ทางเลือก 2: เลือกทหารหนุ่มกำยำ

     หลังจากเลือดของเด็กที่ตกรอบยังอุ่น ๆ ไหลนองพื้นทรายโคโลเซียม เด็กที่รอดเหลือเพียง 4 คนยืนตัวสั่น กรรมการประกาศให้เลือกทหารลีเจียนที่ถือหอกมา 1 คน ห้ามซ้ำกัน

     ลูก้ามองลูเซียสที่ยืนตัวสั่นอยู่ข้าง ๆ เด็กน้อยตาแดงก่ำ ยังมีเลือดกระเซ็นติดหน้าไม่หาย เขาคิดในใจ “ถ้าเราเลือกทหารหนุ่มกำยำ คงควยใหญ่ช่วยให้ผ่านด่านนี้ได้ง่ายกว่า… ส่วนลูเซียสจะเป็นยังไงไม่สนใจแล้ว เพราะต้องแข่งกันอยู่ดี”

     ลูก้าเดินไปชี้ทหารหนุ่มกำยำ กล้ามแน่น อายุราว 20 กว่า ร่างสูงใหญ่ เกราะเหล็กสะท้อนแสงแดด “ผมเลือกทหารคนนี้!”

     ลูเซียสมองลูก้าด้วยสายตาผิดหวังน้ำตาคลอ ที่ไม่สนใจจนเขาต้องได้คู่ทหารแก่แทน “พี่ลูก้า…” แต่ไม่กล้าพูดอะไร ทหารผลักเด็กน้อยไปหาทหารแก่หัวโล้นหนวดขาว อายุราว 50 ตัวผอมแต่ตาโหด

     เมื่อเลือกครบคู่กันหมด พิธีกรเดินขึ้นแท่นสูง ตะโกนก้อง

     “บททดสอบที่สาม! ให้เด็กอมควยทหารที่เลือกไว้จนน้ำแตก! ห้ามใช้มือช่วย ห้ามกัดเด็ดขาด! ใครทำให้ทหารแตกก่อน 2 คนแรก จะผ่านเข้ารอบทันที! ที่เหลือ… หัวหลุดออกจากบ่าแน่!”

     ทหารทั้ง 4 นายควักดาบเหล็กคมกริบออกจากฝัก จ่อคอเด็กคู่ตัวเองทันที อีกมือหนึ่งจับควยใหญ่ยาวออกมาจ่อปากเด็กไว้

     ลูก้าและลูเซียสหน้าซีดเผือด ความกลัวทะลักขึ้นมาจนขาสั่น

     ดาบเย็นเฉียบแนบคอหอย ปลายแหลมจ่อคอเด็กน้อยจนเลือดซึมจาง ๆ

    

     พิธีกรสั่ง “เริ่ม!”

     เด็กเอวบางหน้าหวาน อมควยทหารของตัวเองก่อนคนแรกแบบไม่ลังเล ลิ้นตวัดวนรอบหัวควยใหญ่ ดูดแรงจนแก้มบุ๋ม ลีลาเด็ดเหมือนอมมาบ่อยมาก ทหารครางต่ำ “อื้มม… อมดีว่ะไอ้เด็กนี่"

     ทหารหนุ่มจิกหัวลูก้า กดลงแรง “อมดี ๆ ห้ามโดนฟันนะมึง!”

     ลูก้าไม่เคยอมมาก่อน แต่พยายามจำที่คุณตาเคยอมให้เขา เริ่มจากอ้าปากกว้าง คาบควยขนาดใหญ่เส้นเลือดปูดโปนเข้าไปเต็มคำ

     หัวแดงบานเป่งถูไถรอบปากเขา ลูก้าใช้ลิ้นดุนวนรอบหัวควย ดูดเลียเม็ดแถวหัวหยัก ขณะที่ดาบเย็น ๆ จ่อคอหอยเขาไปด้วย

     แต่ก็สู้เด็กเอวบางไม่ได้ เขาอมอยู่สักพักก็ทำเอาน้ำข้นทหารพุ่งทะลักเต็มปากเด็กนั้น เขาอ้าปากโชว์น้ำว่าวขาวเยิ้มเต็มปากด้วยความดีใจในขณะที่พวกผมยังช็อคกันอยู่ กรรมการประกาศ “คนแรกผ่าน!”

     เหลืออีก 3 คนต้องแข่งกันเอง เพื่อเข้ารอบเป็นคนสุดท้าย คือลูก้า ลูเซียส และเด็กผอมแห้งอีกคนที่ไม่รู้ชื่อ

     ลูก้าอมจนปากเริ่มชาเพราะรอยหยักถูไถรอบริมฝีปาก เขาเริ่มสำลักน้ำลายตัวเองจนต้องขอพักหายใจ “ขอพัก… แค่นิดเดียวครับ…” แต่ทหารไม่สน กดหัวลงต่อ

     หันไปข้าง ๆ เห็นลูเซียสคาบควยเหี่ยว ๆ ของทหารแก่ไว้ทั้งน้ำตา

     เด็กน้อยร้องไห้สะอึก น้ำตาผสมน้ำลายไหลย้อยเต็มคางขาวซีด หยดเต็มหน้าอกเล็ก ๆ

     ดาบจ่อคอเด็กน้อยจนเลือดซึมเป็นเส้นบาง ๆ

   

     และไม่นาน ความฝันก็พังทลาย เด็กผอมแห้งตะโกนออกมาเสียงดัง “แตกแล้ว!” พร้อมอ้าปากโชว์น้ำว่าวสีขาวเยิ้มเต็มปากไปอีกคน

     กรรมการประกาศ “คนที่สองผ่าน!”

     ในวินาทีนั้น ลูก้าเหมือนรู้ชะตากรรมตัวเอง

     หันไปมองลูเซียสที่กำลังร้องไห้ ทหารแก่เลื่อยคอเด็กน้อยช้า ๆ “ฉึก… ฉึก…” เสียงเนื้อขาดดังน่าขนลุก

     ร่างเล็ก ๆ ของลูเซียสล้มลงกองกับพื้น ตายังค้างปากคาบควยทหารแก่คาไว้ เลือดพุ่งทะลักจากคอขาดวิ่น

     ลูก้ารู้สึกของเหลวบางอย่างไหลออกจากปากตัวเอง ไม่ใช่น้ำลายหรือน้ำว่าว แต่เป็นเลือดสด ๆ ที่ทะลักจากคอที่ถูกเลื่อยจนขาดสะบั้นไปอีกคนต่อจากลูเซียส

     ตอนนั้นลูก้ารู้สึกท่อนบนของตัวเองเบาหวิวเหมือนลอยได้

     ทหารยกหัวเขาขึ้นชูต่อหน้าคนดู เสียงเชียร์โห่ร้องดังก้องโคโลเซียม

     

     ภาพสุดท้ายที่ลูก้าเห็นคือแม่ของเขายืนร้องไห้อยู่กับพ่อจนเป็นลมล้มลง

     เสียงหัวเราะของชาวเมือง เสียงดาบเลื่อย เสียงเลือดหยด

     ทุกอย่างค่อย ๆ ดับวูบลง

     จนไม่เหลือความรู้สึกอะไรอีกต่อไป

     ไม่มีอิสระ ไม่มีวิหารใหญ่ ไม่มีแม้แต่ความตายที่สงบ

     มีแต่ความเจ็บปวด ความผิดหวัง และความว่างเปล่าที่กลืนกินทุกอย่าง...

    คุณเลือกผิดและทำลูก้าตาย! >>กดกลับไปเลือกใหม่<<