อาศัยอยู่ในจังหวัดกรุงเทพมหานคร
ลงทะเบียน2014-9-29
ล่าสุด2016-1-17
วันเกิด2002 ปี 10 เดือน 30 วัน
รุ่นน้องจูเนียร์
- กระทู้
- 10
- ตอบกลับ
- 9
- พลังน้ำใจ
- 191
- Zenny
- 3169
- ออนไลน์
- 21 ชั่วโมง
|
7 D0 @+ u+ Z5 o* w> มาแนววรรณกรรมนะครับ ฮ่าๆ <
/ a$ ^' M0 ?' W- S0 p
- m- C# k) C! Dเรื่องสั้นที่ ร้ายเดียงสา+ l% ?* f D. G+ Q
; }! M" _% ]6 Y* \) h6 ]1 W
พั่บๆๆๆๆๆ...........+ x) N! P. O. J" K R
; c! R4 U+ B& q3 v
เสียงนั้นอีกแล้ว?? ผี.....
& S, }0 X( u0 D1 H0 e6 I* N
* ]. h5 c- A) P( m* W7 V% x0 m6 U“ติม.....ไอติม” เด็กชายวัย 10 ขวบค่อยๆโผล่หัวออกนอกผ้าห่มกระซิบเรียกเพื่อนที่นอนเตียงข้างๆ
9 W, @% m1 G: _( p9 n7 `
: x' h F6 a" W: e; r+ z“อะไร เค้ก”1 f E) v+ }7 b- I+ z' {! h$ r; l
: o- E7 R9 m4 N I+ i2 f
“ได้ยินไหม” b! U4 Z) h3 c' m$ l3 e
. t# }" m5 x2 E% F. A! x“เสียงนั้นเหรอ....”+ v9 [8 N2 k/ R7 I+ s
+ I6 F* l o3 H8 `0 w8 [
“ผีหรือเปล่า”6 j% T6 V2 b8 z* b! [: O7 B
( ]+ ]( \+ O" C: o
“บ้านเราไม่มีผีหรอก”- {" y1 s% I* B$ s3 }* p
- e, n; m9 z* c0 v, t' I
“แล้วเสียงอะไรล่ะ เค้กมานอนบ้านไอติมทีไรได้ยินทุกที”
* r$ D! j: N0 y2 ]$ {8 S0 K( s% D5 @* I0 K7 R
“ไม่รู้สิ.....นอนเถอะ”
; ?0 E6 x- g- [: [, ]( G: p. V7 k; m* m, n/ x
“เราปวดฉี่”น้ำเสียงเด็กชายสั่นจะร้องไห้แล้ว) J) Z6 p! ~4 r1 a! m9 l: N8 o _
G' q7 D7 Y3 d. |" C& r8 {5 y
“งั้นเราไปเป็นเพื่อน” ไอติมกลัวน้อยกว่าคัพเค้ก เขาลุกขึ้นจูงมือเพื่อนสนิทบ้านข้างๆที่นอนค้างบ้านเขาบ่อยในระยะหลังนี้ ทั้งหมู่บ้านไม่มีใครไม่รู้จัก โชติ พ่อของไอติมเป็นพ่อม่ายเมียหย่า ส่วนอมรพ่อของคัพเค้กเป็นพ่อม่ายเมียหนี ที่บังเอิญมาซื้อบ้านอยู่ข้างๆกันและเมียจากไปในเวลาไล่เลี่ยกันด้วย ต่างฝ่ายต่างเป็นหนุ่มโสดลูกติดเลยสนิทกันทั้งพ่อทั้งลูก
" Y; l! R! D7 Y: D4 G8 Q3 q9 m: D: g: t! _/ j' l/ R0 m
“โอ้ว....โอ้.....โอ้” ชั้นล่างมีเสียงน่ากลัวดังสั่น คัพเค้กกอดแขนเพื่อนแน่น
6 u2 _3 w; b# ]! j3 }$ `- j5 {4 R
2 w5 i5 q/ i: j5 H7 f4 u1 K/ o“ไอติม...”( {; W2 }4 U$ v! e2 v U
' O* h, U# {. g1 `- ~2 Y! D
“ชูว....เสียงดังมากจากห้องหนังสือ”
# a! K6 o h8 j5 H$ r/ R/ d% D. O' V9 [& q3 E
“อย่าไป ไอติม....เรากลัว”! s, _' k4 R; E3 L4 z
) ?5 t7 u( d& s- y“ไม่ต้องกลัวน่า....” ไอติมใจกล้ากว่าค่อยๆย่องลงบันไดทีล่ะขั้น คัพเค้กยืนตัวสั่นมองข้างหลังเห็นแต่ความมืดจะถอยก็ไม่ได้ เดินหน้าก็กลัว แต่อย่างน้อยก็ยังมีเพื่อน เขาลนลานตามมาเกาะชายเสื้อนอนเพื่อน
