ใครว่าใหญ่แล้วดี (3) : ปมด้อย

tekung

ใครว่าใหญ่แล้วดี (3) : ปมด้อย
+ C' i' u+ E- u3 h7 T3 hเขียนโดย หนึ่ง
; k. }+ ?$ q# l& f' d: Q; z# Zผมสะอึก ไม่นึกว่าสุดาจะรุกผมเร็วขนาดนี้ เรื่องเจ้าน้องชายประจำตัวเป็นปมด้อยของผมตลอดมา เพราะมันใหญ่โตผิดมนุษย์ ผมไม่อยากให้เธอดูเลย สุดาเห็นผมอึกๆอักจึงอ้อนวอน ในที่สุด ด้วยความที่ผมหลงใหลเธอ ไม่อยากขัดใจเธอ ผมจึงยอม

ผมปลดตะขอ รูดซิปกางเกงยีน รูดกางเกงยีนลง จากนั้นค่อยๆรูดกางเกงในลง สุดาจ้องเขม็งที่เป้ากางเกงผม คอยดูเจ้าน้องชายตัวยักษ์ของผม

สิ่งที่เธอเห็นก็คือข้าวหลามลำอ้วนขนาด 8 นิ้ว ตรงปลายเปิดนิดหน่อย เห็นหัวสีชมพูอยู่ภายใน มีน้ำเหนียวๆเยิ้มเต็มหัว! มันกระดกไปมาราวกับผงกหัวทักทายเธอ ตอนนั้นผมรู้สึกอายมากเลยครับ เพราะขนาดเพื่อนผู้ชายผมยังไม่ยอมให้ดู แต่นี่ต้องเปิดให้แฟนสาวดู
7 p! h9 ]4 J: W
สุดาร้องกรี๊ด กระถดตัวไปด้านหลัง ดูเธอจะตกใจมากกับขนาดอันมโหฬารของผม เธอลุกขึ้นยืนเอามือปิดปาก ผมก็ตกใจเช่นกันที่เห็นเธอเสียขวัญและลุกขึ้นยืนบ้าง พยายามจะเก็บเจ้าโลกกลับคืนเข้าไปในกางเกงยีน แต่ก็ไม่สำเร็จ เพราะมันใหญ่มาก พอออกมาแล้วไม่สามารถใส่กลับเข้าไปได้ ต้องรอให้มันสงบลงเสียก่อน แต่ตอนนี้ยังไงๆมันก็ไม่ยอมสงบ จะเอามือปิดหรือบังก็ไม่มิด ผมจึงอยู่ในภาวะที่ทุลักทุเลมาก เพราะต้องยืนปล่อยให้เจ้าโลกชี้โด่อยู่นอกกางเกงอย่างนั้น มันเป็นสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตเด็กหนุ่มวัย 16 อย่างผม

“ดาไม่ต้องตกใจนะ หนึ่งไม่ทำอะไรดาหรอก” ผมพูด ขณะเดียวกันก็รู้สึกว่าความตกใจทำให้เจ้าน้องชายของผมค่อยๆอ่อนตัวลง เมื่ออ่อนลงได้ที่ผมจึงรีบเก็บมันใส่กางเกง

ผมเดินไปหาสุดาที่ยืนดูอยู่ เอามือไปจับแขนเธอ สุดาสะบัดมือผมออก

" G! n% c. A% M, Y5 C“ดากลัว... ดา... ดา กลัวหนึ่ง”

