รักแห่งสยาม 2 p.3

tanya

ถ้าหากว่าซ้ำต้องขออภัยนะครับและขอโทษเจ้าของเรื่องด้วยนะครับเพราะว่าคัดลอกมาอีกที
* \9 h4 b3 b( t! V
9 U5 J/ T5 T( n( Tตอนที่ 3
“มีอะไรเหรอมิว” โต้งถามอย่างเป็นห่วงเมื่อเห็นสีหน้ามิวไม่สู้ดีนัก มิวยิ้มให้โต้งพยายามซ่อนความไม่สบายใจเอาไว้แล้วบอกว่า
“ไม่มีอะไรหรอกโต้ง แค่คุยกันเครียดเรื่องงานนิดหน่อยโต้งหิวมั้ย ไปหาอะไรอร่อยๆกินกันดีกว่า” ขณะที่เดินไปด้วยกันมิวก็นึกถึงคำพูดของเอ็กซ์ไปตลอดทางด้วยสีหน้าไม่สบายใจแต่เมื่อเขาเห็นโต้งหันมายิ้มให้ มิวก็พยายามยิ้มตอบด้วยสีหน้าสดใสโดยไม่ให้โต้งผิดสังเกตอารมณ์ของเขามิวและโต้งนอนฟังเพลงด้วยกันอยู่บนเตียงในห้องนอนของมิวท่ามกลางไปสีเหลืองนวลจากโคมไฟบนหัวเตียงโต้งดึงร่างมิวเข้ามาใกล้แล้วสวมกอดไว้ในอ้อมแขนแข็งแรงของเขาแล้วก้มลงจุมพิตที่แก้มของมิวอย่างรักใคร่เนื้อหาในบทเพลงของวงออกัสต์ที่บรรยายถึงความรักยังคงเคล้าคลอเคียงข้างไปกับความรู้สึกวาบหวามอบอุ่นในหัวใจของเด็กหนุ่มทั้งคู่
$ f- L8 g7 L6 n' j+ r6 H“มิวมีความลุขมั้ย” โต้งถามมิวด้วยน้ำเสียงอบอุ่นอ่อนโยน
2 ^% v% e/ D& I- v3 P0 a) g“มีซี่…มีมากเลย” มิวเงยหน้าขึ้นสบตาโต้ง ตาต่อตาประสานกันท่ามกลางบทเพลง
“กันและกัน” บทเพลงของพวกเขาที่มิวบรรจงแต่งเพลงนี้ขึ้นมาเพื่อโต้งแต่แล้วมิวก็ถอนใจพลางซบหน้ากับแผ่นอกกว้างของโต้งมิวอยากให้โต้งกับเขาอยู่ด้วยกันตราบนานเท่านานเหมือนดังใจบทเพลงที่มิวร้องอยากหยุดเวลาตรงนี้เอาไว้โดยไม่อยากออกไปเผชิญกับโลกแห่งความเป็นจริงข้างนอกอีกเลยโต้งเชยคางมิวขึ้นและมองลึกเข้าไปในดวงตาของมิว
9 w* i7 A5 ~1 j* ]3 }6 {. H“มีเรื่องอะไรไม่สบายใจเหรอ”
6 I3 H0 l5 L0 t3 G“เราอยากหยุดเวลา…โต้งเราอยากหยุดเวลานี้เอาไว้นานๆ อยู่กับตัวเรา โต้งล่ะคิดเหมือนกันกับเรามั้ย”
“เราก็คิดเหมือนกันอยู่กับมิวไม่ว่าที่ไหนเราก็มีความสุข”
“เราอยากถามโต้งบางอย่าง โต้งตอบเราตามความจริงนะ”
2 W6 Y; }% R0 z“ถามมาได้เลย”
5 X$ ?  u; @/ F: x9 r* n( `“โต้งแคร์คนอื่นไหมถ้าคนอื่นเขามองเราแปลกๆเวลาเราไปไหนมาไหนด้วยกันแบบเขาไม่ได้มองว่าเราเป็นเพื่อนกันน่ะ” โต้งนิ่งอึ้งไปคำถามของมิวเสียดแทงใจเขามาก เพราะเคยถูกเพื่อนถามมาแล้วว่าเขาเป็นเกย์
