รักว้าวุ่นของคุณชาย 8

virushaha

รักว้าวุ่นของคุณชาย 8
บอยเดินจะออกไป แต่แล้วก็ได้ยินรถขับออกไป แล้ว เจ้าบิวน้องตัวดีของเขาก็เดินเข้ามา “ทำไมกลับดึก  บอกแล้วไงว่าพ่อแม่ไม่อยู่บ้าน  ปล่อยให้ชั้นอยู่คนเดียว อยากตายรึไง”  ผมด่ามันเพราโกรธและกลัว แล้วเอามือที่กำหมัดเบากระแทกหัวมัน  “โอ๊ย!!!!!  อะไรของพี่เนี่ย  ผมจะรู้มั้ยละว่าพ่อไม่อยู่   บอกผมตอนไหนเนี่ย”  เจ้าบิวมันเอามือเกาหัวเบาๆแล้วทำหน้าดุๆ ทำเอาผมงงครับ  ทั้งๆที่บอกมันไปแล้วนิ แต่สีหน้ามันไม่ได้โกหก “พี่ก็โทรไปบอกแล้วนะ แล้วกินอะไรยัง” ผมพูดมองหน้ามันทำท่างงๆ สงสัย  “กินแล้วครับ.......แต่ผมยังไม่ได้รับโทรศัพท์เลยนะพี่บอย” บิวพูดแล้วหยุดคิดแล้วพูดต่อว่า “สงสัยพี่แบงค์รับโทรศัพท์ตอนที่ผมไปเข้าห้องน้ำแน่ๆ แล้วทำไมพี่แบงค์ไม่บอกผมหน๊า............ว่าพี่โทรมา” บิวพูดพร้อมกับหันหน้ามามองหน้าพี่แล้วทำหน้าสงสัยว่าทำไมแบงค์ไม่บอกว่าพี่เขาโทรไป “อ่อๆๆ  งั้นช่างเถอะๆ” ผมตอบเจ้าบิวมันไปพยายามปกปิดความอาย แต่ในใจคิดว่า จะเอาหน้าไปสู้มันยังไงนะ  นึกแค่เจอหน้าก็อายแล้ว คืนนั้นบอยนอนไม่หลับอีกแล้ว   ทำไมนะเหรอ  ก็เพราะทั้งเรื่องแบงค์และพี่เก่ง  บอยพลิกไปพลิกมา  คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้   ทั้งอายสุดๆ และมีความสุขที่สุด  จนเผลอหลับไปทั้งๆที่ปากยังยิ้มเล็กยิ้มน้อยอย่างมีความสุข แต่บอยไม่รู้เลยว่าในใจเขามีบางสิ่งกำลังก่อตัวอยู่ทีละนิดๆ เพราะบอยก็แอบปลื้มแบงค์อยู่ลึกตั้งแต่เห็นครั้งแรกตอนม.5 ตอนนั้นไปว่ายน้ำกับคิม แต่คิมพาแบงค์ไปด้วย บอยจึงได้รู้จักแบงค์ตอนนั้น แต่ไม่สนิทกันเท่าไร
หลังจากวันนั้น  วันที่พี่เก่งมาติวเคมีให้บอย บอยก็รู้สึกได้ว่า พี่เก่ง เงียบๆไป  ไม่ค่อยว่างมาหาเขาเหมือนเมื่อก่อน  ทำให้บอยน้อยใจและ ไม่ค่อยจะรับโทรศัพท์พี่เก่งสักเท่าไร  ถึงจะรับก็คุยไม่นานแล้ววางไป  บิวเห็นพี่เขานั่งซึมๆเงียบที่โต๊ะใต้ต้นไม้(ที่ๆติวเคมี)อยู่พักหนึ่งแล้ว จึงเข้าไปคุยกับพี่เขา “พี่บอย ผมว่าพี่เก่งนะ ยังไงๆอยู่นะ” ผมหันไปมองเจ้าบิวที่ตอนนี้หันมาพูดกับผม หน้าตาเอาจริงเอาจัง  “ยังไงๆ นี่ยังไง  พี่งงนะ ”  ผมตอบเจ้าบิวแล้วทำหน้างงๆดุๆ   ขมวดคิ้ว  “ผมได้ข่าวมาว่าพี่เก่งมีแฟนอยู่แล้ว” ผมทำหน้างงขึ้นไปอีกแล้วบอกเจ้าบิวไปว่า “ก็แน่สิ.........แฟนพี่เก่งก็นั่งอยู่นี่ไง” ผมพูดไปยิ้มๆไป เห็นสีหน้าเจ้าบิวตอนแรกงงกับคำพูดแต่แล้วก็ถอยหายใจออกมา “เฮ้อ...........ผมหมายถึง  แฟนคนอื่นนะ  ไม่ใช่พี่ที่เป็นแฟนพี่เก่งอีกคน”  ผมได้ยินประโยคสุดท้ายถึงกับทำหน้าตาเคร่งเครียด คิ้วขมวด ผมโกรธเจ้าบิวมันมาก “พูดแบบนี้ได้ไง   ใครบอกแก” ผมตะคอกถามเจ้าบิวเต็มเสียง  “รู้มาก็แล้วกัน   อย่าไปหลงไอ้พี่เก่งให้มากนะ เดี่ยวจะหาหลักฐานมาให้ดู  คอยดูสิ”  ผมอึ่งกับคำพูดของเจ้าบิว เพราะไม่เคยเห็นมันโมโหขนาดนี้เวลาผมตะคอกใส่มัน  ผมชักหวั่นๆแล้วละครับ....... ไม่สิ พี่เก่งไม่เป็นแบบนี้แน่..........ผมเชื่อพี่เขา       แต่ส่วนลึกในใจของบอยกลับกัวไปหมดกับคำพูดของบิว  บอยได้แต่กลุ้มใจมากกว่าเก่า   บอยนึกถึงที่คุยกับพี่เก่ง  ที่พี่เขาบอกว่า ไม่ว่างบ้าง  งานยุ่งบ้าง  ซึ่งทำให้ทั้งสองคนไม่ค่อยได้เจอกันเลย   บอยนั่งซึมอยู่ทุกวัน  ที่เดิมๆ  และร้องให้เวลานึกถึงคำพูดของบิว และการกระทำของพี่เก่ง  แต่เขาก็ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่า  พี่เขาไม่เป็นแบบนั้นแน่  หลังจากที่บอยไปสอบเข้ามหาวิทยาลัย   และฟังผลประกาศ  เขาสอบได้จริงๆ ไม่ใช่สายวิชาเคมีที่คิดกัน  แต่เป็นคณิตศาสตร์  คณะวิทย์ซะด้วยสิ    เห็นแบบนี้บอยก็ไม่ได้มีความสุขเลย  
คือแบบอัพกับโทสับนี่โคตทำไรไม่ได้ดั่งใจอะ เศร้า!!!!!!

minone

ขอบคุนนะคับ

view99

ไงต่อ

nuangnut1996

ขอบคุณครับ

CRYSTALS

ขอบคุณครับ

sugarxxx

น่าสนใจครับว่าบอยจะรู้อะไรกับเก่งบ้าง

4_NAY

คงไม่ใช่แบงค์นะ

tajarak

ขอบคุณครับ

pikla

ขอบคุณ

pikla

ขอบคุณครับ

Anuwat

สนุกดี

EH700

ขอบคุนครับ

waragon

ขอบคุณมากครับ

Deer651

ขอบคุณครับ

pierce

หลักฐานของบิวคือไรอ่า
แล้วพี่เก่งมันไปทพไรไว้อ้ะ

0966

ขอบคุณคับ

thine

ขอบคุณมากครับ

parisatlover

ชอบใจมากนะคะ

boobooboy

หือ มันมีแฟนแล้วงั้นดิ