รุ้งเริงฝน1

mickyyy

ดอกไม้หน้าฝนเริ่มร่วงโรยหล่นทิ้งก้านดอกลงมาซบแนบแอบอิงกับพื้นดินเมื่อสิ้นฝนหยาดสุดท้าย คล้ายเป็นสัญญานบอกให้รู้ว่าฤดูฝนอันชุ่มฉ่ำกำลังจากไป ในขณะที่สายลมหนาวเริ่มพัดแผ่วอ้อยอิ่งเข้ามาแทนที่ ฤดูกาลผันเปลี่ยนไปตามวัฎจักรของมันปีแล้วปีเล่า และก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงตลอดเส้นทางที่มันเดินทางผ่าน
$ m) Y+ q/ j8 S' @! Y
แล้วความเปลี่ยนแปลงของกาลเวลาก็ก่อให้เกิดสิ่งมหัศจรรย์อันน่าพิศวงและชวนให้ลุ่มหลงแก่ผมในเช้าวันหนึ่ง
ซึ่งเป็นช่วงที่ลมหนาวกำลังก้าวเข้ามาเยือน หมู่บ้านเล็ก ๆ ที่แสนสงบในชนบท
6 \' C& F, N) p# sปีนี้ผมอายุ 12 ย่าง 13 (เพราะอีกเพียงไม่กี่เดือนก็จะ 13แล้ว) กำลังเรียนอยู่ระดับชั้นประถมปีสุดท้ายและก็เทอมสุดท้ายด้วย เป็นโรงเรียนขนาดเล็ก มีนักเรืยนรวมกันทุกระดับชั้นเกือบ 270 คน (จากสองหมู่บ้าน)
# U" U3 v; @) {8 W
9 ^: d+ V/ j9 T4 {2 p7 yสิ่งมหัศจรรย์ที่เกิดขึ้นกับผมที่เกริ่นแต่แรกนั่นก็คือ เช้านี้หลังจากสลัดผ้าห่มออกจากร่าง ตัดใจจากความอบอุ่นเพื่อลุกมาอาบน้ำแปรงฟันและเตรียมตัวไปเรียนเหมือนทุก ๆ วัน ภาระกิจแรกที่ทำตอนเข้าห้องน้ำคือเยี่ยวเพราะอั้นมาทั้งคืน ล้วงกระเจี้ยวออกมาและแอ่นตัวไปข้างหน้าตามเคยชิน ปรกติก็ไม่ค่อยได้สนใจอะไรมากนัก แต่วันนี้รู้สึกผิดสังเกต เอ๊ะทำไมกระเจี้ยวเราเปลี่ยนไป รู้สึกเหมือนมันจะพอง ๆ อวบ ๆ นิ่ม ๆ และยาวกว่าเดิม จับเต็มไม้เต็มมือกว่าวันที่ผ่าน ๆ มา โอ้ เกิดอะไรขึ้นกับเรานี่ ความง่วงกระโจนหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ รู้แต่ว่าความวิตกกระโดดมาทับจนตั้งตัวไม่ทัน มันเกิดอะไรขึ้น รวบรวมสติชั่วครู่ แล้วก้มลงมองน้องชายคนใหม่ให้เต็มตา มีมดหรืออะไรมากัดกระเจี้ยวตอนเราหลับหรือเปล่าหว่า พลิกซ้ายขวาไปมา ก็ไม่มีรอยกัดหรือรอยบาดแผลนี่นา แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ มันต้องมีสาเหตุสิ คิดในใจด้วยความกังวล พร้อมกับจับพลิกไปมาเพื่อตรวจหาร่องรอยอีกรอบ กำ จู่ ๆ กระเจี้ยวก็รู้สึกตัวขึ้นมา ค่อย ๆ แข็งตัวขึ้นช้า ๆ (เหมือนเรางัวเงียจากการตื่นนอนเลย) ยิ่งจับยิ่งพลิกก็ยิ่งแข็งชูชันขึ้น แล้วความใหญ่ความยาวก็เริ่มขยายพองขึ้นเต็มไม้เต็มมือยิ่งกว่าเดิมอีก แถมยังอุ่นไปทั่วท่อนลำ ทั้งตื่นเต้นทั้งกังวลปนกันไปหมด ไม่ใช่ไม่เคยกระเจี้ยวแข็งมาก่อน แต่เมื่อก่อน ถึงจะแข็งแต่มันก็ไม่ใหญ่และยาวอย่างนี้ ตอนนี้ดูมันผิดรูปผิดร่างไปหมด เมื่อจับมันตั้งตรงขึ้น เฮ่ย ส่วนหัวมันร่นเผยอเปิดออกนิดหน่อย เมื่อก้มมองใกล้ ๆ ทำให้มองเห็นรูที่ปล่อยน้ำเยี่ยวออกมานิด ๆ โคตรตื่นเต้นเลยเป็นความรู้สึกที่ยากบรรยายจริง ๆ พยามบีบนวดท่อนลำที่กำลังพองเต็มมือก็ไม่รู้สึกเจ็บปวดตรงไหน สรุปว่าแมลงไม่ได้กัดต่อยให้มันบวมแน่นอน แล้วลองกดส่วนหัวที่เปิดนิด ๆ นั่นพร้อมกับพยายามคลี่ดูร่องรู แต่มันก็เปิดได้ไม่มากแถมยังรู้สึกตึง ๆ จนเริ่มจะเจ็บนิด ๆ “รีบ ๆ หน่อยเพื่อนมารอแล้ว” เสียงของยายตะโกนเรียกมาจากตัวบ้าน ทำให้ผมต้องละความสนใจจากน้องชายคนใหม่ชั่วคราว แล้วรีบตักน้ำราดตัวละเลงฟอกสบู่จนทั่วตัว วันนี้ทำไมมีเรื่องตื่นเต้นเยอะจัง เพราะเมื่อมือผมสัมผัสกับพวงอัณฑะของตัวเองรู้สึกเหมือนมันใหญ่ขึ้นกว่าเดิมจนล้นอุ้งมือ ปรกติถ้าอาบน้ำตอนเช้ายิ่งหน้าหนาวอย่างนี้มันแทบจะหาไม่จอเพราะความหนาวทำให้มันหดคืนไปหมด แต่วันนี้แปลกจริง กระเจี้ยวแม้จะโดนน้ำที่ค่อนข้างเย็นแต่ก็ยังโด่จนชี้เด่ออกมาและยังผงกหัวหงึก ๆ พร้อมกับส่ายท่อนลำไปมาตามจังหวะการเคลื่อนไหวของผม เหมือนไม่ยอมจำนนต่อความเย็นของน้ำ ใจจริงผมก็อยากสำรวจและทำความคุ้นเคยกับน้องชายคนใหม่ให้มากกว่านี้ แต่ติดว่าเพื่อนมารอแล้ว
( k- E( E' J& p4 Yจึงต้องรีบอาบน้ำให้เสร็จเพื่อจะได้ไปเรียนพร้อมกัน
2 c. X$ z( ~' T- @/ M+ m  n0 j8 }
( Q% J; s" u& y& f, \ระยะทาง 3 กิโลเมตรจากหมู่บ้านไปถึงโรงเรียน อาจจะมองว่าไกล แต่สำหรับเด็กชนบททุกคนล้วนเคยชินกับการเดินไปกลับทุกวัน จนเป็นเรื่องธรรมดาซะแล้ว แต่งตัวเสร็จคว้ากระเป๋าหนังสือ พร้อมห่อข้าวก็กระโดดซ้อนท้ายจักรยานของเพื่อนรักทันที วันนี้พร้อมแล้วสำหรับการเดินทาง เชษฐ์ตะวัน หรือไอ้ ต็อก เป็นเพื่อนที่ผมสนิทมากที่สุดเรียนมาด้วยกัน โตมาด้วยกันก็ว่าได้ คุยกันได้ทุกเรื่องเถียงกันได้ทุกอย่าง