: \5 A; E5 N: `+ e) lหรือเปล่า เมื่อเห็นเขาเดินกับมิวที่สยามครั้งนั้นเขาไม่ยอมรับคำกล่าวหาของเพื่อนได้ จนต้องระเบิดอารมณ์เอากับหญิงแต่ครั้งน้เล่าเขาเองจะยอมรับกับคำกล่าวหานั้นได้หรือไม่บางสิ่งบางคนคิดว่าไม่ใช่เรื่องผิดแต่กับบางคนไม่สามารถยอมรับเรื่องที่บางคนคิดว่าดีเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะไม่ควรฉะนั้นความรักของมิวกับเขาจึงเป็นเรื่อง
: V7 C: o1 d3 iไม่ถูกไม่ควรในสายตาใครต่อใครแค่เพียงเริ่มรักก็ยังถูกขัดขวางจากจนรอบข้างแต่เขาก็ยังดันทุรังต่อด้วยการกลับมาหามิวอีกครั้งทั้งๆรู้ว่ามีอุปสรรคมากมายรอคอยอยู่ข้างหน้า แค่เห็นแววตาครุ่นคิดหนักของโต้งมิวก็พอจะเดาออกว่าโต้งเองคงยุ่งยากใจไม่น้อยไปกว่าตัวเขาถ้าจะบอกว่าความรักของหญิงชายมีปัญหาแล้ว
ความรักของชายกับชายนั้นมีปัญหาหนักหน่วงกว่าหลายเท่า
“เราเองยังมองไม่ออกเลยว่าเราสองคนจะไปกันได้ขนาดไหน”มิวบอกอย่างคนอับจนหนทางด้วยเสียงสั่นเครือ
" O2 l; r7 l7 ]4 I- L“เราไม่ได้อยู่กันเพียงสองคนบนโลกนะโต้งเรายังมีใครต่อใครที่เราต้องแคร์อีกมากมาย แล้วอนาคตของเราล่ะมันจะจบอย่างไรเราสองคนก็ยังไม่รู้เลย จะต้องปิดบังหลบซ่อนกันอยู่แต่ในห้องนี้หรือ” โต้งหลับตาพลางถอนใจแรงๆ คราบน้ำตาของมิวเปียกอกเสื้อของเขาน้ำตาของโต้งเองก็รื้นขอบตาเช่นกัน แต่ในเมื่อเขาเลือกที่จะรักมิวมากกว่าผู้หญิงอย่างโดนัท เขาก็ต้องต่อสู้และเผชิญหน้ากับความเป็นจริงแม้สิ่งที่รออยู่มันจะโหดร้ายก็ตามในที่สุดโต้งก็ตัดสินใจพูดขึ้นด้วยเสียงแหบพร่าว่า
( e) i( L9 i# f0 X6 |“มิว…ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเราจะฝ่าฟันไปด้วยกันนะมิว”
# e; ]9 j- N5 \1 w4 u) e4 e) d“โต้งไม่กลัวเหรอ”
“กลัว” โต้งตอบตามความจริงที่อยู่ในใจ“แต่ทำไงได้ในเมื่อเรารักกัน อยากจะมีความสุขด้วยกันมันก็ต้องต่อสู้กันไป”
' X$ ?- @% P) B* X) O+ i  D$ C“ถ้าโต้งคิดอย่างงั้นเราก็จะร่วมมือกับโต้งต่อสู้กับปัญหาด้วยกัน” มิวบอกโต้งไปอย่างนั้นแต่ภายในใจเขาหวาดหวั่นอย่างที่สุด สภาวะของมิวตอนนี้น่ากดดันกว่าโต้งมากมายนักชื่อเสียงของมิวที่เริ่มจะโด่งดังในฐานะนักร้องวัยรุ่นเสียงงคุณภาพแลกด้วยความเป็นส่วนตัวที่หายไป ไหนจะวงออกัสต์และค่ายเพลงอาจจะต้องพังลงถ้าชื่อเสียงของเขาเสีย มิวหวั่นใจเหลือเกินในเวลานี้โดยปกติแล้วสุนีย์ไม่เคยคิดจะซื้อหนังสือดาราแนว
