คุณครับ ไหนๆลูกเราก็เป็นเพื่อนกัน เรามารู้จักกันดีไหมครับ - ตอนที่1

zero_dice

    แสงแดดยามเช้าของเดือนมิถุนายนสาดแรงจนผมต้องหยิบแว่นกันแดดขึ้นมาสวม อากาศยังคงอบอ้าวแม้จะเข้าสู่ช่วงต้นฤดูฝน กลิ่นไอดินจางๆ ลอยมาตามลมพร้อมกับเสียงพูดคุยจ้อกแจ้กของเหล่านักเรียนที่หน้าประตูโรงเรียน

    ผมปรายตามองลูกชายคนเล็กที่กำลังวุ่นวายกับการประคองโมเดลโครงงานคณิตศาสตร์ในถุงกระดาษใบใหญ่ลงจากเบาะหลัง มินทำหน้ามุ่ยพลางฮัมเพลงเบาๆ ในลำคอ จริงๆ แล้วงานชิ้นนี้ต้องส่งเมื่อวานด้วยซ้ำ แต่เขาลืมเอามาส่ง ดีที่มินไปคุยกับอาจารย์จนเขาใจดีอนุโลมให้เขามาส่งงานวันนี้ได้

    “ระวังหน่อยมิน เดี๋ยวมันจะพังเอาซะก่อน”

    ผมเตือนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พลางเอื้อมมือไปช่วยพยุงฐานโมเดลที่ดูจะโอนเอนไปมา ลูกชายหันมายักคิ้วให้ผมหนึ่งที พร้อมรอยยิ้มกว้างที่ทำให้โลกทั้งใบดูสดใสขึ้นทันตา

    ผมหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ขณะที่รถเคลื่อนตัวไปจอดเทียบข้างเด็กหนุ่มร่างสูงโปร่งคนหนึ่งที่ยืนอยู่หน้าประตูโรงเรียน ภู เพื่อนสนิทของมินนั่นเอง ผมลดกระจกรถลงแล้วส่งยิ้มให้

    ภูยืนตัวตรงท่ามกลางแสงแดดยามเช้า ผมสีดำสั้นเรียบร้อยถูกหวีไว้ด้านข้างเล็กน้อย ชุดนักเรียนขาวสะอาดตายังรัดติดตามร่างที่เริ่มสูงโปร่งและมีส่วนเว้าส่วนโค้งของกล้ามเนื้อไหล่กับแขนที่เห็นได้ชัด ใบหน้ายังคงความเด็กเยาว์แต่คิ้วเข้มและดวงตาคมเริ่มเผยให้เห็นเค้าของความเป็นผู้ใหญ่ รอยยิ้มของเขาเปิดเผยและเป็นมิตร ฟันขาวเรียบ แก้มแดงระเรื่อเล็กน้อยจากความร้อน

    “สวัสดีครับลุงวิล!” ภูยกมือไหว้ผมพร้อมรอยยิ้ม น่าเอ็นดูเหมือนเดิม

    “ภู มาเช้าจังเลยนะ” ผมตอบไว้โดยรักษาโทนเสียงเอาไว้

    มินเปิดประตูรถก้าวลงมาพร้อมถุงกระดาษใบยักษ์ที่ดูจะหนักเอาเรื่องจนตัวเขาเอียงไปข้างหนึ่ง

    “อ๊าาาา หนักจัง”

    มินบ่นงุ้งงิ้งพลางปาดไรผม มินในชุดนักเรียนขาวที่พอดีตัว เผยให้เห็นไหล่บางและลำคอเรียวที่เริ่มมีเส้นกล้ามเนื้อเล็กๆ โผล่ขึ้นตามการเคลื่อนไหว ผิวขาวอมชมพูสะท้อนแสงแดด ดวงตากลมโตฉายแววขี้เล่น ริมฝีปากอิ่มกำลังบ่นพึมพำ ผมสีน้ำตาลอ่อนยุ่งเหยิงเล็กน้อยเพราะวิ่งมาจากรถ ท่าทางของเขาทั้งซุ่มซ่ามและมีเสน่ห์ในแบบวัยรุ่นที่เพิ่งเริ่มผลิใบ

    “ถือไหวมั้ยเนี่ยะ” ผมถามแกมหัวเราะเบาๆ ท่าทางของมินชวนทำให้คนรอบข้างหัวเราะเสมอ

    “เฮ้ยภู! มาช่วยถือหน่อยดิ หนักฉิบหาย” มินตะโกนเรียกภูให้มาช่วยพร้อมกับทำหน้ามุ่ย

    “พ่อครับ ขอบคุณที่มาส่งครับ”

    มินวางถุงลงแล้วไหว้ลาผม ภูก็ทำเหมือนกัน ก่อนทั้งสองจะเดินเข้าไปในโรงเรียนด้วยกันโดยภูช่วยคว้าหูหิ้วถุงใบนั้นมาถือไว้ครึ่งหนึ่ง เป็นภาพที่น่าเอ็นดู

    ผมมองตามแผ่นหลังของเด็กทั้งสองจนลับตา ก่อนจะเอนหลังพิงเบาะหนังนุ่มๆ หยิบแท็บเล็ตขึ้นมาตรวจสอบงานนำเข้าเฟอร์นิเจอร์จากอิตาลีที่เพิ่งส่งอีเมลมาแจ้งสถานะการขนส่ง ผมจมดิ่งอยู่กับตัวเลขและรายละเอียดวัสดุหินอ่อนอยู่พักใหญ่ จนกระทั่งเสียง ‘ก๊อก ก๊อก’ ที่กระจกรถด้านคนขับดังขึ้น

    ผมสะดุ้งเล็กน้อย รีบถอดแว่นกันแดดออกแล้วหันไปมอง

    ชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้น เขาสูงโปร่งแต่มีร่างกายที่บึกบึนเห็นได้ชัดแม้จะสวมเชิ๊ตพอดีตัว แต่ช่วงไหล่กว้างและหน้าอกผึ่งผายก็ไม่สามารถปิดได้ด้วยเสื้อเชิ๊ตตัวนั้น ใบหน้าคมเข้มดุดัน คิ้วหนาพาดเฉียงรับกับดวงตาคมปลาบที่จ้องมองมาที่ผมด้วยประกายบางอย่างที่ผมอ่านไม่ออก ริมฝีปากได้รูปนั้นยกยิ้มมุมปากเพียงเล็กน้อย แต่กลับทรงพลังอย่างประหลาด

    ผมลดกระจกลงช้าๆ

    “สวัสดีครับ มีอะไรหรือเปล่าครับ?” ผมถามออกไป เริ่มรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาเขาขึ้นมานิดๆ

    “สวัสดีครับ ผมขุน พ่อของภู” น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและกังวาน มันมีความมั่นใจและอำนาจแฝงอยู่จนผมรู้สึกได้ถึงแรงกดดันบางอย่างที่น่าดึงดูด

    “อ๋อ... คุณพ่อของภู ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมวิล พ่อของมิน”

    ผมส่งยิ้มอบอุ่นกลับไปตามความเคยชิน ขุนไม่เพียงแต่ยิ้มตอบ แต่เขากลับกวาดสายตามองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า สายตาคู่นั้นไม่ได้ดูคุกคาม แต่กลับเหมือนกำลัง ‘ประเมิน’ อะไรบางอย่างในตัวผม

    “ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณวิล พอดีผมเห็นลูกเราสองคนสนิทกันมาก ภูชอบเล่าเรื่องของมินให้ฟังบ่อยๆ ผมเลยคิดเลยอยากจะทำความรู้จักกับคุณไว้บ้าง” เขากล่าวพลางขยับเสื้อเชิ้ตเผยให้เห็นแผงอกกำยำและไรขนบางๆ ภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตา

    “ผมยังมีเวลาว่างนิดหน่อยก่อนไปออฟฟิศ แต่ถ้าคุณวิลพอจะมีเวลา... ผมขออนุญาตชวนไปทานกาแฟที่คาเฟ่ใกล้ๆ นี้ได้ไหมครับ?”

