|
ตอนที่ 5 ความจริงที่เพื่อนสนิทไม่เคยบอก 19.45 น. — ลานจอดรถบริษัท"พริม มีอะไรหรือเปล่า" เปรมถามเมื่อเห็นเธออ่านข้อความในโทรศัพท์แล้วเงียบไป "ธันวาบอกว่ามีเรื่องสำคัญเกี่ยวกับคุณ" เปรมถอนหายใจเบา ๆ "อย่าเพิ่งเชื่อทุกอย่างที่เขาพูดนะ" "ฉันไม่ได้เชื่อเขา แต่ฉันก็อยากรู้ว่าคุณกำลังปิดบังอะไรอยู่" "ฉันไม่ได้ปิดบังเธอ" "แล้วเรื่องเอกสารที่มีลายเซ็นคุณล่ะ?" เปรมชะงักไปเล็กน้อย พริมมองหน้าเขาอย่างจริงจัง "เราเป็นเพื่อนกันมานาน เปรม ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น คุณบอกฉันได้" เขาเดินเข้ามาใกล้ ก่อนจับมือเธอ "ฉันกำลังจัดการทุกอย่างอยู่ และเมื่อรู้ความจริง ฉันจะเล่าให้เธอฟังทั้งหมด" "ฉันจะรอดูนะ" พริมยอมให้เขาจับมือ แต่แววตายังเต็มไปด้วยคำถาม 20.30 น. — ร้านอาหารในโรงแรมมิวนิกนั่งรับประทานอาหารกับลลินหลังเลิกงาน "วันนี้คุณดูเครียดนะคะ" "มีเรื่องงานนิดหน่อย" "เรื่องโครงการที่ประชุมกันหรือเปล่า" มิวนิกเงยหน้าขึ้น "คุณรู้เรื่องด้วยเหรอ" ลลินหยิบแท็บเล็ตขึ้นมา "ฉันเห็นอีเมลแจ้งเตือนเอกสารโครงการค่ะ มีไฟล์บางชุดถูกส่งออกไปยังอีเมลภายนอก" มิวนิกวางช้อนทันที "เมื่อไหร่?" "เมื่อสามวันก่อนค่ะ" "ทำไมผมไม่รู้เรื่อง" "เพราะอีเมลฉบับนั้นไม่ได้ส่งถึงคุณโดยตรง แต่ฉันเห็นจากรายการเอกสารที่ต้องจัดเก็บ" มิวนิกนิ่งไป "ลลิน ผมขอข้อมูลทั้งหมดได้ไหม" "ได้ค่ะ แต่คุณต้องรับปากว่าจะไม่ทำอะไรโดยไม่มีหลักฐาน" เขายิ้ม "ตกลงครับ" ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ขอบคุณนะ ที่ช่วยผม" ลลินยิ้มตอบ "ยินดีค่ะ" 21.15 น. — คอนโดของอลิชอลิชนั่งอยู่บนโซฟา โทรศัพท์วางอยู่ข้างตัว เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้น เมื่อเปิดประตู เธอก็พบเบสยืนอยู่พร้อมถุงอาหาร "ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม" "นายรู้ได้ยังไง" "เดาเอา" อลิชหลีกทางให้เขาเข้ามา เบสวางอาหารบนโต๊ะ ก่อนนั่งลงตรงข้าม "วันนี้เธอไม่ตอบข้อความผมเลย" "ฉันยุ่ง" "หรือกำลังหลบหน้าผม" อลิชเงยหน้าขึ้น "เบส อย่าคิดมาก" เขานิ่งไปครู่หนึ่ง "ผมไม่ได้อยากเป็นแค่คนที่คอยอยู่ข้างเธอเวลามีปัญหา" อลิชสบตาเขา "แล้วนายอยากเป็นอะไร" เบสยิ้มเล็กน้อย "คนที่เธอนึกถึงเป็นคนแรกเวลามีความสุขด้วย" คำพูดนั้นทำให้อลิชเงียบไป ก่อนที่เธอจะเอื้อมมือไปจับมือเขา "ฉันก็อยากให้นายเป็นแบบนั้น" เบสมองมือของเธอ ก่อนยิ้มออกมา คืนนี้ทั้งคู่ไม่ได้ต้องการคำสัญญาอะไร เพียงแค่การได้อยู่ใกล้กันก็เพียงพอแล้ว 22.00 น. — สำนักงานใหญ่รุตกำลังตรวจสอบรายการผู้เข้าถึงเอกสารร่วมกับเบสผ่านระบบออนไลน์ "เบส เจออะไรบ้าง" "มีการดาวน์โหลดไฟล์โครงการออกไปสามครั้งครับ" "บัญชีผู้ใช้ใคร" เบสหยุดพิมพ์ ก่อนซูมหน้าจอ "บัญชีผู้ใช้ของฝ่ายพัฒนาธุรกิจครับ" รุตขมวดคิ้ว "ธันวา?" "ใช่ครับ แต่มีบางอย่างแปลก" "อะไร" "ไฟล์ถูกดาวน์โหลดในเวลาที่ธันวาไม่ได้อยู่ในบริษัท" รุตเอนหลัง "แสดงว่ามีคนใช้บัญชีของเขา?" "เป็นไปได้ครับ แต่เราต้องตรวจสอบข้อมูลการเข้าใช้งานเพิ่มเติม" รุตหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเปรมทันที "เปรม ผมมีเรื่องต้องแจ้ง" 22.30 น. — คอนโดของพริมพริมนั่งอยู่บนเตียง โทรศัพท์สั่นขึ้น ธันวา: พรุ่งนี้คุณสะดวกไหมครับ ผมมีเอกสารบางอย่างอยากให้ดู พริม: เรื่องอะไรคะ ธันวา: เรื่องโครงการที่เปรมกำลังตรวจสอบครับ พริม: ทำไมต้องเป็นฉัน ธันวา: เพราะเอกสารชุดหนึ่งเกี่ยวข้องกับชื่อของคุณด้วยครับ พริมอ่านข้อความแล้วรู้สึกเย็นวาบ เธอไม่เคยเกี่ยวข้องกับโครงการการตลาดเลย แล้วชื่อของเธอไปอยู่ในเอกสารได้อย่างไร? 23.10 น. — ห้องทำงานของเปรมเปรมกำลังคุยโทรศัพท์กับรุต "นายแน่ใจนะว่ามีคนใช้บัญชีธันวา" "ยังยืนยันไม่ได้ครับ แต่ข้อมูลการเข้าใช้งานมีความผิดปกติ" "ส่งข้อมูลให้ฉันทั้งหมดพรุ่งนี้เช้า" "ได้ครับ" เมื่อวางสาย เปรมเปิดอีเมลที่ได้รับจากฝ่ายการเงินอีกครั้ง เขาเลื่อนดูเอกสารแนบทีละหน้า จนกระทั่งพบชื่อหนึ่งที่ทำให้เขานิ่งไป พริม — ผู้รับรองรายการค่าใช้จ่าย เปรมลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที "เป็นไปไม่ได้..." เขาหยิบโทรศัพท์โทรหาพริม แต่ไม่มีคนรับสาย เปรมส่งข้อความไปแทน เปรม: พริม เธอเคยเซ็นรับรองเอกสารโครงการนี้หรือเปล่า ไม่มีคำตอบ ไม่กี่นาทีต่อมา โทรศัพท์ของเขาสั่นขึ้นอีกครั้ง เป็นข้อความจากธันวา ธันวา: พี่เปรมครับ ผมคิดว่าเราควรคุยกันก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป เปรมพิมพ์ตอบทันที เปรม: พรุ่งนี้ 09.00 น. เข้ามาพบฉัน 08.50 น. — ห้องประชุมผู้บริหารเปรม มิวนิก รุต อลิช และเบสนั่งอยู่ในห้องประชุม ไม่นานธันวาก็เดินเข้ามา "สวัสดีครับ" เปรมผายมือให้เขานั่ง "ฉันอยากรู้ว่าเอกสารที่มีชื่อพริมเกี่ยวข้องกับอะไร" ธันวาวางซองเอกสารลงบนโต๊ะ "ผมไม่ได้เป็นคนจัดทำเอกสารชุดนี้ครับ แต่ผมพบความผิดปกติตั้งแต่สัปดาห์ก่อน" "แล้วทำไมไม่รายงานตามขั้นตอน" ธันวาสูดหายใจ "เพราะผมได้รับคำเตือนว่า ถ้าผมเปิดเผยเรื่องนี้ คนที่ได้รับผลกระทบจะไม่ใช่แค่ผม" เบสเปิดซองเอกสาร ด้านในมีสำเนารายการค่าใช้จ่ายและเอกสารอนุมัติหลายหน้า อลิชหยิบเอกสารขึ้นมาดู "นี่มัน..." มิวนิกหันไปมอง "มีอะไรครับ" อลิชชี้ไปยังชื่อผู้รับรอง "ลายเซ็นนี้ไม่ใช่ของพริม" เปรมมองเอกสารอย่างละเอียด ในขณะเดียวกัน โทรศัพท์ของรุตก็ดังขึ้น เป็นสายจากมินตรา "รุต ฉันมีเรื่องสำคัญต้องบอก" "เรื่องอะไรครับ" เสียงมินตราเคร่งเครียด "ฉันเพิ่งได้รับเอกสารจากฝ่ายประชาสัมพันธ์ มีคนส่งข้อมูลเกี่ยวกับโครงการนี้ออกไปให้บุคคลภายนอก และในเอกสารมีชื่อของพริมด้วย" รุตหันไปมองเปรม "เปรมครับ เรามีเรื่องใหญ่แล้ว" เปรมหลับตาลงชั่วครู่ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "จากนี้ไป เราต้องหาคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดให้ได้" แต่ก่อนที่การประชุมจะดำเนินต่อไป ประตูห้องก็เปิดออก พริมเดินเข้ามาพร้อมแฟ้มเอกสารในมือ เธอมองเปรม ก่อนพูดประโยคที่ทำให้ทุกคนเงียบลง "เปรม ฉันคิดว่าฉันรู้แล้วว่าใครเป็นคนใช้ชื่อฉัน"
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์