คนรักหมา---------------กะ---------------คนรักเมา2

เหล้า

มันเป็นเรื่องสั้นครับ....

เรื่องสั้นๆสองคน และ หมาอีกหนึ่งตัว!

คนๆหนึ่งรักเมา ชอบเหล้าเป็นชีวิต เพราะอะไรกัน? สุรานั้นไม่เคยหักหลัง ดื่มเท่าไหร่ก็เมาเท่านั้น ไม่เหมือนใจคนทุ่มเทหมดหน้าตักไม่ได้อะไรเลยก็มีบางทีก็ได้ความเสียใจเป็นของแถม

อีกคนรักหมาจนบางเวลาก็เมินคน

และหมาอีกหนึ่งตัวที่สมแล้วเจ้าของจะรักมันมากเพราะเจ้าหล่อนน่ารักจริงๆ

ผมรีบตรงไปไขว่คว้าโอกาสก่อนที่ไฟจะดับลงไปอีกเหมือนวันก่อนๆ ผมพูดได้ไม่อายปากเลยว่าผมเป็นนักตะล่อมที่รักใครแล้วหวังฟัน หวังได้เชยชมแต่เพราะความน่ารักของเขาทำให้ผมสุภาพบุรุษมาจนได้ทุกวันนี้  ผมอดทนใจรอคอยเพราะท่าทางสมยอมของน้องตังค์เรื่อยมา

ตังค์ก็ใช่ย่อยท่าทางเหมือนจะยอมง่ายๆแต่ไม่เคยเปิดโอกาสให้ผมได้ใกล้ชิดเกินสามนาที

วันนี้แหละจะเป็นที่สมหวังดังตั้งใจ!

น้องตังค์รอผมที่ห้องแล้ว

"ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ?"ผมทักทายใบหน้าจิ้มลิ้มที่เหมือนจะร้องไห้ ไม่สบอารมณ์อะไรสักอย่าง หากจะงอนผมโกรธผมมันก็ดูเหมือนจะเกินนิสัยเขาไปจริงๆ

"พี่โทรมาบอกว่าหัวหอมหายไปไหนไม่รู้ครับ"เด็กขี้แยยกมือขึ้นมาขยี้ตา

"อ้าว...ตังค์ไม่ได้เอาหมามาด้วยหรอเนี่ย"ผมรีบดึงอีกฝ่ายมากอดปลอบแต่เขาก็เอี้ยวตัวหนี

"พี่บอกว่าเผลอแป๊บเดียวเองวิ่งซนไปไหนไม่รู้ ตังค์กลัว...ฮึก"ตังค์สะอื้นออกมาทำเอาใจผมอ่อนยวบไปหมด ปากชาอ้าค้างพูดไม่ออก

"เอา...เอางี้ละกันเราไปตามหากันดีไหม"ผมตัดใจรอคอยอีกหนหนึ่ง ถือว่าใจปล้ำมากแล้วถือว่าสงสารหมาก็แล้วกันชีวิตหนึ่งเหมือนกัน

"พี่เหล้าโอเคนะ..."ตังค์อื้มมือมาแตะต้นแขนผมเบาๆ นี่เขาคงคิดว่าผมต้องหัวเสียกับเรื่องชวดนี้แน่ๆ ใช่ไง...ผมไม่ชอบเลยการที่มาตั้งความหวังมากๆแล้วมาดับฝันกันง่ายๆแบบนี้แต่มันก็เหตุสุดวิสัยจริงๆ ก็ดีเหมือนกันมันจะได้ทรมานมากๆ ไอ้ความต้องการที่จะเอาเปรียบคนอื่นเพื่อความสุขของตัวเองนี่ สมน้ำหน้ามัน!

"เห็นแก่หมา..."ผมปัดไล่ความคิดไม่พอใจนั้นออกได้แล้ว จริงๆแล้วก็นึกภาพไม่ออกว่าถ้าหัวหอมหายไปจริงๆแล้วเจ้าของมันจะเป็นยังไง เพราะเจ้าของของมันเลี้ยงมาเป็นอย่างดีตั้งแต่อ้อนขอพ่อกับแม่ได้มาเลี้ยง

ผมเห็นรูปคู่หมาตั้งแต่หมายังไม่โตจนหมาตัวโตขนาดนี้ผมก็อดที่จะสงสารไม่ได้ รอยยิ้มสดใสอย่างนั้นจ้างให้ผมก็ไม่มีปัญญาทำให้มีได้เท่าหมา

"ป่ะ"เดินนำหน้าแม้ว่าตอนนี้หัวใจที่คึกคะนองพองฟูมันจะฝ่อลงไปแล้วแต่ผมก็ต้องเป็นคนปลอบใจคนคิดมาก บางทีการที่หมาหายไปมันก็แค่วิ่งเล่นหรือเล่นซนตามประสาของมัน หมาน่ารักอย่างนั้นไม่มีใครใจดำเอาไปลอกหนังทำหมาแดดเดียวกินหรอก แต่จะไปพูดอย่างนั้นกับคนห่วงไม่ได้สินะ

"พี่เหล้า"ตังค์คว้ามือผมรั้งไว้

ผมหัวไปก็เจอแจ๊คพ็อต!

ไอ้หนุ่มน้อยหน้าใสคนนี้ยิ้มหวาน จมูกแดงๆกับตาแดงๆบอกทีสิว่านี่คือการแสดงละคร...เขาลองใจผม!?

"บ้าจริง!"ผมคิ้วยุ่ง อีกฝ่ายหน้าเสียเพราะคิดว่าผมคงไม่ปลื้มแต่มันไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย ผมก็แค่คาดไม่ถึงแต่ก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่หรอกว่าจะล้อเล่นกันทำไมได้ประโยชน์อะไรตอนนี้ผมสนใจแค่ไอ้เด็กขี้โกหกคนนี้เท่านั้น

ผมแกะมือเขาออกจากมือผมก่อนจะเดินไปที่ประตู

แล้ว

ล็อค!

ผมหมุนตัวเดินกลับมาหาคนอายม้วน

"ล้อเล่นหรอ?พี่เป็นเพื่อนเล่นหรอครับ?"ผมเชยคางเขามาสบตา

"ก็ป่าว..."ตังค์เม้มปากบางๆแน่นแต่เมื่อผมจูบเขากลับเผลอปากรอ จูบที่คุ้นเคยกันเป็นอย่างดีนั้นมันร้อนได้ไม่ยากเพียงบดเคล้ากันความหวานก็ดูดกลืนไม่หวาดไม่ไหว

ตังค์เผลอผลักผมออกอีกตามเคยแต่คราวนี้ผมได้ไปต่อเมื่อจูบซ้ำตังค์ก็คลายกำแพงระหว่างเราเปิดช่องโหว่ให้ผมได้เข้าไป

ไอ้ตัวเล็กโดนลอกคราบก่อนผมจะลากขึ้นไปกินบนเตียง  แก้แค้น....

แก้แค้นให้สมกับที่รอคอย

ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงเป็นคนแบบนี้ อาจจะไม่ใช่นักรักที่ดีนักที่ไม่รู้จักหยุดหัวใจไว้ที่ใคร

ระหว่างผมกับตังค์มันไม่ใช่ความรักแน่ในสายตาของคนแสนโรแมนติก

ตังค์ต้องการรักโรแมนติก

แต่ผมต้องการเสพความอีโรติก

ตังค์ยอมให้กับคนที่รักเท่านั้นส่วนผมได้กอดแล้วจึงจะรัก

ในใจลึกๆผมก็อยากรัก

ไม่แปลกที่ผมจะหื่น  

เพราะอยากกอด

เพราะอยากรัก

..................................ใครสักคน

"พี่รักผมไหม"ตังค์ตั้งคำถามอีกแล้ว นานเท่าไหร่แล้วที่ผมปล่อยให้ตัวเองจมอยู่ในห้วงแห่งรัก เสียงแห่งความสุขที่แสนทรมานเนั้นดังสอดประสานกับจังหวะที่ผมและเขาขยับ

"พี่ไม่ตอบผมเลย"เขาโวยเล็กน้อยแต่ใบหน้าจิ้มลิ้มนั้นแสดงสีหน้าเคลิบเคลิ้มกับสัมผัส

"ตังค์นั่นแหละบอกพี่มาก่อนว่ารักพี่ไหม"ผมจูบแก้มเนียนก่อนเปลี่ยนจังหวะกระแทกหนักหน่วงขึ้น คำตอบก็ที่ผมได้รับก็มีแต่เสียงของอารมณ์ที่ดังขึ้นมาเพื่อเร้าผมชัดๆ

"ผมรักพี่มากนะครับ"ไอ้คนตัวเล็กพยายามบอกผมจนได้ แม้ว่าจะพูดไม่รู้เรื่องแล้วแต่มันเป็นเสียงบอกรักที่ผมชอบมากที่สุด

"อือ"ผมกดร่างบาง กอดเขาให้แนบแน่นและลึกสุดแรงปรารถนา เข้าไปจนหมดใจ

หัวใจเราเหมือนรวมเป็นหนึ่ง มันสุขจนภาพในหัวขาวพร่างพราว

"พี่ก็รักตังค์นะครับ"ผมกระซิบบอกก่อนจะพลิกร่างบางมาจูบกอดให้ชื่นใจ

ร่างบางดึงผ้าห่มมาม้วนพันตัว

"เป็นอะไรไป?"ผมตามคว้ามาแต่ก็กลิ้งหนีจนตกเตียงนอน

"......"ผมทำหน้าบึ้ง เมื่ออีกฝ่ายลุกขึ้นมามองหน้าอ้อนวอนขอความช่วยเหลือ

"พี่ทำกับผมแบบนี้....ผม....มันเป็นเรื่องที่น่าอายที่สุดเท่าที่ผมเคยทำมาเลยพี่...พี่ทำแบบนี้กับผม"

"มันน่าอายตรงไหน?ไม่เอาน่าตังค์....ไม่ชอบหรอ"ผมไปลากตังค์ขึ้นเตียงด้วยกันกอดเขาไว้กลัวว่าเขาจะไปไหน

"ก็ผมไม่ใช่พี่นี่ครับจะ....ได้ชอบอะไรแบบนี้"ตังค์ส่ายหน้า เป็นคำพูดที่เย็นชาสำหรับผมมาก ตังค์ก็เป็นซะแบบนี้ไม่เคยรู้อะไรบ้างเลย เขาเย็นชากับผมบ่อยๆ เพราะหัวดื้อเอาแต่คิดไปเองคนเดียว

ครั้งแรกที่ผมได้กอดเขาผมก็รู้ว่าเขาเร่าร้อนแค่ไหน ไม่ใช่แค่ผมที่ต้องการ เขาเองก็เรียกร้องผมเหมือนกัน แล้วไหนอาย?ตอนกอดกันไม่พูดสักคำหลังกอดกันจะมาบอกว่ารับไม่ได้ ได้ยังไง....

"ตังค์รักพี่ไหม?"

"......."อีกฝ่ายส่ายหน้า

"พี่กำลังยัดเยียดให้ผมเป็นที่รองรับอารมณ์พี่" เอาสิ....กับความคิดของเด็กคนนี้

"ก็ตังค์ชอบไม่ใช่หรอ ตอนพี่สอดเข้าไป..."

"อ๊ากก...ผมไม่ฟัง"ตังค์เอามือปิดหูหลับตา

"แล้วตังค์จะเป็นคนทำหรือไง?"ผมจับข้อมือทั้งสองข้างแยกออกจะหูแล้วตรึงไว้กับเตียงนุ่ม

"ก็...ก็ไม่รู้...ตังค์แค่รู้สึกเสียศักดิ์ศรี ตังค์เป็นผู้ชายนะถูกทำยังกะผู้หญิงแบบนั้น"ตังค์เอาแต่พูดแบบเด็กๆ เขาคงไม่รู้หรอกว่ามันยั่วให้ผมอยากจะทำอะไรเขาบ้าง

"แล้วที่ตังค์ตัดสินใจคุยแล้วก็คบกับพี่มันเป็นสิ่งที่ลูกผู้ชายเขาทำกันตรงไหนมิทราบ? อย่ากวนประสาทพี่ได้ไหม"ผมโหดใส่ก่อนจะจับขาเขาแยก

"ทำไมพี่ต้องโมโหด้วยพี่นิสัยไม่ดี!พี่ไม่เข้าใจผมเลยว่าผมอายแค่ไหน"ตังค์ขัดขืนผมแบบเด็กๆที่โดนขัดใจ

"เด็กดี....ไหนบอกมาซิว่าพี่ต้องทำยังไง"ผมใจอ่อนใช้ไม้อ่อนดีกว่าเพราะทำกระต่ายตื่นกลัวตะล่อมยากนักแล

"ผมไม่รู้ครับ"ได้ผล ตังค์นิ่งลงยอมนอนนิ่งๆให้ผมรั้งเอวไปกอด เขาเริ่มนิ่งแล้วก็แตะต้องร่างเปลือยของผมราวกับว่ากำลังสนใจสำรวจมัน

"รู้สิ ตังค์เป็นเด็กฉลาด"ผมเร้าให้เขาบอกความต้องการของตัวเองออกมา

"ไม่..."ตังค์มุดหน้าซบอกผมการที่ตัวอะไรนุ่มนิ่มมาอิงอาศัยแนบกายด้วยนี้ทำให้ผมรู้สึกคุกกรุ่นขึ้นมาอีกรอบ

"ทำอะไรน่ะ?"ตังค์ทำหน้าดุผมเมื่อผมเอื้อมมือไปลูบหัวเขา ผมชอบท้ายทอยหัวทุยๆผมนุ่มลื่นนี้จัง มันทำให้ผมมีอารมณ์สุนทรีขึ้นเยอะ

"ลูบหัวไง"

"ลูบแปลกๆนะ"ตังค์ทำตาเขียวก่อนจะปัดมือผมออกไป บางทีเขาอาจจะไม่ชอบก็ได้ เจ็บตัวด้วยแหละ เหมือนจะเจ็บมากๆด้วยซ้ำ ได้กอดหนึ่งครั้งผมก็ว่าเป็นบุญแล้ว  สมใจแล้ว ที่ได้รู้ว่าใจเราเชื่อมโยงถึงกันได้

"ทำไมคิดว่ามันน่าอายนะ ตังค์น่ารักมากเลยรู้ตัวไหมไม่น่าอายสักหน่อย"

"ไม่เอา ไม่ชอบอยู่ดี น่าอายอยู่ดี"

"แล้วไม่ชอบเลยหรอ.."ผมทำหน้าเศร้า มันน่าเศร้าจริงๆนะ น่าน้อยใจมากด้วย คำพูดเด็กๆแท้ๆแต่กลับรู้สึกว่ามันเย็นชาจริงๆ พูดยังกะไม่รู้สึกอะไรเลย แล้วใครกันที่คราง อ๊าๆ เอาซะผู้ใหญ่อารมณ์กระเจิงไปหมด

"ก็...ไม่ได้ไม่ชอบสักหน่อย..."ตังค์ทำปากจุ๋ เขากำลังชั่งใจอยู่

"พูดมาเลยดีกว่าไม่พูดพี่ไม่สนใจแล้วนะ"

"ให้ตังค์ลองทำแบบพี่ดูไหมล่ะพี่จะรู้สึกอายไหม..."  เอาแล้ว! เด็กดื้อคนนี้วอน จริงๆ ^_____^"  ให้ผมตอบเขาว่ายังไงดี

จับกดอีกรอบไหมเนี่ย หลงเด็ก รักเด็ก เนี่ยข้อดีของมันก็คือ ฟูเอ้ยกระชุ่มกระชวยหัวใจดีแท้ (หาเรื่องมาให้ตื่น....เต้นได้ตลอดเวลาเลยเชียว)

nun221033

ขอบคุณมากๆครับ

xoman

ขอบคุณมากๆครับ

sakchuntaampon

ขอบคุณมากๆๆครับ

SunDay345

ขอบคุณครับ

Mankhakhate

ขอบคุณมากนะครับ

mbamint

ขอบคุณครัย

Pakavit

ขอบคุณมากมายกับประสพการณเสียวครับ

nakals

ขอบคุณครับ

l3lackBird

ขอบคุณนะครับ

toochi001

ขอบคุณมากๆครับ

lekthai

ขอขอบตุณมาก

pk1

สุดท้าย ก่ ผ่านมาครั้งแล้ว หลอกเด็กเก่งนี่ นาย

amary

Chisunut

ขอบคุณมากครับ

chokedeena

ขอบคุณมากครับผม

sugarxxx

เล่นกับเด็กก็อย่างนี้ละ เข้าใจยากมากๆ

pultima1

เรื่องสั้นจริงๆ 5555

frtghy001

ขอบคุณมากๆค่าา

jwat

ขอบคุณครับ