ลืมรหัสผ่าน
 สมัครเข้าเรียน
ค้นหา
ดู: 87|ตอบกลับ: 6

ซุปเปอร์กันต์ ตอนที่ 30: รับงานเสียว ล่องแพทัวร์สวาท (ตอนจบ)

[คัดลอกลิงก์]

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
98
ตอบกลับ
2149
พลังน้ำใจ
17064
Zenny
64663
ออนไลน์
2638 ชั่วโมง
โพสต์ เมื่อวาน 22:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด |โหมดอ่าน
- ข้อความ/รูปภาพทั้งหมดถูกโพสโดยอัตโนมัติจากสมาชิก ผู้ดูแลไม่มีส่วนรู้เห็น หากท่านพบว่าข้อความ/รูปภาพ ไม่เหมาะสมหรือสร้างความเสียหาย ท่านสามารถกดแจ้งลบได้ที่ Link “แจ้งลบโพสนี้” ที่อยู่มุมล่างขวาของข้อความนั้นๆ หรือ อีเมล์ [email protected] ขอบคุณค่ะ
- โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านหมวดนี้ เพราะทางเราไม่สามารถสรุปได้ว่าเรื่องที่สมาชิกนำมาโพสเป็นเรื่องจริงหรือแต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิง ขอให้อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้นนะคะ เพราะสังคมเรายังดำรงอยู่ด้วยศีลธรรมจารีตประเภณีอันดีงามและไม่เปิดกว้างเรื่องแบบนี้

ซุปเปอร์กันต์

ตอนที่ 30: รับงานเสียว ล่องแพทัวร์สวาท (ตอนจบ)


หลังจากศึกสงกรานต์และการเพลิดเพลินสาดน้ำจนหมดกระบอกผ่อนคลายความอัดอั้นชีวิตของผมก็หวนคืนสู่โหมดการเรียนอันหนักหน่วงอีกครั้งคราวนี้ภาระงานวิชาการเริ่มเข้มข้น เนื้อหายากขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับกองการบ้านที่เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวทำให้ผมแทบไม่มีเวลาปลีกตัวไปเที่ยวเล่นหรือสังสรรค์กับใครได้เหมือนก่อน

กระทั่งหลายเดือนผ่านไปข่าวดีอันน่าปีติจากบ้านสวนก็ถูกส่งมาถึงเมื่อพ่อกายโทรศัพท์มาแจ้งด้วยน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความดีใจว่าพี่มะลิได้คลอดลูกแฝดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ผมตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูกรีบแพ็กกระเป๋าเดินทางมุ่งหน้ากลับบ้านสวนที่จังหวัดจันทบุรีทันทีแม้ว่าทริปนี้จะตั้งใจอยู่เพียงไม่กี่วันเพราะยังติดภารกิจเรียนอยู่ก็ตาม

เมื่อไปถึงโรงพยาบาลภาพที่เห็นคือสมาชิกในครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา พ่อกายยิ้มแย้มแจ่มใสออกนอกหน้าด้วยความภาคภูมิใจส่วนปู่กับย่าก็ยิ้มบานด้วยความปิติยินดีที่จะได้เห็นหลานแฝดตัวน้อยเข้ามาเติมเต็มให้บ้านสวนครึกครื้นยิ่งขึ้น

ตกเย็นวันนั้นหลังจากต้อนรับสมาชิกใหม่กลับมาพักผ่อนที่บ้านสวนทุกคนก็นั่งล้อมวงรับประทานอาหารมื้อเย็นร่วมกันย่าเอ่ยปากขึ้นกลางโต๊ะอาหารด้วยรอยยิ้ม

"ย่าจะยกที่ดินแปลงสวยใกล้ๆบ้านสวนหลังนี้ให้กายมันเอาไปสร้างบ้านครอบครัวใหม่ จะได้อยู่ใกล้ๆ กันช่วยกันดูแลมะลิกับลูกแฝด"

พ่อกายถึงกับอึ้งทึ่งและดีใจจนพูดไม่ออกเพราะที่ผ่านมาพ่อแทบจะไม่เคยได้รับอะไรจากย่าเลยเนื่องจากในอดีตพ่อเคยทำตัวเกเรและสร้างเรื่องปวดหัวไว้ไม่น้อย

ทว่าในคืนนั้นเองภายในห้องนอนอันเงียบสงบ พ่อกายนอนพลิกตัวไปมาบนเตียงตลอดทั้งคืนเสียงถอนหายใจยาวดังขึ้นเป็นระยะจนทำให้ผมนอนหลับไม่ลง

"พ่อเป็นอะไรครับนอนไม่หลับเหรอ" ผมเอ่ยถามทำลายความเงียบ

"อ้าว...เอ็งก็ยังไม่นอนอีกเหรอวะ" พ่อกายหันมามอง

"ใครจะไปหลับลงล่ะครับพ่อนอนพลิกตัวไปพลิกตัวมาทั้งคืนขนาดนี้"

"เออๆโทษทีว่ะ... พอดีพ่อมีเรื่องกลุ้มใจนิดหน่อย"

"เรื่องอะไรล่ะพ่อเล่าให้ผมฟังได้ไหม"

"ช่างมันเถอะน่า...ไม่ใช่เรื่องของเด็กๆ หรอก"

"โถ่พ่อ...ผมไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ" ผมตัดพ้อ

"เออๆกูรู้แล้วว่าเอ็งโตแล้ว... นอนซะเถอะเดี๋ยวพ่อขอออกไปยืนดูดบุหรี่รับลมข้างนอกแป๊บหนึ่ง"

พูดจบพ่อกายก็ลุกขึ้นจากเตียงนอนเดินไปยืนพ่นควันบุหรี่ชะเง้อมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยสีหน้าเรียบเฉยและ
เคร่งเครียดส่วนผมก็นอนครุ่นคิดจนกระทั่งเคลิ้มหลับไป

เช้าวันถัดมาผมรีบเดินทางกลับเข้ากรุงเทพฯ เพื่อเข้าเรียนตามปกติเวลาล่วงเลยผ่านไปอีกหนึ่งเดือน จู่ๆ พ่อกายก็เดินทางมากรุงเทพฯและแวะมาค้างแรมที่บ้านลุงนัสเช่นเคย

ในเวลานี้การรีโนเวทปรับปรุงบ้านชั้นสองของลุงนัสเสร็จสิ้นไปครึ่งทางแล้วลุงนัสย้ายลงไปยึดพื้นที่ห้องนอนชั้นสองเปิดทางให้ผมและเจ้าเนสได้ครองพื้นที่ชั้นสามคนละห้องอย่างเป็นสัดส่วน ทว่าคราวนี้พ่อกายกลับไม่ได้ย้ายเข้ามานอนร่วมห้องกับผมเหมือนทุกครั้งแต่กลับขอแยกไปนอนค้างในห้องของลุงนัสแทน โดยอ้างว่ามีธุระสำคัญต้องพูดคุยและปรึกษากับลุงนัสตลอดคืน

ในตอนแรกผมไม่ได้นึกสงสัยอะไร แต่หลังจากนั้นเป็นต้นมา พ่อกายก็เดินทางเข้ามากรุงเทพฯแทบจะทุกสัปดาห์ เดินทางมาถึงในเย็นวันศุกร์และกลับจันทบุรีในวันจันทร์และทุกครั้งพ่อจะเข้าไปนอนค้างในห้องของลุงนัสเสมอ

ยิ่งไปกว่านั้นผมแทบจะไม่ได้คุยหรือใช้เวลาร่วมกับพ่อกายเลย เพราะทันทีที่พ่อมาถึงบ้านแกก็มักจะขอตัวออกไปธุระข้างนอกบางสัปดาห์ก็หายเงียบไปเลยโดยไม่กลับเข้าบ้านลุงนัสแต่กลับมุ่งหน้าเดินทางกลับจันทบุรีไปทันที พฤติกรรมแปลกๆแบบนี้ดำเนินติดต่อกันเกือบสองเดือนจนทำให้ความคลางแคลงใจของผมเริ่มก่อตัวขึ้น

ผมเคยเอ่ยปากถามลุงนัสตรงๆ"ลุงนัสครับ... ช่วงนี้พ่อกายมากรุงเทพฯ บ่อยจัง มาทำธุระอะไรเหรอครับ"

ลุงนัสทำเพียงส่ายหน้ายิ้มๆแล้วตอบตัดบท "ธุระของผู้ใหญ่น่ะเอ็ง... อย่าไปอยากรู้เลย"

คำตอบปัดรำคาญของลุงนัสยิ่งเปรียบเหมือนการจุดชนวนความสงสัยในใจของผมให้พุ่งสูงขึ้นเป็นเท่าตัว

กระทั่งเย็นวันศุกร์สัปดาห์หนึ่งผมตัดสินใจโทรศัพท์ไปแจ้งลุงนัสว่าจะขอตัวไปค้างคืนที่บ้านเพื่อนเพื่อเคลียร์งานกลุ่มส่งอาจารย์ ทว่าในความเป็นจริงเย็นวันนั้นผม ไอ้เจเจ และไอ้บังดีน ได้ชวนกันไปเดินเล่นที่ย่านพันธุ์ทิพย์พลาซ่า

ในระหว่างที่เดินผ่านหน้าร้านของพี่แม็กไอ้เจเจก็นึกอยากหาแผ่นภาพยนตร์ผู้ใหญ่เรื่องใหม่ๆจึงเอ่ยปากชวนพวกเราแวะเข้าไปทักทายพี่แม็กภายในร้าน

แต่ทันทีที่พี่แม็กเหลือบมาเห็นหน้าพวกรวมถึงตัวผมใบหน้าของแกก็พลันซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาฉายแววตื่นตระหนกราวกับไก่ต้มโดนน้ำร้อน

"สวัสดีครับพี่แม็ก"ผมเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม

"อ้าว...อ้าวกันต์! หวัดดี... ดีๆ มา... มาได้ยังไงกันเนี่ย" พี่แม็กละล่ำละลักตอบเสียงสั่นเครือพิกล

"พวกผมมาหาอะไรกินแถวนี้ครับพี่เลยแวะเข้ามาทักทาย"

"อ้อ...อ๋อ... อ๋อ..."

"พี่แม็กเป็นอะไรหรือเปล่าครับทำไมหน้าตาดูซีดเซียวพิกล เหมือนคนไม่สบายเลย หรือว่า...โดนใครจัดหนักมาเยอะเกินไปครับ" ไอ้เจเจหัวเราะร่า เอ่ยปากแซวเย้าหยอก

"ปะ...เปล่าสักหน่อย! แค่... แค่ไม่คิดว่าจะเจอพวกแกแถวนี้เฉยๆ"

"ว่าแต่ช่วงนี้พอจะมีแผ่นหนังดีๆเด็ดๆ เรื่องใหม่มาอัปเดตบ้างไหมครับพี่" ไอ้เจเจซักถามต่อ

"ช่วงนี้ไม่ได้ไปรับของใหม่มาเพิ่มเลยว่ะ...เอาไว้อาทิตย์หน้าค่อยแวะมาดูใหม่นะ"

พวกเราทั้งสามคนหันมามองหน้ากันด้วยความฉงนสงสัยท่าทีของพี่แม็กดูแปลกประหลาดอย่างเห็นได้ชัดราวกับพยายามปฏิเสธทุกสิ่งและอยากให้พวกเราออกไปจากร้านโดยเร็วที่สุด

เมื่อเห็นบรรยากาศอึดอัดเช่นนั้นพวกเราจึงเอ่ยปากขอตัวเดินเลี่่ยงไปเดินเล่นต่อทว่าความสงสัยยังคงติดค้างอยู่ในหัว ผมจึงทิ้งระยะห่างแล้วแอบเหลียวหลังกลับไปมองก็พบว่าทันทีที่พวกเราเดินคล้อยหลังไป พี่แม็กก็รีบก้าวกลับเข้าไปซ่อนตัวในร้านทันทีแล้วส่งพนักงานลูกน้องคนอื่นออกมายืนทำหน้าที่เฝ้าหน้าร้านแทน

"เฮ้ยพวกมึง...ไปดูหนังกันไหม ช่วงนี้เห็นว่ามีหนังดีๆ เข้าหลายเรื่องเลยนะ"ไอ้บังดีนเอ่ยปากชวนขึ้นกลางทาง

"เออ...ก็ดีเหมือนกันว่ะ กูเองก็ไม่ได้เข้าโรงหนังมานานแล้ว" ผมรีบตอบรับทันที

"งั้นกูขอเช็ครอบหนังแป๊บ..."ไอ้เจเจยกมือถือขึ้นมาไถหน้าจออยู่ครู่หนึ่ง "เชี้ย... มีแต่รอบดึกเลยว่ะพวกมึงยังอยากจะดูกันอยู่ไหม"

"ดูดิ!ตั้งใจจะดูแล้ว ดึกแค่ไหนกูก็สู้" ผมยืนยันคำเดิม

เมื่อตกลงกันได้พวกผมก็มุ่งหน้าตรงดิ่งไปยังห้างสรรพสินค้า MBK ทันทีระหว่างที่กำลังเดินเล่นฆ่าเวลารอรอบภาพยนตร์อยู่นั้นสายตาของผมก็สอดส่องไปทั่วบริเวณจนกระทั่งไปสะดุดเข้ากับกลุ่มชายหนุ่มสี่คนที่กำลังเดินเข้าไปในร้านอาหารหรูหราแห่งหนึ่งภายในห้างหนึ่งในนั้นมีแผ่นหลังและท่าทางการเดินที่คุ้นตามาก... ดูคล้ายกับพ่อกายอย่างกับแกะ

"เฮ้ย...ไอ้เจเจ ไอ้บังดีน พาขยับเข้าไปดูตรงนั้นหน่อยดิ๊ อยากเห็นชัดๆว่าใช่พ่อกูรึเปล่า" ผมรีบบอกเพื่อนทั้งสองคน

พวกผมพากันเดินไปซุ่มแอบมองอยู่บริเวณหน้าร้านอาหารพยายามกวาดสายตาผ่านกระจกใสเข้าไปข้างในเพื่อมองหาโต๊ะดังกล่าว และแล้ว... ภาพที่เห็นก็ทำให้ผมต้องตาค้าง

บนโต๊ะอาหารหรูหรานั้นมีพี่แม็ก นั่งอยู่กับพี่คันชิต ข้างๆ กันนั้นมีชายฝรั่งวัยกลางคนดูมีอายุรูปร่างอ้วนท่วมมีพุง และหญิงสาวชาวต่างชาติวัยกลางคนแต่ยังคงดูแลตัวเองได้ดีและคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม... คือพ่อกายจริงๆ!

ผมยืนงุนงงสงสัยจนสมองรวนไปหมดพ่อกายมารู้จักกับพวกฝรั่งพวกนี้ได้อย่างไรแล้วพวกเขามานั่งคุยธุระอะไรกันในร้านอาหารหรูใจกลางเมืองกรุงแบบนี้

"เฮ้ยกันต์...ได้เวลาเข้าโรงหนังแล้วว่ะมึง" ไอ้เจเจเอามือมาสะกิดไหล่ผมเบาๆ

"เออๆรู้แล้ว... ขอเวลาแป๊บหนึ่ง" ผมตอบกลับอย่างลุกลี้ลุกลน

"แล้วมึงจะยืนเพ่งมองอะไรตรงนี้หนักหนาวะ"ไอ้บังดีนถามด้วยความสงสัย

"กูก็สงสัยน่ะสิว่าพ่อกูมาทำอะไรที่นี่..."

"ถ้างั้นมึงจะเดินเข้าไปถามแกตรงๆเลยไหมล่ะ จะมามัวยืนตั้งคำถามสงสัยอยู่ตรงนี้ทำไม" ไอ้บังดีนซักต่อ

"ไม่เอาว่ะ...ใครจะกล้า ไว้ค่อยหาโอกาสถามทีหลังละกัน"

หลังจากนั้นพวกผมก็รีบเดินเข้าโรงหนังไป แต่ตลอดระยะเวลาสองชั่วโมงในโรงภาพยนตร์นับเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมดูหนังไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อยในหัวมีแต่ภาพของพ่อกายและคำถามมากมายวนเวียนอยู่ตลอดเวลา

ผมเก็บความสงสัยนั้นซ่อนไว้ในใจเกือบหนึ่งเดือนจนกระทั่งถึงช่วงที่ผมเดินทางกลับไปเยี่ยมลูกแฝดที่บ้านสวนจันทบุรีพี่มะลิได้แอบมาฟ้องผมด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อยว่าช่วงนี้ทะเลาะกับพ่อกายเกือบทุกวัน เพราะพ่อกายชอบเดินทางเข้ากรุงเทพฯ บ่อยผิดปกติพี่มะลิถือโอกาสมาซักถามผมว่ารู้ไหมว่าพ่อกายไปทำอะไรที่กรุงเทพฯมีผู้หญิงคนอื่นซ่อนไว้หรือเปล่า

ผมทำได้เพียงเอ่ยปากปลอบใจพี่มะลิว่าพ่อกายคงไปทำธุระเรื่องงานตามที่ลุงนัสเคยบอกไว้เพื่อไม่ให้พี่มะลิต้องเครียดมากเกินไป เพราะเข้าใจดีว่าคนที่เพิ่งคลอดลูกใหม่ๆมักจะมีอาการน้อยใจและคิดมาก กลัวว่าสามีจะไม่รักหรือแอบไปมีเมียน้อยผมเลยรับปากพี่มะลิว่าจะช่วยคอยสอดส่องดูแลพ่อกายไม่ให้ออกนอกลู่นอกทาง

ทว่าเมื่อพ่อกายรู้ตัวว่าถูกคนในบ้านคอยจับผิดและจ้องมองพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปแกก็ยิ่งอารมณ์เสียและทะเลาะกับพี่มะลิหนักขึ้นกว่าเดิมจนกลายเป็นว่าตอนนี้พ่อกายเลือกที่จะมาปักหลักอยู่ที่กรุงเทพฯมากกว่ากลับไปนอนบ้านสวนซะอีก

กระทั่งวันหนึ่งขณะที่ผมกำลังเดินอยู่ภายในบ้านลุงนัสผมบังเอิญได้ยินเสียงลุงนัสกำลังนั่งเปิดอกคุยกับพ่อกายเรื่องที่พ่อกายทะเลาะกับพี่มะลิจนไม่ยอมกลับบ้านสวน และในระหว่างบทสนทนานั้น ผมได้ยินพ่อกายพูดเสียงเข้มออกมาชัดเจนว่า

"ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่กูจะทำเรื่องนี้..."

ผมยืนอึ้งไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าคำว่า "ครั้งสุดท้าย"ของพ่อกายหมายถึงเรื่องอะไรกันแน่ผมทำได้เพียงเก็บความอัดอั้นตันใจนี้ไปเล่าระบายให้ไอ้เจเจและไอ้บังดีนฟัง เมื่อเห็นว่าผมกำลังกลุ้มใจหนักไอ้เจเจจึงเสนอไอเดียอยากพาผมไปผ่อนคลายสมอง

ไอ้เจเจบอกว่าพี่แม็กกำลังจัดทริปพาแก๊งเพื่อนๆ ไปล่องแพกาญจนบุรีแล้วพี่แม็กได้เอ่ยปากชวนมันไว้ไอ้เจเจเลยถือโอกาสชวนผมกับไอ้บังดีนติดรถไปด้วยกันเสียเลยโดยที่ยังไม่ได้บอกพี่แม็กไว้ก่อน เพราะเป็นทริปฉุกเฉินที่ตัดสินใจเดินทางกันในคืนนั้นทันที

ทริปนี้มีผู้ร่วมเดินทางประมาณยี่สิบคนนั่งรถตู้รวมกันมาสองคัน โดยพวกผมสามคนนั่งแยกคนละคันกับพี่แม็กออกเดินทางช่วงบ่ายกว่าจะฝ่าการจราจรไปถึงกาญจนบุรีก็ตกยามค่ำพอดี

เมื่อไปถึงเรือนแพกลางน้ำทุกคนต่างพากันจับจองห้องพัก พี่แม็กเหมาแพไว้สองลำ ลำแรกสำหรับเป็นห้องนอนพักผ่อนส่วนอีกลำจัดไว้สำหรับเป็นลานปาร์ตี้ดนตรีโดยเฉพาะความจริงผมเองก็ไม่ได้อยากเดินทางมาสักเท่าไหร่แต่ก็ไม่อยากขัดน้ำใจและความหวังดีของเพื่อนๆ

ในขณะที่พวกผมกำลังจัดเตรียมที่นอนภายในห้องพักพี่แม็กในฐานะผู้จัดทัวร์ก็เดินสำรวจความเรียบร้อยตามห้องต่างๆว่าที่นอนเพียงพอหรือไม่ เดินสอบถามมาเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงห้องสุดท้าย...ซึ่งก็คือห้องของพวกผม

"เฮ้ย...เป็นไงบ้างวะไอ้เจเจ ห้องพักพอจะนอนกันได้ไหมวะ"เสียงทุ้มของพี่แม็กดังขึ้นบริเวณหน้าประตูห้อง

"ก็โอเคอยู่นะพี่น่าจะนอนสบายอยู่ครับ" ไอ้เจเจตอบกลับ

"ก็แหงล่ะสิโว้ย...กูเหมาแพสองลำหมดไปตั้งเท่าไหร่ ต้องเอาใจลูกค้าหน่อย... เออ!คืนนี้อย่าลืมออกไปร่วมปาร์ตี้กันนะเว้ย มีอะไรสนุกๆ รออยู่เพียบ"

"ได้เลยครับพี่"

"ไหนๆกูขอเข้าไปเช็กดูสภาพห้องหน่อยสิวะ ว่าจะสมราคาที่กูจ่ายไปรึเปล่า"

พูดจบบานประตูห้องก็ค่อยๆ ถูกเปิดออกช้าๆ

พี่แม็กก้าวขาเข้ามาภายในห้องทันทีที่สายตาของแกประสานเข้ากับใบหน้าของผมอย่างจัง...

"เชี้ย...!กันต์! มึงมาได้ยังไงวะเนี่ย!"

สีหน้าของพี่แม็กพลันถอดสีซีดเผือดกลายเป็นสีไก่ต้มในพริบตา!

"พี่แม็ก...ผมต้องขอโทษด้วยจริงๆ ครับพี่ที่ไม่ได้บอกล่วงหน้าพอดีผมเห็นว่าช่วงนี้ไอ้กันต์มันกำลังเครียดๆ เรื่องทางบ้านผมเลยถือโอกาสชวนมันติดรถมาเที่ยวผ่อนคลายสมองด้วยกันครับ"ไอ้เจเจรีบยกมือไหว้เอ่ยปากขอโทษพี่แม็กง่วน เมื่อเห็นปฏิกิริยาตกตะลึงของผู้จัดงาน

"เฮ้ย...กูไม่ได้ว่าอะไรพวกมึงสักหน่อย! แค่ตกใจเฉยๆ เว้ย... ดีแล้วๆเป็นเพื่อนกันก็ต้องดูแลช่วยกันแบบนี้แหละ"

แม้ว่าปากของพี่แม็กจะบอกว่าไม่เป็นไรและพยายามส่งยิ้มกลบเกลื่อนแต่แววตาและสีหน้าของแกกลับแปรเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดความตึงเครียดและกังวลใจฉายฉาบอยู่บนใบหน้านั้นจนปิดไม่มิด

จู่ๆไอ้เจเจก็หันไปถามพี่แม็กขึ้นมาอย่างคนไม่คิดอะไรมาก "เออพี่แม็ก...แล้วทริปนี้กำหนดธีมปาร์ตี้ไว้เป็นธีมอะไรเหรอครับคราวก่อนธีมฮาโลวีนผมไม่ได้เตรียมชุดมาด้วย เล่นเอาอายคนอื่นเขาเกือบตาย"

"อ้อ...เออ... ธีมปาร์ตี้คืนนี้เหรอ..." พี่แม็กอึกอัก อ้อมแอ้มตอบ "ธีม...ธีมบิกินีน่ะเว้ย"

"เชี้ยเอ๊ย...!แล้วพวกผมไม่ได้เตรียมกางเกงบิกินีติดกระเป๋ามาด้วยสักตัวเลยนะพี่!"ไอ้บังดีนอุทานลั่นหน้าตาตื่น

"เอาน่า...ไม่มีบิกินี ก็ใส่ชุดชั้นในหรือกางเกงในธรรมดาที่มีอยู่ตัวเหลือนั่นแหละใส่เข้าร่วมงานได้เหมือนกันทุกคนเขาก็แต่งกันสบายๆ" พี่แม็กโบกมือตัดบท

"รับทราบครับพี่!"ไอ้เจเจรีบพยักหน้ารับคำ

ส่วนตัวผมไม่ได้ใส่ใจเรื่องธีมงานปาร์ตี้อะไรทั้งนั้นในหัวมีแต่ความเหนื่อยล้าและตั้งใจว่าจะนอนเล่นพักผ่อนอยู่แต่ภายในห้องพักเสียมากกว่าทว่าเมื่อถึงเวลาที่พี่แม็กประกาศผ่านลำโพงป่าวร้องให้ลูกทัวร์ทุกคนไปรวมตัวกันที่แพลำที่สองซึ่งจัดเป็นลานกิจกรรมไอ้เจเจและไอ้บังดีนก็รบเร้ากมเนื้อกมตัวดึงดันจะลากผมออกไปร่วมงานให้ได้สุดท้ายผมจึงต้องจำยอมเดินตามพวกมันไปอย่างเลี่ยงไม่ได้

สภาพของพวกผมสามคนเรียกว่าเข้าธีมแบบเฉพาะกิจไอ้เจเจสวมกางเกงในสีขาวนวลรัดรูปคู่กับเสื้อกล้ามสีขาวไอ้บังดีนสวมกางเกงในสีฟ้าอ่อนผ้าซาตินแนบเนื้อคู่กับเสื้อฮาวายสีเขียวสดใสส่วนผมสวมกางเกงในสีดำสนิทรัดเป้าคู่กับเสื้อกล้ามสีขาว

เมื่อพวกผมก้าวเท้าเดินมาถึงแพกิจกรรมปาร์ตี้บรรยากาศรอบตัวอุ่นหนาฝาคั่งไปด้วยแสงสีสลัวจากไฟเทคและเสียงดนตรีสดที่เล่นคลอเบาๆพวกผมพากันเดินไปตักอาหารบุฟเฟต์มานั่งกินกันที่โต๊ะมุมนอกสุดริมแพ

ผมกวาดสายตามองสำรวจไปทั่วทั้งบริเวณลูกทัวร์ของพี่แม็กมีประมาณยี่สิบคน ผสมผสานกันระหว่างคนไทยและชาวต่างชาติผิวขาวแต่ละคนดูมีฐานะ แต่งตัวดูดี หุ่นทรวดทรงสมส่วนรูปร่างแน่นเปรี๊ยะในชุดบิกินีและกางเกงว่ายน้ำรัดรูปประดับไฟระยิบระยับยกเว้นก็แต่ฝรั่งสองสามีภรรยาคู่เดิมที่ผมเคยเห็นที่ห้าง MBK วันนั้น...โดยฝ่ายหญิงเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวท่ามกลางฝูงชนชายหนุ่มในงานคอยนั่งจิบไวน์มองดูบรรยากาศด้วยสายตาแพรวพราว

การได้นั่งกินข้าวฟังเสียงเพลงสดริมแม่น้ำสายใหญ่ลมเย็นๆ พัดโชยมาปะทะใบหน้า ทำให้ความเครียดในหัวของผมค่อยๆ ผ่อนคลายลงทีละน้อย

ไม่นานนักพี่แม็กก็ขึ้นไปยืนบนเวทีกล่าวเปิดงานอย่างเป็นทางการ พร้อมกับประกาศว่าฝรั่งสองสามีภรรยาที่ผมเห็นนั้นคือเจ้านายเก่าของพี่แม็กและเป็นนายทุนผู้สนับสนุนงบประมาณในการจัดทริปปาร์ตี้ล่องแพสุดหรูในครั้งนี้ทั้งหมดเมื่อสิ้นสุดคำกล่าวเปิดงานทุกคนก็เริ่มดริ้งก์แอลกอฮอล์และสนุกสนานกับปาร์ตี้อย่างเต็มที่

จนกระทั่งเวลาล่วงเลยผ่านไปเกือบสี่ทุ่มไอ้เจเจและไอ้บังดีนที่เริ่มได้ที่ก็พากันออกไปสเต็ปเต้นรำอยู่กลางฟลอร์ร่วมกับลูกทัวร์คนอื่นๆปล่อยให้นั่งอยู่คนเดียวที่โต๊ะริมน้ำ

จู่ๆพี่แม็กก็เดินถือแก้วเหล้าตรงเข้ามาหาผมที่โต๊ะแล้วเอ่ยทัก"เป็นไงบ้างน้องกันต์... สนุกไหมงานคืนนี้"

"ก็สนุกดีครับพี่บรรยากาศดีมากเลย" ผมตอบยิ้มๆ

"อืม...แต่พี่ไม่เห็นกันต์ออกไปเต้นสนุกสนานกับพวกเพื่อนๆ เลยนะ"

"ผมไม่ค่อยชอบเต้นเท่าไหร่น่ะครับพี่เต้นไม่เป็นด้วย"

"แล้ว...เหนื่อยไหม ง่วงนอนรึยังล่ะ" พี่แม็กซักต่อ

"นิดหน่อยครับพี่"

"ถ้าอย่างนั้น...ให้พี่พาเดินกลับไปนอนพักผ่อนที่ห้องพักลำนู้นก่อนไหมล่ะ"

"ยังดีกว่าครับพี่...รอนั่งเล่นกับพวกเพื่อนๆ อีกสักพักดีกว่า"

"แต่พี่ดูสีหน้ากันต์เหมือนคนง่วงนอนเต็มทีแล้วนะ...ถ้าไม่ไหวก็ไปนอนพักผ่อนก่อนดีกว่า พี่ว่านะ"

ผมเริ่มรู้สึกตะขิดตะขวงใจกับพฤติกรรมของพี่แม็กอย่างบอกไม่ถูกท่าทางบางครั้งก็ดูเหมือนจะเป็นห่วงเป็นใยแต่บางครั้งกลับดูเหมือนพยายามจะผลักไสไล่ส่งให้ผมรีบกลับไปนอนที่ห้องให้พ้นๆ หน้า

และในจังหวะนั้นเองพี่คันชิตก็เดินดุ่มเข้ามาหาพี่แม็กที่โต๊ะ แล้วเอ่ยกระซิบเสียงเข้ม "แม็ก...ทุกอย่างจัดเตรียมไว้พร้อมหมดแล้ว เริ่มเลยไหมวะ"

พี่แม็กรีบหันไปตอบ"รอแป๊บหนึ่งดิพี่..."

พี่คันชิตขมวดคิ้วย้ำเสียงดุ"ท่านบอกให้เริ่มได้เลย! มัวแต่อึกอักมันจะดึกดื่นไปกันใหญ่!"

สุดท้ายพี่แม็กจำต้องถอนหายใจยาว แล้วเดินกลับขึ้นไปยืนอยู่กลางฟลอร์ ประกาศผ่านไมโครโฟน"เอาล่ะครับทุกคน...ต่อไปนี้จะเป็นกิจกรรมไฮไลต์สุดพิเศษที่มอบเป็นของขวัญจากท่านประธานให้แก่วันนี้!"

เฮ...! ฮิ้ว...! เสียงปรบมือและเสียงเป่าปากวิ้ดวิ้วดังกระหึ่มไปทั่วลำแพ

เหล่านักท่องเที่ยวพากันถอยขยับไปยืนล้อมรอบเป็นวงกว้างเว้นพื้นที่ลานกว้างตรงกลางฟลอร์เอาไว้ ผ่านไปครู่เดียวชายหนุ่มรูปร่างล่ำสันสมส่วนสองคน สวมหน้ากากอำพรางใบหน้านุ่งกางเกงบิกินีสายรัดจีสตริงรัดเป้าตุงนูนเห็นเป็นลำเด่นชัดก็ก้าวออกมาเต้นยักย้ายสะโพกยั่วยวนกลางฟลอร์

และตามมาด้วยชายหนุ่มคนที่สาม...ซึ่งเป็นตัวเมนสำคัญ เดินก้าวออกมาด้วยท่วงท่าเย้ายวนสวมหน้ากากปิดบังใบหน้าท่อนล่างนุ่งบิกินีสายเดี่ยวรัดฟิตเปรี๊ยะจนเป้ากางเกงนูนทะลักเห็นความยาวและขนาดท่อนเนื้ออย่างชัดเจนทุกคนต่างปรบมือและเป่าปากแซวกันยกใหญ่

เนื่องจากผมนั่งอยู่ห่างจากเวทีพอสมควรประกอบกับมีผู้คนยืนบดบังสายตา ทำให้มองเห็นรายละเอียดได้ไม่ชัดเจนนักทว่าไม่นานก็มีเสียงกรี้ดกร๊าดครางเสียวดังกระหึ่มขึ้นมาอีกระลอก

ไอ้บังดีนและไอ้เจเจวิ่งหน้าตาตื่นออกจากกลุ่มคนที่มุงดูตรงดิ่งมาหาผมที่โต๊ะ

"ไอ้กันต์!มึงต้องออกไปดูด้วยกันว่ะแบบนี้! กูประกันเลยว่ามึงไม่เคยเห็นโชว์เด็ดแบบนี้มาก่อนแน่ๆ!"ไอ้เจเจเอ่ยปากชวนเสียงตื่นเต้น

"ไม่เอาอ่ะมึง...คนเยอะ ขี้เกียจออกไปยืนเบียดกับคนอื่นเขา" ผมปฏิเสธ

"โถ่ไอ้กันต์...มึงมาเที่ยวทั้งทีก็ออกไปดูให้มันสนุกสนานหน่อยดิเว้ย!"ไอ้บังดีนช่วยพูดทับถมอีกแรง

"เออๆๆ...ก็ได้วะ!" ผมถอนหายใจ ยอมลุกขึ้นเดินตามพวกมันไป

เมื่อพวกผมฝ่าฝูงชนเข้าไปยืนเกาะขอบวงล้อมภาพที่ปรากฏอยู่ตรงกลางลานคือ หญิงสาวชาวต่างชาติวัยกลางคนซึ่งเป็นภรรยาของท่านประธานฝรั่ง กำลังนอนทอดกายอยู่กลางฟลอร์โดยมีชายหนุ่มหุ่นล่ำทั้งสามคนที่สวมหน้ากากและนุ่งบิกินีรัดเป้ากำลังก้มหน้าก้มตาไซร้ ซุกซอกคอ เลียลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของเธออย่างเร่าร้อน

คนหนึ่งปรนเปรออยู่บริเวณทรวงอกและใบหน้าอีกคนอยู่ตรงบริเวณหน้าท้องและสะโพกส่วนคนสำคัญคนที่สามกำลังก้มซุกซอกเลียอยู่บริเวณต้นขาและจุดอ่อนไหว

บรรยากาศรอบข้างจากเสียงเชียร์เฮฮาพลันแปรเปลี่ยนเป็นความเงียบสงัด มีเพียงเสียงครางกระเส่า “ซี๊ดดด... อ๊าสสส... ซี๊ดดด...อ๊าสสส...”ของนายหญิงชาวต่างชาติที่ดังเล็ดลอดผ่านลำโพงออกมาชัดเจนผู้คนที่ยืนดูอยู่รอบวงต่างก็เริ่มฉีกอารมณ์ล้วงมือเข้าไปบีบขยำสอดใส่อยู่ในกางเกงของตัวเอง บางคนถึงกับหันไปโอบกอดจูบปากนัวเนียกันเองอย่างไม่เกรงใจใคร

ผม ไอ้เจเจและไอ้บังดีน หันมามองหน้ากันด้วยสายตาตื่นตะลึง ขมวดคิ้วชนกันด้วยความสับสนผมเชื่อมั่นว่าเพื่อนทุกคนคงเกิดคำถามในใจไม่ต่างจากผมว่า...ตกลงแล้วทริปปาร์ตี้ล่องแพนี้ มันคือทริปเซ็กซ์หมู่แบบไหนกันแน่!

พวกผมยืนเกร็งตัวทำอะไรไม่ถูกมองดูชายหนุ่มทั้งสามคนเริ่มปฏิบัติการมอบความสุขให้แก่นายหญิงทีละคนในระหว่างที่ผมมัวแต่เพ่งมองดูผู้คนรอบข้างด้วยความฉงน จู่ๆไอ้เจเจก็เอามือมาสะกิดไหล่ผมอย่างแรง แล้วเอ่ยกระซิบเสียงสั่นเครือ

"เชี้ย...ไอ้กันต์! มึงดูชายหนุ่มคนที่สามตรงกลางนั่นดิ...ทำไมรูปร่างท่วงท่ามันเหมือนกับ..."

ไอ้เจเจพูดยังไม่ทันขาดคำผมก็รีบหันสายตาเพ่งมองตามทิศทางที่นิ้วมือของมันชี้มุ่งตรงไปกลางลานกิจกรรม...

และทันทีที่สายตาของผมจับจ้องมองเห็นใบหน้าและรอยสักรวมถึงท่อนเนื้อลำเขื่องใต้หน้ากากนั้นเต็มสองตา...สมองของผมก็บวมชา ร่างกายแข็งทื่อดุจหินผา!

"เชี้ยเอ๊ย...!นั่นมัน... พ่อกู!"

ผมยืนอึ้งตัวแข็งทื่อร่างกายคล้ายถูกสต๊าฟไว้กลางอากาศไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าชายหนุ่มสวมหน้ากากที่กำลังวาดลวดลายลื่นไหลอยู่ตรงกลางลานกิจกรรมนั้นแท้จริงแล้วคือพ่อกายจริงๆภาพตรงหน้าคือพ่อกายและชายหนุ่มล่ำสันอีกสองคนกำลังสลับสับเปลี่ยนหมุนเวียนกันมอบความสุขให้แก่นายหญิงชาวต่างชาติของพี่แม็กสองหนุ่มที่เหลือแม้เรือนร่างจะดูเล็กกว่าพ่อกายอยู่บ้างทว่าเรือนร่างท่อนล่างกลับซ่อนแก่นกายลำเขื่องดุจท่อนเหล็กกล้าสีเข้มขยับขับเคลื่อนเข้าออกช่องทางรักอย่างดุเดือดเร่าร้อน

จากที่ผมยืนตกตะลึงทำอะไรไม่ถูกความวาบหวามและภาพความเสียวซ่านตรงหน้าก็แผ่ซ่านเข้ามาปลุกเร้าแก่นกายของผมให้พองขยายตื่นตัวขึ้นมาอย่างไม่อาจควบคุมกว่าจะรู้ตัวอีกที เมื่อหันไปมองข้างกาย ทั้งไอ้เจเจและไอ้บังดีนต่างก็ควักแท่งเอ็นของพวกมันออกมานอกขอบกางเกงชั้นในเป็นที่เรียบร้อยสองมือของเพื่อนรักกำรอบลำเอ็นของตนเอง รูดรั้งขึ้นลงเป็นจังหวะเนิบนาบสายตาของพวกมันจดจ้องมองตรงไปยังวงปาร์ตี้กลางลานอย่างจดจ่อ

"ซี๊ดดดด...อ๊าสสส... ซี๊ดดดด... อ๊าสสส...!"

เสียงครางกระเส่าของนายหญิงฝรั่งดังระรัวไม่หยุดหย่อนจนกระทั่งเธอเกร็งสะท้านปลดปล่อยอารมณ์ความสุขสมถึงจุดหมายปลายทางในที่สุดหลังจากนั้นนายหญิงชาวต่างชาติและชายหนุ่มอีกสองคนก็ลุกขึ้นแต่งกายแล้วเดินเลี่ยงออกจากลานกิจกรรมไปทิ้งให้พ่อกายนั่งคุกเข่าหมดแรงอยู่กลางลานเพียงลำพัง

ทันใดนั้นนายฝรั่งร่างท่วมผู้เป็นสามีและเป็นเจ้าของงานก็แหวกฝูงชนเดินตรงเข้ามายืนอยู่กลางวงในสภาพเรือนร่างเปลือยกายล่อนจ้อนผมถึงกับอึ้งทึ่งอีกรอบแม้ว่าท่านประธานฝรั่งจะมีหน้าท้องอ้วนท้วมมีพุงยื่นออกมาอย่างเห็นได้ชัดทว่าแก่นกายลำเขื่องสีขาวอมชมพูที่ชูชันตระหง่านอยู่นั้นกลับมีความใหญ่โตและยาวเกินมาตรฐานชายไทยไปไกลลิบ

ท่านประธานฝรั่งเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าพ่อกายเอื้อมมือหนาไปจับที่กลุ่มผมของพ่อกายแล้วออกแรงโน้มกดศีรษะลงมาประชิดเป้ากางเกงพ่อกายรู้งานและรู้หน้าที่ของตัวเองเป็นอย่างดี อ้าปากกว้างตวัดปลายลิ้นเลียวนรอบส่วนหัวเห็ดสีหวานก่อนจะค่อยๆ อมครอบครองส่วนหัวเข้าไปในโพรงปากแล้วออกแรงดูดดึงแผ่วเบา

"ซี๊ดดดด...อ๊าสสส... ซี๊ดดดด... อ๊าสสส..."นายฝรั่งครางกระเส่าต่ำในลำคอด้วยความพึงพอใจ

ท่อนเนื้อลำเขื่องค่อยๆสอดแทรกหายเข้าไปในโพรงปากของพ่อกายทีละนิดๆ จนกระทั่งอมเข้าไปได้จนสุดโคนด้ามจากนั้นพ่อกายก็เริ่มโยกศีรษะเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบแก่นกายอันใหญ่โตของฝรั่งเมื่ออยู่ในปากของพ่อกายดูมีขนาดใหญ่โตกว่าชายไทยทุกคนที่ผมเคยเห็นมา และดูจะใหญ่ยาวกว่าของพ่อกายเองเสียอีก

ในขณะที่ผมยืนมองภาพตรงหน้าด้วยความอึ้งงันเสียงของไอ้เจเจก็เอ่ยวารีกระซิบข้างหูขึ้นมาเบาๆ

"เชี้ย...พ่อกายของมึงอมดูดควยเก่งชิบหายเลยวะกันต์...เห็นแล้วกูโคตรอยากโดนพ่อกายอมดูดให้กูบ้างเลยว่ะ"

ฟังคำของเพื่อนแล้วผมถึงกับหันขวับไปมองหน้าไอ้เจเจทันควันไม่คิดว่าเพื่อนสนิทจะโพล่งประโยคสยิวแบบนี้ออกมาได้

"กู...กูขอโทษว่ะไอ้กันต์ กูแค่อารมณ์มันเสียวพุ่งพล่านไปหน่อยเลยพูดไม่ทันคิด"ไอ้เจเจรีบยกมือไหว้ขอโทษขอโพยหน้าเสีย

จริงแล้วผมก็ไม่ได้โกรธเคืองอะไรมันเพราะลึกๆ แล้วบรรยากาศรอบกายในยามนี้ มันปลุกเร้าอารมณ์ดิบให้ทุกคนรู้สึกไม่ต่างกัน

