หอพัก รักชาย (5ดุ้น) 2 /ครึ่งแรก

yaoicrazy

หอพัก(รัก)ชาย(2) ครึ่งแรก
: p3 d, |& E% ^4 C1 w# ^0 Z

: ^0 D) P+ w, y   ตอนนี้ผมกำลังนั่งเล่นอ่านหนังสืออยู่ในชมรมห้องสมุดของมหาวิทยาลัย  เสียงเข็มนาฬิกาดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบ  ตรงข้ามผมเป็นรุ่นน้องชื่อเปอร์ซึ่งพวก 5 คนนั้นเหมารวมกันเอาเองว่าแอบชอบผม  ทั้งๆที่กลับกลายเป็นว่ามันแอบเหล่เพื่อนมันที่ชื่อน๊อบต่างหาก  น๊อบเป็นคนน่ารักดีอยู่ข้างๆห้องกับผม  น้องเขาไม่ค่อยได้คุยกับผมเท่าไหร่พยายามเลี่ยงๆตลอด  สงสัยคงกลัวจะโดนเจ้าเด็ก 5 คนนั่นจ้องด้วยสายตาอาฆาตแค้นอีก

   ผลเดือนของมหาวิทยาลัยปีนี้เป็นไปตามคาด  เมื่อฝิ่นได้รับตำแหน่งไปครอง  โดยมีเอิร์ธเข้ามาแสดงความยินดีในฐานะที่เป็นรุ่นพี่ปีก่อน  ส่วนเดือนรุ่นผมน่ะเหรอ?  แน่นอนว่าไม่ใช่ผมล่ะ  ผมผอมบางขนาดนี้เป็นเดือนสงสัยจะไม่รอดโดนเขี่ยทิ้งตั้งแต่แรกเห็น  

; b- d0 p9 k3 W) z0 W+ ?   ตั้งแต่วันที่ผมมีเซ็กซ์กับเด็ก 5 คนนั้นเป็นครั้งแรก  ร่างกายของผมก็แทบจะพังอยู่เหมือนกัน  เพราะความที่ชอบหมกตัวอยู่กับห้องสมุดไม่ชอบออกกำลังกาย  ร่างกายจึงไม่แข็งแรงเท่าไหร่นัก  พักหลังมานี้ผมเลยพยายามหลบหน้าเจ้าพวกนั้นแอบไปออกกำลังกายในฟิตเนสหลังเลิกชมรมทุกเย็น  แต่พอกลับถึงหอพักก็โดนเจ้าพวกนั้นผลัดกันเข้ามาออดอ้อน  ถึงไม่ได้มีเซ็กซ์กันอีกแต่ผมรู้ดีว่าเจ้าพวกนั้นต้องการมากแค่ไหน

   ทุกครั้งที่พวกนั้นเข้าห้องน้ำไปผมมักจะรู้สึกได้ว่ามีเสียงครางลอดออกมา  แอบช่วยตัวเองเวลาอาบน้ำกันโดยพยายามไม่ให้ผมรู้เพื่อที่ผมจะได้สบายใจ

   “เอ็กซ์  เป็นอะไรปวดหัวเหรอ?”  ผมเงยหน้าไปมองกานต์  เดือนของมหาวิทยาลัยรุ่นเดียวกับผม  หมอนั่นเองไม่ได้อยู่ชมรมห้องสมุดซะหน่อยนี่นา

   “ไม่เป็นอะไรหรอก  ว่าแต่กานต์มีอะไรหรือเปล่า?”
- D% m+ D& U& x. y( Q
. P, F* T, k/ x3 G   “เปล่า...ดูเอ็กซ์เครียดๆ เราเลยเข้ามาทักดู  ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วล่ะนะ”  รอยยิ้มหวานถูกส่งมาให้ผม  ผมเองก็ยิ้มตอบกลับไปโดยไม่ได้คิดอะไร  แต่สักพักมือใหญ่นั่นก็เข้ามาตบบ่าผมเบาๆ
* ]/ @1 M6 D2 y0 n2 ]# r
   “อย่าเครียดให้มาก  แค่นี้ก็เรียนเป็นที่หนึ่งของคณะแล้ว  เกียรตินิยมอันดับหนึ่งไม่รอดมือนายหรอก”
+ Y  D3 l& I# L: S) Q
   “เป็นอย่างนั้นก็ดีน่ะสิ  ขอบใจมากนะ  นายเองก็พยายามเข้าล่ะ  จ้องแย่งเกียรตินิยมเราอยู่เรื่อย”  ผมเอ่ยแซวไปตามประสาคนรู้จัก  กานต์เองเป็นผู้ชายที่มีผู้หญิงมารุมไม่เว้นแม้วันหยุดราชการ  แต่เจ้าตัวกลับยิ้มรับอยู่ตลอดไม่เคยมีท่าทีจะตกลงปลงใจคบกับใครเลยสักคน  ไม่เจ้าชู้  อยู่ในกฎระเบียบ  เป็นทั้งนักศึกษาและเดือนตัวอย่างของมหาวิทยาลัย

% a2 c& \$ [6 f   “โธ่! ดูพูดเข้าสิ  เราขอเกียรตินิยมอันดับสองแล้วกัน  อย่าใจร้ายไปหน่อยเลย”  ผมหลุดขำออกมาเมื่อเห็นกานต์ทำหน้ามุ่ย  เจ้าชายที่หลายคนใฝ่ฝันมายืนทำหน้าตาตลกเห็นแล้วก็อดรู้สึกว่าน่ารักไม่ได้

* x( ]  ^$ D' Q3 ?) Z% ^. H. U   “นายนี่น่ารักแฮะ  ฮ่าๆๆ”  ผมพยายามกลั้นเสียงหัวเราะให้เบาที่สุดเพราะตอนนี้คนรอบๆ เริ่มหันมามองผมสองคนกันแล้ว

; A6 f) {9 A& F" a" @( g  K   “น่ารัก  แต่เอ็กซ์ก็ไม่ได้รักเรานี่”  คำพูดของกานต์ทำให้ผมหยุดหัวเราะทันที  ใบหน้านั้นดูหมองลงจนผมอดใจหายไม่ได้  เพราะผมทำให้กานต์ต้องกลายเป็นคนเงียบขรึมไปพักใหญ่

' Q  L" q: [+ u- I# c- [  x   “ขอโทษนะ...เรา....”
( t. L0 q- X. A5 ?( T7 I# l7 c
   “เฮ้ย!  เราล้อเล่น  ไม่เป็นไรหรอกเราเข้าใจความรักบังคับกันไม่ได้”  คงเพราะกานต์ยังคงเป็นกานต์คนเดิมอยู่เสมอ  แม้ว่าผมจะเคยปฏิเสธไปแล้วว่าผมกับเขาคบกันอย่างคนรักไม่ได้  แต่กานต์เองก็ยังทำตัวเสมอต้นเสมอปลาย  ดีกับผมยังไงก็ยังคงเป็นอย่างนั้นอยู่เสมอ  แม้ว่าช่วงแรกจะพยายามหลบหน้าผม  ซึ่งเหตุการณ์มันก็เกิดตั้งแต่ช่วงผมอยู่ปี 1 นั่นหมายความว่าเจ้าพวก 5 คนนั้นไม่ได้รับรู้เรื่องราวเหล่านี้

. ^* J8 T( J6 g   “พี่เอ็กซ์ครับ  เปอร์กลับก่อนนะครับวันนี้เปอร์มีนัดกับน๊อบ”  เจ้าเปอร์พูดขึ้นมาผมถึงได้เหลือบมองดูนาฬิกาข้อมือ
/ N3 _) u, X# s. `+ ~1 [/ }
   “อ๊ะ! ขอโทษทีนะเปอร์ กลับได้เลยนี่มันก็ถึงเวลาเลิกแล้วด้วย”
8 X, m- A9 Z$ e( M5 D: Y
   “ไม่ต้องขอโทษผมหรอกพี่  ผมกลับนะพี่  อ่อ! สวัสดีครับพี่กานต์”  เปอร์ยกมือไหว้ผมกับกานต์ก่อนจะวิ่งออกไป
   “เปอร์น่ารักดีนะ”  อยู่ๆ กานต์ก็พูดออกมา


. q# ~, q! ?: [/ `8 `  [9 y   “เสียใจด้วย  คนนั้นมีเจ้าของแล้ว  กานต์เองก็น่าจะหาใครสักคนได้แล้วนะ”  ผมลุกขึ้นเก็บหนังสือเข้าชั้นให้เรียบร้อยก่อนจะหยิบกระเป๋าขึ้นมาสะพายเตรียมจะกลับหอพัก