แต่ก็รักและซี้กันที่สุด ปรกติก็ไม่ค่อยได้สนใจอะไรมันมากนักหรอกเพราะเห็นมันก็เหมือนเห็นตัวเอง ต็อกสูงเท่า ๆ กันกับผมคือประมาณ 152 – 153 ซึ่งก็ถือว่าสูงพอสมควรสำหรับเด็กวัยนี้ ผมเป็นคนผิวสีแทน ต็อกเป็นคนผิวขาว นอกจากเป็นคนที่อัธยาศัยดีแล้วยังหน้าตาดีด้วย อืมม์ก็เพิ่งสังเกตนะว่ามันหน้าตาดี วันนี้มันก็ปั่นไปคุยจ้อไปเหมือนเคย แต่ผมกับคุยน้อยกว่าที่เคย เพราะยังรู้สึกตื่นเต้นและสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่หาย ก็เลยจดจ่อแต่เรื่องกระเจี้ยวตัวเองจนบางทีไม่ได้ฟังว่ามันคุยเรื่องอะไร
“เฮ่ย มึงฟังกูพูดป่าวนี่” ไอ้ต็อกถามเมื่อไม่เห็นผมตอบ
. _$ V- @  ]/ K4 s7 h5 U) P“อือ กำลังฟังอยู่” ผมบอก
“กูพูดเรื่องไรมึงรู้ป่าว” มันย้ำ
“ไม่รู้ ก็มึงเล่นพูดซะหลายเรื่อง” ผมบอกมันพลางแก้ตัว
“ กูเพิ่งพูดเรื่องเดียวเอง มึงเป็นไรของมึงวะวันนี้ ท้องผูกหรือไงวะ” นั่นโดนจนได้
5 O9 r6 f0 t3 ^) D3 @8 d“ไม่มีอะไร แค่คิดอะไรเพลิน ๆ นิดหน่อย” ผมแถลง
4 i, F& e5 T+ ]7 l% m0 g“แล้วมึงคิดเรื่องอะไรวะ ที่ว่าเพลิน ๆ บอกกูได้ป่าว เผื่อกูจะได้เก็บไปคิดเพลิน ๆ เหมือนมึงบ้าง” มันไม่ยอมลดละ
“เอาไว้ถึงโรงเรียนก่อนเดี๋ยวกูบอก” ผมบอก
“ได้ กูรอได้” มันบอก พร้อมออกแรงปั่นจักรยานให้เร็วขึ้น อาจเพราะอยากให้ถึงโรงเรียนเร็วหรือเพื่อให้ร่างกายอบอุ่นขี้นอันนี้ก็ยากจะเดา
“เฮ้ย ไอ้ต็อก ไอ้เขต พวกมึงจะรีบไปไหนวะ รอพวกกูด้วย” เสียงตะโกนเรียกมาจากข้างหลัง ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าเป็นไอ้ย้ง เพราะเสียงห้าว ๆ อย่างนี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากมัน ย้งอายุมากว่าพวกเรา 1 ปี ตัวโตและค่อนข้างสูงกว่าผมนิดหน่อยอาจประมาณ 3 – 4 เซ็นต์ ผิวเข้ม แต่เรียนชั้นเดียวกันเพราะมันย้ายบ่อยตอนเด็กเล็ก ๆ ทำให้เรียนไม่ต่อเนื่อง สุดท้ายครอบครัวก็มาลงหลักปักฐานที่หมู่บ้านของเรา มันจึงได้เริ่มเรียนต่อประถม 5 พร้อมพวกเรา แต่เพราะความเคยชินพวกเราจึงไม่ได้เรียกมันว่าพี่ ซึ่งมันก็ไม่ได้สนใจเพราะถือว่าเป็นเพื่อนกัน
