|
ตอนที่ 12 : วันที่ความจริงปรากฏ 09.00 น. — ห้องประชุมผู้บริหารเปรมเปิดเผยข้อความที่ได้รับให้เบสและรุตดู "ผมจะไปที่นั่นคืนนี้" รุตส่ายหน้า "ไม่ควรไปคนเดียวครับ" เบสเสริม "เราแจ้งฝ่ายตรวจสอบภายในและเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องก่อนดีกว่า" เปรมพยักหน้า "ตกลง แต่ผมจะไม่บอกคนที่ส่งข้อความว่าเรารู้แผนแล้ว" 13.00 น. — ห้องทำงานพริมพริมได้รับเอกสารเก่าจากครอบครัว เป็นจดหมายที่พ่อเขียนไว้ก่อนลาออกจากบริษัท เนื้อหาในจดหมายระบุว่าเขาพบการโอนเงินผิดปกติ และมีผู้บริหารระดับสูงพยายามให้เขาแก้ไขตัวเลขในบัญชี ท้ายจดหมายมีข้อความว่า ถ้าวันหนึ่งลูกได้รู้เรื่องนี้ อย่าให้ความกลัวทำให้ลูกยอมรับความไม่ถูกต้อง พริมอ่านข้อความด้วยน้ำตาคลอ เธอโทรหาเปรม "ฉันเจอจดหมายของพ่อแล้วค่ะ" "มีอะไรอยู่ในนั้น" "พ่อไม่ได้ทำเอกสารหายอย่างที่ทุกคนกล่าวหา พ่อถูกบังคับให้รับผิดแทนคนอื่น" เปรมเงียบไป "พริม ผมขอโทษ" "คุณไม่ต้องขอโทษแทนคนอื่นค่ะ แต่ฉันอยากให้คุณบอกความจริงทุกอย่าง" 17.30 น. — ห้องทำงานฝ่ายบริหารอลิชส่งเอกสารชุดสุดท้ายให้เบส "นี่คือหลักฐานที่ฉันเก็บไว้ตั้งแต่สามเดือนก่อน" เบสตรวจดู "มีลายเซ็นของอธิพงษ์จริงด้วย" อลิชพยักหน้า "ฉันคิดว่าผู้ช่วยผู้บริหารเป็นเพียงคนกลาง แต่ตอนนี้ฉันเริ่มเชื่อแล้วว่าเขาเป็นคนวางแผนมาตั้งแต่ต้น" เบสจับมือเธอ "คืนนี้เราจะรู้ความจริงกัน" 20.00 น. — อาคารสำนักงานเก่าเปรมเดินเข้าไปในอาคารตามเวลาที่นัดหมาย โดยมีรุตและเบสคอยประสานงานอยู่ภายนอก และเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องเตรียมเข้าดำเนินการตามขั้นตอน ไฟในห้องประชุมชั้นสองเปิดอยู่ อธิพงษ์นั่งรออยู่ด้านใน "หลานลุงโตขึ้นมากนะ" เปรมเดินเข้าไป "ลุงเป็นคนส่งข้อความหรือครับ" อธิพงษ์ยิ้ม "ใช่ ลุงอยากคุยกับแก" เปรมวางเอกสารลง "ทำไมต้องใช้ชื่อพ่อของพริมมารับผิดแทน" อธิพงษ์ถอนหายใจ "ตอนนั้นบริษัทกำลังจะล้ม ถ้าไม่มีเงินก้อนนั้น บริษัทคงอยู่ไม่ได้" "แต่ลุงเอาเงินบริษัทไปใช้ส่วนตัว" "แกไม่เข้าใจหรอก เปรม ธุรกิจไม่ได้มีแต่ความถูกต้อง บางครั้งเราต้องทำในสิ่งที่จำเป็น" เปรมส่ายหน้า "การทำผิดแล้วโยนความผิดให้คนอื่นไม่ใช่สิ่งจำเป็นครับ" อธิพงษ์ลุกขึ้น "แล้วแกคิดว่าพ่อแกไม่เคยทำผิดเลยหรือ" เปรมชะงัก "หมายความว่ายังไง" อธิพงษ์หยิบเอกสารเก่าขึ้นมา "พ่อแกเคยรู้เรื่องทั้งหมด แต่เลือกเงียบ เพราะต้องการปกป้องครอบครัว" เปรมมองเอกสาร ในนั้นมีลายเซ็นของบิดาเขาจริง แต่เมื่ออ่านรายละเอียด เขาก็พบว่าเอกสารเป็นเพียงบันทึกการรับทราบ ไม่ใช่การอนุมัติการโอนเงิน "ลุงกำลังบิดเบือนความจริง" อธิพงษ์ไม่ตอบ เสียงเปิดประตูดังขึ้น เจ้าหน้าที่และรุตเดินเข้ามา เบสถือเอกสารอีกชุดตามเข้ามา "เรามีหลักฐานการโอนเงินและข้อมูลการเข้าถึงระบบครบแล้วครับ" อธิพงษ์นิ่งไป 21.15 น. — ความจริงทั้งหมดหลังจากตรวจสอบหลักฐานเพิ่มเติม พบว่าผู้ช่วยผู้บริหารเป็นผู้ช่วยเหลือในการนำเอกสารออกจากระบบ ขณะที่อธิพงษ์เป็นผู้สั่งการและได้รับประโยชน์จากการโอนเงินบางส่วน ณิชากับธันวาเป็นเพียงผู้ที่ถูกนำข้อมูลไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต ส่วนพริมถูกนำชื่อและลายเซ็นเก่ามาใช้เพื่อสร้างเอกสารรับรองค่าใช้จ่ายปลอม หลักฐานที่เก็บได้ถูกส่งเข้าสู่กระบวนการตรวจสอบอย่างเป็นทางการ เปรมยืนมองเอกสารทั้งหมดด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง สิบปีที่ผ่านมาครอบครัวของพริมต้องแบกรับความเสียหายจากเรื่องที่ไม่ได้ก่อ และวันนี้ความจริงก็ปรากฏแล้ว 23.00 น. — ห้องพักเปรมพริมมาหาเปรม เมื่อเขาเปิดประตู เธอเดินเข้ามากอดเขาแน่น "จบแล้วใช่ไหมคะ" เปรมกอดตอบ "เรื่องที่เราตามหามานานเริ่มเข้าสู่กระบวนการแล้วครับ" พริมเงยหน้ามองเขา "ขอบคุณที่ไม่ปิดบังฉันอีก" เปรมลูบผมเธอเบา ๆ "ผมอยากเริ่มต้นใหม่กับคุณ โดยไม่มีความลับระหว่างเรา" พริมยิ้ม "งั้นเรามาเริ่มกันใหม่ค่ะ" เขาจูบเธออย่างอ่อนโยน คืนนี้ไม่มีใครต้องหนีความจริงอีกต่อไป
|