ลืมรหัสผ่าน
 สมัครเข้าเรียน
ค้นหา
ดู: 357|ตอบกลับ: 7

เรื่องเสียวชายแดนใต้: ตอนที่ 6 โยเกิร์ตรสธรรมชาติ

[คัดลอกลิงก์]

พี่ว้ากตัวร้าย

กระทู้
11
ตอบกลับ
1
พลังน้ำใจ
485
Zenny
2152
ออนไลน์
268 ชั่วโมง
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย aminmin เมื่อ 2026-11-2 06:13   N# e1 s" x/ b/ @  u1 ~

! b: P/ K4 d! `7 I& y& C
เรื่องเสียวชายแดนใต้
ตอนที่ 6 โยเกิร์ตรสธรรมชาติ
เช้าวันจันทร์อันแสนวุ่นวายวนกลับมาอีกครั้ง เราไปโรงเรียนด้วยความรู้สึกเกร็งไปทั้งตัว สายตาพยายามหลบหลีกผู้คน ขณะผ่านประตูหน้าโรงเรียน สายตาของเราก็เผลอหันไปมองป้อมยามหน้าประตูอย่างห้ามไม่ได้
"อือ... ยามคนใหม่ของโรงเรียนเราไง" คำตอบจากแบอัมรันเมื่อวันหยุดที่ผ่านมา ที่เฉลยว่าใครเป็นคนถ่ายคลิปเสียวระหว่างเรากับเฟาซานและอาคิน ทำให้เช้าวันจันทร์ของเรากลายเป็นวันจันทร์ที่เราต้องมาโรงเรียนด้วยความหวาดระแวงมากที่สุด ภาพในหัวของเรานึกไปถึงใบหน้าของยามคนใหม่ทันที
"ไฟซุล" ยามหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกับเรา ซึ่งเป็นลูกชายของลุงยามคนเก่าที่เพิ่งลาออกไป ไฟซุลเป็นผู้ชายหนุ่มคมเข้ม ใบหน้าเรียวยาวได้รูป มีหนวดเคราและหนวดเหนือริมฝีปากที่ตัดแต่งเป็นทรงอย่างมีเสน่ห์ ดวงตาคมกริบดูเจ้าชู้และ ทรงผมสั้นเซ็ตเปิดหน้าผากเรียบร้อย รูปร่างสมส่วน ไม่ได้หนาเทอะทะแต่ดูแน่นและมีกล้ามเนื้อกำลังดี ท่าทางมั่นใจในตัวเองสูง ถึงแม้จะเป็นยามที่หน้าตาแบบที่เราชอบ แต่พอมีประเด็นเรื่องคลิปเรากลับยิ่งรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ
ขณะที่เรากำลังยืนเวรรับนักเรียน เสียงทุ้มต่ำติดขี้เล่นของไฟซุลก็ดังขึ้นขัดจังหวะ
"สวัสดีครับครูมิน... เช้านี้ดูเหนื่อย ๆ นะครับ" ไฟซุลยืนกอดอกพิงเคาน์เตอร์ป้อมยาม สายตาคมกริบกวาดมองตั้งแต่ใบหน้าลงมาถึงช่วงสะโพกของเรา พร้อมเหยียดยิ้มมุมปาก
แค่คำทักทายสั้น ๆ พร้อมสายตาที่มองเราแบบนั้นก็ทำให้เราไม่สามารถมีสมาธิในการสอนหรือทำงานได้อีกต่อไป ยิ่งในคาบสอนต้องมาเจอกับสายตาของอดิล ญาติของไฟซุล  เด็กหนุ่ม ม.5 ตำแหน่งหัวหน้าห้องประจำชั้นห้องที่เราเป็นครูที่ปรึกษา อดิลเป็นเด็กหนุ่มรูปร่างตัวเล็กกระชัดรัด แต่กลับมีหุ่นที่แน่นสมส่วนจากการเล่นกีฬา ใบหน้าคมคายตามแบบฉบับเด็กหนุ่มใต้ ดวงตากลมโต คิ้วเข้มได้รูป รับกับรอยยิ้มซุกซนที่ แม้จะเป็นเด็กตัวเล็กแต่กลับมีออร่าความหล่อคมที่โดดเด่นไม่แพ้อาคินที่หล่อที่สุดในชั้นเรียน สายตาที่อดิลใช้จ้องมองมาทางเราขณะที่เรากำลังสอน เต็มไปด้วยเลศนัย
ตอนนั้นด้วยความกระวนกระวายเราจึงตั้งใจจะคุยเรื่องนี้กับเฟาซานและอาคินเพื่อหาทางแก้ปัญหาด้วยกัน แต่เจ้าเด็กบ้าสองคนที่รุมเย็ดเราในห้องปกครองวันนั้นดันขาดเรียน มันยิ่งทำให้เรากระวนกระวายใจเข้าไปใหญ่
"อาจารย์เป็นอะไรรึเปล่าครับเนี่ย... เห็นหน้าเครียดมาตั้งแต่เริ่มคาบแล้ว" เสียงขี้เล่นของ มูอี ดังขึ้นทักเราหลังจากหมดคาบเรียน
เราสะดุ้งเล็กน้อย พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ก่อนจะเอ่ยปากถามขึ้นด้วยความกังวล "มูอี... วันนี้อาคินไปไหน ทำไมถึงไม่มาเรียน?"
