|
ตอนที่ 6 คนใกล้ตัวที่ไว้ใจไม่ได้ 09.05 น. — ห้องประชุมผู้บริหารทุกสายตาจับจ้องไปยังพริมที่เพิ่งเดินเข้ามา เปรมลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที "พริม เธอมีอะไร" พริมวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะ "เมื่อคืนฉันลองตรวจสอบอีเมลเก่า ๆ ที่เคยได้รับจากฝ่ายบัญชี แล้วเจอเอกสารฉบับหนึ่ง" เธอเปิดแฟ้มและหยิบสำเนาเอกสารออกมา "นี่เป็นเอกสารรับรองค่าใช้จ่ายที่มีชื่อฉัน แต่ฉันไม่เคยเห็นเอกสารนี้มาก่อน" รุตหยิบขึ้นมาตรวจสอบ "วันที่ในเอกสารคือเมื่อสองสัปดาห์ก่อน" "ใช่ค่ะ ตอนนั้นฉันลาพักร้อนด้วยซ้ำ" เปรมมองเธออย่างจริงจัง "เธอมีหลักฐานไหม" พริมยื่นสำเนาใบลาให้ "นี่ค่ะ" เบสรีบตรวจสอบข้อมูล "ตรงกับระบบลงเวลาครับ วันนั้นพริมไม่ได้เข้าบริษัทจริง" มิวนิกเอนหลังพิงเก้าอี้ "แสดงว่ามีคนเอาชื่อพริมไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต" ธันวาพยักหน้า "นั่นเป็นเหตุผลที่ผมพยายามติดต่อพริมครับ ผมพบเอกสารชุดนี้ก่อนหน้านี้ แต่ไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลทั้งหมดได้" เปรมหันไปมองธันวา "แล้วทำไมไม่มาบอกฉันโดยตรง" ธันวานิ่งไป "เพราะผมสงสัยว่าคนที่เกี่ยวข้องอาจอยู่ในกลุ่มผู้บริหารครับ" บรรยากาศในห้องประชุมเงียบสนิท 10.00 น. — ห้องทำงานฝ่ายการตลาดมิวนิกกำลังตรวจสอบเอกสารร่วมกับลลิน "ลลิน ช่วยเปิดอีเมลฉบับที่คุณบอกผมเมื่อวานหน่อย" ลลินเปิดหน้าจอ "นี่ค่ะ มีการส่งไฟล์แนบไปยังอีเมลภายนอกสามครั้ง" มิวนิกก้มอ่านรายละเอียด "ผู้ส่งเป็นบัญชีส่วนกลาง?" "ใช่ค่ะ แต่มีการใช้สิทธิ์ผ่านบัญชีผู้ดูแลระบบ" "คุณตรวจสอบได้ไหมว่าใครเป็นคนเข้าใช้งาน" ลลินพยักหน้า "ฉันจะประสานฝ่ายไอทีให้ค่ะ" มิวนิกหันมามองเธอ "ลลิน" "คะ?" "ขอบคุณที่ช่วยผม" "เป็นหน้าที่ค่ะ" เขายิ้ม "ถ้าผมอยากขอบคุณนอกเวลางานล่ะ" ลลินหัวเราะ "คุณนี่ไม่เคยพลาดโอกาสเลยนะคะ" "เฉพาะกับคุณครับ" 11.30 น. — ห้องทำงานฝ่ายสร้างสรรค์อลิชกำลังตรวจเอกสารโครงการ เบสเดินเข้ามาพร้อมกาแฟ "พักบ้างก็ได้นะ" "ยังไม่ได้เลย" เบสวางกาแฟลงข้างคอมพิวเตอร์ "ผมจัดการเรื่องข้อมูลระบบต่อเองได้ เธอไม่ต้องรับผิดชอบทุกอย่างคนเดียว" อลิชหันมามอง "นายรู้ไหมว่าฉันกลัวอะไร" "อะไรครับ" "ฉันกลัวว่าถ้าเรื่องนี้บานปลาย ทุกคนจะมองว่าฉันมีส่วนเกี่ยวข้อง" เบสนั่งลงข้างเธอ "ผมไม่ตัดสินเธอจากข่าวลือหรอก" อลิชยิ้มบาง ๆ "ขอบคุณนะ" เบสจับมือเธอเบา ๆ "แต่ผมขออย่างหนึ่ง" "อะไร" "หลังจากเรื่องนี้จบ เราไปกินข้าวกันสองคนได้ไหม แบบไม่ต้องคุยเรื่องงาน" อลิชหัวเราะ "ได้สิ" 13.15 น. — ห้องทำงานฝ่ายบุคคลรุตนั่งตรวจสอบรายชื่อผู้เข้าถึงระบบร่วมกับมินตรา "มีชื่อใครผิดปกติไหม" มินตราเปิดรายงาน "มีบัญชีผู้ใช้งานหนึ่งบัญชีที่ถูกเปิดใช้งานในช่วงกลางดึก" "ชื่อใครครับ" เธอหมุนหน้าจอให้ดู รุตขมวดคิ้ว "บัญชีผู้ดูแลระบบของสำนักงานผู้บริหาร?" "ใช่ค่ะ" ทั้งสองสบตากัน มินตราพูดต่อ "ฉันไม่อยากกล่าวหาใครโดยไม่มีหลักฐาน แต่บัญชีนี้มีสิทธิ์เข้าถึงเอกสารของทุกฝ่าย" รุตพยักหน้า "เราต้องให้ฝ่ายไอทีตรวจสอบบันทึกการเข้าใช้งานก่อน" มินตรายิ้ม "ตกลงค่ะ คุณหัวหน้าทีมสืบสวน" รุตหัวเราะ "แล้วคุณเป็นอะไรครับ" "ผู้ช่วยคนสำคัญค่ะ" เขายิ้ม ก่อนยื่นมือไปแตะมือเธอเบา ๆ "ตำแหน่งนี้ผมให้ผ่านครับ" 16.40 น. — ห้องประชุมเล็กเปรมเรียกทุกคนมาประชุมอีกครั้ง เบสเปิดข้อมูลจากฝ่ายไอทีที่ได้รับมา "ผมตรวจสอบแล้วครับ มีการเข้าใช้งานบัญชีผู้ดูแลระบบในคืนวันที่ 12" เปรมถามทันที "ใครเป็นคนเข้า" "ระบบระบุเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ใช้ แต่ยังไม่สามารถยืนยันตัวบุคคลได้ครับ" อลิชเปิดเอกสารอีกชุด "ฉันเจอรายการแก้ไขงบประมาณที่เกิดขึ้นในเวลาใกล้เคียงกัน" มิวนิกเสริม "และเอกสารที่ถูกส่งออกไปก็เป็นไฟล์ชุดเดียวกัน" เปรมมองข้อมูลทั้งหมด "แล้วธันวาเกี่ยวข้องอย่างไร" ธันวาหยิบโทรศัพท์ออกมา "ผมมีข้อความที่ได้รับก่อนเกิดเหตุครับ" เขายื่นโทรศัพท์ให้เปรมดู ข้อความจากหมายเลขที่ไม่ปรากฏชื่อระบุว่า อย่าเข้าไปยุ่งกับโครงการนี้ ถ้าไม่อยากให้คนในครอบครัวเดือดร้อน เปรมเงยหน้าขึ้น "นายได้รับข้อความนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่" "สองสัปดาห์ก่อนครับ" "ทำไมไม่แจ้งตำรวจหรือแจ้งบริษัท" ธันวาก้มหน้า "ผมกลัวครับ" ความเงียบเกิดขึ้นชั่วขณะ เปรมวางโทรศัพท์ลง "ตั้งแต่นี้ไป เราจะตรวจสอบทุกอย่างตามหลักฐาน ไม่มีใครถูกกล่าวหาก่อนมีข้อมูลชัดเจน" 19.00 น. — ร้านอาหารส่วนตัวเปรมพาพริมมารับประทานอาหาร หลังจากทั้งคู่ทำงานมาทั้งวัน "วันนี้เหนื่อยไหม" "นิดหน่อยค่ะ แต่ก็สบายใจขึ้นที่รู้ว่าชื่อฉันไม่ได้เกี่ยวข้องจริง ๆ" เปรมมองเธอ "ฉันขอโทษนะที่ทำให้เธอต้องมาเจอเรื่องแบบนี้" "คุณไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ" เขายื่นมือมาจับมือเธอ "พริม ฉันมีเรื่องอยากถาม" "อะไรคะ" "เราลองคบกันจริง ๆ ได้ไหม" พริมยิ้ม "คุณถามเหมือนกำลังขออนุมัติโครงการเลยนะ" เปรมหัวเราะ "ก็ฉันไม่เคยขออะไรที่สำคัญขนาดนี้มาก่อน" พริมมองเขาอย่างอ่อนโยน "ได้ค่ะ แต่มีข้อแม้" "อะไร" "ห้ามเอาเรื่องงานมาเป็นข้ออ้างเวลาทะเลาะกัน และห้ามปิดบังกัน" เปรมพยักหน้า "ตกลง" เขายกมือเธอขึ้นมาจูบเบา ๆ "จากนี้ฉันจะดูแลความรู้สึกเธอให้ดีที่สุด" พริมยิ้ม ก่อนขยับเข้ามากอดเขา เป็นครั้งแรกที่ทั้งคู่ไม่ต้องซ่อนความรู้สึกไว้หลังคำว่าเพื่อนอีกต่อไป 22.15 น. — สำนักงานใหญ่ขณะที่ทุกคนกำลังกลับบ้าน เบสได้รับไฟล์รายงานฉบับใหม่จากฝ่ายไอที เขาเปิดไฟล์และเลื่อนดูข้อมูลอย่างละเอียด จนกระทั่งพบรายการหนึ่งที่ทำให้เขาหยุดนิ่ง บัญชีผู้ดูแลระบบถูกใช้งานผ่านเครื่องคอมพิวเตอร์ประจำห้องผู้บริหาร เบสรีบโทรหาเปรม "พี่เปรมครับ ผมเจอข้อมูลใหม่แล้ว" "อะไร" "เครื่องที่ใช้เข้าไปแก้ไขเอกสาร เป็นเครื่องที่อยู่ในห้องผู้บริหารครับ" เปรมเงียบไป "นายแน่ใจหรือเปล่า" "ผมมีรายงานจากฝ่ายไอทีครับ" เปรมมองไปยังห้องทำงานของตัวเอง เขานึกถึงคนที่สามารถเข้าถึงห้องนั้นได้ แต่ก่อนที่เขาจะพูดอะไร เบสก็ส่งภาพจากรายงานมาให้ ภาพดังกล่าวแสดงเวลาการเข้าใช้งานและชื่อเครื่องคอมพิวเตอร์ ด้านล่างมีหมายเหตุว่า พบการเข้าสู่ระบบจากเครื่องสำรองของผู้บริหาร เปรมกำโทรศัพท์แน่น เพราะเครื่องสำรองเครื่องนั้น... เป็นเครื่องที่เขาอนุญาตให้บุคคลใกล้ชิดใช้ได้เพียงไม่กี่คน
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน