พี่ยักษ์ที่รัก [19] ตอนส่งท้าย

Vitamin25

5 n, v6 O( ]0 d. bเราสะดุ้งตัวตื่นขึ้นมาแต่เช้ามืดเพราะได้ยินเสียงคนคุยกันอยู่ที่ข้างล่างบ้าน
. P$ p4 @8 ]3 R...เป็นน้ำเสียงของคนที่เรารู้สึกคุ้นเคยมากที่สุด
  J6 V; T% [( }
- W5 h2 a2 }0 R0 Q" i! @พ่อกับแม่มาแล้วหรอ!เรารีบลืมตาตื่นแล้วกระโดดลงจากที่นอนแล้ววิ่งลงไปข้างล่าง
4 q7 ^; d5 [* ]1 F6 _* Jก็เห็นพี่ยักษ์นั่งคุยกับพ่อแม่เราอยู่จริงๆ ด้วยเรารีบวิ่งไปกอดพ่อกับแม่ด้วยความคิดถึงทันที


# g6 n( j2 S& f9 G: Eพ่อกับแม่แวะที่ตลาดในอำเภอซื้อข้าวของมาฝากเรากับพี่ยักษ์เยอะแยะเลย
5 U$ m, A# \9 Wแถมอีกสักพักพี่เมฆก็ขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามาทำให้บรรยากาศช่วงเช้าที่นั่งคุยกันมีแต่ความสนุกและเสียงหัวเราะ...
9 `' G. W8 P  X0 j) k8 J5 R" x
# b, H, x, O8 E; @: Y+ Wอยากให้พวกเราอยู่ด้วยกันแบบนี้จัง มีความสุขสุดๆ เลย
แต่นั่นมันก็เป็นเพียงความคิดไร้เดียงสาของเด็กเท่านั้นแหละ...
! V$ c* a) h, u0 {' p+ ], n

4 k3 N7 O$ h2 i' {6 l( |# Dพอถึงช่วงสายหน่อยพวกเราก็ย้ายที่จากบ้านพี่ยักษ์ไปนั่งคุยที่บ้านป้าปูกัน ช่วงแรกก็ถามสารทุกข์สุขดิบกันทั่วๆ ไป
7 O' g3 u6 I! Z$ `( @
, P3 I$ ^# u" @; v) Jพอหลังจากที่ลุงสินเริ่มพูดประโยคที่ว่า ‘แล้วจะเอายังไงกับไอ้ตัวเล็กมันต่อจะให้อยู่ที่นี่ต่อ หรือเอาไปด้วย?’
2 h! m5 A  J2 m; Y! x2 m
) q/ w3 K9 ?# A. Jท่าทีและน้ำเสียงของพ่อเราก็เริ่มเปลี่ยนไป น้ำเสียงของพ่อดูสั่นเครือ
+ O5 Y, k) s; E  qมันสั่นไม่ใช่แค่เหมือนคนที่กำลังจะร้องไห้ มันเหมือนคนที่ทั้งคับแค้นใจ เจ็บปวด
หลายๆ อารมณ์มันปนกันอยู่ในน้ำเสียงของพ่อ
* U- o8 U; S% r0 L
“ก็คงเอาไปด้วยครับพี่...พอรู้ว่าลูกถูกทำร้าย จิตใจของคนเป็นพ่อเป็นแม่มันเจ็บซะยิ่งกว่า
ที่ไม่ได้อยู่ปกป้องลูกตัวเอง ผมแทบอยากจะมาหาวันที่ลูกโทรไปเลยแต่เมียผมห้ามไว้ก่อน กลัวพอมาแล้วจะมีเรื่องกัน
, r( H  F7 ?0 R  ~: }* `$ iผมก็สงสารเมียเพราะทางนั้นก็แม่เขาบรรดาพี่เขา แต่ผมก็สงสารลูกแล้วเด็กตัวแค่นี้มันจะรู้สึกยังไง...
5 W) O, Y  b- a( N% iมันจะไปสู้อะไรใครเขาได้ ผมได้แต่นึกไปต่างๆนานาว่าลูกมันจะกลัว ร้องไห้หาพ่อแม่แค่ไหน
ลูกผม...ก็หลานพวกเขาทำไมเขาต้องทำกับลูกผมขนาดนี้”
+ b& Z( s( D) D9 w* C1 O
ระหว่างที่พ่อเราพูด แม่เราก็ร้องไห้ไปด้วย เรารู้สึกสงสารพ่อกับแม่มากเลยเข้าไปกอดทั้งสองคน
( s. Z0 p. Y( W" R5 lกลายเป็นว่าพวกเราสามคนพ่อแม่ลูกกอดกันร้องไห้มันเป็นความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจอย่างบอกไม่ถูก
( ~, D# H* ?% p0 n5 e( f
ที่จริงตอนแรกพ่อเราน่ะโกรธมาก ชนิดที่ว่าจะไปเอาเรื่องยายกับพวกป้าๆให้ได้เลย
0 J5 C" Y+ Z$ L, g" m, Tแต่ว่าแม่และพวกป้าปูก็ห้ามเอาไว้คอยกล่อมให้พ่อใจเย็นๆ
3 H, {) E5 P+ S; B
. ^$ u4 u" i5 J4 Qเพราะคนที่เสียใจที่สุดก็คือแม่เรา แม่ไม่สามารถเลือกเข้าข้างใครได้เลย
7 e' ]( _; f" P& H0 g) V2 b$ G, lหากเข้าข้างแม่และพี่น้องตัวเองก็ดูไม่รักลูกไม่รักผัว ถ้าเข้าข้างผัวกับลูกก็จะดูเป็นคนอกตัญญูอีก
% k& D# C& R, i1 o: G1 m% U
พอโตมาแล้วมองย้อนกลับไปเราถึงได้เข้าใจว่ามันเป็นสถานการณ์ที่ลำบากใจจริงๆ...
$ y+ M+ I0 y" v5 v0 ?% Y2 z, t

----------

# c( C: n7 o0 M“อย่าหาว่าพี่อย่างนู้นอย่างนี้เลยนะอร...เจ้าดินน่ะมันรักไอ้เจ้าหนูมินมาก
+ A( G0 z) K! z4 |" Oพี่แทบจะไม่เคยเห็นดินมันดุหรือตวาดเสียงแข็งใส่น้องเลยยังไงให้ลูกพี่รับเลี้ยงเอาไว้ก่อนก็ได้
$ p& F0 Z: ~: c& v- hรอให้เรียนจบป.6ก่อนค่อยพากันย้ายไปเรียนต่อที่กรุงเทพฯ ดีกว่า”
- Q( F; x8 Y  Q1 @1 E) Qพอหลังจากเหตุการณ์สงบลง พ่อกับแม่เราเริ่มหยุดร้องไห้และมีสติมากขึ้นป้าปูก็เริ่มพูดเข้าเรื่องของเรา
2 A8 X" D; f1 y1 @5 L& G; @
0 T# V0 {( T: L+ l- z; U“จริงๆ นะแม่... พี่ยักษ์ใจดีมากเลย กับข้าวหนูก็ได้กินดีๆทุกวัน แถมพี่เขายังให้เงินหนูไปโรงเรียนเพิ่มอีก หนูไม่เคยอดเลย” เรารีบพูดเสริมทันที
1 y; x4 S/ k# J" J1 K$ N3 Z
“แล้ว...หนูอยากอยู่กับพี่เขารึเปล่าลูก?” แม่เราถามขึ้นพร้อมกับเอามือมาเช็ดคราบน้ำตาที่แก้มให้เราแล้วลูบไปมาเบาๆ
" S; P+ u5 ~" J1 I1 m
พอโดนถามกลับมาโดยที่ยังไม่ได้ตั้งหลักแบบนี้ ก็ทำเอาเรานิ่งไปเหมือนกัน
* S; z2 y& [' k; z: n* e# Vเพราะทีแรกที่พูดออกไป เพราะอยากจะช่วยพูดให้พ่อกับแม่เรามองว่าพี่ยักษ์เขาดีกับเราจริงๆเท่านั้นเอง...
2 Y4 Q, O0 I1 I" e% |) N$ G$ L. X
“เอาๆ ไม่เป็นไร ไอ้หนูลูก...เอ็งยังไม่ต้องตอบตอนนี้ก็ได้ คืนนี้ก็กลับไปคุยกันก่อน
4 {* x5 b  |. c- D" ?7 }+ Oคุยตกลงกันสามคนพ่อแม่ลูกน่าจะสะดวกกว่า พวกพี่ไม่ได้บังคับอะไรหรอกเอาที่เด็กมันสบายใจก็แล้วกัน...”
พอเรานิ่งเงียบไปลุงสินก็รีบพูดต่อทันทีคงเพราะพอเห็นเรานิ่งไป
กลัวว่าจะรีบตัดสินใจแล้วตอบว่าไปอยู่กับพ่อแม่แน่ๆ ...
4 ^4 x3 {7 M+ W5 v# r6 J
( Z* G3 j; f9 i* |3 k5 U5 b0 X% Yเพราะที่จริงลุงสินเองก็ไม่อยากให้เราไปอยู่กับพ่อแม่ที่กรุงเทพฯ สักเท่าไหร่
* o  Z& s! D' l$ Yเหมือนลุงเขาก็กลัวว่าพี่ยักษ์ลูกชายเขาจะเป็นเหมือนทำนองว่าหมาหัวเน่าอะไรแบบนั้น

, q7 C! l8 u, G( V/ M! l+ Sแล้วที่บ้านเขาก็อาจจะตกเป็นขี้ปากชาวบ้านได้ จะโดนคนอื่นล้อเลียนเอาได้ว่าไปทะเลาะกับที่บ้านเขาแทบเป็นแทบตายเพื่อเอาเด็กมาเลี้ยง
สุดท้ายเด็กก็เลือกไปอยู่กับพ่อแม่มันอยู่ดี ประมาณนั้น...
; H0 O9 w2 E- S; |4 n9 _& l* W
% K8 `8 ~5 Q% i" j% f) Zเพราะยังไงคนที่นั่นก็ชอบทับถมและซ้ำเติมคนอยู่แล้วไม่มีใครเข้าข้างฝั่งไหนอย่างจริงใจหรอก...
3 q6 ]0 r) Y+ F4 L- G( V
3 z% x! k8 S+ D3 [( N. t

-----------

พอตกเย็นพ่อกับแม่ก็พาเรากลับมาที่บ้าน ก่อนที่จะเดินออกมาเราเห็นพี่ยักษ์ยิ้มให้
$ ?( ]& h3 U2 a9 ]พอเห็นพี่เขายิ้มมาแบบนั้นเราก็อดรู้สึกใจหายไม่ได้จริงๆ

วันนี้พอถึงช่วงที่คุยตกลงกันว่าจะเอายังไง เรื่องจะให้เราอยู่ที่นี่ต่อมั้ย...
5 \, j, W3 Z: `9 _; Wพี่เขาก็นั่งฟังเงียบๆ ได้แต่โอบตัวเราไว้ แล้วลูบหัวเราเป็นระยะๆ
7 v$ x; T& i9 ~! W) a
พี่เขาไม่พูดอะไรที่เป็นการกดดันให้เราต้องเลือกอะไรแบบนั้นออกมาเลย
1 b* ]9 c' N' x9 D( e% n5 Lมีเพียงลุงสินกับป้าปูที่พูดกล่อม ให้พ่อกับแม่ยอมให้เราอยู่กับพี่ยักษ์ต่อ

พอมาถึงบ้าน แม่เราตัดสินใจเดินไปหายายสักหน่อยก็คงตั้งใจจะไปไหว้ทักทายตามภาษาคนเป็นแม่ลูกกันนั่นแหละ
3 o* ?) D. B2 j- z. k3 Tแต่ไม่วายที่เราจะได้ยินเสียงกระแนะกระแหนลอยมาจากทางบ้านยาย
ทำนองว่า ‘อ๋อ มาถึงไม่เห็นหัวกูเลยงั้นสิ ไม่ต้องมาไหว้กูเลยมั้ง’ คงจะประชดประชันเรื่องที่พ่อเราไม่เดินไปไหว้เขา
" X, Y' g8 q, A4 F& [3 W
/ @) c9 Q6 ]  m" t$ h. [& Dตอนนั้นที่พ่อเราระงับอารมณ์อยู่ ไม่ไปเอาเรื่องยายก็ถือว่าเก่งมากแล้วนะ
ทำกับเราขนาดนี้ ยังจะมาหวังให้พ่อเรายกมือไหว้อีกหรอ...ไม่เข้าใจเลยจริงๆ
6 |. ]/ ?9 c! _/ [2 }& ^
8 D5 H) ~# Q& c3 [& b& \7 D4 Jคืนนั้นพ่อกับแม่เราก็ชวนคุยเรื่องต่างๆ นานา ทั้งเรื่องเรียน เรื่องเพื่อนรวมถึงเรื่องพี่ยักษ์
9 i, h4 y7 f- X- F2 B8 nเราก็เล่าให้พ่อกับแม่ฟังหมดเลยว่าอยู่กับพี่เขาสนุกมากพี่เขาพาไปเที่ยวบ่อยมาก
ซื้อหนังการ์ตูนให้ดู ซื้อของกินให้ตลอดไม่มีอดเลยแถมไปรับ-ส่งเราที่โรงเรียนทุกเช้าเย็นด้วย
. ^' i+ j( {% X( oทำให้เราไม่ต้องเดินไปโรงเรียนเลยเรารู้สึกว่าพี่เขาดีกับเรามากจริงๆ ก็เลยคุยอวดพ่อกับแม่หมดเลย
- n/ O( C$ M6 T, r5 o- K2 ]# Q
ยกเว้น...เรื่องที่พวกเราเล่นอะไรแปลกๆ กันซึ่งตอนนั้นถึงเราจะไม่เข้าใจว่าที่เราเล่นกับแบบนั้นมันคืออะไร

( T, R* o5 j# u, m, {& ^แต่ถึงอย่างนั้นเราก็พอจะรู้ภาษาพอ ว่ามันน่าจะเป็นเรื่องที่ไม่ควรเอามาเล่าให้พ่อกับแม่ฟัง...
! j8 T: o4 Y$ n2 B5 F
เราอยากเล่าสิ่งดีๆ ของพี่เขาให้พ่อกับแม่ฟังมากกว่า
- K" W* |' |' N

ตรงนี้หลายคนอาจจะเห็นภาพและเข้าใจมากขึ้น ว่าทำไมพี่ดินเขาถึงไม่ดันทุรังมีเซ็กส์กับเราอย่างจริงจัง
" ~' T2 u; c0 t( @, ~! @* L$ Dจะมีแค่เพียงที่เราเล่นกันเล็กๆ น้อยๆไม่ได้สอดใส่เข้ามาในก้นเรา

/ k6 h1 f! F2 Gเพราะหลังจากที่พี่เขาเคยทำแล้วเราเจ็บจนร้องไห้และรู้สึกกลัวจนขวัญกระเจิงถึงขนาดไข้จับกันเลยตอนนั้น
ถ้าพี่เขายังทำมันอีกเราคงไม่อยากอยู่กับพี่เขา และอาจจะเอาเรื่องนั้นมาเล่าให้พ่อกับแม่ฟังก็ได้...

% v1 H* L3 G4 `4 bด้วยความที่เรายังเป็นเด็กมันยังไม่ได้มีอารมณ์ทางเพศอะไรเลยเวลาที่พี่เขาซุกไซร้แถวซอกคอ
/ Y2 J# v3 R8 w9 zหรือจับนม หรือดูดนมเราเล่น แค่รู้สึกเสียวท้องน้อยจั๊กจี้ หรือรู้สึกสยิวจนขนลุกแค่นั้นเอง

0 Y4 g9 R8 A6 X9 R. J# o% O/ @
ฉะนั้นเรื่องพวกนี้จะเอามาเป็นปัจจัยที่ทำให้เราอยากอยู่กับพี่เขาต่อไม่ได้เลย
; h0 ^3 A- K; l/ `
ปล. ตรงนี้ขอวกกลับมาอธิบายเรื่องลามกสักหน่อย เราอาจจะยังไม่เคยบอกจริงจังว่าขนาดอวัยวะของพี่ดินเขาเป็นยังไง
0 d6 [+ r3 G9 o& nทำไมในตอนที่เรายังเด็กพี่เขาถึงไม่กล้าที่จะเอามันเข้าไปอีกหลังจากที่เคยทำตอนนั้นแล้วเราเจ็บมากจนร้องไห้ออกมา
0 p, Z0 h* X2 w! i6 v3 _
3 f# K5 e# Y7 k0 J2 [! J9 zด้วยความที่ของพี่เขามีขนาดความยาวแปดนิ้วกว่าๆ
' A% D5 M9 N+ i% fแล้วขนาดรอบข้าง ก็คือเกือบเท่ากับขวดเครื่องดื่มชูกำลังที่ว่างขายตามท้องตลาดทั่วไปเลย

0 u! E' Y5 s  eอันนี้เป็นตอนที่เรากำลังโต แล้วเริ่มมีเซ็กส์กันแบบจริงจังเคยใช้ไม้บรรทัดวัดเล่นดู
0 j8 w% k4 U7 D' N; W. `ก็อยากรู้เหมือนกันว่าของพี่เขามันยาวขนาดไหน...
- x. s  @/ U6 |& m/ ~2 v8 s
เพราะสังเกตุเวลาที่พี่เขาสอดเข้าไปเรารู้สึกว่ามันลึกมาก ทั้งเสียวทั้งเจ็บแล้วก็จุกหน่วงๆ แถวท้องน้อยไปหมด
พอดีตอนนั้นเห็นในห้องพี่เขามีขวดเครื่องดื่มพวกนี้อยู่ด้วย เลยเอามาเทียบ พอเห็นขนาดมันใกล้เคียงกันก็รู้สึกช็อคนะ...

" X0 _% b0 p8 z6 N) I& c6 J$ fนี่ตลอดเวลาเราที่เรามีอะไรกัน ก็เหมือนเอาไอ้ขวดนี้ยัดเข้าไปในก้นงั้นหรอ...พอคิดภาพแบบนี้ทำไมดูสยองและน่ากลัวมาก 55555
" b. N: X7 s' B0 {3 N7 W- c
แล้วคิดดูว่าถ้ายัดเข้าไปในตูดเด็ก ด้วยความที่เด็กมันไม่รู้และไม่เข้าใจว่าคืออะไร
มันก็จะมีแต่ความรู้สึกเจ็บปวด ตอนนั้นมันไม่มีเลยนะ ความฟิน หรือความรู้สึกดีชอบใจอยากโดนอีกอะไรแบบนั้น

คือขนาดที่เราโตแล้ว ตอนมีอะไรกันครั้งแรกเรายังไม่รู้สึกดีเลย มีแต่ความรู้สึกเจ็บอย่างเดียวด้วยซ้ำ
3 m; W; n7 I# U5 N7 F1 O/ uจนตอนแรกยังไม่เข้าใจเลยว่าไอ้การสอดใส่แบบนี้มันดียังไง พอโดนครั้งที่สองที่สามและครั้งๆ ต่อไปนั่นแหละ ถึงได้เข้าใจ...แหะๆ
6 @# C7 s4 X4 k' U* X
ตรงนี้เราแค่อยากจะบรรยายให้เห็นภาพ
) r7 }, j; v' B2 }ให้เพื่อนๆ หลายคนจะได้เข้าใจว่าเออ พี่เขาไม่สามารถมีเซ็กส์แบบจริงจังกับเราในวัยเด็กได้หรอก
, u  c) {; C1 R$ _: w! Y: Wเลยทำได้แค่ถูๆ ไถๆ ภายนอกเท่านั้น
" V% j9 C  U, h7 ?7 D
0 C7 x$ c# X: o* q! r0 m; J% Sต่อให้เอาเข้าไปได้ ก็เจ็บมาก แล้วเด็กถ้าถูกกระทำให้เจ็บไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตามยังไงก็คงรู้สึกไม่อยากอยู่ใกล้กับคนนั้นอีกแล้ว...

  G- G- Z) ~3 M$ d& ]5 Y  ^; n
สุดท้ายพอเราคุยกันไปได้สักพักใหญ่แม่ก็ตัดเข้าคำถามที่ว่าแล้วเราจะเลือกอยู่ที่ไหน
0 |. |$ M9 w# Q: ]
7 j7 X1 l9 N" b3 O* oไปอยู่กับพ่อแม่ที่กรุงเทพฯ ก่อน แล้วเดี๋ยวพ่อกับแม่เขาจะพากลับมาทำธุระเรื่องย้ายที่เรียนให้อีกที
3 A! L4 g8 Q5 S3 r) ~  x' Q8 ~- u' `หรือจะอยู่ที่นี่ต่อกับพี่ยักษ์ อยู่เรียนให้จบป.6 ก่อน แล้วค่อยย้ายไปอยู่กรุงเทพฯค่อยหาที่สอบเข้าม.1 ทีเดียว

...
3 `$ _; j- I( \( p. g- I
เฮ้อ...
9 b2 A4 \& N1 S5 o5 w
: Q8 {& t0 N$ Lสุดท้ายแล้ว...ไม่ว่ายังไง เราก็ต้องเลือกจริงๆ สินะ...
$ T6 B2 A0 a' g/ Z: b7 J

-----------

พอตื่นเช้ามาพ่อกับแม่เราก็รีบตื่นมาเตรียมตัวแล้วพาเราออกจากบ้านไปแต่เช้า
โดยที่มีเพียงแม่เราคนเดียวที่ไปไหว้ลายาย ส่วนเรากับพ่อเดินไปรอที่บ้านป้าปู
& |8 _# B8 d; C! J1 i$ S6 {
ด้วยความที่ตอนนั้นพ่อกับแม่เราทำงานโรงงานและการจะลามาได้นั้นค่อนข้างลำบากแถมยังลาตรงกับเสาร์-อาทิตย์
& t3 q% s0 ~% Y- g, ^+ O6 I# {! wถือเป็นเรื่องยากมากอยู่แล้วเพราะปกติวันหยุดของคนทำโรงงานมักจะเป็นวันธรรมดาไม่ค่อยมีตรงกับเสาร์-อาทิตย์หรอก
. _0 z! p+ e; {9 u- z) C
การที่กลับมาหาเราก็เลยต้องรีบจัดการธุระให้เสร็จสรรพภายในวันเดียวพอเช้าอีกวันก็ต้องรีบเดินทางกลับแล้ว...
- ~$ E+ D7 Z1 X% b4 q
เราปล่อยให้พ่อนั่งคุยกับลุงสินและป้าปูไปก่อนส่วนตัวเราก็วิ่งไปหาพี่ยักษ์ที่บ้าน

! n9 w- ~# A& c3 O: Y4 h. J' E$ X) R“อ้าวไอ้ตัวเล็ก ว่าไงเอ็ง… แต่งตัวซะหล่อเลยจะไปอยู่กรุงเทพฯ แล้วไง๊?” พี่เมฆทักขึ้นทันที่ที่เห็นเราวิ่งเข้าไป
1 s1 M% }9 W! z8 o0 R" M3 p5 x% @
“มานี่ซิคนเก่ง มาให้พี่ขอกอดหน่อย”พอพี่ยักษ์พูดจบเลยรีบวิ่งตรงไปทางพี่เขา แล้วพุ่งเข้ากอดเขาทันที
1 g# f0 Y, j( Z8 A
“อ่า สรุปว่าหนูต้องไปจริงๆ สินะ”
" H! M! Z/ i3 `+ Z! _/ G- k
...เราไม่ได้ตอบอะไรกลับไป ได้แต่ยิ้มให้พี่เขาเฉยๆ

“ไม่เป็นไร... งั้นเดี๋ยวพี่ไปส่งขึ้นรถที่ บขส. แล้วกันแต่เช้านี้อยู่กินข้าวกับพี่ก่อนนะ”

“ฮะ”
+ y" d9 v! f/ l
“แล้วหนูจะมาขนของไปเลยรึเปล่า? พวกเสื้อผ้าแล้วก็ตุ๊กตากระต่ายเน่าของหนูอ่ะ”
! S: s9 F5 ?1 g0 [; l
“ไม่เป็นไรฮะ เอาไว้ที่นี่ก่อนก็ได้”

“เหรอ...อืมก็ดีเหมือนกัน พี่จะได้เอากอด ไว้หอม เวลาคิดถึงหนูนอนดมกลิ่นน้ำลายบูดของหนูที่ติดอยู่บนตุ๊กตาเนี่ยละ ฮ่า”
พี่ยักษ์จบก็ยกมือขึ้นมาแล้วลูบลงบนหัวเราเบาๆ

6 U+ _! K& N% \+ R“ยี้! นอนน้ำลายยืดใส่ตุ๊กตาด้วย ยี้ๆเหม็นขี้ฟัน” พอได้ยินแบบนั้นพี่เมฆแกล้งล้อเราทันทีพร้อมกับทำหน้าหยีใส่
; }, c3 J7 t9 j  d+ I
ก็ไม่ได้ให้พี่เมฆดมสักหน่อย!!