"อ๋อ... ไอ้คินมันลาไปงานแต่งพี่สาวมันครับอาจารย์" มูอียิ้มกวนๆ พลางโน้มตัวลงมาใกล้โต๊ะครูเล็กน้อย "อาจารย์มีธุระอะไรกับมันก็ฝากบอกผมได้น้าาา"
น้ำเสียงขี้เล่นของมันยิ่งทำให้เราหงุดหงิดใจเข้าไปอีก
ยังไม่ทันที่เราจะได้พูดอะไรต่อ มูอีก็เลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด แล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงเลศนัยชวนให้ขนลุกซู่
"เห็นไอ้คินมันเล่าให้ฟังว่า... สัปดาห์ก่อนมันโดนกักตัวเข้าห้องปกครองกับไอ้เฟาซานเพราะมีเรื่องกัน แต่พออาจารย์มินเข้ามาช่วยเคลียร์ให้ เรื่องก็เลยจบลงได้ด้วยดี... ผมล่ะอยากรู้จริงๆ เลยครับอาจารย์ ว่าอาจารย์ใช้วิธีไหน 'เคลียร์' ให้พวกมันสองคนดีกัน"
ประโยคคำถามแกมจับผิดของมูอีจี้ตรงจุดจนเราหน้าเสีย ใบหน้าที่เคยพยายามปรับให้เรียบเฉยกลับเปลี่ยนเป็นความโมโหและความตระหนกอย่างปิดไม่มิด ร่างกายเกร็งระริก สายตาจ้องมองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยความกดดันพุ่งสูงขึ้นถึงขีดสุด
มูอีเห็นปฏิกิริยาของเราที่สติแทบหลุด มันก็ยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ รอยยิ้มซุกซนแปรเปลี่ยนเป็นความแพรวพราวเจ้าเล่ห์ มันเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ รดข้างใบหู ก่อนจะพูดกลั้วหัวเราะด้วยน้ำเสียงสบายๆ ราวกับอ่านความคิดของเราออกทะลุโปร่งโปร่ง
"โอ๋... อาจารย์ไม่ต้องเครียดขนาดนั้นหรอกครับ" มูอีกระซิบเสียงนุ่ม พลางใช้นิ้วมือเรียวเลื่อนมาแตะเบาๆ ที่หลังมือของเราบนโต๊ะครูอย่างถือดี "พวกผมน่ะเวลาเย็ดใครก็รู้กันแค่ในกลุ่ม ไม่หลุดปากเอาเรื่องนี้ไปบอกใครหรอกครับ อาจารย์ทำหน้าเครียดซะเหมือนกับว่ามีคนอื่นนอกจากพวกผมแอบมาเห็นอาจารย์เย็ดกันอย่างนั้นแหละ"
ประโยคนั้นทำเอาหัวใจของเรากระตุกวูบ หน้าชาเหมือนโดนตบกลางแยก ความจริงเรื่องคลิปแอบถ่ายจากไฟซุลยามหนุ่มหน้าประตูที่แบอัมรันบอกไว้เมื่อเช้า มันจุกแน่นอยู่ในอกจนเราแทบหายใจไม่ออก เพราะคำพูดหยอกเล่นของมูอี... มันดันตรงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง!
"ก็ใช่น่ะสิ! มันมีคนเห็นเหตุการณ์และแอบถ่ายไว้จริง ๆ!"
คำพูดหลุดปากของเราทำเอามูอีที่กำลังยิ้มกวน ๆ ถึงกับชะงักกึก รอยยิ้มขี้เล่นบนใบหน้าหายวับไปทันที มันตกใจและประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะรีบโน้มตัวลงมาสบตาเราด้วยสีหน้าจริงจังขึ้นมาทันที
"อาจารย์พูดจริงเหรอครับ? ใครมันแอบถ่ายคลิปอาจารย์!" มูอีเค้นถามเสียงเครียด
ในวินาทีนั้น ความเครียด ความกลัว และความอัดอั้นตันใจที่สะสมมาตั้งแต่เช้าทำให้เราสติแทบแตก เราตัดสินใจเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้มูอีฟัง ทั้งเรื่องที่แบอัมรันบอกว่าไฟซุล ยามหนุ่มคนใหม่เป็นคนแอบถ่ายคลิปฉาวในห้องปกครองวันนั้น รวมถึงเรื่องที่ไฟซุลส่งต่อคลิปนั้นไปให้กับญาติของตัวเองที่เป็นนักเรียนของเราอย่างอดิล
มูอีนั่งฟังเงียบ ๆ สีหน้าจากที่เคยซุกซนแปรเปลี่ยนเป็นความนิ่งขรึมและใช้ความคิดอย่างหนัก พอเราเล่าจบ มูอีก็ถอนหายใจยาวก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาเบา ๆ เพื่อให้เราผ่อนคลาย
"โธ่... อาจารย์ก็นึกว่าเรื่องใหญ่เรื่องโตอะไร ที่แท้ก็เรื่องแค่นี้เอง" มูอีพูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ราวกับเรื่องตรงหน้าเป็นแค่ปัญหาเล็กน้อย "อาจารย์ไม่ต้องเครียดหรอกครับ... เรื่องแค่นี้ผมจัดการให้ได้สบายมาก ผมมีพี่ที่รู้จักกันคนหนึ่ง รับรองว่าวันพรุ่งนี้ คลิปนั่นหายไปแน่นอน แถมผมจะพาทั้งไอ้อดิล แล้วก็ไอ้ยามใหม่นั่นมาขอโทษอาจารย์ด้วย!"
มูอีขยับตัวเข้ามาใกล้ ตบไหล่เราเบา ๆ เป็นเชิงให้กำลังใจ สายตาของมันฉายแววเด็ดขาดและถือดีตามแบบฉบับเด็กวัยรุ่น
"อาจารย์อยู่เฉย ๆ รอฟังข่าวดีได้เลยครับ ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาทำกับอาจารย์ที่รักของผมแบบนี้!"
"แกแน่ใจเหรอ มูอี... ฉันไม่ได้พูดล้อเล่นนะ เรื่องนี้มันเรื่องใหญ่มากเลยนะ!"
เราเค้นเสียงกระซิบถามกลับไปทันควันด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า ดวงตายังคงฉายแวววิตกกังวลอย่างปิดไม่มิด แม้ในใจจะเริ่มมีความหวังพุ่งขึ้นมาบ้าง แต่ความหวาดระแวงที่มีต่อเรื่องคลิปในมือของไฟซุลและอดิลก็ยังคงทำให้เราเครียดอยู่ดี
มูอีหัวเราะในลำคอเบาๆ พลางส่งรอยยิ้มแพรวพราวเจ้าเล่ห์กลับมา สายตาซุกซนของมันกวาดมองใบหน้าชื้นเหงื่อและริมฝีปากสั่นระริกของเราอย่างนึกสนุก ก่อนจะเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนข้างแก้ม
"แน่ใจสิครับอาจารย์ ผมพูดคำไหนคำนั้น..." มูอีกระซิบเสียงพร่า พลางถือดีใช้นิ้วเรียวยาวสอดประสานเข้ากับนิ้วมือของเราบนโต๊ะครู แล้วค่อยๆ บีบกระชับแน่นขึ้น "ระดับผมพูดคำไหนคำนั้นอยู่แล้ว รับรองว่าพรุ่งนี้คลิปนั้นหลุดหายไปจากเครื่องมันอย่างแน่นอน... แต่ว่านะอาจารย์..."
มันเว้นช่วงคำพูดไปจังหวะหนึ่ง พร้อมกับส่งสายตากรุ้มกริ่มกะล่อนที่เต็มไปด้วยความหื่นกระหายอย่างเปิดเผย
"ของฟรีไม่มีในโลกหรอกนะครับ... งานนี้ผมช่วยอาจารย์เต็มที่ แต่อาจารย์จะต้องมีของตอบแทนให้ผมนะครับ?" มูอีพูดออกมาเบาๆ อย่างยั่วเย้า "หึผมว่าอาจารย์ก็รู้นี่ครับว่าผมอยากได้อะไรจากอาจารย์"
สายตาของมันมองต่ำลงมองที่สะโพกและก้นงอนของเราอย่างตั้งใจ ทำเอาเราหน้าฉ่าร้อนวูบวาบ รูตูดตอดเกร็งด้วยความอับอายและเสียวซ่านขึ้นมาทันที รู้ดีว่า "ของตอบแทน" ที่เด็กหนุ่มตรงหน้าต้องการ... ไม่ใช่เงินทองหรือคะแนนสอบแน่นอน!
"ได้..." เราตอบรับเสียงแผ่ว พลางหลบสายตาคมแพรวพราวของเด็กหนุ่มตรงหน้า
มูอีคลี่ยิ้มกว้างอย่างผู้ชนะเมื่อได้ยินคำตอบ มันขยับหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกเฉียดซอกคอของเรา สูดกลิ่นหอมจากกายเราเข้าเต็มปอด ก่อนจะกระซิบตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่าแฝงความเจ้าเล่ห์
"คืนนี้บ้านผมไม่มีคนอยู่นะครับอาจารย์..." มูอีใช้นิ้วมือเรียวไล้หลังมือเราเบาๆ อย่างถือดี "อาจารย์มาหาผมที่บ้านนะครับ... อาจารย์เคยไปแล้วนี่ ตอนมาเยี่ยมบ้านวันนั้นน่ะ จำทางได้ใช่ไหมครับ?"
คำพูดของมันทำเอาภาพเหตุการณ์ค่ำคืนนั้นลอยกลับเข้ามาในหัว วันที่เราโดนนัสรุดดีนเย็ดที่บ้านร้าง แถวบ้านของมูอี... รูตูดของเราเกร็งวูบวาบขึ้นมาทันที ความทรงจำรสสัมผัสอันดุเดือดทำเอาเราหน้าแดงฉ่าไปถึงหู
"ดึกๆ สักสองทุ่ม... อาจารย์ขี่รถมาจอดในบ้านผมได้เลย ผมเปิดประตูรอรับ 'ของตอบแทน' จากอาจารย์ทั้งคืนแน่ครับ" มูอียักคิ้วให้ทิ้งท้ายอย่างยั่วเย้า ก่อนจะยอมปล่อยมือแล้วเดินอารมณ์ดี ทิ้งให้เรานั่งใจสั่น
       คืนนั้นแม้เราจะไม่รู้ว่าสิ่งที่มูอีพูดจะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ และมันจะสามารถช่วยเราจัดการเรื่องคลิปในมือของไฟซุลกับอดิลได้ตามที่คุยไว้หรือเปล่า แต่ความกระวนกระวายใจและความอยากหลุดพ้นจากฝันร้ายนี้ก็ทำให้เราไม่อาจปฏิเสธข้อตกลงได้
เราดับเครื่องยนต์ พยายามสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกสติที่กำลังกระเจิดกระเจิง หัวใจเต้นตึกตักด้วยความตื่นเต้นและหวาดหวั่นผสมปนเปกันไปหมด ภาพความทรงจำในคืนที่โดนนัสรุดดีนเย็ดที่บ้านร้างแถวนนี้ยังคงชัดอยู่ในหัว ยิ่งคิดถึง... รูตูดด้านหลังก็ยิ่งตอดขมิบระริกขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้
ร่างสูงโปร่งของมูอีก็ก้าวเดินออกมาจากความมืดข้างบันได ชายหนุ่มผิวเข้ม ใบหน้าคมคาย ดวงตากลมโตฉายแววซุกซนแพรวพราวและยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ มันไม่ได้ใส่เสื้อ เปลือยบนจนเห็นแผงอกและหน้าท้องที่แน่นไปด้วยกล้ามเนื้อแบบเด็กหนุ่มวัยรุ่น ท่อนล่างสวมเพียงกางเกงบอลขาสั้นตัวเดียวขอบกางเกงร่นต่ำ เห็นรอยเป้ากางเกงที่พองดันผ้าออกมาอย่างเห็นได้ชัด
"มาแล้วหรอครับอาจารย์..." มูอีกระซิบเสียงพร่า คลี่ยิ้มกว้างก่อนจะเดินเข้ามาจับจูงมือของเราให้เดินตามมันเข้าไปลึกถึงด้านหลังบ้านไปที่ห้องครัว
เราที่กำลังใจสั่นและเตรียมใจว่าอาจจะโดนมันเย็ดถึงกับชะงัก มองแผ่นหลังเปลือยท่อนบนกับกางเกงบอลขาสั้นของเด็กหนุ่มด้วยความงง ก่อนจะเอ่ยปากถามขึ้นด้วยความสงสัย
"มูอี... พาฉันมาห้องครัวทำไมเหรอ?"
มูอีหันกลับมาส่งรอยยิ้มซุกซนแพรวพราว สายตากรุ้มกริ่มจ้องมองใบหน้าฉงนของเราอย่างนึกเอ็นดู ก่อนจะก้าวเข้ามาประชิดตัวแล้วยื่นมือไปจับเอวของเราไว้เบา ๆ
"ก็พ่อแม่ผมไม่อยู่บ้านหลายวันเลยครับอาจารย์..." มูอีหัวเราะในลำคอเบา ๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงความยั่วเย้า "ผมเลยอยากให้อาจารย์ตอบแทนผมด้วยการทำกับข้าวอร่อย ๆ ให้ผมกินหน่อยไงครับ... หรืออาจารย์คิดว่าผมจะพามาทำอะไรครับ"
เราถอนหายใจออกมาแผ่วเบา ความตึงเครียดที่สั่งสมมาตลอดทั้งวันเริ่มผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่ลึก ๆ ในใจก็ยังคงมีความหวาดระแวงเรื่องคลิปหลุดนั้นอยู่ เราจ้องมองสบสายตากรุ้มกริ่มของเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเค้นเสียงถามออกไปอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
"มูอี... แล้วเรื่องคลิปนั่น แกแน่ใจนะว่าจะช่วยฉันได้จริง ๆ? มันไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ นะมูอี ถ้ามันหลุดออกไป..."
มูอีหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ สายตาฉายแววเอ็นดูปนเจ้าเล่ห์ มันขยับเข้ามาชิดจนแผงอกเปลือยเปล่าแทบจะแนบสนิทกับตัวเรา ก่อนจะยื่นมือหนาขึ้นมาแตะเบา ๆ ที่ข้างแก้มของเราแล้วเกลี่ยไปมาอย่างอ่อนโยน
"อาจารย์กังวลเกินไปแล้วนะครับ..." มูอีกระซิบตอบเสียงนุ่มทุ้ม สายตามั่นใจเต็มเปี่ยม "ผมบอกแล้วไงว่าระดับผมจัดการได้สบายมาก อาจารย์ไม่ต้องคิดมากเรื่องนั้นแล้วครับ ตอนนี้สนใจผมก่อนดีกว่า... ผมหิวไม่ไหวแล้วเนี่ย"
สายตาแพรวพราวของมันกวาดมองเราอย่างยั่วเย้า ลมหายใจอุ่น ๆ รดผ่านซอกคอจนเราต้องหดคอหนีด้วยความเสียวซ่าน พลางเบือนหน้าหนีสายตาเจ้าเล่ห์นั่น แล้วถามออกไปด้วยสีหน้าและน้ำเสียงที่เริ่มผ่อนคลายลง
"เออ ๆ... แล้วอยากกินอะไรล่ะ? เดี๋ยวฉันทำให้กิน"
มูอีเดินตรงไปเปิดตู้เย็น ก่อนจะหยิบโยเกิร์ตรสธรรมชาติบรรจุเป็นแพ็กออกมาวางลงบนโต๊ะเตรียมอาหารอย่างอารมณ์ดี รอยยิ้มซุกซนบนใบหน้าคมยังคงเหยียดยิ้มกว้างไม่ลดละ
เราจ้องมองแพ็กโยเกิร์ตตรงหน้าสลับกับใบหน้าคมคายของเด็กหนุ่ม ม.5 ด้วยความงงงวย คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันทันที ความระแวงและความไม่เข้าใจทำให้เราเอ่ยปากถามออกไปตรง ๆ
"โยเกิร์ตเนี่ยนะมูอี?... โยเกิร์ตถ้วยแค่นี้แกจะให้ฉันทำอะไร? แกแกะฝาแล้วตักกินเองไม่เป็นหรือไง ถึงต้องเรียกฉันมาทำกับข้าวให้ถึงบ้าน!"