เมื่อพ่อกายใช้เรียวปากปรนเปรอนายฝรั่งอยู่ได้ครู่ใหญ่นายฝรั่งก็ถอยออกไปยืนดูอยู่ห่างๆ จากนั้นกลุ่มผู้ชายทุกคนที่ยืนล้อมรอบวงก็พร้อมใจกันรูดกางเกงบิกินีและชั้นในของตนเองลงไปกองที่พื้นพร้อมๆ กันเผยให้เห็นเรือนร่างเปลือยกายล่อนจ้อนกับแก่นกายกึ่งหลับกึ่งตื่นที่นูนพองแตกต่างกันไปต่างคนต่างเอามือกำสาวรูดท่อนเนื้อของตัวเองแล้วขยับก้าวเท้าเรียงแถวเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าพ่อกาย

พ่อกายอ้าปากกว้างพร้อมรับแก่นกายลำเขื่องของผู้ร่วมงานทุกคนที่เวียนกันเดินเข้ามาให้ปรนเปรอไม่ว่าจะเป็นคนไทยหรือฝรั่ง รูปร่างเล็ก ใหญ่ ผิวเข้ม หรือผิวขาวพ่อกายรับศึกหนักอมดูดสลับใช้ลิ้นตวัดหยอกล้อให้อย่างไม่ยอมถอย

ผม ไอ้เจเจและไอ้บังดีน ได้แต่นั่งและยืนมองดูอยู่ห่างๆ ไม่กล้าก้าวเข้าไปปะปน

"ไอ้กันต์...กูอยากโดนพ่อกายอมดูดควยให้จริงๆ ว่ะ มึงจะว่าอะไรกูไหมถ้ากูจะขอเดินไปต่อคิวกับเขาบ้าง"ไอ้เจเจหันมามองหน้าผมด้วยสายตาจริงจัง

ผมอึ้งไปเป็นครั้งที่สองเมื่อได้ยินคำยืนยันจากมัน

"เออใช่...กูเองก็อยากโดนพ่อกายอมดูดให้เหมือนกันว่ะไอ้กันต์"ไอ้บังดีนเอ่ยเสริมขึ้นมาอีกคน

"ก็...ก็... แล้วแต่พวกมึงเลยว่ะ กูคงห้ามอะไรไม่ได้หรอก" ผมตอบเสียงอ่อยๆ

"แล้วมึงจะโกรธพวกกูไหมวะ"ไอ้เจเจซ้ำเพื่อความแน่ใจ

"ไม่หรอก...อยากไปก็ไปเหอะ กูไม่ว่า..."

พูดยังไม่ทันขาดคำไอ้เจเจและไอ้บังดีนก็รีบสาวเท้าเดินไปเข้าแถวต่อคิวร่วมวงทันที

ผมยืนมองพ่อกายใช้ปากอมดูดท่อนเนื้อของลูกทัวร์แต่ละคนเรื่อยๆจนกระทั่งคิวเดินทางมาถึงไอ้เจเจโดยที่พ่อกายมัวแต่ก้มหน้าก้มตาปรนเปรอจนไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาดูว่าคนที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าคือใครไอ้เจเจยื่นแก่นกายที่แข็งเกร็งราวกับท่อนไม้จ่อเข้าที่ริมฝีปาก พ่อกายอ้าปากครอบครองกลืนกินท่อนเอ็นของมันเข้าไปในคราวเดียว

"เชี้ย...เสียวสัส! ซี๊ดดดด... อ๊าสสส!" ไอ้เจเจครางลั่น

พ่อกายโยกศีรษะเข้าออกรูดรั้งท่อนเนื้อของไอ้เจเจผลุบเข้าผลุบออกในโพรงปากอย่างชำนาญ จนกระทั่งเสร็จสิ้นก็ถึงคิวของไอ้บังดีนบ้าง เจ้าตัวรีบยื่นแก่นกายลำเขื่องยาวแปดนิ้วจ่อเข้าประชิดพ่อกายอมครอบท่อนเนื้อแล้วเริ่มโยกศีรษะ ทว่าจังหวะดูจะไม่ทันใจไอ้บังดีนมันจึงเอื้อมมือไปจับที่ศีรษะของพ่อกายแล้วออกแรงกระแทกท่อนเอ็นสอดลึกลงไปในลำคอทันที

ตับ! ตับ! ตับ!
"แค๊กๆๆ...เบาๆ หน่อยครับ ผมหายใจไม่ทัน!" พ่อกายผงะศีรษะถอยออกมาทันทีเพราะขนาดความยาวและความใหญ่ของไอ้บังดีนดันลึกลงไปถึงคอหอย

"ขอโทษครับพ่อกาย...ผมลืมตัวไปหน่อยครับ!" ไอ้บังดีนรีบก้มยกมือไหว้ขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่

เมื่อได้ยินเสียงทุ้มคุ้นหูและคำเรียก"พ่อกาย" พ่อกายถึงกับเงยหน้าขวับขึ้นมาสบตากับไอ้บังดีนตรงๆ

"เฮ้ย...!"พ่อกายอุทานลั่นด้วยความตกใจ หน้าซีดเผือด

กวาดสายตาถัดไปข้างๆก็เจอร่างของไอ้เจเจยืนอยู่ "เฮ้ย...!" พ่อกายตกใจซ้ำสองไอ้เจเจรีบส่งสัญญาณขยิบตาเป็นเชิงบอกให้พ่อกายเงียบไว้ก่อน

นายฝรั่งเจ้าของงานเห็นพ่อกายนิ่งอึ้งไปนานจึงก้าวเท้าเข้ามาจับแขนฉุดให้พ่อกายลุกขึ้นยืนแล้วประคองพาเดินกลับมาที่กลางลานกิจกรรมอีกครั้งนายฝรั่งกดร่างของพ่อกายนอนหงายราบลงกับพื้นแพจับเรียวขาทั้งสองข้างแยกแหกออกกว้าง จากนั้นนายฝรั่งก็ทรุดตัวลงคุกเข่าแทรกกลางนำแก่นกายลำเขื่องของตนเองมาจ่อเข้าที่ปากทางช่องทางรักของพ่อกายทันที

"เชี้ยเอ๊ย...อย่าบอกนะว่า..." ผมได้แต่อุทานเบาๆ ออกมาด้วยความตื่นตะลึง

นายฝรั่งค่อยๆออกแรงดันท่อนเอ็นลำมหึมาสอดแทรกเข้าไปในช่องทางรักของพ่อกายอย่างเชื่องช้าพ่อกายหลับตาปี๋กัดฟันแน่น ใบหน้าบิดเบี้ยวเหยเกดูท่าจะเจ็บปวดจุกเสียดอยู่ไม่น้อยทว่าพ่อกายก็ไม่ได้ฝืนถอยหนีออกไปไหนกลับยอมแยกขาออกกว้างเพื่อเปิดทางรับแก่นกายขนาดใหญ่ของนายฝรั่งเอาไว้ด้วยความจำยอมมือหนาจิกทึ้งผ้าปูที่นอนแน่นแสดงอาการสู้ทน

ไม่นานนักแก่นกายลำโตของนายฝรั่งก็มุดหายเข้าไปในช่องทางรักของพ่อกายจนสุดโคนด้าม แล้วจึงเริ่มขยับโยกสะโพกเข้าออกช้าๆแม้ว่าผมจะยืนสังเกตการณ์อยู่ห่างออกไปพอสมควรแต่ก็มองเห็นได้ชัดเจนว่าขนาดความใหญ่และความยาวของแก่นกายนั้นมันโผล่เข้าโผล่ออกดึงดูดสายตาผู้คนรอบวงอย่างมาก พ่อกายยังคงกัดฟันหลับตาแน่นมือจิกผ้าปูบ่งบอกถึงความจุกเสียดและความเจ็บแปลบที่ถาโถมเข้ามา

ในระหว่างที่นายฝรั่งกำลังโยกสะโพกอยู่นั้นชายหนุ่มเพื่อนร่วมทริปคนหนึ่งก็ทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าข้างกายพ่อกายแล้วก้มลงซุกซอกไซร้ไปตามลำตัวเพื่อช่วยกระตุ้นอารมณ์ในขณะที่ผู้ชายอีกคนเดินเข้ามาคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าพ่อกาย นำส่วนหัวเห็ดที่บานฉ่ำชุ่มไปด้วยน้ำรักใสๆมาจ่อแตะที่ริมฝีปาก พ่อกายอ้าปากรับเข้าปากทันทีแล้วเริ่มอมดูดปรนเปรอให้ผู้ชายคนนั้นไปพร้อมๆ กัน

เวลาล่วงเลยผ่านไปเกือบยี่สิบนาทีจากสีหน้าของพ่อกายที่ดูเจ็บปวดและจุกทรมานในตอนแรก ก็ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางกระเส่าแผ่วเบาในลำคอท่าทางฝืนทนเหล่านั้นหายไปในพริบตาจากนั้นนายฝรั่งก็ถอนแก่นกายออกจากช่องทางรักของพ่อกาย ถอยออกไปนั่งพักข้างๆแล้วกลุ่มผู้ชายร่วมทริปชาวต่างชาติอีกหลายคนก็เดินเรียงคิวเข้ามาเพื่อรอสอดใส่แก่นกายเข้าสู่ช่องทางรักของพ่อกายกันอย่างสนุกสนานสลับสับเปลี่ยนหมุนเวียนกันไปมาอย่างไม่ขาดสาย

แต่ละคนต่างก้าวเข้ามาพร้อมแก่นกายลำเขื่องขนาดไซซ์ฝรั่งที่ตั้งชันตระหง่านสอดแทรกเข้าไปกระแทกกระทั้นสลับสับเปลี่ยนกันไปมาท่ามกลางเสียงครางกระเส่าของพ่อกายและเสียงหอบหายใจของคนรอบข้าง

ผมยืนนิ่งมองดูภาพเหตุการณ์อยู่ห่างๆจนกระทั่งไอ้เจเจเอื้อมมือมาสะกิดสีข้างผมเบาๆ

"เฮ้ยกันต์...มึงเป็นอะไรรึเปล่าเนี่ย ทำไมยืนนิ่งเป็นเปาบุ้นจิ้นเลยวะ" ไอ้เจเจกระซิบถาม

"ป่าวๆ...แค่กูยังงงๆ ทำตัวไม่ถูกอยู่วะ" ผมตอบกลับด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

"แล้วมึงดูฉากเด็ดแบบนี้แล้วมึงไม่เกิดอารมณ์เงี่ยนบ้างเหรอวะ"

"ก็...ไม่รู้ดิ บอกไม่ถูกเหมือนกัน"

ทว่าจู่ๆไอ้เจเจก็ยื่นมือเข้ามาบีบจับที่เป้ากางเกงของผม "เชี้ย...ควยมึงแข็งโป๊กตั้งโด่ขนาดนี้ ยังจะมาบอกไม่รู้อีกนะมึง!"

"สัส...กูตกใจหมด!" ผมสะดุ้งเฮือกเพราะไม่ได้ทันตั้งตัว

ไอ้บังดีนหันมาถามผมต่อด้วยความสงสัย"แล้วสรุปมึงจะเข้าไปร่วมวงกับพวกเขาไหมวะไอ้กันต์"

"ไม่ดีกว่าว่ะ..."ผมส่ายหน้าปฏิเสธ

"งั้นพวกเรากลับเข้าไปนอนพักผ่อนที่ห้องพักกันดีกว่าไหม"ไอ้บังดีนชวน

"อืม...ก็ได้"

พูดจบ ผมกับไอ้บังดีนกำลังจะหันหลังเดินกลับไปยังห้องพักแต่ไอ้เจเจกลับยังคงยืนจ้องมองดูภาพตรงหน้าตาค้างไม่ยอมขยับไปไหน

"ไอ้เจเจ...มึงจะกลับด้วยกันรึเปล่าเนี่ย" ไอ้บังดีนเอื้อมมือไปสะกิดแขนเพื่อน

"ขอยืนดูอีกแป๊บหนึ่งก่อนได้ไหมวะ"ไอ้เจเจรีบตอบกลับทันที

ไอ้บังดีนหันมามองหน้าผมผมจึงพยักหน้าตอบรับเป็นสัญญาณว่าอยู่ต่ออีกสักครู่ก็ได้จากนั้นพวกผมทั้งสามคนจึงยืนดูกันอยู่ห่างๆ ต่อไป

ในตอนนี้พ่อกายจากที่เคยเป็นฝ่ายนอนรองรับให้คนอื่นเรียงคิวเข้ามาสอดใส่กระแทกกระทั้นอย่างหนำใจก็เปลี่ยนมาเป็นฝ่ายขึ้นนั่งคร่อมขย่มโยกสะโพกให้แก่นายฝรั่งเองท่าทางของพ่อกายดูเหมือนจะจมดิ่งลงไปในภวังค์แห่งความเสียวซ่านอย่างเต็มตัวจนไม่สนใจสิ่งรอบข้างโดยมีชายหนุ่มชาวต่างชาติอีกสองคนที่ยืนขนาบซ้ายขวายื่นแก่นกายลำเขื่องเข้ามาให้พ่อกายอมดูดสลับสับเปลี่ยนกันไปมาอย่างช่ำชองเสียงครางกระเส่าและเสียงดูดดึงดังประสานกันไปทั่วบริเวณ

ผมรู้สึกเหมือนกำลังนั่งดูภาพยนตร์ผู้ใหญ่แต่ภาพที่เห็นตรงหน้าคือเหตุการณ์สดๆ ที่มีพ่อกายเป็นตัวเอกของเรื่อง

เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงผู้ร่วมทริปแต่ละคนเริ่มทยอยเข้าใกล้จุดปลดปล่อย

"ซี๊ดดดด...อ๊าสสส... ซี๊ดดดด... อ๊าสสส... แตกแล้ว... แตกแล้วครับ..."

ผู้ร่วมงานที่ถึงจุดสุดยอดแต่ละคนจะเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างตัวพ่อกายใช้มือชักรูดแก่นกายของตนเองแล้วปลดปล่อยน้ำรักสีขาวข้นพุ่งกระฉูดใส่ใบหน้าของพ่อกายซึ่งพ่อกายก็จะแหงนหน้ารับน้ำรักเหล่านั้นเอาไว้ทยอยเดินเรียงคิวกันเข้ามาปล่อยน้ำรักใส่ใบหน้าของพ่อกายอย่างต่อเนื่องรวมถึงพี่แม็กและพี่คันชิตที่เข้ามาร่วมชักรูดจนน้ำรักกระเด็นกระจายเต็มใบหน้าของพ่อกายเช่นกัน

ส่วนบุคคลสุดท้ายที่เข้ามาปิดฉากกิจกรรมในค่ำคืนนี้คือนายฝรั่งเจ้าของงาน ที่จับพ่อกายให้คุกเข่าคลานสี่ขาคว่ำหน้าลงกับพื้นแล้วกระหน่ำกระแทกท่อนเอ็นเข้าใส่รัวๆ ไม่ยั้งก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปด้านในตัวของพ่อกายจนหมดสิ้น

ในจังหวะที่นายฝรั่งกำลังจะลุกขึ้นยืนก็หันมามองมาทางกลุ่มของพวกผม แล้วกวักมือเรียกให้เข้าไปร่วมสนุกด้วยทันที

"เฮ้ยู คัมมอน!"

พอได้ยินเสียงเรียกของนายฝรั่งพ่อกายก็หันมองตามสายตาไปยังทิศทางที่พวกผมยืนอยู่ทันทีสายตาของผมและพ่อกายประสานกันเข้าอย่างจัง

พ่อกายชะงักเบิกตากว้างด้วยความตกใจ"เชี้ย...!"

ตัวผมเองก็ไม่ได้ทันตั้งตัวว่าพ่อกายจะหันมาพบเข้าพอดี"เชี้ยเอ๊ย...!"ผมรีบหันหลังแล้วก้าวเท้าเดินจ้ำอ้าวกลับเข้าห้องพักทันทีไอ้เจเจและไอ้บังดีนก็รีบสาวเท้าเดินตามหลังผมมาติดๆ

"เฮ้ยกันต์...มึงเป็นไรรึเปล่าเนี่ย" ไอ้เจเจเอ่ยถามด้วยความรู้สึกผิดเพราะคิดว่าตนเองเป็นต้นเหตุที่ชวนมาเจอเหตุการณ์เช่นนี้

"ป่าววะ...แค่ตกใจเฉยๆ เอง" ผมตอบกลับ

"กูขอโทษจริงๆนะเว้ย กูไม่คิดว่าเรื่องมันจะออกมาเป็นแบบนี้"

"เฮ้ย...กูไม่ได้โทษมึงสักหน่อยเว้ย แค่รู้สึกงงๆ นิดหน่อยเท่านั้นเอง"

"งั้นก็นอนพักกันเถอะ"

"โอเคๆ"

หลังจากนั้นพวกผมก็ล้มตัวลงนอนบนที่นอน ทว่ายังไม่ทันที่จะเคลิ้มหลับลงไปเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น

ก๊อกๆๆ... กันต์ หลับรึยังลูกขอพ่อเข้าไปคุยด้วยหน่อย... ก๊อกๆๆ...

