ลงทะเบียน2013-9-8
ล่าสุด2026-11-22
นิสิตสัมพันธ์
- กระทู้
- 55
- ตอบกลับ
- 880
- พลังน้ำใจ
- 15774
- Zenny
- 92701
- ออนไลน์
- 2467 ชั่วโมง
|
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย zebu เมื่อ 2026-11-22 01:41 + X- f; B' u9 o6 P+ C. l
0 J4 b7 A6 y9 |8 S$ X% Z( B
เช้าวันอาทิตย์& j' h7 l& z. \, o7 e3 h% r
ความเงียบภายในห้องพักฟื้นพิเศษยามเช้ามืด$ w# u9 Y5 j% G
ไม่ได้อึดอัดเหมือนหลายชั่วโมงก่อนหน้านี้อีกต่อไป
2 y/ ~, \& E- M3 z {มีเพียงเสียงเครื่องวัดชีพจรที่ดังสม่ำเสมอเป็นจังหวะ 7 T7 b, D7 U3 a5 q9 T( `
กับแสงไฟหัวเตียงที่สาดส่องลงบนเสี้ยวหน้าคมเข้มของอ๊อด 6 W1 [ a: H& l1 y( F
และแผ่นหลังกว้างของภาณุ ที่ยังคงทรุดตัวอยู่ข้างเตียง& C5 o8 O" c/ C) \. C- n
' C' }5 b$ ~' s( b. v: Rอ๊อดลืมตาตื่นมองดูผู้ชายตรงหน้าที่ผ่านร้อนผ่านหนาวและเฝ้ารอเขามาตลอดสิบกว่าปี
; M$ S/ z, U; ]' a: T/ y8 H& D! Xในวินาทีที่คำให้อภัยหลุดออกจากปากเมื่อคืน
8 |- U {% m. O& aความรู้สึกหนักอึ้งที่เคยกดทับอยู่กลางอกก็คล้ายจะมลายหายไปจนสิ้น
+ ^# [. z" M5 v3 F3 f
1 n3 t5 b4 t7 _0 ?% v9 eช่วงชีวิตที่ผ่านมาหลังได้คุยเปิดอกกับธันวา อ๊อดเปรียบตัวเองเหมือนลูกเต๋าหกหน้า- w# {) ~; ]' H, m
ที่พยายามคว่ำเก็บซ่อนด้านมืดเอาไว้ % [# h# @2 m6 c' B5 l% m. d
อ๊อดมี 'สาวภรรยา' เป็นเหมือน บ้าน ที่มั่นคงและถูกต้องตามทำนองคลองธรรม 0 t$ G$ W/ f" I# ~# R w1 v
เป็นพื้นที่ปลอดภัยที่ต้องปกป้องดูแลด้วยชีวิต . \. M% G; q" W
แต่ในมุมที่ลึกที่สุดของหัวใจ มุมที่ไม่เคยกล้าเปิดเผยให้ใครเห็น ! X" H4 ` r g, Y+ {
แม้แต่ตัวเขาเองก็พยายามปิดล็อกมันไว้แน่นหนา...4 G& a! V. F4 F5 ]- J/ [+ w9 \
จนกระทั่งวันนี้ อ๊อดเพิ่งได้เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่า ภาณุคือ "กุญแจอีกดอก"
+ ~ ?( e" l7 D! N
$ \, }* O! X4 p% X, Y5 Yกุญแจดอกสำคัญที่ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อทำลายบ้านหลังเดิม
C! A3 D: Q8 Cแต่เป็นกุญแจที่กาลเวลาและโชคชะตาหล่อหลอมขึ้นจากอดีต& e' ?0 m0 c( V) n9 M: j1 t
เพื่อไขเปิดประตูอีกบานหนึ่งในหัวใจของอ๊อด Q9 S3 Q- b. p1 f5 ?5 K0 ]% f& l# p6 p
ประตูบานที่ซ่อนตัวตนอีกด้านหนึ่งเอาไว้ / P E5 I6 Q" Y
และเป็นบานประตูที่ภาณุสามารถไขเปิดเข้ามาได้ตลอดกาล ( I& I4 r ?1 ?* j2 j
โดยไม่จำเป็นต้องพังทลายสิ่งใด...
6 }! n6 P( v* B" }" ^# K1 x2 p
$ z# t7 G4 [5 s% vภาณุเริ่มรู้สึกตัว เอ่ยเรียกเสียงแผ่วเบา "พี่อ๊อด..." 1 i* T' e& a' k9 b0 e
ดวงตาคมที่เคยแข็งกร้าวและเย่อหยิ่งในสายตาคนทั้งโลก
9 |' K% H1 N/ ]บัดนี้กลับแดงก่ำและสั่นไหวราวกับเด็กชายที่เพิ่งได้รับของขวัญล้ำค่าที่สุดในชีวิต
" W/ X) i/ d" c& `- s% d"พี่ไม่โกรธผมจริง ๆ ใช่ไหม... เรื่องคืนนั้นที่โรงแรม เรื่องที่ผมล้ำเส้นพี่ไปโดยไม่บอกความจริง"
1 f/ h( b- M3 m; |1 G6 S" X1 Z5 b1 e
อ๊อดยกมือขึ้นช้าๆ ปลายนิ้วหยาบกร้านตามแบบฉบับชายชาติทหารแตะลงบนแก้มของภาณุอย่างแผ่วเบา
6 h" C2 M. N+ u$ s$ y. `7 bก่อนจะเลื่อนลงมากุมมือหนาของอีกฝ่ายไว้แน่น
% y4 {+ K, d: c0 S7 D+ G8 {9 z5 S
$ p \- b) L2 O) J" m"ถ้าพี่โกรธ... พี่คงไม่ยอมให้นายมายืนร้องไห้ให้เห็นสภาพน่าอายแบบนี้หรอกภาณุ"
& r# }/ F8 l+ ^9 N |4 A/ uอ๊อดยิ้มจางๆ รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความเข้าใจและวุฒิภาวะ 3 D# C6 h5 S4 e Q- M
"สิบปีที่แล้วพี่ช่วยชีวิตนายไว้ แต่คืนนี้...
) M) Z( T9 z' B% Y/ U/ Jนายก็เอาชีวิตตัวเองเข้าแลกเพื่อช่วยพี่เหมือนกัน เราหายกันแล้วนะ"
' _2 {( W) o1 h; C
% b& [0 |! R, {- [3 j"ไม่... ผมไม่อยากหายกัน" ภาณุส่ายหน้า 2 t- {) H+ d: B
กดแก้มลงบนหลังมืออุ่นของอ๊อด และสูดดมกลิ่นกายที่เขาโหยหามาตลอดกว่าทศวรรษ
" d7 ~0 T; [$ ~, J4 f7 T: \( K$ _8 H"ผมอยากติดหนี้พี่ไปตลอดชีวิต อยากเป็นคนที่พี่นึกถึงเวลาที่พี่เหนื่อย...
h( V0 q( r& i* J# xเวลาที่พี่ต้องการใครสักคนที่เข้าใจทุกด้านของพี่โดยไม่ต้องสวมหัวโขน"
, @7 q$ [- ~" U$ p. x. H
. D( G8 m8 n2 [3 M5 sหัวใจของอ๊อดกระตุกวูบ
2 J( z* I# [. u, _" Z0 hคำพูดของภาณุเหมือนเอื้อมมือมาสัมผัสโดนจุดที่เปราะบางที่สุดในใจ ( A) e; d: _$ ^! S/ g! k3 W) F% X
อ๊อดออกแรงดึงมือภาณุเบาๆ เป็นสัญญาณให้ขยับเข้ามาใกล้: H2 V6 c1 [7 l3 ]
ภาณุชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที
: M6 Z* v5 w# t( o) A$ Kก่อนจะโน้มตัวลงมาประคองใบหน้าคมเข้มของอ๊อดไว้ด้วยสองมืออย่างทะนุถนอม
! @$ E$ B6 e$ g7 u+ L/ cราวกับกลัวว่าคนตรงหน้าจะบุบสลาย
+ @: O- F( u6 w" pแล้วค่อยๆ ประทับริมฝีปากลงบนปากที่แห้งผากของอ๊อดอย่างแผ่วเบาและเนิ่นนาน# i7 }3 t# Q# O& J" c7 o
: n4 j! I$ _# E3 D) [มันไม่ใช่จูบที่เรียกร้องหรือเร่าร้อนตามแรงปรารถนา 4 v S% C1 F8 X' O- V& I( B4 c! S
แต่เป็นจูบที่นิ่งงัน อบอุ่น และหนักแน่นไปด้วยความรู้สึกผิด ความโหยหา % Q6 d) s6 d$ i3 O( N! s$ D! a
และคำขอบคุณที่อัดอั้นมานานนับสิบกว่าปี + {* C5 o) J* E" g
ภาณุกดริมฝีปากค้างอยู่อย่างนั้นครู่ใหญ่เพื่อซึมซับความจริงว่าเขายังมีอ๊อดอยู่ตรงนี้
