|
ตอนที่ 8 เอกสารฉบับจริง 06.45 น. — ห้องพักของพริม เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น แต่พริมตื่นก่อนเวลาแล้ว เธอยังคงอ่านข้อความปริศนาที่ได้รับเมื่อคืน ถ้าอยากรู้ว่าใครใช้ชื่อคุณ ให้ถามเปรมว่าเขาเก็บเอกสารฉบับจริงไว้ที่ไหน พริมพยายามคิดทบทวนทุกอย่าง ทำไมคนส่งถึงรู้ว่าเธอกับเปรมกำลังตรวจสอบเอกสาร? และทำไมต้องระบุให้ถามเปรม? เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดหน้าสนทนากับเปรม แต่ยังไม่ทันพิมพ์อะไร ข้อความใหม่ก็เด้งขึ้นมา เปรม: วันนี้ผมไปรับนะครับ พริมอ่านข้อความแล้วถอนหายใจเบา ๆ เธออยากเชื่อใจเขา แต่ก็ไม่อยากให้ความรักทำให้ตัวเองมองข้ามความจริง 08.10 น. — รถของเปรม"เมื่อคืนหลับดีไหม" เปรมถามขณะขับรถ "ก็ดีค่ะ" "เสียงไม่ค่อยเหมือนคนหลับดีเลยนะ" พริมหันไปมองเขา "เปรม ฉันมีเรื่องอยากถาม" "ถามมาเลย" "คุณเก็บเอกสารฉบับจริงของโครงการไว้ที่ไหน" มือของเปรมที่จับพวงมาลัยชะงักเล็กน้อย "ทำไมถึงถามเรื่องนี้" พริมยื่นโทรศัพท์ให้ดูข้อความ เปรมอ่านจนจบ สีหน้าเคร่งเครียดขึ้นทันที "ใครส่งมา" "ไม่ทราบค่ะ" "เธอได้รับข้อความนี้เมื่อคืน?" พริมพยักหน้า เปรมเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบ "เอกสารฉบับจริงอยู่ในห้องเก็บเอกสารลับ ชั้นสิบสอง แต่มีเพียงผมกับฝ่ายตรวจสอบภายในที่เข้าถึงได้" "แล้วทำไมคนส่งถึงรู้เรื่องนี้" เปรมไม่ตอบทันที "ผมจะให้ฝ่ายไอทีตรวจสอบหมายเลขที่ส่งข้อความมา" พริมมองเขา "เปรม ฉันอยากให้คุณตอบฉันตรง ๆ ทุกเรื่อง" เขาหันมาสบตาเธอเพียงครู่เดียว "ผมจะไม่โกหกคุณ" แต่คำตอบนั้นกลับไม่ได้ทำให้พริมสบายใจขึ้นเลย 09.00 น. — ห้องเก็บเอกสารลับ ชั้นสิบสองเปรม พริม เบส และรุต เดินทางมาถึงห้องเก็บเอกสาร เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเปิดประตูให้ เปรมเดินไปยังตู้เก็บเอกสารหมายเลข 04 "เอกสารอยู่ในตู้ใบนี้" เขาใช้กุญแจเปิดตู้ แต่ทันทีที่ลิ้นชักเลื่อนออกมา ทุกคนก็พบว่ามีบางอย่างผิดปกติ แฟ้มสีดำที่ควรอยู่ด้านในหายไป เบสรีบตรวจสอบทะเบียนเอกสาร "พี่เปรมครับ ในระบบมีการเบิกแฟ้มนี้ออกไปเมื่อวานตอน 17.42 น." "ใครเป็นคนเบิก" เบสอ่านชื่อบนหน้าจอ ก่อนเงยหน้าขึ้น "บัญชีผู้ใช้งานของฝ่ายตรวจสอบภายในครับ" รุตขมวดคิ้ว "แต่ฝ่ายตรวจสอบภายในไม่ได้แจ้งเรื่องนี้กับเรา" เปรมกำมือแน่น "โทรหาหัวหน้าฝ่ายตรวจสอบภายในเดี๋ยวนี้" พริมยืนนิ่งอยู่ข้างตู้ เธอเริ่มเข้าใจแล้วว่าเรื่องนี้ใหญ่กว่าการปลอมลายเซ็นของเธอมาก 10.30 น. — ห้องทำงานฝ่ายบัญชีพริมได้รับอนุญาตให้ตรวจสอบรายการค่าใช้จ่ายที่มีชื่อของเธอ เธอเปิดแฟ้มเอกสารทีละหน้า จนพบรายการหนึ่งที่ทำให้ต้องหยุดอ่าน "เบส