น้ำตายมทูต0

simply

เรื่องแต่ง100%
เหตุการณ์ในเรื่องอาจไปคล้ายกับสิ่งทั่วๆไปในชีวิตประจำวัน
หากขาดตกบกพร่อง หรือทำให้เกิดความไม่สบายใจ
ผู้เขียนยินดีแก้ไขปรับปรุงโปรดแจ้งให้ทราบได้ทุกเมื่อ
ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย

น้ำตายมทูต

ฉายแล้ววันนี้

ป้ายหนังละครของโรงเรียนการละคร

นักเรียนที่จบชั้นม.6สมัครเรียนต่อฟรี 1ภาคการศึกษา


เขาแอบสงสัย

ยุคนี้ใครยังมาทำละครเวทีกันอยู่นะ

จู่ๆเสียงลม แปลกๆ ที่ทำให้เอกขนลุกซู่


เขาหยุดเดินเพราะลมกำลังพัดฝุ่นหนาทึบจนต้องเอามือบังหน้าไว้

แล้วเหตุใด

คนที่นี่หายไปกันหมด

ภารโรงเดินมา

ไอ้หนูมาทำอะไรกัน

หมอกทึบจนมองอะไรแทบไม่เห็น

แค่กๆๆ

สิ้นเสียงไอของเอก

เอกก็เห็นหน้าภารโรงดำเมี่ยม
กำลังกลบเถ้าถ่านของคนที่มาเผากองขยะเอาไว้
ภารโรง: พวกคนมือบอนอีกแล้ว เหนื่อยๆๆ

ชั้นถามว่าแกมาทำอะไร
เสียงเหมือนชายร่างยักษ์ทักคนที่บุรุกยามวิกาล แต่นี่มันกลางวันแสกๆ


1:ก็
เอกนิ่งไปชั่วขณะ

ชายหน้าดำเมี่ยมถามซ้ำเมื่อเห็นเอกยืนนิ่งๆอยู่นานแล้ว
ภารโรง: มาทำอะไรที่นี่หรอ

1:เห็นว่ามีรับสมัครนักเรียน เอ่อ ไม่ทราบว่าติดต่อได้ที่..
ภารโรง: วันนี้มันวันหยุด พรุ่งนี้มาติดต่อสิ
1:ได้ครับ
เดี๋ยวมานะ ภารโรงบอกให้เอกรอสักครู่
เอกเอามือเกาหัวแกรกๆ
ฝุ่นหนาจางหายไป

อากาศกลับมาร้อนชื้นแปลกๆเหมือนอยู่ในป่าในเขาไม่มีผิด


ส่งกล่องนั่นมาสิ
เสียงใหญ่ทุ้มออกคำสั่ง

1:กล่องอะไรครับ

เอกถามตอบเสียงลึกลับ

ภารโรงส่ายหัวด้วยความงงที่เห็นเอกพึมพำอยู่คนเดียวแล้วไม่พูดอะไร
เขายื่นระเบียบการให้เอกแล้วก็เดินจากไป
เสียงประตูเหล็กเลื่อนปิด







เช้าวันต่อมา
ที่โรงเรียนการละคร



นี่ๆ

ใครรู้มั้ย นั่นศพใคร

เกิดเหตุฆาตกรรม

พยานในที่เกิดเหตุคาดว่า

คนร้ายจะต้องอยู่ในห้องปิดตายแน่ๆ

นี่แกอ่านคดีมากไปหรอ

เด็กเอามือเคาะหัวเพื่อน

เราว่านะคนๆนี้จะต้องรู้จักกันเป็นอย่างดีแน่

ทำไมล่ะ

ก็มีสัญลักษณ์ไอเลิฟยูด้วยนี่ๆดูสิ

พอแล้วแกเล่นมุขเสี่ยวๆคนตายแท้ๆ สัญลักษณ์อะไรบ้าบอ


1:สวัสดี เราชื่อเอก
เอกทักทายเพื่อนใหม่

รู้จักกันหรอ

ทั้งสองคนมองหน้ากัน
แหม ก็

ทั้งสองยื่นมือไปจับมือของเอก

2:เราชื่อสอง
3:ส่วนเราชื่อ3 ตึ่งโป๊ะ

1:ดีนะ สองกับ สามหรอ
2:เอาดีๆ นั่นชื่อ ตรี

2:รู้มั้ยเขารับสมัครนักเรียนเพิ่ม แทนคนที่ตายด้วยนะ ใครมันจะไปกล้ามาเรียนนะ เฮี้ยนขนาดนี้
3:ก็จริง ยิ่งวิชานาฏศิลป์รู้ๆกันอยู่ โคตรหลอนเลย เมื่อวันก่อนฟ้าผ่ามาด้วยนะ ครืนใหญ่ไฟดับ เรียนไปจุดเทียนไข น่ากลัวชะมัด
ขนงี้ลุกเกรียวเลย
ลมพัดเอาฝนตกปรอยๆทั้ง3คนไปหลบในที่ร่ม

3:สองๆเราไปเรียนก่อนนะวันแรกเดี๋ยวมันจะไม่ทัน

2:ครูนั่งรำคนเดียว ขนหัวลุกตั้งเหมือนไปทำผมแอโฟรเวอร์ชั่นวิ่งมอเตอร์ไซค์ฝ่าทางมรณะยังไงยังงั้น
1:บรื๋อ น่ากลัวนะ
3:พอแล้ว ยิ่งไปเรียน ช่วงนี้ คนน้อยๆอยู่ ไว้เจอกันนะเอกเราไปล่ะ

2:วันนี้ไม่มีเรียนไปเยี่ยมชมโรงเรียนกันมั้ย จะมาสมัครเรียนหรอ
1:รู้ได้ไง อย่าบอกนะว่า

2: แหม ถือระเบียบการมาขนาดนี้ มาๆเดี๋ยวพาไปสมัคร
1:ขอบคุณนะ


ขออุทิศส่วนกุศลให้แก่ศพไร้ญาติหรือดวงวิญญาณที่ไม่มีผู้ระลึกถึง..