รักว้าวุ่นของคุณชาย 7

virushaha

ก่อนอื่นต้องขอโทษนะคับ คือ ไม่ได้เขียนใหม่ แต่เอาที่เขียนไว้อัพให้ ในตอนแรกก็คิดว่า จะเขียนใหม่ให้นะ แต่ไปๆมาๆ ไม่มีเวลา เลยอัพตอนเก่าให้ ซึ่งตอนที่เขียนทิ้งไว้ ตอนนั้นเขียนได้11ตอน รับรองตอนที12 เขียนใหม่แน่555555(ก็แน่สิ มึงไม่เขียนใหม่จะเอาที่ไหนอัพ ไอ้นักเขียนขี้โม้  แม้งโม้ไปวันๆ ไร้ความรับผิดชอบ ---->> เค้าขอโตดดดดค๊าบบบ)

              รักว้าวุ่นของคุณชาย 7
ขึ้นบันไดไปเห็นน้องแมวนอนเล่นอยู่กับลูกมันอย่างน่ารักเลยอดยิ้มไม่ได้  ทำให้พี่เก่งพูดขึ้นมาว่า “น่าอิจฉาจังนะเจ้าเหมียว  มีกอดด้วย”  พี่เก่งพูดจบก็หันไปกอดบอยที่กำลังเดินนำไปที่ห้อง  บอยเห็นว่าพี่เก่งกำลังจะมากอดเลยวิ่งเข้าห้องไป ทั้งสองวิ่งไล่กันดังคิกคักจนถึงในห้องบอย บอยหนีพี่เก่งไม่พ้น จึงถูกพี่เก่งกอดจนได้ “นอนกันเถอะ” พี่เก่งพูดเบาข้างหูผม  ผมทำตาโตหน้าดุใส่ “อยากจะนอนก็นอนไปสิ  แต่อย่าหวังว่าจะได้อย่างอื่น” ผมรู้ว่าตอนนี้พี่เก่งกำลังคิดอะไร  แน่นอนครับ ไม่พ้นจากเรื่องบนเตียงแน่ๆ ผมเห็นสีหน้าพี่เขาคนหมดหวัง  แต่ทำไงได้ ผมยังไม่พร้อมนิครับ  “พี่อยากนอนพักอะ  เหนื่อยจังเลย  นอนด้วยกันนะ”   พี่เก่งพูดเฉไฉ แล้วทำท่าอ้อนๆ  แต่ดูท่าทางน่าจะเหนื่อยจริงๆ เพราะสมองผมมันทื่อกันวิชานี้จริงๆ “ให้แค่กอดนะ” ผมพูดเท่านี้ดูสีหน้าพี่เก่งดีขึ้นมาหน่อยหนึ่ง  ทั้งสองจึงส้มตัวลงนอน โดยที่พี่เก่งนอนกอดบอยไว้ในอ้อมแขนหนาๆของเขา  แล้วผลอยหลับไป  ผมมองหน้าพี่เก่งที่กำลังหลับ  ใจแต้นตึกๆ ไม่เป็นจังหวะเลยครับ ตื่นเต้น แต่ก็รู้สึกอบอุ่น อากาศตอนนี้กำลังดีครับ หนาวๆนิดหน่อย แดดไม่แรง ผมนอนมองหน้าพี่เก่งอยู่พักหนึ่งก็ไม่รู้ว่าเผลอหลับไปตอนไหน  รู้สึกตัวอีกทีก็ใกล้จะ6โมงเย็นแล้วครับ พี่เก่งก็นอนมองหน้าผมแล้วพูดขึ้นว่า “เดี่ยวพี่กลับก่อนนะ”  พี่เก่งทำหน้าเศร้าๆแล้วลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ  “เดี่ยวผมออกไปส่งนะ” บอยพูดแล้วเดินตามพี่เก่งออกไปส่งหน้าบ้าน  “ขับรถดีๆนะครับ”  ผมเอ่ยบอกพี่เก่งพร้อมกับส่งยิ้มหวานๆให้  แล้วพี่เก่งก็ขับรถออกไป บอยยืนมองจนลับตาจากพี่เก่งแล้วเดินเข้ามาในบ้าน  “อะไรกัน ป่านี้แล้วยังไม่กลับอีก เดี่ยวเถอะ พากันไปถึงไหนนะ เจ้าคิมนะเจ้าคิม  แกพาน้องชั้นไปไหน  กลับมาโดนแน่”บอยบ่นพึมพำระหว่างทำกับข้าว เพราะวันนี้พ่อแม่กลับดึก  ตัวเองจึงต้องทำกับข้าวกินเอง ระหว่างทำก็เอามือควานหามือถือ “ฮัลโหล........