“เก่งจริงตามให้ทันสิวะ” ไอ้ต็อกร้องท้าออกไป พร้อมกับเร่งปั่นจักรยานให้เร็วขึ้น
6 t5 J! P3 p, r4 m! l“ได้เลยพวก” ไอ้ย้ง ไอ้กานต์ รับคำท้าและเร่งปั่นจักรยานให้เร็วขึ้นเหมือนกัน ฝ่ายเราก็ไม่ยอมแพ้เร่งความเร็วเพื่อหนีให้ห่าง คนอื่น ๆ ก็ไม่ยอมลดละ สุดท้ายก็ถึงโรงเรียนเร็วกว่าเวลาปรกติของทุกวัน จอดรถใต้ถุนอาคารเรียน เอากระเป๋าไปเก็บที่ห้องเรียน ตั้งใจจะวิ่งไปสนามบอลเพื่อเตะบอลตอนเช้าเหมือนที่เคยทุกวัน
  j; S* C( l) J: T- p2 Z$ Z“ไหนมึงมีเรื่องอะไรจะบอกกู ว่ามา” ไอ้ต็อกพูดเมื่อยัดกระเป๋าเข้าในโต๊ะเสร็จ
, Y! q9 V5 j4 V% q2 n, _“บอกตอนนี้ไม่ได้หว่ะ คนเยอะ” ผมบอกมันไปเบา ๆ เพราะคนอื่นยังง่วนอยู่ที่โต๊ะ
5 B5 ]1 r9 W, S' s“มีความลับอะไรวะ” มันถามเบาลงเช่นกัน
6 Z% |7 q' D8 U“ไม่เชิงหว่ะ” ผมตอบ แต่ก่อนจะคุยมากกว่านั้น
6 n2 Q4 [2 s, q* A# T“ไปเตะบอลกันดีกว่า ไปเร็วเขต ต็อก” ไอ้กานต์ตะโกนมาจากประตูห้องเรียน
( ]$ V/ I; R- y5 d7 u“เตะบอลก่อนดีกว่า ไว้ตอนพักเทียงค่อยคุยกัน” ผมบอกต็อก แล้วตามเพื่อน ๆ ไปที่สนาม
* y, _# W/ w6 r3 F1 |
หมอกพร่างพราวบนใบหญ้าในสนาม กับสายลมหนาวที่พัดเอื่อย ๆ ตอนเช้าไม่มีผลต่อเด็กอย่างพวกเรา เรายังคงสนุกได้ในสนามบอลจนแดดเริ่มอุ่นและเมื่อเสียงระฆังสัญญานบอกเวลา เข้าแถวเตรียมเคารพธงชาติและเตรียมเข้าเรียนดังขึ้นจึงได้หยุดเล่นกัน
  N, k: c. D( f) |1 ?& G0 uยอมรับเลยว่าตอนเรียนไม่ค่อยมีสมาธิเท่าไหร่ เพราะใจมันจดจ่อแต่เรื่องน้องชายคนใหม่ หลายครั้งที่เอามือไปล้วงลูบจับคลำมันนอกเป้ากางเกงนักเรียนของตัวเอง มันก็ยังดูเต็มมือเหมือนเดิมไม่ได้ลดขนาดลง อยากรูดซิปกางเกงแล้วสอดมือเข้าไปลูบคลำมันเหลือเกิน แต่ก็ติดตรงสถานที่ไม่เอื้ออำนวย แต่เพียงแค่คิดก็เริ่มรู้สึกคับตึงแน่นที่เป้ากางเกงแล้ว สงสัยน้องชายตัวดีคงสัมผัสได้ถึงความต้องการของเรา มันค่อย ๆ แข็งตัวขึ้นช้า ๆ จนในที่สุดก็พองตัวและดันกางเกงในแอปเปิ้ลให้โป่งออกมา จนกางเกงนักเรียนสีกากีตุงอย่างเห็นได้ชัด อึดอัดจนต้องโก่งตัวขึ้นจากเก้าอี้
2 o& R7 k& h5 F) x“เป็นไรวะ ปวดฉี่เหรอ” ไอ้ต็อกถาม
! A, ^& g7 [" w, z/ B. o3 S8 ?“อืมม์” ผมปด
& h* ?7 O3 i" @% l7 x/ x“ไปดิ เดี๋ยวไปเป็นเพื่อน” มันบอกด้วยหวังดี
“ใกล้หมดคาบแล้ว เดี๋ยวค่อยไปก็ได้” ผมบอก แหมใครจะกล้าเดินเป้าโด่ตุงออกจากโต๊ะเรียนหล่ะ มีหวังพวกได้แซวตายเลย ที่สำคัญก็มันแข็งขนาดนั้น ผมคงก้าวขาไม่ออกหรอก
% X5 ^6 m  q1 P- Mแล้วสัญญานพักเทียงก็ดังขึ้น ครูสั่งการบ้านและออกจากห้องไป เก็บสมุดหนังสือเข้าโต๊ะ แล้วหยิบห่อข้าวเตรียมไปนั่งกินข้าวที่โต๊ะไม้ข้างหอประชุมที่ประจำของกลุ่มพวกผม 4 คน มีผม ไอ้ต็อก ไอ้ย้ง และไอ้กานต์ แต่บางวันก็อาจมีเพื่อนคนอื่นมาร่วมวงด้วย เช่นไอ้ก้อง ไอ้นก หรือไอ้คม ส่วนพวกผู้หญิงไม่มีใครกล้ามาร่วมวงด้วย เพราะมักถูกแซวเรื่องเป็นแฟนคนนั้นคนนี้ในกลุ่ม ก็เลยอายและไม่กล้ามาใกล้กลุ่มพวกผมเลย
) l7 }2 H- _& n$ U9 W“กินข้าวเสร็จทำอะไรดีวะพวกเรา เตะบอลไหม” ไอ้กานต์ถาม
$ n9 Y9 Q1 x  s. f/ E2 s( X4 z- _$ W“ไม่เอาหว่ะ แดดร้อน” ผมบอก คนอื่นก็ส่ายหน้าเหมือนกัน
3 J8 p1 C$ d1 z3 J# K: m5 |“แล้วทำอะไรดีหล่ะ” กานต์ถามต่อ
$ ~8 [1 x, @" f0 ~3 W“ไปที่เดิมดีไหม ไม่ได้ไปนานแล้ว” ไอ้ย้งเสนอขึ้น ที่เดิมคือที่ที่รู้กัน ป่าหลังโรงเรียน
) f! s; V7 X& B7 \' W! \“เออดี เหมือนกัน” ทุกคนเห็นพร้อม ผมฝากห่อข้าวให้ย้งกับไอ้กานต์เอาไปเก็บที่โต๊ะ ส่วนผมกับต็อกจะไปรอที่ห้องน้ำ ซึ่งห่างจากหอประชุมประมาณ 30 เมตร
“ตกลงมีเรื่องอะไรจะบอกกูวะ” ไอ้ต็อกถามเมื่อถึงห้องน้ำ
ที่เยี่ยวของผู้ชายจะเป็นรางยาว ไม่มีอะไรกั้น ซึ่งก็ไม่จำเป็นเพราะเด็ก ๆ ไม่ค่อยได้ใช้เท่าไหร่ ถึงใช้ก็คงไม่คิดอะไรหรอก ถ้าเวลายืนฉี่แล้วเพื่อนข้าง ๆ จะมองเห็นกระเจี้ยวของเรา ผมรูดซิปกางเกงนักเรียนลง แล้วล้วงมือเข้าไปดึงขอบกางเกงในแอปเปิ้ลสีรุ้งลงพร้อมกับกำน้องชายเบา ๆ แล้วพาออกมาสูดอากาศข้างนอกมันยังใหญ่และหยุ่นมือเหมือนตอนเช้าไม่ผิด ผมค่อย ๆ ปล่อยสายน้ำไหลออกมาจากน้องชายตัวเขื่อง
“เอ่อ คือว่า “ ผมเริ่มแบบตะกุกตะกักนิดหน่อย
“มึงดูเจี้ยวกูดิ มันบวมและยาวขึ้นมากเลย กูสงสัยว่าจะมีแมลงกัดมันหรือเปล่า แต่มันก็ไม่ปวดและไม่เห็นมีแผลนะ” ผมบอก และพยายาม แอ่นสะโพกไปข้างหน้า เพื่อให้ไอ้ต็อกได้เห็นกระเจี้ยวของผมถนัดยิ่งขึ้น
, L7 B' ]. W# D6 @, [! Y“ที่สำคัญหนังตรงปลายหัวมันแย้มเปิดออกนิดหน่อยจนมองเห็นรูเยี่ยวได้ด้วยหว่ะ มันเป็นเพราะอะไรวะ”
ผมหันไปถามมัน
“เป็นแบบเดียวกันกับของกูใช่ป่าว” มันพูด พร้อมกับเอามือที่จับกระเจี้ยวเยี่ยวอยู่ออก ทำให้ผมมองเห็นน้องชายตัวเขื่องขนาดอวบและยาวไม่ต่างกับของผมมากนัก แต่ของมันดูขาวใสกว่า และตรงหนังหุ้มปลายมันเปิดได้มากกว่าของผมเสียอีก
“เฮ้ย เจี้ยวมึงก็เป็นเหมือนกันเหรอ แล้วมันเป็นตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่เห็นมึงบอกกูเลย” ผมถาม เพราะสงสัย เมื่อต้นฝนยังแก้ผ้าโดดน้ำฝายด้วยกันอยู่เลยก็ไม่เห็นว่ามันจะใหญ่อย่างนี้
; u, z, Y+ T+ i  c- J! \“เพิ่งเป็นได้เกือบอาทิตย์แล้วหว่ะเพื่อน ไม่ต้องตกใจหรอก แสดงว่าเรากำลังจะโตเป็นหนุ่มแล้วไงหล่ะ” มันพูดพร้อมกับสะบัดน้องชายให้สะเด็ดน้ำเยี่ยวก่อนจะเก็บเข้าในกางเกง ในขณะที่น้องชายผมดันค่อย ๆ แข็งตัวขึ้น โคตรอายเลยนะดันมาแข็งตัวต่อหน้าเพื่อนรัก ทั้ง ๆ ที่ตัวเองยังเยี่ยวไม่เสร็จอีก
6 S/ s6 i# D" l' j“เสร็จกันยังวะ” เสียงแหบพร่าของไอ้ย้งตะโกนมาจากหน้าห้องน้ำ
ผมสะบัดน้องชายและพยายามยัดกลับคืนเข้าที่แต่มันก็ค่อนข้างยากนิดหน่อย เดินออกมาจากห้องน้ำเป้ากางเกงตุงเด่ เพราะน้องชายไม่ยอมก้มหัวผมจึงจับหัวมันเงยขึ้นแล้วดึงกางในมาปิดไว้ เราเดินไปหลังห้องน้ำพยายามให้ห้องน้ำบังกลัวครูมองเห็น แต่ส่วนใหญ่ไม่มีครูออกมาจากห้องพักในเวลาเที่ยงหรอก เดินไป 20 เมตรก็สุดเขตโรงเรียนที่ล้อมรั้วด้วยลวดหนามแล้วก็จะเป็นป่าสาธารณะที่พวกเราลอดรั้วผ่านเข้าออกได้ ผมเดินลำบากมากเพราะหัวน้องชายที่ตั้งขึ้นเสียดสีกับเนื้อผ้ากางเกงในมันเสียวแป๊บ ๆ จนรู้สึกว่าบางทีก็เจ็บนิด ๆ ต้องคอยซี้ดปากไปตลอดทางจนพ้นแนวเขตรั้ว จึงตามทันเพื่อนที่รออยู่
. Y$ P' m; A$ O8 h. Z- V“เป็นไรวะ เดินโคตรช้าเลยนะมึง” ได้ต็อกถาม
8 `+ b' W) w! x- l  g“เอ่อ อืมม์ ป่าว” ผมบอกพร้อมกับพยามยามเดินนำหน้า แต่ก็ไม่พ้นคำถามอยากรู้ของพวกมันอยู่ดี
“ป่าวอะไรของมึง ก็ดูท่ามึงเดินดิ” ไอ้กานต์พูด สงสัยผมคงเดินผิดปรกติจริง ๆ
