ทางเลือก 1 : ลูก้าเลือกพี่สาวตัวเอง

     ลานประลองในโคโลเซียมเงียบลงชั่วขณะเมื่อเด็กทาสแต่ละคนตะโกนชื่อคนที่เลือก ทหารลีเจียนยืนนิ่ง ธนูคันใหญ่ในมือพร้อมยิงทันทีที่คำสั่งประกาศ

     ลูก้า หัวใจเต้นแรง มองไปที่พี่สาว ลิเดีย วัย 16 ปี ที่ยืนตัวสั่นอยู่ข้างลาน เธอสวมเสื้อคลุมบางสีเทาแบบทาสหญิง ผิวขาวเนียน ผมยาวดำขลับ ปากแดงอวบอิ่มเหมือนผลทับทิม ลูกสาวคนเดียวในบ้านที่ลูก้ารู้มาว่าพี่เคยคบกับผู้ชายคนนึง และคิดในใจว่า “ตอนพี่อมให้คนที่ชอบ… คงเสียวมากแน่ๆ”

     เขาตะโกนชื่อเธอด้วยเสียงสั่น “ลิเดีย… พี่ลิเดียของผม!”

     ชาวเมืองส่งเสียงฮือฮา บางคนโห่ร้องชอบใจ เพราะเห็นพี่น้องแท้ ๆ ต้องมาทำเรื่องแบบนี้ต่อหน้าทุกคน ลิเดียหน้าซีดเผือด ก้าวขึ้นลานประลองด้วยขาที่แทบลากพื้น มองน้องชายตัวเองที่กำลังนั่งคุกเข่าบนทรายเปื้อนเลือดเก่า จู๋แข็งโด่จากสมุนไพร ยืนชี้ฟ้าแดงก่ำ

     “เริ่ม!” เสียงหัวหน้าพิธีดังก้อง

     ลูก้าแอบได้ใจมาก ตอนแรกคิดว่าพี่สาวสวยขนาดนี้ ปากนุ่ม ๆ แดง ๆ แน่นอนต้องทำให้แตกไว แต่พอเห็นหน้าพี่สาวชัด ๆ เขาก็เริ่มรู้สึกผิดปกติ

     ลิเดียตัวสั่นเทา น้ำตาคลอ นั่งคุกเข่าตรงหน้าลูก้า มือทั้งสองจับจู๋น้องชายเบา ๆ แต่ไม่กล้าขยับต่อ เธอไม่เคยทำเรื่องแบบนี้กับผู้ชายมาก่อน ยิ่งมีคนนับหมื่นจ้องมอง ยิ่งกลัวจนแทบขาดใจ

     “พี่… พี่อมสิ” ลูก้ากระซิบเสียงสั่น แต่ความเงี่ยนจากสมุนไพรยังพุ่งพล่าน เขาจึงยกมือถกผ้าคลุมบางของตัวเองขึ้น แล้วจับหัวพี่สาวกดลงเอง

     ปากแดงอวบของลิเดียถูกยัดจู๋น้องชายเข้าไปเต็มคำ “อึกกก!” เธอสำลักทันที น้ำลายไหลย้อย น้ำตาไหลพราก แต่ลูก้าไม่หยุด เขาเด้าสะโพกกระแทกปากพี่สาวแรง ๆ “ปั้บ ปั้บ ปั้บ” เสียงเนื้อกระทบปากดังสนั่น

     ลิเดียร้องไห้ในลำคอ “อึก… อึก… น้อง… เจ็บ…” แต่ลูก้าไม่ฟัง เขาเด้าต่อ จู๋ชนคอหอยพี่สาวจนเธออาเจียนน้ำลายผสมเลือดจาง ๆ

     แต่ยิ่งเด้า ลูก้ายิ่งรู้สึกผิดปกติ

     ความเสียวที่ควรจะพุ่งปรี๊ดกลับค่อย ๆ จางลง เพราะเห็นพี่สาวร้องไห้ ตัวสั่น ตาแดงก่ำ มันทำให้เขาหมดอารมณ์ จู๋ที่เคยแข็งตุงเริ่มอ่อนตัวลง แม้สมุนไพรจะยังทำให้เลือดสูบฉีด แต่จิตใจเด็ก 12 ปีรับไม่ได้

     “ทำไม… ทำไมไม่เสียวแล้ววะ…” ลูก้ากระซิบกับตัวเอง พยายามกระแทกต่อ แต่ยิ่งแรง จู๋ยิ่งหด

     มองรอบ ๆ คนอื่น ๆ เริ่มแตกกันแล้ว

     โทมัส เด็กแสบที่เคยเยาะเย้ยเขา กระแทกปากสาวข้างบ้านแรง ๆ จนน้ำควยข้นพุ่งทะลักออกมุมปากสาว น้ำว่าวไหลเยิ้มลงคางเป็นสายขาวข้น สาวนั้นกลืนลงคออย่างหอบเหนื่อย โทมัสหันมามองลูก้าแล้วยิ้มเยาะ “ช้าไปแล้วว่ะ มึงแพ้แน่!”

     เด็กคนอื่น ๆ แตกตาม ๆ กัน บางคนครางลั่น บางคนน้ำแตกกระจายพื้นทราย บางคนร้องไห้เสียวผสมกลัว

     เสียงประกาศดังขึ้น “ครบสิบคนแล้ว! ผ่านรอบ!”

     ลูก้ายังไม่ทันตั้งตัว

     เสียงธนูดัง “แซ่ดดดด!”

     ลูกธนูเล่มใหญ่จากทหารลีเจียนด้านบนชั้นสูง พุ่งทะลุตูดลูก้าเข้าไปเต็มแรง ปลายธนูทะลุออกมาทางปากพี่สาวที่ยังคาบจู๋น้องชายค้างอยู่

     เลือดพุ่งฟักเป็นสายร้อน ๆ จากทั้งสองร่าง ไหลทะลักปนกันเป็นกองใหญ่

     ลูก้าร้องลั่นเสียงหลง “อ๊าาาาาาาาา!” ความเจ็บปวดทะลุทะลวงทั้งตัว ธนูแทงทะลุจากตูดขึ้นมาถึงปาก ทำให้เขากัดฟันแน่น เลือดไหลจากมุมปาก

     ร่างของเขาแทบทรุด แต่ธนูยังยึดไว้ ทำให้เขายืนค้างทับร่างพี่สาวที่ตาค้างไปก่อนแล้ว ปากยังอ้ากว้างคาบธนูและเลือด ลิเดียตายคาที่ หน้าซีดขาว ตาเบิกโพลงไร้ชีวิต

     ลูก้าค่อย ๆ ล้มลง ทับร่างไร้วิญญาณของพี่สาว เลือดอุ่น ๆ ไหลท่วมตัวเขา

     สายตาค่อย ๆ มัว เขาเห็นภาพสุดท้ายคือโทมัสยืนโด่หัวเราะเยาะ “แพ้แล้วว่ะไอ้ลูกหมา! มึงโง่ชิบหาย!” เสียงหัวเราะของโทมัสดังก้องปนกับเสียงโห่ร้องด้วยความสะใจ ของผู้ชมในโคโลเซียม ก่อนจะค่อย ๆ ดับวูบไปพร้อมความมืด

     ความว่างเปล่า ไม่มีอิสระ ไม่มีวังใหญ่

     มีแต่เลือด ความเจ็บปวด และความตายของพี่สาวที่น้องชายเป็นคนฆ่าด้วยมือตัวเอง...

     คุณเลือกผิดและทำลูก้าตาย! >>กดกลับไปเลือกใหม่<<