|
ตอนที่ 13 : FRIENDS FOREVER — ปลายทางของหัวใจ 3 เดือนต่อมา — รีสอร์ตหัวหิน สามเดือนผ่านไปนับตั้งแต่เรื่องทุจริตถูกเปิดเผย บริษัทปรับระบบตรวจสอบภายในใหม่ มีการตรวจสอบเอกสารและดำเนินการตามกฎหมายกับผู้เกี่ยวข้อง เปรมยังคงทำงานในตำแหน่งเดิม แต่เปลี่ยนวิธีบริหารงานให้โปร่งใสขึ้น พริมได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการว่าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการทุจริต และครอบครัวของเธอได้รับความเป็นธรรมจากผลการตรวจสอบ วันนี้กลุ่มเพื่อนกลับมารวมตัวกันที่หัวหินอีกครั้ง สถานที่เดียวกับที่ทุกอย่างเริ่มต้น 16.00 น. — ริมชายหาดเปรมกับพริมเดินเล่นอยู่ริมทะเล "จำได้ไหมคะ ตอนที่เรามาที่นี่ครั้งแรก" เปรมยิ้ม "จำได้สิ ตอนนั้นผมหึงธันวาจนแทบควบคุมตัวเองไม่ได้" พริมหัวเราะ "แล้วคุณก็ยังไม่ยอมพูดว่ารักฉัน" "ถ้ารู้ว่าจะต้องใช้เวลานานขนาดนั้น ผมคงพูดตั้งแต่วันแรก" พริมจับมือเขา "แต่ตอนนี้พูดได้แล้วนี่คะ" เปรมหยุดเดิน ก่อนหันมาหาเธอ "พริม ผมมีเรื่องอยากถาม" "อะไรคะ" เขาหยิบกล่องเล็ก ๆ ออกจากกระเป๋า พริมเบิกตากว้าง "เปรม..." "ผมไม่รู้ว่าอนาคตจะมีอะไรเกิดขึ้นอีก แต่ผมรู้ว่าผมอยากมีคุณอยู่ในทุกช่วงเวลาของชีวิต" เขาเปิดกล่อง แหวนวงเล็กส่องประกายท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเย็น "แต่งงานกับผมนะ" พริมยิ้มทั้งน้ำตา "ตกลงค่ะ" เปรมสวมแหวนให้เธอ ก่อนดึงเธอเข้ามากอด 17.30 น. — ระเบียงห้องพักมิวนิกกับลลินกำลังนั่งดูพระอาทิตย์ตก "คุณคิดว่าเราจะไปด้วยกันได้ไกลแค่ไหน" ลลินถาม มิวนิกยิ้ม "ผมไม่อยากกำหนดระยะทางครับ ผมอยากเดินไปกับคุณเรื่อย ๆ" ลลินเอนศีรษะพิงไหล่เขา "ฉันก็เหมือนกันค่ะ" ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้รับการจัดการอย่างเหมาะสมในที่ทำงาน โดยมีการปรับผู้บังคับบัญชาโดยตรงเพื่อป้องกันผลประโยชน์ทับซ้อน 18.00 น. — ริมสระว่ายน้ำรุตกำลังถ่ายรูปมินตรา "ยิ้มหน่อยครับ" "ถ่ายดี ๆ นะ ถ้าออกมาไม่สวยฉันลบหมด" รุตหัวเราะ "ต่อให้ไม่สวย ผมก็ยังชอบอยู่ดี" มินตราเดินเข้ามาหา "ปากหวานแบบนี้ไปหัดมาจากไหน" "จากการมีแฟนที่ต้องเอาใจตลอดเวลาครับ" เธอหัวเราะ ก่อนจูบแก้มเขาเบา ๆ 18.30 น. — ห้องอาหารรีสอร์ตเบสกับอลิชนั่งรับประทานอาหารด้วยกัน "รู้ไหม ผมดีใจมากที่วันนั้นผมกล้าบอกความรู้สึกกับคุณ" อลิชยิ้ม "ฉันก็เหมือนกันค่ะ" "ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ผมก็ยังจะเลือกเดินเข้ามาหาคุณ" อลิชจับมือเขา "งั้นอย่าหายไปไหนนะ" "ไม่ไปไหนแล้วครับ" 19.30 น. — โต๊ะอาหารริมทะเลทุกคนมารวมตัวกันอีกครั้ง ธันวาและณิชาก็มาร่วมงานด้วย เบสยกแก้วขึ้น "คืนนี้ขอให้เป็นคืนที่ไม่มีใครพูดถึงเอกสาร งบประมาณ หรือการตรวจสอบอีกนะครับ" รุตหัวเราะ "เห็นด้วย!" มิวนิกหันไปมองเปรม "แล้วข่าวดีของวันนี้ล่ะครับ" พริมยกมือขึ้นให้ทุกคนเห็นแหวน เสียงเฮดังขึ้นรอบโต๊ะ "ในที่สุด!" เบสตะโกน มินตราเดินเข้าไปกอดพริม "ยินดีด้วยนะ" อลิชยิ้ม "ขอให้มีความสุขมาก ๆ" เปรมมองเพื่อนทุกคน "ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมาตลอด" 21.00 น. — วงสนทนาผู้ชายริมทะเลหลังอาหารค่ำ ผู้ชายทั้งห้าคนแยกมานั่งคุยกันที่ระเบียง ได้แก่ เปรม มิวนิก รุต เบส และธันวา เบสเปิดประเด็นตามนิสัย "ถ้าให้ย้อนกลับไปเลือกความสัมพันธ์อีกครั้ง พวกนายจะเลือกอะไร" มิวนิกตอบ "ผมจะเลือกคนที่คุยกันได้ทุกเรื่อง และไม่ทำให้เราต้องเป็นคนอื่น" รุตยิ้ม "ผมจะเลือกคนที่ทำให้เราอยากกลับบ้าน" ธันวาพูดต่อ "ผมจะเลือกความสัมพันธ์ที่ไม่ต้องหลอกกัน ไม่ต้องแข่งขันกันว่าใครมีประสบการณ์มากกว่า" เบสหัวเราะ "ส่วนผมเลือกคนที่ทั้งกอดได้ คุยได้ และทะเลาะกันได้โดยไม่หนีไปไหน" ทุกคนหันไปมองเปรม เปรมยิ้มก่อนตอบ "ผมเลือกคนที่ทำให้ผมเข้าใจว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง และเซ็กซ์ไม่ใช่เครื่องพิสูจน์ความรัก" มิวนิกยกแก้ว "พูดได้ดีครับ" เปรมพูดต่อ "สุดท้ายแล้ว สิ่งที่ทำให้คนสองคนอยู่ด้วยกันได้ คือความซื่อสัตย์ ความเข้าใจ และการเคารพกัน" รุตยกแก้วขึ้นชน "แด่มิตรภาพครับ" เบสเสริม "และแด่ความรักของพวกเราทุกคน!" 23.15 น. — ชายหาดหัวหินเปรมกับพริมเดินเล่นอยู่ริมทะเลหลังจากงานเลี้ยงจบลง "คุณมีความสุขไหม" เปรมถาม พริมยิ้ม "มากค่ะ" "ถ้าผมย้อนกลับไปได้ ผมคงไม่ปล่อยให้คำว่าเพื่อนทำให้ผมกลัวการบอกรักคุณอีก" พริมหยุดเดิน "บางทีถ้าเราไม่ผ่านเรื่องราวทั้งหมดมา เราอาจไม่เข้าใจความรักแบบวันนี้ก็ได้นะคะ" เปรมดึงเธอเข้ามากอด "ขอบคุณที่ไม่เดินหนีผม" พริมซบลงบนอกเขา "ขอบคุณที่เลือกเดินมาหาฉัน" ทั้งคู่จูบกันท่ามกลางเสียงคลื่น บนท้องฟ้ามีแสงดาวระยิบระยับ และในค่ำคืนนั้น กลุ่มเพื่อนที่เคยมีความลับ ความหึงหวง และความสัมพันธ์ซับซ้อน ต่างได้พบคำตอบของตัวเอง บางคนได้คนรัก บางคนได้เริ่มต้นใหม่ บางคนได้ชดใช้ความผิด แต่ทุกคนได้เรียนรู้ว่า... ความสัมพันธ์ที่ดีไม่ใช่การได้ครอบครองใครสักคน แต่คือการที่คนสองคนเลือกกันและกันด้วยความเต็มใจทุกวัน THE END — จบบริบูรณ์
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน