เกาะแห่งความรัก และความเสียว ตอนที่4

Fujishirou168

มุมของไมโล
สวัสดีครับ ผมชื่อไมโล ชื่อจริง คือ เมษสุวรรณ อายุ 22 ปี สูง 185 ซม. หล่อล่ำ มีกล้ามพองาม ไว้ผมยาวถึงติ่งหูแบบเท่ๆ คล้ายๆกับภูผา ในนิยายเรื่อง A Day with Hill Girl ผมพบเธอบนดอย! ใส่เสื้อยืดสีแดงบ่าคอดำ กางเกงยีนส์สีน้ำเงิน รองเท้าผ้าใบสีขาว-แดง ผมหล่อจนได้รับฉายาเลยแหละ ว่าเจ้าชายรูปงามตอนอยู่แผ่นดินใหญ่ ตอนนี้ผมกำลังขึ้นเรือ จากแผ่นดินใหญ่ไปเกาะหามฉลี ไปตั้งรกรากใหม่ที่ดีกว่าเดิม และไปหาไอ้ฟูจิเพื่อนผมด้วย
แต่ทันใดนั้นเอง!!!!!
ก็มีหนุ่มร่างเล็ก สูงประมาณหัวไหล่ผม ใส่ชุดเสื้อยืดสีขาว กางเกงขาสั้นสีน้ำตาล รองเท้าแตะก็เดินเข้ามาชน เขาดูน่ารักมาก หน้าตา ผมยาวเล็กน้อยสีเหลือง แบบในรูป

เขาดูน่ารัก น่ากอดมาก เหมือนเด็กตัวน้อยๆ"ขอโทษครับ" เขาตอบอย่างตื่นกลัว ผมเริ่มใจเต้น เขาท่าทางลุกลี้ลุกลน "ไม่เป็นไรครับ" ผมตอบอย่างสุภาพ แต่จู่ๆ!!!เขาก็หกล้ม จากการที่เรือโคลง ด้วยมนต์เสน่ห์อะไรซักอย่าง ผมยื่นมือ "จับมือผมไว้" ผมเสนอ เขาจับมือผม แล้วลุกขึ้นมา แม้จะเป็นช่วงสั้นๆ แต่ผมก็รู้สึกสั่นสะท้านหัวใจ อยากปกป้องเขาจัง "นายชื่ออะไรเนี่ย" ผมถาม เขาหน้าแดงชั่วครู่ แล้วก็พูด "ชื่อมิลค์ครับ"เขาตอบ "อายุเท่าไหร่เนี่ยเรา"ผมถามอีกครั้ง "16 ครับ" เขาตอบ ผมรู้สึกดี ที่ได้ข้อมูลเขา ผมเลยแนะนำตัวบ้าง "พี่ชื่อไมโลนะ อายุ22 พี่พึ่งจะย้ายเข้ามาที่นี่ครั้งแรก จะมาอาศัยกับเพื่อน" หลังการแนะนำตัว เขาตอบกลับอย่างน้ำเสียงที่มั่นใจกว่าเมื่อกี้ "ผมอาศัยอยู่เกาะนี้แหละ นี่พึ่งกลับไปเที่ยวเล่น"
"แล้วอาศัยที่ไหนล่ะ"ผมถามกลับ
"หมู่บ้านดอนหีแหก ลงท่าหามฉลี ต่อสาย 522ไม่ก็ 26,34,39,59,503 ไปได้เลย"
"พี่อยู่หอแต๋วแตกนะ แต่ไปไม่ถูกอะ"
"ขึ้นสายเดียวกับก็ได้นี่ แต่ต้องลงก่อนผมสัก 2-3 ป้าย ลงแถวหาดหีขาวป้าย 4 น่ะ"
ว้าว ผมกรี๊ดในใจ หมุ่มหล่อชวนด้วย แต่ผมก็เก็บความรู้สึกไว้
แต่จู่ๆ!!! ผมรู้สึกเวียนหันกะทันหัน และคลื่นไส้่อย่างมาก จึงวิ่งไปที่กราบเรือ แล้วสำรอกอาเจียนออกมาจนหมด คงเพราะเมาเรือด้วย มิลค์รีบเข้ามาลูบหลังผมขึ้น"มีเท่าไหร่ออกให้หมดเลยนะ"เขาบอก ผมอาเจียนส่วนที่เหลือออกมา แล้วหยิบน้ำในกระเป๋าให้ผมดื่ม ผมดื่มเข้าไปครึ่งขวด"ขอบใจมาก"ผมกล่าวขอบคุณเขา แล้วรู้สึกว่าร่างกายผมจะไม่ไหวแล้วอย่างไม่ทราบเหตุผล คือรู้สึกปวดท้องแบบหน่วงๆ ผมคว้าตัวเขากอด ตอนนั้นผมเจ็บจนน้ำตาไหลออกมา เหมือนมีอะไรจะไหลออกจากทวารหนัก แต่ผมพยายามอั้นเอาไว้ มันเหมือนกับไม่ใช่อึ มันเหมือนของเหลวอะไรบางอบ่างที่เป็นน้ำๆ
จนกระทั่ง!!! เรือได้จอดเทียบท่าหามฉลี แรงสั่นสะเทือนจากการที่เรือจอดเทียบท่ามันทำให้ผมอั้นบางสิ่งไม่อยู่ จู่ๆก็มีเลือดไหลออกมาจากบริเวณทวารหนัก ไหลออกมาเยอะมากจนซึมกางเกงในออกมาเป็นวงใหญ่ จนกางเกงยีนส์ของผมมีสีแดงบริเวณก้น ซึ่งความเจ็บปวดก็เข้ามาสู่ร่างกายอย่างรุนแรง
"อ๊ากกก!!!!!!" ผมร้องอย่างไม่อายคน
"พี่ เดี๋ยวผมพาไปหาหมอ ทนหน่อยนะ"มิลค์พูดกับผม ผมมีกำลังใจกันฟันขึ้นมา

