เสียงครวญจากไพรี

Taaoo

เสียงน้ำไหลซู่ซ่าจากลำธารที่ทอดตัวจากภูผาเป็นสายยาว แสงแดดทอส่องเป็นประกายลงมาจับต้องใบไม้ดูงามตายิ่งนัก หมู่สัตว์ใหญ่น้อยส่งเสียงกึกก้อง เจื้อยแจ้วทั่วเขตป่า เสียงคำรามของเจ้าป่าเสือใหญ่ดังก้องไปทั่ว นกน้อยต่างพรั่นพรึงต่อเสียงนั้นส่งเสียงแตกตื่นบินว่อนขึ้นท้องฟ้า หมู่มิคะ กวาง เก้ง ต่างตื่นตระหนกเหลียวซ้ายแลขวาหาที่มาของต้นเสียง แล้วพรวดพราดวิ่งหนีเอาชีวิต ในเขตป่าลึกดงดิบนี้กลับยังมีหมู่ผู้คนกลุ่มหนึ่งเดินทอดแถวเรียงรายเข้ามาในป่าลึกนี้ พวกเขามาทำอะไรกันหนอ
/ s1 v7 ?6 {, I1 D; K7 b
4 F. q7 k) E4 e) r9 A"เฮ้อ เหนื่อยจังเลย อีกกี่วันหนอที่จะถึง ภูผาหลงฟ้า"
เสียงถอนหายใจของบุรุษหนุ่มดังขึ้น

"ไม่นานหรอกครับนาย อีกแค่ 3วัน ก็ถึงแล้ว ถ้าดูจากแผนที่ในบันทึกของคุณพ่อคุณ คงไม่ไกลจากที่นี่"
1 t- Z' n' @" I% Z6 _9 Q, w

"จะว่าไปแล้ว ไอ้ถ้ำภูผาหลงฟ้า เนี่ยไม่รู้จะมีสมบัติอย่างในตำนานหรือเปล่าก็ไม่รู้"

"มีไม่มี เราก็ได้ดั้นด้นมาแล้วละครับนาย จะถอยกลับก็น่าเสียดาย"

"เฮ้อ มันก็คงงั้นละวะ "
บุรุษที่ถูกเรียกว่าเป็นนายสลัดความเหนื่อยทิ้งไปแล้งเร่งรุดเดินทาง บุรุษผู้นี้รูปร่างสูงใหญ่สมส่วน ผิวดำกร้านแต่ดูสะอาดตา คิ้วหนาเรียวโค้งคล้ายดังวาดดูเข้ารูปกับดวงตาที่คมกริบ จมูกโด่งตั้งรับ ริมฝีปากเข้ารูปแต่ดูดำไปเพราะสูบบุหรี่จัด กล้ามเนื้อแน่นตึงเป็นมัดๆ ยังดูหนุ่มแน่นทีเดียว ทั้งที่อายุก็ปาเข้าไป 45 แล้ว เขาเป็นพ่อม่ายเมียตาย มีลูกชาย 1 คน การเดินทางครั้งนี้ของเขานั้นก็เพราะอยากมั่งมีทรัพย์สมบัติเพื่อความร่ำรวยจึงดั้นด้นมาไกลถึงเพียงนี้

0 h1 r; d" ?% Y. z' v"คุณไพฑูรย์ ค่ะ ถ้าเกิดเราไม่เจอถ้ำภูผาหลงฟ้า ก็เหมือนเรามาเสียเปล่านะค่ะ"
9 D2 `& o" a. \8 i/ R* O1 U1 R เขาชื่อ ไพฑูรย์ นั้นเอง พ่อม่ายเมียตายคนนี้

3 `2 a* |0 [3 R) Q" G"มันก็คงช่วยอะไรไม่ได้ละครับ คุณมิน ในเมื่อเราตั้งใจมาถึงขนาดนี้แล้ว ก็ต้องตั้งความหวังว่าต้องเจอบ้างละครับ"
( W4 Y! i! G; n$ w5 G
"ตั้งแต่เดินทางมาเนี่ย ยิ่งเข้าป่าลึกเท่าไร ยิ่งดูน่ากลัวมากขึ้นทุกที"

"อย่ากลัวไปเลยครับ เรามีปืน มีอาวุธ ซ้ำผู้นำทางก็เป็นคนที่นี้ไม่ต้องกลัวอะไรมากหรอครับ"
5 o; l/ E' \1 ^
"แต่ก็อดวางใจไม่ได้นะค่ะ มันน่ากลัวเข้าไปทุกที" คุณมิน หรือ มินทิตา หญิงรุ่นวัย 38 ผู้ร่วมทริปเดินทางมาด้วยครั้งนี้ก็มีความหวังที่อยากจะได้เงินได้ทองเพื่อสร้างความร่ำรวยฐานะธุระกิจของตัวเองให้มั่นคงด้วยสถานะภาพตอนนี้ของบริษัทดูจะย่ำแย่ต้องหมุนเงินจากตรงนั้นมาโป๊ะตรงนี้อยู่เรื่อย
- s. l+ x( Q5 r9 ^* e; h( K0 G$ A
"มันก็จริงอย่างที่คุณมิน พูดนะครับพ่อ ผมรู้สึกสังหรณ์ไงไม่รู้"
* p* X& q5 _7 Q+ z" M% |
"เอาน่า เอ็งไม่ต้องกังวลมากหรอก ไอ้นนท์"
1 J. F& l- Q& S* }- A
$ L: ~) \/ v4 B"ผมรู้สึกยังไงชอบกลไม่รู้ เหมือนป่ามันมีอาถรรพ์"
' ?& H4 Q; C1 h( H
$ ]7 n8 I3 u& ^- Y, j9 W2 b- t"อาถรรพ์ อะไรวะ" ผู้เป็นพ่อชักกังวลกับที่ลูกชายตัวเองพูด กลัวผู้ร่วมทริบจะตระหนกวิตกไปด้วย

, F6 U) F' O. N" T. V2 J, Y"ก็ในบันทึกตำนานของปู่ บอกว่า หากใครย่างกรายเข้าสู่เขตป่าถ้ำภูผาหลงฟ้านี้ ยากนักที่จะมีชีวิตรอดล้วนแล้วตายอย่างอะเนถอะนาถ ร่างกายถูกฉีกขาด บ้างแขนขาด ขาขาด ร่างขาดสองท่อน ไส้ทะลักไหล น่ากลัวยิ่งนัก"
ชานนท์ หรือ ไอ้นนท์ ที่ผู้เป็นพ่อเรียกกล่างอ้างถึงบันทึกของปู่ที่ได้บันทึกไว้ ดวงหน้าที่หวั่นวิตกของเขาแม้จะหน้างิ้วคิ้วขมวด ก็ยังไม่อาจที่จะอำพรางใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาไว้ได้ เขาไม่ได้หล่อแบบคมเข้มเหมือนผู้เป็นบิดาแต่เขากลับหล่อหวาน เหมือนเด็กหนุ่มวัยรุ่นทั่วไปสมัยนี้ที่หาคนหล่อเข้มนั้นยากนัก หรือเป็นเพราะอาหารการบริโภคของคนเปลี่ยนไป

"จะยังไงก็ช่าง อย่างปู่เราไงก็ยังรอดชีวิตมาได้เลย เสียอย่างเดียวไม่ได้หยิบฉวยเอาสมบัติมาเลยสักชิ้น"
" W" {& ?" R$ Q4 v0 u0 [
"แต่นั่นที่คุณปู่รอดมาได้ ก็เพราะ..."
4 K4 N& e( E+ bเด็กหนุ่มหยุดกึกลงเหมือนจะหาคำตอบ
3 T& \. G8 ^) Q+ N  m* a2 y
- F) G) n7 `1 Q& S"เพราะอะไรว่ะ ไอ้นนท์" ผู้เป็นพ่อย้ำถาม
4 \8 G# c. a$ t( T* g1 y
"นั้นสิ เพราะอะไรหรือ นนท์ " มินทิตา ถามย้ำขึ้นเพื่อต้องการคำตอบ
( E7 f9 T. ]4 `0 A0 e! x! }# r8 R
- {5 O; ]7 c& Q! m2 o7 Y"บันทึกตรงนี้ขาดหายไปครับ ตัวอักษรก็เลือนลางเต็มที"เป็นอันจบสิ้นไม่มีใครล่วงรู้เพราะอะไรคุณปู่ของชานนท์จึงรอดมาได้

"จะรอดเพราะอะไรก็ช่างเถอะ นั่นมันคนละสมัยแล้ว"
" Z0 K, e- Y) ^9 y; Y- H* i
4 D8 H9 O8 o. P. z: M; Q( _. f
3 x$ F6 M6 }; A"ใช่แล้วค่ะ"
6 ?; c) d2 b+ O2 |2 Z$ u เสียงหวานพูดย้ำขึ้น เหมือนแกล้งดัดให้หวานมากกว่า

6 p& u8 N8 u  ]) {0 k3 T"นี่เรามีอาวุธครบมือนะค่ะ"
+ r) _% U/ n9 f: [6 c/ @  H
5 p6 I! _3 y4 V5 S& H* Bผู้ร่วมทริปเดินทางผจญป่าอีก 2 คน พูดขึ้นมั่ง บุรุษชายตัวสูงโย่งหุ่นดีเหมือนนายแบบถ่ายภาพหวิว ปลุกใจสาวแก่แม่ม่าย ผู้มีนามว่า ราวี อีกหนึ่งสตรีร่างระหงษ์ หุ่นผอมเพรียวเหมือนนางแบบยุคใหม่ ที่ดูยังไงก็ไม่น่ามองดูผอมบักโกรก เหมือนอดน้ำอดข้าว เพราะกลัวอ้วนก็ไม่ปาน เธอมีชื่อว่า ทิพย์สราญ ดูเหมือนอากัปกิริยาของเธอก็ช่างจะสมชื่อเสียซะจริง ยั่วยวน ทำตาปรือปรี่หวานเยิ้ม ยั่วเย้าผู้ชายในกลุ่มไปทั่ว ไม่เว้นแม้แต่ นายอภิสิทธิ์ ผู้นำทางในครั้งนี้ รวมไปถึงลูกน้องเอาอีก 4 นาย ช่างยั่วยุ่ไปทั่วเสียซะจริง  การเดินทางครั้งนี้ มีผู้ร่วมทริปผจญภัยล่าขุมทัพย์ก็ 10 คนได้ เดินทางมาได้ครึ่งค่อนวันต่างคนต่างล้าเหนื่อยเหมื่อยกาย ท้องฟ้าก็มืดมัวสลัวลงบ่งบอกเวลาว่าใกล้พลบค่ำแล้ว เสียงสกุณาบินร่อนกลับรัง เจื้อยแจ้วเสียงใสบางตัวไพเราะน่าฟังยิ่งนัก บางตัวเสียงมันช่างทำให้ขนพองสยองเกล้าน่าหวาดเกรงยิ่งนัก สายลมพัดผ่านต้นไม้เสียดสีกันเอกอาก เสียงอื้ออึงของห่าลมพัดกรรโชก เหมือนบ่งบอกว่าผู้คนอย่าได้ย่ำกรายเข้ามาในเขตถิ่งของมัน

"วันนี้เราพักค้างแรมตรงนี้ นะครับนาย"
$ |% B4 T  H2 Y4 a' Uนายภี หรือ อภิสิทธิ์แจ้งบอกผู้จ้างวานให้มานำทางในครั้งนี้ แล้วหันไปสั่งลูกน้องอีก 4 นาย ให้ปักเต้นท์ หาฝืนมาไว้ให้พอกับค่ำคืนนี้
# c  |! H7 T7 }; r# t' i
# T7 m: F+ |# x7 d. t/ t"ใครจะทำธุระอะไรก็รีบทำนะครับ ก่อนจะมืด" เขาพูดเสียงดังเพื่อให้ทุกคนได้รับรู้ในคราเดียว
; W5 M( R6 o0 o8 l$ s% R8 N
"แล้วจะอาบน้ำที่ไหนค่ะ พรานภี"
เสียงหวานอ่อยๆ ของ ทิพย์สราญ พูดขึ้น เล่นหูเล่นตา
; t+ Q. g/ u  [% J
"เดี๋ยวผมให้ไอ้เวียร์กับไอ้แดนนำทางไปยังลำธารครับ ใครไคร่จะอาบก็เตรียมพร้อมเลยนะครับ จะได้ไปกันครั้งเดียวเลย"