2 o2 z# @; C* C3 |2 o' Kก่อนจะค่อยๆ ผละออกแล้วเลื่อนหน้าผากลงมาแนบชิดกับหน้าผากของอ๊อด
) ?: d( N' A( D3 i2 F9 o6 | cปล่อยให้ลมหายใจอุ่นๆ ของทั้งคู่สอดประสานกันในความเงียบสงบ
" M8 T$ d' K, r# y
$ H# c% s+ M7 g& s+ t5 V0 uทว่าความสงบสุขนั้นอยู่ได้เพียงไม่นาน ' U! \; D; p4 c, F3 k. A0 n
เสียงเคาะประตูห้องที่เป็นจังหวะหนักแน่นสามครั้งก็ดังขึ้น
6 k+ U' m4 Q3 ~" s5 z/ b2 ^ภาณุรีบผละออกและปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบขรึมในพริบตา ก่อนจะเดินไปเปิดประตู3 M* c8 C6 ]% ?& ?9 K1 a2 |
คนที่ยืนอยู่หน้าห้องคือ ภูผา ในชุดลำลองสีเข้ม ; F$ p3 r8 k" }8 F
ข้างกายมีชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งสวมเครื่องแบบนายตำรวจ4 W" \7 ~' \' m
บุคลิกสุขุมและแววตาเฉียบแหลมตามแบบฉบับนายตำรวจมือปราบยืนอยู่ด้วย
1 Q8 D1 U6 T+ m# j5 x! n( A$ B( Z8 s1 x) W. ?
"มึงฟื้นแล้วใช่ไหมอ๊อด" ภูผาถามเสียงเครียด$ y$ e: }! d* n7 p; q7 L
เดินนำเข้ามาในห้องด้วยความเป็นห่วงเพื่อนรัก
1 W Z6 B" K( U0 e6 G2 @3 Nตามด้วยนายตำรวจหนุ่มที่ก้าวตามเข้ามาอย่างสำรวม) }7 v$ t1 I5 L2 a! @
"เออ กูรอดตายแล้ว... แต่มึงพาใครมาด้วยวะภูผา"
% Q* ~' J9 H8 o+ H; X5 F! b- }อ๊อดถามพลางมองชายหนุ่มแปลกหน้าด้วยความระแวดระวัง
8 b+ p; d1 @- u- e; p7 W4 Tเช่นเดียวกับภาณุที่หรี่ตามองอย่างประเมินสถานการณ์$ F+ c/ k( U, `% Q- b
* }4 f2 B K! M* ^# \. u% g w
"ผมสารวัตรภาคิน สารวัตรสืบสวนเจ้าของคดีเครือข่ายไอ้มิ้นต์ครับ" 1 ~2 C9 G% u: J, r [! X
ชายหนุ่มแนะนำตัวพร้อมยกมือไหว้อ๊อดอย่างนอบน้อม
2 W4 x8 d9 h. C" X9 L- Iก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำเอาทั้งอ๊อดและภาณุชะงักงัน
# o3 w. ~: h0 M2 @& ?6 d! x"ไม่ต้องระแวงผมครับ
9 w# J/ N( C% v$ R( N; W: Y/ C& _/ {เพราะคนที่เป็นสายสืบแฝงตัวตามแกะรอยเครือข่ายนี้ให้ผมมาตั้งแต่ต้น... ก็คือ ภูผา
' u+ O" S0 E9 u/ Q* D8 }. m! v' Fเพื่อนของคุณนั่นแหละครับ และเขาก็เป็นแฟนของผมเอง ไว้ใจผมได้ร้อยเปอร์เซ็นต์"
( G8 B. v4 L. |6 X+ J
! P4 r- I: p( ^2 G B"ไอ้ภูผา... นี่มึงเป็นสายสืบตำรวจเหรอวะ" 0 g3 E$ n9 _, \/ {; Z( x6 ^
อ๊อดเบิกตากว้างมองเพื่อนสนิทอย่างไม่อยากเชื่อสายตา, i- Q6 [! t: |9 a
"เออ กูทำงานลับให้กองปราบฯ มานานแล้ว บอกใครไม่ได้ แม้แต่มึง"
" R, {* B% o) k) Z* Qภูผายักไหล่เล็กน้อยก่อนสีหน้าจะเปลี่ยนเป็นจริงจัง ; C6 ? n& S. A6 h$ x. H0 a
"และตอนนี้กูกับสารวัตรภาคินมีหลักฐานมากพอที่จะถล่มอาณาจักรของไอ้มิ้นต์ให้ราบคาบแล้ว"; D; `0 i' t/ e$ u
2 K' }( c$ G3 O: `( Bสารวัตรภาคินมองสำรวจอาการบาดเจ็บของนายทหารอากาศรุ่นพี่ด้วยสายตาจริงจัง
) \) |! L% `1 Z5 F* C- U1 oทว่าในเสี้ยววินาทีที่สบเข้ากับดวงตาคมเข้มและโครงหน้าแกร่งสมชายชาตรีของอ๊อด
5 x; m6 J8 D- ]9 X7 x1 dภาคินก็เผลอชะงักไปเล็กน้อย ในฐานะเจ้าของคดี ' I ^5 s+ P9 k7 q1 {4 F0 r
เขาเคยเห็นคลิปหลักฐานที่พวกมิ้นต์แอบถ่ายไว้มาก่อน
9 O5 ~2 F! J9 W$ ~ตอนดูในคลิปเขาก็ว่านายทหารคนนี้ดูดีและเร้าใจจนชวนให้ใจสั่นแล้ว ' E! a% ?3 }9 Z( r) v8 F. I1 k
แต่พอได้มาเห็นตัวจริงระยะประชิดแบบนี้ * t7 p; t1 T0 l: O
อ๊อดกลับดูคมเข้มและดึงดูดสายตากว่าในคลิปหลายเท่าตัว
) u) E" a; S/ v' E6 Eจนภาคินต้องรีบดึงสติและเก็บซ่อนความรู้สึกวูบวาบนั้นไว้ใต้มาดนายตำรวจมืออาชีพทันที
: A8 ^- u3 a" E% E# [' Tและด้วยความเกรงใจภูผา' x9 d+ h6 I! ^. Z u! P
- ^3 x! j" F6 Y7 I
"ยินดีที่ได้พบตัวจริงครับ ผมติดตามคดีของพวกไอ้มิ้นต์มาหลายเดือนแล้ว ' Y# R9 P' Q/ _
ตอนนี้หลักฐานเกือบทั้งหมดอยู่ในมือผมเรียบร้อย
1 S( S0 f* J) M& u' N# r$ tเหลือแค่ประสานข้อมูลกับคุณภาณุเพื่อรวบตัวการใหญ่ให้ดิ้นไม่หลุด"$ j2 q( K- L" d P8 d
8 ^7 j0 [6 L2 p
อ๊อดพยักหน้ารับรู้ แววตาของนายทหารอากาศกลับมาเคร่งขรึมและเด็ดเดี่ยวอีกครั้ง - r- b) S; Q- L% N' @& X) g
"ฝากจัดการพวกมันให้ถึงที่สุดด้วยนะครับสารวัตร อย่าให้มันไปทำลายชีวิตใครได้อีก"
# }4 H4 t; r/ m( [0 M b3 J9 L% E+ c. t: ~2 q: V- w
"ไม่ต้องห่วงครับ...พี่อ๊ออด" ภาณุแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบแต่ทรงพลัง ' t* ]2 S# \% D+ A/ u6 w+ i% d. x. W. v1 v
ดวงตาคมวาวโรจน์ไปด้วยไฟแค้นที่พร้อมจะเผาผลาญศัตรูให้เป็นจุณ
' ~! ~$ |; M9 i4 I1 g$ @1 U1 u& M"งานนี้ผมไม่ปล่อยให้พวกมันได้ตายดีแน่"
( a( E3 w# t2 s1 ?จากนั้น ภาณุ ภูผา และสารวัตรภาคิน จึงแยกตัวออกไปหารือแผนการกวาดล้างเครือข่ายมิ้นต์
: D* ^" h& ` Q# {8 h- {7 V4 vที่ห้องรับรองด้านนอกอย่างเคร่งเครียดและเร่งด่วน* {" Y8 c5 `+ K! {8 D/ e
" [* T2 S7 u, K1 w% M
ใกล้เวลาเที่ยงวัน อ๊อดมองนาฬิกาบนผนังด้วยความกังวลใจ
- ^) E" `& p/ e! vเมื่อนึกขึ้นได้ว่าโทรศัพท์มือถือของเขาหายไปตั้งแต่ช่วงชุลมุนในอุบัติเหตุเมื่อคืน / H. q, v. q5 l! U' B
ทำให้ไม่มีใครติดต่อเขาได้ และตอนนี้ บี ของเขาก็กำลังเดินทางกลับจากสุโขทัย5 [+ d9 w$ ?( }# g( [- d1 r- S1 t+ [
และน่าจะถึงบ้านในกรุงเทพฯ ช่วงบ่ายโมง
: r D, v" K& ?" ?" k; ~อ๊อดกลัวเหลือเกินว่าลูกน้องที่เหลือของมิ้นต์อาจจะตามไปรังควานหรือดักจับตัวบีที่บ้าน! Q$ \ z- G" X- ]2 Q2 s8 ]+ q
4 V8 K) H9 P9 V% J"ภาณุ... ช่วยโทรบอกธันวาให้หน่อย" อ๊อดเอ่ยขึ้นทันทีที่ภาณุเดินกลับเข้ามาในห้อง
3 `, Q4 M) A3 k"มือถือพี่หายไปตั้งแต่เมื่อคืน บีน่าจะเดินทางจากสุโขทัยถึงบ้านประมาณบ่ายโมง
' q S, X' u- D% u$ Pพี่กลัวพวกไอ้มิ้นต์จะตามไปเล่นงานบีที่บ้าน ฝากธันวาไปรับบีพามาที่นี่ที...