ปาปาราสซี่มาอ่านเลย เธอคิดว่าหนังสือแนวนี้ไร้สาระหากินบนความทุกข์ของคนอื่นด้วยการเอาเรื่องส่วนตัวของดาราหรือพวกไฮโซคนดังมาแฉด้วยภาพแต่วันนี้เธอตัดสินใจซื้อหนังสือเล่มนี้มาเมื่อเห็นมันวางอยู่บนแผงหนังสือพร้อมข้อความพาดหัวบนหน้าปกและภาพบาดอารมณ์ที่กรีดไปถึงเนื้อเยื่อในหัวใจเธอ
“มิว นักร้องวัยรุ่นเจ้าของเพลงดัง
“กันและกัน” ควงหนุ่มหล่อเดินเที่ยวสยามสุนีย์มือสั่นระริกขณะหยิบหนังสือจากแผงหัวใจของเธอเต้นแรงเมื่อเห็นภาพมิวกับลูกชายของเธอบนหน้าปกแววตาท่าทางและรอยยิ้มที่ทั้งคู่มีให้กันมันแฝงความนัยอะไรหลายอย่าง มันพอที่จะทำให้คนสังเกตได้ว่าทั้งคู่คิดอย่างไรต่อกันรีบเปิดอ่านคอลัมน์ด้านในหนึ่งหน้ากระดาษเต็มๆที่มีรูปมิวกับโต้งอีกสามสี่ภาพที่ต่างจากภาพบนหน้าปกพร้อมข้อความบรรยาย
“นักร้องหนุ่มมิว เดินควงเพื่อนหนุ่มหน้าตาดีทั่วสยามดูก็รู้ว่าคู่นี้มี
5 O  H: |4 ]4 z0 S. I7 D“อะไร ในกอไผ่จริงๆหวานใส่กันอย่างนี้มันเกินเพื่อนชัดๆ ไม่รู้ว่าแฟนเพลงเห็นเข้าจะว่าไงเนี่ย”สุนีย์แทบช็อคกับข้อความที่เขียนแซวบนหน้าหนังสือพึมพำเรียกชื่อลูกชายออกมาด้วยเสียงแหบพร่า
“โต้ง” อารมณ์หลายอย่างของสุนีย์ประดังประเดเข้ามาขณะเหยียบคันเร่งขับรถกลับบ้านทั้งโกรธทั้งเสียใจแค้นใจเจ็บใจสารพัดรวมไปถึงสงสารลูกชายตัวเองด้วยที่ต้องตกเป็นเหยื่อพวกนักข่าวนั่นขับรถไปน้ำตาก็ไหลพรากไปตลอดทาง
“ทำไมโต้งต้องสร้างปัญหาให้แม่อีกก็ไม่รู้แม่อุตส่าห์ทำให้ลูกเดินตามทางที่ถูกที่ควรด้วยการให้ลูกคบกับผู้หญิงดีๆสักคน ทำไม…ทำไม…ลูกถึงไปคบกับมิวได้อีก” สุนีย์พูดไปร้องไห้ไปคนเดียวในรถอย่างคนเสียสติเรื่องของลูกชายทำให้สุนีย์อึดอัดใจมากจนแทบจะแบกรับคนเดียวเอาไว้ไม่ไหวเธอควรจะบอกกรณ์ดีมั้ย แต่ถ้าบอกไปกรณ์ไม่มีทางยอมรับได้และประวัติศาสตร์ก็จะกลับมาซ้ำรอยเดิมอีกครั้ง แล้วครอบครัวที่กำลังก่อร่างสร้างตัวขึ้นมาอย่างมีความสุขก็จะกลับไปเป็นเหมือนเก่าเหมือนสมัยที่แตงหายไป ไม่…เธอจะให้กรณ์รู้เรื่องนี้ไม่ได้สุนีย์ครุ่นคิดอยู่คนเดียวด้วยความสับสนเมื่อกลับมาถึงบ้านสุนีย์ก็รู้สึกโล่งใจอยู่บ้างที่กรณ์ยังไม่กลับมาทีนี้เธอจะได้พูดเรื่องนี้กับโต้งได้ถนัดๆหน่อยเมื่อเห็นหน้าโต้งสุนีย์ก็โยนหนังสือเล่มนั้นลงบนโต๊ะส่วนโต้งก็ยืนงงทำตาปริบๆที่เห็นใบหน้าโกรธขึ้งของแม่
“ดูซะ…โต้ง” สุนีย์กล่าวเสียงสั่นด้วยความโกรธ โต้งหลุบตามองลงไปบนหน้าปกหนังสือสีหน้าเขาซีดเผือดด้วยความตกใจทันที
! I3 p0 `$ e6 Z& f“มะ…แม่ไปเอาหนังสือนี่มาจากไหน”โต้งอึกอักถามเสียงแหบพร่า
“ถามได้ว่าเอามาจากไหน ก็มันวางขายอยู่ในร้านน่ะซี”แม่ลูกต่างมองหน้ากัน นิ่งอึ้งกันไปทั้งคู่
“บอกมาสิโต้ง ว่าทำแบบนี้มันถูกแล้วใช่มั้ย” สุนีย์ถามเสียงเครียด น้ำตาคลอนัยน์ตาด้วยความปวดร้าว โต้งเม้มปากพลางจ้องหน้าอย่างเคร่งเครียดแล้วโพล่งออกมาว่า
: {& r9 t9 y+ @“โต้งทำผิดอะไร เราแค่ไปเดินเที่ยวกัน”
“ผิดสิ…ถ้าลูกแค่ไปเดินเที่ยวด้วยกันฉันท์เพื่อนแม่จะไม่ว่าเลยแต่นี่…กับมิว อะไรๆโต้งก็รู้อยู่แก่ใจ” โต้งทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างคนหมดแรงก้มหน้าลงเมือปิดใบหน้าถูไปมาด้วยอารมณ์สับสนยากเกินบรรยาย
2 }. I+ E) Z6 ^$ v* o; W“อยากรู้มั้ยว่าข้างในเขาเขียนว่ายังไง เขาเขียนว่า…”
/ M: _6 E# m- q5 Q- u“โต้งไม่อยากรู้ โต้งไม่อยากรู้…แม่”โต้งสวนขึ้นมาพร้อมปล่อยโฮออกมาอย่างสุดกลั้นสุนีย์เห็นอาการของลูกก็ให้สงสารจับหัวใจ เธอทรุดตัวลงนั่งเคียงข้างลูกแล้วดึงเขาเข้ามาสวมกอด ก้อนสะอื้นของเธอจุกขึ้นมาที่ลำคอพลางคิดว่าทำไมหนอครอบครัวของเธอถึงได้หาความสุขจริงๆไม่ได้ซะที
1 o$ W! D2 n; V* @8 }“โต้งผิดด้วยหรือแม่ที่โต้งเป็นแบบนี้โต้งผิดด้วยหรือที่เลือกที่จะรักใครโดยไม่ฝืนใจ แล้วทำไมมันต้องเป็นแบบนี้ด้วย”น้ำตาของโต้งไหลพรากออกมาเป็นทางยามพูดกับสุนีย์สุนีย์เองก็ร่ำไห้ออกมาเช่นกัน จะว่าไปโต้งในสายตาสุนีย์ โต้งดูบริสุทธิ์นักขอบใจหรือไม่ชอบใจอะไร โต้งก็แสดงออกมาอย่างชัดเจน ไม่มีเสแสร้ง
“แม่จำได้มั้ยว่าแม่เคยบอกโต้งให้โต้งเลือกสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับตัวเองแต่พอโต้งเลือกแล้วแม่กลับไม่ยอมรับ
