อาศัยอยู่ในจังหวัดกรุงเทพมหานคร
ลงทะเบียน2011-3-17
ล่าสุด2018-12-12
มาเฟียนักศึกษา
- กระทู้
- 99
- ตอบกลับ
- 1578
- พลังน้ำใจ
- 3337
- Zenny
- 3609
- ออนไลน์
- 1076 ชั่วโมง
|
, z5 @5 V3 \+ a; T0 l3 ^& u, C1 Q( Fเกย์กบฏ
, V6 T% N d$ x3 Lตอนที่ 3 กบฎรักเชือดนิ่ม
- X3 l J& O2 K' Z
9 G4 \/ n" X" {2 u- ` เดือนนี้ฉันเข้ากะเช้าและนั่งเครื่องที่แผนกยีนส์
4 [1 H6 H$ i* F$ w4 \% m$ u5 b “ดูพี่แคชเชียร์สิ แกดูซึมเศร้ามาก เหมือนเพิ่งจะอกหักมา” เสียงพนักงานขายซุบซิบกัน7 u d% i+ E( L0 E1 s0 D: P
ซึ่งฉันก็ไม่ได้รู้สึกเคืองขุ่นพวกเขาแต่ประการใด ฉันเองก็รู้ตัวอยู่เหมือนกันว่า วันๆฉันพูดแทบจะนับคำได้ วันทั้งวัน เดือนทั้งเดือนแทบจะไม่มีรอยยิ้ม บนใบหน้าของฉัน t% o5 X% P( r
“ทีมันอกหัก อย่าพูดอะไร ทิ่มแทงใจมันล่ะ” เพื่อนๆ พี่ๆ บอกกล่าวประโยคนี้กันเนืองๆ
4 ^- T5 d( o. ?; H
6 P% Q- a. i( Z! o ซึ่งตัวฉันเองก็คอยระมัดระวังอารมณ์ตัวเองอยู่ค่อนข้างมากเหมือนกันกลัวจะฟุ้งซ่าน จน
4 U0 a6 s6 x$ k/ qคิดสั้นเหมือนคราวแรกนั้น1 w3 i& a0 q! l2 w* A$ V( I
ฉันพยายามทำตัวเองให้ว่างน้อยที่สุด ฉันพยายามอยู่คนเดียวลำพังให้น้อยที่สุด A, r% |) _3 F; F- Y
ฉันเลือกที่จะมานั่งดูทีวีที่ห้องรับแขกของอพาร์ทเมนท์ แทนที่จะนั่งดูอยู่บนห้องอย่างเดียวดาย
4 f& e+ t6 M+ C" S; F1 Aหลังข่าวเที่ยงคืน ฉันถึงจะยอมขึ้นห้องนอน ประมาณว่า เมื่อหัวถึงหมอนก็ให้หลับเป็นตายกันเลย
1 ^- K" x$ L0 y9 K' Rทีเดียว5 L% ]) p3 K- W! r& n
+ V0 d. v" t- J: r& z8 { ซึ่งการปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตของตัวเองก็พอช่วยฉันได้ค่อนข้างมาก คนที่พักอยู่ที่นี่ล้วนแต่เป็นนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยเดียวกันกับฉัน
$ S9 O J& ]5 a) i* m" \6 z; _& a5 f2 a2 m; n8 X5 X" K5 g3 c9 |/ m0 O
ทุ่มครึ่งแล้วฉันเพิ่งจะถึงที่พัก หนุ่มๆเล่นฟุตซอลกันอยู่ที่หน้าอพาร์ทเมนท์ส่งเสียงเอะอะโวยวาย ก็แปลกดีนะตั้งแต่ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่ฉันเข้ากะบ่ายตลอด กลับถึงที่พักก็สี่ห้าทุ่ม ไม่เคยเจอกับหนุ่มๆที่เล่นฟุตซอลกันเลย จะมีก็วันนี้ซึ่งฉันเริ่มลงกะเช้า จึงเลิกงานและกลับถึงที่พักเร็วกว่าเดิมมาก
1 X( l" G; \0 G+ P% E* B# u+ R6 ?; | “ส่งมานี่....................ไอ้กฤษส่งมานี่”
9 T( v7 T1 o( V W# ] ฉันมองหาลูกบอล ด้วยกลัวจะโดนลูกหลง แล้วสายตาก็ได้ประสานกับสายตาของคนชื่อกฤษที่กำลังครองบอลอยู่
' f" N" _" t" c/ W “ให้ตายเถอะ ที่นี่มีคนน่ารักขนาดนี้พักอยู่ด้วยหรือ” ฉันบอกกับตัวเอง / S9 F2 B; b. c& a! \
กฤษเป็นคนผิวขาวมาก รูปร่างสันทัด จมูกโด่ง หน้าได้รูป ที่เด่นที่สุดเห็นจะเป็นริมฝีปากที่ แด๊ง แดงๆๆๆๆ" D! m2 Z9 g5 Z
; X' r. u& f9 S4 Y อายุของกฤษน่าจะพอๆกับฉัน เขาเป็นคนที่มีอัธยาศัยดี มีเพื่อนรุ่นพี่ รุ่นน้องและรุ่นราวคราวเดียวกันเยอะแยะ ต่างกับฉันที่อยู่อย่างเดียวดาย ฉันไม่มีใครเลย ฉันแทบไม่รู้จักกับใครเลยในที่นี้
7 l% i- V' V. P ! x. @) K- f; e! C1 a( c
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ฉันชอบแอบมองดูกฤษ โดยเฉพาะริมฝีปากแดงจัดนั้น ทำเอาฉันเก็บมาฝันอย่างช่วยไม่ได้ เขาเองก็เหมือนจะรู้ตัว เวลาที่ฉันมองก็ชอบจะเอาลิ้นเลียปากซะงั้น
W/ k! f6 M* r. t3 C" kแต่ฉันไม่กล้าคิดอะไรไปไกลกว่านั้น
" i; i; p4 W+ _ w" X( m; b7 D( I; ?0 y6 [
ด้วยพิษรักปักทรวง ถึงสองครั้งสองหนยังสำแดงฤทธิ์เดชไม่หาย บุคลิกฉันมันก็คนป่วยใจดีๆนี่เอง ) r) L, z# z1 [: w s
% G) q, S# W) q9 [5 y4 a, C
แล้วก็ยังมีเหตุผลหลายอย่างประกอบกัน ฉันค่อนข้างจะเจียมเนื้อเจียมตัว คนอื่นๆพ่อแม่เขาส่งเรียน มีเงินทองใช้ไม่ขาดมือได้ไปเรียนอย่างสม่ำเสมอ ต่างกับฉันที่ต้องทำงานหาเงินส่งเสียตัวเอง ถ้าเดือนไหนเป็นช่วงลงทะเบียน ซื้อหนังสือ หรือมีรายจ่ายอื่นที่อยู่นอกเหนือจากรายจ่ายประจำ เดือนนั้นฉันเป็นอันต้องไส้แห้งอย่างช่วยไม่ได้
/ _: @5 Q+ E, |
7 K! u' m' s2 ?" g" n1 o$ }7 ~" L
@, G" d* ~9 e; M' m3 g “ไง..ไปทำงานวันแรกเวิร์คไหม”เสียงคนทักทายกันที่ประตูทางเข้าตึก ขณะที่ฉันนั่งดูทีวีที่อยู่ข้างใน
, G1 Q2 ~2 n9 Z6 ] z4 J" l9 A8 V+ Z “ก็ดีว่ะ.................” เสียงกฤษตอบได้ยินชัดเจน
% D$ r0 v6 }1 k1 g p0 w
& E1 y3 {. e% ~7 Z ฉันไม่ได้เจตนาจะแอบฟังใครเขาพูดคุยกัน แต่เขามานั่งคุยกันอยู่ข้างหลังฉันเลยทำให้รู้ว่า
3 x0 n# S: T. a( D& A7 V8 F! |กฤษเป็นคนที่เรียนเก่ง และจบเร็ว กว่าเพื่อนๆรุ่นเดียวกันถึงเกือบปี เกรดเฉลี่ยสวย ถึงขั้นไปสมัครงานธนาคาร สำนักงานใหญ่ เขาก็รับเข้าทำงานทันที
/ M. }2 w' Y" u# m% K4 ] “นี่แหละนะ คนหน้าตาดี บุคลิกภาพดี สมองดี ฐานะทางบ้านดี เมื่อทุกอย่างพร้อม ทุกอย่างก็ย่อมเกื้อหนุน เสริมส่งให้ไปได้ดีเสมอ ถ้าคนรักดีอีกอย่างด้วยน่ะนะ ” ฉันคิดบอกกับตัวเองลำพัง เมื่อยิ่งได้รู้ความจริงอย่างนั้น มันยิ่งทำให้ช่องว่างระหว่างฉันกับกฤษ เพิ่มมากขึ้น ตัวฉันนะเหรอ - z, x7 Y, N# l
“ไม่มีใครสนใจใยดี ห้องเรียนไม่เคยได้เข้ากับคนอื่นเขา อ่านหนังสือสอบเอง ลาสอบได้บ้างไม่ได้บ้าง..................” ฉันอดเปรียบเทียบ และน้อยใจในชะตาชีวิตของตนเองอย่างช่วยไม่ได้8 U3 x0 E8 Z: I
0 S( N! e- `, Q) a- y0 e& K3 R
9 ~+ x4 Y- n6 ^6 b! M) F
9 Y+ C$ D. U% m* p. [9 X ยิ่งนับวันกฤษยิ่งดูดีขึ้นในสายตาฉัน นั่นมันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกว่า ตัวเองต่ำต้อยลงทุกทีๆ
; k2 H# X) y' N1 z# y1 kฉันพยายามเก็บความรู้สึก และไม้กล้ามองกฤษตรงๆอีกเลย แต่ยังห้ามใจตัวเองไม่ได้ที่จะ.....................ไม่ให้แอบมอง3 h/ Q0 n2 T7 }& B# Z0 a
2 Q0 ?9 h# ^ a X
นี่ก็ห้าทุ่มกว่าแล้ว ฉันนั่งดูทีวีอยู่เพียงลำพัง ดูรายการต่างๆไปเรื่อยเปื่อย ประสาทไม่ได้รับรู้อะไร ฉันยังไม่อยากขึ้นห้องนอน ฉันกลัวความเหงา ฉันกลัวความอ้างว้าง ฉันกลัวความเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย ที่สำคัญ ฉันกลัวใจตัวเอง.........
8 P; d' W7 G0 Z4 y
- Y4 N a2 o7 i# [ กฤษเดินมาโน่นแล้ว เขาเดินผ่านไป....................... แล้วเดินกลับมา เดินย้อนกลับไปด้านหน้า เดินกลับมาแล้วก็เดินย้อนกลับไปด้านหน้า.............
) o- J2 [" n2 t “ป๊าบ..............” เขาแกล้งแกว่งแขนมาโดนฉันอย่างแรง% [ Z% Y3 f) x
“.....................”
+ q% X$ X; m7 S n2 X* A- G “.....................” เงียบสนิท ไม่มีคำขอโทษจากเขา .................................... ไม่มีเสียงของฉัน ไม่แม้กระทั่ง...........ฉันจะหันไปมอง 0 T9 E9 r. {! d
เสียงกฤษนั่งลงที่นั่งแถวหลังฉัน เงียบๆ; K l: @* x# a8 [
ทุกอย่างยังคงเงียบสนิท........... เงียบสนิท ไม่มีคำขอโทษจากเขา ........................... ไม่มีเสียงของฉัน ไม่แม้กระทั่ง...........ฉันจะหันไปมอง
' S) R6 u% N! c6 f; _' f8 L ฉันรับรู้ได้ว่า กฤษเจตนาที่จะทำความรู้จัก............... แต่ ฉันยังไม่พร้อม ฉันต่างหากที่ยังไม่พร้อม ฉันขอเวลา ฉันยังต้องการเวลา เยียวยา รักษาแผลใจ
8 Y' F0 @: D) {: E, c' V& w8 s: h' n- J2 V1 J
สักพัก กฤษลุกขึ้นเดินขึ้นชั้นบน มองฉันอย่างงงๆ มองฉันอย่างไม่เข้าใจ ฉันมองกลับไปที่เขาด้วยสายตาที่อ้างว้าง......................และว่างเปล่า
+ ~7 z/ f- b$ S* i5 G+ M; a& s0 d! ~0 W
หลายเดือนผ่านไป ฉันยังคงอยู่กะเช้า ฉันกลับถึงที่พักตรงเวลาเสมอ เหมือนกฤษจะรออยู่เมื่อฉันไปถึง เราต่างมองสบสายตา............แล้ว เขาจะเดินตาม หรือบางวันก็เดินนำหน้าฉันขึ้นข้างบนเสมอ อย่างเงียบๆ..............5 n1 b* |3 }% t% G# {9 R6 y" a
เป็นอยู่อย่างนั้น..................อย่างเงียบๆ * c# N1 A& \' l) F
ไม่มีรอยยิ้มให้กัน...........................ไม่มีแม้คำพูดจาสักคำเดียว
! E# p4 f. Q0 M, m5 g. H
) _! q9 a& a9 M( i แต่ ฉันก็รู้สึกเป็นสุขและอบอุ่นใจ อย่างประหลาด* [2 [% d+ N4 r* U! }
( O: F' w' P+ S4 a* w! g$ L/ w
ผ่านไปครึ่งปี ถึงคิวฉันต้องลงกะบ่ายบ้างแล้ว% C) [8 N0 G n2 M) v+ ~7 Q2 f
ฉันกลับถึงที่พัก ประมาณห้าทุ่มครึ่ง................. กฤษ ไม่รอแล้ว เขาคงเข้านอนแล้ว เขาต้องตื่นแต่เช้าเพื่อไปทำงานฉันเข้าใจดี
( n D; d; P/ [2 \+ G1 g9 i . D8 c. V# S7 f# O# g) b i$ `
วันนี้เป็นวันเสาร์ คนทำงานห้างอย่างฉันยิ่งหยุดไม่ได้เลย ลูกค้าเยอะมากทั้งวันเพราะมีการจัดรายการพิเศษด้วย ฉันถึงที่พักเที่ยงคืนได้ กฤษรออยู่เช่นเคย เขามองมา เขาจ้องมองมาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม ด้วยสายตาที่ขุ่นข้องหมองใจ( o _- M9 e8 Z/ x5 e7 m
“ผมไม่ได้เกเร ผมไม่ได้หนีเที่ยว ผมเพิ่งกลับจากที่ทำงาน.................” ฉันส่งสายตา และกระแสใจไปบอกเขาอย่างเงียบๆ5 p3 ]9 H5 q" s4 n1 ?: b# |