  \: o+ [! r+ O! |6 m" r! gหลังจากที่เรากินข้าวกับพี่เขาเสร็จเรียบร้อย พี่ยักษ์ก็ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วก็เดินจูงมือเราพาไปที่บ้านป้าปู

มือหนาใหญ่ของพี่เขานี่ ไม่ว่าจะจับเมื่อไหร่ก็ยังรู้สึกอุ่นอยู่เสมอเลย...

พอมาถึง ก็ดูเหมือนว่าพวกผู้ใหญ่เขาจะนั่งคุยกันจนพอประมาณแล้วแล้ว
' ^( r" }7 c* E! Sพอพ่อกับแม่เห็นเราเดินมาก็ขอตัวลาลุงสินกับป้าปูทันทีเพราะถ้าหากออกสายกว่านี้กลัวจะถึงกรุงเทพฯ ค่ำมืด
แล้วจะหารถต่อเข้าไปที่พักยาก
! }, w, ~0 u$ @! m5 ~2 _6 p; r, q
- [# y6 C! `  [2 Aเรารู้สึกใจหายเหมือนกัน เหมือนเวลาตอนนั้นทุกมันผ่านพ้นไปไวมากๆ ...
/ N5 h, [0 ]6 F- Y/ d

-----------

. `0 m2 ^* \5 c- {
พอมาถึงที่ตัวอำเภอ พ่อกับแม่ก็รีบไปซื้อตั๋วรอรถเที่ยวต่อไปทันทีคือสมัยก่อนเวลาเดินรถของสมัยนั้นมันไม่ได้เข้า-ออกตรงเป๊ะตามเวลาหรอกนะ
) \- ~  X5 Q9 T* y4 Y/ m2 y9 p5 nอาจจะมาช้ากว่าเวลาที่กำหนดสามถึงสี่ชั่วโมงก็มี หรือบางทีรถมาถึงแล้วก็ยังไม่ออกจอดรอคนอีกเป็นชั่วโมง...

  t# p1 B  _+ ]4 B3 Sพ่อกับแม่เราก็เลยมีเวลาพาเราไปเดินเล่นแล้วก็พาซื้อของในตลาด
4 p6 i% z' j  k5 r1 H$ kเนื่องจากเราไม่รู้ว่ารถมันจะมาเทียบท่าที่ชานชาลาเวลาไหน
0 H. W0 ?6 b" }0 Mก็เลยทำให้พ่อกับแม่พาเราไปไกลจากบริเวณนั้นมากไม่ได้
! C4 P. |4 {$ A' ^- {# K, |# u& M
4 A7 i" \4 A  W9 M4 Uหลังจากพากันเดินเที่ยวเล่นสักพักใหญ่พวกเราก็มานั่งรถกันที่ชานชาลา
/ W) m1 W" @* [$ c' Mถึงแม้ในช่วงเวลานั้นที่พี่ยักษ์กับพ่อและแม่ของเรานั่งคุยกันดูสนุกสนาน
แต่เรารู้สึกใจสั่นๆ ใจหายอยู่ตลอดเวลา เพราะอีกไม่นานก็ต้องจากกันแล้วอยากอยู่ด้วยกันให้มากกว่านี้จัง...
6 T, v$ ?9 b4 W# T
“ดิน...ยังไงน้าสองคนก็ฝากดูแลน้องด้วยนะผิดถูกยังไงก็ดุด่าได้เลย น้ารู้สึกเกรงใจจริงๆ”

. E: P4 l( r- O0 `& y) v$ l“ตัวลูกน้าเองก็ยืนยันว่าจะขออยู่กับดินต่อ เมื่อคืน...พอมินเล่าให้น้าฟังว่าดินดูแลน้องดีมากเลย...
น้าเองก็รู้สึกวางใจ ยังไง...น้ารบกวนด้วยนะส่วนค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมน้าฝากไว้ที่พี่ปูแล้วละ
1 i  c: C, T. Yขาดเหลือตรงไหนโทรไปหาน้าได้เลยหรือถ้ามินดื้อมากๆ ก็บอกน้า เดี๋ยวน้าจัดการเอง”
แม่เราพูดฝากฝังเรากับพี่ยักษ์อีกครั้งหลังจากที่ได้ยินประกาศเสียงตามสายว่ารถกำลังจะมาถึงในอีกครึ่งชั่วโมง

+ ]& J) w& q: f+ {อ้าว แม่! ทำรีบบอกพี่เขาแบบนั้นล่ะ!!

! Q) o' P; t) Q8 @เราว่าจะแกล้งพี่เขาจนถึงตอนที่รถมาสักหน่อย ว่าจะแกล้งวิ่งขึ้นรถแล้วค่อยวิ่งลงมาหาพี่เขา

โธ่ อดเลย!! เราได้แต่นั่งหน้ามุ่ยคิดในใจแม่อ่ะทำเสียแผนหมด...
; J: j7 X& a3 t# G
“สบายใจได้เลยครับน้าอร มินเป็นเด็กดีมากเลยครับเลี้ยงไม่ยากเลย เนอะ...ไอ้ตัวแสบ”
  N* S% O% B7 o5 n) ]* U. d  xพอพี่ยักษ์ตอบแม่เราเสร็จก็เอามือมาวางบนหัวเราพร้อมกับกางนิ้วออกแล้วนวดคลึงไปมา
1 [: \; G1 i2 c  ]* Q& B$ G
, H1 Y# x: P$ Q" o- b- E2 J: C: x2 Mท่าทีแบบนี้...แปลว่าพี่เขารู้ตัวแล้วสินะ...ว่าโดนเราแกล้ง
$ U. `. _. a/ ~7 S7 X
หลังจากนั้นไม่นานรถทัวร์ปรับอากาศก็วิ่งเข้ามาเทียบชานชาลา
( c$ P9 m" F  A9 xครั้งนี้มีประกาศเสียงตามสายอีกครั้งว่ารถจะออกในอีกสิบนาทีให้คนที่ตีตั๋วรีบขึ้นรถได้เลย
' `" M. H: P1 G& n( u
+ e5 ?/ |% b) H+ J* m3 F" D" n* lพอได้ยินแบบนั้นเรารู้สึกใจหายพอสมควรเพราะตอนแรกคิดว่าต่อให้รถมาถึงแล้ว
' Q% h5 F( g, S# iเราก็น่าจะมีเวลาอยู่กับพ่อแม่ต่ออีกสักหน่อยก็ยังดี ...
: m& `' r$ `1 K; Z% O
“อยู่กับพี่เขาอย่าดื้อนะลูก ตั้งใจเรียนเรียนหนังสือให้เก่งๆ เป็นเด็กดีนะคนดีของแม่ ไว้แม่จะโทรมาหาบ่อยๆ นะ”
4 p' S  E) Y# u0 lแม่เราบอกพร้อมกับดึงเราเข้าไปกอด จากนั้นพ่อเราก็อุ้มเราขึ้นแล้วก็หอมแก้มเราทั้งสองข้าง แม่เราเองก็เดินมาหอมแก้มเราด้วยเช่นกัน

จังหวะนั้นมันทำให้เราพาลน้ำตาจะไหลออกมา ...อยากอยู่ด้วยกันจัง
อยากอยู่ด้วยกันหมดทุกคนแบบที่มีทั้งพ่อแม่แล้วก็พี่ยักษ์ด้วย
7 s0 x: C  O/ {* I
แต่ความเป็นจริงนั้นมันเป็นไปไม่ได้

เราได้แต่พยักหน้ารับ ไม่ได้พูดอะไรตอบกลับไปเพราะวินาทีนั้นรู้ดีว่าถ้าเผลอพูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียวเราจะต้องร้องไห้แน่ๆ
$ u6 {. U7 }; c$ I# v  i3 z. g3 u$ R& ^ซึ่งเราไม่อยากร้องไห้ เราไม่อยากให้พ่อกับแม่ไม่สบายใจอีกแล้ว
2 F2 d1 E4 y7 F6 |( @5 M
* I* V; ]! h% C2 U4 d2 V: E. T4 Mหลังจากที่กอดหอมกันจนพอใจ พ่อกับแม่ก็วางตัวเราลง แล้วเดินขึ้นรถไปตอนนั้นมันเหมือนใจเราหายตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม...
% Z" p/ D5 w2 B! R9 cเราได้แต่วิ่งไปตรงฝั่งที่พ่อกับแม่นั่งอยู่พ่อกับแม่ก็มองลงมาแล้วโบกมือพร้อมกับยิ้มให้