% P( S: `2 @ uแต่ย้ำกับธันวานะว่า ห้ามบอกความจริงเรื่องที่เกิดขึ้นเด็ดขาด 7 c( u" _. x* {2 g& f* J
ให้บอกบีแค่ว่าพี่ประสบอุบัติเหตุถนนลื่นรถตกลงข้างทางธรรมดา"
! l _3 w5 w- X7 R! k$ R
4 p l! a* i3 J4 G) `"ได้ครับพี่อ๊อด เดี๋ยวผมโทรบอกธันวาให้เดี๋ยวนี้" ภาณุรับคำอย่างรวดเร็ว
/ E B$ b$ J& R. w6 ^) }ท่ามกลางความวุ่นวายของเรื่องราวทั้งหมด P- p: [4 b* K9 _% E y
ภาณุเองก็ลืมเลือนเรื่องโทรศัพท์ที่แบตเตอรี่หมดของอ๊อดซึ่งตกค้างอยู่ในรถของเขาไปสนิทเช่นกัน
: t/ b) a( J, m5 O; Q+ Yก่อนจะกดโทรศัพท์ต่อสายตรงถึงธันวาทันที
' p8 l1 s" s2 Y$ R& E. A
# U2 h2 s3 O' U. o( ?: j0 u1 g" \3 Fเวลาเกือบบ่ายสองโมง ประตูห้องพักฟื้นพิเศษเปิดออกพร้อมกับร่างของ บี ) n0 o9 y8 v5 v% G3 h6 T8 {( \
ที่ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกและเป็นห่วงสุดหัวใจ โดยมี ธันวา เดินตามเข้ามาติด ๆ! J& u+ k' ?+ |' J3 x+ T
"น้าอ๊อด! เป็นยังไงบ้างครับ เจ็บตรงไหนมากไหม"
4 p. @. w, t# }9 ?บีรีบปรี่เข้ามาเกาะขอบเตียง ตรวจดูบาดแผลตามตัวด้วยแววตาแดงก่ำ
- l8 {2 Q0 X. E5 Z( H% L"น้าไม่เป็นไรมากแล้วบี แค่หักหลบรถตัดหน้าจนเสียหลักตกลงข้างทางเฉยๆ" 9 i+ R" R: h( d& c' Z' u' A
อ๊อดฝืนยิ้มปลอบหลานชาย: W9 g5 T0 Y/ K) }( }7 ^
บีสูดลมหายใจเข้าลึกอย่างโล่งอก ก่อนจะหันไปเห็น ภาณุ ที่ยืนอยู่ข้างเตียงอีกฝั่งหนึ่ง
3 k2 p/ ^) v+ }$ k7 U6 Yดวงตาของบีฉายแววประหลาดใจและเป็นกังวลขึ้นมาทันที & S! h8 V; W: r: V
เพราะบีรู้จักภาณุในฐานะผู้ชายที่เข้ามาพัวพันและช่วยเหลือเรื่องหนี้สินของน้าอ๊อดมาตั้งแต่ต้น
0 V7 g6 K1 _( U% s- A4 R" t; Y0 G+ ~% g( |$ W6 T
"พี่ภาณุ..." บีเอ่ยทักเสียงแผ่ว 2 O# r' ~9 N! v1 r5 o
พลางมองหน้าน้าอ๊อดสลับกับธันวาด้วยความระแวดระวัง' l- A, _' z% w3 a
ว่าเกิดเรื่องร้ายแรงอะไรเกี่ยวกับพวกเจ้าหนี้หรือเปล่า" I7 d6 {% f& _% S
ธันวาขยับเข้ามาแตะบ่าบีเบาๆ พลางส่งสายตาปรามให้นิ่งไว้
, J: i' t4 N* n b* H" ]$ Eขณะที่ภาณุเองก็ยิ้มบางๆ อย่างสุภาพและอบอุ่น3 R1 U+ _' z+ A/ d) V
! _& q6 d* ~4 a5 l) w. N"พี่ขับรถผ่านมาเห็นเหตุการณ์ตอนรถพี่อ๊อดเสียหลักพอดีน่ะบี 4 m T4 t, s& o4 ~+ A5 \) O5 z
เลยช่วยพาส่งโรงพยาบาล ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วนะ"
' V. ~% b/ I0 y* f+ bภาณุอธิบายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเพื่อไม่ให้บีตื่นตระหนก7 p4 }" ~. }3 N i3 Z