" v( r: ?% J$ S  Aแล้วแม่จะให้โต้งทำยังไง” สุนีย์อึ้งไปเมื่อได้ยินเสียงลูกชายคร่ำครวญอย่างปวดร้าวหน้าต้นคริสต์มาสในคืนวันคริสต์มาสเธอยอมรับแล้วไม่ใช่หรือในสิ่งที่ลูกชายเธอเลือกแต่ทำไมในวันนี้เธอถึงทำใจยอมรับไม่ได้ พยายามจะคิดให้ได้ว่าขอให้ลูกของเธอเป็นคนดีก็พอแต่จะเป็น
“อะไร ก็ช่าง แต่ใจมันกลับไม่คิดอย่างนั้น “แล้วโต้งไม่รักโดนัทบ้างเลยเหรอลูก” สุนีย์ถามเสียงแผ่ว
: d- z7 `/ W* H% W, q“โดนัทก็เคยถามโต้งเหมือนกันว่ารักเขามั้ยโต้งตอบว่าไม่รู้เพราะโต้งไม่รู้จริงๆตอนนั้นว่ารู้สึกยังไงกับเขากันแน่แต่ตอนนี้โต้งรู้แล้วว่าโต้งไม่ได้รักเขาเลย”
“เพราะโต้งรักมิวใช่มั้ย” โต้งพยักหน้ายอมรับทั้งน้ำตาสุนีย์นิ่งเงียบ จิตใจของเธอเริ่มสงบลงบ้างแล้ว ตบหลังลูกชายเบาๆแล้วบอกว่า
! x, T7 D' C' }4 w" ~( R“ไปล้างหน้าล้างตาแล้วขึ้นไปบนห้องก่อนเถอะโต้งถ้าพ่อกลับมาเห็นเข้ามันจะไม่ดี เดี๋ยวพ่อกลับมาแล้วแม่
# a" R3 X* L( c2 m$ D+ C1 A8 xจะเรียกให้ลงมากินข้าวพร้อมกัน” โต้งขึ้นห้องไปแล้ว สุนีย์เดินออกไปที่สนามหญ้าหน้าบ้านหยิบเอาบุหรี่ที่เธอแอบเอาไว้ออกมาจุดสูบ ปกติเธอไม่ใช่คนสูบบุหรี่แต่เวลาที่รู้สึกเครียดมากๆเธอจะใช้มันเป็นที่ปลดปล่อยอารมณ์สุนีย์ค่อยๆทรุดตัวลงนั่งบนโต๊ะม้าหินพลางปล่อยอารมณ์ให้ล่องลอยไปไกลกับควันบุหรี่ ใจอยาก
จะหลุดให้พ้นจากโลกแห่งความเป็นจริงเหลือเกิน
“กูว่าแล้วมั้ยล่ะ โต้งแม่งเป็นเกย์นักร้องนี่มันก็เด็กเซ็นต์นิโคลาสคนที่กูเคยเห็นมันเดินกับโต้งไง” ชัยเป็นคนเอ่ยขึ้นพลาง ชี้ให้เพื่อนๆดูรูปในหนังสือ
“ไม่น่าแม่งโต้งไม่ค่อยสนใจโดนัทเลยที่แท้ก็ชอบเข้าป่านี่เอง” เอี่ยมเสริมบ้าง
& b) B: q. r6 \8 V5 ^$ F) x“เข้าป่าอะไรของวะเอี่ยม” แวถามทำหน้างงๆ
“ก็ป่าเดียวกันไงโง่” เมื่อเอี่ยมพูดจบทุกคนก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพร้อมๆกัน
“เฮ้ย…แต่เมื่ออาทิตย์ก่อนกูยังเห็นโต้งมันเดินควงโดนัทที่สยามอยู่เลย”แวบอกเพื่อนๆ แต่ชัยก็สวนว่า
( |& d" {8 d. b* v  Y“ไม่รู้อะไร โต้งมันได้ทั้งหน้าและหลังโว้ย” เสียงหัวเราะครื้นเครงดังขึ้นมาอีกระลอก
' Z) B* ^2 ]/ o0 L/ W8 q+ S* M) @“ไม่เสียชาติเกิดจริงๆนี่ มีประสบการณ์ครบทุกรูปแบบอย่างนี้ตายไปก็ไม่เสียดายชีวิตแหละว้า คุ้มค่าแล้วโต้งเอ๋ย” “แต่กูเสียดายความหล่อมันว่ะ ในจำนวนพวกเราห้าคนโต้งมันหล่อสุดหล่อขนาดเป็นนายแบบได้สบายๆ แต่แม่งเป็นเกย์ซะนี่” อาร์ตออกความเห็นแล้วกล่าวสืบต่อไปว่า