............แล้ว เขาก็เดินตาม ฉันขึ้นข้างบน อย่างเงียบๆ.............. โดยไม่มีรอยยิ้มให้กัน...........................ไม่มีแม้คำพูดจาสักคำเดียว 0 V: K# u/ |/ l, O' \; s
+ ?6 E: Z# k% |
9 o( Y D$ m- ]' C' E เราเดินตามกัน เรามองสบตากัน เราส่งความรู้สึกเข้าหากัน...........................เราปล่อยให้หัวใจมันคุยกัน อยู่อย่างเงียบๆ................... แต่ฉันก็รู้สึกอบอุ่นใจดี / V! c- @4 R: g. B5 T
8 H( A P* G+ q; g
บางวันที่ฉันเหนื่อยอ่อน.................... บางครั้งฉันก็อยากจะให้มันเป็นมากกว่านี้ แต่ ฉันยังไม่พร้อม ฉันต่างหากที่ยังไม่พร้อม ฉันขอเวลา ฉันยังต้องการเวลา เยียวยา รักษาแผลใจ
/ {& k4 ?1 ?3 k9 i
' x- Q6 V* k) I: R0 g) N เวลาพ้นผ่านไปเป็นปี ความสัมพันธ์สองเรายังคงเดิม + ?6 I2 R9 |# ^% u) l
กฤษเองก็ไม่กล้า ทำอะไรไปมากกว่านั้น ด้วยฉันเคย....................% @ G G, w3 V9 z
ฉันเองก็ไม่กล้าเพราะตีค่าตนเองต่ำไป.....................................และฉัน ยังเจ็บ แผลเก่าที่หัวใจ; }8 w4 o( W1 C0 f
ยังไม่หาย.................มันเจ็บ ปลาบแปลบทุกครั้ง เมื่อคิดถึงเรื่อง ความรัก
" q! l# W1 o7 v5 T. E9 i6 V8 X, ]- { b; s; y0 K5 G6 Y: b3 }
) W5 _7 v3 p/ L4 P9 A
“ไอ้กฤษมันได้งานใหม่ที่ ไฟแนนซ์..........................”
% _) ?; z2 q- [1 i/ K3 ] “เหรอวะ โอ้โฮ้ เงินเดือนเพิ่มกว่าสองเท่าเลยนะแก.......”
) T U5 t& ?- T: U “นั่นน่ะสิ โบนัสนะเกือบยี่สิบเดือนเชียวนะโว๊ย”( u. Z9 d4 y: B) {5 @3 i8 V5 Q
เสียงเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ร่วมที่พักต่างพูดคุยแสดงความยินดีกับกฤษ ที่ได้งานดี เงินดีกว่าเดิม นั่นมันยิ่งเป็นการเพิ่มช่องว่างระหว่าง ฉันกับเขาให้ห่างไกลเกินกว่าที่ ฉันจะไข่วคว้า..............เอื้อมมือไปถึง ฉันครุ่นคิดด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ
* C0 B4 j$ u4 q : S3 x b- E1 q2 e; [9 g
แต่กฤษก็ยังทำตัวเป็นปกติเช่นเคยๆ เดินนำฉันขึ้นที่พักไปนั่นแล้ว แต่วันนี้แปลกไป+ U! }+ Y+ ?9 u: N o, y; U, B7 R, F
เมื่อถึงชั้นสาม แทนที่เขาจะเลี้ยวขวาเข้าห้องพักตนเอง เขากลับเดินไปอีกฝั่งแล้วรีบเดินกลับมา9 B/ V3 U1 I4 ?: E. m! W
ขณะที่ฉันยังอยู่กึ่งกลางบันได
: X) R6 A1 B( Q# T0 @ “โอ้โฮ............ แผลถลอกเป็นรอยยาว ตั้งแต่เข่าไปถึงโคนขา” กฤษหยุดยืนอยู่ต่อหน้าฉันสักครู่ เหมือนต้องการให้ฉันได้รับรู้
- T& y. S7 W# K$ n6 \ ^ “กฤษ คุณ..............” เสียงของฉันแผ่วเบา คอแห้งผาก............. แต่เขาเปิดประตูเดินเข้าห้องไปแล้ว
8 N7 U/ v) {$ W( O8 N |. O. z: s& C7 X
“กฤษ.............คุณคง เจ็บแสบที่แผลมากสินะ” ฉันรำพึงกับตนเอง
6 N7 P& T7 s5 _" z+ O9 D “ผมอยากจะคอยดูแลคุณเหลือเกิน..............” ฉันได้แต่คิด 7 c0 u5 P s# p5 V1 P( s
ในความเป็นจริง เราต่างกันเหลือเกิน ฉันจึงทำได้แค่เพียงรับรู้...............ฉันรับรู้ถึงเจตนา และความเจ็บปวดของเขาได้, h: i; K6 z" D$ U, ~" z
# l J, |$ T/ f+ u1 m$ W
0 e! _% T" _. N j- c @ เรายังคงเดินตามกัน เรามองสบตากัน เราส่งความรู้สึกเข้าหากัน...........................เราปล่อยให้หัวใจมันคุยกัน อยู่อย่างเงียบๆ................... แต่ฉันเริ่มรู้สึก ว้าวุ่นใจ ! Y5 b' x2 u; D5 i/ y
' r1 W$ ^" v* K$ n( C7 S; c C q- y B1 R' l F
ฉันต้องลาออกจากงาน ฉันต้องไปฝึกงาน ห่างจากที่พักไปไกลถึงสองชั่วโมง ถ้ารถไม่ติด8 S+ H$ ?9 x4 Y- {$ s: a4 ^
มันเป็นเรื่องจำเป็น ที่คณะถ้าไม่ลงฝึกงานจะขอจบปริญญาไม่ได้ แล้วถ้าฉันไม่ย้ายที่พักฉันคงต้องเสียงาน เสียการเรียนแน่ๆ ด้วยคงต้องเสียเวลาอยู่บนรถประจำทางไปกลับ วันละสี่ถึงห้าชั่วโมงได้ ไหนจะต้องเผื่อเวลาไปยืนคอยรถอีก ข้าวของที่หิ้วไปฝึกงานก็คงพะรุงพะรังน่าดู ฉันปรึกษากับเพื่อนๆ เราตกลงกันที่จะไปเช่าห้อง ย่านที่ฝึกงาน เพื่อจะได้ให้ความช่วยเหลือ ดูแลกันได้และตัดปัญหาจิปาถะ ข้างต้น
" l) O6 R; K/ u% a( T+ L# C+ d) {$ H2 ?5 ?
7 Q$ e' T) c* A1 n9 r
ฉันเก็บข้าวของ สัมภาระขึ้นรถเช่า เที่ยวแล้ว...............เที่ยวเล่า: w1 ]- t) ~/ J! t$ i' J
……………………………………………………………………………………………………….
0 x' ?6 V( d( P G p “เฮ้อ..........เที่ยวสุดท้ายแล้วสินะ ขอขอบคุณทุกสิ่งอย่างที่ให้ฉันอาศัยอยู่ที่นี่ด้วยดี เสมอมา”
( j# p4 U+ T0 k* w; g6 `2 U' ^0 xฉันบอกลา ห้องพักและสะพายกระเป๋าลูกสุดท้าย เดินออกมาหน้าตึกอพาร์ทเมนท์9 l9 N! }! J; b# C; [# ?6 s; J
; b" I0 A. s3 a6 R, F- Y6 T
0 x C! B0 _; v9 { “กฤษ............ คุณดูเศร้าจังเลย” กฤษยืนอยู่ที่ใต้ต้นกระถินณรงค์หน้าตึก- D: X# q9 h* K1 I9 T/ |5 @
ฉันเดินผ่านเขาช้าๆ
$ E" E3 [; Q \% w: S+ @9 ? }, t% m C7 F) M1 X: G' Z
เรามองสบตากัน เราส่งความรู้สึกเข้าหากัน...........................เราปล่อยให้หัวใจมันคุยกัน อย่างเงียบๆ# O; b3 o: b7 V3 p6 c0 E
6 O' h9 {# H2 k @- s7 ^& }
ฉันรู้สึกร้อนผะผ่าว ........... แสบเคือง ที่ดวงตา ฉันเดินช้าๆ มาที่รถ ตายังคงมองอยู่ที่กฤษ
$ h( |( U0 F7 }& m3 O$ O “ไปแล้วนะครับ..............ลาก่อน” ฉันส่งความรู้สึกถึงกฤษ; W7 M! [: M. j, v- z
4 n! L$ L! B5 M9 T) Z& o ดอกกระถินณรงค์สีเหลืองสด หล่นโปรยปรายท่ามกลางสายลมที่พัด กระชั้น ........................$ J! k7 N. r1 z9 ]* I
4 N, L# A7 I. h5 j$ T
ดอกกระถินณรงค์สีเหลืองสด หล่นโปรยปรายลงบนศีรษะของกฤษ...................