    คำชวนนั้นดูเหมือนคำสั่งกลายๆ แต่น้ำเสียงกลับสุภาพอย่างเหลือเชื่อ ผมนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะมองตารางงานในแท็บเล็ต แล้วหันกลับมามองใบหน้าคมเข้มของชายตรงหน้า

    “ได้สิครับ ผมก็อยากทำความรู้จักคุณเหมือนกัน”

-------------------------------------------------------------------------------------

    กลิ่นเมล็ดกาแฟคั่วหอมอบอวลไปทั่วคาเฟ่เล็กๆ ที่ตกแต่งด้วยสไตล์มินิมอล เราเลือกโต๊ะมุมสงบที่ห่างจากผู้คน ขุนสั่งอเมริกาโน่ไม่ใส่น้ำตาล ส่วนผมเลือกลาเต้ร้อนที่รสชาตินุ่มนวลกว่า

    ขุนวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะ พลางเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ ท่าทางของเขาดูผ่อนคลายแต่ยังคงความสง่างาม

    “ยินดีที่ได้รู้จักอีกรอบนะครับ เห็นหน้ากันผ่านๆ ก็หลายครั้ง แต่ไม่เคยได้เข้ามาทักทายซักที” เขาเปิดประโยคสนทนา

    “เช่นกันครับ มินไปรบกวนบ้านคุณหลายครั้งอยู่ ผมก็กะว่าจะหาเวลาไปทำความรู้จักคุณซักครั้งเหมือนกัน ลูกผมไม่ได้ไปก่อเรื่องอะไรเอาไว้ใช่ไหมครับ” ผมถาม

    “ฮ่าๆๆ มินเป็นเด็กดีครับ ผมว่าตอนนี้ผมกับเขาค่อนข้าง‘สนิท’กันมากขึ้นด้วยซ้ำ” เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

    ผมมองขุนอย่างเงียบๆ ใบหน้าคมกริบของเขาโดดเด่นภายใต้แสงไฟนุ่มนวลของคาเฟ่ คิ้วหนาและดวงตาคมที่ดูเหมือนจะอ่านใจคนได้ทุกขณะ ริมฝีปากที่เคยยิ้มมุมปากตอนนี้ผ่อนคลายลงเล็กน้อย เผยให้เห็นความแข็งแกร่งที่ซ่อนอยู่ภายใต้ผิวสีแทนสุขภาพดี ไหล่กว้างของเขาดูใหญ่โตเมื่อเทียบกับเก้าอี้ เสื้อเชิ้ตสีขาวพอดีตัวเน้นให้เห็นเส้นกล้ามเนื้อหน้าอกที่ขึ้นเป็นมัดชัดเจน แม้จะนั่งนิ่ง แต่พลังบางอย่างในตัวเขาก็ยังแผ่ออกมาจนผมรู้สึกได้ถึงแรงดึงดูดที่อธิบายไม่ถูก

    “คุณวิลดูเป็นคุณพ่อที่ใจดีนะครับ ผมไม่แปลกใจเลยที่มินจะเป็นเด็กดีได้แบบนี้” เขาทักขึ้นจนผมหลุดออกจากภวังค์ พร้อมจ้องมองผมด้วยสายตาคมปลาบ

    “ผมแค่พยายามเข้าใจลูกๆ น่ะครับ หลายครั้งก็มีดุบ้างเหมือนกัน” ผมตอบพลางยิ้ม

    “ผมเข้าใจ... การเป็นพ่อที่ต้องดูแลลูกตัวคนเดียวมันไม่ง่ายเลย”

    คำพูดของขุนทำให้บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนไป ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ขุนชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะรีบเอ่ยขอโทษ

    “ขอโทษที ผมว่าผมไม่ควรพูดเรื่องนี้ ภูเพิ่งบอกผมมาว่าคุณ... เอ่อ…” เขาหยุดพูดไปครู่หนึ่ง

    “...เสียใจด้วยนะครับ” เขาต่อประโยคที่ทิ้งค้างไว้จนจบ

    ผมมองสบตาเขา ความจริงใจในแววตาคู่นั้นทำให้ผมไม่รู้สึกขุ่นเคือง ผมส่ายหน้าเบาๆ

    “ไม่เป็นไรครับ เรื่องมันผ่านไปนานแล้ว ตอนนี้ผมโอเคขึ้นมาก มินและไทม์คอยช่วยผมไว้ได้เยอะเลย”

    ขุนมองผมด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ความดุดันจางลง แทนที่ด้วยความชื่นชม

    “คุณเป็นพ่อที่ยอดเยี่ยมนะคุณวิล ผมเองก็เลี้ยงภูมาคนเดียวเหมือนกัน บางครั้งผมก็คิดว่าเข้มงวดกับลูกมากเกินไป หรือเปล่า เพราะอยากให้เขาแข็งแกร่งพอที่จะยืนได้ด้วยตัวเอง”

    “เด็กแต่ละคนมีวิธีเติบโตที่ต่างกันครับ บางทีความอ่อนโยนก็สร้างความแข็งแกร่งได้เหมือนกัน”

    เราคุยกันต่อถึงเรื่องการเลี้ยงลูก และเริ่มขยับไปสู่เรื่องงาน ขุนเล่าถึงธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ระดับไฮเอนด์ที่เขากำลังขยายอาณาจักร ขณะที่ผมเล่าถึงธุรกิจนำเข้าเฟอร์นิเจอร์ ดวงตาของขุนเป็นประกายขึ้นมาทันทีเมื่อรู้ว่าผมทำอะไร

    “นำเข้าเฟอร์นิเจอร์จากยุโรปงั้นเหรอ? บังเอิญมาก ผมกำลังมองหาพาร์ทเนอร์ใหม่ๆ มาตกแต่งโครงการหมู่บ้านอยู่พอดี”

    “ถ้าคุณขุนสนใจ ผมยินดีจะนำเสนอผลงานให้พิจารณาครับ”

    “ดีครับ ผมชอบคนที่ทำงานเนี้ยบและมีรสนิยม ดูจากตัวคุณแล้ว... ผมคิดว่าเราน่าจะคุยกันรู้เรื่อง” คำว่า ‘ดูจากตัวคุณ’ ถูกเน้นย้ำด้วยสายตาที่จ้องลึกเข้ามาในดวงตาของผมจนผมรู้สึกร้อนวูบที่พวงแก้ม เราแลกคอนแทคกันก่อนที่จะแยกย้าย

    “พรุ่งนี้วันเสาร์ ผมขออนุญาตแวะไปเยี่ยมคุณที่บ้านได้ไหมครับ? เดี๋ยวจะพาภูไปด้วย”

    “ยินดีครับคุณขุน แล้วเจอกันพรุ่งนี้ครับ” เราสองคนจับมือกัน

    “ไม่ต้อง‘คุณ’ก็ได้ เป็นกันเองดีกว่าไหม” ขุนยิ้มบอกผม

    “ได้สิครับคุณ..” ขุนบีบมือผมแน่นขึ้น ใบหน้าแกล้งมองผมแบบดุๆ

    “ได้สิขุน” ผมต้องเปลี่ยนการเรียกชื่อ เขาจึงยิ้มออกมาได้

    เราเดินคุยกันออกไปจากร้านกาแฟ ก่อนแยกย้ายกันขึ้นรถเพื่อเริ่มงานของวัน

--------------------------------------------------------------------------------------------------

