อาศัยอยู่ในจังหวัดกรุงเทพมหานคร
ลงทะเบียน2011-3-17
ล่าสุด2018-12-12
มาเฟียนักศึกษา
- กระทู้
- 99
- ตอบกลับ
- 1578
- พลังน้ำใจ
- 3337
- Zenny
- 3609
- ออนไลน์
- 1076 ชั่วโมง
|
" ]1 J# D* x, L+ [: c/ t% }; Uเกย์กบฏ
3 }" `; E% q2 w6 _$ Bตอนที่ 3 กบฎรักเชือดนิ่ม6 o9 C0 F, C3 b$ r
: \" ^1 K) x# {0 p เดือนนี้ฉันเข้ากะเช้าและนั่งเครื่องที่แผนกยีนส์5 O1 L# B$ c+ Q/ {
“ดูพี่แคชเชียร์สิ แกดูซึมเศร้ามาก เหมือนเพิ่งจะอกหักมา” เสียงพนักงานขายซุบซิบกัน
* k" a8 f0 [4 K( j. k" ]& kซึ่งฉันก็ไม่ได้รู้สึกเคืองขุ่นพวกเขาแต่ประการใด ฉันเองก็รู้ตัวอยู่เหมือนกันว่า วันๆฉันพูดแทบจะนับคำได้ วันทั้งวัน เดือนทั้งเดือนแทบจะไม่มีรอยยิ้ม บนใบหน้าของฉัน) ?# O; u9 q, ~8 W0 `. R
“ทีมันอกหัก อย่าพูดอะไร ทิ่มแทงใจมันล่ะ” เพื่อนๆ พี่ๆ บอกกล่าวประโยคนี้กันเนืองๆ
8 Q& B, }* w9 ~8 |) G. a! b( O. I$ B$ e# O' x+ E
ซึ่งตัวฉันเองก็คอยระมัดระวังอารมณ์ตัวเองอยู่ค่อนข้างมากเหมือนกันกลัวจะฟุ้งซ่าน จน
6 Z* i# j8 {$ yคิดสั้นเหมือนคราวแรกนั้น1 S2 I7 [! d6 ^9 _
ฉันพยายามทำตัวเองให้ว่างน้อยที่สุด ฉันพยายามอยู่คนเดียวลำพังให้น้อยที่สุด
; u* {3 F. H5 r* m! |ฉันเลือกที่จะมานั่งดูทีวีที่ห้องรับแขกของอพาร์ทเมนท์ แทนที่จะนั่งดูอยู่บนห้องอย่างเดียวดาย s) g5 U# p2 N; I# i8 _; K
หลังข่าวเที่ยงคืน ฉันถึงจะยอมขึ้นห้องนอน ประมาณว่า เมื่อหัวถึงหมอนก็ให้หลับเป็นตายกันเลย
0 p8 f1 x2 Y5 m# k6 e c" mทีเดียว
- `, Y8 j( H3 k( R6 @4 l7 L
, L" U$ I$ ~( w ซึ่งการปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตของตัวเองก็พอช่วยฉันได้ค่อนข้างมาก คนที่พักอยู่ที่นี่ล้วนแต่เป็นนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยเดียวกันกับฉัน
5 X) C! s/ e2 m/ n& x- m, P9 C5 l# z' z4 F' N
ทุ่มครึ่งแล้วฉันเพิ่งจะถึงที่พัก หนุ่มๆเล่นฟุตซอลกันอยู่ที่หน้าอพาร์ทเมนท์ส่งเสียงเอะอะโวยวาย ก็แปลกดีนะตั้งแต่ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่ฉันเข้ากะบ่ายตลอด กลับถึงที่พักก็สี่ห้าทุ่ม ไม่เคยเจอกับหนุ่มๆที่เล่นฟุตซอลกันเลย จะมีก็วันนี้ซึ่งฉันเริ่มลงกะเช้า จึงเลิกงานและกลับถึงที่พักเร็วกว่าเดิมมาก
# Y; N5 k: Y6 v! z “ส่งมานี่....................ไอ้กฤษส่งมานี่”
. g | n( f0 c, r) U: H ฉันมองหาลูกบอล ด้วยกลัวจะโดนลูกหลง แล้วสายตาก็ได้ประสานกับสายตาของคนชื่อกฤษที่กำลังครองบอลอยู่' ^3 f. x# O% A. r0 p. Z9 K
“ให้ตายเถอะ ที่นี่มีคนน่ารักขนาดนี้พักอยู่ด้วยหรือ” ฉันบอกกับตัวเอง
: f9 x! w+ U" O$ z }* P" ?6 s กฤษเป็นคนผิวขาวมาก รูปร่างสันทัด จมูกโด่ง หน้าได้รูป ที่เด่นที่สุดเห็นจะเป็นริมฝีปากที่ แด๊ง แดงๆๆๆๆ, F# e8 L% H$ S6 F* S
2 I- e* n( ]2 m1 N* X6 K" g" \ อายุของกฤษน่าจะพอๆกับฉัน เขาเป็นคนที่มีอัธยาศัยดี มีเพื่อนรุ่นพี่ รุ่นน้องและรุ่นราวคราวเดียวกันเยอะแยะ ต่างกับฉันที่อยู่อย่างเดียวดาย ฉันไม่มีใครเลย ฉันแทบไม่รู้จักกับใครเลยในที่นี้) x- ]1 ~- q$ w/ F