- T* n, g7 L# Q* D. K0 |+ Iฉันเห็นน้ำตาเขาไหลเป็นทาง
/ i4 y# c# E; E8 f9 M
( ~6 P& M9 {9 O6 f) |; l ดอกกระถินณรงค์สีเหลืองสด น้ำตากฤษ........................................ไหลเป็นทาง + S/ V; X5 ?9 \9 P
% r) S2 X5 g4 V1 p9 R
น้ำตาฉันเริ่มเอ่อล้นเช่นกัน) T; }8 i% Y' M$ G1 `" F; }
“ลาก่อน........ลาก่อนครับ”
# H4 O; u3 o8 a$ i$ w ฉันส่งความรู้สึกถึงกฤษเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ฉันจะควบคุมตัวเองไม่ได้มากกว่านี้
2 y" t7 {' u& b& t: _, t$ p* q" D# S- R5 Q& C
- ?0 ^: Q L. y I, u
พอรถเริ่มเคลื่อน ฝนก็เริ่มโปรยปราย .....................ฉันมองกฤษผ่านกระจกมองหลัง
5 \. C1 m$ O% g2 ~2 ]เขายืนอยู่ที่เดิม................. ฉันเห็นเขายังยืนอยู่ที่เดิม.............................น้ำตาเขารินไหลเป็นทาง
1 N0 |" M0 N. U2 M* c6 A
% j0 ]/ \: A! W6 F1 h# t$ t ฉันมองเห็น กฤษยืนนิ่ง......................น้ำตารินไหล....................................อยู่ที่เดิม$ A! i& l- _6 q: `
# z \) D6 r5 h+ M5 K8 k6 y9 G$ t% \
9 ?( M( a) _ Z
“ผมขอโทษๆ................ เราต่างกันเหลือเกิน” ฉันพร่ำบอกกับหัวใจของตัวเอง ขณะรถเลี้ยวเข้าสู่ถนนเส้นหลัก ฉันนั่งหันหลังให้คนขับ.............................น้ำตาฉันรินไหล ไปตลอดทาง9 t; l8 c. W2 v8 j2 x
ฉันเริ่มเจ็บที่หัวใจ................ฉันเจ็บปวดที่หัวใจอย่างเคยๆ
C( \: g' U, I4 o" O
0 j: B( ^+ o2 ~/ S9 O: f
( P6 v9 v6 c9 e4 u ฉันตั้งใจฝึกงาน ทำงานอย่างเต็มความสามารถ ฉันทำงานหนักมากทั้งเวลางานและหอบกลับมาทำที่ที่พัก ไม่เว้นแม้เสาร์อาทิตย์6 l- F$ u8 E, ]- Y4 k$ e
แต่ทุกครั้งที่ฉันพอจะมีเวลาว่าง ใจฉันจะล่องลอยไป.....................และที่หนังสือตรงหน้าจะปรากฏ ภาพของกฤษเสมอๆ ฉันคิดถึงเขาทุกลมหายใจเข้าออก ก็ว่าได้
# K6 l+ E0 Q- @8 ~% C; Q6 F; W) d; a+ y# ~! r
ทุกเช้าวันพฤหัสบดี อาจารย์จะเรียกนักศึกษาทุกคนมาประชุม เพื่อติดตามเรื่องการฝึกงานเสมอ กว่าครึ่งเทอม งานถึงเข้าที่เข้าทาง..................................... 4 S/ X. ]% X, ^/ p. z0 u
ฉันคิดถึงกฤษแทบใจจะขาด ................................. ตอนนี้ฉันพอจะปลีกตัวได้บ้าง วันนี้ฉันต้องไปเจอเขาให้ได้ ฉันออกจากที่พักตั้งแต่เช้ามืด ฉันไปยืนดักรอดูเขาอยู่บนสะพานลอยที่ปากซอยเข้าที่พักของเขา ยังคงตรงเวลาเสมอ กฤษเดินมาโน่นแล้ว......................... เขายังดูดีอย่างเคยๆ หล่อเหลา สูงสง่า แต่ดูเขาผอมลงและดูเงียบเหงาซึมเซาไปมาก& ^" F" Z+ k! C( l* F9 t' o
ที่แปลกตามากๆก็ตรงที่ทรงผม .....................................ปกติกฤษจะไว้ผมทรงสั้นตั้งๆคล้ายทหาร แต่ตอนนี้เขาไว้ผมยาวแล้วทาเจล หวีเสยเปิดหน้าผากไปทางด้านหลัง ซึ่งเป็นทรงผมของฉันเอง เขาดูดีมากในสายตาฉัน...................................ฉันมองเขาอย่างชื่นชมและมีความสุข8 m7 |# |3 ]& o, U9 S `5 z8 w9 `5 G" k
: H' m0 P! z: E& R0 c “กฤษครับ ผมมารอคุณสักพักแล้ว...........ผมคิดถึงคุณมากครับ” ฉันได้แต่ส่งใจไปบอกเขา เราช่างแตกต่างกันเหลือเกิน.................ความรู้สึกนั้น ฉุดรั้งฉันเอาไว้ไม่ให้เดินไปหาเขา
8 }4 i( X$ p' Z' ~' {. L5 ^, \5 L+ C' y$ B* n
เขาเดินใกล้เข้ามา เขามองเห็นฉันแล้ว ........................ เขาชะงักนิดหนึ่ง
( P1 a1 }! [% ^; p* a" H5 R& yเขามองมาที่ฉัน เขาจ้องมองมาด้วยสายตาที่แสดงความเจ็บปวด..................................................แล้วเปลี่ยนเป็นสายตาที่แสดงความเย็นชา................. เขาแสดงอาการเฉยเมยและเดินไปโน่นแล้ว
$ p# I" p/ n+ Z X, ], L( ^3 [* `8 j' W3 \: N# ^; m1 E
. a$ T- X* j/ S T* q# D! u1 r) ^: o# |- D
ฉันได้แต่ ยืนตัวแข็งทำอะไรไม่ถูก เหมือนโดนไฟช็อต กฤษไม่เคยแสดงอาการอย่างนี้กับฉัน เรื่องราวต่างๆผ่านเข้ามาในห้วงคิดของฉัน8 |& q( Z1 x3 Y- _7 i8 u
“ขอโทษครับกฤษ..............ผมผิดเอง ผมไม่ดีเอง สมควรแล้วที่คุณจะโกรธจะเกลียดผม”1 n$ ^5 i: e" v3 R( x; Z
วันนั้นฉันเข้าประชุมอย่างไร้หัวจิตหัวใจ และกลับไปทำงานด้วยความสลดหดหู่ใจ
) }, b' v& V+ _& E4 a ............................................................................................................................................................
