หวัดดีครับทุคน ขอโทษที่หายไปนาน ช่วงนี้ผมยุ่งอยู่กับงานนะครับ เลยไม่มีเวลามาเล่าต่อ แต่ผมก็ไม่อยากเล่าสักเท่าไรนะ เพราะเป็นเรื่องเศร้าสำหรับผมเลยอะดิ คิดแล้วก็อยากร้องให้อะ ครั้งนี้ผมขอเขียนสองเรื่องพร้อมกันเลยแล้วกันอะ งั้นมาเริ่มกันเลยดีกว่าครับ1 h' k* `# M0 f! v3 ` Z
- q2 o( }" Z) m1 X) c: X( e---------------------------------------
& n' X |2 P% _เรื่องที่ 1 เป็นเรื่องต่อจากตอนรับน้องนะครับ& b0 I! l ^# p! G
; T7 G: c }. j$ ?/ Y! H7 {8 `
ทุกคนคงจำได้นะว่าผมไปนอนเฝ้าพี่ซินที่ขาเจ็บใช่ไหมครับ และนั้นเป็นเหตุที่ทำให้ผมกับพี่ซิน ต้องจากกัน เพราะแม่พี่ซินดันมาเจอผมนอนกอดกับพี่ซินบนเตียงอะดิครับ ทำเอาท่านช็อคมากเลยอะ ผมก็เข้าใจนะ เพราะไม่มีพ่อแม่คนไหนรับได้อะ กว่าแม่ผมจะยอมรับผมที่เป็นแบบนี้ก็นานพอสมควรแหละ ที่แม่ผมยอมรับได้ก็เพราะผมไม่เคยทำให้ท่านต้องเป็นทุกข์ใจเลยสักครั้งนะสิ ท่านเลยเข้าใจ แต่สำหรับทางบ้านพี่ซินเขาตั้งความหวังไว้กับพี่ซินสูง ก็เลยรับไม่ได้ในเรื่องนี้นะ ผมยังโดนแม่พี่ซินเรียกไปคุย และขอร้องให้เลิกกับลูกเขา โดยที่เขาจะให้ผมทุกอยากเพื่ออนาคตลูกชายเขา ผมได้ฟังผมก็รู้สึกว่า ผมเป็นตัวถ่วงสินะ ผมเลยตัดสินใจที่จะเลิกกับพี่ซิน แต่ผมจะทำไงละ ต้องมาเรียน แล้วก็เจอกันทุกวันอีก ผมนั่งร้องให้อยู่ที่หลังตึกคณะ โดยที่ผมไม่รู้จะบอกเลิกกับพี่ซินแบบไหน แล้วเพื่อนผมที่ชื่อบูม เดินมาหาผม บูม..."จิน เป็นไรวะ ทำไมมานั่งคนเดียว"$ V# ]2 h9 D* k, m k) }
ผม..."ไม่มีไรบูม นายมาหาเรามีไรรึเปล่า"
) {4 d- V% `' b2 d, R- {บูม..."เราเห็นนายเดินหายมาหลังตึกนานแล้วเลยเดินมาดูนะ แล้วนิร้องให้หรอ มีปัญหาไรไหม"
& a8 K' ]& z) t1 S: Mผมส่ายหน้า ผมกับบูมเป็นเพื่อนที่โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กบูมรู้ว่าผมชอบผู้ชาย แล้วเขาไม่เคยรังเกียจผมเลย แถมยังเป็นที่ปรึกษาให้ผมด้วยเวลามีปัญหา เพราะบูมมีแม่และพ่อเป็นเพศเดี่ยวกันนะสิ ไม่แปลกที่เขาจะเข้าใจผมอะ ตอนผมรู้ผมยังตกใจเลยนะ เพราะแม่บูมสวยมากเลย ไม่คิดว่าจะเป็นกระเทยได้อะ
2 [- @% y/ Z$ R3 s C, l3 Fบูม..."จิน นายไม่เป็นไรแน่นะ เราเห็นนายเดินมากับคุณป้าอีกคนนิ เขาเป็นใครหรอ"& S8 J: J6 W( q0 F/ ]
ผม..."แม่พี่ซินนะ พี่รหัสเราไง คือเขาเห็นเรานอนกอดกับพี่ซินนะ"
& A& z3 a+ O1 ^! M) s$ Cบูม..."แล้วเขาต้องการไรจากนาย ถึงได้มาหานายละจิน"
& O7 p- ~2 ?1 j2 Aผม..."คือ... ", R0 W- j d9 n& \5 E
บูม..."บอกมาเถอะ เพื่อเราจะช่วยอะไรได้บ้าง ยังไงเราก็เป็นเพื่อนกันนะ"
% t/ X% _4 U! c2 O) k# Oผม..."ก็ได้ แม่พี่ซินต้องการให้เราเลิกกับพี่เขานะ เราจะทำไงดี": T" ^/ }9 C5 d
ผมร้องให้อีกครั้ง บูมเห็นเลยเข้ามากอดปลอบผม แต่ดันเป็นจังหวะที่พี่ซินมาหาผมพอดีอะดิ พี่ซินเดินมากระชากผมออกจากบูม แล้วถามว่านิมันอะไรกัน ผมกำลังจะบอกว่าบูมเป็นเพื่อนผม แต่บูมกับแย่งพูดขึ้นมาก่อน; q# Z8 A; D a8 I
บูม..."ผมเป็นแฟนกับซิน ผิดด้วยหรอที่กอดกัน"0 `& ?3 ^9 h- M3 T0 O6 N
ผมมองหน้าบูม กับพี่ซินสลับกัน ผมรู้ว่าตอนนี้พี่ซินโกรธมาก แล้วหันมาตะคอกใส่ผม* B! o N4 R$ b. o, k+ k4 J
พี่ซิน..."นิ มันอะไรกัน จินบอกว่ายังไม่มีแฟนไม่ใช่หรอ". E0 `& G* V7 g* W* A% E
ผม..."คือ..ผม..."* r: A) M! w" a" P7 D9 M1 H$ _
บูม..."เขาไม่กล้าบอกพี่มากกว่า เพราะพี่เป็นพี่รหัสเขานิ เขาก็เกรงใจพี่สิ ที่นี้รู้แล้วก็เลิกยุ่งกับแฟนผมได้แล้ว"
- B' a5 ~2 |- b4 ^, x5 U+ dผมพูดอะไรไม่ออกเลยครับที่นี้ พี่ซินไม่พูดอะไรแต่ต่อยเข้าที่หน้าบูมเต็ม ๆ ครับ ผมต้องรีบเข้าไปห้ามก่อนที่บูมเพื่อนผมจะเป็นอะไรไปมากกว่านี้ แต่ผิดถนัดครับ ผมโดนตบไปด้วยครับ) m8 _# u% y' x+ p; B9 }
พี่ซิน..."แหมมม รักกันจริงนะ อีกคนโดนต่อยก็มีคนเข้ามาช่วยก็สมควรนะ ที่กล้ามากหลอกกูนะ จำไว้ ถึงกูจะเป็นพี่รหัสมึง กูก็ไม่คิดว่ามึงเป็นน้องรหัสกูอีกแล้ว เพราะมึงทำร้ายหัวใจกู ไอ้จิน"& x3 p8 p1 r8 D9 b
พี่ซินพูดเสร็จก็เดินจากไปเลยครับ ผมพยุงบูมลุกขึ้นแล้วขอโทษแทนพี่ซิน แต่บูมกับบอกว่า
" k8 j; c* l7 L, Dบูม..."ไม่เป็นไรยังไงเราก็เพื่อนกัน มีไรก็ต้องช่วยเหลือกัน"
, q, b C& {% e' Hผม..."แล้วทำไมนายถึงพูดแบบนั้นละ"