มูอีหัวเราะฮ่าๆ ในลำคออย่างชอบอกชอบใจเมื่อเห็นปฏิกิริยาของเรา มันขยับก้าวเข้ามาประชิดท่อนบนเปลือยเปล่าเข้าหาเราจากทางด้านหลัง อกแกร่งแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อแนบชิดติดแผ่นหลังของเราอย่างถือดี
ฝ่ามือเรียวยาวของมันเอื้อมมาจับมือเราให้ยื่นไปแตะถ้วยโยเกิร์ตที่เย็นจัด ก่อนจะขยับหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกรดลมหายใจอุ่นร้อนชิดข้างใบหู แล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่าแฝงความกะล่อนเจ้าเล่ห์ที่ทำเอาเราขนลุกซู่ไปทั้งตัว
"ใครบอกว่าผมจะให้อาจารย์แกะให้กินเฉย ๆ ล่ะครับ..." มูอีใช้นิ้วมือเลื่อนต่ำลงไปบีบเค้นบั้นท้ายของเราผ่านกางเกงอย่างตั้งใจ "ผมอยากให้อาจารย์เอาโยเกิร์ตเย็น ๆ พวกนี้... ทาลงบนตัวอาจารย์ต่างหากล่ะครับ ทาให้ทั่วตัว... แล้วเดี๋ยวผมจะเป็นคน 'เลียกิน' จนสะอาดหมดถ้วยเอง!"
คำพูดเด็กหนุ่มตรงหน้าทำเอาเราถึงกับทึ่งในความคิดสร้างสรรค์อันพิศดารของมัน ความกลัว ความกังวล เรื่องคลิปหลุดและอารมณ์ตึงเครียดตลอดทั้งวันถูกแทนที่ด้วยความวาบหวาม บรรยากาศเงียบสงบในห้องครัวยามค่ำคืนกับหุ่นที่เปลือยท่อนบนของมันปลุกอารมณ์ร่านในตัวเราให้พุ่งสูงขึ้นจนลืมทุกสิ่งทุกอย่างไปจนหมด
เรารวบรวมความกล้า เอี้ยวหน้ากลับไปส่งสายตาเชื่อมหวานฉ่ำ พลางกระซิบตอบเสียงพร่าเบาที่ข้างใบหูของมัน
"ทาบนตัวเฉย ๆ มันจะไปอร่อยอะไรล่ะมูอี... ฉันมีวิธีกินที่อร่อยและฟินกว่านั้นเยอะ"
มูอีชะงักไปเล็กน้อย เลิกคิ้วมองเราด้วยสายตาแปลกใจ เราไม่ปล่อยให้มันได้ตั้งตัว ย่อตัวลงค่อย ๆ รูดถอดกางเกงบอลขาสั้นของมันลงกองไว้ที่ปลายเท้า ควยขนาดใหญ่ยาวราว 6 นิ้ว ลำควยเรียวยาว ผิวเนียนสะอาดออกสีชมพูระเรื่อไร้กลิ่นอับ ก็ชูชันแข็งขึงพองโตชี้หน้าขึ้นมาอย่างน่ามอง
เราแกะฝาโยเกิร์ตรสธรรมชาติในมืออย่างไม่รอช้า ก่อนจะค่อย ๆ บรรจงเทเนื้อโยเกิร์ตสีขาวเนียนนุ่มราดลงไปบนลำควยขนาด 6 นิ้วสีชมพูฉ่ำของมูอีอย่างช้า ๆ ความเย็นจัดของโยเกิร์ตกับความร้อนของควยวัยรุ่นทำให้มันถึงกับสูดปากคราง "อ๊าสสส์..." ออกมาเสียงหลง
เนื้อโยเกิร์ตค่อย ๆ ไหลเยิ้มชโลมไปทั่วหัวควยและลำควยยาว เรายิ้มมุมปากอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า ก่อนจะส่งลิ้นร้อนออกมารับรสชาติโยเกิร์ตที่ผสมผสานกับกลิ่นกายวัยรุ่นตรงหน้าอย่างหิวกระหาย