( x/ C- ~$ H# R5 I( [; J"ผมว่า ไปหมดคราเดียวไม่ดีหรอก เอาไว้เฝ้าเต้นท์มั่ง"
# P) ]: F3 S: ^" D$ ^: iไพทูรย์ผู้เป็นต้นคิดออกความเห็น
+ C. G! `: J$ O6 N( I5 s- ?
"เดี๋ยวให้ คุณทิพย์ คุณมิน นายวี ไอ้นนท์ กับคุณ ไปก่อนครับ
เดี่ยวผมเฝ้าเต้นท์อยู่กับไอ้แดนกับไอ้เวียร์ลูกน้องคุณเอง" เขาพูดกับนาย พราณภี

"ครับ งั้นพอพวกผมจะรีบอาบรีบกลับ จะได้ไม่ค่ำมืดไปกว่านี้"
& q& R: H5 v9 G& F: Z; ^2 }+ y: M
3 V: O3 w3 F% V$ y- k3 `) z' x"เอ๊ะ เดี๋ยวลูกน้องคุณอีกสองคนไปไหนเหรอ"
/ m5 n: x+ U7 E8 b; A
: r! V: F1 H9 r2 z# s"ไอ้หมี กับไอ้จิ๋ว ผมให้มันไปหาฝืนครับนาย"

"อือ...พวกคุณรีบไปเถอะเดี๋ยวจะมืดเสียก่อน ผู้หญิงเดี๋ยวจะเกิดอันตราย"
) j; X  b! E+ d+ m0 Hลำธารใสไหลรินจากต้นน้ำจากภูผา เสียงซู่ซ่าเมื่อน้ำกระทบโขดหินบางแห่ง น้ำไม่ลึกมากนัก
, a' Y3 ]6 W/ z& p# M0 J) N* dแถมไม่ขุ่น ใสจนมองเห็นก้อนกรวดใต้ผืนน้ำเลยทีเดียว ฝูงปลาแหวกหว่ายไม่รู้ว่าเป็นปลาชนิดไหนสีสวยฟ้าครามตรงคลีบ หางแดงทับทิมระเหรื่อเหลืองทองสุกปลั่ง ปากยื่นแหลมคม ตัวเท่าฝ่ามือคนอายุ 19-20 แหวกว่ายกระโดดจ๋อมแจ๋ม ช่างน่าดูเหลือเกิน
- q( m3 u; j) Q"ทิพย์ มาดูปลานี่สิสวยจังไม่เคยเห็นปลาอย่างนี้มาก่อนเลย ในสารคดีที่ดูๆ ก็ไม่แปลกเท่าปลาเหล่านี้เลย"  
มินทิตา เอ่ยขานเรียกด้วยความตื้นเต้นแปลกใจที่ได้เห็นฝูงปลาที่ผิดแปลกเหล่านี้
4 L9 b( c$ h4 B, v
: [* C9 h+ A+ e5 |+ k"ไหนค่ะ คุณมิน" ทิพย์สราญเดินแกมวิ่งมาตามเสียงเรียกที่ดูน่าตื่นเต้น
% ^6 F6 ?* j" T* z$ `# R" B
  f* e, J  A2 t4 u5 w"โห...สวยจังเลยค่ะ อยากจะเอาไปเลี้ยงจริงๆ ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย"
7 k2 \$ q* X4 J0 u
"นั้นสิ สวยมากๆ แต่อย่าดีกว่า ปล่อยไว้ตามธรรมชาติอย่างนี้ดีแล้ว"
9 c, [5 U& ~! Z3 w3 x  {! gสองสาวยืนชมปลาแปลกประหลาดเหล่านั้นอยู่นาน พลันก็สะดุ้งกับเสียงกังวาลน่าเกรงขาม