2 h; d' I) j, n; [5 }, O
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ฉันชอบแอบมองดูกฤษ โดยเฉพาะริมฝีปากแดงจัดนั้น ทำเอาฉันเก็บมาฝันอย่างช่วยไม่ได้ เขาเองก็เหมือนจะรู้ตัว เวลาที่ฉันมองก็ชอบจะเอาลิ้นเลียปากซะงั้น9 Q0 K6 `" d, r, }$ A
แต่ฉันไม่กล้าคิดอะไรไปไกลกว่านั้น
. v7 F A t5 f! H& n/ @) Z
, H6 z7 V" C. M9 K) a; ?$ F ด้วยพิษรักปักทรวง ถึงสองครั้งสองหนยังสำแดงฤทธิ์เดชไม่หาย บุคลิกฉันมันก็คนป่วยใจดีๆนี่เอง
# v$ q6 K) _# p" d- f! q) d f0 q4 p- G
แล้วก็ยังมีเหตุผลหลายอย่างประกอบกัน ฉันค่อนข้างจะเจียมเนื้อเจียมตัว คนอื่นๆพ่อแม่เขาส่งเรียน มีเงินทองใช้ไม่ขาดมือได้ไปเรียนอย่างสม่ำเสมอ ต่างกับฉันที่ต้องทำงานหาเงินส่งเสียตัวเอง ถ้าเดือนไหนเป็นช่วงลงทะเบียน ซื้อหนังสือ หรือมีรายจ่ายอื่นที่อยู่นอกเหนือจากรายจ่ายประจำ เดือนนั้นฉันเป็นอันต้องไส้แห้งอย่างช่วยไม่ได้
$ x% Q# j$ {; F6 m y$ K 3 y9 G1 n+ M) P- @$ A# E0 }2 T2 j: [
6 G8 ^ s0 g7 e2 l* t8 d
“ไง..ไปทำงานวันแรกเวิร์คไหม”เสียงคนทักทายกันที่ประตูทางเข้าตึก ขณะที่ฉันนั่งดูทีวีที่อยู่ข้างใน0 R4 b, }7 P, D* f2 ^
“ก็ดีว่ะ.................” เสียงกฤษตอบได้ยินชัดเจน x+ ]6 C3 O* G d0 I4 ]
7 b- d d+ T7 q$ z
ฉันไม่ได้เจตนาจะแอบฟังใครเขาพูดคุยกัน แต่เขามานั่งคุยกันอยู่ข้างหลังฉันเลยทำให้รู้ว่า+ W1 O+ ?$ q" Q' F
กฤษเป็นคนที่เรียนเก่ง และจบเร็ว กว่าเพื่อนๆรุ่นเดียวกันถึงเกือบปี เกรดเฉลี่ยสวย ถึงขั้นไปสมัครงานธนาคาร สำนักงานใหญ่ เขาก็รับเข้าทำงานทันที : U! L3 ?1 |4 z( a# d) [
“นี่แหละนะ คนหน้าตาดี บุคลิกภาพดี สมองดี ฐานะทางบ้านดี เมื่อทุกอย่างพร้อม ทุกอย่างก็ย่อมเกื้อหนุน เสริมส่งให้ไปได้ดีเสมอ ถ้าคนรักดีอีกอย่างด้วยน่ะนะ ” ฉันคิดบอกกับตัวเองลำพัง เมื่อยิ่งได้รู้ความจริงอย่างนั้น มันยิ่งทำให้ช่องว่างระหว่างฉันกับกฤษ เพิ่มมากขึ้น ตัวฉันนะเหรอ
5 x ~$ X& w9 C9 f+ j) m “ไม่มีใครสนใจใยดี ห้องเรียนไม่เคยได้เข้ากับคนอื่นเขา อ่านหนังสือสอบเอง ลาสอบได้บ้างไม่ได้บ้าง..................” ฉันอดเปรียบเทียบ และน้อยใจในชะตาชีวิตของตนเองอย่างช่วยไม่ได้
" x' M" O- C# Y; `, ^" v! Q5 L5 ]2 n8 E2 y# M4 E
" W7 u, z7 j6 \; ?& c2 o2 t; @ Y
$ B8 h8 f. ^" B! R% `7 ^
ยิ่งนับวันกฤษยิ่งดูดีขึ้นในสายตาฉัน นั่นมันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกว่า ตัวเองต่ำต้อยลงทุกทีๆ
; C5 F. s. N4 Oฉันพยายามเก็บความรู้สึก และไม้กล้ามองกฤษตรงๆอีกเลย แต่ยังห้ามใจตัวเองไม่ได้ที่จะ.....................ไม่ให้แอบมอง
% u9 x, G/ g# _, T. O+ m/ M
/ |2 _ S: ?+ }' S N+ U$ c* w นี่ก็ห้าทุ่มกว่าแล้ว ฉันนั่งดูทีวีอยู่เพียงลำพัง ดูรายการต่างๆไปเรื่อยเปื่อย ประสาทไม่ได้รับรู้อะไร ฉันยังไม่อยากขึ้นห้องนอน ฉันกลัวความเหงา ฉันกลัวความอ้างว้าง ฉันกลัวความเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย ที่สำคัญ ฉันกลัวใจตัวเอง.........
( u( k. I1 B: a( ]
R: p0 g! k1 ?4 o; E3 B9 K กฤษเดินมาโน่นแล้ว เขาเดินผ่านไป....................... แล้วเดินกลับมา เดินย้อนกลับไปด้านหน้า เดินกลับมาแล้วก็เดินย้อนกลับไปด้านหน้า............. " B, C% S& b, m) o- j1 a8 f
“ป๊าบ..............” เขาแกล้งแกว่งแขนมาโดนฉันอย่างแรง
; }, B2 ~5 r5 q, D0 E3 o( b3 ` “.....................” 3 N$ r, X+ t$ i" Q! b0 u
“.....................” เงียบสนิท ไม่มีคำขอโทษจากเขา .................................... ไม่มีเสียงของฉัน ไม่แม้กระทั่ง...........ฉันจะหันไปมอง . l' n/ X- f) j2 N. ]7 S
เสียงกฤษนั่งลงที่นั่งแถวหลังฉัน เงียบๆ+ B0 `. Q9 o9 M0 Y, }9 e1 {* B
ทุกอย่างยังคงเงียบสนิท........... เงียบสนิท ไม่มีคำขอโทษจากเขา ........................... ไม่มีเสียงของฉัน ไม่แม้กระทั่ง...........ฉันจะหันไปมอง + C7 Y3 e9 c7 w8 `$ T+ k, ^
ฉันรับรู้ได้ว่า กฤษเจตนาที่จะทำความรู้จัก............... แต่ ฉันยังไม่พร้อม ฉันต่างหากที่ยังไม่พร้อม ฉันขอเวลา ฉันยังต้องการเวลา เยียวยา รักษาแผลใจ
0 `0 O9 E1 N4 U1 I E5 b7 z6 _7 W9 y5 Z6 H! u
สักพัก กฤษลุกขึ้นเดินขึ้นชั้นบน มองฉันอย่างงงๆ มองฉันอย่างไม่เข้าใจ ฉันมองกลับไปที่เขาด้วยสายตาที่อ้างว้าง......................และว่างเปล่า \$ ]9 K- ]1 u' l$ S
# k% h. y6 \& _; _+ w G+ n0 v หลายเดือนผ่านไป ฉันยังคงอยู่กะเช้า ฉันกลับถึงที่พักตรงเวลาเสมอ เหมือนกฤษจะรออยู่เมื่อฉันไปถึง เราต่างมองสบสายตา............แล้ว เขาจะเดินตาม หรือบางวันก็เดินนำหน้าฉันขึ้นข้างบนเสมอ อย่างเงียบๆ..............+ K( F/ A; N# l- l1 t" Y! q
เป็นอยู่อย่างนั้น..................อย่างเงียบๆ
b- C( U; L4 _$ F ไม่มีรอยยิ้มให้กัน...........................ไม่มีแม้คำพูดจาสักคำเดียว 5 G, L1 t- N0 M# o
6 U4 l9 \7 `8 T$ n+ h แต่ ฉันก็รู้สึกเป็นสุขและอบอุ่นใจ อย่างประหลาด' o% d; p* p6 m) c+ R
7 N- ~* o* L4 q8 K$ d0 R& \! t4 L
ผ่านไปครึ่งปี ถึงคิวฉันต้องลงกะบ่ายบ้างแล้ว6 {0 C' B/ w+ M
ฉันกลับถึงที่พัก ประมาณห้าทุ่มครึ่ง................. กฤษ ไม่รอแล้ว เขาคงเข้านอนแล้ว เขาต้องตื่นแต่เช้าเพื่อไปทำงานฉันเข้าใจดี
4 A4 q0 ]% e/ D$ E. {/ J, J
) S9 @ R2 m+ S1 E วันนี้เป็นวันเสาร์ คนทำงานห้างอย่างฉันยิ่งหยุดไม่ได้เลย ลูกค้าเยอะมากทั้งวันเพราะมีการจัดรายการพิเศษด้วย ฉันถึงที่พักเที่ยงคืนได้ กฤษรออยู่เช่นเคย เขามองมา เขาจ้องมองมาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม ด้วยสายตาที่ขุ่นข้องหมองใจ; P8 c' s8 l% z% ^
“ผมไม่ได้เกเร ผมไม่ได้หนีเที่ยว ผมเพิ่งกลับจากที่ทำงาน.................” ฉันส่งสายตา และกระแสใจไปบอกเขาอย่างเงียบๆ7 i0 V5 Z, i' [9 ?& m0 f: L4 C5 m
............แล้ว เขาก็เดินตาม ฉันขึ้นข้างบน อย่างเงียบๆ.............. โดยไม่มีรอยยิ้มให้กัน...........................ไม่มีแม้คำพูดจาสักคำเดียว