“เป็นอะไรบอกมาพวกกูจะได้รู้” ไอ้ต็อกซัก
) U  d- \. k" p& x9 D  G4 yสงสัยว่าจะจนมุมจริง ๆ แล้วหล่ะสิผม
6 R# d! u2 }; d" q“คืองี้” ผมเริ่มแบบไม่เต็มเสียงนัก พร้อมกับก้มหน้าหลบสายตาพวกมัน
“คือ เจี้ยวกูแข็งหว่ะ แล้ว เอ่อ แล้วก็ มันเอาหัวลงไม่ได้ กูก็เลยจับพาดขึ้น แล้วดึงกางเกงในขึ้นมาปิดไว้ แต่พอเดิน ๆ ไปหัวเจี้ยวกูเสียดสีกับกางเกงในกูก็เลยเดินลำบาก เพราะมันเจ็บ ๆ และก็เสียว ๆ ที่หัวเจี้ยวหว่ะ” พอพูดจบพวกมันก็ขำก๊ากกันยกใหญ่ ส่วนผมก็อายจนไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว
: P) v  U0 |( I% g: I2 U“เจี้ยวมึงแข็งตั้งแต่ตอนเยี่ยวแล้ว ยังไม่หายเหรอ” ไอ้ต็อกถาม อ้าวไอ้นี่แสดงว่ามึงก็สังเกตเห็นว่าเจี้ยวกูแข็งอะดิตอนฉี่ ผมนึกในใจ
“อื่อ” ผมรับ “กูก็พยายามให้มันหายแล้วนะ แต่มันไม่ยอมหายเลยหว่ะ ทำไงดีวะ” ผมกังวล เพราะขืนปล่อยให้มันเสียดสีอย่างนี้มีหวังผมก้าวขาไม่ออกแน่
“อยากให้มันหายมันต้องมีวิธี” ไอ้ย้งพูดขึ้น พร้อมกับยิ้มนิด ๆ
  B3 p( u& e5 m“ต้องทำอย่างไงวะ” ผมถามทันที
“เอาไว้ไปถึงฐานแล้วจะบอก” มันพูด พร้อมกับเดินนำหน้าต่อไป ไม่นานก็มาถึงฐานของเรา เป็นซุ้มไม้เถาที่เรานำปลีกไม้มาวางเรียงกันปูพื้นส่วนหลังคาและด้านข้างจะคลุมด้วยเคลือเถาว์วัล เนื้อที่ไม่กว้างนักแต่พวกเราก็มุดเข้าไปนั่งเล่นนอนเล่นได้สบาย
& w+ D2 l  `6 @/ P* y“บอกได้ยังวะ ย้ง ต้องทำไงถึงจะหาย” ผมถามทันทีที่มุดเข้าไปได้ น้องชายยังแข็งอยู่จนเริ่มปวดแล้วไอ้ย้งเป็นคนที่พูดตรง ๆ ประเภทขวานผ่าซาก
& y- d) X3 S" z' c" S2 j“มึงก็ชักว่าวสิวะ” มันพูดหน้าตาเฉยมาก

mm2013

ขอบคุณครับ

minone

ขอบคุนคับ

phitchapat

! |" P/ j. r% H! \$ H5 ~) Sขอบคุณครับ

somkaite

ขอบคุณครับผม

mickyyy

ขอบคุนทุกคนที่มาอ่านนะคับ

Topma

ขอบคุณคับ

hinata08

ขอบคุณมากครับ

teambkk

ขอบคุณครับ

shinecaraff

น่าติดตาม อ่านเพลินๆสนุกดี

chinigami

4 J+ E( m2 a" V& D" U8 Bขอบคุณครับ

doodd

ขอบคุณนะครับ

frenzaa

เริ่มกันแล้ว

Addy6699

ขอบคุณมากนะครับ

tazman

รออยู่นะคับ สนุกคับ

Exart

ขอบคุณครับ

Daydayup

สนุก เสียว มาก