"เร่งรีบกันเถอะครับ เดี๋ยวจะมืดซะก่อน"
% e# }: a, t2 j9 T( L5 P1 v0 t
4 T4 Z+ {2 y! @! ~# p"ค่ะ ๆ "
- i$ E. H$ ~4 p9 H# J/ N6 Bทิพย์สราญก็ปลีกตัวไปหาที่อาบน้ำของตน หล่อนเดินเลียบลำธารไปเรื่อยๆ เพื่อหาที่อาบน้ำ แต่เมื่อสายตาไปกระทบเข้ากับร่างกายกำยำน่าฟัดเข้า ก็เกิดอารมณ์ความไคร่อยากร่วมสังวาสกับเขาผู้นั้น หล่อนเปลี่ยนใจหาที่อาบน้ำเฉพาะตัว พลันทอดเสื้อผ้าร่ายกายเปลือยเปล่าเดินลงน้ำ เข้าไปสวมกอดข้างหลังชายหนุ่ม ชายหนุ่มรู้สึกรุ่มร้อนที่ด้านหลังเมื่อมีไออุ่นมากระทบเข้า เขาจึงเอี้ยวตัวกลับไปดู พลันสายตาก็กระทบเข้ากับสายตายั่วเย้าของทิพย์สราญ
! Y( x& T; b# h# Z9 l- @
0 f6 Q* O5 B  [; z- U( D"คุณทิพย์ "
# f5 t% B6 z* M$ u4 j5 i# U( ~เสียงระล่ำระลักแผ่วเบาเหมือนแทบขาดใจ เมื่อเธอจับมือเขาให้ไปสัมผัสสองเต้าถันเต่งตึงน่าเคล้าคลึงยิ่งนัก
+ q9 k( O6 V; w- z4 x
9 \: c, O1 `" x3 V* T1 B"คุณวี เรามาขึ้นสวรรค์ด้วยกันเถอะค่ะ"
& o( ]: `* K+ V6 ?5 D หล่อนไม่พูดเปล่าเขย่งเท้าขึ้นบรรจงจูบชายหนุ่มนามราวี ชายหนุ่มผู้ผ่านศึกสงครามกามารมณ์มามากตอบสนองด้วยความชำนาญศึก มือไม้ตวัดกวัดแกว่งโอบร่างนวลนางเข้าประชิดตัว ใบหน้าคลอเคลียซุกไซ้ไปตามเรือนร่าง ซบหน้าตรงระหว่างถันสองเต้าเคล้าคลึง เสียงครางกระเส่าอื้ออึงประสานเสียงกันไม่เป็นจังหวะ ความเสียวซ่านแผ่ปลกคลุมไปทั่วเรือนร่าง ปากดูดดื่นตรงหัวถัน สองมือขยำเต้าเร้าอารมณ์ ร่ายกายหญิงสาวอ่อนปวกเปียกยวบยาบเพราะความเสียวซ่าน กลับพันสะดุ้งเมื่อมีท่อนลำแข็งๆ สอดล้ำลึกเข้าไปในช่องสังวาสของเจ้าหล่อน เสียงครางร่านเสียวดังระงม ปลายเล็บจิกหลังขีดข่วนอย่างลืมตัว หล่อนไม่เคยพบชายหนุ่ม
ที่ร่วมเสพกามได้อารมณ์เช่นนี้มาก่อนหรือไร... การกระทำสีกันของทั้งสองไม่รอดพ้นสายตาพรานภีกับชานนท์ที่จับจ้องอยู่หลังโขดหินไปได้ พวกเขามาแอบซุ่มดูตั้งแต่เมื่อไรหรอ  ชานนท์นั้นไม่ได้ตั้งใจที่จะแอบดูการร่วมสังวาสของทั้งสองเลยแต่เพราะอาบน้ำเสร็จแล้วพลันเห็นนายพรานพีซุ่มๆ ก้มๆ เหมือนแอบดูอะไรสักอย่างจึงเข้ามาเพื่อไตร่ถาม แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยปากถาม สายตาก็ไปจับจ้องเห็นชายหนุ่มหญิงสาวกำลังสีกันอยู่ ร่างกายแข็งทื่อ เหมือนโดนสะกดพรานภีจึงดึงให้นั่งลงกลัวว่าคนที่ร่วมเสพกามอยู่นั้นก็เห็นเข้า สองหนุ่มที่ซุ่มดูต่างเกิดอารมณ์ความไคร่อยากเข้าไปร่วมศึกด้วย