5 t1 ? E: j. a9 H! A. T) b& k5 ` y1 [# q9 Y
" U' ?6 `6 R0 M: H
เราเดินตามกัน เรามองสบตากัน เราส่งความรู้สึกเข้าหากัน...........................เราปล่อยให้หัวใจมันคุยกัน อยู่อย่างเงียบๆ................... แต่ฉันก็รู้สึกอบอุ่นใจดี % e; k1 ~! t3 y$ c
+ `! N7 T9 I4 z3 m" A" Q Q
บางวันที่ฉันเหนื่อยอ่อน.................... บางครั้งฉันก็อยากจะให้มันเป็นมากกว่านี้ แต่ ฉันยังไม่พร้อม ฉันต่างหากที่ยังไม่พร้อม ฉันขอเวลา ฉันยังต้องการเวลา เยียวยา รักษาแผลใจ
& \; p6 \/ }, f3 n4 a: u
+ f) D* ^: n4 B$ ?0 ?3 Q, z เวลาพ้นผ่านไปเป็นปี ความสัมพันธ์สองเรายังคงเดิม
, v/ b2 \ H& {( ?5 j กฤษเองก็ไม่กล้า ทำอะไรไปมากกว่านั้น ด้วยฉันเคย....................1 r9 s; N5 p% Z: l* B
ฉันเองก็ไม่กล้าเพราะตีค่าตนเองต่ำไป.....................................และฉัน ยังเจ็บ แผลเก่าที่หัวใจ
, O& k$ b* K& Yยังไม่หาย.................มันเจ็บ ปลาบแปลบทุกครั้ง เมื่อคิดถึงเรื่อง ความรัก3 z7 d2 p! R' T y4 u M7 i
0 B6 L; p% P+ B8 k7 F3 L
l# Q, w @4 N" a “ไอ้กฤษมันได้งานใหม่ที่ ไฟแนนซ์..........................”( K1 b$ t8 K2 \' ~4 `: S
“เหรอวะ โอ้โฮ้ เงินเดือนเพิ่มกว่าสองเท่าเลยนะแก.......”2 ?- N/ `7 [2 ?% i# l# T$ k
“นั่นน่ะสิ โบนัสนะเกือบยี่สิบเดือนเชียวนะโว๊ย”* u& e" K4 k, w# x7 e
เสียงเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ร่วมที่พักต่างพูดคุยแสดงความยินดีกับกฤษ ที่ได้งานดี เงินดีกว่าเดิม นั่นมันยิ่งเป็นการเพิ่มช่องว่างระหว่าง ฉันกับเขาให้ห่างไกลเกินกว่าที่ ฉันจะไข่วคว้า..............เอื้อมมือไปถึง ฉันครุ่นคิดด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ g/ T( Z$ i% X5 x) ~
' @. g: p* n* b แต่กฤษก็ยังทำตัวเป็นปกติเช่นเคยๆ เดินนำฉันขึ้นที่พักไปนั่นแล้ว แต่วันนี้แปลกไป# Q& R: ?. I# o O0 S# R+ e
เมื่อถึงชั้นสาม แทนที่เขาจะเลี้ยวขวาเข้าห้องพักตนเอง เขากลับเดินไปอีกฝั่งแล้วรีบเดินกลับมา
( a9 G2 [) E6 `, I3 z6 S3 rขณะที่ฉันยังอยู่กึ่งกลางบันได
8 ] d2 a1 ~: b" C. O9 B) m. \ “โอ้โฮ............ แผลถลอกเป็นรอยยาว ตั้งแต่เข่าไปถึงโคนขา” กฤษหยุดยืนอยู่ต่อหน้าฉันสักครู่ เหมือนต้องการให้ฉันได้รับรู้
5 G2 q& m. T' d$ R7 ~ “กฤษ คุณ..............” เสียงของฉันแผ่วเบา คอแห้งผาก............. แต่เขาเปิดประตูเดินเข้าห้องไปแล้ว& `$ x& z$ i2 Z3 A
: S& W. o, C, [5 {
“กฤษ.............คุณคง เจ็บแสบที่แผลมากสินะ” ฉันรำพึงกับตนเอง7 k W3 A4 |7 n& l( \
“ผมอยากจะคอยดูแลคุณเหลือเกิน..............” ฉันได้แต่คิด 3 l; w* t: J' ^" {: V; Z
ในความเป็นจริง เราต่างกันเหลือเกิน ฉันจึงทำได้แค่เพียงรับรู้...............ฉันรับรู้ถึงเจตนา และความเจ็บปวดของเขาได้
1 r& M6 f9 }9 z+ B4 x
0 R9 `! E' V, j8 f8 y& m! v: ?. R1 d) |6 d: C! E; k( }, P
เรายังคงเดินตามกัน เรามองสบตากัน เราส่งความรู้สึกเข้าหากัน...........................เราปล่อยให้หัวใจมันคุยกัน อยู่อย่างเงียบๆ................... แต่ฉันเริ่มรู้สึก ว้าวุ่นใจ
/ R/ N9 y( H2 U. w$ V5 O3 j2 ^& J" _# s- I! p( Z* \
g5 @2 N3 L O# q$ v
ฉันต้องลาออกจากงาน ฉันต้องไปฝึกงาน ห่างจากที่พักไปไกลถึงสองชั่วโมง ถ้ารถไม่ติด: X% r9 Q3 ]( o1 E& h' }
มันเป็นเรื่องจำเป็น ที่คณะถ้าไม่ลงฝึกงานจะขอจบปริญญาไม่ได้ แล้วถ้าฉันไม่ย้ายที่พักฉันคงต้องเสียงาน เสียการเรียนแน่ๆ ด้วยคงต้องเสียเวลาอยู่บนรถประจำทางไปกลับ วันละสี่ถึงห้าชั่วโมงได้ ไหนจะต้องเผื่อเวลาไปยืนคอยรถอีก ข้าวของที่หิ้วไปฝึกงานก็คงพะรุงพะรังน่าดู ฉันปรึกษากับเพื่อนๆ เราตกลงกันที่จะไปเช่าห้อง ย่านที่ฝึกงาน เพื่อจะได้ให้ความช่วยเหลือ ดูแลกันได้และตัดปัญหาจิปาถะ ข้างต้น 3 X. T3 v* g$ O6 r# {/ V' N p# q, X
o" b. I1 I: B; T3 w
B* s- P! {% a# p5 N ฉันเก็บข้าวของ สัมภาระขึ้นรถเช่า เที่ยวแล้ว...............เที่ยวเล่า
. D# \1 h4 \0 S" }9 s0 }& u……………………………………………………………………………………………………….
! Z) V* y& ~% _' l1 w! w “เฮ้อ..........เที่ยวสุดท้ายแล้วสินะ ขอขอบคุณทุกสิ่งอย่างที่ให้ฉันอาศัยอยู่ที่นี่ด้วยดี เสมอมา”, U5 j" | h: N$ m
ฉันบอกลา ห้องพักและสะพายกระเป๋าลูกสุดท้าย เดินออกมาหน้าตึกอพาร์ทเมนท์3 K- \9 Q6 v% o# l; ^- r
8 }8 B) ^) |% {! X- S7 b: y1 x# J; g$ h, U& @7 J5 E0 }- @
“กฤษ............ คุณดูเศร้าจังเลย” กฤษยืนอยู่ที่ใต้ต้นกระถินณรงค์หน้าตึก) N# M0 b s/ ^) d/ S
ฉันเดินผ่านเขาช้าๆ+ [3 o) S& @; E# Z! \
7 u, S r) C9 T4 v* [# T1 x) h2 ~
เรามองสบตากัน เราส่งความรู้สึกเข้าหากัน...........................เราปล่อยให้หัวใจมันคุยกัน อย่างเงียบๆ4 [0 P# Q( H+ Z! V
2 v* i) I. ~3 D! y
ฉันรู้สึกร้อนผะผ่าว ........... แสบเคือง ที่ดวงตา ฉันเดินช้าๆ มาที่รถ ตายังคงมองอยู่ที่กฤษ& s. ^2 F6 Z5 v* }4 ~. r4 k1 X
“ไปแล้วนะครับ..............ลาก่อน” ฉันส่งความรู้สึกถึงกฤษ) m0 e5 V6 e0 D9 ^9 o7 z, \; ?
4 S, D- L6 `& d# i! Y6 ] ดอกกระถินณรงค์สีเหลืองสด หล่นโปรยปรายท่ามกลางสายลมที่พัด กระชั้น ........................" i% K' m' Q5 o" f J6 U) A
7 Q. K( l Q8 v/ I$ a; _% I: r) Y( F ดอกกระถินณรงค์สีเหลืองสด หล่นโปรยปรายลงบนศีรษะของกฤษ...................
, w, K: Y' D ~, r' ^ฉันเห็นน้ำตาเขาไหลเป็นทาง 2 y" k8 `; M( S% l& }$ Z5 ]
/ P3 `0 v0 H. G! h4 E e+ f- _ ดอกกระถินณรงค์สีเหลืองสด น้ำตากฤษ........................................ไหลเป็นทาง 7 a/ N4 w T# H
& Y. [( c4 p( m9 Q น้ำตาฉันเริ่มเอ่อล้นเช่นกัน/ S1 v: J. Z) K* q, j! Y& {/ ?
“ลาก่อน........ลาก่อนครับ”
5 E5 g; {9 Y' ~' P5 C3 T ฉันส่งความรู้สึกถึงกฤษเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ฉันจะควบคุมตัวเองไม่ได้มากกว่านี้
' K# C, m7 [/ N1 H0 y4 D; y1 j4 c' s
4 t4 F* c8 k* k( j) Q% k+ a8 Q6 {
, ]! X( A' c, W4 ` พอรถเริ่มเคลื่อน ฝนก็เริ่มโปรยปราย .....................ฉันมองกฤษผ่านกระจกมองหลัง
- y* X; ^! Q, _' f+ d/ Q8 Wเขายืนอยู่ที่เดิม................. ฉันเห็นเขายังยืนอยู่ที่เดิม.............................น้ำตาเขารินไหลเป็นทาง
" }' F8 r! z$ k9 K; K# ]$ d# j0 v# |/ _5 z+ n' |
ฉันมองเห็น กฤษยืนนิ่ง......................น้ำตารินไหล....................................อยู่ที่เดิม6 P! f' C) N( d/ Y& `5 D/ p3 k8 a
( C- q( _1 ?# u9 J- u3 S5 @7 v5 ^
1 d9 z1 ^6 c. A. p2 B& ~ “ผมขอโทษๆ................ เราต่างกันเหลือเกิน” ฉันพร่ำบอกกับหัวใจของตัวเอง ขณะรถเลี้ยวเข้าสู่ถนนเส้นหลัก ฉันนั่งหันหลังให้คนขับ.............................น้ำตาฉันรินไหล ไปตลอดทาง
! o" s+ a2 i$ F0 b wฉันเริ่มเจ็บที่หัวใจ................ฉันเจ็บปวดที่หัวใจอย่างเคยๆ9 M5 B2 u ]7 w& E( |) U
1 B' E* g3 f' I2 |" B# t
8 J0 E0 I/ J n7 E$ z
ฉันตั้งใจฝึกงาน ทำงานอย่างเต็มความสามารถ ฉันทำงานหนักมากทั้งเวลางานและหอบกลับมาทำที่ที่พัก ไม่เว้นแม้เสาร์อาทิตย์0 O0 f& T! f( L6 V4 B/ ^
แต่ทุกครั้งที่ฉันพอจะมีเวลาว่าง ใจฉันจะล่องลอยไป.....................และที่หนังสือตรงหน้าจะปรากฏ ภาพของกฤษเสมอๆ ฉันคิดถึงเขาทุกลมหายใจเข้าออก ก็ว่าได้
9 n( |% K0 }/ X, Z( @: D
7 V8 h! T* \, r( `# G ทุกเช้าวันพฤหัสบดี อาจารย์จะเรียกนักศึกษาทุกคนมาประชุม เพื่อติดตามเรื่องการฝึกงานเสมอ กว่าครึ่งเทอม งานถึงเข้าที่เข้าทาง..................................... # a2 \) ^' B* O7 M: X/ P3 e: s* _$ x
ฉันคิดถึงกฤษแทบใจจะขาด ................................. ตอนนี้ฉันพอจะปลีกตัวได้บ้าง วันนี้ฉันต้องไปเจอเขาให้ได้ ฉันออกจากที่พักตั้งแต่เช้ามืด ฉันไปยืนดักรอดูเขาอยู่บนสะพานลอยที่ปากซอยเข้าที่พักของเขา ยังคงตรงเวลาเสมอ กฤษเดินมาโน่นแล้ว......................... เขายังดูดีอย่างเคยๆ หล่อเหลา สูงสง่า แต่ดูเขาผอมลงและดูเงียบเหงาซึมเซาไปมาก
# A0 F9 x5 L' ^+ k$ t; M7 q( Bที่แปลกตามากๆก็ตรงที่ทรงผม .....................................ปกติกฤษจะไว้ผมทรงสั้นตั้งๆคล้ายทหาร แต่ตอนนี้เขาไว้ผมยาวแล้วทาเจล หวีเสยเปิดหน้าผากไปทางด้านหลัง ซึ่งเป็นทรงผมของฉันเอง เขาดูดีมากในสายตาฉัน...................................ฉันมองเขาอย่างชื่นชมและมีความสุข
1 w: g1 z/ |5 m' S$ C( r! o7 e) k- q; {" O! x1 N
“กฤษครับ ผมมารอคุณสักพักแล้ว...........ผมคิดถึงคุณมากครับ” ฉันได้แต่ส่งใจไปบอกเขา เราช่างแตกต่างกันเหลือเกิน.................ความรู้สึกนั้น ฉุดรั้งฉันเอาไว้ไม่ให้เดินไปหาเขา
$ I" J+ k0 `6 }" b- R6 P1 ?7 w4 Q! q3 y- H n+ P# f! a" Z; D
เขาเดินใกล้เข้ามา เขามองเห็นฉันแล้ว ........................ เขาชะงักนิดหนึ่ง
9 s4 G; |0 T; y Uเขามองมาที่ฉัน เขาจ้องมองมาด้วยสายตาที่แสดงความเจ็บปวด..................................................แล้วเปลี่ยนเป็นสายตาที่แสดงความเย็นชา................. เขาแสดงอาการเฉยเมยและเดินไปโน่นแล้ว3 ^8 C" b0 H' Z- P3 i
9 k% ~ Z9 V2 Y" p+ @
( t' F! C0 b) E+ w; H7 C ฉันได้แต่ ยืนตัวแข็งทำอะไรไม่ถูก เหมือนโดนไฟช็อต กฤษไม่เคยแสดงอาการอย่างนี้กับฉัน เรื่องราวต่างๆผ่านเข้ามาในห้วงคิดของฉัน
! z9 ^# v4 B& J+ l3 \ “ขอโทษครับกฤษ..............ผมผิดเอง ผมไม่ดีเอง สมควรแล้วที่คุณจะโกรธจะเกลียดผม”
: y, D, [+ p! E+ f0 A- \7 K วันนั้นฉันเข้าประชุมอย่างไร้หัวจิตหัวใจ และกลับไปทำงานด้วยความสลดหดหู่ใจ 1 a; v1 X3 B" N1 M5 A2 `
............................................................................................................................................................4 p. Z2 \% K; s9 b+ N7 [ l( L) M
0 z8 c) E" C3 M, m; n! K$ ^$ e ฉันฝึกงานอย่างไม่มีความสุขแต่ก็พยายามทำให้ดีที่สุด สุดท้ายฉันได้คะแนนดีที่สุดในรุ่นทั้งในรายวิชาฝึกงานและการสัมมนาการฝึกงาน
/ `! ], \4 o, Z6 ?: L, Q3 p ฉันได้งานเป็นซูปเปอร์ไวเซอร์ในบริษัทผลิตชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์ ซึ่งเป็นบริษัทฝรั่งที่มีชื่อเสียงมาก และที่สำคัญมาก รายได้ของฉันมากกว่าตอนทำงานห้างถึงสามเท่า
; Z8 I0 T" n5 O7 ]
7 |& |+ C3 y2 `; v: B4 ? ฉันมีความสุขกับงาน กับเพื่อนร่วมงาน.........................แต่ฉันลืมกฤษไม่ลง ฉันตัดสินใจย้ายกลับเข้าไปที่พักเดิมเพื่อจะได้ใกล้ชิดกับกฤษ
9 F" H/ y5 D9 o% Q/ M! D 8 x3 P, @( t9 ^0 I3 l6 ?# t* m
รุ่นพี่ต่างแสดงความยินดีที่ฉันได้งานดี ต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าที่นี่คัดคนมาก.............แต่กฤษสิ เขาแปลกไป เขาเปลี่ยนไป เขาพยายาม หลบหน้า ไม่มองสบตาฉันอย่างเคยๆ" Z( m M5 M9 [
* W9 a' x5 p# I, n" j; h1 Q# [ “ที่รัก ผมกลับมาแล้ว ผมกลับมาตามเสียงหัวใจที่เรียกร้อง.........................................”2 R8 c; H7 Z6 p- |, ^+ b( j5 Y! H
3 I4 c& X% u, `7 m* p5 o4 c [' b) v$ O1 z ฉันพยายามส่งใจไปถึงเขา แต่เปล่าเลยกฤษไม่เคยรับรู้........................เขาดูเฉยเมย4 |$ }( A% i( t
เขาเย็นชาทุกครั้งที่เจอ
+ ?" c! W3 ?/ r/ \- M, F แต่ที่ทำให้ฉันใจชื้นขึ้นมาได้บ้าง...................... เขาใช้ผ้าเช็ดตัว สีขาว และสีบานเย็น
/ l0 j! F. Y5 w, G# l9 Pเช่นเดียวกับฉัน ซึ่งก่อนที่ฉันจะย้ายออกไปเห็นเขาใช้สีเหลือง....................โธ่ที่รักคุณคงต้องการระลึกถึงผมสินะ ฉันรำพึงเข้าข้างตัวเอง
% c+ o8 ^$ R" [! t! a4 j$ `) n- [- w; `6 ?( j" o; ]+ e3 g
“พี่พลๆ ............................” เสียงกฤษเรียกหาใครคนหนึ่งซึ่งฉันคุ้นหน้าดี% h& |- S2 e( [8 o
ฉันแอบดูที่ระเบียงด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าเขาจะไปไหนกัน เขาทั้งคู่หิ้วกระเป๋าใบใหญ่คนละข้าง มีด้ามไม้เทนนิสโผล่ออกมา ดูเขาสนิทสนมกันมาก ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ก็ไม่มีทีท่าว่าสองคนนี้จะชอบพอกัน
7 E( H+ `* k6 c& k
; n5 X' y, O, [8 e W วันต่อๆมา ฉันคอยสังเกต ความสัมพันธ์ของทั้งคู่
3 m: P4 X" L7 `. U6 S เขาดูสนิทชิดเชื้อกันมากกว่าที่ฉันคิด ไปไหนมาไหนด้วนกันตลอด ไปเที่ยวกลางคืนด้วยกัน ไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกัน และดูเหมือนกฤษจะปล่อยเนื้อปล่อยตัวไม่เจ้าสำอางค์เหมือนเมื่อก่อน……………………….ผมเผ้าไม่เข้ารูปเข้าทรง ทั้งๆที่ตัดสั้นเหมือนเมื่อก่อนแล้ว และดูเหมือนเขาจงใจจะทำตัวเองให้อ้วนขึ้นให้ทัน พี่พล ของเขาคนนั้น7 M* v$ ]6 |" M( C+ e$ h
" f* F- g6 C) N1 X5 I% f “ดูนัยกฤษสิเธออ้วนขึ้นมากเลย....................................”
6 i" i( Z6 C% L/ t “ก็เป็นธรรมดาคนมัน อินเลิฟ อะไรๆ ก็คงอร่อยไปหมดน่ะนะ”
7 ` x3 M% ?: u# E# Z “นั่นนะสิ คอยพะเน้าพะนอเอาใจกันซะ........................ ”; Y; q; [; s" I+ c
“เออนะ...............ไม่เหมือนใครบางคน เขารักแทบจะเป็นจะตายทำเป็นเล่นตัวอยู่ได้ สุดท้ายเป็นไงหล่ะ”, o9 s& t' I, q- [6 s# K
“กินแห้วสิคะ............ฮ้า ฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”
1 N6 y% X6 C9 S$ q- h เกย์สาวเม้าแตกกันกระจายเหมือนจงใจให้ฉันได้รับรู้
6 @3 H1 `. l! A& H* Y2 u
* D8 M. q' d* k5 R5 j r3 Y4 S/ ~% ^) K+ S( h. c
ฉันคอแห้งผาก...............รู้สึกเหมือนโดนไฟช๊อต พยายามฝืนก้าวเดินจนถึงห้อง
; s: ]$ F+ Z5 ?2 F/ g3 O' y6 A เหมือนมีมีดสักร้อยเล่มพันเล่ม มาปักอยู่ที่อกฉัน...........................ฉันจุกแน่นที่หน้าอกจนแทบหายใจออก........................หัวใจร้อนรุ่ม เ[อย่าโพสคำหยาบ]่ยวแห้ง ฉันรู้สึกอ่อนระโหยโรยแรง ไม่มีแม้แต่น้ำตาสักหยด หัวสมองฉันมึนตึงเหมือนประสาทไม่สั่งการ; e# ]% P2 h) l) k
6 e8 U3 i/ e) Y! j9 T. Y4 b7 f8 ]+ r0 T ฉันตกอยู่ในภวังค์นั้น นานเท่าไหร่ไม่ทราบได้ ................................
! s( {* c$ w0 B, J# t; ]# g, J8 ~; i4 ]
มารู้ตัวอีกที น้ำตาก็เปียกปอนหมอนหนุนไปทั่ว..............................ฉันไม่มีแม้เรี่ยวแรงจะขยับตัว ) f8 o4 P$ E5 G5 S$ i5 w E, p, }
' h9 k- c, ?7 ~9 U “กฤษครับ ผมขอโทษ ทุกสิ่งอย่างมันเป็นเพราะผม.......................ผิดที่ผมคนเดียวเท่านั้น”
" |( [; G; \/ _( O " _* B' o* E. E& t$ s1 B) \6 a* @6 A+ ~
.............................................................................................................................................................
: j$ K8 i/ p$ {6 q9 H8 a; `9 T.............................................................................................................................................................5 A6 p2 D% ?* x, D' L/ [1 C2 ^, Z
! O/ E& J* h% W2 a7 {& J+ ?2 l; y, y ฉันหิ้วกระเป๋าใบสุดท้ายเดินออกจากตึก สายลมพัดเอื่อย กิ่งก้านกระถินณรงค์เอนไหว ดอกสีเหลืองสดร่วงหล่น สายฝนโปรยปราย.............................แต่ไม่มีใครยืนอยู่ที่ใต้ต้นไม้ที่ตรงนั้น หัวใจฉันยังคงร้าวราน น้ำตาเอ่อนอง แล้วเริ่มรินไหลเป็นทาง
! h( O6 `% P6 {, j$ @' O9 z- Y
, O% _& G) N. I7 M( R ดอกกระถินณรงค์ร่วงหล่น สายฝนโปรยปราย น้ำตาฉันรินไหลเป็นทาง7 R* p5 }; V! y
/ d" p7 z' a% H4 D# o
ฉันก้าวเดินต่อไปไม่ไหว จึงได้แต่หยุดยืนนิ่ง.................น้ำตารินไหลเป็นทาง
- R1 d5 A$ j" c: {- p9 q& Q7 m0 x9 R8 s |
|
Every cloud has a silver l
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2011-3-17 15:23:25
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2011-3-19 13:00:31
โพสต์ 2011-4-21 08:29:00
โพสต์ 2012-5-14 17:32:57
โพสต์ 2016-11-5 05:55:05