เมื่อเห็นแววตาผ่อนคลายและมั่นคงของน้าอ๊อด ( G3 C* e! G7 b3 V# M) P
รวมถึงสายตาที่สงบนิ่งของธันวา
& R) y ?" z. ` H. V& d7 Uบีก็ยอมคลายความกังวลลงและพยักหน้ารับ* k5 T8 a* |# W! V8 i
! f( N% @# K+ h. o: C2 f% ]% R
และวินาทีนั้นเอง ที่ทั้งสี่คน อ๊อด บี ภาณุ และธันวา( b: A$ G- b5 U
ความรู้สึกซับซ้อนที่ผูกพันของทั้งสี่คนที่ผูกไว้ด้วยกัน
9 _, d0 T k- t1 Vถ่ายทอดผ่านสายตาที่สบประสานกันอย่างเงียบงันภายใต้บรรยากาศที่กดดัน
% g. z& g8 Y: X7 `และอัดแน่นไปด้วยความลับที่ต่างฝ่ายต่างต้องช่วยกันปกป้อง
; a# z/ l. q" x3 p" _3 t3 R9 X) G; h/ c3 L, S& l* i
"น้าอ๊อดเกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ บีโทรบอกน้าสาวแล้วนะครับ ( p7 V' ]1 M" M( i
ตอนแรกน้าสาวตกใจมากที่โทรหาน้าอ๊อดไม่ติดตั้งแต่เมื่อคืน
2 ]0 P% O. K3 @" f( zพอรู้ข่าวก็รีบตีรถกลับกรุงเทพฯ ทันที น่าจะถึงวันนี้ช่วงเย็นๆ" n3 ?# n& m3 l
บีบอกพลางหยิบผ้าขนหนูชุบน้ำมาเช็ดหน้าเช็ดตาให้น้าอ๊อด
$ d; v3 j; Z- m2 m# j
+ [6 i: l2 |, |2 x- N' fภาณุที่ยืนมองภาพความห่วงใยของหลานชายที่มีต่อน้าเขยอยู่เงียบๆ ' A% _: H y k- d: {9 ~
ขยับเข้ามาใกล้เตียงอีกนิด อาศัยจังหวะที่บีก้มหน้าบิดผ้าขนหนู 7 E" U4 q$ u" ]2 @0 w% |
เอ่ยกระซิบกับอ๊อดด้วยเสียงที่เบาจนได้ยินกันเพียงสองคน, n! F( N6 ~3 n; j# ] f4 U
"สารวัตรภาคินกับภูผาแกะรอยรถคันที่ปาดหน้าพี่เจอแล้วครับ " i$ @, M. S- X$ q
คืนนี้ผมจะออกไปปิดบัญชีพวกมันให้จบ... ' R. @/ a" ^3 q7 C' c
เดี๋ยวช่วงเย็นผมจะแวะเข้ามาพบคุณสาวก่อนออกไปลุยงาน"
) l9 M9 j1 R1 Z" D X3 qอ๊อดสบตากับภาณุนิ่ง แววตาเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นและคำขอบคุณ
- Y0 w2 p1 f) M: oก่อนที่ภาณุจะผละออกจากห้องไปเพื่อเปิดพื้นที่ให้บีได้ดูแลอ๊อดอย่างเต็มที่2 `9 Z/ L2 Y- H
$ ^6 R1 u |/ W6 w+ @แสงแดดยามเย็นเริ่มคล้อยต่ำ ประตูห้องพักฟื้นเปิดผางออกพร้อมกับเสียงฝีเท้าเร่งรีบของ สาว
# P' G$ Q) Z( l) d3 F& @, sที่เดินตรงเข้ามาหาสามีด้วยใบหน้าซีดเผือดและเต็มไปด้วยความตระหนก9 Y; Y8 x- `3 o3 ^8 S
"พี่อ๊อด! พี่เป็นยังไงบ้างคะ สาวโทรหาพี่ไม่ติดตั้งแต่เมื่อคืน ใจคอไม่ดีเลยจนบีโทรไปบอก"
2 n7 u) D1 @& [2 Y* a: z' Vสาวโผเข้ากอดแขนสามีไว้แน่น
# T* W( R2 U; K, k6 e+ \# x$ G) ?มือที่สัมผัสลงบนท่อนแขนของอ๊อดสั่นเทาด้วยความกลัวว่าจะสูญเสียเสาหลักของบ้านไป " T) b" Q4 K, {; \% ~9 a
น้ำตาคลอเบ้าด้วยความเป็นห่วงสุดหัวใจ y$ e, m; ?- v
9 |: ^0 y6 J! V* {5 x
"พี่ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะสาว มือถือพี่หายไปตอนเกิดอุบัติเหตุเมื่อคืน " G- v* B9 V: Q. Q5 O* r0 l/ |5 q- O
หลังออกจากงานเลี้ยงรุ่นกับพวกไอ้ภูผา พี่หักหลบรถตัดหน้าจนเสียหลักตกลงข้างทาง
1 B+ z, ~8 M& K7 mโชคดีที่รถไม่คว่ำ แค่ฟกช้ำกับหัวแตกนิดหน่อย
8 L, n" ]2 j* y/ fพี่ไม่อยากให้สาวขับรถตีรถกลับกลางดึกเลยสั่งห้ามไม่ให้ใครโทรไปบอก" , b) d9 y0 @( W
อ๊อดยกมือลูบศีรษะและแก้มของภรรยาอย่างอ่อนโยน
) l. L( O! `( Gทว่าทุกสัมผัสที่สาวมอบให้ด้วยความรักอันบริสุทธิ์
. Q# w6 ~7 @+ d+ v2 ]กลับทิ่มแทงความรู้สึกผิดลงกลางใจของอ๊อดอย่างแสนสาหัส
3 Y& w& q& z1 ^* j
: z; _2 f9 Y" `0 |ในจังหวะนั้นเอง ภาณุและธันวาที่นั่งรออยู่ในมุมรับรองของห้องก็ลุกขึ้นยืนอย่างสุภาพ
7 y9 n: A6 O- n- |) @3 dสาวชะงักไปเล็กน้อยพลางมองชายหนุ่มทั้งสองคนด้วยความสงสัย 4 V: f: }, r9 d' y8 x5 g. b
อ๊อดจึงรีบเอ่ยแนะนำด้วยน้ำเสียงที่เป็นธรรมชาติและสมเหตุสมผลที่สุด
7 X) E2 X! g0 P2 A) L9 m( h7 L- a/ W) Q3 S+ D4 [* i
"สาว... นี่ คุณภาณุ เป็นนักธุรกิจรุ่นน้องที่รู้จักกับกลุ่มเพื่อนทหารของพี่
$ F) t; ?2 c2 E4 tส่วนนี่ อาจารย์ธันวา เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของบีที่มหาวิทยาลัย" $ s' }8 S" ]; k1 y) }; l0 N
อ๊อดเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะอธิบายต่ออย่างแนบเนียน 2 ]: W* ^; Z3 z! [- R1 @. e2 z) D
"เมื่อคืนหลังเกิดเหตุ คุณภาณุที่ขับรถมาเห็นเหตุการณ์พอดี
Q+ d0 H% m* X) B1 n/ hใช้เส้นสายกับโรงพยาบาลนี้ ให้รถพยาบาลช่วยพาส่งรักษาตัวเมื่อคืน เข้าห้องพักฟื้น( p v% r3 N7 c0 f
และจัดการเรื่องรถให้ทั้งหมด ส่วนอาจารย์ธันวาก็มีน้ำใจช่วยไปรับบีจากบ้านพามาเยี่ยมพี่เมื่อตอนบ่ายนี้เอง"
) |* i; o3 ^. ]1 p" Y5 W! ^8 ?, O2 U; }# c3 f: g' s" `* r/ _
"จริงเหรอคะ... ขอบคุณคุณภาณุกับอาจารย์ธันวามากๆ เลยนะคะ 4 W. V K% n E. @4 ~
ถ้าไม่ได้คุณภาณุช่วยไว้ สาวไม่รู้เลยว่าพี่อ๊อดจะเป็นยังไงบ้าง" & {% x. P& {; o6 b. E7 b' c1 w- E4 }
สาวยกมือไหว้ขอบคุณชายหนุ่มทั้งสองคนด้วยความซาบซึ้งใจอย่างแท้จริง
+ A& y8 t; }' Z2 {: c$ o. d
8 w% F. h! [7 m+ p2 S; x"ยินดีครับคุณสาว พี่อ๊อดเป็นคนดี ผมเต็มใจช่วยอยู่แล้ว"
# L+ r- ]. ^* M( sภาณุรับไหว้อย่างนอบน้อมและให้เกียรติภรรยาของอ๊อดอย่างสูงสุด" R, U7 e. Y+ H
. o% l- y e) f# q4 P. O"เป็นหน้าที่ของอาจารย์ที่ต้องดูแลลูกศิษย์อยู่แล้วครับ บีเองก็เป็นห่วงคุณอ๊อดมาก" 1 h# [( a6 m8 a- b