6 Q  x- M- L1 t1 W7 c: @% {1 wแต่ก็เก็บงำอารมณ์อยากนั้นไว้ คิดว่าสักครั้งคงได้สีนางนี่เป็นแน่
9 N' e# Z- `8 e' N' K/ c& \
"กรี๊ดดดดดด ช่วยด้วย"
+ k* |+ H2 d# Z* G4 j- L
- R) r7 C9 e2 W, ^+ a, ` พลันนั้นทุกคนก็สะดุ้งกับเสียงร้อง พรานภีกับชานนท์วิ่งมาก่อน
/ E, ^" v, k/ ~0 _# G, v* b; Lอีกหนุ่มสาวก็ผละออกจากกันทั้งที่ยังไปไม่ถึงสวรรค์ชั้นฟ้ารีบใส่เสื่อผ้าวิ่งตามไปดู ทุกคนต่างตกตลึกกับสิ่งที่เห็นมินทิตาหญิงสาว ตะเกียกตะกายหนีเอาชีวิตรอดจากเงื้อมอันตรายจากฝูงปลาประหลาดที่ตัวเองชมดูว่าสวยงามนั้นตอนนี้มันรุมทึ้งฉีกเนื้อกัดกินอย่างรวดเร็ว สองมือตะเกียกตะกายป่ายปีนขึ้นฝั่ง เสียงหวีดร้องขอความช่วยเหลือทุกคนต่างตื่นตลึงยืนทึ่งไม่ไหวติงกับสิ่งที่เกิดขึ้น เสียงวิ่งขลุกขลักจากเต้นท์ ปากตะโกนถามว่าเกิดอะไรขึ้น พลันเห็นภาพต่างนิ่งงันตกตลึงพรึงเพิดหวาดหวั่นวิตก พรานภีเห็นจะได้สติก่อนใคร รีบคว้ามือหญิงผู้ร้องขอชีวิตดึงขึ้นมา  แต่สายไปเสียแล้วท่อนล่างถูกทึ่งกินย่อยยับหมดสิ้น เหลือแต่ท่อนบนที่เปลือยเปล่า ดวงตาที่เหลือกลานด้วยความกลัว
เหมือนบ่งบอกถึงความหวาดวิตก ตื่นกลัว เจ็บปวดทรมาน ช่างน่าอดสูเสียจริง บัดนี้หล่อนไร้แล้วซึ่งลมหายใจแน่นิ่ง ไม่ไหวติง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ทุกคนหวาดหวั่นวิตก ขวัญหนีดีฝ่อกันไปทั่ว กลัวอันตรายข้างหน้าว่าจะมีอะไรที่น่ากลัวอีกหรือเปล่า ทิพย์สราญดูจะหวาดหวั่นวิตกมากกว่าใครเขา ไม่น่าเชื่อว่าปลาที่หล่อนชื่นชมว่าสวยงามอยากจะจับไปเลี้ยงนั้น จะมีพิษสงร้ายแรงสามารถฆ่าคนได้ภายในเวลาฉับพลัน

mrpanom

ต้นฉบับโพสต์โดย loveyous เมื่อ 2012-4-17 23:26
; @- s& c% m5 x9 V  f( H) r9 x0 kขอบคุณครับ

ขอบคุณครับ

Benzsoso

ท่าจะสนุกนะครับ

loveyous

ขอบคุณครับ

monic

ขอบคุณครับ

asoda123

ขอบคุณมากนะครับ

paparasri13

ขอบคุณมากมากคับ

devilkid

ขอบคุณมากครับ

faraart

ขอบคุณมากคับ

dekratisri

ขอบคุณครับ
( W& g4 r( J* \" c0 V. N

gik

ขอบคุนมากๆคับ

BothloveTim

ขอบคุณครับ

centuryboy20

ขอบคุณครับ

gik

มีต่อป่าวครับ หนุกจังเรย

balloncm

ขอบคุณคราฟ

nirun_love

ขอบคุณมากครับ

Kohli

7 C: J: z' b9 r! j& n4 p# C! y3 Kขอบคุณนะครับ

secretman1

ขอบคุณครับ

kanza

ขอบคุณครับ

olllllo

ขออ่านด้วยคนครับ

หนุ่มไท

ขอบคุณคราฟ