    เช้าวันเสาร์ อากาศสดใสกว่าเมื่อวาน ผมสวมเสื้อโปโลสีขาวสะอาดตา กางเกงขาสั้นเหนือเข่าที่เผยให้เห็นขาที่ดูแลอย่างดี ผมกำลังเตรียมกาแฟอยู่ในครัวเมื่อเสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น

    ผมเดินออกไปเปิดประตู และพบกับไทม์ ลูกชายคนโตที่กำลังจะก้าวออกจากบ้านในชุดกีฬาเตรียมไปซ้อมเทนนิส

    ไทม์ยืนนั่งอยูริบประตูท่ามกลางแสงแดดยามเช้า ร่างสูงโปร่งและกล้ามเนื้อที่ขึ้นเป็นมัดชัดเจนจากกีฬา ไหล่กว้างและแขนกำยำที่เห็นเส้นเลือดบางๆ ใต้ผิวสีแทน เสื้อกล้ามสีขาวรัดติดหน้าอกและท้องที่แบนราบ ผมสีดำสั้นถูกมัดไว้ด้านหลังเล็กน้อย ใบหน้าคมคล้ายผมแต่มีแววตาที่ดูสุขุมและเป็นผู้ใหญ่กว่าวัย รอยยิ้มของเขาสดใสและมั่นใจ

    “อ้าว พ่อ มีแขกมาหาพ่อรึเปล่า?” ไทม์ทักพลางมัดเชือกรองเท้า ร่างกายกำยำของลูกชายคนโตทำให้เขามีส่วนคล้ายผม

    “พ่อของภูน่ะลูก เพื่อนมินน่ะ” ผมตอบ ไทม์แสดงใบหน้าเหมือนเข้าใจความสัมพันธ์ของชายคนนี้กับบ้านของพวกเรา

    ขุนยืนอยู่ตรงนั้น เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีฟ้าแขนยาวที่ปลดกระดุมบนสองเม็ด เผยให้เห็นเสื้อกล้ามสีขาวด้านในที่รัดรูปจนเห็นมัดกล้ามเนื้อหน้าอกชัดเจน กางเกงชิโน่สีเทาขายาวขับให้เขายิ่งดูภูมิฐานและดิบเถื่อนในเวลาเดียวกัน ไหล่กว้างของเขาดูใหญ่โตเมื่อเทียบกับประตูบ้าน ผิวสีแทนสุขภาพดีสะท้อนแสงแดด ใบหน้าคมเข้มดุดันพร้อมรอยยิ้มมุมปากที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวอบอุ่นขึ้นอย่างประหลาด

    “ไทม์… ใช่ไหม” ขุนทักทายด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ พร้อมยิ้มให้ไทม์

    ไทม์ไหว้ทักทายตามมารยาท “สวัสดีครับคุณอา เดี๋ยวผมต้องขอตัวก่อนนะครับ เดี๋ยวไปซ้อมไม่ทัน ตามสบายเลยนะครับ” ก่อนที่เขาจะขอตัวแล้วขี่มอเตอร์ไซค์คู่ใจออกไป

    “เข้ามาก่อนสิขุน” ผมยิ้มแล้วผายมือเชิญขุนเข้าบ้าน

    ขุนชูขวดไวน์ในมือขึ้น “ตอนแรกก็กะจะพาภูมาด้วย แต่พอดีภูบอกว่า มินนัดกันไปเล่นเกมที่คอนโดอาจารย์ที่โรงเรียน... สงสัยสองคนนั้นจะตกลงกันลับหลังเรานะ”

    ผมหลุดหัวเราะออกมา “ใช่ๆ มินก็เพิ่งบอกผมเมื่อเช้า ผิดแผนกันทั้งคู่เลยนะ”

    “นั่นสิ แต่แบบนี้ก็ดี... จะได้คุยเรื่อง ‘ธุรกิจ’ กันได้สะดวกขึ้น” ขุนยิ้มมุมปาก สายตาของเขาจ้องมองผมอย่างมีความหมาย

    ผมรับขวดไวน์มาเก็บไว้ในตู้ แล้วชวนเขามานั่งที่ห้องนั่งเล่นพร้อมกาแฟร้อนสองแก้ว กาแฟดำสำหรับเขา ผมจำได้จากที่เขาสั่งที่คาเฟ่เมื่อวาน เรานั่งที่โซฟาด้วยกันพลางจิบกาแฟและพูดคุยกันเรื่องสัพเพเหระ การงาน และประสบการณ์การเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยว บรรยากาศในห้องเงียบสงบ มีเพียงเสียงเพลงแจ๊สเบาๆ ที่ผมเปิดคลอไว้ แปลกมากที่เราค่อนข้างสนิทกันได้รวดเร็วแบบนี้ อาจเป็นเพราะพวกเราต่างก็เป็นพ่อคนเดียวที่เลี้ยงดูลูกและทำธุรกิจด้วยหรือเปล่านะ

    ผมขยับตัวเพื่อจะเอนพิงพนักโซฟา และในจังหวะนั้นเอง หัวไหล่ของผมก็ชนเข้ากับไหลแน่นของขุนอย่างจัง

    ผมชะงัก “ขอโทษที”

    ขุนไม่ถอยห่าง เขาเพียงแค่ยิ้มบางๆ “ไม่เป็นไร”

    ความรู้สึกประหลาดแล่นพล่านไปทั่วร่างกาย ผมไม่ได้ขยับตัวออก และเขาก็ไม่ได้ถอยหนี ไหล่ของเรายังคงสัมผัสกันอยู่แบบนั้น ความร้อนจากร่างกายของเขาซึมผ่านเนื้อผ้าเข้ามาจนผมรู้สึกวูบวาบ

    จากไหล่... เริ่มเปลี่ยนเป็นขา ขาของขุนขยับมาสัมผัสกับขาของผมอย่างช้าๆ ไม่มีใครพูดอะไร อยู่ๆ บรรยากาศก็เงียบ มีเพียงเสียงเพลงที่ผมเปิดคลอเบาๆ เราต่างจ้องมองกันเงียบๆ ในความเงียบที่มีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นรัว

    ทันใดนั้น เสียงฟ้าร้องดังครืนใหญ่ ตามมาด้วยสายฝนที่เทกระหน่ำลงมาอย่างรวดเร็ว เสียงฝนกระทบหลังคาดังสนั่น แต่กลับทำให้บรรยากาศในห้องนี้ดูตัดขาดจากโลกภายนอก

    ขุนค่อยๆ โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ผม ลมหายใจร้อนๆ ของเขาเป่ารดพวงแก้ม ผมรู้สึกถึงความลังเลในดวงตาของเขา แต่มันถูกแทนที่ด้วยความปรารถนาที่รุนแรง แต่ผมไม่ได้หลบ... ผมหลับตาลงช้าๆ

    ริมฝีปากของขุนแตะลงบนริมฝีปากของผมอย่างแผ่วเบา มันเป็นจูบที่ระมัดระวังและเต็มไปด้วยการหยั่งเชิง สัมผัสของริมฝีปากที่อุ่นและนุ่มละมุนของเขาทำให้หัวใจผมเต้นแรงขึ้นทันที ความร้อนจากลมหายใจของเขาแผ่ซ่านไปทั่วใบหน้า ผมรู้สึกถึงความลังเลที่แฝงอยู่ในจูบนั้น แต่มันกลับยิ่งกระตุ้นให้ผมอยากมากกว่านี้ มือของขุนวางเบาๆ บนไหล่ของผม สัมผัสที่ทั้งอ่อนโยนและหนักแน่นจนผมเกือบจะลืมหายใจ ก่อนที่เขาจะรีบผละออกอย่างรวดเร็ว

    “ขอโทษที... เราว่าไม่ควร...”

    ผมไม่ปล่อยให้เขาพูดจบ มือของผมเอื้อมไปจับมือหนาของเขา ประสานนิ้วเข้าด้วยกันแล้วบีบเบาๆ บอกเขาโดยไม่ต้องใช้คำพูดว่าผมไม่ได้รังเกียจ

    ขุนนิ่งไปเพียงครู่หนึ่ง ก่อนจะสบตาผมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนา ครั้งนี้เขาโน้มตัวลงมาอีกครั้ง จูบครั้งที่สองหนักหน่วงและลึกซึ้งกว่าเดิม ลิ้นร้อนของเขาแทรกเข้ามาช้าๆ สำรวจความหวานในโพรงปากของผมอย่างระมัดระวังแต่เต็มไปด้วยความหิวกระหาย ผมครางแผ่วในลำคอ แขนทั้งสองข้างโอบรอบลำคอแกร่งของเขา รั้งให้ร่างของเขาแนบชิดยิ่งขึ้น

    ในระหว่างจูบ มือของขุนปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะสะบัดทิ้งลงพื้น เขาจับชายเสื้อโปโลของผมแล้วถอดออกเช่นกัน ทิ้งให้ร่างกายท่อนบนของทั้งคู่เปลือยเปล่า

    เราถอยออกมาจ้องมองกันในระยะประชิด ร่างกายของขุนคือความแข็งแกร่งที่ถูกสร้างมาอย่างดี กล้ามเนื้ออกแน่นตึง หน้าท้องเป็นลอนชัดเจน ผิวสีแทนสะท้อนแสงไฟสลัวจนดูมีชีวิตชีวา ขุนจ้องมองร่างกายของผมด้วยสายตาหิวกระหาย ก่อนจะกระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่า

    ขุนจ้องมองร่างกายของผมด้วยสายตาหิวกระหาย เขาเลื่อนสายตาลงไปมองจุดกึ่งกลางลำตัวของผมที่เริ่มมีการตอบสนองภายใต้กางเกงขาสั้น

    “ถ้ายังไม่หยุดตอนนี้... เราจะยั้งใจไม่อยู่แล้วนะ วิล?” น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำแลดูตื่นเต้น

    ผมไม่ตอบเป็นคำพูด ฝ่ามือของผมวางลงบนแผงอกกว้างของเขา ลูบไล้ไปตามมัดกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่ง ก่อนจะเลื่อนลงไปยังหน้าท้องที่เกร็งแน่นเป็นลอน ความร้อนและความแข็งของกล้ามเนื้อใต้ฝ่ามือทำให้ผมรู้สึกถึงความตื่นตัวที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง ผมบีบเบาๆ ที่หน้าอก แล้วลากนิ้วไปตามร่องท้องอย่างช้าๆ

    ขุนคำรามต่ำในลำคอ เขาจับมือของผมขึ้นมาจุมพิตที่หลังมืออย่างแผ่วเบา แต่แฝงความดุดัน แล้วดึงร่างของผมเข้าไปแนบชิดจนไม่มีช่องว่างเหลืออยู่ จูบของเราในครั้งนี้กลายเป็นพายุที่พร้อมจะเผาไหม้ทุกอย่างภายใต้เสียงฝนที่ตกหนัก

    ผมโถมน้ำหนักตัวเข้าใส่เขา กดร่างบึกบึนของเขาให้นอนหงายลงบนโซฟา ร่างกายที่เกือบเปลือยของเราแนบชิดกันทุกส่วน อกของผมเบียดกับหน้าอกกว้างของเขา ความร้อนและความชื้นจากเหงื่อเริ่มซึมผ่านผิวหนัง หน้าท้องของเราขยับตามจังหวะการหายใจที่เร่งรีบ ทุกสัมผัสคือการแลกเปลี่ยนความร้อนที่ทำให้ผมรู้สึกเหมือนร่างกายจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว

    ขุนโอบแขนแกร่งรอบหลังของผม รั้งให้แน่นยิ่งขึ้น ผมเลื่อนมือลงไปจัดการกับกางเกงของเขา นิ้วมือสั่นเล็กน้อยขณะปลดตะขอและรูดกางเกงชิโน่ลงไป ท่อนลำของเขาที่แข็งขึงภายใต้บ็อกเซอร์สีเข้มดูใหญ่โตและร้อนแรงจนผมสัมผัสได้ชัดเจน

    เมื่อผมจัดการกับกางเกงของตัวเองจนเหลือเพียงบรีฟสีขาว ความแน่นตึงที่ผ้ากดทับทำให้ผมรู้สึกถึงความตื่นตัวที่พุ่งสูงขึ้นทุกวินาที ผมโน้มตัวลงไป ใช้ฝ่ามือบีบเค้นท่อนลำของเขาผ่านเนื้อผ้า ความร้อนและความแข็งที่สัมผัสได้ทำให้ขุนสะดุ้งโหยง กล้ามท้องของเขาหดเกร็งเป็นลอนชัดเจน

    “อืม... วิล...”

    น้ำเสียงทุ้มของเขาเหมือนเชื้อไฟที่สาดลงบนกองเพลิง ขุนพลิกตัวกลับมาเป็นฝ่ายคุมเกม เขาใช้พละกำลังมหาศาลดันร่างของผมให้นั่งพิงพนักโซฟา ก่อนที่เขาจะเลื่อนตัวลงไปคุกเข่าระหว่างขาของผม

    ผมแหงนหน้าขึ้นมองเพดาน หลับตาพริ้มเมื่อสัมผัสได้ถึงริมฝีปากร้อนระอุที่ประทับลงบนยอดอก ขุนจูบไล้ด้วยความทะนุถนอมแต่แฝงไปด้วยความดุดัน ลิ้นร้อนลากผ่านมัดกล้ามเนื้อหน้าอก ลงมายังหน้าท้องที่เกร็งแน่น ทุกสัมผัสของเขาเหมือนกระแสไฟฟ้าที่วิ่งพล่านไปทั่วร่าง ริมฝีปากของเขาเลื่อนลงต่ำเรื่อยๆ จูบและเลียตามร่องกล้ามเนื้อจนผมสั่นสะท้าน

    มือหนาของขุนเอื้อมมาเกี่ยวขอบกางเกงในของผมแล้วดึงรั้งมันลงไปในคราวเดียว ผมยกสะโพกช่วยเพื่อให้เขาดึงออกได้ง่ายขึ้น

    *เพียะ!*

    ท่อนลำขนาดเก้านิ้วของผมดีดผงาดขึ้นมาตีเข้ากับหน้าท้องของตัวเองเสียงดัง ขุนชะงักไปทันที ดวงตาคมปลาบเบิกกว้าง จ้องมองสิ่งที่ปรากฏตรงหน้าด้วยความตกตะลึงอย่างปิดไม่มิด เขาไม่พูดอะไร แต่ลมหายใจของเขากระชั้นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ผมก็จ้องมองเขาด้วยลมหายใจที่ดังเช่นกัน

    ผมเห็นความประหลาดใจในแววตาของเขา ผมเอื้อมมือไปกดท้ายทอยของเขา ให้ใบหน้าคมเข้มนั้นแนบชิดกับสิ่งที่เขาจ้องมองอยู่ ขุนสูดลมหายใจลึก จมูกโด่งรั้นไล้ไปตามความยาวของท่อนลำ ตั้งแต่โคนจนถึงส่วนปลายที่ปริ่มไปด้วยหยาดน้ำใส สัมผัสได้ถึงความร้อนและความแข็งขึงที่พร้อมจะระเบิด

