ลงทะเบียน2026-5-31
ล่าสุด2026-11-21
วันเกิด2004 ปี 2 เดือน 16 วัน
ส่วนสูง180
น้ำหนัก50
ลักษณะทางเพศรุกเท่านั้น
มหาลัยซีเนียร์
- กระทู้
- 30
- ตอบกลับ
- 0
- พลังน้ำใจ
- 1172
- Zenny
- 1432
- ออนไลน์
- 341 ชั่วโมง
|
**ณ มหาวิทยาลัยชื่อดัง**
8 D6 Y) c& O) s: f0 |* D" p5 H1 `) \8 I) s4 @, l: c/ D* u( F
2 \% B2 c/ j3 ^เสียงตะโกนด่าทอและเสียงหมัดกระทบเนื้อดังลั่นอยู่บริเวณหลังอาคารเรียนรวม กลิ่นเหงื่อและกลิ่นคาวเลือดจางๆ อบอวลไปทั่วบริเวณ **สิงห์** ยืนหอบหายใจแรง เสื้อช็อปสีเข้มของเขาหลุดลุ่ย เผยให้เห็นแผงอกและกล้ามท้องซิกแพคที่แน่นตึงจากการออกกำลังกายหนักและผ่านการปะทะมาอย่างต่อเนื่อง ใบหน้าคมเข้มของเขามีรอยเลือดซึมที่มุมปาก แต่ดวงตากลับฉายแววพยศและไม่ยอมคนอย่างถึงที่สุด
9 W* ^; b' u6 |& _
) w. M9 F& }) |( v7 U( K! x"หยุดเดี๋ยวนี้!" เสียงเรียบต่ำแต่ทรงอำนาจดังขึ้นจากด้านหลัง
8 y8 J6 j( f: Y! Q& T8 F
# b& T3 n) U/ M& P- j+ B% ~สิงห์ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะแค่นยิ้มร้าย เขาหันไปมองผู้มาใหม่ **อาท** เดินเข้ามาด้วยท่าทางสง่างามในชุดนักศึกษาที่ระเบียบจัดทุกระเบียดนิ้ว ใบหน้าหล่อเหลาดูนิ่งสนิทเหมือนรูปสลัก แต่ดวงตาคมกริบนั้นกลับเต็มไปด้วยความกดดันที่ทำให้คนรอบข้างต้องก้มหน้า* C- q. e, \. X0 y# s( f
) `! G- m- S }+ W0 Y/ {"กูบอกให้หยุดไง สิงห์" อาทเดินเข้ามาใกล้ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงของเขาขัดกับบรรยากาศเถื่อนๆ ตรงนี้อย่างสิ้นเชิง "มึงสร้างเรื่องอีกแล้วนะ"
3 ?1 `6 b0 t @4 @7 a
7 l ~& P5 E/ ^0 X4 `5 W- `"แล้วมึงจะทำไมวะ? ไอ้ประธาน?" สิงห์ถ่มน้ำลายลงพื้นอย่างไม่แยแส "มึงมีหน้าที่คุมกฎ แต่มึงไม่มีสิทธิ์มาสั่งกู"
) u$ e7 `: b' K$ c/ o! e0 s Y4 w! i
อาทขยับเข้าไปใกล้จนระยะห่างระหว่างทั้งคู่ลดน้อยลง สายตาของเขามองจ้องเข้าไปในดวงตาของนักเลงหนุ่มอย่างไม่ลดละ "มึงต้องรับผิดชอบสิ่งที่มึงทำ บอกมาว่าครั้งนี้มึงไปมีเรื่องกับใคร และทำไมมึงถึงคุมตัวเองไม่ได้สักที"9 C; ?8 J `% ^1 y8 m
9 W8 |+ G: Z& X7 ^! P7 D# f9 i
สิงห์ไม่ตอบ เขาเพียงแค่จ้องหน้าอาทกลับด้วยสายตาท้าทาย มุมปากกระตุกยิ้มกวนประสาท ก่อนจะเบือนหน้าหนีและเมินเฉยต่อคำถามของอาทอย่างสิ้นเชิง ความเงียบที่เต็มไปด้วยแรงกดดันระหว่าง 'ผู้คุมกฎ' กับ 'คนนอกคอก' ทำเอาคนรอบข้างแทบไม่กล้าหายใจ' R- T5 g( N8 |8 t4 ~8 R% o4 Y
7 ]& {# q) p7 h/ }$ R2 M---
) G0 q. T7 \# M; w
0 U5 }' j/ j+ o7 f+ n, L) C**เย็นวันนั้น ณ ร้านอาหารหรู**+ J* U5 L) b W/ }
" A5 U3 Q) J2 ^! N$ ?บรรยากาศในร้านอาหารดูหรูหราและเงียบสงบ แสงไฟสีส้มสลัวช่วยสร้างความรู้สึกผ่อนคลาย แต่มันกลับไม่ได้ช่วยให้ความตึงเครียดที่นั่งอยู่บนโต๊ะอาหารลดลงเลย
8 A, l7 w4 B7 w5 f( T6 ~9 e+ {
6 R+ d" [& F$ s5 @**อาท** นั่งตัวตรงอยู่ในชุดลำลองที่ดูดีและเนี้ยบไม่ต่างจากตอนอยู่ที่มหาลัย เขานั่งอยู่ข้างๆ **พ่อของเขา** ที่กำลังนั่งยิ้มแย้มอย่างมีความสุขอยู่กับ **ผู้หญิงวัยกลางคนที่ดูสง่างามและใจดี**' W8 h5 ^: `4 Z% _) ~! H Y
' l8 d) g- R1 A7 tแต่สิ่งที่ทำให้อาทต้องชะงักไปเล็กน้อย คือคนที่นั่งอยู่ข้างๆ! x9 ?# h0 e" G+ Y# a5 ? G* T$ i
% }8 U7 p; g% K, h2 D! U1 z**สิงห์** นั่งพิงเก้าอี้ด้วยท่าทางยโส เสื้อช็อปสีเข้มที่ใส่มาดูขัดกับบรรยากาศหรูหราของร้านอย่างสิ้นเชิง เขามองอาทด้วยสายตาหาเรื่องและเต็มไปด้วยความขยะแขยง ราวกับว่าการต้องมานั่งร่วมโต๊ะกับประธานนักศึกษาจอมบงการคือเรื่องที่น่ารังเกียจที่สุดในชีวิต0 m/ b9 v+ ?7 a
; Z( R" O9 ~. j! s I$ h c6 R
"เอาล่ะ ในเมื่อทุกคนมากันพร้อมหน้าแล้ว" พ่อของอาทพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มกว้าง "พ่อมีเรื่องสำคัญจะบอก... ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป อาทกับสิงห์จะต้องย้ายมาอยู่บ้านหลังเดียวกันนะ เพราะพ่อกับแม่ของสิงห์กำลังจะแต่งงานกัน เราจะได้เป็นครอบครัวเดียวกันเสียที"
m& Y6 v Z8 K3 @& ?7 k1 ^6 b( |8 L) c' p K& ?& h8 x
**"ฮะ!?"** สิงห์อุทานออกมาเสียงดังอย่างลืมตัว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความช็อกและไม่ยอมรับ
}/ `# L$ ^1 N( w8 e. a
! i1 D( \/ n0 I( R' z4 F) dอาทเองก็กำหมัดแน่นใต้โต๊ะ ดวงตาคมกริบสบเข้ากับดวงตาที่พยศของสิงห์ ความเงียบเข้าปกคลุมโต๊ะอาหารชั่วขณะ ก่อนที่สิงห์จะแค่นหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง
- P4 _+ n: v. l# L( m1 t9 h
. y$ { z6 n% V"ครอบครัวเหรอ?" สิงห์พึมพำเสียงต่ำ สายตาจ้องอาทอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ หลังจากกินข้าวเสร็จ ทั้งสองฝั่งจึงแยกย้ายกลับบ้าน
- i# `) A. ^7 n: H# m' K! o3 _/ P4 P7 ~1 z: D
& ^1 ]( ?# p) M# d) I
+ Z" A2 R# {+ _3 N- o7 Y; jวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ควรจะเป็นวันพักผ่อน กลับกลายเป็นวันที่เต็มไปด้วยความอึดอัด รถขนของหลายคันจอดเรียงรายอยู่หน้าคฤหาสน์หลังงามของครอบครัวอาท แม่ของสิงห์และสิงห์ช่วยกันขนย้ายข้าวของเข้ามาจัดสรรในบ้านใหม่ตามคำสั่งของพ่อและแม่ที่อยากให้ทุกอย่างลงตัวโดยเร็วที่สุด
- {7 h9 {/ u/ p" \ B$ `% B, A7 _! C+ `" w: j
หลังจากจัดการเรื่องของเสร็จสิ้น พ่อของอาทและแม่ของสิงห์ก็นั่งลงที่โซฟาตัวยาวในห้องนั่งเล่นเพื่อพักผ่อนและพูดคุยเรื่องงานแต่งงานที่กำลังจะมาถึง บรรยากาศดูเหมือนจะสงบสุข... ถ้าไม่ใช่เพราะร่างกำยำของ **สิงห์** ที่เดินดุ่มๆ เข้ามากลางห้องนั่งเล่นด้วยท่าทางไม่สะทกสะท้าน
9 S. ~6 Z' A* k! w: {
' t8 ?: F& s+ jสิงห์ไม่ได้นั่งลงข้างแม่ของเขา แต่กลับเดินตรงมาหยุดอยู่ตรงหน้า **อาท** ที่กำลังนั่งอ่านเอกสารสโมสรนักศึกษาอยู่บนเก้าอี้อาร์มแชร์อย่างสงบ สิงห์จ้องมองอาทด้วยสายตาเหยียดหยาม ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาอย่างแรง# R- x, d1 @& G! Z3 l$ f0 a
7 l' K( D9 o. l
"ครอบครัวเหรอ? เหอะ... มึงฝันไปเถอะสัส" สิงห์แค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ท่าทางพยศและกวนตีนของเขาดูชัดเจนยิ่งกว่าตอนอยู่ที่มหาลัยเสียอีก "อย่าคิดว่าการย้ายมาอยู่ที่นี่จะทำให้กูยอมก้มหัวให้มึงนะ ไอ้ประธาน"
+ @0 m; \+ Z; n) x% _; Z3 K4 L( q) G5 L9 R: J
อาทวางเอกสารในมือลงช้าๆ ใบหน้าหล่อเหลายังคงเรียบเฉย แต่นัยน์ตาคมกริบกลับวาวโรจน์ด้วยความโกรธที่ถูกท้าทายต่อหน้าผู้ใหญ่ เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับสิงห์ตรงๆ ด้วยสายตาที่กดดันจนคนมองต้องรู้สึกเสียวสันหลัง
2 X4 u, ^% `9 o% s2 y" v' y* ^# g, u" l* @7 m( G5 n8 \
"เออ... พยศไปเถอะสิงห์ มึงอยากทำตัวเป็นเด็กไม่รู้จักโตแค่ไหนก็เชิญ" อาทเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ "แต่จำใส่หัวมึงไว้... ในบ้านหลังนี้ กูจะไม่ยอมให้มึงทำตัวระยำจนพ่อต้องลำบากใจแน่ มึงจะได้รู้ซึ้งว่าการโดน 'คุมประพฤติ' ของจริงมันเป็นยังไง"
4 N( B( P% m7 [2 A, Z$ a- U2 \4 }4 h8 i- z' e
สิงห์กระตุกยิ้มร้าย "มึงจะทำเหี้ยอะไรกูวะ? ลองดูดิสัส"
% Q6 u" ]- O2 k$ e) ]$ J {% K F8 q5 i. K3 b( ~8 G: X
อาทไม่ได้ตอบโต้ด้วยคำหยาบคาย แต่มันคือสายตาที่บ่งบอกว่าเขากำลังหาวิธีดัดนิสัยสิงห์0 U/ y( r& `; A3 `& T( V" e
8 g% t/ U+ [) ?; `; Q) J) t% ?2 c: B
พ่อของอาทและแม่ของสิงห์ที่นั่งฟังบทสนทนาอยู่ไม่ไกล ต่างมองหน้ากันด้วยความกังวล ทั้งคู่เห็นแววตาของอาทที่ดูเผด็จการขึ้นกว่าปกติ และเห็นท่าทางพยศจนกู่ไม่กลับของสิงห์6 f& P T( R) _$ D
& K) D* D; z; r3 ?6 O*‘พระเจ้า... ขอให้พวกเขารอดพ้นจากสงครามครั้งนี้ไปได้ด้วยเถอะ’* ทั้งคู่ได้แต่ภาวนาในใจ เพราะรู้ดีว่าเมื่อไหร่ที่ "ผู้คุมกฎ" กับ "จอมขบถ" ต้องมาอยู่ใต้หลังคาเดียวกัน... ความพินาศย่อมตามมาอย่างแน่นอน1 [" b! w7 n0 n0 i; a& U. `
* W7 d2 B3 n' R2 g# U, ?
. g( E/ ?- B0 m% z, m& M G
: L( @3 y& I( O0 F# d7 u3 ~เช้าวันจันทร์มาเยือนพร้อมกับแสงแดดที่สาดส่องเข้ามาในบ้าน **อาท** ตื่นขึ้นมาตามเวลาปกติเหมือนทุกวัน เขาจัดการตัวเองจนเนี้ยบตั้งแต่หัวจรดเท้า เตรียมตัวจะออกไปมหาลัยในฐานะประธานนักศึกษาผู้สมบูรณ์แบบ ขณะที่เขากำลังจะเดินลงบันได แม่ของสิงห์ก็เดินออกมาด้วยสีหน้ากังวลเล็กน้อย( f+ ]4 U4 F! ~7 `* P& ^9 R2 E
. c- S! N5 O8 J"อาทลูก... รบกวนช่วยไปปลุกสิงห์ให้หน่อยได้ไหมจ๊ะ? แม่ปลุกเท่าไหร่ก็ไม่ตื่นเลย กลัวจะไปเรียนสาย" แม่ของสิงห์เอ่ยขอร้องด้วยความเกรงใจ% V5 _0 o, y7 s [0 s
j1 k' X/ |6 g"ครับแม่ เดี๋ยวผมจัดการให้" อาทตอบรับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่ในแววตากลับมีความนัยบางอย่างซ่อนอยู่
7 B6 C, p2 f4 i" m
" N9 Z- ], T$ N: T8 i4 Y3 eอาทเดินตรงไปยังห้องนอนของสิงห์ เขากระชากประตูเปิดออกโดยไม่เคาะ สิ่งแรกที่เห็นคือร่างกำยำของสิงห์ที่นอนแผ่หลาอยู่บนเตียง กลิ่นเหงื่อจางๆ และความยุ่งเหยิงของผ้าปูเตียงบอกให้รู้ว่าเจ้าของห้องกำลังจมดิ่งอยู่ในห้วงนิทราอย่างไม่สนใจโลก
; B q5 Q3 s+ d8 e; R7 V2 J. C; D# V, v6 S% w2 }
อาทเดินเข้าไปใกล้เตียง สายตาคมกริบเหลือบไปเห็นนาฬิกาปลุกดิจิทัลที่วางอยู่บนพื้นข้างเตียง มันดับสนิท... เขาเดาได้ทันทีว่าไอ้ตัวแสบนี่คงจะเอื้อมมือมาควานหาแล้วกดปิดมันทิ้งอย่างรำคาญตอนที่กำลังสะลึมสะลือ
5 @" f8 X7 ^; I9 `4 h0 d x. {) @. m3 s8 A8 c: g5 B
*‘หึ... อยากเล่นแบบนี้ใช่ไหมสัส’* อาทกระตุกยิ้มที่มุมปาก- ?% x. a- L* Y$ V- E5 p6 ]. G1 X& x
/ I: ^& u$ d( x5 n3 j9 J
แทนที่จะปลุกด้วยการตะโกน อาทกลับก้มลงหยิบนาฬิกาปลุกเรือนนั้นขึ้นมา แล้วเดินไปวางไว้บนโต๊ะหัวเตียงที่อยู่ใกล้กับใบหน้าของสิงห์ที่สุด เขาตั้งเวลาปลุกใหม่ทันที... และตั้งให้มันร้องแบบ **'ต่อเนื่อง'** ไม่หยุดจนกว่าจะมีการกดปิด
. y5 F. u- ~# ^! P/ t; z: q' R8 V5 l) c7 l9 }, @0 U' j
**ตื๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!**
, P' C* Z! K* q! r! I! W: p2 P" ~- _, k. l" y9 ~1 A5 v4 f0 [; h
เสียงนาฬิกาปลุกแผดสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้อง สิงห์สะดุ้งเฮือก ร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อขยับยุกยิกด้วยความหงุดหงิด เขาพยายามขยี้ตาและควานหานาฬิกาปลุกอย่างบ้าคลั่ง มือหนาปัดป่ายไปตามผ้าปูเตียงและหัวเตียงเพื่อจะหาต้นตอของเสียงที่ทำลายความสุขในการนอนของเขา5 j" u+ Z& ]1 u0 j8 r; e
4 B7 ?! f- g" n5 U. \
"ไอ้เหี้ยเอ๊ย... เงียบดิสัส! ปิดไหนวะ!" สิงห์สบถเสียงพร่า พยายามนัวเนียหาทางปิดเสียงนั้น แต่มือเขากลับควานหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ เพราะนาฬิกาปลุกไม่ได้อยู่ที่เดิมอีกต่อไปแล้ว" U- l4 g0 `3 q. i1 J( e
5 B% m I9 P3 }/ y b
ในขณะที่สิงห์กำลังจะคลั่งตายเพราะเสียงรบกวน เขาก็ต้องชะงักเมื่อเห็นเงาร่างสูงใหญ่ของอาทยืนกอดอกมองเขาอยู่ข้างเตียงด้วยสายตาเย็นชา... และที่สำคัญที่สุด1 w$ f7 q# ~* D/ f9 F9 O5 h9 D
5 }; p! y3 U p9 m9 J' o- A: c**นาฬิกาปลุกที่กำลังแผดเสียงดังก้องอยู่นั้น... มันอยู่ในมือของอาท!**9 \- d" V! ~; R9 q9 A: |
0 T' e9 l. @# H u( U
อาทถือนาฬิกาปลุกไว้ในมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างกอดอกมองดูสภาพที่ดูไม่ได้ของสิงห์อย่างผู้ชนะ
. _6 W( U4 a; h4 t! e+ E* u, [/ c% H `
"ตื่นได้แล้วสิงห์" อาทเอ่ยเสียงเรียบ "หรือจะให้กู 'ปลุก' ด้วยวิธีอื่น?"