4 ~5 s$ w, X' w( i+ P* |" w2 o* G) U4 ?0 r& M, K \
ฉันฝึกงานอย่างไม่มีความสุขแต่ก็พยายามทำให้ดีที่สุด สุดท้ายฉันได้คะแนนดีที่สุดในรุ่นทั้งในรายวิชาฝึกงานและการสัมมนาการฝึกงาน( a) N# q' q7 t3 ~$ l& V: ]
ฉันได้งานเป็นซูปเปอร์ไวเซอร์ในบริษัทผลิตชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์ ซึ่งเป็นบริษัทฝรั่งที่มีชื่อเสียงมาก และที่สำคัญมาก รายได้ของฉันมากกว่าตอนทำงานห้างถึงสามเท่า
. j! Z3 u1 K5 @
; |% Z3 |- S, R2 b$ `) s* ~( m3 b ฉันมีความสุขกับงาน กับเพื่อนร่วมงาน.........................แต่ฉันลืมกฤษไม่ลง ฉันตัดสินใจย้ายกลับเข้าไปที่พักเดิมเพื่อจะได้ใกล้ชิดกับกฤษ
0 t* }+ a$ ~1 K$ `* p " b" n8 k- X: M3 y* y% q. s D
รุ่นพี่ต่างแสดงความยินดีที่ฉันได้งานดี ต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าที่นี่คัดคนมาก.............แต่กฤษสิ เขาแปลกไป เขาเปลี่ยนไป เขาพยายาม หลบหน้า ไม่มองสบตาฉันอย่างเคยๆ M3 X0 z/ `4 [6 t. {7 l4 U* e' \# D
, z0 {0 Z7 D' _3 H/ }0 T3 n% M “ที่รัก ผมกลับมาแล้ว ผมกลับมาตามเสียงหัวใจที่เรียกร้อง.........................................”
0 d; }; W1 |) v
* v. D" B! S# e! ]9 }, ^: u: w ฉันพยายามส่งใจไปถึงเขา แต่เปล่าเลยกฤษไม่เคยรับรู้........................เขาดูเฉยเมย l4 ^/ x% B, z! { O3 Y% v
เขาเย็นชาทุกครั้งที่เจอ " X: e# t) p8 C' |5 H& C9 f
แต่ที่ทำให้ฉันใจชื้นขึ้นมาได้บ้าง...................... เขาใช้ผ้าเช็ดตัว สีขาว และสีบานเย็น9 c* L f( C/ }( ~0 t
เช่นเดียวกับฉัน ซึ่งก่อนที่ฉันจะย้ายออกไปเห็นเขาใช้สีเหลือง....................โธ่ที่รักคุณคงต้องการระลึกถึงผมสินะ ฉันรำพึงเข้าข้างตัวเอง
. X6 T, o9 C" C% H) {% }: z) t6 b0 o
“พี่พลๆ ............................” เสียงกฤษเรียกหาใครคนหนึ่งซึ่งฉันคุ้นหน้าดี, a% u5 ~* Q* m1 k( X' C
ฉันแอบดูที่ระเบียงด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าเขาจะไปไหนกัน เขาทั้งคู่หิ้วกระเป๋าใบใหญ่คนละข้าง มีด้ามไม้เทนนิสโผล่ออกมา ดูเขาสนิทสนมกันมาก ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ก็ไม่มีทีท่าว่าสองคนนี้จะชอบพอกัน
% Q6 C& O% {# Z6 S) V3 ^: g3 U( S
& {% M( \! O' C/ X. p6 z/ u วันต่อๆมา ฉันคอยสังเกต ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ X1 C* u r/ K# @' E( } i# D8 b
เขาดูสนิทชิดเชื้อกันมากกว่าที่ฉันคิด ไปไหนมาไหนด้วนกันตลอด ไปเที่ยวกลางคืนด้วยกัน ไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกัน และดูเหมือนกฤษจะปล่อยเนื้อปล่อยตัวไม่เจ้าสำอางค์เหมือนเมื่อก่อน……………………….ผมเผ้าไม่เข้ารูปเข้าทรง ทั้งๆที่ตัดสั้นเหมือนเมื่อก่อนแล้ว และดูเหมือนเขาจงใจจะทำตัวเองให้อ้วนขึ้นให้ทัน พี่พล ของเขาคนนั้น% Q" B$ u6 q3 M( N: Q" c3 L
, U+ p! O# t& E% L& Z) n
“ดูนัยกฤษสิเธออ้วนขึ้นมากเลย....................................”
