อาศัยอยู่ในจังหวัดกรุงเทพมหานคร
ลงทะเบียน2011-3-17
ล่าสุด2018-12-12
มาเฟียนักศึกษา
- กระทู้
- 99
- ตอบกลับ
- 1578
- พลังน้ำใจ
- 3337
- Zenny
- 3609
- ออนไลน์
- 1076 ชั่วโมง
|
( r& P+ {" f* B( @; X! b7 ?% bเกย์กบฏ( V% T; F+ M' G9 W- J4 W( D4 i# j
ตอนที่ 3 กบฎรักเชือดนิ่ม
% F; S/ |( S# q$ }6 C
* L2 P# o& F, G4 t/ t0 y เดือนนี้ฉันเข้ากะเช้าและนั่งเครื่องที่แผนกยีนส์
% ?$ g, d" ?9 }4 q/ a: b' k “ดูพี่แคชเชียร์สิ แกดูซึมเศร้ามาก เหมือนเพิ่งจะอกหักมา” เสียงพนักงานขายซุบซิบกัน
+ F2 a& ?5 i! f% }# R$ _! Xซึ่งฉันก็ไม่ได้รู้สึกเคืองขุ่นพวกเขาแต่ประการใด ฉันเองก็รู้ตัวอยู่เหมือนกันว่า วันๆฉันพูดแทบจะนับคำได้ วันทั้งวัน เดือนทั้งเดือนแทบจะไม่มีรอยยิ้ม บนใบหน้าของฉัน
# N* y# L1 z4 L- b" @7 A# u “ทีมันอกหัก อย่าพูดอะไร ทิ่มแทงใจมันล่ะ” เพื่อนๆ พี่ๆ บอกกล่าวประโยคนี้กันเนืองๆ
' ^' U7 | t/ E b& _
! a" c/ s. b9 }. Z2 s- g% } ซึ่งตัวฉันเองก็คอยระมัดระวังอารมณ์ตัวเองอยู่ค่อนข้างมากเหมือนกันกลัวจะฟุ้งซ่าน จน
2 J/ {' w1 P% A! B9 k- o& s( N9 bคิดสั้นเหมือนคราวแรกนั้น2 p) f" ]0 C! S; w# v
ฉันพยายามทำตัวเองให้ว่างน้อยที่สุด ฉันพยายามอยู่คนเดียวลำพังให้น้อยที่สุด( n" K: v- a, H+ @5 n$ V
ฉันเลือกที่จะมานั่งดูทีวีที่ห้องรับแขกของอพาร์ทเมนท์ แทนที่จะนั่งดูอยู่บนห้องอย่างเดียวดาย
3 i9 ^5 `: {& g* P# W$ r& vหลังข่าวเที่ยงคืน ฉันถึงจะยอมขึ้นห้องนอน ประมาณว่า เมื่อหัวถึงหมอนก็ให้หลับเป็นตายกันเลย
4 D, V, o" o' m; ?5 e" vทีเดียว% m2 M; W6 Q6 b
- q( \/ X( l% k3 e$ \4 D ซึ่งการปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตของตัวเองก็พอช่วยฉันได้ค่อนข้างมาก คนที่พักอยู่ที่นี่ล้วนแต่เป็นนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยเดียวกันกับฉัน
( K; o, @0 Y! |+ p
# H, y, V# R& E ทุ่มครึ่งแล้วฉันเพิ่งจะถึงที่พัก หนุ่มๆเล่นฟุตซอลกันอยู่ที่หน้าอพาร์ทเมนท์ส่งเสียงเอะอะโวยวาย ก็แปลกดีนะตั้งแต่ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่ฉันเข้ากะบ่ายตลอด กลับถึงที่พักก็สี่ห้าทุ่ม ไม่เคยเจอกับหนุ่มๆที่เล่นฟุตซอลกันเลย จะมีก็วันนี้ซึ่งฉันเริ่มลงกะเช้า จึงเลิกงานและกลับถึงที่พักเร็วกว่าเดิมมาก
# P ?+ z0 P7 L. E& K) r “ส่งมานี่....................ไอ้กฤษส่งมานี่”1 r3 n. y7 \" r! n
ฉันมองหาลูกบอล ด้วยกลัวจะโดนลูกหลง แล้วสายตาก็ได้ประสานกับสายตาของคนชื่อกฤษที่กำลังครองบอลอยู่
! \- t8 _, @8 c1 Y( d5 U! X “ให้ตายเถอะ ที่นี่มีคนน่ารักขนาดนี้พักอยู่ด้วยหรือ” ฉันบอกกับตัวเอง ) x V5 h6 X% t8 L7 M4 U; ^, R
กฤษเป็นคนผิวขาวมาก รูปร่างสันทัด จมูกโด่ง หน้าได้รูป ที่เด่นที่สุดเห็นจะเป็นริมฝีปากที่ แด๊ง แดงๆๆๆๆ
4 s8 Y8 _( N* g+ v3 Z
% Q$ c. I6 Y; u% ] อายุของกฤษน่าจะพอๆกับฉัน เขาเป็นคนที่มีอัธยาศัยดี มีเพื่อนรุ่นพี่ รุ่นน้องและรุ่นราวคราวเดียวกันเยอะแยะ ต่างกับฉันที่อยู่อย่างเดียวดาย ฉันไม่มีใครเลย ฉันแทบไม่รู้จักกับใครเลยในที่นี้
' x3 x, l& p+ Z5 H e$ D% E i. t
0 ~& ]9 ^- n+ e. }* E) D7 O4 t& D ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ฉันชอบแอบมองดูกฤษ โดยเฉพาะริมฝีปากแดงจัดนั้น ทำเอาฉันเก็บมาฝันอย่างช่วยไม่ได้ เขาเองก็เหมือนจะรู้ตัว เวลาที่ฉันมองก็ชอบจะเอาลิ้นเลียปากซะงั้น( K- O; U- G9 z1 L% J0 d( g. G$ w* W5 k
แต่ฉันไม่กล้าคิดอะไรไปไกลกว่านั้น
9 A7 F" D# L+ B: W0 s
( q% f3 m/ ?9 s) X' C' T ด้วยพิษรักปักทรวง ถึงสองครั้งสองหนยังสำแดงฤทธิ์เดชไม่หาย บุคลิกฉันมันก็คนป่วยใจดีๆนี่เอง
! M, k, S4 z! B! {
; F* I3 W! L( ]) m3 L6 y แล้วก็ยังมีเหตุผลหลายอย่างประกอบกัน ฉันค่อนข้างจะเจียมเนื้อเจียมตัว คนอื่นๆพ่อแม่เขาส่งเรียน มีเงินทองใช้ไม่ขาดมือได้ไปเรียนอย่างสม่ำเสมอ ต่างกับฉันที่ต้องทำงานหาเงินส่งเสียตัวเอง ถ้าเดือนไหนเป็นช่วงลงทะเบียน ซื้อหนังสือ หรือมีรายจ่ายอื่นที่อยู่นอกเหนือจากรายจ่ายประจำ เดือนนั้นฉันเป็นอันต้องไส้แห้งอย่างช่วยไม่ได้- w! }7 C+ `0 [$ h
" L5 B$ e9 o) T. R0 [
3 O4 s( g+ V P$ N( s# Y0 J “ไง..ไปทำงานวันแรกเวิร์คไหม”เสียงคนทักทายกันที่ประตูทางเข้าตึก ขณะที่ฉันนั่งดูทีวีที่อยู่ข้างใน: o5 q B% f- i, ^& l
“ก็ดีว่ะ.................” เสียงกฤษตอบได้ยินชัดเจน9 Z% C) n( F& Z" P& M
' q [- R+ x) o0 E. B6 f1 I* q9 n
ฉันไม่ได้เจตนาจะแอบฟังใครเขาพูดคุยกัน แต่เขามานั่งคุยกันอยู่ข้างหลังฉันเลยทำให้รู้ว่า
& g6 I0 b) J3 C6 o( a6 l8 Sกฤษเป็นคนที่เรียนเก่ง และจบเร็ว กว่าเพื่อนๆรุ่นเดียวกันถึงเกือบปี เกรดเฉลี่ยสวย ถึงขั้นไปสมัครงานธนาคาร สำนักงานใหญ่ เขาก็รับเข้าทำงานทันที : G3 d; T7 R6 V
“นี่แหละนะ คนหน้าตาดี บุคลิกภาพดี สมองดี ฐานะทางบ้านดี เมื่อทุกอย่างพร้อม ทุกอย่างก็ย่อมเกื้อหนุน เสริมส่งให้ไปได้ดีเสมอ ถ้าคนรักดีอีกอย่างด้วยน่ะนะ ” ฉันคิดบอกกับตัวเองลำพัง เมื่อยิ่งได้รู้ความจริงอย่างนั้น มันยิ่งทำให้ช่องว่างระหว่างฉันกับกฤษ เพิ่มมากขึ้น ตัวฉันนะเหรอ
1 O8 {3 i9 Y7 K4 |4 \8 v “ไม่มีใครสนใจใยดี ห้องเรียนไม่เคยได้เข้ากับคนอื่นเขา อ่านหนังสือสอบเอง ลาสอบได้บ้างไม่ได้บ้าง..................” ฉันอดเปรียบเทียบ และน้อยใจในชะตาชีวิตของตนเองอย่างช่วยไม่ได้' P& G+ d6 e" V9 B& T
& L4 V& O# N5 G, x5 m- c* O& n
5 ?1 h4 I0 W3 z# z j# M
& _: z0 |5 l% D4 S' ?' e1 }/ R ยิ่งนับวันกฤษยิ่งดูดีขึ้นในสายตาฉัน นั่นมันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกว่า ตัวเองต่ำต้อยลงทุกทีๆ" [- I1 K8 w# t8 Q4 h
ฉันพยายามเก็บความรู้สึก และไม้กล้ามองกฤษตรงๆอีกเลย แต่ยังห้ามใจตัวเองไม่ได้ที่จะ.....................ไม่ให้แอบมอง( Y$ ^3 c+ h# p' r8 j, W
: n7 a$ J7 }1 Y7 k0 R7 S นี่ก็ห้าทุ่มกว่าแล้ว ฉันนั่งดูทีวีอยู่เพียงลำพัง ดูรายการต่างๆไปเรื่อยเปื่อย ประสาทไม่ได้รับรู้อะไร ฉันยังไม่อยากขึ้นห้องนอน ฉันกลัวความเหงา ฉันกลัวความอ้างว้าง ฉันกลัวความเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย ที่สำคัญ ฉันกลัวใจตัวเอง.........
% n; M+ }4 x) H! r# [; O! j F) T5 r
3 e6 h) w" p, ~5 q- e กฤษเดินมาโน่นแล้ว เขาเดินผ่านไป....................... แล้วเดินกลับมา เดินย้อนกลับไปด้านหน้า เดินกลับมาแล้วก็เดินย้อนกลับไปด้านหน้า.............
1 ?! a) }# J- W, e+ q “ป๊าบ..............” เขาแกล้งแกว่งแขนมาโดนฉันอย่างแรง4 d3 S3 S$ b1 j
“.....................” % ~1 ] ^3 s4 O2 u u% l8 K2 g' e
“.....................” เงียบสนิท ไม่มีคำขอโทษจากเขา .................................... ไม่มีเสียงของฉัน ไม่แม้กระทั่ง...........ฉันจะหันไปมอง
. Z* X0 n5 } M3 b* r, U เสียงกฤษนั่งลงที่นั่งแถวหลังฉัน เงียบๆ
7 V* e& R+ h* O ทุกอย่างยังคงเงียบสนิท........... เงียบสนิท ไม่มีคำขอโทษจากเขา ........................... ไม่มีเสียงของฉัน ไม่แม้กระทั่ง...........ฉันจะหันไปมอง 3 q( |% A/ G' b$ p
ฉันรับรู้ได้ว่า กฤษเจตนาที่จะทำความรู้จัก............... แต่ ฉันยังไม่พร้อม ฉันต่างหากที่ยังไม่พร้อม ฉันขอเวลา ฉันยังต้องการเวลา เยียวยา รักษาแผลใจ2 p% \/ Y! V" f! U3 y, Z" Q
7 j' z1 k! k9 I
สักพัก กฤษลุกขึ้นเดินขึ้นชั้นบน มองฉันอย่างงงๆ มองฉันอย่างไม่เข้าใจ ฉันมองกลับไปที่เขาด้วยสายตาที่อ้างว้าง......................และว่างเปล่า
& G/ H( _+ S: W' b. K. ~4 B& c. z: V/ F) _& y/ E
หลายเดือนผ่านไป ฉันยังคงอยู่กะเช้า ฉันกลับถึงที่พักตรงเวลาเสมอ เหมือนกฤษจะรออยู่เมื่อฉันไปถึง เราต่างมองสบสายตา............แล้ว เขาจะเดินตาม หรือบางวันก็เดินนำหน้าฉันขึ้นข้างบนเสมอ อย่างเงียบๆ..............
5 @' Z. W( x) `4 S5 M$ s เป็นอยู่อย่างนั้น..................อย่างเงียบๆ
/ J r" S* z y2 z ไม่มีรอยยิ้มให้กัน...........................ไม่มีแม้คำพูดจาสักคำเดียว ) c9 b1 ]! f8 t4 F f
6 U. q( T6 X! \5 R แต่ ฉันก็รู้สึกเป็นสุขและอบอุ่นใจ อย่างประหลาด$ G. _+ C ?9 y6 ?2 h8 u
* q% P) f0 h8 u ผ่านไปครึ่งปี ถึงคิวฉันต้องลงกะบ่ายบ้างแล้ว; s; E) U0 A' [( l$ N) q
ฉันกลับถึงที่พัก ประมาณห้าทุ่มครึ่ง................. กฤษ ไม่รอแล้ว เขาคงเข้านอนแล้ว เขาต้องตื่นแต่เช้าเพื่อไปทำงานฉันเข้าใจดี7 i. ]3 t; I* t ^; h7 {5 V
; N5 [6 E! w" l+ E
วันนี้เป็นวันเสาร์ คนทำงานห้างอย่างฉันยิ่งหยุดไม่ได้เลย ลูกค้าเยอะมากทั้งวันเพราะมีการจัดรายการพิเศษด้วย ฉันถึงที่พักเที่ยงคืนได้ กฤษรออยู่เช่นเคย เขามองมา เขาจ้องมองมาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม ด้วยสายตาที่ขุ่นข้องหมองใจ) z. i9 ^+ E' l# R
“ผมไม่ได้เกเร ผมไม่ได้หนีเที่ยว ผมเพิ่งกลับจากที่ทำงาน.................” ฉันส่งสายตา และกระแสใจไปบอกเขาอย่างเงียบๆ/ e+ a: D' b& }& l, C# a
............แล้ว เขาก็เดินตาม ฉันขึ้นข้างบน อย่างเงียบๆ.............. โดยไม่มีรอยยิ้มให้กัน...........................ไม่มีแม้คำพูดจาสักคำเดียว & U+ r3 w* H* P1 E, ]4 z
& \* y/ z/ }$ b$ H) Q% ^5 f( L0 i
* l3 y8 b* D/ q5 u, T, F8 H เราเดินตามกัน เรามองสบตากัน เราส่งความรู้สึกเข้าหากัน...........................เราปล่อยให้หัวใจมันคุยกัน อยู่อย่างเงียบๆ................... แต่ฉันก็รู้สึกอบอุ่นใจดี
# U- O0 i9 o7 {6 _# O* \" L 2 V9 L% |! } X S; ^/ W% D
บางวันที่ฉันเหนื่อยอ่อน.................... บางครั้งฉันก็อยากจะให้มันเป็นมากกว่านี้ แต่ ฉันยังไม่พร้อม ฉันต่างหากที่ยังไม่พร้อม ฉันขอเวลา ฉันยังต้องการเวลา เยียวยา รักษาแผลใจ
; {" y5 r+ t4 k/ [" f6 F0 W/ s: t' j0 ^7 E
เวลาพ้นผ่านไปเป็นปี ความสัมพันธ์สองเรายังคงเดิม 3 \( N! q! ]0 F1 x0 z5 D- t- N; p
กฤษเองก็ไม่กล้า ทำอะไรไปมากกว่านั้น ด้วยฉันเคย....................8 S/ M0 n1 w9 n$ v% P
ฉันเองก็ไม่กล้าเพราะตีค่าตนเองต่ำไป.....................................และฉัน ยังเจ็บ แผลเก่าที่หัวใจ
3 `$ D8 s# Y/ @; W, `ยังไม่หาย.................มันเจ็บ ปลาบแปลบทุกครั้ง เมื่อคิดถึงเรื่อง ความรัก
3 X( ^; h' ^' O2 s4 R. c- E9 b5 U2 Z* _ `
& z& G5 q' f4 G$ O& ~
“ไอ้กฤษมันได้งานใหม่ที่ ไฟแนนซ์..........................”, f2 `4 t" }' }' g; L
“เหรอวะ โอ้โฮ้ เงินเดือนเพิ่มกว่าสองเท่าเลยนะแก.......”
% L* s: E+ `. a$ K: M8 g! ~ “นั่นน่ะสิ โบนัสนะเกือบยี่สิบเดือนเชียวนะโว๊ย”/ ?" V* T; ?# O7 L! _% k8 g
เสียงเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ร่วมที่พักต่างพูดคุยแสดงความยินดีกับกฤษ ที่ได้งานดี เงินดีกว่าเดิม นั่นมันยิ่งเป็นการเพิ่มช่องว่างระหว่าง ฉันกับเขาให้ห่างไกลเกินกว่าที่ ฉันจะไข่วคว้า..............เอื้อมมือไปถึง ฉันครุ่นคิดด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ
3 s8 N5 c. |2 T) r4 D! z
) H+ d. }9 ]1 v! _ แต่กฤษก็ยังทำตัวเป็นปกติเช่นเคยๆ เดินนำฉันขึ้นที่พักไปนั่นแล้ว แต่วันนี้แปลกไป
2 o) W9 Z6 [ h6 l2 Oเมื่อถึงชั้นสาม แทนที่เขาจะเลี้ยวขวาเข้าห้องพักตนเอง เขากลับเดินไปอีกฝั่งแล้วรีบเดินกลับมา
- O; } Y/ Y5 [2 T, tขณะที่ฉันยังอยู่กึ่งกลางบันได
5 i0 I, O# s+ X6 E/ U" d! \& z “โอ้โฮ............ แผลถลอกเป็นรอยยาว ตั้งแต่เข่าไปถึงโคนขา” กฤษหยุดยืนอยู่ต่อหน้าฉันสักครู่ เหมือนต้องการให้ฉันได้รับรู้" `- s2 r- J# G& }3 i% X
“กฤษ คุณ..............” เสียงของฉันแผ่วเบา คอแห้งผาก............. แต่เขาเปิดประตูเดินเข้าห้องไปแล้ว
4 q4 f% X r8 C8 L1 D
8 {9 f m$ [$ J$ a- T “กฤษ.............คุณคง เจ็บแสบที่แผลมากสินะ” ฉันรำพึงกับตนเอง
- u7 b4 j, r4 S/ j( a1 @ “ผมอยากจะคอยดูแลคุณเหลือเกิน..............” ฉันได้แต่คิด
5 Z: J b; a9 y1 j2 W& w, F$ r ในความเป็นจริง เราต่างกันเหลือเกิน ฉันจึงทำได้แค่เพียงรับรู้...............ฉันรับรู้ถึงเจตนา และความเจ็บปวดของเขาได้4 X& y4 r$ Q9 e" Y6 ]0 o3 u) T, |
4 o7 i; N: h+ l2 j% C
( ~, }; N9 ]' T
เรายังคงเดินตามกัน เรามองสบตากัน เราส่งความรู้สึกเข้าหากัน...........................เราปล่อยให้หัวใจมันคุยกัน อยู่อย่างเงียบๆ................... แต่ฉันเริ่มรู้สึก ว้าวุ่นใจ 3 i2 X$ C8 v% `$ J- t