) Y1 r1 }4 B1 L“ไม่รู้มันได้โดนัทรึยัง โดนัทแม่งน่ารักโคตร ถ้าเป็นกูคบกันได้ไม่เกินสามวัน ไม่เหลือ…”
“แล้วถ้าเป็นฉันล่ะ พวกแกว่ากี่วันถึงจะไม่เหลือ”จอยนึกสนุกจึงผสมโรงด้วยเมื่อเห็นพวกผู้ชายคุยกันเรื่องโต้งกันอย่างสนุกปาก“อย่างแกเหรอจอย สองปีก็ยังเหลือเลย”
“บ้าเอี่ยม ปากดีนักนะแก อย่างฉันเห็นอย่างนี้เถอะเลือกได้เหมือนกันนะโว้ย”
“เลือกได้ตรงไหนวะ อย่างเนี้ยนะ” พวกผู้ชายหันมามองหน้ากันเองแล้วก็หันมามองหน้าบานๆของสาวจอยก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะที่แสนกวนอารมณ์ออกมาอีกครั้งหญิงซึ่งนั่งฟังเรื่องที่เพื่อนผู้ชายวิจารณ์เรื่อง
4 }. n, [" d' fโต้งกับมิวอย่างสนุกปาก ก็อดไม่พอใจไม่ได้พวกนี้เป็นเพื่อนกับโต้งแท้ๆ แต่ดันเอาเพื่อนตัวเองมาเผากันในวงเหล้าเป็นเพื่อนกันประสาอะไร
" p' d+ m8 E( D' D: ^$ ]+ ^! n. v“ทำไมพวกแกถึงได้พูดอย่างนี้พวกแกเป็นเพื่อนโต้งประสาหมาอะไรวะถึงได้เอาเพื่อนมานินทาเสียๆหายๆ” เสียงของหญิงหยุดความครื้นเครงของเพื่อนๆลงได้ทุกคนต่างมองหน้ากันเลิกลั่กแบบงงๆ
“เฮ้ย…จริงจังเกินไปรึเปล่าหญิง”หน่อยซึ่งนั่งอยู่ข้างๆปรามเพื่อน
1 d* @% o6 R2 j“ไม่หรอกหน่อย” หญิงหันไปทางหน่อยแล้วหันกลับมามองหน้าทุกคนแล้วพูดต่อ
“พวกแกเห็นแค่ข่าวในหนังสือบ้าๆนี่แล้วพวกแกก็เชื่อเหรอฉันรู้จักนักร้องคนนั้นดี เขาอยู่ข้างบ้านฉันเอง เขาไม่ได้เป็นอย่างที่ทุกคนคิดแล้วโต้งกับเขาก็เป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็ก พวกเขาก็เลยเพื่อนที่สนิทกันมากเท่านั้นเองไม่ได้เป็นอย่างที่หนังสือนั่นมันบอกเพื่อล้างสมองพวกแก” ทุกคนที่นั่งในห้องของชัยต่างเงียบกริบกันเป็นแถวเมื่อเห็นเพื่อนๆเงียบหญิงจึงเอ่ยขึ้นมาอีกว่า
“พวกแกไม่คิดหรือว่าโต้งจะเสียใจแค่ไหนถ้ารู้ว่าเพื่อนที่เขารักมานั่งนินทาเขาด้วยเรื่องทุเรศๆแบบนี้”
“มิว พี่อ๊อดรออยู่ หน้าตาเครียดน่าดูเลยว่ะ” เอ็กซ์บอกเมื่อเดินเข้ามาในบริษัทมิวทำหน้าเฉยขณะเปิดประตูเข้าไปในห้องประชุมที่มีอ๊อดและเพื่อนๆวงออกัสต์นั่งรออยู่มิวยกมือไหว้อ๊อดแล้วทรุดตัวลงนั่งโดยมีนั่งลงนั่งข้างๆด้วยเช่นกัน เอ็กซ์หันไปสบตามิวเหมือนกับจะให้กำลังใจเพื่อนเพราะรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