* _; p' ~; w! V7 | b) S “ก็เป็นธรรมดาคนมัน อินเลิฟ อะไรๆ ก็คงอร่อยไปหมดน่ะนะ”4 A/ O7 I; }2 i3 `
“นั่นนะสิ คอยพะเน้าพะนอเอาใจกันซะ........................ ”) F$ Q8 i6 F# O% n4 e+ u) i8 k
“เออนะ...............ไม่เหมือนใครบางคน เขารักแทบจะเป็นจะตายทำเป็นเล่นตัวอยู่ได้ สุดท้ายเป็นไงหล่ะ”. Q3 t- Z" s- H2 y
“กินแห้วสิคะ............ฮ้า ฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”
- m3 s) h) B% ]( Q. H, f( Y$ z เกย์สาวเม้าแตกกันกระจายเหมือนจงใจให้ฉันได้รับรู้1 m+ j# \1 I7 Q% ~0 ~
8 y: q' W7 V9 y; j5 E2 J5 Y# h
7 b: W2 P$ o7 h
ฉันคอแห้งผาก...............รู้สึกเหมือนโดนไฟช๊อต พยายามฝืนก้าวเดินจนถึงห้อง
/ H) a, k" _: l P เหมือนมีมีดสักร้อยเล่มพันเล่ม มาปักอยู่ที่อกฉัน...........................ฉันจุกแน่นที่หน้าอกจนแทบหายใจออก........................หัวใจร้อนรุ่ม เ[อย่าโพสคำหยาบ]่ยวแห้ง ฉันรู้สึกอ่อนระโหยโรยแรง ไม่มีแม้แต่น้ำตาสักหยด หัวสมองฉันมึนตึงเหมือนประสาทไม่สั่งการ
# |; Q' w8 T- L/ _& n- L) A/ @" p" n: k3 Y" ]
ฉันตกอยู่ในภวังค์นั้น นานเท่าไหร่ไม่ทราบได้ ................................
% G, {6 e7 n' l( O1 s# Y5 V( P" q9 j0 e
มารู้ตัวอีกที น้ำตาก็เปียกปอนหมอนหนุนไปทั่ว..............................ฉันไม่มีแม้เรี่ยวแรงจะขยับตัว ( L+ w- g6 P7 x6 D$ O1 n7 b
6 Y) \4 @9 x8 E7 }" j “กฤษครับ ผมขอโทษ ทุกสิ่งอย่างมันเป็นเพราะผม.......................ผิดที่ผมคนเดียวเท่านั้น”
% g5 f# b( h p8 D6 {: }
( v. G+ b+ z1 z9 b.............................................................................................................................................................+ C8 J. v9 c A7 G3 q3 M2 S! n
.............................................................................................................................................................$ |6 a' A$ _! g9 {8 F" R
( R$ I( j1 C3 N+ z0 v- j ฉันหิ้วกระเป๋าใบสุดท้ายเดินออกจากตึก สายลมพัดเอื่อย กิ่งก้านกระถินณรงค์เอนไหว ดอกสีเหลืองสดร่วงหล่น สายฝนโปรยปราย.............................แต่ไม่มีใครยืนอยู่ที่ใต้ต้นไม้ที่ตรงนั้น หัวใจฉันยังคงร้าวราน น้ำตาเอ่อนอง แล้วเริ่มรินไหลเป็นทาง1 k& x% S0 L4 E% g# S! l6 k
3 H% a+ }$ X# n- S
ดอกกระถินณรงค์ร่วงหล่น สายฝนโปรยปราย น้ำตาฉันรินไหลเป็นทาง
' i5 m! m- P; P" Y5 @/ J' j' M N, x$ A" u5 j ~) z
ฉันก้าวเดินต่อไปไม่ไหว จึงได้แต่หยุดยืนนิ่ง.................น้ำตารินไหลเป็นทาง F4 `% T; B+ i
|
|
Every cloud has a silver l
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 2011-3-17 15:23:25
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 2011-3-19 13:00:31
โพสต์ 2011-4-21 08:29:00
โพสต์ 2012-5-14 17:32:57
โพสต์ 2016-11-5 05:55:05