5 W- I2 D3 [9 \' _# ?
. x0 _( @$ h3 ?3 d ฉันต้องลาออกจากงาน ฉันต้องไปฝึกงาน ห่างจากที่พักไปไกลถึงสองชั่วโมง ถ้ารถไม่ติด6 S- Y0 c4 I$ {$ _. y# a7 e( k* P9 V5 H
มันเป็นเรื่องจำเป็น ที่คณะถ้าไม่ลงฝึกงานจะขอจบปริญญาไม่ได้ แล้วถ้าฉันไม่ย้ายที่พักฉันคงต้องเสียงาน เสียการเรียนแน่ๆ ด้วยคงต้องเสียเวลาอยู่บนรถประจำทางไปกลับ วันละสี่ถึงห้าชั่วโมงได้ ไหนจะต้องเผื่อเวลาไปยืนคอยรถอีก ข้าวของที่หิ้วไปฝึกงานก็คงพะรุงพะรังน่าดู ฉันปรึกษากับเพื่อนๆ เราตกลงกันที่จะไปเช่าห้อง ย่านที่ฝึกงาน เพื่อจะได้ให้ความช่วยเหลือ ดูแลกันได้และตัดปัญหาจิปาถะ ข้างต้น 7 D! c( f y0 F* E- d0 O
3 L' X/ O& w o! k; e [* t( |. t
4 G/ l) Y( c y2 V- U/ j$ ]7 N ฉันเก็บข้าวของ สัมภาระขึ้นรถเช่า เที่ยวแล้ว...............เที่ยวเล่า0 @# \ T: _8 [. h' Q4 l% I
……………………………………………………………………………………………………….% Q7 }9 W w' K( R1 ]: @+ Y2 A, R
“เฮ้อ..........เที่ยวสุดท้ายแล้วสินะ ขอขอบคุณทุกสิ่งอย่างที่ให้ฉันอาศัยอยู่ที่นี่ด้วยดี เสมอมา”: b) W; @3 c& G# d& P
ฉันบอกลา ห้องพักและสะพายกระเป๋าลูกสุดท้าย เดินออกมาหน้าตึกอพาร์ทเมนท์
9 c7 w5 _5 ^9 _- _& Z( ?* [# C6 }! F( h0 k2 D! T) T/ G
/ H% H* \) H1 D" x! P8 y
“กฤษ............ คุณดูเศร้าจังเลย” กฤษยืนอยู่ที่ใต้ต้นกระถินณรงค์หน้าตึก
6 l4 S& q+ G( V' ^ฉันเดินผ่านเขาช้าๆ+ n5 Z9 @0 S; m
3 f) J+ H1 h/ n; Q2 J
เรามองสบตากัน เราส่งความรู้สึกเข้าหากัน...........................เราปล่อยให้หัวใจมันคุยกัน อย่างเงียบๆ
2 a( ~9 R, Z7 V8 F: w. |& C/ ?- {, e: E; ^. Y
ฉันรู้สึกร้อนผะผ่าว ........... แสบเคือง ที่ดวงตา ฉันเดินช้าๆ มาที่รถ ตายังคงมองอยู่ที่กฤษ2 G% e; _0 y* r' k% e& s) O0 v
“ไปแล้วนะครับ..............ลาก่อน” ฉันส่งความรู้สึกถึงกฤษ
3 G! G( K% o6 i( s. ?+ e/ \ 9 I$ g* S$ D: D3 K" J( d8 s* U
ดอกกระถินณรงค์สีเหลืองสด หล่นโปรยปรายท่ามกลางสายลมที่พัด กระชั้น ........................, K F# j u6 b
. e) u+ ]+ z s4 a7 }: A: S1 F5 @ ดอกกระถินณรงค์สีเหลืองสด หล่นโปรยปรายลงบนศีรษะของกฤษ................... 1 I% A5 v; j5 l" V" o
ฉันเห็นน้ำตาเขาไหลเป็นทาง . \) Z" w3 R4 k+ K8 O
9 l- w) `; T D# l
ดอกกระถินณรงค์สีเหลืองสด น้ำตากฤษ........................................ไหลเป็นทาง $ s' I4 r$ U3 y1 G6 f
; F1 o5 u& T; f0 x5 ^7 A' r9 X น้ำตาฉันเริ่มเอ่อล้นเช่นกัน/ y! X5 o g% X6 V5 E
“ลาก่อน........ลาก่อนครับ”
4 H$ ~. o3 T) i r0 B ฉันส่งความรู้สึกถึงกฤษเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ฉันจะควบคุมตัวเองไม่ได้มากกว่านี้+ U9 K N* r Y, V* ^
R. |6 m I& C" f7 m h
1 x8 q: _1 P- S5 @4 A พอรถเริ่มเคลื่อน ฝนก็เริ่มโปรยปราย .....................ฉันมองกฤษผ่านกระจกมองหลัง
* H$ I* ~( _5 [3 s( r4 M6 o0 S8 Y; dเขายืนอยู่ที่เดิม................. ฉันเห็นเขายังยืนอยู่ที่เดิม.............................น้ำตาเขารินไหลเป็นทาง
6 ?+ X9 E: a$ |
, W6 U8 G1 l% ~ ฉันมองเห็น กฤษยืนนิ่ง......................น้ำตารินไหล....................................อยู่ที่เดิม! u4 e& B$ B+ B4 ^% `, a
* {6 T' x$ p% S4 |) s( `8 u
; y S. r7 _/ ?2 P1 k “ผมขอโทษๆ................ เราต่างกันเหลือเกิน” ฉันพร่ำบอกกับหัวใจของตัวเอง ขณะรถเลี้ยวเข้าสู่ถนนเส้นหลัก ฉันนั่งหันหลังให้คนขับ.............................น้ำตาฉันรินไหล ไปตลอดทาง
; L7 m0 H/ M: n. w( Y2 nฉันเริ่มเจ็บที่หัวใจ................ฉันเจ็บปวดที่หัวใจอย่างเคยๆ
8 y7 H' n$ q6 z. C+ w8 r# X& i4 j
! m y9 e7 m, p6 u# G" e4 d# F4 y
) O" L( l g* W. W$ O ฉันตั้งใจฝึกงาน ทำงานอย่างเต็มความสามารถ ฉันทำงานหนักมากทั้งเวลางานและหอบกลับมาทำที่ที่พัก ไม่เว้นแม้เสาร์อาทิตย์
! V& i% Y8 h, S- F2 c- O+ H3 c( o- W แต่ทุกครั้งที่ฉันพอจะมีเวลาว่าง ใจฉันจะล่องลอยไป.....................และที่หนังสือตรงหน้าจะปรากฏ ภาพของกฤษเสมอๆ ฉันคิดถึงเขาทุกลมหายใจเข้าออก ก็ว่าได้
) g9 k% S0 C# N& S3 c& F
6 @' C+ h' g6 i ทุกเช้าวันพฤหัสบดี อาจารย์จะเรียกนักศึกษาทุกคนมาประชุม เพื่อติดตามเรื่องการฝึกงานเสมอ กว่าครึ่งเทอม งานถึงเข้าที่เข้าทาง.....................................
4 {, ]7 ]# m6 m# o3 V B% \ ฉันคิดถึงกฤษแทบใจจะขาด ................................. ตอนนี้ฉันพอจะปลีกตัวได้บ้าง วันนี้ฉันต้องไปเจอเขาให้ได้ ฉันออกจากที่พักตั้งแต่เช้ามืด ฉันไปยืนดักรอดูเขาอยู่บนสะพานลอยที่ปากซอยเข้าที่พักของเขา ยังคงตรงเวลาเสมอ กฤษเดินมาโน่นแล้ว......................... เขายังดูดีอย่างเคยๆ หล่อเหลา สูงสง่า แต่ดูเขาผอมลงและดูเงียบเหงาซึมเซาไปมาก
9 v* t4 _6 d' s& O; kที่แปลกตามากๆก็ตรงที่ทรงผม .....................................ปกติกฤษจะไว้ผมทรงสั้นตั้งๆคล้ายทหาร แต่ตอนนี้เขาไว้ผมยาวแล้วทาเจล หวีเสยเปิดหน้าผากไปทางด้านหลัง ซึ่งเป็นทรงผมของฉันเอง เขาดูดีมากในสายตาฉัน...................................ฉันมองเขาอย่างชื่นชมและมีความสุข
1 H( @; x, B# Y$ V" V2 E" P9 ~/ \0 w% r6 H6 o8 K
“กฤษครับ ผมมารอคุณสักพักแล้ว...........ผมคิดถึงคุณมากครับ” ฉันได้แต่ส่งใจไปบอกเขา เราช่างแตกต่างกันเหลือเกิน.................ความรู้สึกนั้น ฉุดรั้งฉันเอาไว้ไม่ให้เดินไปหาเขา R& \5 } S U: ~! f2 `
/ l A9 y3 j3 S
เขาเดินใกล้เข้ามา เขามองเห็นฉันแล้ว ........................ เขาชะงักนิดหนึ่ง
! _4 d" f' T+ J% I! h' Vเขามองมาที่ฉัน เขาจ้องมองมาด้วยสายตาที่แสดงความเจ็บปวด..................................................แล้วเปลี่ยนเป็นสายตาที่แสดงความเย็นชา................. เขาแสดงอาการเฉยเมยและเดินไปโน่นแล้ว$ a% C$ C' G! g
) N6 b+ m+ A* _+ q# x8 S0 H
# Q r" C" p8 z% y% p+ x4 I3 \ ฉันได้แต่ ยืนตัวแข็งทำอะไรไม่ถูก เหมือนโดนไฟช็อต กฤษไม่เคยแสดงอาการอย่างนี้กับฉัน เรื่องราวต่างๆผ่านเข้ามาในห้วงคิดของฉัน
# M) `# I4 |- ~* M! ~ “ขอโทษครับกฤษ..............ผมผิดเอง ผมไม่ดีเอง สมควรแล้วที่คุณจะโกรธจะเกลียดผม”
/ B8 f9 H. a, C วันนั้นฉันเข้าประชุมอย่างไร้หัวจิตหัวใจ และกลับไปทำงานด้วยความสลดหดหู่ใจ ' l4 n! Z- l+ _" k L" a