4 N' X; f8 l4 q6 m9 xบูม..."ก็เราคิดว่ายังไงนายก็ต้องเลิกกับพี่เขาอยู่แล้วไม่ช้าก็เร็ว แล้วมันก็เป็นเหตุผลพี่ดีที่จะเลิกกับพี่เขานิ เราก็เลยพูดแบบนั้นอะ"
. p! z, \% z% [& R7 w1 l! a g- Iผม..."แต่ยังไงเราก็ต้องขอบใจนายนะ ที่ช่วยเรานะ กับกันเถอะ"
* _# K( p! m( Sผมกับบูมก็กลับบ้าน หลังจากนั้นผมก็ถูกรุ่นพี่เรียกพบและถามว่าเกิดไรขึ้นทำไมพี่ซินขอเปลี่ยนน้องรหัส ผมไม่พูดอะไรนอกจากบอกว่าผมไม่สมควรเป็นน้องรหัสพี่ซิน และพี่ซินก็ไม่สมควรที่จะมีน้องรหัสอย่างผม เพราะผมไม่ดีพอ ทำให้รุ่นพี่บอกผมว่าผมจะไม่มีพี่รหัสแล้วนะ เพราะทุกคนมีน้องรหัสครบทุกคนแล้ว ส่วนพี่ซินอาจจะอยู่ที่นี้อีกไม่นาน แล้วเราจะเอาไง ผมก็ตอบไปว่า ไม่เป็นไรครับ ผมมันไม่ดีพอครับ ไม่สมควรมีพี่รหัสอยู่แล้วครับ ขอโทษรุ่นพี่ทุกคนครับ แล้วผมขอตัวนะครับ ผมเดินออกมาโดยไม่หันกับไปอีกเลย เพราะผมรู้ว่าถ้าอยู่นานกว่านี้ได้ร้องให้ให้ทุกคนเห็นแน่ ๆ เลย แต่ผมก็ยังสงสัยกับคำพูดที่พี่เขาพูดกันว่าพี่ซินจะอยู่อีกไม่นานหมายถึงอะไร เรื่อนผ่านมากราว 2 อาทิตย์ได้ แม่ของพี่ซินมาพบผมอีกครั้ง ผมตกใจว่าแม่พี่ซินมาหาผมทำไม เธอมาขอบคุณที่เลิกกับลุกเขา แล้วตอนนี้ลูกเขากำลังจะไปเรียนต่อเมืองนอก ทางนั้นตอบรับมากแล้ว แล้วเธอก็ยื่นซองให้ผม ผมงงแล้วรับมาดูมันคือเงินจำนวนหนึ่ง ผมกำลังจะส่งคืนแล้วปฏิเสท แต่พี่ซินดันเดินมาเห็นพอดี ทำให้ผมพูดอะไรไม่ออกเลยครับงานนี้, |4 E, n7 q3 m6 T& m
พี่ซิน..."เป็นเพราะเงินสินะ จิน ที่นายอยากได้ถึงกับลงทุนบอกเลิกกับฉันเนี่ย แม่เสนอให้เท่าไรละ"/ U' W( S' U, z. @) I: B6 p/ c
แม่พี่ซิน..."ไม่ใช่นะ นิ แม่ให้น้องเอง ไม่ได้เสนอ แล้วน้องก็ไม่ได้ร้องขอด้วย แต่น้องทำเพื่ออนาคตของลูกนะ"
% C- R% \" x Iพี่ซิน..."อนาคตผม เข้าใจแล้ว ฉันให้นายไม่ได้สินะ เลยต้องให้แม่ฉันสนองให้นะ แต่ช่างเถอะ ยังไงสะ ฉันก็จะได้ไปให้พ้นหน้านายอยู่แล้วละ จิน"
! i! G' X1 x# t% Iผม..."ครับ งั้นผมคืนให้นะครับ แล้วก็ขอให้พี่โชคดีครับ ผมลาละครับ"' T& q$ F: l$ w" l3 K