เป็นเสียงของพ่อกายนั่นเองผมจึงลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินไปเปิดประตู

"พ่อเข้าไปข้างในได้ไหม"

"เพื่อนผมนอนหลับกันอยู่ครับพ่อ"

"งั้นออกมาคุยกับพ่อข้างนอกตรงนี้ได้ไหม"

"ครับ"

จากนั้น พ่อกายก็พาผมเดินออกมาคุยกันที่บริเวณระเบียงของเรือนแพห่างจากห้องพักของคนอื่นพอสมควรเพื่อไม่ให้มีใครได้ยินและไม่เป็นการรบกวนเวลานอนของผู้อื่น

พ่อกายทำสีหน้าเศร้าหมองก่อนจะเอ่ยปากขอโทษผมในสิ่งที่ทำลงไป ผมได้แต่ยืนงงไม่เข้าใจเหตุผลว่าทำไมพ่อถึงต้องมารับงานแสดงโชว์แบบนี้

พ่อกายจึงเล่าความจริงให้ผมฟังว่าก่อนหน้านี้ตั้งแต่ทราบข่าวว่าพี่มะลิตั้งครรภ์พ่อได้ไปยืมเงินจากเจ๊วารีมาใช้จ่ายซื้อหาสิ่งของเครื่องใช้และอาหารบำรุงให้ภรรยาค่อยๆ ยืมสะสมทีละเล็กละน้อยจนยอดเงินพอกพูนสูงขึ้นเรื่อยๆและในตอนนี้เจ๊วารีต้องการทวงเงินคืนทั้งหมด หากไม่สามารถหามาคืนได้ครบตามจำนวนเจ๊วารีขู่ว่าจะยึดที่ดินผืนงามที่คุณย่าเพิ่งยกให้พ่อกายกับพี่มะลิเอาไว้พ่อกายจึงจำเป็นต้องเร่งหาเงินก้อนโตอย่างเร่งด่วน

พ่อกายเล่าไปพลางทำหน้าตาเศร้าสร้อยผมจึงเพิ่งเข้าใจถึงเหตุผลและความจำเป็นที่ทำให้พ่อกายต้องยอมทำถึงเพียงนี้พร้อมกับยืนยันว่างานนี้จะเป็นงานสุดท้ายของแกแล้ว

ผมเข้าใจในความรักและความรับผิดชอบที่พ่อกายมีต่อครอบครัวจึงก้าวเข้าไปสวมกอดเพื่อปลอบใจ ก่อนจะเดินกลับเข้าห้องไปเตรียมตัวนอนพักผ่อนแต่ก่อนจะแยกย้ายกัน ผมอดไม่ได้ที่จะแกล้งเอ่ยปากถามพ่อกายเล่นๆ

"แล้ว...ที่พ่อกายโดนไซซ์ฝรั่งอัดเข้าไปแบบนั้น มันเสียวบ้างรึเปล่าครับเนี่ย"

พ่อกายถึงกับชะงักฝ่าเท้าหันขวับมามองหน้าผมแล้วตอบสั้นๆ ด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "อืม... ก็ดีนะ"

พูดจบพ่อกายก็ยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย แล้วเดินนำหน้าผมกลับเข้าไปในห้องพักของผมพร้อมกับเอ่ยปากบอก "คืนนี้พ่อขอนอนด้วยนะขี้เกียจเดินกลับไปที่ห้องตัวเองแล้ว" พร้อมกับส่งสายตาที่มีเลศนัยมาให้

ผมได้แต่มองหน้าพ่อกายแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเดินกลับเข้ามาในห้อง ก็พบว่าไอ้เจเจและไอ้บังดีนหลับสนิทกันไปแล้วเสียงกรนดังครืดคราดสม่ำเสมอ

ในขณะที่นอนอยู่บนที่นอนผมกลับนอนไม่หลับ แม้จะเข้าใจเหตุผลที่พ่อกายทำไปทั้งหมดแล้วแต่ในหัวยังคงนึกถึงภาพที่พ่อกายถูกกลุ่มผู้ร่วมทริปรุมล้อมและสลับสับเปลี่ยนกันสอดใส่แท่งเอ็นอย่างดุเดือด

ทันใดนั้นพ่อกายก็พลิกตัวหันมานอนกอดรัดตัวผมไว้แน่น พร้อมกับสอดมือล้วงเข้าไปในขอบกางเกงของผมแล้วกอบกุมจับที่แก่นกายของผม

ผมสะดุ้งสุดตัวพยายามจะขยับกายถอยหนี แต่เสียงทุ้มของพ่อกายกลับกระซิบข้างหูของผมอย่างชัดเจน

"อยู่นิ่งๆ...อย่าขยับ"

จบแย้วจร้า
...........................................................
ตัวละคร พฤติกรรม สถานที่ หน่วยงาน วิชาชีพ และเหตุการณ์ต่างๆ ในละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น
โดยมิได้มีเจตนาชี้นำ หรือ ส่งเสริมการกระทำใด ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน


ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณต้อง เข้าสู่ระบบ เพื่อดาวน์โหลดไฟล์นี้ หากยังไม่มีบัญชี กรุณา สมัครเข้าเรียน

×

ประธานนักศึกษา

กระทู้
1
ตอบกลับ
8462
พลังน้ำใจ
55021
Zenny
1630
ออนไลน์
6185 ชั่วโมง
โพสต์ 3 ชั่วโมงที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
4525
พลังน้ำใจ
37202
Zenny
18593
ออนไลน์
7213 ชั่วโมง
โพสต์ 3 ชั่วโมงที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
สนุก รอเรื่องใหม่จ้า

แสดงความคิดเห็น

ขอบคุณค้าบบบ  โพสต์ 2 ชั่วโมงที่แล้ว

มาเฟียนักศึกษา

กระทู้
39
ตอบกลับ
605
พลังน้ำใจ
8110
Zenny
653
ออนไลน์
500 ชั่วโมง
โพสต์ 2 ชั่วโมงที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
เสววง

แสดงความคิดเห็น

ขอบคุณค้าบบบ  โพสต์ 2 ชั่วโมงที่แล้ว
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เข้าสู่ระบบ | สมัครเข้าเรียน

รายละเอียดเครดิต

A Touch of Friendship: สังคมจะน่าอยู่ เมื่อมีผู้ให้แบ่งปัน ฝากไวเป็นข้อคิดด้วยนะคะชาวจีโฟกายทุกท่าน
!!!!!โปรดหยุด!!!!! : พฤติกรรมการโพสมั่วๆ / โพสแต่อีโมโดยไม่มีข้อความประกอบการโพส / โพสลากอักษรยาว เช่น ครับบบบบบบบบ, ชอบบบบบบบบ, thxxxxxxxx, และอื่นๆที่ดูแล้วน่ารำคาญสายตา เพราะถ้าท่านไม่หยุดทีมงานจะหยุดท่านเอง
ขอความร่วมมือสมาชิกทุกท่านโปรดโพสตอบอย่างอื่นนอกเหนือจากคำว่า ขอบคุณ, thanks, thank you, หรืออื่นๆที่สื่อความหมายว่าขอบคุณเพียงอย่างเดียวด้วยนะคะ เพื่อสื่อถึงความจริงใจในการโพสตอบกระทู้ และไม่ดูเป็นโพสขยะ
กระทู้ไหนที่ไม่ใช่กระทู้ในลักษณะที่ต้องโพสตอบโดยใช้คำว่าขอบคุณ เช่นกระทู้โพล, กระทู้ถามความเห็น, หรืออื่นๆที่ทีมงานอ่านแล้วเข้าข่ายว่า โพสขอบคุณไร้สาระ ทีมงานขอดำเนินการตัดคะแนน และ/หรือให้ใบเตือนสมาชิกที่โพสขอบคุณทันทีที่เจอนะคะ

รูปแบบข้อความล้วน|โทรศัพท์มือถือ|ติดต่อลงโฆษณา|จีโฟกายดอทคอม

ข้อความที่ท่านได้อ่านในเว็บจีโฟกายดอทคอมนี้ เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ หากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ขัดต่อกฎหมาย และศิลธรรม ไม่เหมาะสมที่จะเผยแพร่ ท่านสามารถแจ้งลบข้อความได้ที่ Link “แจ้งลบโพสนี้” ที่มีอยู่ใต้ข้อความทุกข้อความ หรือ ลืมพาสเวิดล๊อกอิน/ลืมชื่อที่ใช้สมัคร หรือข้อสงสัยใดๆแจ้งมาที่ G4GuysTeam[at]yahoo.com ขอขอบพระคุณที่ให้ความร่วมมือ

กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง หากจะทำการคัดลอก/เผยแพร่ ต้องได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูลก่อนนะคะ หรือลงที่มาไว้ด้วยค่ะ

©ขอสงวนสิทธิ์คอนเซ็ปต์,คำอธิบาย,หัวข้อ/หมวดหมู่เว็บ ห้ามลอกเลียนแบบ คิดเอาเองนะคะอย่าเอาแต่ลอก

GMT+7, 2026-11-23 03:43 , Processed in 0.185850 second(s), 28 queries .

Powered by Discuz! X3.5, Rev.8

© 2001-2026 Discuz! Team.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้