............................................................................................................................................................9 E( U1 g0 V( {; l, H
; X8 o4 }/ A+ x; ^6 s. c ฉันฝึกงานอย่างไม่มีความสุขแต่ก็พยายามทำให้ดีที่สุด สุดท้ายฉันได้คะแนนดีที่สุดในรุ่นทั้งในรายวิชาฝึกงานและการสัมมนาการฝึกงาน
! s% ~7 K O9 x% C2 _5 e% I, Y ฉันได้งานเป็นซูปเปอร์ไวเซอร์ในบริษัทผลิตชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์ ซึ่งเป็นบริษัทฝรั่งที่มีชื่อเสียงมาก และที่สำคัญมาก รายได้ของฉันมากกว่าตอนทำงานห้างถึงสามเท่า3 T, `9 H2 f1 t/ d) U6 u6 o
G! T# r7 G0 W+ ]- R* M ฉันมีความสุขกับงาน กับเพื่อนร่วมงาน.........................แต่ฉันลืมกฤษไม่ลง ฉันตัดสินใจย้ายกลับเข้าไปที่พักเดิมเพื่อจะได้ใกล้ชิดกับกฤษ5 p' o: y8 N. W; a
( B D* B: P8 m$ \7 t4 w รุ่นพี่ต่างแสดงความยินดีที่ฉันได้งานดี ต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าที่นี่คัดคนมาก.............แต่กฤษสิ เขาแปลกไป เขาเปลี่ยนไป เขาพยายาม หลบหน้า ไม่มองสบตาฉันอย่างเคยๆ$ A2 ?/ l0 W3 Q* a% w4 p
' c" c1 _: i. t5 e7 | “ที่รัก ผมกลับมาแล้ว ผมกลับมาตามเสียงหัวใจที่เรียกร้อง.........................................”
4 t9 X4 j5 L( l* R, X( h8 x* G8 }1 O
6 v# t8 H; u8 w7 Q. a7 A ฉันพยายามส่งใจไปถึงเขา แต่เปล่าเลยกฤษไม่เคยรับรู้........................เขาดูเฉยเมย8 B' y+ }3 d+ ?" L
เขาเย็นชาทุกครั้งที่เจอ
7 s4 |" @- _6 \9 K แต่ที่ทำให้ฉันใจชื้นขึ้นมาได้บ้าง...................... เขาใช้ผ้าเช็ดตัว สีขาว และสีบานเย็น
3 m! u. [8 z* i# q* G9 K% t1 Mเช่นเดียวกับฉัน ซึ่งก่อนที่ฉันจะย้ายออกไปเห็นเขาใช้สีเหลือง....................โธ่ที่รักคุณคงต้องการระลึกถึงผมสินะ ฉันรำพึงเข้าข้างตัวเอง$ W2 m1 K6 ?1 d( ]6 v P! j
! r6 j2 n) M, h0 C9 Y5 S. _ “พี่พลๆ ............................” เสียงกฤษเรียกหาใครคนหนึ่งซึ่งฉันคุ้นหน้าดี
$ r' P3 u: ~* ?0 L ฉันแอบดูที่ระเบียงด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าเขาจะไปไหนกัน เขาทั้งคู่หิ้วกระเป๋าใบใหญ่คนละข้าง มีด้ามไม้เทนนิสโผล่ออกมา ดูเขาสนิทสนมกันมาก ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ก็ไม่มีทีท่าว่าสองคนนี้จะชอบพอกัน4 r) x; u* g; S) A& I9 g6 }
' Q5 L; v1 c! g# P* P วันต่อๆมา ฉันคอยสังเกต ความสัมพันธ์ของทั้งคู่4 O" T) v7 ]; ]: g3 V4 L% v2 x2 X
เขาดูสนิทชิดเชื้อกันมากกว่าที่ฉันคิด ไปไหนมาไหนด้วนกันตลอด ไปเที่ยวกลางคืนด้วยกัน ไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกัน และดูเหมือนกฤษจะปล่อยเนื้อปล่อยตัวไม่เจ้าสำอางค์เหมือนเมื่อก่อน……………………….ผมเผ้าไม่เข้ารูปเข้าทรง ทั้งๆที่ตัดสั้นเหมือนเมื่อก่อนแล้ว และดูเหมือนเขาจงใจจะทำตัวเองให้อ้วนขึ้นให้ทัน พี่พล ของเขาคนนั้น$ q; ]# M3 m6 g: V$ J
) y) E y% T/ Z$ Z
“ดูนัยกฤษสิเธออ้วนขึ้นมากเลย....................................” 4 `* {8 r6 P# h% U. |3 X5 g
“ก็เป็นธรรมดาคนมัน อินเลิฟ อะไรๆ ก็คงอร่อยไปหมดน่ะนะ”2 m7 L5 }7 d O" v2 ]: Y' p
“นั่นนะสิ คอยพะเน้าพะนอเอาใจกันซะ........................ ”, [8 o7 b- w% y, t
“เออนะ...............ไม่เหมือนใครบางคน เขารักแทบจะเป็นจะตายทำเป็นเล่นตัวอยู่ได้ สุดท้ายเป็นไงหล่ะ”+ m- _& R2 `+ z5 `
“กินแห้วสิคะ............ฮ้า ฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”) v# b8 L0 O/ z4 k
เกย์สาวเม้าแตกกันกระจายเหมือนจงใจให้ฉันได้รับรู้0 ?; |0 N3 g7 x1 c; ~3 l2 @ v
7 z7 `1 L5 I' O4 w: [, W
3 N. k. }6 U0 B4 A/ b ฉันคอแห้งผาก...............รู้สึกเหมือนโดนไฟช๊อต พยายามฝืนก้าวเดินจนถึงห้อง u" v' r7 Q! k, h5 E) R. d5 ~
เหมือนมีมีดสักร้อยเล่มพันเล่ม มาปักอยู่ที่อกฉัน...........................ฉันจุกแน่นที่หน้าอกจนแทบหายใจออก........................หัวใจร้อนรุ่ม เ[อย่าโพสคำหยาบ]่ยวแห้ง ฉันรู้สึกอ่อนระโหยโรยแรง ไม่มีแม้แต่น้ำตาสักหยด หัวสมองฉันมึนตึงเหมือนประสาทไม่สั่งการ& W( o* }. Q3 d$ ~- B& _
6 D) n4 Z. V: J9 `' c1 I ฉันตกอยู่ในภวังค์นั้น นานเท่าไหร่ไม่ทราบได้ ................................$ h( i: G3 {# T
" n8 {6 A$ w2 r9 w q
มารู้ตัวอีกที น้ำตาก็เปียกปอนหมอนหนุนไปทั่ว..............................ฉันไม่มีแม้เรี่ยวแรงจะขยับตัว
. ]$ n$ R7 \% t a9 ~
5 A) F' O6 t' f5 j “กฤษครับ ผมขอโทษ ทุกสิ่งอย่างมันเป็นเพราะผม.......................ผิดที่ผมคนเดียวเท่านั้น”
/ {% t* p A7 P5 o4 g1 K9 A 4 L; w* ~3 ~+ d: Y' v7 [* y
.............................................................................................................................................................
0 t. D* H- B4 j& i.............................................................................................................................................................+ Q/ m& r4 V9 L
1 w A3 t' u& b6 L6 a% y5 d
ฉันหิ้วกระเป๋าใบสุดท้ายเดินออกจากตึก สายลมพัดเอื่อย กิ่งก้านกระถินณรงค์เอนไหว ดอกสีเหลืองสดร่วงหล่น สายฝนโปรยปราย.............................แต่ไม่มีใครยืนอยู่ที่ใต้ต้นไม้ที่ตรงนั้น หัวใจฉันยังคงร้าวราน น้ำตาเอ่อนอง แล้วเริ่มรินไหลเป็นทาง
% C- W4 ~ D1 f" p. m
& M8 f) z* G: L, e$ X. t ดอกกระถินณรงค์ร่วงหล่น สายฝนโปรยปราย น้ำตาฉันรินไหลเป็นทาง
: K) I, {% u. Z0 a
2 R/ E, @, V3 |1 v) d/ e ฉันก้าวเดินต่อไปไม่ไหว จึงได้แต่หยุดยืนนิ่ง.................น้ำตารินไหลเป็นทาง
( H7 E( E B/ Z1 f! u! M* x; m) K |
|
Every cloud has a silver l
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2011-3-17 15:23:25
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2011-3-19 13:00:31
โพสต์ 2011-4-21 08:29:00
โพสต์ 2012-5-14 17:32:57
โพสต์ 2016-11-5 05:55:05