มุมของมิลค์
สวัสดีครับ ผมชื่อมิลค์ ชื่อจริง มธุวัน อายุ 16 ปี สูง 163 ซม. ผมเจอกับชายคนหนึ่งที่บนเรือ เขาตัวสูงกว่าผมมาก ร่างกายบึกบึน แต่อ่อนโยนมาก คุยสนุก ชื่อไมโล 555 ชื่อน่ารักจัง แต่พอเขาเมาเรือ ก็เกิดเรื่องแปลกๆ เขามีเลือดออกทางทวาร ผมเลยรีบพยุงเขาลงเรือ แล้วพาไปคลินิคหมอหมึกดุ๋ย ซึ่งอยู่เกาะหีโบ๋(หมายถึงท่าจอดรถเมล์ คล้ายๆอนุเสาวรีย์ชัยฯในโลกจริง) ที่อนุเสาวรีย์โลมาแหกหี ไม่รู้เพราะอะไร ผมจึงเป็นห่วงเค้าจัง น้ำตาผมเริ่มไหลอย่างไม่ทราบสาเหตุ ผมหันไปหาเขา ซึ่งสีหน้าไม่สู้ดี ผมกัดฟันสู้เพื่อจะพาเขาไปรักษา ให้เขาหายจากอาการเจ็บทรมาณนี้ให้ได้
เมื่อเข้าสู่คลินิคหมอหมึกดุ๋ย ซึ่งตอนนั้นโชคดีไม่มีคน หมอหมึกดุ๋ย ซึ่งมีรูปร่างผมยาวสีเขียว นัยน์ตาสีเขียว ใส่หมวกลายสโนว์แมนก็ลุกจากม้านั่ง "เชิญคนป่วยเข้าห้องฉุกเฉินครับ" ผมทำตามที่หมอสั่ง เมื่อผมวางเขาที่เตียง หมอก็สั่งอีก "ญาติคนไข้กรุณารอข้างนอกก่อนครับ" ผมทำตามหมอ ผมไปนั่งรอที่หน้าห้องฉุกเฉิน ผมกังวลใจอย่างมากโดยไม่สามารถทราบสาเหตุได้ ผมรู้จักพี่เขาไม่นาน แต่ทำไมผมถึงเป็นห่วงพี่เขาจังนะ เหมือนมีมนต์สะกด ที่ทำให้ไม่อยากทิ้งเขาไว้แล้วกลับบ้านเลย

มุมของหมอหมึกดุ๋ย
สวัสดีครับ ผมหมอหมึกดุ๋ย อายุ 27 ปี สูง 176 ซม. เป็นหมอของที่คลินิคมาแล้วพักนึง เดิมผมเป็นหมอของโรงพยาบาลนะ แต่เบื่อระบบอันซับซ้อน แยกตัวมาเปิดคลินิคซะเลย วันนี้ไม่ค่อยมีคนเลย จนกระทั่งมีชายร่างเล็กน่ารักตนหนึ่งพาชายร่างใหญ่มา เขาคงเป็น....เพื่อนกันละมั้ง เขาวางชายร่างใหญ่เสื้อแดงป่าแขน(เสื้อ)ดำลง เขามีเลือดออกทางทวารหนัก ผมสั่งให้เขาถอดกางเกง เพื่อจะทำแผล เขาเขินอาย และหน้าแดง "จะอายอะไร ผู้ชายเหมือนกัน" ผมใช้ประโยคฮิตนี้กับคนไข้ผู้ชายขี้อายประจำ เขาจึงยอมถอดกางเกงยีนส์สีน้ำเงิน เผยให้เห็นกางเกงในสีขาวเปื้อนเลือด และถอดมันออก "หันตูดมาครับ" ผมบอก เขายอมหันมา ผมตรวจดูสักครู่ พบว่ามีแผลภายในทวารหนัก ผมถามสาเหตุ "ก่อนหน้าคุณได้...เอ่อ ผมขออนุญาติละลาบละล้วงนิดนึงนะครับ คุณได้ทำกิจกรรมบางอย่างที่เสี่ยวกับการเกิดแผลต่อทวารหนักมั้ย" เขาตอบอย่างเขินอาย "ผะ...ผะ...ผม...เอ่อออ"ง

เพราะอะไรไมโลถึงมีเลือดออกทางตูด มาลุ้นกันตอนหน้า สำหรับวันนี้ สวัสดีครับ

minone

ขอบคุณครับผม

pakhawma

ขอบคุณมากคับ

Intra

ขอบคุณครับ

lumos

ขอบคุนมากนะครับ

zakimi

ขอบคุณครับ

aonz

ขอบคุณครับ

0966

ขอบคุณคับ

Teamkung

ขอบคุณมากนะครับ

Lovenow

ขอบคุณครับ

kisskristin

น่าติดตามครับ

dojikung

ขอบคุณครับ

MissA

ขอบคุณครับ

MissA

ขอบคุณครับ

zakimi

ขอบคุณครับ

love-w

ขอบคุณครับผม

jatuAAA

ขอบคุณครับ

sirsar

ขอบคุณมากครับ

โบนัส

ประจำเดือนมาป่าวไมโล555

toonhub

หรือจะเป็น เป็น เป็รไรอะ ตลกมะ 555
ขอบคุณนะครับ