2 P0 O3 h; X$ e$ \+ q( d5 ?
! |7 \; Z o3 a4 @( }เด็กชายทั้งสองเดินย่องเบาเท้าไปยังแสงสว่างลอดประตูห้องทำงานของพ่อ ดวงตาน้อยๆมองลอดเข้าไปทั้งคู่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ8 Y# a6 @! y2 u, [
: t5 S5 K; g5 O& L
“อ๊า.....อ๊า....”
. ^( P( x# }+ z4 f( O
4 X& C* w# m7 E1 n2 ]5 y7 \ u“อืมมม....อ๊า.....อูยยยยย อ่า!!!”
% D: u3 u6 k! c: X
% i- R" {+ j1 v; ~4 ]! R4 |3 e2 t6 Oโชติกับอมรกำลังทำบางอย่างที่แปลกประหลาด ทั้งคู่ถอดเสื้อเปลือยอกเนื้อตัวเปียกโชก อมรคว่ำหน้ากับโต๊ะทำงานไม้สัก มีโชติพ่อของโน้ตคล่อมอยู่แผ่นหลัง เขาจับแขนเพื่อนหักไข้วหลังเอาตัวกระแทกเพื่อนอย่างแรงจนโต๊ะทำงานหนักอึ้งเขยื้อนดังกึกๆ สีหน้าของทั้งคู่เจ็บปวดทรมารแสนสาหัส7 Q! i! \& z; a( i) l
) Z+ a) P" p3 A; q8 y+ h5 |; `5 V“พ่อ....” ไอติมเปิดประตูเข้าไปพ่อของทั้งสองหยุดตัวแข็งค้างอยู่ในท่านั้น7 O# ^8 m: i+ r9 X$ ~. N' E0 K
6 M6 ^2 g/ q1 j8 d, j“ไอติม/คัพเค้ก”# Y8 V% P5 w8 p7 t! I
5 d" ^1 ~ K0 \2 N2 i. ^“พ่อทำอะไร ตีคุณอาเขาทำไม”
, ^' @# N. ]/ @0 }0 p+ z0 g3 j. Z# l8 {2 N$ c) Q9 M, g- g! d
“เปล๊า....พะพ่อไม่ได้ตี” โชติยิ้มแยกเขี้ยวส่ายหน้าดิก ดีที่มีโต๊ะคั้นทำให้มองไม่เห็นช่วงล่าง “เอ่อ.....อ่า.....”0 Q7 L8 L# c# _2 T0 H: Q% h
. [3 Y7 w9 {) g8 C
“งั้นพ่อกับอาทำอะไรกัน??”