ช่วยดูตรงนี้หน่อยค่ะ" เบสเดินเข้ามา "อะไรครับ" พริมชี้ไปที่รายการค่าใช้จ่าย "นี่เป็นรายการที่ใช้รหัสพนักงานของฉันอนุมัติ แต่เลขที่บัญชีผู้รับเงินเป็นบัญชีเดียวกับที่ฉันเคยเห็นในใบเสนอราคาของบริษัทคู่ค้า" เบสขยายข้อมูล "ชื่อบริษัทนี้คือบริษัท เอสพี ดิจิทัล คอนซัลท์ ครับ" พริมส่ายหน้า "ฉันไม่เคยติดต่อบริษัทนี้เลย" เบสตรวจสอบต่อ ก่อนพบว่า "บริษัทนี้เป็นผู้รับเงินจากโครงการการตลาดดิจิทัลสามครั้ง รวมเป็นเงินจำนวนมากครับ" พริมเริ่มหน้าซีด "แสดงว่าชื่อฉันถูกใช้รับรองค่าใช้จ่ายที่ฉันไม่เคยรู้เรื่อง" "ใช่ครับ แต่เราต้องตรวจสอบเส้นทางการเงินให้ครบก่อน" 12.15 น. — ห้องทำงานอลิชอลิชนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน ขณะที่เบสเดินเข้ามาพร้อมเอกสาร "อลิช ผมมีเรื่องต้องถาม" "เรื่องอะไร" เบสวางเอกสารลง "เธอเคยเห็นชื่อบริษัท เอสพี ดิจิทัล คอนซัลท์ ไหม" อลิชเปิดดูเอกสาร สีหน้าเปลี่ยนไปทันที "เคยค่ะ" "เมื่อไหร่" "ประมาณสามเดือนก่อน มีคนส่งข้อเสนอให้ฝ่ายสร้างสรรค์ร่วมงานกับบริษัทนี้ แต่ฉันปฏิเสธไป เพราะเอกสารไม่ครบ" เบสถามต่อ "ใครเป็นคนส่งข้อเสนอ" อลิชนิ่งไป "ผู้ช่วยของเปรมเป็นคนส่งมาให้ฉัน" เบสเงยหน้าขึ้น "เธอแน่ใจนะ" "แน่ใจค่ะ" อลิชหยิบโทรศัพท์ เปิดภาพเอกสารเก่าที่เธอเคยถ่ายเก็บไว้ "ฉันเก็บภาพนี้ไว้ เพราะตอนนั้นรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง" เบสรับโทรศัพท์มาดู ด้านล่างของเอกสารมีลายเซ็นผู้เสนอราคา และชื่อผู้ติดต่อคือ... ณิชา — ผู้จัดการฝ่ายขาย เบสหันมามองอลิช "ณิชามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ได้ยังไง" อลิชส่ายหน้า "ฉันก็ไม่รู้ค่ะ" 14.00 น. — ห้องทำงานฝ่ายขายณิชากำลังตรวจเอกสารการขาย เมื่อเปรมเดินเข้ามาพร้อมรุต "ณิชา ผมขอเวลาคุยด้วยหน่อย" เธอเงยหน้าขึ้น "ได้ค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ" เปรมวางเอกสารบริษัท เอสพี ดิจิทัล คอนซัลท์ ลงบนโต๊ะ "คุณรู้จักบริษัทนี้ไหม" ณิชามองเอกสาร "รู้จักค่ะ เคยมีการติดต่อขอซื้อบริการจากบริษัทเรา" "ใครเป็นคนประสานงาน" "ผู้ติดต่อเป็นคุณธันวาค่ะ" รุตถามทันที "ธันวาเป็นคนเสนอให้ทำงานกับบริษัทนี้หรือ" ณิชาพยักหน้า "ใช่ค่ะ แต่ฉันไม่ทราบรายละเอียดด้านการเงิน" เปรมมองเธออย่างจริงจัง "คุณมีเอกสารการติดต่อไหม" "มีค่ะ ฉันเก็บอีเมลไว้ทั้งหมด" ณิชาเปิดคอมพิวเตอร์และค้นหาอีเมล แต่เมื่อเปิดไฟล์แนบ เธอกลับพบว่าไฟล์สำคัญหายไป "แปลกจังค่ะ เมื่อวานยังอยู่เลย" เปรมหันไปหารุต "ให้ฝ่ายไอทีตรวจสอบว่าใครเข้าถึงอีเมลนี้" 16.30 น. — ห้องประชุมเล็กธันวาถูกเรียกเข้ามาชี้แจงอีกครั้ง เมื่อเห็นเอกสารของบริษัทคู่ค้า เขาก็ถอนหายใจ "ผมรู้จักบริษัทนี้ครับ" เปรมถาม "คุณเป็นคนติดต่อเองหรือ" "ผมเป็นคนรับเรื่องจากลูกค้าครับ แต่ไม่ได้เป็นคนอนุมัติการจ่ายเงิน" "แล้วทำไมชื่อบริษัทนี้ถึงปรากฏในโครงการที่มีการทุจริต" ธันวาหยิบโทรศัพท์ออกมา "เพราะผมเคยสงสัยเหมือนกันครับ ผมจึงเก็บข้อความที่ได้รับจากคนประสานงานไว้" เขาเปิดภาพข้อความให้ทุกคนดู ถ้ามีใครถาม ให้บอกว่าโครงการได้รับอนุมัติจากผู้บริหารแล้ว เปรมอ่านแล้วเงยหน้าขึ้น "ใครส่ง" ธันวาขยายภาพ ชื่อผู้ส่งปรากฏอยู่บนหน้าจอ ผู้ช่วยผู้บริหาร ห้องประชุมเงียบกริบ เปรมหลับตาลงชั่วครู่ คนที่เขาไว้ใจให้ดูแลตารางงาน เอกสาร และการประสานงานทั้งหมด อาจเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ 19.20 น. — ห้องพักของเปรมพริมมาถึงห้องของเปรมหลังจากทั้งคู่ตกลงว่าจะคุยกันเรื่องที่เกิดขึ้น เปรมเปิดประตูให้ "เข้ามาก่อนสิ" พริมเดินเข้าไปนั่งที่โซฟา "วันนี้ฉันเห็นหลายอย่างที่ไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้น" เปรมนั่งลงข้างเธอ "ผมก็เหมือนกัน" "คุณรู้ไหมว่าอะไรที่ฉันกลัวที่สุด" "อะไร" "ฉันกลัวว่าคนที่คุณไว้ใจจะทำให้คุณเสียใจ และฉันกลัวว่าคุณจะเลือกปกป้องเขามากกว่าความจริง" เปรมหันมาจับมือเธอ "ผมอาจเคยไว้ใจคนผิด แต่ผมจะไม่เอาความไว้ใจนั้นมาทำร้ายคุณ" พริมมองเขา "ฉันไม่ได้ต้องการให้คุณเลือกข้างฉันนะเปรม ฉันแค่อยากให้คุณเลือกความถูกต้อง" เขายิ้มบาง ๆ "ผมเข้าใจแล้ว" เปรมดึงเธอเข้ามากอด พริมซบหน้าลงบนไหล่เขา ทั้งคู่เงียบไปพักใหญ่ ก่อนที่เปรมจะกระซิบ "คืนนี้อยู่กับผมได้ไหม" พริมเงยหน้าขึ้นสบตาเขา "ถ้าคุณไม่เอาเรื่องงานมาคุยทั้งคืน" เปรมหัวเราะเบา ๆ "สัญญาครับ" เขาจูบหน้าผากเธอ ก่อนประคองเธอเข้ามาใกล้ คืนนี้พวกเขาอยากเป็นเพียงคนสองคนที่ได้พักจากความวุ่นวายทั้งหมด 23.48 น. — ห้องทำงานผู้ช่วยผู้บริหารหน้าจอคอมพิวเตอร์สว่างขึ้น มีอีเมลฉบับหนึ่งถูกส่งเข้ามาจากบัญชีที่ไม่ระบุชื่อ หัวข้อ: เรื่องเอกสารฉบับจริง เนื้อหาในอีเมลมีเพียงประโยคเดียว เปรมเริ่มรู้แล้วว่าเราเกี่ยวข้อง คุณต้องจัดการเรื่องนี้ก่อนที่เขาจะพบหลักฐานทั้งหมด ผู้รับอ่านข้อความจนจบ ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออก "ฉันต้องการพบคุณพรุ่งนี้" ปลายสายตอบกลับสั้น ๆ "ได้ แต่ครั้งนี้อย่าทำพลาดอีก" ผู้รับวางสาย แล้วเปิดลิ้นชักโต๊ะ ภายในมีแฟ้มสีดำที่หายไปจากห้องเก็บเอกสารลับ บนปกแฟ้มมีข้อความเขียนด้วยปากกาสีแดง ต้นฉบับการอนุมัติโครงการ — ลายเซ็นเปรม และใต้เอกสารฉบับนั้น มีอีกหนึ่งชื่อที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะปรากฏอยู่ พริม
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน