แค่รู้สึกลังเลนิดหน่อยว่าจะพิมพ์ตอนเด็กต่อมั้ยหรือข้ามไปเลย
/ u9 M1 b3 l! H8 k/ T
! e6 I; L% _% B: C3 W: d8 i0 vพออ่านคอมเม้นท์เพื่อนๆ แล้วก็ได้คุยกับพี่เขา
; x: G$ W! ^7 L$ {# G
พี่เขาก็บอกให้เล่าต่อไปเลยมันก็มีเรื่องนู้นนี่น่าปวดหัวอีกตั้งเยอะ น่าเอามาเล่าให้เพื่อนอ่านน่าจะสนุกดี555555
% _6 \' v; c* F" G6 Y, g. i, y
ก็เลยคิดว่าคงพิมพ์เหตุการณ์ต่อจากนี้ไปเลยนั่นแหละ
/ j. z5 l- m5 X& X3 v
! {- u$ B# Y1 H% U# @ยังไงก็ขอบคุณสำหรับกำลังใจจากทุกคนอีกทีน้า แล้วก็ขอโทษทีทำให้เข้าใจผิดอีกทีจ้า แหะๆ

Yud6565

ขอบคุณครับ

Forcely

Forcely ตอบกลับเมื่อ 2022-6-10 00:56
' v. e* |$ j# u: }, |+ Vต้องขอบคุณเจ้าของกระทู้มากเลยครับ  จริงๆส่วนตัวชอบ  ...

Homealone

ขอบคุณครับ

llxkpak

เฮือก ได้คนดีรับไปช่วยดูแล อยากติดตามต่อเลย ทั้งเศร้าทั้งอมยิ้มไปด้วย