/ j8 `# v$ x9 S“มิวเห็นข่าวในหนังสือนั่นรึยัง” อ๊อดเริ่มเสียงเครียดมิวพยักหน้าแววตาสลด
5 ^' V( i/ u1 C) o“เห็นแล้วครับพี่อ๊อด”
3 D$ i' u5 Z- H“รู้ใช่มั้ยว่ามันเสียหายมาก” นาทีแห่งความหวาดหวั่นได้มาถึงแล้วมิวสูดลมหายใจลึกๆเข้าปอดแล้วผ่อนลมออกมากวาดตามองเพื่อนในวงที่นั่งตาแป๋วรอคอยคำตอบจากมิว
+ ]- x' o. H7 G/ z& Y  J: G“เราเป็นเพื่อนกันครับพี่อ๊อด ไม่มีอะไรมากกว่านั้น”
, Q( i3 Q- l$ i" s4 U“เพื่อนอะไร…ทำไมสบตาหวานกันซะขนาดนั้น”อ๊อดค้าน
“เป็นเพื่อนกันจริงๆครับ รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก”มิวกล่าวเสียงเรียบ อ๊อดถอนใจยาวอย่างอึดอัดขัดใจจ้องหน้ามิวแล้วบอกว่า
“เพลงของเรากำลังดังนะมิวถึงมิวจะบอกว่ามิวไม่ได้มีอะไรกับเด็กคนนั้น แต่ข่าวมันก็ออกไปแล้ว มิวก็รู้ว่า
สื่อบันเทิงไทยมันชอบเล่นข่าวฉาวแบบนี้นัก และคนก็ชอบอ่านกันน่าดูแล้วมิวรู้มั้ยว่ามิวมีแฟนเพลงมากขนาดไหน แฟนเพลงผู้หญิงที่ติดตามผลงานของมิวมิวคิดบ้างมั้ยว่าพวกเขาจะคิดยังไง เรตติ้งของมิวกับเพื่อนๆ
  d3 ~. v+ X: j# m  pอาจตกได้ เรื่องนี้พี่ซีเรียสจริงๆนะเนี่ย”
# W$ Q* p/ c& i: r$ I8 r“ครับ…พี่อ๊อด” มิวก้มหน้าตอบเสียงแหบพร่า เอ็กซ์เห็นท่าไม่ดีจึงช่วยแก้สถานการณ์ให้ว่า
" O: ^# X+ V7 e/ F“คืองี้ครับพี่อ๊อดผมว่าไม่ใช่มิวคนเดียวหรอกที่โดนแบบนี้ สมัยนี้ดารานักร้องชายต่างโดนข่าวแบบนี้ด้วยกันทั้งนั้นทั้งๆที่พวกเขาไม่ได้เป็นอย่างว่าหรือเป็นจริงขนาดมีเสี่ยออกมาแฉว่าเคยเลี้ยงดูกันอยู่มันก็ยังดังอยู่ได้เลยผมยืนยันได้ ผมรู้จักเพื่อนผมดีทั้งสองคนทั้งสองคนไม่มีอะไรกันจริงๆ อย่างผมถ้าไปเดินกับมิว ไม่แน่ก็อาจโดนปาปาราสซี่ถ่ายเหมือนกันแล้วไปเขียนเม้าท์มั่วซั่วเพื่อขายข่าว”
“พี่เข้าใจที่เอ็กซ์พูด เอาล่ะ…เราจะไม่พูดกันเรื่องมีอะไรหรือไม่มีอะไรกันอีกแต่เราต้องคุยกันว่าจะแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นยังไงดี”
3 }: ]( Y2 h% ?/ r! m! ]

. i9 V" x* W$ x/ |. H

Intra

ขอบคุณครับ

Intra

ขอบคุณครับ

Loveក្មេង

ขอบคุณครับ

Kimhant_Kim

ขอบคุณครับ