ตอนนั้นเราเห็นแม่น้ำตาไหลด้วย ยิ่งเห็นอย่างนั้นเราก็ยิ่งอยากจะร้องไห้ออกมาแต่ก็ต้องฝืนยิ้มเอาไว้
, t9 L0 r# |4 K8 y" v9 Z
' ]! f& W& r+ k" i6 K2 ^ไม่นานรถทัวร์คันนั้นก็เคลื่อนตัวออกไปจากตรงนั้นช้าๆ เราวิ่งตามโบกมือบ๊ายบายให้พ่อกับแม่
6 L7 p7 g0 |4 @$ yจนรถทัวร์วิ่งออกไปจากบริเวณนั้นและลับสายตาไปในที่สุด...
' M% q9 S" |* n  U4 S4 J( i" i
7 n4 ]9 P- ]: V" {: d7 G( u2 A" {5 qสุดท้ายไม่ว่าเราจะอยู่กับใครมันก็เจ็บปวดใจเหมือนกัน...ความรู้สึกมันไม่ต่างกันเลย

เมื่อคืนที่เราตัดสินใจเลือกอยู่กับพี่เขา ที่จริงตอนนั้นเราเองก็กลัวเหมือนกัน...
  f: D7 y  t( L/ ?+ j! e9 hเราไม่รู้เลยว่าวันข้างหน้าต่อจากนี้ที่เราอยู่กับพี่เขามันจะดีเหมือนที่ผ่านมามั้ย...
' a9 a% s' A# N6 U) d- {) b* Z
แต่เพราะว่าเราเองก็ยังอยากเรียนต่อ พอคิดถึงเรื่องที่ครูประจำชั้นเรา
1 o6 J/ A# Q! r% Z# Vบอกว่าการย้ายไปกระทันหันมันจะทำให้มีผลต่อการเข้าเรียนเราก็เลยขอเลือกอยู่ที่นี่ต่อดีกว่า...
. Z+ A4 j2 f! Z. g+ k/ c
ไหนจะเรื่องเพื่อนอีก กลัวเหมือนกันว่าถ้าย้ายไป แล้วเราจะหาเพื่อนที่วิ่งเล่นด้วยกันแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว

# j5 ]+ ~3 L$ G4 u% A7 ^' Y# Kด้วยความที่ระยะเวลาที่พ่อกับแม่มาหาเรามันค่อนข้างจะจำกัด
พวกเขาก็เลยตกลงตามนั้นอย่างเสียไม่ได้
- V2 U/ Z/ q# ?+ h% ~
เพราะด้วยสภาพด้านการเงินของบ้านเราด้วยไม่ได้มีพร้อมพอที่จะย้ายเราไปเรียนที่ใหม่ขนาดนั้น
ยิ่งเป็นโรงเรียนในกรุงเทพฯ ก็ยิ่งเข้ายากกว่าเดิมซะอีก
( a+ \- J" i; c  i- ~
) E. l, J% N8 A  [0 k7 X+ Sการที่จู่ๆ ย้ายไปกระทันแบบนี้ยังไงก็ใช้เงินจำนวนมากอยู่ดี
4 _& b  l" j5 H" O! u: {หรือไม่ก็ต้องมีเส้นสายพอสมควรที่จะไปขอเข้ากลางเทอมแบบนี้ได้...
# r. @1 v$ p! y: O  Z; k) t
1 z' i4 [) w; M7 Q9 d...
: Q! ~, c1 B8 Z* [6 d+ `- A
ทันทีที่รู้สึกได้ถึงฝ่ามือของพี่ยักษ์ที่สัมผัสลงบนหัวเรา พร้อมกับลูบไปมา
  o# X' b) T; E! {, m$ k& eน้ำตาที่เราฝืนกลั้นเอาไว้มันก็ไหลออกมาทันทีเราได้แต่หันไปกอดพี่เขาพร้อมกับปล่อยโฮออกมา
  E* X9 B' M1 q- _- ?7 y4 C
พี่ยักษ์ยกตัวเราขึ้นพร้อมกับอุ้มและกอดเราไว้ พร้อมกับลูบหลังเบาๆ
3 u( w& H) C6 Z( F  I7 @อย่างน้อย...เวลาแบบนี้ เราก็ยังมีพี่เขาเนี่ยแหละ ที่คอยอยู่ข้างๆ

; N: o! e# K1 i4 `6 sเราเองก็อยากลองเชื่อใจและไว้ใจพี่เขาดูได้แต่หวังว่าพี่เขาจะไม่ทำร้ายเราเหมือนคนพวกนั้น...

- d5 @" h9 P/ Q* P8 i% b/ \) Tขอให้การที่เราตัดสินใจเลือกอยู่กับพี่เขาต่อในครั้งนี้ เป็นการตัดสินใจเลือกที่ถูกด้วยเราได้แต่คิดอยู่ในใจแล้วก็กอดพี่เขาเอาไว้

-----------

พอเราหยุดร้องไห้แล้วพี่ยักษ์ก็พาเราไปยังร้านที่ขายเครื่องใช้ไฟฟ้า

“เอาอะไรดีฮะ อาเฮีย” คุณลุงเจ้าของร้านที่เป็นเถ้าแก่ดูทรงแล้วเหมือนจะเป็นคนไทยที่มีเชื้อสายจีนหน่อยๆ ทักขึ้นทันทีที่พวกเราก้าวเข้าไปในร้าน
8 ~: |/ S: O* B0 B1 M7 m: w
“ผมอยากได้หม้อหุงข้าวไฟฟ้าน่ะครับ” คำตอบของพี่ยักษ์ทำให้เรารู้สึกแปลกใจนิดหน่อย
) p9 p2 Z6 \* W. eปกติในแถบที่เราอาศัยอยู่ไม่ค่อยมีบ้านหลังไหนนิยมใช้หม้อหุงข้าวไฟฟ้ากันนักหรอก
3 G3 \6 p9 v4 L2 ^" X1 j% ^เพราะเขาบอกว่าเปลืองไฟ และหุงได้น้อยกว่าตั้งหม้อหุงกับเตาฟืน

คนสมัยนั้นบ้านหลังหนึ่งจะมีลูกหลานอยู่รวมกันสี่ห้าคนขึ้นไปถ้าหากจะใช้หม้อหุงข้าวไฟฟ้าให้พอกินก็จะต้องมีขนาดที่ใหญ่พอสมควร
. |, @$ R5 P9 v% q- wและเมื่อมันมีขนาดใหญ่ก็กินไฟมาก คนก็เลยมักจะไม่นิยมหม้อหุงข้าวไฟฟ้ากันเท่าไหร่นัก

“ซื้อหม้อหุงข้าวทำไมหรอฮะพี่ยักษ์”
+ f" r. _3 N) T5 G' A1 M
“ก็หนูมาอยู่กับพี่แล้ว พี่ไม่อยากให้หนูตื่นมาหุงข้าวแต่เช้ามืดไงเราซื้อหม้อแบบนี้ไปใช้กันดีกว่า สะดวกดี”
' G% T8 n) [# x2 ~/ w& G
“อาเฮียอยู่กับลูกชายสองคนงั้นเอาเบอร์นี้ไปก็พอฮะ” คุณลุงหยิบหม้อหุงข้าวไฟฟ้าขนาดเล็กมาให้

+ @4 q0 h, c2 m* B“มันเล็กไปฮะ พี่ยักษ์กินไม่อิ่มแน่ๆ” เรารีบบอกปัดทันทีเพราะพี่เขาเป็นคนที่กินข้าวเยอะมากๆ
ก็นะ... ไม่งั้นตัวพี่เขาจะใหญ่ขนาดนี้ได้ไง55555
4 M8 `8 e. ]( Z  K5 P7 l
“ลูกผมบอกว่ามันเล็กไปอ่ะครับ ฮ่า... งั้นขอเบอร์ใหญ่กว่านี้หน่อยละกัน”พี่ยักษ์เอามือมาวางบนหัวเราพร้อมกับขยี้หัวไปมาแล้วก็หัวเราะชอบใจใหญ่เลย

( h; o: i  j2 U7 k7 d: C4 uเอ้า ถ้าเอาหม้อใบเล็กไป กินไม่อิ่มขึ้นมาเดี๋ยวจะมาแย่งของเค้าอีก!