% Y* i, W. r% a* ~สุดายังไม่หายช็อคกับขนาดเจ้าโลกของผม เธอคงไม่เคยเห็นของชายใดมาก่อน หรือถึงจะเห็นก็คงไม่เคยเห็นของใครใหญ่ขนาดนี้ เมื่อเห็นเธอขวัญเสียจึงรีบพาเธอออกจากสวนสาธารณะและไปส่งเธอที่บ้าน
' \- p1 a" Q" G# [& r. d
วันรุ่งขึ้น ผมกับสุดาไปทำงานที่ร้านอาหารตามปกติ แต่ท่าทางของสุดากลับไม่ปกติ ดูเธอกลัวผมมาก ผมรู้สึกว่าอะไรๆมันไม่เหมือนเดิม วันนั้นสุดาไม่ค่อยคุยกับผม ตอนเย็นผมชวนเธอไปที่สวนสาธารณะอีกเพื่อปรับความเข้าใจ แต่เธอไม่ยอมไป ผมเองก็แปลกใจมากที่เหตุใดสุดาจึงเปลี่ยนไปมากขนาดนี้

0 Q2 I8 q, w$ J) J4 rเหลืออีกเพียง 3 วันเราก็ต้องแยกย้ายกันไปเรียนหนังสือแล้ว ตลอดเวลา 3 วันที่เหลือ สุดาพยายามทำตัวห่างเหินกับผม จนเย็นวันสุดท้ายของการทำงาน ผมจึงตัดสินใจถามเธอว่าอะไรที่ทำให้เธอเปลี่ยนไปขนาดนั้น
$ C. ?4 M" d1 c# o  y3 {# T
“ดากลัวหนึ่ง กลัวจริงๆ” สุดาบอก

  M/ N1 I3 w8 p) W; J7 w7 c“กลัวไอ้นั่นของเราเหรอ ทำไมต้องกลัวด้วย หนึ่งไม่ได้ทำอะไรดานี่นา” ผมตัดสินใจหักห้ามความอาย ถามตรงๆเลย
- _" c* D" ]- \- h& N4 a/ R: }
+ w" q/ |" H+ g" q% y“ก็นั่นแหละ...” สุดาอึกอัก “ถ้าเราเป็นแฟนกัน อีกหน่อยก็ต้องมีอะไรกัน ดากลัว ขอให้เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันก็แล้วกันนะ ดากลัวจริงๆ”
9 p6 e0 w/ c+ L; w# z
5 q" m5 V) e( V8 z) \: sในที่สุดผมก็เข้าใจ สุดาคิดไปอีกไกล จึงกลัวกับขนาดเจ้าน้องชายของผม ในขณะที่ผมไม่ประสีประสาเอาเลย หลายวันที่ผ่านมาจึงไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงได้กลัวนักหนา ในที่สุดเธอก็เอ่ยปากตัดรักผม ในความคิดของผมตอนนั้นมันเป็นเหตุผลของการเลิกเป็นแฟนกันที่แปลกและน่าอับอายที่สุด

& S, k7 w! {# w5 G4 }/ lผมผิดหวัง เสียใจแทบเป็นบ้า เพราะเป็นรักครั้งแรก (อย่างน้อยตอนนั้นผมก็คิดว่ามันเป็นความรัก) ของผม รวมทั้งยังอับอายด้วย มันยิ่งตอกย้ำปมด้อยของผมเข้าไปอีก ผมอ่อนไหวถึงขนาดคิดอยากตายให้หมดอาย ผมนอนร้องไห้อยู่หลายชั่วโมงจนหลับไป

7 J8 m- _& G& F; Gพอเปิดเทอมวันแรก ผมเข้าชั้นเรียนด้วยความซึมเซา เหมือนหุ่นยนต์เดินได้ จนใครๆก็พากันแปลกใจ ปีนั้น (ม.6) พวกนักเรียนก็ถูกคละชั้นใหม่เช่นเคย แต่โชคดีที่ผมกับก้อยได้อยู่ห้องเดียวกันอีก ก้อยดูคล้ำลง ปิดเทอม 3 เดือนผมไม่ได้พบกับก้อยเลย เพราะผมเข้าไปทำงานในเมือง ส่วนก้อยก็ถูกพ่อแม่ส่งไปพักกับญาติที่กรุงเทพฯ เพื่อไปเรียนกวดวิชา
& Y; h- X" u8 h: X3 t
: W, p3 ]3 x% _6 H9 M7 e- ]“เฮ้ย หนึ่ง เป็นไงบ้าง” ก้อยทัก ก้อยยังคงรื่นเริงเหมือนเดิม
) a4 }5 x7 @. W1 P. G6 L+ M" T# u
“อือ ก้อย” ผมทักก้อยสั้นๆ ไม่ได้ตอบคำถามก้อยด้วยซ้ำ
3 V1 X5 H+ h: b' X; }/ j& U
) F/ L/ N+ a, L0 _6 g, N2 h“เฮ้ย เป็นบ้าอะไรวะ เปิดเทอมวันแรกทำหน้ายังกับ ...” ก้อยหยุดพูด แต่ผมเดาออกว่าคงต้องการจะบอกว่า “ทำหน้ายังกับญาติเสีย” แต่ก็อย่างที่บอก ก้อยสุภาพกับผมเสมอ เลยยั้งปากไว้แค่นั้น
9 A8 l7 e; r/ u
- z7 {# C5 o2 H“ไม่มีอะไรหรอกวะก้อย เราไม่ค่อยสบายนิดหน่อยเท่านั้นเอง”
0 r' R7 a4 z2 s5 i& a6 C
" `- a3 X5 u* x8 X. bเย็นวันนั้นก้อยชวนผมไปฟังเพลงที่บ้านก้อยอีก ใจจริงผมไม่อยากไปเลย ไม่อยากเจอหน้าใคร ไม่อยากทำอะไรทั้งสิ้น เพราะกำลังอกหักและคับแค้นใจในชีวิตอยู่ แต่ก็ไม่อยากขัดใจก้อย ก็เลยไปในที่สุด
+ V8 x2 R2 E9 V  p! l
9 x. D& l: y3 p" uวันนั้นพ่อและแม่ของก้อยยังไม่กลับบ้าน ที่บ้านก้อยมีเพียงเราสองคน ก้อยเป็นน้องคนสุดท้อง (ถึงได้ชื่อก้อย) พี่ๆของก้อยนั้นมีทั้งเรียนอยู่ในกรุงเทพ ฯ และทำงานอยู่จังหวัดอื่น ที่บ้านจึงมีเพียงก้อยอยู่กับพ่อและแม่
0 J$ S- Z: U+ S
. t: V. {# [: N+ F+ J6 Xขณะฟังเพลงอยู่ก้อยก็ถามขึ้นมาว่า “เป็นไงหนึ่ง สบายใจขึ้นบ้างไหม”
1 W  c* r8 k+ R5 R2 z2 [3 t
9 x. D- z' m; P4 G* C“ดีขึ้นนิดหน่อย” ผมตอบไปให้พ้นตัว ที่จริงวันนี้ผมเรียนไม่รู้เรื่องเลย คิดแต่เรื่องสุดา คิดถึงเรื่องปมด้อยของผมทั้งวัน ก้อยคงไม่รู้หรอกว่าขณะที่ก้อยกำลังพูดกับผมนั้น ผมกำลังคิดหาวิธีตายอยู่

asian_g

zaza_beer

mengz_a

ขอบคุณครับ

bike00789

ขอบคุณคราฟ

PVJPaoNavy

สั้นจังตอนนี้

freezz

ดีใจที่ก้อย กลับมา ^^

Deer651

ขอบคุณ

gvdryotn

ขอบคุณมาก

soto

ขอบคุณมากครับ

yoyoland

ขอบคุณมากครับ

mydragon123

มันต้องมีประโยชน์ดิ
7 ^( L+ e4 v: r& @# h

mamo_to

น่าจะได้ก้อยแล้วจากนั้นก็เย็ดกระจาย

arasi22

ขอบคุณครับ

aisaibay

ขอบคุณครับ

mmandmm

ขอบคุณมาก

YutthanaP1980

ขอบคุณครับ

Satung4123

ก้อยชอบใหญ่ๆเชื่อสิ555

noppadol1699

ขอบคุนคับ

loveza

ขอบคุณครับ