    “มัน... โคตรใหญ่เลยวิล” ขุนกระซิบด้วยน้ำเสียงพร่าเลือน ริมฝีปากของเขาแตะเบาๆ กับผิวร้อนของท่อนลำ “ไม่คิดว่าจะได้เห็นอะไรแบบนี้”

    ลิ้นร้อนของขุนเริ่มทำหน้าที่ของมัน เขาเลียชิมความหวานจากส่วนยอดก่อนจะค่อยๆ อมมันเข้าไป พยายามโอบรับขนาดที่ใหญ่โตของผมให้ได้มากที่สุด มือของเขาพยายามกำรอบโคนแต่กำไม่รอบเต็มที่ ความร้อนและความแข็งที่เขาสัมผัสได้ทำให้เขาต้องใช้ทั้งปากและมือในการพยายามรับมัน

    ผมจิกนิ้วลงบนเส้นผมสีดำสนิทของเขา ส่งเสียงครางกระเส่าเมื่อความรู้สึกซ่านสยิวแล่นริ้วขึ้นมาถึงสมอง

    “อา... ขุน... แบบนั้นแหละ”

    ขุนพยายามอมให้ลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ขนาดที่ใหญ่โตของผมทำให้เขาได้แค่ครึ่งท่อนเท่านั้น บางครั้งเขาสำลักเล็กน้อยเมื่อพยายามดันลึกขึ้น น้ำลายของเขาไหลย้อยลงมาตามความยาวของท่อนลำ เสียงครางพร่าของเขาดังขึ้นในลำคอ

    ผมทนความต้องการที่พุ่งสูงไม่ไหว จึงดันร่างของขุนให้ลงไปนอนราบกับพื้นพรม ขุนยอมตามอย่างว่าง่าย ผมจัดการถอดบ็อกเซอร์ตัวสุดท้ายของเขาออก เผยให้เห็นความเป็นชายขนาดแปดนิ้วที่ชูชันท้าทายสายตา และร่างกายเปลือยของขุนคือความสมบูรณ์แบบ กล้ามเนื้อหน้าอกและท้องที่ขึ้นเป็นมัดชัดเจน ผิวสีแทนที่ชุ่มเหงื่อสะท้อนแสงไฟสลัว ท่อนลำของเขาที่แข็งขึงและชูชันอยู่ตรงหน้าท้องดูใหญ่โตและร้อนแรง เส้นเลือดที่ปูดโปนตามความยาวและส่วนปลายที่ปริ่มไปด้วยของเหลวใสทำให้เขามองดูทั้งทรงพลังและน่าหลงใหลอย่างถึงที่สุด

    ผมก้มลงไปลิ้มรสชาติของเขา ลิ้นของผมลากผ่านความยาวที่แข็งขึง ลิ้มรสความดิบเถื่อนที่แฝงอยู่ในกลิ่นกายชายฉกรรจ์ ผมเลียวนรอบส่วนปลายก่อนจะเลื่อนลงต่ำ สัมผัสกับลูกอัณฑะที่แน่นตึง จากนั้น ผมเลื่อนใบหน้าลงไปยังจุดที่ลึกซึ้งยิ่งกว่า... ประตูหลังที่ปิดสนิท

    *เฮือก!*

    ขุนสะดุ้งสุดตัว เขารีบเขยิบตัวหนีโดยสัญชาตญาณ แผ่นหลังกว้างเกร็งจนกล้ามเนื้อขึ้นเป็นมัดๆ ผมชะงักและรีบผละออกมาทันที

    “ขอโทษที... คิดว่านายคงไม่ชอบ” ผมมองสบตาเขา ความกังวลฉายชัดในน้ำเสียง ผมเดาว่าผู้ชายที่ดูดุดันและเป็นผู้นำอย่างขุน คงไม่เคยยอมให้ใครเข้ามาทางด้านหลัง และอาจจะไม่อยากให้สิ่งนี้เกิดขึ้น

    ขุนนิ่งไปครู่หนึ่ง ลมหายใจของเขาหนักหน่วง ดวงตาคมปลาบสั่นไหวด้วยความสับสนระหว่างความกลัวและความปรารถนา ก่อนที่เขาจะหลับตาลงแล้วพ่นลมหายใจออกมา

    “ไม่เป็นไร... ต่อเถอะ”

    คำอนุญาตนั้นเหมือนการเปิดประตูบานใหญ่ ผมค่อยๆ กางขาแกร่งของเขาออกกว้าง เผยให้เห็นช่องทางสีหวานที่ขยับตอดรัดเป็นจังหวะ ผมก้มลงใช้ลิ้นเลียวนรอบรูรักอย่างแผ่วเบา ก่อนจะตัดสินใจแหย่ปลายลิ้นเข้าไปข้างใน

    “อาาา!” ขุนครางลั่น ห้องทั้งห้องก้องไปด้วยเสียงของความรัญจวน ลิ้นของผมเลียวนรอบและแหย่เข้าไปเบาๆ ความแน่นและความร้อนภายในทำให้ผมรู้สึกถึงแรงต้านที่ทั้งท้าทายและน่าตื่นเต้น

    ผมถอนลิ้นออกมาแล้วอมนิ้วตัวเองจนชุ่มน้ำลาย ก่อนจะนำมาถูไถรอบปากทางนั้นเบาๆ เพื่อเป็นการเตรียมความพร้อม ผมขยับตัวขึ้นไปคร่อมร่างบึกบึนของเขาไว้ เราจ้องตากันในระยะประชิด ไฟราคะในดวงตาของขุนลุกโชนพอๆ กับผม ผมค่อยๆ ดันนิ้วแรกเข้าไป

    “ซี๊ด... อึ่ก!”

    ขุนหน้าเบ้ ขมวดคิ้วแน่นด้วยความรู้สึกแปลกปลอมที่รุกล้ำเข้ามา ความแน่นขนัดทำให้ผมรู้สึกได้ถึงแรงต้านมหาศาล นิ้วของผมถูกบีบรัดจนแทบจะขยับไม่ได้ ความร้อนและความแน่นภายในทำให้ผมต้องออกแรงอย่างระมัดระวัง

    “แน่นชะมัด... สอดนิ้วเข้าไปแทบไม่ได้เลย” ผมกำลังจะถอนนิ้วออก แต่ขุนกลับเอื้อมมือหนามาจับข้อมือของผมไว้แน่น เขาบีบมันไว้ราวกับจะบอกว่าห้ามถอย

    “อย่า... อย่าเพิ่งออก” เขากัดฟันพูด ดวงตาฉายแววเด็ดเดี่ยว ขุนค่อยๆ ออกแรงดึงมือผมสวนเข้ามาในตัวเขา หาทางให้ปลายนิ้วของผมจมลึกลงไปในตัวเขาจนสุดโคน

    ผมเริ่มขยับนิ้วเข้าออกช้าๆ เพื่อให้เขาปรับตัว ก่อนจะตัดสินใจเพิ่มนิ้วที่สองเข้าไป

    “อื้อออ! วิล!”

    ขุนสะดุ้งโหยง สองแขนแกร่งโอบรัดหลังของผมไว้แน่น เล็บของเขาจิกเข้าที่ผิวหนังของผมจนรู้สึกเจ็บ แต่ความเจ็บนั้นกลับยิ่งกระตุ้นอารมณ์ให้พุ่งสูงขึ้น เขาครางครวญไม่เป็นภาษา ร่างกายสั่นสะท้านจากการถูกรุกราน

    เมื่อเห็นว่าขุนเริ่มหายใจติดขัดและเหงื่อผุดพรายตามไรผม ผมจึงถอนนิ้วออกมาอย่างช้าๆ แล้วก้มลงจูบซับความเหนื่อยล้าบนใบหน้าคมเข้มนั้นอย่างอ่อนโยน

    ผมจับมือของขุนขึ้นมา อมนิ้วยาวของเขาจนชุ่มชื้น ก่อนจะนำทางมือนั้นมาที่จุดอ่อนไหวของผมบ้าง ผมกดปลายนิ้วของเขาให้สัมผัสรอบๆ รูรักของตัวผม ขุนหายใจดังขึ้นทันที เขาจ้องตาผมด้วยความหลงใหล ก่อนจะค่อยๆ ดันนิ้วเข้าไปในตัวผม

    “อืมมม...” ผมครางต่ำ ความรู้สึกแน่นตึงแล่นไปทั่วท้องน้อย ขุนดันนิ้วเข้ามาจนสุดโคน ความแข็งแกร่งของเขาทำให้ผมรู้สึกเหมือนถูกเติมเต็มในแบบที่น่าประหลาด

    ขุนดันตัวผมให้ถอยไปนั่งกับพื้นหลังพิงโซฟา โดยที่นิ้วของเขายังคงทำหน้าที่สำรวจภายในตัวผมอย่างต่อเนื่อง เขาโน้มตัวเข้ามาจูบผมอย่างหนักหน่วง พร้อมกับเพิ่มนิ้วเป็นสองและสามนิ้วในคราวเดียว

    “อาาา!” ผมร้องเสียงหลง ความเสียวซ่านจู่โจมจนสติแทบกระเจิง ขุนขยับนิ้วเข้าออกด้วยจังหวะที่เร็วและแรงขึ้น จนผมต้องแอ่นอกรับสัมผัสอย่างเลี่ยงไม่ได้ ริมฝีปากของเขาจูบและกัดเบาๆ ที่ลำคอของผม ขณะที่นิ้วของเขาสำรวจภายในอย่างไม่หยุดยั้ง

    เมื่อขุนถอนนิ้วออก ผมรีบลุกขึ้นไปเปิดตู้ลิ้นชักใกล้ๆ โซฟา แล้วหยิบเจลหล่อลื่นที่เตรียมไว้สำหรับกิจกรรมส่วนตัวออกมา

    ขุนลุกขึ้นยืนหันหน้าเข้าหาผม ท่อนลำของพวกเราสัมผัสกัน ร่างกายที่เปลือยเปล่าของเขาดูทรงพลังอย่างถึงที่สุด ผมบีบเจลใสลงบนฝ่ามือแล้วชโลมไปที่ท่อนลำขนาดเขื่องของเขาอย่างบรรจง

    “ซี๊ด... วิล...”

    ขุนครางต่ำเมื่อสัมผัสเย็นๆ ของเจลตัดกับความร้อนของผิวหนัง เขาเกร็งตัวเล็กน้อยเมื่อมือของผมรูดไปตามความยาว ความเย็นของเจลทำให้เขาหายใจติดขัดชั่วขณะ ก่อนจะค่อยๆ ผ่อนคลายและยอมให้ผมชโลมอย่างทั่วถึง

    เขาจับตัวผมให้ยืน แล้วพลิกดันให้ลำตัวของผมพาดไปกับพนักพิงโซฟาในท่าก้มต่ำ ผมรู้สึกได้ถึงลมหายใจร้อนๆ ที่รดรินอยู่ตรงต้นคอ ขุนประกบหลังผมจนแนบสนิท ความแข็งขึงของเขาจ่ออยู่ที่ปากทางรักของผม เขาสูดลมหายใจลึก ก่อนจะค่อยๆ กดท่อนลำใหญ่เข้ามา

    “อ๊าาาาา!” ผมร้องลั่น ความรู้สึกเหมือนร่างกายจะฉีกขาดแล่นเข้าจู่โจมในวินาทีแรก แต่มันกลับตามมาด้วยความซ่านสยิวที่รุนแรงกว่า ขุนค่อยๆ ดันความใหญ่โตนั้นเข้ามาอย่างช้าๆ ทว่ามั่นคง ทุกนิ้วที่เข้ามาทำให้ผมรู้สึกถึงความแน่นและความร้อนที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง จนกระทั่งมันจมลึกเข้าไปจนสุดโคน เราทั้งคู่หยุดนิ่งเพื่อปรับลมหายใจ ขุนซบหน้าลงกับไหล่ของผม ลมหายใจของเขาหอบถี่และร้อนระอุ

    จากนั้น พายุลูกใหญ่ก็เริ่มก่อตัว

    ขุนเริ่มกระแทกสะโพกเข้าออกช้าๆ เน้นย้ำทุกจุดสัมผัสให้ลึกซึ้ง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นแข่งกับเสียงฝนที่ตกหนักภายนอก ทุกจังหวะที่เขาโถมเข้าใส่ มันดุดันและทรงพลังสมกับเป็นเขา ผมส่งเสียงครางระงม ร่างกายสั่นคลอนไปตามแรงส่งที่รุนแรง ความเจ็บปวดในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็นความสุขสมที่เกินจะบรรยาย

    เสียงฝนที่โหมกระหน่ำอยู่ภายนอกกลายเป็นเพียงเสียงพื้นหลังที่เลือนลาง ผมสัมผัสได้ถึงความแข็งขึงของขุนที่ฝังลึกอยู่ในตัวผม ทุกจังหวะที่เขาโถมเข้าใส่มันหนักแน่น

    ขุนขยับด้วยจังหวะที่เชื่องช้า เน้นย้ำให้ผมรับรู้ถึงขนาดและความร้อนแรงที่รุกล้ำเข้ามาในทุกความยาวทุกนิ้วของท่อนลำ ก่อนที่ความเร็วจะค่อยๆ เพิ่มขึ้น แรงกระแทกที่สม่ำเสมอทำให้ผมต้องจิกเล็บลงบนพนักพิงโซฟาจนแน่น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นหวั่นไหวแข่งกับเสียงฟ้าร้องที่ดังขึ้นเป็นระยะ

    “อืม... วิล... แน่นมาก มันรัดจนจะทนไม่ไหวแล้ว”

    น้ำเสียงของขุนพร่าเลือนและสั่นพร่า เขาคำรามต่ำในลำคอขณะที่เร่งจังหวะให้หนักหน่วงขึ้น ผมหลับตาพริ้มด้วยความเสียวซ่านและเจ็บนิดหน่อย แอ่นสะโพกรับแรงส่งนั้นอย่างอดทน ความรู้สึกซ่านสยิวแล่นริ้วไปทั่วไขสันหลังจนผมเผลอร้องครางออกมาไม่เป็นภาษา

    ทันใดนั้น ขุนพลิกตัวผมอย่างรวดเร็ว เขาจับให้ผมลงไปนอนหงายบนเบาะโซฟา แต่ยกสะโพกของผมให้วางพาดอยู่บนที่วางแขนของโซฟา ขาข้างหนึ่งของผมถูกเขาจับพาดบ่ากว้าง ส่วนอีกข้างถูกกดแนบชิดกับลำตัว ท่าทางนี้ทำให้ท่อนลำของเขาจมลึกเข้าไปในตัวผมได้มากกว่าเดิม

    “อ๊าาาา!”

    ผมร้องลั่นเมื่อเขาโถมเข้าใส่อย่างแรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ ความลึกซึ้งที่สัมผัสได้ทำให้ผมรู้สึกเหมือนร่างกายจะหลอมละลาย ขุนไม่ลดละความดุดัน เขาขยับสะโพกเข้าออกด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ กล้ามเนื้อขาและหน้าท้องของเขาเกร็งแน่นจนเห็นเส้นเลือดปูดโปน ผิวสีแทนของเขาชุ่มไปด้วยเหงื่อที่สะท้อนแสงไฟสลัวในห้อง

    “ขุน… อาาา!”

    ผมร้องขอด้วยสติที่แทบจะกระเจิง ขุนตอบรับคำขอด้วยการกระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่ง เสียงครางของชายฉกรรจ์สองคนประสานกันจนดังก้องไปทั่วห้องนั่งเล่น ทุกครั้งที่เขากระทั้นเข้ามา ผมรู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งที่พยายามจะกำราบผมให้สมบูรณ์ที่สุด กล้ามเนื้อของเขาที่เกร็งและขยับอย่างมีจังหวะทำให้เขาดูน่ามอง ทุกการโยกสะโพกคือพลังที่ทั้งดุดันและแข็งแกร่ง

    จนกระทั่งถึงจุดสูงสุด ขุนคำรามเสียงดังลั่น ร่างกายกำยำของเขากระตุกเกร็งอย่างรุนแรง เขากดสะโพกค้างไว้ลึกที่สุด พร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักร้อนระอุจำนวนมหาศาลเข้าสู่ร่างกายของผม ผมเกร็งกระตุกตาม ลมหายใจขาดช่วงไปชั่วขณะ ความรู้สึกอิ่มเอมแผ่ซ่านไปทั่วท้องน้อย

    เขาสูดลมหายใจหอบถี่ ก่อนจะค่อยๆ ถอนท่อนลำออกช้าๆ น้ำรักสีขาวขุ่นเปรอะเปื้อนตามความยาวของท่อนลำและไหลย้อนออกมาจากตัวผมเป็นจำนวนมาก

    ผมทิ้งตัวลง กลิ้งตัวลงมานอนหงายบนพื้นพรมอย่างหมดแรง อกกว้างกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่รุนแรง เหงื่อเม็ดโตผุดพรายตามร่างกายที่เปลือยเปล่า ผมมองเพดานห้องด้วยสายตาที่ยังพร่าเลือน

    ขุนไม่ได้เดินจากไป เขาค่อยๆ คลานเข้ามาคร่อมร่างของผมไว้ แขนแกร่งทั้งสองข้างยันพื้นไว้ข้างลำตัวผม ใบหน้าคมเข้มนั้นเต็มไปด้วยความพึงพอใจ เขาก้มลงประทับจูบที่ริมฝีปากของผมอย่างแผ่วเบา เป็นจูบที่เต็มไปด้วยความขอบคุณและความเสน่หา

    เราพักเหนื่อยกันชั่วขณะ ขุนโอบกอดร่างของผมไว้แน่น ริมฝีปากของเขาจูบเบาๆ ที่ขมับและลำคอของผม เราพูดคุยกันเบาๆ ถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น ขุนกระซิบว่าเขาไม่เคยคิดว่าจะได้สัมผัสแบบนี้มาก่อน และผมก็ยอมรับว่ามันเกินกว่าที่ผมคาดคิดเช่นกัน ความอบอุ่นจากร่างกายของเขาทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลายลงอย่างช้าๆ

    เขามองสบตาผม ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบขวดเจลหล่อลื่นที่วางอยู่ใกล้ๆ บีบของเหลวใสลงบนฝ่ามือแล้วนำมาทาที่ท่อนลำขนาดเก้านิ้วของผมอย่างบรรจง สัมผัสเย็นๆ ของเจลทำให้ผมสะดุ้งเล็กน้อย

    “ไม่เป็นไรขุน... นายยังไม่พร้อมหรอก เชื่อเถอะ” ผมเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า พลางมองใบหน้าของชายที่เพิ่งจะมอบพายุสวาทให้ผมอย่างหนักหน่วง

    ขุนไม่หยุดรูดท่อนลำของผม เขาจ้องมองผมด้วยดวงตาคมปลาบที่ยังคงมีความปรารถนาหลงเหลืออยู่

    “เราไม่อยากเอาเปรียบ” น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นเด็ดขาด ขุนไม่รอให้ผมอนุญาตซ้ำสอง เขาจับปลายท่อนลำของผมมาจ่อที่ช่องทางรักของตัวเองที่ยังคงขยับตอดรัด เขาค่อยๆ กดสะโพกกล้ามเนื้อแน่นลงมาอย่างช้าๆ

    “ซี๊ดดด!”

    ผมครางออกมาทันทีเมื่อรู้สึกได้ถึงความแน่นขนัด ขนาดของผมที่ใหญ่โตทำให้การรุกล้ำเป็นไปอย่างยากลำบาก ขุนหน้าเบ้ ขมวดคิ้วแน่นจนเป็นปม ลมหายใจของเขาขาดห้วงขณะที่พยายามดันตัวลงมา

    มันเข้ายากกว่าที่ผมคิด ความแน่นของช่องทางที่เหมือนยังไม่เคยถูกเปิดรับจากใครทำให้ผมรู้สึกถึงแรงต้านมหาศาลจนแทบจะทนไม่ไหว ความเสียวซ่านที่ค่อยๆ เข้าไปในตัวเขาทำให้ผมต้องกัดฟันกลั้นไว้ ทุกนิ้วที่จมลึกเข้าไปคือความรู้สึกที่ทั้งท้าทายและน่าตื่นเต้นจนผมเกือบจะถึงจุดสุดยอดตั้งแต่ยังไม่เข้าไปหมด

    ผมเอื้อมมือไปจับสะโพกสอบของเขาเพื่อจะช่วยดันให้ลึกขึ้น

    แต่ขุนกลับคว้าข้อมือของผมไว้ เขาออกแรงดึงมือผมออก แล้วประสานนิ้วมือของเขาเข้ากับมือของผม บังคับให้แผ่ราบลงกับพื้นพรมอย่างมั่นคง

    “อย่าช่วย...”

    เขาบอกเสียงสั่น ใบหน้าเหยเกด้วยความจุกและเสียวซ่าน เขายังมีทิฐิและความกล้าหาญ ขุนค่อยๆ ดันตัวเองลงมาทีละนิด เสียงครางในลำคอดังขึ้นอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งท่อนลำของผมเข้าไปได้เพียงครึ่งทาง เขาหยุดชะงัก พักหายใจอย่างหนักหน่วง ร่างกายบึกบึนสั่นสะท้าน

    ผมมองหน้าเขา เห็นหยาดเหงื่อที่ไหลซึมตามไรผมและความพยายามที่จะก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง ขุนก้มลงจูบผมอีกครั้ง เป็นจูบที่สื่อถึงความเชื่อใจอย่างสูงสุด

    ผมตัดสินใจใช้จังหวะนั้น ยกสะโพกขึ้นดันท่อนลำเข้าสู่ตัวเขาอย่างแรงและมั่นคง

    “อ๊าาาา!”