ผมเดินออกจากตรงนั้นทั้งน้ำตา แล้วไม่คิดจะหันกับไปด้วย ผมเข้าใจแล้วละที่ผมทำไปมันผิดมากเลย แต่ยังไงสะคนเราก็ต้องก้าวเดินต่อไปสินะ ส่วนผมกับบูม ก็ยังคงเป็นเพื่อนกันต่อไป แต่ผมอิจฉาบูมนะ ที่ครอบครัวของแฟนเขารับเขาได้ แถมแฟนบูมยังหล่อด้วยอะ ผมละโครตอิจฉาเพื่อนคนนี้จัง แต่ก็ดีใจกับเขาด้วยนะ ที่เจอเนื้อคู่อะ เรื่องนี้ก็จบเท่านี้แหละครับ) k; W0 B" v+ V
------------------------------------------------------- / R, J! }4 K! U3 H
4 _. j2 y# w! A2 Oเรื่องที่ 2 เป็นเรื่องต่อของผมกับต้าครับ2 ~; e2 e, @! h
5 h6 q8 k7 J$ u* B; O
มาต่อเรื่องที่สองกันเลยดิกว่าครับ ผมกับต้าทำงานและคบกันมานานพอสมครวนะครับ แต่ก็มีเหตุจำเป็นที่ทำให้ต้าต้องกลับไปบ้านเกิด เพราะพ่อกับแม่ของต้าต้องการให้ต้าไปช่วยกิจการของเครือญาติ เลยทำให้ต้าต้องย้ายไปอยู่บ้าน และพ่อแม่ต้าก็ดันหมั่นหมายต้ากับลูกสาวของเพื่อนเพื่อผลประโยคทางธุรกิจ ตอนแรกต้าก็ไม่ยอม แต่พอรู้เหตุจำเป็นเลยทำให้ต้องยอม ผมก็เข้าใจและถอยหางออกมา เพราะไม่อยากทำให้ต้าต้องลำบากใจ แต่ผมกับต้าก็ยังคงเป็นเพื่อนรวมโลกกันต่อไปนะครับ เลยทำให้ผมกับต้าจากกันด้วยดีอะ 2 ]- j0 ~% S% Q4 s# |5 Y
----------------------------------------------------------- . t8 h, }/ k- m! q
5 X3 d2 F5 x/ }( K1 Eจบแล้วครับทั้งสองตอน ยังไงก็ฝากผลงานไว้ด้วยนะครับ
4 }) Q( A8 Q3 Q, G. `6 e/ W, r- Q เรื่องที่ลงไว้แล้ว # p) S1 o7 n, ]
6 M6 j2 {- x" y" O2 |
; T0 ?2 N+ F2 s/ ?9 W7 r8 j- ?
# n; B, L& B+ ~3 D; G$ C; N" t
?5 [( H0 H" Y, Z3 g' i0 P* o1 ?4 o) a
3 I$ p% A( m& K1 U* p+ u7 a+ K
8 t) U' a% J: a9 s7 w$ L; w
$ I, o" b2 z+ L0 w% v$ i1 M
. E$ t9 L8 Z) y! [" l! Q7 M% t' p1 ~, }
. G: G, M. G- X5 p
" ?, d( [: z6 k; D" M2 a) V+ y' \3 _9 g0 i5 Z! |+ ^$ ~
8 l) g, r! w# W) a Q" }
$ }; K5 j% W" ?. c! J4 Y+ i' w- B; D5 I! {+ S
แล้วจะเอาประสบการณ์ ต่อ ๆ ไปมาให้เล่าให้ฟังอีกนะครับ โปรดติดตามด้วยครับ
. z2 t/ B6 P) G! I) u& r
% }8 [5 I8 }. q3 ?8 G. o7 W/ N7 P{:4_112:} {:4_112:} ขอคำ "ขอบคุณ" ด้วยนะครับ {:4_112:} {:4_112:}
% `* ~2 o% n a- c4 X) x6 u
; w" x; p9 x" v _: ^. |4 D" ^8 E" T5 U0 r; {+ W$ I1 u8 r
|