4 K8 Y, }) V, [
, G; p' p1 ]. q/ L- a* H* m: b7 J4 f# d% e& p- [2 c+ h
"เหี้ยไรของมึงเนี่ยอาท! วุ่นวายฉิบหาย!" สิงห์สบถลั่น พลางยันตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียง สภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อยืดสีดำที่เขาสวมอยู่เลิกขึ้นจนเห็นซิกแพคแน่นๆ ที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจางๆ จากการใช้ชีวิตสุดเหวี่ยง "มึงจะกวนตีนกูทำไมวะ แค่ปลุกเฉยๆ ไม่เป็นเหรอสัส?"$ @: _4 b4 d8 C; ~# f G
3 A, Q& \3 W3 S [$ H# R% ]
อาทไม่ได้สะทกสะท้านกับคำด่า เขาเพียงแค่ลดนาฬิกาปลุกลงแล้วมองสิงห์ด้วยสายตาเรียบเฉย "แม่มึงบอกให้กูมาปลุก มึงจะเล่นตัวทำเหี้ยอะไรนักหนา ตื่นแล้วก็ไปแต่งตัวซะ อย่าให้กูต้องพูดซ้ำ"
2 R3 F' A3 C$ G) l7 ]+ b4 m! O6 T1 r: @& _
"เออ! รู้แล้วสัส บ่นเป็นพ่อเลยมึงอ่ะ" สิงห์บ่นงึมงำอย่างหัวเสีย พลางคว้าผ้าขนหนูเดินกระแทกไหล่อาทออกไปทางห้องน้ำ ทิ้งไว้เพียงกลิ่นอายความขัดแย้งที่ยังไม่จางหาย
/ i) k9 j/ C2 o0 K" N
* C, p/ V% C* [$ {หลังจากที่ทั้งสองคนจัดการตัวเองเสร็จและกำลังจะก้าวออกจากบ้าน แม่ของสิงห์ก็เดินเข้ามาหาอาทด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เธอขยับเข้ามาใกล้แล้วลดเสียงลงเหมือนมีเรื่องไม่สบายใจอย่างหนัก9 t2 D; ]7 p# ?/ N) \4 a
& s& d7 n+ \, |* o6 n
"อาทลูก... แม่ขอคุยด้วยแป๊บหนึ่งได้ไหมจ๊ะ?" เธอถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย "แม่มีเรื่องอยากให้ลูกช่วย... ช่วยดูสิงห์ให้แม่หน่อยได้ไหม?"2 p- s- T4 H4 d8 x' G( m
, {' {. O& f9 V: K
อาทชะงักไปเล็กน้อย "ครับแม่?"
8 [) D; s5 i% j
0 @9 D. o. g, s/ {/ x( e: c"แม่เห็นสิงห์เจ็บตัวกลับมาบ้านบ่อยเหลือเกิน" แม่ของสิงห์พูดพลางถอนหายใจ "แม่ไม่โอเคเลยลูก พยายามถามเขาก็ไม่ยอมตอบ ถามอะไรก็เมินแม่ตลอด" เธอหันไปมองสิงห์ที่ยืนเช็กความเรียบร้อยของตัวเองอยู่ไม่ไกล "เมื่อก่อนสิงห์ไม่ใช่คนแบบนี้เลยลูก เขาเคยเป็นเด็กที่น่ารักและเรียบร้อยกว่านี้มาก... ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาเปลี่ยนไปเป็นแบบนี้"
/ `) M! r b5 R* X$ q
* t9 ^8 Q/ U" Y' G" Z6 N' pอาทมองไปที่สิงห์ที่ทำเป็นไม่ได้ยินบทสนทนา แววตาของสิงห์ยังคงดูแข็งกร้าวและไม่ยอมคนเหมือนเดิม *‘คุณแม่ครับ... ลูกชายแม่ก็เมินผมเหมือนกันนั่นแหละ’* อาทคิดในใจอย่างเหนื่อยหน่าย แต่เมื่อเห็นความกังวลที่แท้จริงในดวงตาของผู้ใหญ่ เขาก็เลือกที่จะเก็บความรู้สึกนั้นไว้
( R+ e4 S' d* x m3 e9 U9 t$ V
1 D% y4 r8 l( V2 z. ~, u"ครับแม่... เดี๋ยวผมจะช่วยดูให้ครับ" อาทตอบรับด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและสุภาพ. A" B/ A7 l" k/ r
. V, F$ X5 ] `# I$ ~เมื่อความตึงเครียดในบ้านเริ่มคลี่คลายลงชั่วคราว พ่อของอาทก็เดินออกมาพร้อมกุญแจรถ "เอาล่ะๆ จะไปมหาลัยกันแล้วใช่ไหม เดี๋ยวพ่อขับรถไปส่งเอง ทั้งสองคนนั่นแหละ": l* _& r1 h% q5 ?6 i, j
4 i" m: I, G0 ?4 u" o/ t. a9 o+ aบรรยากาศภายในรถของพ่ออาทเงียบงันอย่างน่าประหลาด สิงห์นั่งกอดอกมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยท่าทางไม่พอใจ ส่วนอาทนั่งตัวตรงสงบนิ่งอยู่ข้างๆ แม้จะดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ในหัวของอาทกำลังเริ่มวางแผน... เขาจะ 'ดู' สิงห์ตามที่แม่ขอได้ยังไง ในเมื่อไอ้เด็กนี่มันพร้อมจะพยศใส่เขาตลอดเวลา" z9 `9 u% M: V
" L, b8 Y0 t& X8 X4 @+ |7 h2 {( j) Y- D
& @, k7 Q+ G( a; U6 s6 f
หลังจากลงจากรถของพ่อ อาทเดินก้าวเข้าสู่เขตมหาวิทยาลัยด้วยบุคลิกที่สง่างามตามปกติ แต่พอเขาหันกลับไปหวังจะมองดูว่าไอ้ตัวแสบจะเดินตามมาเข้าเรียนหรือเปล่า เขาก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็น **สิงห์** เดินแยกออกไปทางประตูหลังมหาลัย ไม่ได้มุ่งหน้าไปยังตึกเรียนเหมือนคนอื่นๆ; H7 _: |7 h: f" |
! \& b. F2 A, p. i"เหี้ยเอ๊ย... จะไปไหนของมันอีกวะ" อาทกุมขมับ รู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยดี เขาตัดสินใจจะเดินตามไปสืบดูว่าไอ้เด็กนี่มันแอบไปมุดหัวอยู่ที่ไหน
$ J$ L0 S2 y8 n4 }" e' N7 V$ V( I$ a$ ^
อาทเดินตามสิงห์ไปตามทางเดินที่เริ่มลับตาคน แต่ทว่าจังหวะที่เขากำลังจะเดินเลี้ยวเข้าซอยข้างตึก สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้ต้องหยุดชะงัก... เด็กนักศึกษาปีหนึ่งคนหนึ่งกำลังยืนตัวสั่นเทา ถูกนักเลงท่าทางน่ากลัวสองคนยืนล้อมหน้าล้อมหลัง หนึ่งในนั้นกำลังกระชากกระเป๋าตังค์ของเด็กคนนั้นออกมา
6 g! p% E/ l0 z7 t% [2 a* f
4 k+ }% L, W5 H$ h"เฮ้ย! หยุดนะเว้ย!" อาทตะโกนออกไปตามสัญชาตญาณของคนที่มีระเบียบวินัย เขาเดินเข้าไปขวางหน้าทันที" v. K q- ]4 d
! p6 _7 [6 _0 }- k" `9 m
นักเลงคนหนึ่งหันมามองอาทด้วยสายตาหงุดหงิด "มีไรวะไอ้หน้าหล่อ? อย่ามายุ่งเรื่องของพวกกู"
3 |. a0 I5 w. s7 s# _9 ^
: B, e& Z' j$ s8 p"อย่ามารีดไถเงินแบบนี้ มันผิดกฎหมาย" อาทพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด แม้ในใจจะเริ่มรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัย
/ G U* I' H' ~, \/ h+ z
& `3 ]7 f4 f9 F) ]"มึงอยากลองดีเหรอวะ!" นักเลงอีกคนพุ่งเข้ามาผลักอาทอย่างแรงจนร่างของเขาปลิวไปกระแทกกับกำแพงปูน **"อั๊ก!.."** อาทร้องออกมาด้วยความจุก ร่างกายที่ดูดีแต่ไม่ได้ฝึกการต่อสู้มาโดยตรงทำให้เขาเสียหลักจนตัวสั่นด้วยความตกใจและเจ็บปวด& B7 L& k! X* z" K/ F5 x0 D
) F; O( ~6 {; \5 p: ]8 Bในจังหวะที่นักเลงคนหนึ่งเงื้อหมัดขึ้น เตรียมจะซัดเข้าที่ใบหน้าของอาทที่กำลังเสียขวัญ...
" M I: K; f; W. n/ |/ C* s
& h$ t! y) ?. K( ^( ^- Q**"หยุดนะเว้ย ไอ้สัส!!!"**
: K. z; B3 P1 C- ^- ~( c& {- a9 i* O+ }" Z: P
เสียงตะโกนอันคุ้นเคยดังสนั่นมาจากด้านหลัง พร้อมกับร่างกำยำของ **สิงห์** ที่พุ่งเข้ามาเหมือนสัตว์ป่า สิงห์เหวี่ยงหมัดเข้าใส่ใบหน้าของนักเลงคนแรกอย่างจังจนมันหน้าหันล้มลงไปกองกับพื้น+ y, Z+ Q" ~/ v p* g
, i( c! K3 K0 T
"สิงห์! มึง..." อาทอุทานออกมาด้วยความตกใจ- `) s, ~+ K9 g" r6 m7 \" x
9 f- u) t3 ]' Z5 d3 O9 x2 l& qแต่ทว่า สิงห์ยังไม่ทันได้ตั้งตัว นักเลงอีกคนที่เหลืออยู่ก็อาศัยจังหวะที่สิงห์กำลังย่ามใจ พุ่งเข้าใส่ด้วยความรวดเร็ว มันไม่ได้ชกที่หน้า แต่กลับ **กระแทกหมัดเข้าที่กลางซิกแพค** ของสิงห์อย่างจัง!
8 h2 v5 Z4 T8 P o1 Y% f0 b1 Y5 ~5 l% K2 I
**"อั๊ก..!"** สิงห์ครางออกมาด้วยความเจ็บปวด ร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแข็งแกร่งของเขากระตุกวูบ ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วช่องท้องจนเขาต้องก้มตัวลงขยี้ความเจ็บนั้นไว้$ Z* \. { t7 `! B1 _3 W! c" p" e% L
% V: [" r, t" W, J/ r( y8 d
อาทที่เพิ่งตั้งสติได้ มองดูภาพตรงหน้าด้วยหัวใจที่เต้นรัว ทั้งโกรธ ทั้งตกใจ และเริ่มรู้สึกถึงความสัมพันธ์ที่มันซับซ้อนขึ้นทุกที เมื่อเห็นว่าสิงห์กำลังปกป้องตน2 l; \7 C% H! @ y! \
4 p+ [6 G4 ` G/ w' T) q+ G2 R1 y# |) }1 _. b
ความเจ็บที่ท้องทำให้อารมณ์ของสิงห์พุ่งขึ้นสูงยิ่งกว่าเดิม แทนที่จะถอย เขากลับคำรามออกมาเหมือนสัตว์ป่าที่ถูกรบกวนถิ่น สิงห์พุ่งเข้าใส่พวกนักเลงทั้งสองคนอย่างบ้าคลั่ง หมัดหนักๆ ของเขาอัดเข้าที่หน้าและลำตัวของพวกมันอย่างไม่ยั้งมือ
- O/ T! W7 L& i! h- S& h# k/ e) Z! }, P' t7 T2 A M
แต่พวกนักเลงก็ไม่ใช่กระจอก พวกมันอาศัยจังหวะที่สิงห์กำลังคึกสู้สวนกลับด้วยไม้หรือหมัดเข้าที่จุดสำคัญหลายครั้ง ทั้งหมัดและลูกเตะที่เข้าเป้าทำให้สิงห์เริ่มเสียจังหวะ เลือดซึมออกมาจากมุมปากและรอยช้ำเริ่มปรากฏตามร่างกายกำยำ เมื่อเห็นว่าสู้ไปก็อาจจะเจ็บตัวหนักกว่าเดิม พวกนักเลงจึงตัดสินใจชักแม่เหล็กหนีหายไปในซอกตึก
, ?' a( l5 c+ x) u+ B. o! ?( t& z% {, r( p" F
อาทที่เพิ่งตั้งสติได้รีบก้าวเข้าไปหา "สิงห์! มึงเป็นไงบ้าง? เจ็บตรงไหนมั้ย—"
. Z0 i, B; a5 ? F% E7 Q0 ?- x+ z* s: V
**"มึงมาทำเหี้ยอะไรตรงนี้วะ!?"** สิงห์ตวาดกลับมาทันที เสียงของเขาเต็มไปด้วยความหงุดหงิดและอารมณ์ที่คุกรุ่น ใบหน้าที่เคยดูพยศตอนนี้กลับดูบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดและอารมณ์ที่ปนเปกัน "กลับเข้ามหาลัยไปเลยไป๊! อย่ามายุ่งกับกู!"
) \' H) o* x6 K" X1 o5 r7 j' J) r( q& [9 u
อาทอ้าปากค้าง "แต่เมื่อกี้มึง—", O6 \$ Y( h; p5 g& \
( T8 {: b8 x2 Z
ไม่ทันที่อาทจะได้พูดจบ สิงห์ก็สะบัดหน้าเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้อาทยืนอยู่ตรงนั้นท่ามกลางความสับสน อาทพยายามจะตามไป แต่เขาก็ต้องหันไปจัดการกับเด็กนักศึกษาที่ยืนตัวสั่นอยู่ก่อน
; |# s& g. H0 F W3 W
/ ?$ _) A W4 _3 h- Y; T6 n+ Q"ขอบคุณครับพี่อาท... ขอบคุณจริงๆ ครับ" เด็กคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ "แต่... พี่คนนั้นเขามาช่วยผมอีกแล้ว"
m' Y2 K0 }, y. C
' w/ D+ R4 u: O w, ]$ tอาทชะงัก "หมายความว่าไง?"
% C: K! S$ q6 r, A5 M, k
% R4 \8 b& r: y$ c% m) i1 ~"ก็พี่คนเมื่อกี้ไงครับ... เขาเคยช่วยผมไว้ครั้งก่อนตอนที่ผมโดนพวกนักเลงหาเรื่อง" เด็กคนนั้นตอบ "เขาเป็นคนแบบนี้แหละครับ ชอบมาช่วยคนอื่นแบบเงียบๆ"
. J1 f6 V% N, i/ {3 e" P
$ V/ ?, I/ s- I rคำพูดนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจของอาท *'สิงห์เนี่ยนะ... ช่วยคนอื่น?'* ภาพลักษณ์นักเลงหัวไม้ที่ชอบหาเรื่องคนไปทั่วขัดแย้งกับสิ่งที่เด็กคนนี้พูดอย่างสิ้นเชิง อาทตกใจจนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ ความรู้สึกบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ—ความสงสัย ความรู้สึกผิด และความเข้าใจที่เริ่มเปลี่ยนไป( B" x% Y, O0 O; [& Q% y
& D# z7 w6 e# Q# O2 j& Vอาทอยากจะวิ่งตามสิงห์ไปเพื่อถามให้รู้เรื่อง เพื่อจะบอกว่าเขาเห็นแล้วว่าสิงห์ช่วยเขาไว้ แต่เขาก็รู้ดีว่าถ้าตามไปตอนนี้ สิงห์คงจะยิ่งเกลียดเขามากขึ้นไปอีก สุดท้ายอาทจึงได้แต่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง ก่อนจะจำใจเดินกลับเข้ามหาลัยด้วยหัวใจที่หนักอึ้งและคำถามมากมายที่ยังไม่มีคำตอบ
* m3 [6 g& ~2 w! b6 \1 M& c6 H' L P9 R& ]. s9 f7 \
5 N+ n8 O# U0 G+ P! G8 G
บรรยากาศในบ้านช่วงเย็นเงียบสงัดจนน่าอึดอัด **อาท** นั่งรออยู่ที่ห้องนั่งเล่น สายตาของเขาจดจ้องไปที่ประตูบ้านอย่างไม่วางตา จนกระทั่งเสียงเปิดประตูดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของ **สิงห์** ที่อยู่ในสภาพดูไม่ได้ เสื้อยืดสีดำตัวโปรดขาดวิ่นจนเห็นแผ่นอก รอยช้ำและเลือดซึมตามใบหน้าคมเข้ม- S0 Y' U6 z- }" F# T) m' `
. U: e+ ?# V8 L6 o) @7 n
อาทลุกขึ้นยืนทันที เขาเดินตรงเข้าไปหา "สิงห์... มึงไปโดนอะไรมา ทำแผลก่อนเถอะ"6 {: D; Y& c& }3 [
( |, |3 J* V5 A' W3 t/ L+ v
สิงห์ปัดมืออาทออกอย่างแรง ใบหน้าบูดบึ้ง "กูทำเองได้ มึงอย่ามายุ่งกับกูสัส!" เขาพยายามจะเดินเลี่ยงผ่านไป แต่ครั้งนี้อาทไม่ยอมถอยเหมือนทุกครั้ง9 D9 h9 `3 A2 n: _
( r. J2 Y5 |4 S3 |: [
**ปึก!** @& e5 Z+ g3 i
# Z& `& x+ T3 q5 G1 s( D
อาทใช้แรงทั้งหมดที่มีผลักร่างกำยำของสิงห์ให้ลงไปนั่งบนเก้าอี้กลางห้องอย่างแรง จนสิงห์เสียหลัก "เหี้ย! มึงทำเหี้ยอะไรของมึงวะอาท!" สิงห์ตวาดลั่น พยายามจะลุกขึ้นมาอาละวาดต่อ
2 C# y5 y4 y: C/ u" S' Z
( x, E6 h3 ]+ ^( G, Lแต่อาทกลับจ้องสิงห์ด้วยสายตาที่นิ่งสนิท แต่มันกลับแฝงไปด้วยความกดดันและอำนาจที่น่ากลัว เป็นสายตาแบบที่สิงห์รู้ดีว่า... *'ถ้าขัดขืนตอนนี้ เรื่องมันจะไม่จบแค่การเถียงกัน'*
: i6 j6 Z! L7 c7 U( S# T3 `$ @. f, y9 \$ F2 N* ?3 z& A5 f
"กูบอกว่าจะทำให้... นั่งลง" อาทพูดเสียงต่ำและเด็ดขาด. t% g$ Z0 O* F6 ^
! v0 \3 m1 L+ G$ K1 B+ K
สิงห์ที่กำลังจะอ้าปากด่าถึงกับชะงัก เมื่อสบเข้ากับสายตาที่ดู 'ไม่โอเค' ของอาท มันไม่ใช่สายตาที่ดุดันแบบโกรธแค้น แต่มันคือสายตาของคนที่เป็นห่วง ความเงียบเข้าปกคลุมห้องชั่วขณะ ก่อนที่สิงห์จะยอมนั่งลงเงียบๆ อย่างเสียไม่ได้ พลางพึมพำด่าในลำคอเบาๆ
2 b& w/ s9 S' u+ C6 q; p5 U2 Z2 N5 z9 S* E$ o- ?0 X( `
"ถอดเสื้อออก" อาทสั่งสั้นๆ: u- q; Y5 }8 j, K- A
" ] G1 t F A9 ]
สิงห์มองหน้าอาทอย่างกวนตีน "มึงจะดูกล้ามกูหรือไง?" แม้ปากจะเก่ง แต่เมื่อเห็นสายตาที่ยังคงนิ่งเฉยของอาท เขาก็ถอนหายใจอย่างขัดใจแล้วกระชากเสื้อที่ขาดรุ่งริ่งออกทิ้งลงข้างตัว% e @+ g: M$ b- e
2 L& a4 |: Y7 Zทันทีที่เสื้อหลุดออกไป ร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อของสิงห์ก็ปรากฏแก่สายตาอาท แสงไฟในห้องตกกระทบลงบน **'ซิกแพค'** ที่เรียงตัวสวยงามและแน่นตึง ผิวสีเข้มมีรอยฟกช้ำสีม่วงคล้ำจากการโดนหมัดและลูกเตะกระแทกเข้าที่หน้าท้องและสีข้าง รอยแผลสดบางจุดทำให้เห็นความชัดเจนของกล้ามเนื้อหน้าท้องยิ่งขึ้นไปอีก
/ V0 D8 j" b8 a5 q# R/ y/ i0 c; I& L" ]
อาทรู้สึกถึงความร้อนที่แล่นขึ้นมาบนใบหน้าจนหน้าแดงระเรื่อ เขาพยายามคุมลมหายใจให้ปกติขณะที่จ้องมองแผ่นอกกว้างและลอนกล้ามเนื้อที่ขยับตามจังหวะหายใจหอบถี่ของสิงห์& c! d3 d. }& X8 ^6 d) d
% P$ Q$ g% t! G( ^
"เจ็บมากมั้ย..." อาทถามเสียงเบาลง พยายามรวบรวมสมาธิ ก่อนจะหยิบกล่องปฐมพยาบาลมาวางตรงหน้า แล้วเริ่มบรรจงแต้มยาลงบนรอยช้ำบนผิวเนื้อที่แข็งแกร่งนั้นอย่างเบามือ
& M, k& g9 }# E( W6 M' M9 z/ e0 d) P# I$ H& B1 h
"แค่นี้จิ๊บๆ ว่ะ มึงจะทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้" สิงห์พูดด้วยน้ำเสียงอวดดีตามนิสัย พยายามทำตัวให้ดูไม่สะทกสะท้าน ทั้งที่รอยช้ำบนหน้าท้องและซิกแพคนั้นเห็นชัดว่ามันเจ็บปวดขนาดไหน
4 l+ {- `9 u: z' G* w2 S% _/ Q" e
แต่อาทไม่ได้ตอบอะไร เขาตั้งใจทายาลงบนผิวเนื้อที่ร้อนผ่าวของสิงห์อย่างระมัดระวัง ทว่าในจังหวะที่อาทกดปลายนิ้วลงไปตรงรอยช้ำที่หน้าท้องของสิงห์เพื่อทายาให้ทั่ว...
/ s P% F' }5 q
/ s- v/ L+ c& V: G**"โอ๊ย!... อ๊ะ.. อืออ.."**+ i5 u @1 Z, `
1 Y+ m' J$ j2 h5 F, `สิงห์สะดุ้งเฮือก ร่างกายกำยำกระตุกวูบ แต่เสียงที่หลุดออกมาจากลำคอของสิงห์มันไม่ได้ดูเหมือนคนเจ็บปวดธรรมดา แต่มันกลับฟังดู **'กระเส่า'** และสั่นพร่าอย่างประหลาด เหมือนคนกำลังพยายามกลั้นอารมณ์บางอย่างเอาไว้! |1 w: I7 L& q' n5 H8 B
! j0 {* T2 \ y4 B5 @อาทชะงักกึก หัวใจเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมาข้างนอก เขาเงยหน้าขึ้นมองสิงห์แวบหนึ่ง เห็นใบหน้าของคนตรงหน้าที่มีเหงื่อซึมและแววตาที่ดูเลื่อนลอยอย่างบอกไม่ถูก อาทรู้สึกเหมือนกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านปลายนิ้วที่กำลังสัมผัสผิวเนื้อแน่นๆ นั้น
5 C* a* \$ \. J( k: |
1 O+ T. ]- Q2 n! `"เสร็จ... เสร็จแล้ว แค่นี้นะ!" อาทรีบพูดตัดบท เสียงของเขาสั่นอย่างเห็นได้ชัด เขาคว้ากล่องปฐมพยาบาลแล้วรีบเดินจ้ำอ้าวเข้าห้องตัวเองไปทันทีโดยไม่หันกลับมามอง% {1 _! s4 q8 U0 K' ^3 F# J, B$ l
+ N6 ]/ j4 M( J
สิงห์นั่งค้างอยู่บนเก้าอี้ ทำหน้างงงวย "เอ้า... ไอ้เหี้ยนี่ มันรีบไปไหนของมันวะ? " สิงห์บ่นอุบ พลางเอามือลูบหน้าท้องตัวเองเบาๆ ด้วยความรู้สึกแปลกๆ ที่ยังตกค้างอยู่7 [% F3 K$ D5 R) {6 j
. i. {7 E. H2 g v% w' E
**ในห้องนอนของอาท**% p+ N" e) b0 H! i8 F9 k
, \: i0 V/ w0 e- J6 a
ทันทีที่ปิดประตูลง อาทก็พิงหลังเข้ากับบานประตู ลมหายใจหอบถี่เหมือนคนเพิ่งไปวิ่งมาราธอนมา เขาพยายามสลัดภาพกล้ามเนื้อแน่นๆ และเสียงครางกระเส่าของสิงห์ออกจากหัว แต่มันยิ่งทำให้เขารู้สึก...
/ J# N0 q( k, z* {3 ?
5 `, }- S5 s3 {/ ?. v* A4 g+ S**"เชี่ย... ควยเอ๊ย!"** อาทสบถออกมาเสียงดังลั่นเมื่อเขารู้สึกถึงความคับแน่นที่เป้ากางเกง6 W( e2 p+ o" ~; R% V' P+ D
- s5 W* I+ H2 S7 p& l
เขาก้มลงมองตัวเองแล้วต้องขมวดคิ้วด้วยความสับสน "เป็นเหี้ยอะไรของกูเนี่ย!? ทำไมอยู่ดีๆ ถึงแข็งขึ้นมาวะ!" อาทสบถด่าตัวเองอย่างหัวเสีย เขาพยายามนึกถึงเรื่องอื่น พยายามด่าความดื้อรั้นของสิงห์ในหัวเพื่อดับอารมณ์ แต่มันกลับยิ่งทำให้เขานึกถึงสัมผัสของผิวเนื้อที่เขาเพิ่งแตะไปเมื่อครู่' A0 D( V5 x9 W& B0 ^9 C: R
, W V' g7 h6 A5 S4 u- \อาทได้แต่บ่นพึมพำกับตัวเองอย่างหงุดหงิด พยายามจัดการกับอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอย่างไม่เป็นท่า จนกระทั่งคืนนั้นผ่านพ้นไปพร้อมกับความว้าวุ่นใจที่ยังไม่จางหาย
: c7 m8 n; t+ N* ]
$ g! H: v' B( r6 L! D |
|