K) i6 r* ~6 m1 ~8 n4 y6 L9 l" M7 q
“เอ่อ.....” ผู้เป็นพ่ออ้าปากค้างอย่างสรรหาคำพูดออกมาไม่ได้
8 A- A0 C, m* Y$ b3 |* W d0 e1 a4 O a" [
“เรากำลังเล่นมวยปล้ำน่ะ” อมรเงยหน้าเปียกชื้นเหงื่อขึ้นบอกเสียงหอบฮัก
; ~4 |9 e% j( A2 s; q
, z9 ^+ j# ^# g$ A. X4 V“มวยปล้ำ??” ไอติมกับคัพเค้กมองตาปริบๆ เล่นมวยปล้ำ.....8 }+ }$ f% ?2 J: G8 k, d- R
% N* Z& R3 `1 y `$ R1 d“อะ...ไอติมกับเค้กทำไมไม่นอนล่ะครับ ลงมาทำไม”& s& {; L7 W5 W+ q! M9 K
- ^& H( t0 H5 I2 g) O+ j# a“ผมปวดฉี่แล้วได้ยินเสียงแปลกๆด้วย”; _' E% A/ {" N1 G0 |7 z1 X" W0 m
) @4 B; Y1 d8 \; g1 Q( M& |
“เสียงหมาข้างบ้านมั่งคับ” อมรยิ้มให้ลูกชาย. l, w" @* `- F4 u3 s/ ]
9 a) K$ d/ m0 g( o' W: w“พ่อฮะ ไปนอนด้วยกันนะ” เด็กชายถลาเข้ามาหา3 O2 B' [6 j( z: E4 I/ G5 e
, y7 P2 u2 y; }+ ~* g“อ๊ะๆๆๆๆ” โชติชี้นิ้วห้ามเข้าใกล้ด้วย; |: a& U. Z5 a# Q9 V( F, I
" P4 A9 B1 u- Z( `* j* d6 W( U) A“เค้กๆๆ อย่าเลย หนูโตแล้วนะ ไอติมก็อยู่เป็นเพื่อนด้วย อย่าเพิ่งอ้อนเลยนะ” เป็นครั้งแรกที่พ่อปฏิเสธเขา คัพเค้กงงไปเลย+ a, |5 O( l! ~
" B! F& y, j+ ~3 [“ทำไมพ่อเล่นมวยปล้ำกันอาอมรแค่สองคนเองล่ะ ไม่ชวนไอติมกับคัพเค้กด้วย”" C( H+ f. ^/ k- J) m( }
# ]/ F/ a, Z: N- G" b! E“เอ่อ...มวยปล้ำนี้ต้องเล่นสองคนถึงจะสนุก...” โชติว่าก่อนโดนเพื่อนกระทุ้งศอกใส่ซี่โครงแรงๆไปทีหนึ่ง อมรหันมายิ้มกว้างให้ลูกๆ8 @# z* ~( \, l
! V7 [9 J4 g6 c
“อย่าไปฟังเลย เข้าห้องน้ำแล้วรีบเข้านอนได้แล้วนะครับ มันดึกมากแล้ว”( u) C& {% X" o& E/ ?
' @0 S3 C- i# v9 [- B' J. n“ต้องเล่นสองคนถึงจะสนุกเหรอครับ” ไอติมยังสงสัยไม่เลิก. |+ _0 N; F" S; P" s( W
) H# V* g; }4 X& d: G: w+ E1 n$ |; D
“ครับ ใช่ ต้องเล่นสองคนเท่านั้นแล้วห้ามบอกใครด้วยไม่งั้นไม่สนุกนะ”
. K4 U% v6 k7 R; `; r4 m% [/ V. f3 [) J
“โชติ...” อมรปราม8 ? ^3 g# |% T' n+ [
- D/ s3 G: k' z* O! X1 @“งั้นวันหลังผมเล่นกับพ่อหรืออาอมรด้วยได้ไหมครับ”
5 d( v3 ^) [( t' ?6 v8 `
2 R, ?. K5 h; F( y& }- p“ไม่ได้” สองหนุ่มตอบเสียงดังฟังชัดเลย
( o- u; x U5 K
9 E+ X6 \% j3 |: {( p0 u# }“ไอติม.....หนูต้องเล่นกันคนที่ชอบเท่านั้น” คำตอบนี้ทำให้เด็กชายทำหน้าไม่ชอบใจเลย ก่อนจะตอบว่า
' H" @9 ^! f* R( [1 K& C+ M, t: M# ?
“งั้นไอติมเล่นกับคัพเค้กก็ได้ใช่ไหม”
$ A c; t4 o4 t' B( S) L: |6 a5 P! u- `
“ไม่เอา...เค้กไม่ชอบเล่นมวยปล้ำ”; J: w% ?+ m# L$ |! _
8 ^; P8 I4 l( t“ดีแล้วลูก....ไปนอนได้แล้วนะ” อมรไล่ลูกๆด้วยรอยยิ้ม คัพเค้กลากแขนเพื่อนออกไปอย่างเร็วเพราะปวดฉี่มากกว่า สองหนุ่มถึงถอนหายใจเฮือกใหญ่& j" n# q2 j% M8 n+ I ~* f
* u: R7 u% U7 J" n“ทำไมถึงไม่อยากเล่นล่ะ”ไอติมถามเพื่อนหน้าประตูห้องน้ำ
- `8 ~( |7 |) O) V" K5 y5 O
" n3 @6 b( o$ F. [: q“เค้กไม่ชอบมวยปล้ำนี่”เด็กชายทำธุระเสร็จก็รีบกลับขึ้นห้องโดยไม่ลืมจูงมือเพื่อนไปด้วย “น่ากลัวออก”
4 [$ l1 n+ U& b/ V5 {9 C$ \7 g' Z2 _; u# T0 _+ Y
“ไม่เห็นน่ากลัวเลย พวกพ่อๆดูสนุกออก”# \( M5 C* ^6 h/ l& M& J( N8 b
( [$ [) x7 b7 ]+ o' Z' t“สนุกเหรอ....พ่อเค้กร้องเสียงดังขนาดนั้นต้องเจ็บอยู่แล้ว ไม่เอาหรอก”6 K6 B4 i+ z( N/ t1 W% Z
2 c9 @3 }8 l! U$ V“เหรอ....งั้นถ้าไม่ทำให้เจ็บจะเล่นไหม”: n8 W* e" T" F
) c' E1 o3 d1 u7 O0 E4 r3 v: a
คัพเค้กหันมามองเพื่อนอย่างไม่แน่ใจ เขาเพิ่งรู้ว่าเสียงประหลาดนั้นคือพ่อกับคุณลุงเล่นมวยปล้ำถ้าเจ็บแล้วน่ากลัวก็คงไม่ทำกันบ่อยหรอก “ไม่เจ็บเหรอ...”" ?9 ?" k6 I2 P% y
7 n. ~- d/ e" I) ?" w( a5 v, L
“น่า....ลองดูนะ”
7 C( o Z2 Z7 ]4 z8 l, U7 x8 \! `5 e( Y5 {& i! C
“สัญญานะ...ถ้าเจ็บแล้วเลิกนะ”
4 K2 T" o1 K; E2 E2 J
& {- ]9 m1 ? I4 f F) G! l“สัญญา” ไอติมยกนิ้วเกี่ยวก้อยสัญญา เด็กชายสองคนตกลงกันด้วยความตื่นเต้นก่อนคัพเค้กจะนึกขึ้นได้
# l$ f& g& @& B
( J1 w& @" H+ f: G i1 z8 ~“แล้ว....เล่นยังไงล่ะ”
; j) |6 _: q% m: b3 s3 V5 }
' y) ]) n4 M% d ~- E/ Pไอติมเองก็ไม่รู้ว่าเล่นยังไงถึงจะสนุกก่อนจะได้ยินเสียงกุกกักข้างล่าง เด็กชายวัยอยากรู้อยากเห็นมองหน้ากันก่อนค่อยๆจูงมือกันลงชั้นล่างอีกครั้ง ที่หมายคือห้องทำงานเดิมที่ยังมีเสียงลอดมาให้ได้ยิน/ ?0 c# Q5 d$ @+ E G X- \! ~
" { e" T* E7 w“ฮ่า...โชติ....โชติจ๋า” ในห้องพ่อคัพเค้กนอนหงายบนโต๊ะทำงานมีพ่อของไอติมจับข้อเท้าแยกออกกว้าง แล้วขยับบนตัวไปมาอย่างแรง. R( a& m- b3 ]) m
- W8 F# S3 c+ u' U0 Y
“อืม...อื้อ.....ดีจัง....อีย์”. U/ E' W1 N5 u3 Q6 O7 X3 u
2 e0 `0 L! q1 ^! z8 @% [' C
“เร็วหน่อย...จะถึงแล้วๆ......โอ้ออออออ” ผู้ใหญ่สองคนเอาตัวกระแทกกันสนุกกันตรงไหนนะ ไอติมกับคัพเค้กมองอย่างไม่เข้าใจ แต่ยิ่งทำก็มีแต่เสียงบอกให้ทำแรงๆอยู่นั้นแหละ% H! ^$ Z, Y# s3 f6 K6 |
3 r# }+ ?8 M7 _3 l3 w' s9 X
“ อ้า!!!” อมรร้องลั่นห้องเสียงดังน่ากลัวก่อนมีน้ำพุพุ่งออกมาเปรอะถึงหน้าอก โชติไม่รอช้ารีบเร่งกระแทกรัวกระหน่ำแบบไม่ยั้งเสียงกระทบดัง พั่บๆๆๆๆ
9 E; V2 T, P \. ^3 _; ~
% l) ?/ j1 W; S+ ?“โอ้ออออออ.....” เขาขยับโจนเข้าหาแรงแล้วแช่อยู่อย่างนั้นอึดใจใหญ่ๆกว่าจะผ่อนลมหายใจเฮือกแล้วถอยออกมา “เฮ่อ....สุดยอด”, g; m, U2 C# S# d
, q0 I6 H4 T# U6 {" t, i
“พอเถอะ จะตี1 แล้ว” อมรดึงข้อเท้าเบาๆ แต่มือที่จับอยูไม่ยอมปล่อยง่ายๆ โชติมองตาวิ้งๆอีกแล้ว “ไม่เอาน่า.....สองรอบพอแล้ว”
* D( R' V/ P' c5 I7 n( v3 A5 o0 i9 s
“อีกรอบนะครับ นะ....” D3 V* q" f% G8 ~
: L1 o1 M! T. J" ^$ L% m5 z9 |“ไม่เอา” ถึงปากจะว่าไม่เอา แต่พอโดนกอดโอ้โลมจูบดูดดื่ม อมรก็อ่อนเป็นขี้ผึ้งยอมให้โชติอุ้มนั่งบนเอวพามาที่เก้าอี้ สองเด็กชายมองตาโตเลย ที่เห็นพวกพ่อแก้ผ้าเดินโทงๆอย่างนี้ พ่อไอติมนั่งลงมือจับไอ้นั้นตั้งรอ พ่อคัพเค้กค่อยๆหน่อยตัวลงทับช้าๆจนมันหายเข้าไปในก้นเกือบหมด# z7 r' m, p/ B
, h2 j0 H# i+ b# F1 h- Y$ H“ฮ่า.....” คัพเค้กเห็นพ่อแหงนหน้าขึ้น สีหน้าพอใจและมีความสุขมาก แต่พ่อของไอติมกลับนิ่วหน้าเหมือนเจ็บนิดๆก่อนดึงตัวอมรมาดูดหน้าอกแรงๆ “อ๊า....อูยยยย...โชติ”
$ x+ g& H) l2 K/ B" C& L- I3 P. }- q7 y4 e% T2 V
“ชอบไหม....อมรชอบของโชติหรือเปล่า”: ^( R& C, a) E
/ T0 e- v4 q& M' a0 h“ชอบสิ.....ชอบที่สุดเลย” พ่อคัพเค้กขยันตัวขึ้นลงทำให้เห็นสิ่งนั้นไหลลื่นเป็นมันวาว จังหวะขยับเร็วขึ้นๆจนเกือบจะเป็นการทารุณ น่ากลัวว่าจะเจ็บแต่ทั้งคู่มีสีหน้าเมามัน ไอติมรู้สึกร้อนไปทั้งหน้า โดยเฉพาะในกางเกงนอน เขาหันมามองเพื่อนซึ่งมีหน้าแดง ลมหายใจกระเส่า เขาดึงแขนเพื่อนกลับไปห้องนอน ความรู้สึกตอนนี้มีแตกต่างกว่าครั้งก่อนๆมาก อึดอัดอย่างน่าประหลาดที่พ่อพวกเขาทำเรื่องนั้นด้วยกัน ไอติมนั่งลงบนเตียงมองหน้าเพื่อนเป็นพักๆ9 N. J+ ~- Z4 F5 K( ~
- Y/ ^- W K+ ~7 B' V% j“เค้กจะไม่บอกใครใช่ไหม”' o' R; G: G6 l( o! ~7 K
6 s: K( H" N4 [. |9 q# E“เรื่องนั้นเหรอ...ไม่หรอก ไม่บอก” พวกเขาเงียบไปเมื่อไม่มีอะไรจะพูดกันอีก คัพเค้กนอนไม่หลับอีกแล้วความรู้สึกบอกได้ว่าทุกอนูในร่างกายตื่นตัวเต็มที่และ.....มีบางอย่างที่รออยู่ เขาเหลือบมองไอติมที่มองมา
4 @0 j1 f. Y" ]& T m1 _
: V' |% D' F. ^* V1 G/ U“เค้กสัญญาแล้วนะ”
* @- E# u3 E0 C# q! g: D
% T) `( I; S9 U0 ^“หา??”
& p3 ^+ l h2 L3 a( T. \; x% |
9 i) O3 a O! r6 _" I“สัญญาว่าเราจะทำด้วยกัน”
; q$ { i7 j$ |1 k# E. [6 x, I9 d. T5 w1 W( S7 V
“ไอติม...” เพื่อนสนิทลุกมานั่งข้างๆ มือกุมมือเขาไว้ มันอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก แต่..... “ไม่เอา....เค้กกลัว”
" W; h2 @% p Q8 G# i0 S; @( Z
1 z) ~8 q+ P( \% ]9 x4 m“ไม่ต้องกลัวนะ ไอติมจะทำเบาๆกับเค้ก”
" }4 U4 O% w* V" S
+ g U) x J& i7 L+ b, f" M4 Y“มันไม่ดีไม่ใช่เหรอ เรื่องแบบนี้มีแต่คนที่แต่งงานกันแล้วทำด้วยกันได้เท่านั้น”. q: _) Y5 _4 l& P
1 s* P/ F7 }3 H% F
“ไม่จริงเสียหน่อย เมื่อกี้พ่อเค้กกับพ่อไอติมยังทำด้วยกันเลย แล้วบอกด้วยว่าต้องทำกับคนที่ชอบเท่านั้น เพราะงั้นเราทำด้วยกันได้”
3 z/ m2 i5 X6 U7 p
$ Y7 j! n1 ~+ @% U1 W
: i2 S0 J# r0 ~% B“ไอติมชอบเค้กเหรอ”
" F: X) N6 S" ]. C P o7 \; q1 y3 C" r6 I$ O$ y! r' Y
“ชอบสิ”" g4 O& R1 x3 ~. v' E
3 d/ X! r% _) [$ k. j
“เหมือนที่พ่อไอติมชอบพ่อเค้กเหรอ”
! O6 R) k: q0 t7 d( o5 b
& a0 ]& v, z" U6 Z: A“ใช่...”1 \$ [; e; u, [. a5 h5 h5 h
2 J! I6 J" J, Z9 x) S) s& |3 A“งั้นก็ได้ แต่ไอติมสัญญาก่อนนะ”0 P+ V1 N$ ?, P) o
8 T+ y* S( @: |2 Y- X9 B/ i
“ว่า.....??”: S8 i1 B7 |& K# `6 ]8 k, ?
4 p+ G: M1 c4 o# ^# I9 x
“ห้ามทำกับคนอื่นนะ นอกจากเค้ก ไม่งั้นเค้กไม่ยอมด้วย”
6 ` c( q$ Q% ~( I% t8 h( c6 f3 v3 `( \. _% [2 u
“ตกลง” เด็กชายเกี่ยวก้อยกันอีกครั้ง- c/ Y% S' U. }3 F9 }
, x! \$ |+ {% Y$ |! O! k: [' t
“แล้วเริ่มกันยังไง??” ทั้งคู่มองตากันปริบๆอย่างไร้เดียงสา0 e8 j" X+ e8 \& A! e
7 _! _; X% t9 |4 X7 Z, k **************) K" r* Z0 D7 G5 j8 P% E
/ {5 A! l7 k' M- Pthe end# n$ J# j1 z* D5 C6 V* [
9 T) Y q' T: J |
|