เจ้าบิว วันนี้แกหาข้าวกินเองนะ พ่อแม่ไม่อยู่ อย่ากลับดึกไม่งั้นตาย  แค่นี้นะ” บอยพ่นคำบ่นปนด่าไปตามสายโทรศัพท์ โดยไม่ต้องการคำตอบ แล้ววางไป โดยไม่รุ้เลยว่า คนที่รับสายนั้นเป็นแบงค์  เพราะตอนนี้บิวไปเข้าห้องน้ำหลังจากออกมาจากดูหลังเสร็จ  บิวหยินโทรศัพท์มาดูเวลาแล้วลืมตัวว่ากางเกงตัวเองก็มีกระเป๋า เลยฝากมือถือไว้กับแบงค์  แล้วรีบไปห้องน้ำ  หลังจากบิวออกมาจากห้องน้ำ แบงค์ก็พาไปหาอะไรกิน โดยไม่บอกว่าบอยโทรมา  ร้านอาหารแห่งหนึ่ง คนไม่เยอะมาก พวกเขาเลือกนั่งที่ๆปลอดคนเพราะต่างก็ไม่ชอบที่ๆคนพลุพล่าน  พวกเขานั่งกินกันไป คุยไปถึงหนังที่เพิ่งดูจบอย่างสนุก “บิว....คนที่นั่งอยู่ที่บ้านเมื่อตอนเราไปหานะ ใครเหรอ” แบงค์ทำหน้าหงอยๆปนสงสัยหันไปถามบิว เพราะไม่เชื่อสายตาของตนว่านั่นคือ พี่เก่ง  “อ่อ....พี่เก่ง.....แฟนพี่บอยนะ” บิวพูดจบแบงค์ก็ทำหน้าตกใจไม่เชื่อหูตัวเอง พาลให้บิวและคิมหันหน้ามามองกันโดยบังเอิญด้วยความสงสัย “ทำไมเหรอแบงค์”  คิมหันมาถามแบงค์ด้วยความสงสัย แล้วแบงค์ก็เล่าให้ทั้งสองฟัง
บอยแหงนหน้าขึ้นมองนาฬิกาบนฝาหนังบ้าน  แล้วบ่นๆ “จะ3ทุ่มแล้วทำไมยังไม่กลับนะ เดี่ยวเถอะ  เจ้าบิวนะเจ้าบิว  บอกทั้งบอกว่าพ่อแม่ไม่อยู่  ยังจะกลับดึกอีก ” บอยบ่นพึมพำคนเดียวเพราะอะไรนะเหรอ  เพราะกลัวที่จะอยู่คนเดียว  บอยไม่ชอบอยู่บ้านคนเดียว   ไม่พ้นคนบ่นของบอยก็มีรถเก่งคันสวยแล่นเข้าในบ้าน  ทำให้บอยเดินหายกลัว  

MAMA11

ขอบคุณ​มาก​ครับ​

Bombom18

ขอบคุณครับ

Gngkung

ขอคุณครับ

view99

ไงต่อ

nuangnut1996

ขอบคุณครับ

CRYSTALS

ขอบคุณครับ

sugarxxx

เก่งเป็นใครเหรอ......

4_NAY

แบ็งค์เป็นอะไรกะเก่งแน่ๆ

harizon

ขอบคุณครับ

natthaphat.sam

ขอบคุนคราบ

yymomo

ขอบคุณครับสนุกดีนะ

pierce

อบงค์เล่าเรื่องพี่เก่งเรื่องไรอ่ะ

mcga

สนุกมากเลยครับ

parisatlover

ขอบคุณค่า

minone

ขอบคุนนะคับ