/ x, N: O" s) d* p/ S8 {, \& W   “ให้เราเดินไปส่งที่หอพักนะ”  กานต์ไม่ตอบรับกับคำพูดของผม  มีเพียงรอยยิ้มซึ่งผมรู้ดีว่ามันไม่เหมือนเดิม

3 a: q! L3 A5 I  s& n   “อืม...ได้สิ  ไม่มีปัญหา”  ผมยิ้มแล้วเดินนำกานต์ออกไปจากห้องสมุดของมหาวิทยาลัย

   ระหว่างทางนั้นมีแต่พวกสาวๆ มากมายเข้ามารุมล้อมกานต์  แต่เขากลับทำหน้าตาเฉยเมยใส่ไปเสียทุกคน  ทั้งที่ปกติจะยิ้มแย้มไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นแท้ๆ
( W6 i; H/ |7 k/ h
, `* k' g! _5 g' s! W2 }. ~2 e   “กานต์...เรามีคนรักแล้วนะ”  ผมพูดออกไปโดยหวังว่าคนข้างๆ ผมจะเข้าใจ  และตัดใจจากผมได้เสียที
' R1 p6 R$ H* T8 G8 t
! J6 ~7 A! A. m: N   “เรารู้เอ็กซ์...แต่เราอยากดูแล อยากเป็นห่วง  แค่เพื่อนก็ได้”  ผมเจ็บกับคำพูดของเขา  ผมรู้สึกเหมือนตัวเองได้ลงมือทำร้ายผู้ชายแสนดีคนหนึ่งลงไปอย่างไม่ได้ตั้งใจ
0 ~/ x7 S/ ~8 x6 [) G
9 k& |& \* Y( d   “กานต์  เราถามอะไรหน่อยสิ  เราเองก็ไม่ได้มีอะไรสะดุดตาแบบคนอื่น  หุ่นเราเองก็ไม่ได้ดีแบบนาย  ผิวเราก็ขาวซีดๆ  แถมเรายังเป็นพวกชอบเก็บตัวอีก  แม้หน้าตาเราพอไปวัดไปวากับเขาได้ก็เถอะ  แต่ทำไมกานต์ถึง...”
8 @# R2 `' F; s8 [6 S% U' g* v, N
   “รักเอ็กซ์...”  ผมนิ่งไปกับคำพูดซึ่งผมพูดไม่จบแล้วกานต์เติมมันให้สมบูรณ์

, U. ]) n3 o$ u& y   “ใช่...ทำไมต้องเป็นเราด้วยล่ะ”

   “เอ็กซ์ไม่เคยรู้ตัวเลยเหรอว่าตัวเองเป็นคนใจดีน่ะ  ถึงเอ็กซ์จะไม่ค่อยพูดกับคนอื่นมากนักแต่เอ็กซ์ก็จริงใจเสมอเวลาที่จะคบกับใครสักคนไม่ว่าฐานะไหน  เวลาใครไม่สบายใจเอ็กซ์เป็นคนแรกที่รู้แล้วเข้าไปปลอบใจ  เวลาใครมีปัญหาเอ็กซ์ก็ยินดีจะรับฟังและช่วยแบ่งเบาเรื่องเหล่านั้น  เวลาที่เอ็กซ์ยิ้มนั่นก็ทำให้เราตกหลุมรักอย่างห้ามใจตัวเองไม่ได้  เอ็กซ์ถ่อมตัวไม่เคยชมตัวเอง  แต่รู้หรือเปล่าว่าเอ็กซ์เป็นผู้ชายที่หน้าสวยมาก  แต่นั่นไม่ใช่ที่เรารักเอ็กซ์  เราแค่รักที่เอ็กซ์เป็นเอ็กซ์ไม่ใช่คนอื่น...”

   กานต์เงียบไปสักพัก  ผมหันไปมองหน้าก็เห็นรอยยิ้มที่สดใสนั่นกลับคืนมาเหมือนเดิมอีกครั้ง  หัวใจผมไม่ได้เต้นแรงไปกับคำพูดของเขา  มันเพียงแค่อิ่มเอิบที่รู้ว่ายังมีใครอีกคนคอยเฝ้ามองดูผมอยู่ไม่ไกลนัก  และผมเชื่อว่าต่อจากนี้ผมกับเขาจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้
: |, R3 t5 r$ T3 d+ M
2 D1 u) g6 ]- ^, r) \4 @   “ขอบคุณนะกานต์”

   “ไม่ต้องหรอก...เราต่างหากต้องขอบคุณเอ็กซ์ที่ให้โอกาสเราได้พูดสิ่งที่เราอยากพูดมานานออกมา  ตอนนี้เรามั่นใจขึ้นแล้วว่าเราจะเป็นเพื่อนกับเอ็กซ์ได้อย่างแน่นอน”  กานต์ยิ้ม  ผมเองก็ยิ้มให้กับเขา  รู้สึกเหมือนเรื่องราวต่างๆกำลังดำเนินไปทิศทางที่ดี  และวันนี้ผมเองก็ตัดสินใจจะทำบางอย่าง  ผมจะไม่เห็นแก่ตัวอีกต่อไป

9 S7 R  Q$ ]6 u! G+ Y7 z6 i   “ถึงแล้วล่ะ  ขอบคุณที่เดินมาส่งเรานะกานต์”

+ z1 u- O1 \2 D% c   “ไม่เป็นไรๆ  ไว้เจอกันพรุ่งนี้”  กานต์โบกมือลาผมก่อนเดินกลับไปทางมหาวิทยาลัย  เพราะรถของกานต์จอดเอาไว้ที่นั่น  แต่หอพักของผมไม่ได้ไกลจากมหาวิทยาลัยนัก  ผมเองชอบที่จะเดินกานต์จึงเลือกจะเดินมาเป็นเพื่อนผม

   ผมมองดูกานต์เดินหายไปจนลับสายตาก่อนจะเดินขึ้นหอพักตามปกติ  พอเปิดประตูห้องเข้าไปผมก็ต้องประหลาดใจเมื่อเห็นฝิ่นนั่งอยู่ตรงโต๊ะเขียนหนังสือมีสีหน้าเคร่งเครียดผิดปกติ  เวฟเองก็นั่งเงียบอยู่อีกมุมหนึ่งของห้อง  สองฝาแฝดโฟมกับฟิวส์นั่งอยู่บนเตียง  ใบหน้านั้นมีร่องรอยของคราบน้ำตาอยู่  ส่วนมิกซ์ที่ปกติต้องวิ่งเข้ามากอดผมเป็นคนแรกกลับนั่งร้องไห้ฟูมฟายอยู่ข้างๆกับสองฝาแฝด
  c# ^/ ?+ A9 z+ g- p3 g
, ]4 v3 \! w3 p   “เกิดอะไรขึ้น  ทำไมทำท่าทางกันแบบนั้น”  ผมตรงเข้าไปดึงมิกซ์เข้ามากอดก่อนจะลูบหัวโอ๋อย่างเคย  แต่กลับถูกเจ้าตัวสะบัดตัวออกไม่ยอมให้ผมกอด
3 D4 y- {# x' X' q0 `# N# y
   “พี่เอ็กซ์เลิกทำดีกับพวกเราซะที  ทั้งๆที่รังเกียจพวกเราแล้วจะมาทนทำไม!”  อยู่ๆมิกซ์ก็ตะโกนใส่หน้าผมแบบนั้นทำให้ผมถึงกับผงะไม่รู้ว่าตัวเองไปทำอะไรให้ไม่พอใจเข้า

' ?5 R* c9 d! _1 e, X   “อะไรกัน  อยู่ๆก็ทำท่าทางแบบนั้น  ใครอธิบายให้พี่เข้าใจที”  ผมถามอย่างใจเย็นพลางหันไปมองใบหน้าของฝิ่นซึ่งแม้จะดูเครียดก็ยังพอจะมีสติมากที่สุดในหมู่เจ้าเด็กทั้ง 5 คน

   “พี่เดินกลับมากับพี่กานต์ใช่ไหม?”  ฝิ่นไม่ยอมเงยหน้าแต่กลับย้อนถามผมด้วยคำถามที่ผมไม่คิดว่าจะเป็นปัญหาตรงไหน
! o# C& t+ n0 @1 ?
9 N! A; R% N- Z9 l   “ใช่...มีอะไรหรือเปล่า?”  ผมเดินเข้าไปหาฝิ่นจับหน้าของเขาให้หันมามองสบตากับผม แต่เจ้าตัวกลับพยายามก้มหน้าหลบสายตาของผมไม่ยอมจ้องหน้ากันตรงๆ
! i: Q  j% A. p" m% j3 w- q
   “ถ...ถ้าพี่รักพี่กานต์  พ...พวกผมจะยอมถอยให้ ข...ขอ...ค...แค่ให้พี่มีความสุขก็...ด...ดีใจ”  ฝิ่นพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก  แต่หยดน้ำอุ่นๆที่ไหลเปียกมือของผมซึ่งจับใบหน้าของฝิ่นเอาไว้ทำให้รู้ว่าคนตรงหน้าของผมกำลังร้องไห้  ไหล่กว้างที่สั่นน้อยๆ ดูก็รู้ว่ากำลังพยายามฝืนกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้
% }/ o( L8 e/ R; A) l( X
   “ใช่...พี่รักกานต์”  ผมพูดเพียงเท่านั้นน้ำตาของฝิ่นก็ยิ่งไหลออกมามากขึ้น  
; {) V4 o9 ^* l7 }6 l6 Y- \
   ผมพยายามดันหน้าของฝิ่นให้เงยขึ้นมาสบสายตาของผม  ใบหน้าคมนั่นกำลังร้องไห้ออกมาอย่างหมดท่า  ความคิดและคำพูดที่ว่าจะฆ่าทุกคนที่มายุ่งกับผมมันหายไปไหนกัน  เด็กดื้อที่เอาแต่ใจตัวเองทำไมถึงได้ยอมผมได้ขนาดนี้  ผมจะเข้าข้างตัวเองได้หรือเปล่าว่าเพราะเขารักผมมากจริงๆ

! S. z  ^1 L* j3 e, L; r2 t2 r   ผมยิ้มออกมาเล็กน้อย  เหมือนผมจะได้รับรู้ถึงความรักความห่วงใยจากเด็กพวกนี้มามากแล้ว  บางทีคงถึงคราวที่ผมต้องพยายามแสดงออกว่ารักเด็กพวกนี้มากกว่าคนอื่นๆ  ผมดูเป็นคนที่จะดีไปกับทุกคน  ทั้งที่จริงผมแค่อยากให้ทุกอย่างสงบสุขไม่อยากมีปัญหาทะเลาะวิวาทกับใครๆ  แต่กลายเป็นว่าทำให้คนที่รักผมต้องไม่สบายใจแบบนี้

   ผมก้มลงไปประคองหน้าของฝิ่นก่อนจะกดจูบเบาๆ บนริมฝีปากนั่น  ฝิ่นจ้องมองผมด้วยแววตาที่ไม่เข้าใจในการกระทำของผม  ไม่ใช่แค่ฝิ่นแต่รวมถึงเด็กดื้ออีก 4 คนนั่นด้วย
3 B1 P# N2 u4 ~7 m- c9 P5 ^: r3 X# h
   “วันนี้จะยอมให้เป็นพิเศษ  แต่ขอร้องให้เข้าทีละคนนะ”  ผมซึ่งกึ่งนั่งกึ่งยืนอยู่ตรงตักของฝิ่นก้มหน้าพูดประโยคแปลกๆ ด้วยความเขินอาย
: |) k. ?; |/ y3 f! R# W
   “หมายความว่ายังไง ก็พี่รักพี่กานต์ไม่ใช่เหรอ?  อย่ามาล้อเล่นกับพวกผมนะ!”  โฟมตะโกนออกมาทั้งน้ำตาซึ่งดูเหมือนจะไหลตอนผมบอกว่ารักกานต์

   “ล้อเล่นแบบนี้ไม่เห็นใจพวกผมหรือไงกัน”  เวฟพูดด้วยน้ำเสียงแฝงความเจ็บปวดเอาไว้

   “ก็รักกานต์....แบบเพื่อน  แต่ว่าคนแถวนี้ไม่ใช่เพื่อนนี่”  ผมพูดขนาดนี้ถ้ายังไม่เข้าใจผมเองก็ไม่รู้จะพูดยังไงเหมือนกัน  แต่ผมเห็นแล้วว่าฝิ่นน่ะหยุดร้องไห้กลับมายิ้มเจ้าเล่ห์แทน

' z& ?& v7 G5 D4 Z! y   “แล้วรักพวกเราแบบไหนกันล่ะครับ”

5 _( Y; s% o/ Y3 q0 p   “อ๊า....ฝิ่น...อ...อย่าแกล้งกันสิ”  ผมครางอย่างลืมตัวเมื่อถูกฝิ่นรวบตัวเข้าไปนั่งบนตักแล้วซุกไซ้ซอกคอของผมอย่างหื่นกระหาย

   “ทีละคน...งั้นผมขอก่อนแบบจัดเต็มแล้วกันนะครับ”  ฝิ่นถอดเสื้อของผมและของตัวเองออก  เพียงแป๊บเดียวร่างเปลือยเปล่าของผมก็นั่งอยู่บนเก้าอี้ซึ่งมีฝิ่นซึ่งเปลือยอยู่นั่งเป็นเบาะให้กับผม
+ [  E( h7 ]2 `* B! ?+ O. U
% ?; }: p* j# M* O   สายตาของฝิ่นที่จ้องมองมาทำเอาผมแทบละลาย  ผมเองไม่เก่งเกมรักเท่าไหร่นัก  แต่ช่วงเวลาที่ขาดหายไปนั้นผมเองก็แอบไปศึกษาจากพวกอินเตอร์เน็ตมาบ้างเป็นครั้งคราว  รวมถึงศึกษาเรื่องสรีระร่างกายกับจุดรวมของปลายประสาทบนร่างกายมา

7 C$ K, D6 l8 t2 |; T   ฝิ่นยังคงนั่งนิ่งไม่ทำอะไรคล้ายกับรอให้ผมเป็นฝ่ายเริ่ม  ผมจับมือของฝิ่นขึ้นมาก่อนจะเริ่มดูดเลียบริเวณปลายนิ้วทีละนิ้วจนชุ่มไปด้วยน้ำลายของผม  เห็นสีหน้าของฝิ่นเองก็เริ่มดูจะมีอารมณ์ซ้ำแท่งร้อนด้านล่างซึ่งแนบชิดอยู่กับรูสวาทของผมเองก็เริ่มจะแข็งตัวขึ้นมา  ผมยิ้มอย่างเขินๆก่อนจะเริ่มกดน้ำหนักให้ส่วนนั้นของฝิ่นแนบชิดกับผมมากขึ้น  มือของผมเอื้อมไปลูบไล้หน้าอกของฝิ่นลงไปจนถึงหน้าท้องแกร่งซึ่งเกร็งทันทีที่มือของผมไปสัมผัส
% m2 T! g- t8 l
   “อา...อือ....เลียหน่อยนะครับเอ็กซ์...”  ฝิ่นครางออกมา
! a( k8 J7 I/ r: B; p9 Y5 E5 V# \
+ f+ k* }# g) T1 e5 ^4 F( V   ผมเหลือบไปมองเด็กอีก 4 คนซึ่งนั่งหนีบข่มอารมณ์แล้วก็นึกขำ  คงเพราะคำพูดของผมว่าขอแค่ทีละคนถึงได้นั่งอดทนกันอยู่แบบนั้น  พอเห็นแบบนั้นนิสัยเสียๆของผมก็เริ่มออกลายจนได้  ผมก้มหน้าลงไปเลียเม็ดสีชมพูข้างหนึ่งของฝิ่นอย่างแผ่วเบา  เพียงแค่ลากลิ้นผ่านเบาๆ  แต่ทุกครั้งที่ลิ้นของผมไปสัมผัสร่างกายของฝิ่นก็จะสะดุ้งน้อยๆ  ผมเงยหน้าขึ้นมองฝิ่นที่พยายามสะกดกลั้นอารมณ์ของตัวเองอย่างเต็มที่  แต่ท่อนเนื้อด้านล่างลำตัวของเขามันขยายใหญ่จนผมสัมผัสได้ชัดเจน
- |1 z" @! `" @! w( b
9 j* P0 g3 P  a$ K' N7 o

; E2 Z, h* X8 f/ `* a+ C$ }ติดตามต่อ ครึ่งหลัง ครับ ***
" ^9 f3 M9 [- n

misstiki

ขอบคุณครับ

minone

ขอบคุนคับ

minone

ขอบคุนคับ

phitchapat

ขอบคุณนะครับ

jumboa

ขอบคุณครับ{:4_82:}

vpn14

ขอบคุณนะครับ

nolop

ขอบคุณครับ

mg45

ขอบคุณครับ

Intra

ขอบคุณครับ

treziz

thanks

Ootou

ชอบมากครับ

bird0211

ขอบคุณครับ

tarot2526

ขอบคุณครับ

uglymen

กําลังจะเสียวทีเดียวเชียวครับ

kyjell

ขอบคุนคับ

lizzard1

ขอบคุนคับ

odethanoi

ขอบคุณครับบ

napatara

ขอบคุณครับ

liketoshowagain

ขอบคุณครับ