    ขุนร้องลั่นพร้อมกับจิกเล็บลงบนไหล่ของผมจนเป็นรอยแดง เขาแอ่นอกรับความใหญ่โตที่จมลึกเข้าไปจนสุดโคน ความรู้สึกเติมเต็มทำให้เขาหอบหายใจรัวเร็ว ผมโอบกอดร่างกายกำยำของเขาไว้แน่น ให้เขาได้มีเวลาปรับตัวกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่รุนแรงนี้

    เมื่อความเจ็บปวดเริ่มจางหายและถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่าน ขุนก็เริ่มเคลื่อนไหว เขาค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งคร่อมตัวผม แล้วเริ่มขย่มสะโพกขึ้นลงช้าๆ จังหวะที่นุ่มนวลเริ่มเปลี่ยนเป็นความรุนแรงขึ้นตามอารมณ์ที่พุ่งสูง

    ท่อนลำของขุนที่เคยอ่อนตัวลงเริ่มแข็งขึงขึ้นมาอีกครั้ง และในระหว่างที่เขาขย่มอย่างหนักหน่วง ท่อนลำของเขาก็ฟาดเข้ากับหน้าท้องของผมเสียงดัง *เพียะ!* ทุกครั้งที่เขากระแทกลงมา ความร้อนแรงของร่างกายสองร่างที่บดเบียดกันทำให้บรรยากาศในห้องร้อนระอุยิ่งกว่าเดิม ของเหลวใสจากส่วนปลายของท่อนลำขุนไหลเยิ้มออกมา ติดตามหน้าท้องของผมและยืดเป็นสายบางๆ ที่สะบัดไปตามจังหวะการโยกตัวของเขา

    ผมทนไม่ไหวอีกต่อไป ผมพลิกตัวขึ้นไปอยู่ด้านบนโดยที่ท่อนลำยังคงเชื่อมต่อกันอย่างแนบแน่น ผมจับขาแกร่งของเขาแยกออกกว้าง แล้วเริ่มกระแทกสวนกลับไปด้วยความแรงที่ทวีคูณ

    “อื้อออ! วิล… ช้าหน่อย!”

    ขุนร้องเสียงดัง มือของเขายื่นไปจับหน้าท้องของผมเบาๆ เพื่อส่งสัญญาณให้ช้าลง ร่างกายของเขาไถลไปกับพื้นพรมตามแรงส่งของผม ผมเห็นใบหน้าคมเข้มที่บิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่าน หัวใจของผมเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมาจากอก ผมกระแทกเข้าใส่เขาอย่างหนักหน่วงและลึกซึ้ง ทุกจังหวะคือการปลดปล่อยความปรารถนาที่สั่งสมมา

    ขุนเสียวจนถึงขีดสุด ร่างกายของเขากระตุกเกร็งอย่างรุนแรง เขาส่งเสียงครางลั่นก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นอีกครั้งพุ่งรดหน้าท้องของตัวเอง น้ำรักกระเด็นกระจายไปทั่วตามแรงกระแทกสุดท้ายของผม

    ผมคำรามต่ำในลำคอ พร้อมกับปลดปล่อยความต้องการทั้งหมดทะลักเข้าไปในตัวของขุนจนหมดสิ้น

    ผมล้มตัวลงทับร่างบึกบึนของเขา เราทั้งคู่หอบหายใจรัวเร็ว เหงื่อไหลโชกจนร่างกายแนบสนิทกันเหมือนถูกหลอมรวมเป็นเนื้อเดียว ความร้อนและความชื้นจากร่างกายของเราทั้งคู่ทำให้ทุกสัมผัสยิ่งเข้มข้นขึ้น

    “ขอบคุณนะ... ที่ยอมผม” ผมกระซิบที่ข้างหูของเขาพร้อมกับจูบซับที่ขมับ

    ขุนหัวเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงทุ้มพร่า


    “เหมือนกัน... นายดูใจดี แต่ตอนรุกนี่นายมันเสือร้ายกว่าที่คิดนะ วิล”

    ผมค่อยๆ ขยับตัวเพื่อจะถอนท่อนลำออก แต่ขุนกลับใช้ขาแกร่งเกี่ยวเอวผมไว้แน่น

    “อ๊าาา... เดี๋ยว... หยุดก่อน” ขุนร้องออกมาเพราะความรู้สึกเสียวซ่านที่พุ่งขึ้นมาอย่างกะทันหันเมื่อผมขยับ

    เขาบอกพลางหลับตาพริ้ม ใบหน้าดูเคลิบเคลิ้ม

    “เสียว... ขอพักแป๊บนึง”

    ผมยิ้มมุมปาก ความขี้เล่นผุดขึ้นมาในใจ ผมไม่ถอนออก แต่กลับแกล้งดันท่อนลำกลับเข้าไปลึกๆ อีกครั้งอย่างกะทันหัน

    “อ๊าาา!”

    ขุนครางลั่น ร่างกายสะดุ้งโหยง เขาลืมตาขึ้นมองผมด้วยสายตาที่กึ่งโกรธกึ่งเอ็นดู ก่อนที่ความเงียบจะถูกแทนที่ด้วยเสียงหัวเราะของชายฉกรรจ์สองคนที่นอนกอดกันอยู่บนพื้นพรม

    เราจูบกันอีกครั้งอย่างนุ่มนวล มือของเราลูบไล้ไปตามร่างกายกำยำของกันและกัน ขุนลูบไล้ตามหลังและไหล่ของผม ขณะที่ผมลูบไล้ไปตามหน้าอกและท้องของเขา ความอบอุ่นและความผ่อนคลายหลังพายุสวาททำให้เราทั้งคู่รู้สึกใกล้ชิดกันมากขึ้น

    หลังจากผ่านการอาบน้ำชำระร่างกายและช่วยกันทำความสะอาดห้องนั่งเล่นจนกลับมาเป็นระเบียบ เราทั้งคู่กลับมานั่งลงบนโซฟาตัวเดิมในชุดลำลองที่สบายตัว ขุนสวมเสื้อยืดสีเทาที่รัดรูปจนเห็นมัดกล้ามเนื้ออกชัดเจน ส่วนผมสวมเพียงกางเกงผ้าขายาวและเสื้อยืดสีขาวสะอาดตา

    บรรยากาศในห้องกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาๆ ขุนวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะ แล้วหันมามองผมด้วยสายตาที่จริงจังแต่แฝงไปด้วยความอบอุ่น

    “วิล... เดือนหน้ามีวันหยุดยาว”

    ผมเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม

    “เรามีบ้านพักตากอากาศอยู่ที่เชียงใหม่ บรรยากาศดี เงียบสงบ และเป็นส่วนตัวมาก”

    เขายื่นข้อเสนอพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่ดูมีเล่ห์เหลี่ยม “เลยอยากชวนนาย... และลูกๆ ไปพักผ่อนที่นั่นด้วยกัน”

    ผมชะงักไปเล็กน้อย ความคิดเรื่องการรวมครอบครัวผุดขึ้นมาในหัว ผมมองเห็นภาพมินกับภูที่คงจะตื่นเต้น และไทม์ที่อาจจะชอบความสงบของภูเขา

    “...น่าสนใจ” ผมตอบพลางยิ้ม “ได้สิ ตกลง... แต่ขอไปถามลูก ก่อนนะ ถ้าพวกเขาสะดวก เราจะไปกันแน่นอน”

    ขุนพยักหน้าอย่างพอใจ เขาเอื้อมมือหนามาประสานนิ้วเข้ากับมือของผมบนโซฟา ความอบอุ่นที่ส่งผ่านฝ่ามือทำให้ผมรู้สึกถึงความมั่นคงบางอย่างที่หาไม่ได้มานาน

    ผมโน้มตัวเข้าไปหาเขา และขุนก็ตอบรับด้วยการดึงผมเข้าไปจูบอย่างนุ่มนวล เป็นจูบที่ไม่มีความดุดันเหมือนตอนที่อยู่บนพื้นพรม แต่กลับเต็มไปด้วยความสัมพันธ์ลึกซึ้งที่ก่อตัวขึ้นมา

---

theera

เปิดเรื่องมาคุณพ่อก็ใส่กันอย่างดุเดือดเลยครับ
ขอบคุณครับ

oldman

เริศ เสียวมาก

nuangnut1996

สนุกมากครับ

eng111

ขอบคุณครับ

saiyok

ดีต่อใจมากครับ

Ohm6530

ขอบคุณครับผม

Peterkong

so hot

สมพร

ขอบคุณครับ

mojimaru

ขอบคุณครับ

thai_boys

ขอบคุณมากๆนะครับ