พอตกลงเลือกขนาดหม้อหุงข้าวไฟฟ้ากันได้ หลังจากที่ซื้อเสร็จเรียบร้อยพี่ยักษ์ก็พาเราไปซื้อพวกของใช้ต่างๆในร้านขายปลีก-ส่ง
(พูดให้เห็นภาพก็กึ่งๆ ร้านสะดวกซื้อสมัยนี้แหละ มีของขายเยอะแยะไปหมดแค่เขาไม่ได้ติดแอร์ และมีพื้นที่ใหญ่กว่าพอสมควร)
( s$ R8 D0 i( Q( E  F
0 z8 o# G4 i7 |; N6 F; P$ d/ hพี่ยักษ์ให้เราเลือกซื้อขนมที่เป็นห่อแบบแพ็คเป็นโหล ให้เอาไปฝากพวกเพื่อนๆ ด้วย ใจดีชะมัดเลย!
! E( j, |1 i$ C1 x
5 b$ p" P: }* `6 q; K) _6 Y# Lหลังจากนั้นเราก็เดินมาหยุดที่ชั้นวางของตรงนั้นมันจะมีพวกกระป๋องนมข้นวางอยู่ด้วย
เราหยิบขึ้นมาแล้วก็เงยหน้ามองพี่เขาพร้อมกับยิ้มให้...
, H  {3 n7 w8 \1 U8 a3 b
/ Y. i7 K, ?, h) v“หือออ จะเอาไปกินกับขนมปังตอนเช้าเหรอ? เอาสิ เอาไปเผื่อสักสามสี่กระป๋องก็ได้น่ะเผื่อมันหมดแถวบ้านเราหาซื้อยาก ฮ่า”

. d9 C- o7 L- d; H+ L2 }1 w“ไม่ใช่ฮะ...คือ...”
( W7 k2 p7 w& H4 d& p* ^2 z- ]
“นมข้นอันนี้...ใช่อันเดียวกันกับของพี่ยักษ์รึเปล่าฮะ?…” พอเราพูดจบพี่ยักษ์ก็ยกมือมาทุบหัวเราเบาๆ ทันที พร้อมกับบอกว่า

“ทะลึ่งแล้วไอ้ตัวแสบ! ไปๆ จะเอาไปกินก็หยิบใส่ตะกร้ามาเดี๋ยวโดนๆ” พี่เขายิ้มเหมือนเขินๆ ก็จะรีบเดินนำหน้าเราไปยังชั้นวางสินค้าชั้นถัดไป
2 }# u# q' y! R# `
# z/ S- z8 j4 n* t7 l4 Gเอ้า! ถามก็ไม่ได้...

7 X( S! I  c. k& E# f/ _/ t  Vหลังจากซื้อข้าวของจนพี่เขาหอบพะรุงพะรัง ระหว่างทางที่เราจะพากันไปขึ้นรถโดยสารเพื่อกลับบ้านจังหวะนั้นผ่านร้านซีดีพอดี
, t3 p$ ]/ H# f( V9 ?) t
...เด็กอ่ะเนอะ พอมันเห็นแผ่นหนังการ์ตูน เหมือนโดนมนต์สะกดทำให้หยุดชะงักไปแปปนึง55555

“อยากได้การ์ตูนเหรอครับ? ไอ้ตัวแสบ...”
3 V* b3 M' Y% a9 l3 e7 c8 t
2 j% \2 J) i- i5 N“ฮะ...แหะๆ” พอเจอพี่เข้าถามจี้ตรงจุดแบบนี้เราก็ได้แต่ตอบกลับไปแล้วยิ้มแบบอายๆ
  V8 `& i6 z5 P
% S) }) ^1 E9 l' O& @) P9 T4 s) u) T“งั้น...เรียกพี่ว่า ‘พ่อดิน’ ก่อน เดี๋ยวซื้อให้”

, o: F6 J, z* ^“พ่อดิน...” เรารีบเรียกพี่เขาว่า ‘พ่อดิน’ ทันทีแบบไม่ลังเลเลย
; z5 m8 L4 F" D2 L! ^9 a. A6 @
9 c) B2 k2 o9 }2 _; q" Q* H1 h“เอ้...เวลาอยากได้ของ เขาต้องพูดว่ายังไงน้า?”
8 z8 N9 q; M# T$ n7 w7 {
“ผมอยากได้การ์ตูนฮะพ่อดิน!” พอเราพูดจบพี่เขาก็หัวเราะทันทีพร้อมกับดันหลังเราให้เข้าไปเลือกหนังการ์ตูนได้ตามใจชอบ

“ต่อจากนี้หนูต้องเรียกพี่ว่า ‘พ่อดิน’ นะครับ ไม่ต้องเรียกพี่ยักษ์แล้ว มันดูห่างเหินยังไงก็ไม่รู้ ฮ่า”
! F+ \7 D, i% c5 T; n, T' uพี่ยักษ์พูดขณะที่เรากำลังเดินยิ้มถือถุงใส่หนังการ์ตูนและหนังของพี่เขาอีกสองสามเรื่องออกมาจากร้าน
! p' h8 \2 C. M+ b( H! h( u1 ~
7 R% \3 J6 |# i/ @" }“ฮะ...” เราเงยหน้าขึ้นไปมองพี่เขาแบบงุนงงนิดหน่อย

“ฮะเฉยๆ เหรอ? มันต้องมีคำลงท้ายด้วยซี่” พี่เขายิ้มให้ ทำให้เรารู้ได้ทันทีว่าเขาหมายถึงอะไร ก็เพราะว่าพี่เขาพึ่งพูดไปเมื่อตะกี้เองยังไงล่ะ
  s3 Z' K  @# U! K, l
“ฮะ พ่อดิน”
5 [, W2 C* }: y/ c$ g
“ดีมาก… อยากได้อะไรอีกมั้ยครับ?”

“ไม่เอาแล้วฮะ แค่นี้ก็เยอะมากแล้ว” เราทำท่าจับๆบรรดาถุงใส่ของที่พี่เขาหิ้วจนมันเต็มมือทั้งสองข้างไปหมด
0 |, M; W* L$ {
, q( Z; a4 s8 _+ W( B+ v“งั้น ป่ะ! กลับบ้านเรากันดีกว่า”
; s' i: j6 c* g! x5 I% K6 L
5 F5 }- v2 }. p) {* B- f9 g& [! Kหลังจากนั้นพวกเราก็พากันไปนั่งรอบนรถโดยสาร ซึ่งกว่าจะถึงคิวรถออกก็นานมาก
ก็คือจากที่เราไปถึงช่วง บขส. สายๆ กว่าจะได้กลับบ้านก็เล่นเอาเย็นเลย ไม่ได้นานอะไรหรอกนะนานตรงรอรถเข้า-ออกอย่างเดียวเนี่ยแหละ

: f6 n5 Y4 c0 @; o: G

-----------

- Z& k0 O/ n. ?% ^
, g* R8 b0 Q; Y6 C% m+ S“ไอ้ลูกหมาตื่นได้แล้ว...ถึงบ้านเราแล้วครับ”
6 I, x5 u2 G- h# z$ z
0 w% g& B& @+ e' ~# Rเราค่อยๆ งัวเงียลืมตาตื่นขึ้น ก็เห็นว่ารถโดยสารมันมาจอดอยู่ที่หน้าบ้านของพี่ยักษ์แล้ว
8 e/ N$ p+ z4 h/ Yนี่เราเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ตอนเด็กนี่หลับง่ายหลับดายจริงๆ
! `( y5 X* k3 B% B* f
สักพักก็เห็นร่างของพี่เมฆและพี่จอมเดินออกมาจากในบ้าน

8 N$ U6 b8 k9 V“อ้าวเฮ้ย ยังอยู่วุ้ย!นึกว่ากลับไปเป็นเด็กกรุงเทพฯ แล้วซะอีกเอ็ง” พี่เมฆรีบแซวทันทีที่เห็นหน้าเรา
2 ?2 k! ?& V' k! n! f; m& E- z
  |7 D; F# b( P
หลังจากนั้นพวกพี่เขาก็ช่วยกันขนของเข้ามาในบ้าน

จับใจความได้ประมาณว่าพี่เมฆชวนพี่จอมมากินเบียร์รอที่บ้านพี่ยักษ์ กะว่าพอพี่ยักษ์กลับมาจะได้นั่งกินเบียร์กันยาวๆ
เพราะพี่เขาคิดว่าเราจะไปอยู่กรุงเทพฯ แล้ว กลัวว่าพี่ยักษ์จะเหงา งี้มั้ง...

7 m& ^4 G  S. [1 M2 A  f; pหลังจากที่พี่เขาหาข้าวหาปลาให้เรากินเสร็จเรียบร้อยพี่เขาก็พากินนั่งกินเบียร์ข้างนอกห้อง สักพักก็ย้ายเข้ามากินข้างในกัน
/ c3 }+ E6 K1 O# u+ yพร้อมกับเปิดหนังที่พึ่งซื้อมาใหม่ดูไปด้วย

เราได้แต่แอบมองหน้าพี่เขาแล้วก็ยิ้มๆ นึกถึงตอนที่พี่เขาให้เรียกเขาว่า 'พ่อดิน' ก็รู้สึกแปลกดีเหมือนกันแหะ

“หือ มีอะไรรึเปล่าครับตัวแสบ? ทำไมมองหน้าพี่แบบนั้น” พอพี่เขารู้สึกตัวเห็นว่าเรากำลังมองอยู่ก็เลยหันมาถาม
. @$ x2 B: Z: q) |( z
6 b! U# \+ n4 c8 B1 y# n+ p“ปะ...เปล่าฮะ...”

2 K! v" v, A% \“เปล่าฮะอะไร? หือออ ไอ้ดื้อ”พี่ยักษ์เดินลงมานั่งบนที่นอนพร้อมกับดึงแก้มเราไปมา
น้ำเสียงพี่เขาเริ่มยานหน่อยๆด้วยดูทรงแล้วน่าจะเมานิดๆ แล้วละ...
$ T2 o( P4 {9 a. O1 L9 }! f9 u
“เปล่าฮะ พ่อดิน” เราตอบกลับพร้อมกับยิ้มพี่เขาก็เลยเอามือมาลูบหัวเราเบาๆ
7 [. B4 e' u4 O0 q! o
“ว้ายยยย ไอ้จอมมึงดูดิ เขาเรียกกันพ่อดินด้วยวะ ว้ายๆ”
. X- H$ V+ F  i4 l+ Wพอเราพูดจบพี่เมฆก็รีบแซวทันที พร้อมกับพี่จอมที่นั่งยิ้มหวานอยู่ไม่รู้เหมือนกันว่าพี่เขายิ้มอะไรยิ้มที่เราเรียกพี่ยักษ์ว่า ‘พ่อดิน’
หรือยิ้มเพราะเริ่มเมาแล้วกันแน่555555

7 ]4 V: p0 @9 w% T+ C7 Q$ {เราเลยหันไปทางพี่เมฆพร้อมกับทำหน้าบูดใส่พี่เขาเล็กๆ ก็พี่เมฆอ่ะชอบแซวเราตลอดเลย!

พอพี่ยักษ์เห็นอย่างนั้น ก็เลยหัวเราะชอบใจใหญ่

“อ่ะๆ เข้านอนได้แล้วหนูอ่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นสายแล้วจะโดนทุบ” พี่ยักษ์จัดแจงให้เราเตรียมตัวเข้านอน
พร้อมกับเอานาฬิกาปลุกที่พึ่งซื้อมามาตั้งเวลาแล้วตั้งบนหัวนอน

เพราะพี่เขาบอกว่า กลัวว่าถ้าวันไหนพี่เขาทำงานมาเหนื่อยๆ กลัวจะนอนเพลินจนไม่รู้เวลา
เลยต้องซื้อนาฬิกาปลุกมาเราจะได้ไม่ต้องกลัวไปโรงเรียนสาย

- b% \# G! ^* e( c  g1 T“พ่อดิน...พ่อดินหอมหน้าผากส่งผมเข้านอนหน่อยได้มั้ยฮะ?” เรารู้สึกว่าอยากอ้อนพี่เขานิดหน่อย เพราะรู้ดีว่าพี่เขายังไม่ได้นอนพร้อมเราหรอก
เดี๋ยวเขาก็ลุกไปกินเบียร์กับพวกพี่เมฆต่อ
& D% _/ t% x8 R
“ขี้อ้อนจริงๆเลยน้าไอ้หมาน้อย...ได้สิครับ” พูดจบพี่เขาก็ลูบหน้าผากเราไปมาเบาๆก่อนจะก้มลงมาหอม

1 {" V1 p' r4 t4 L: w; ^“ผม...รัก...พ่อดินนะฮะ...” เราพูดกระซิบเบาๆในจังหวะที่พี่เขาโน้มตัวลงมา ไม่กล้าพูดดังเดี๋ยวพี่เมฆจะแซวอีก
6 F* a( M/ r: |9 i/ q4 ?  u' o
, s4 P) |/ A8 q( B2 {+ @8 i. B5 yที่จริงอยากจะคุยกันกับพี่เขามากกว่านี้ แต่ติดที่ว่ามีพี่เมฆพี่จอมอยู่ด้วย...
แต่ไม่เป็นไร ไว้คุยกันวันหลังก็ได้ ก็เรายังอยู่ด้วยกันนี่หน่า
9 o4 B3 A! v6 d* x# }8 D
5 v/ r  f  }/ I( V# P) t) a“พ่อก็รักหนูเหมือนกันจ้ะ... นอนได้แล้ว...เดี๋ยวพ่อกินเบียร์เสร็จแล้วมานอนกอดนะ”
; n/ F% a/ {3 ]- D/ ]8 ~5 ^
เราพยักหน้าแล้วยิ้มให้พี่เขา ก่อนจะค่อยๆหลับตาลง

ทำไมก็ไม่รู้เหมือนกัน พอพี่เขาแทนตัวเองว่าพ่อ เรารู้สึกดีมากๆ เลย

' r/ V, |$ ?' _. Vถึงจะรู้สึกแปลกนิดหน่อยเพราะเราคงยังไม่ค่อยชินมั้ง เพราะปกติเรียกเขาว่าพี่ยักษ์ตลอด

9 j. V; j* Z  R$ Fตอนนั้นเราเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าความรักที่เรามีให้กับพี่เขามันคืออะไรรู้แค่ว่าอยากให้เขาเป็นพี่ยักษ์หรือ ‘พ่อดิน’ ของเราคนเดียวแบบนี้ตลอดไป
$ H; D, y; E; [+ @3 _
...ขอบคุณนะฮะพี่ยักษ์ที่รักผม...

ผมก็จะรักพี่ยักษ์เหมือนกัน จะรักตลอดไปเลยยยย

/ f+ Q+ w  J. v- G1 Z

koth2

ขอบคุณเจ้าของกระทุ้มากครับที่มาแชร์เรื่องพวกนี้ให้เราฟังทั้งสองเรื่อง หรือหลายๆเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้น เราอยากจะบอกว่าเจ้าของกระทู้ช่วยเราได้เยอะมากๆเลยนะครับ เราทำงานมาเหนื่อยๆทั้งอาทิตย์ แล้วพอมาเจอเรื่องที่เจ้าของกระทู้เล้าทุกครั้งมันทำให้เราผ่อนคลายพร้อมที่จะออกไปรบกับงานได้ ทุกครั้งที่เราเครียดจมกับปัญหาที่เกิดขึ้นเราก็จะใช้เรื่องที่เราได้อ่านพาเราออกจากปัญหานั้นมาตั้งสติแล้วค่อยกลับเข้าไปแก้ใหม่ ขอบคุณมากๆเลยครับและเป็นกำลังใจให้ทั้งสองคนเสมอนะครับ
. L' s- e$ x5 _# J. `/ c
รูปว่างๆๆค่อยทำก็ได้ ไม่ว่ากัน ขอแค่ไม่ลืมกัน 5555555
4 N4 }& ]6 k/ `4 R: @  N
  N: V" n! F( E. C( O! D  f* Oตอนแรกเห็นชื่อกระทุ้แล้วรู้สึกใจหวิวๆๆ นี้มันจะจบแล้วใช่มัย กำลังคิดคำพูดดราม่ามาพิมพิ์ให้เจ้าของกระทุ้กลับมาต่อ บอกเลยสมองส่วนนึงอ่าน อีกส่วนคิดหาคำพูที่จะพิมพ์ให้กลับมา แต่พอมาอ่านตอนท้ายอ๋ออ อาจจะเปลี่ยนชื่อเรื่องใหม่เฉยๆๆ ค่อยดีใจหน่อย จะได้มีกิจกรรมเข้าเฝ้าเจ้าของกระทู้ทุกวันเหมือนเดิม 5555555 ส่วนเรื่องค่อยๆเล่าไปเรื่อยๆๆ ก็ได้ครับตอนนี้มันเหมือนอ่านไดอารี่ของเพื่อนมากกว่า
% X5 c: f: D8 X/ y
ปล. เราอยากอ่านเรื่องที่พี่เค้าแต่งานแล้วก่อนเลยอันดับแรก นะนะนะนะนะนะ(ล้าน ล้าน ตัว)

Vitamin25

ก่อนอื่นเลยขอขอบคุณทุกคนมากๆ เลยจ้าที่มาติดตามและให้กำลังใจ
$ O$ k4 v% M" k5 u+ zเราอ่านทุกคอมเม้นท์เลยน้าทั้งเพื่อนๆ ที่เข้ามาขอบคุณเราด้วย แต่ไม่รู้จะตอบกลับว่ายังไงดี ก็เลยไม่ได้ตอบ {:6_172:}

7 e; V! X6 G8 ?3 t3 f+ c( D! z1 Uในส่วนของตอนนี้จะตอนส่งท้ายของบทบาทพี่ยักษ์แล้ว หลังจากนี้ที่พี่เขาให้เราเรียกว่าพ่อมันก็จะมีการเปลี่ยนแปลงนิดหน่อย
- v" `( j6 }8 e3 D  f9 k: R# Lซึ่งในส่วนหลังจากนี้เรื่องเซ็กส์จะน้อย แบบน้อยมาก พี่เขาแทบไม่ทำอะไรในเชิง 18+ กับเราอีกแล้ว
2 z% O# i$ f2 H  w8 Z# O: \
; K9 Q& `5 t5 S# ]5 i& yมีแต่เรานั่นแหละที่สงสัยและได้แต่แอบจับ แอบดู แอบสังเกตุพี่เขาอยู่ฝ่ายเดียว 5555
; L  q  v8 a5 u, \8 ]- D
3 O& N, C2 C( Q9 T# o/ [เอาตรงๆ พอมันเล่ามาถึงตรงนี้คือเล่ายากนะอยู่นะ ด้วยความสัมพันธ์ของเรามันก็ไม่นับว่าเป็นคนรักกันซะทีเดียว
9 i% U$ V% t9 R# _9 B5 Bมันมีสถานะความสัมพันธ์แบบอื่นแฝงอยู่ด้วย

- C& S+ |) ^! V7 y0 qถ้าใครได้อ่านที่เราเล่าในเหตุการณ์ปัจจุบัน ที่เราเรียกพี่เขาว่า 'ป๊า' ก็มาจากเหตุนี้ด้วยเนี่ยแหละ
เพราะหลังจากนี้คือเราจะเรียกพี่เขาว่า 'พ่อดิน' ตลอดเลย จนพอโตแล้วคบกันเป็นแฟนเนี่ยแหละ แล้วจะมาเรียกพ่อๆ ก็ยังไงอยู่
5 c4 A/ x" w5 S% f2 F
/ D. p8 j5 {4 T: F" N, R% bคนอื่นเขาก็จะมองว่า เอ๊ อีนี่ได้กับพ่อตัวเองหรอ หรือยังไง กลัวคนจะมองมุมนั้นไปอีก...


, Z9 g& ?: F1 ^3 z/ Iแล้วตอนนี้คือก็คิดอยู่ว่าจะเล่ายังไงดี จะข้ามไปตอนม.ต้นเลยมั้ย หรือเล่าต่อ
+ n7 N+ q5 o2 r% h  ~เพราะถ้าเล่าต่อฉากเซ็กส์มันจะน้อยมาก จะกลายเป็นเรื่องเล่าวิถีชีวิตและปัญหาของเรากับพี่เขาต่อจากนั้นมากกว่า
! ~1 w3 E. j0 |/ N5 n1 m
คือส่วนตัวไม่คิดว่าจะเล่ามาได้ไกลขนาดนี้ แต่ต้องยอมรับว่าเป็นงานอดิเรกที่ดีนะ
  V9 o; j. Q5 @" ?: u. o# `ถ้ามีอารมณ์เขียนและนึกถึงเรื่องเก่าๆ ก็จะเขียนได้ยืดยาวเลย
" i) k5 z" f6 U' L2 R& L1 e  I: J
. D+ s( }, i. S* D9 U% `3 uแต่ถ้าช่วงไหนเหนื่อยๆ จะขี้เกียจมาก 55555
& X3 R  l  b' X* I. f  _. n
6 N/ f2 L4 K. n8 [: R! Oแต่มันดีตรงที่ว่า พอเราเอาเรื่องในอดีตมาเล่ามันทำให้เรากับพี่เขามีเรื่องคุยกันมากขึ้น
( w' _/ Y- y$ I& d5 H; X
" \! f$ e$ Y+ X: T! r$ u; ^ช่วยกันไล่เรียงลำดับเหตุการณ์ว่าอะไรเกิดขึ้นก่อนหลัง พอมาคุยตอนที่โตแล้วแบบนี้ก็ได้ความรู้สึกไปอีกแบบ สนุกดี
" ~& |$ t# i4 |


1 t9 ~, I  h: d: |/ Cส่วนเรื่องพี่ยักษ์ที่รักยังไม่จบนะ เดี๋ยวตอนหน้าจะเล่าเรื่องก่อนหน้าที่พี่เขาจะรับเรามาเลี้ยง มันก็มีที่มาที่ไปอยู่

4 _6 G5 M" n" v- u5 F1 V- Zเอาตรงๆ ขนาดว่าเป็นเรื่องของตัวเองยังเล่ายากอ่ะ
ตอนแรกยังคิดอยู่เอ้ เราจะเล่ายังไงดีน้า เริ่มเล่าตั้งแต่ตอนไหนดี กว่าจะหาจุดที่ลงตัวได้ก็นานอยู่

% Y& G2 F4 D* l9 D5 Bยังไงเดี๋ยวรอดูทิศทางละกันว่าเพื่อนๆ ที่ตามอ่านอยากจะอ่านจุดไหนต่อ จะเอาเรื่องต่อจากนี้ หรือตัดข้ามไปตอนม.1 เลย
จะกลับมาอ่านและตอบคอมเม้นท์อีกทีตอนเย็นวันจันทร์น้า
, m  d3 X- f6 e. n
เสาร์-อาทิตย์นี้ขอตัวหนีไปเที่ยว อีกแล้วจ้า {:6_162:}
- Z; {) Z. X- x
, M. O) k5 }2 j9 r. E/รูปภาพพี่ดินตอนตัดสกินเฮดที่คุณ koth2 ขอมาเดี๋ยวหลังจากนี้จะกลับมาวาดให้เน้อ พอดีอาทิตย์นี้ไม่ค่อยว่างเท่าไหร่ เพราะพอว่างก็ต้องมาพิมพ์เรื่องเล่าเก็บไว้นี่แหละถึงได้เอามาลงวันศุกร์ได้ 55555
& H* z! _0 [1 {

nuangnut1996

สนุกมากครับ

mojimaru

ขอบคุณครับ

kookkoo

ขอบคุณครับ/อยากให้เล่าต่อไปเรื่อยๆจนเป็นแฟนกันครับ เหมือนได้ติดตามชีวิตแบบเรียลลิตี้ดี

わたし...。

ขอบคุณครับ เป็นเรื่องที่อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นหัวใจมากๆเลย

sirsar

ยาว 8 นิ้ว ขนาดขวดลิโพ เข้าใจเลยว่าทำไมตอนเด็กไม่กล้าใส่ ถ้าใส่เข้าไปนี่เป็นปลาเผาเอาไม้เสียบแล้วไปปิ้งแน่ๆ

up2me

พอเห็นว่าเป็นตอนส่งท้ายแล้วใจหายเลย
แต่ขอบคุณเจ้าของกระทู้มากเลยนะครับ สนุกทุกตอนเลย แล้วก็จะรอติดตามต่อๆไปนะครับ

Oscarbkk

ขอบคุณครับผม

guide01

ขอบคุณมากนะครับ

aries0

ขอบคุนครับ

4554

ขอบคุณครับ

Darmmek

ขอบคุณครับ

lekthai

ขอบคุณ จะจบแล้วเหรอ

jumboa

ขอบคุณ​ครับ.

kangped

ดีครับ ขอบคุณครับ

yaibua

0 U4 [5 y4 D2 {+ l' Oขอบคุณครับ

nymphia

จริงๆพี่ค่อยเล่าตอนเสียวๆกับน้าดินก็ได้นะคะแบบตอนพี่โตพอแล้วอะค่ะ
ส่วนเรื่องชีวิตที่พี่เล่าแบบก็ชีวิตจริงอะเนอะไม่ใช่คนจะเจอคนแบบน้าดินแต่ถ้าใครเจอแล้วก็รักษาเขาไว้ดีๆ

dorap27

ขอบคุณครับ อยากให้มีต่อหลังจากนั้นากนั้นต่อๆไปจนถึงปัจจุบันเลย ยิ่งอยากรู้จุดเปลี่ยนว่า รักแบบแฟนได้ยังงัยอ่ะ