ธันวายิ้มอย่างสุภาพและอบอุ่น9 d1 z/ _! u' H4 k' A' g) O
7 g( s* `1 U, p) F5 s' V2 @. e4 s
ภาณุสบตากับอ๊อดครู่หนึ่งเพื่อส่งสัญญาณว่าเขาพร้อมที่จะออกไปสะสางบัญชีแค้นนอกโรงพยาบาลแล้ว
+ j% D3 [% s: R: i& X% w' [ก่อนจะหันไปเอ่ยลาสาวอย่างมีมารยาท! D5 k- _- a6 U" {: l( }
"ในเมื่อคุณสาวมาถึงแล้ว ผมกับอาจารย์ธันวาคงต้องขอตัวกลับก่อนนะครับ
# _, l' g# w4 z. m5 fจะได้ให้คุณสาวกับบีได้ดูแลพี่อ๊อดอย่างเต็มที่ ถ้ามีอะไรขาดเหลือบอกผมได้ตลอดเวลาเลยนะครับ"
0 U5 w/ W% d. F! j. n6 v
: D/ [" s( s* q' h6 C% b"ขอบคุณอีกครั้งนะคะ เดินทางปลอดภัยค่ะ" สาวเอ่ยส่งด้วยรอยยิ้มขอบคุณ
6 e2 w3 ^* `. M# gบานประตูห้องพักฟื้นปิดลงอย่างแผ่วเบา ทิ้งให้เหลือเพียงอ๊อด สาว และบี อยู่ด้วยกันภายในห้อง...2 @% s5 A( t7 B, K; Q) q
1 W' L' }- g, h! G5 f: kอ๊อดมองดูภรรยาที่กำลังจัดแจงข้าวของและคอยเช็ดเหงื่อให้เขาด้วยความเป็นห่วง
' c0 U* w1 H G, j: _4 dสลับกับมองบี หลานชายที่ยืนอยู่ข้างเตียง ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอุ่นและปลอดภัย
& x$ B& N/ G5 ?/ I5 |# i2 F* ]2 |3 P1 sกลับมีความหวาดกลัวสายหนึ่งแล่นพล่านขึ้นมาบีบรัดหัวใจของอ๊อดจนแทบหายใจไม่ออก) a0 W% e& c. H0 m- i
เขารู้ดีว่าไอ้มิ้นต์ไม่ใช่คนที่จะยอมจำนนง่ายๆ 0 A# F# B' `' ~# H5 Y9 i2 T) h
หากหมาจนตรอกอย่างมันปล่อยคลิปเสียงต่อรองหนี้หรือคลิปฉาวเหล่านั้นหลุดมาถึงมือ สาว
/ K6 _1 d" Q8 gทุกอย่างที่เขาพยายามประคับประคองมาทั้งชีวิตจะต้องพังทลายลงในพริบตา
7 b9 i8 V; W6 H1 Oอ๊อดกลัวเหลือเกินว่า "บ้าน" หลังนี้จะแตกสลาย กลัวว่า บี จะต้องพลอยรับตราบาป
+ X' R; N) A. E" L9 U/ S2 Q) K6 eและมองหน้าคนในครอบครัวไม่ติดอีกต่อไป... และเหนือสิ่งอื่นใด 7 D& S. n( `; v& V% W' L! Y
เขากลัวว่าหากความจริงทั้งหมดถูกเปิดขึ้นมาเมื่อไหร่
# J9 ]- u: Q3 C1 j4 h# Vเขาอาจจะไม่มีโอกาสได้เห็นหน้า ภาณุ กุญแจอีกดอกที่เพิ่งไขเปิดหัวใจของเขาได้ไม่ทันไร อีกเลยตลอดชีวิต
5 P" f' f. z: r' R& q: y/ Q4 z- t
: i% H& X) e* U$ [* X% T5 I$ s...................................... เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งขึ้น ชื่อบุคคลเป็นชื่อสมมุติ ผิดพลาดประการใดขอโทษล่วงหน้าด้วยนะครับ
% o9 K Q2 s% u' \( Y6 }/ f
6 z8 T2 h* {7 i- f
( U* n) v# g; y4 U! u9 i |
|