เราค่อย ๆ ลากปลายลิ้นชิมเนื้อโยเกิร์ตสีขาวเนียนที่กำลังไหลเยิ้มหยดซึมอยู่บนหัวควย ลิ้นเรียวปัดปาดดูดไปมาอย่างหิวกระหาย ก่อนจะค่อย ๆ อ้าปากกว้างกักเก็บส่วนหัวควยชมพูเข้าไปในปากของเราอย่างมูมมาม
"อ๊าสสส์... อาจารย์มิน... โคตรเสียวเลยครับ!" มูอีแหงนหน้าครางกระหึ่มในลำคอ มันใช้สองมือยื่นมาขยุ้มเส้นผมของเราไว้แน่นเมื่อความอุ่นนุ่มภายในริมฝีปากของเราเริ่มออกแรงดูดอย่างรู้จังหวะ
เราช้อนสายตาเชื่อมฉ่ำขึ้นมองสบตากับเด็กหนุ่ม พลางเริ่มครอบปากรูดลงไปตามความยาวของลำควยเนียนสะอาด เสียงแลบลิ้นเลียและเสียงดูดดัง "จ๊วบ... จ๊วบ..." ดังกลบความเงียบภายในห้องครัว เนื้อโยเกิร์ตรสเปรี้ยวกลมกล่อมคลุกเคล้าไปกับน้ำลายอุ่น ๆ ของเรา โคนควยขนาดพอดีมือพองขยายลึกสุดโคนลำคอจนเราต้องห่อลิ้นกวาดเลียรอบลำควยอย่างเลียละเมียดละไม ยิ่งมูอีเกร็งสะโพกสวนดันควยเข้าปากเราเป็นระยะ ความเสียวซ่านก็ยิ่งแล่นปราดไปทั่วร่างจนรูตูดของเราตอดขมิบเก็บอารมณ์ไว้ไม่อยู่
"แม่งเอ๊ย... อื้อออ!" มูอีสูดปากคราง หายใจหอบกระเส่าพลางใช้ฝ่ามือหนากดศีรษะของเราให้ก้มลงไปรับควยของมันเข้าปากลึกขึ้นเรื่อย ๆ รอยยิ้มซุกซนกะล่อนเปลี่ยนเป็นสีหน้าหื่นกระหายและเสียวซ่านอย่างปิดไม่มิด มันก้มมองดูปากของเรากำลังอมดูดควยทาโยเกิร์ตของมันอย่างไม่ลดละ ก่อนจะกระซิบเสียงพร่าตื่นเต้นออกมาระหว่างที่ท่อนเนื้อร้อนฉ่ากดลึกเข้าอุ้งปาก
"อ๊าาา... ผมเข้าใจแล้วล่ะครับอาจารย์... ว่าทำไมพวกไอ้คินกับพี่นัสรุดดีนถึงบอกว่าอาจารย์แม่งเด็ด! อมควยโคตรเก่ง... เลียเก่งจนผมจะเสร็จอยู่แล้วเนี่ยอาจารย์!"
เราค่อย ๆ ถอนริมฝีปากออกจากลำเนื้อร้อนฉ่า เสียง "จ๊วบ" ดังสะท้อนในห้องครัวเงียบสงบ น้ำลายผสมเนื้อโยเกิร์ตยืดเป็นสายเชื่อมระหว่างปากเรากับหัวควยสีชมพูที่กำลังสั่นระริก เราช้อนสายตาขึ้นมองเด็กหนุ่มตรงหน้า พลางส่งรอยยิ้มยั่วยวนที่เต็มไปด้วยความร่าน
"อย่าพึ่งรีบเสร็จสิมูอี... นี่ยังแค่น้ำจิ้มเองนะ"
เรายันตัวลุกขึ้นยืนช้า ๆ ต่อหน้าเด็กหนุ่มที่กำลังหอบหายใจกระเส่า ไม่ปล่อยให้มันทันได้พัก สองมือของเราจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตทำงานออกทีละเม็ดอย่างอ้อยอิ่ง แล้วถอดเสื้อ ทิ้งลงบนพื้นห้องครัว ตามด้วยกางเกงสแลกและกางเกงในที่ถูกรูดลงกองไว้ที่ปลายเท้าจนเรือนร่างเปลือยเปล่าไร้สิ่งปกปิด
เราหยิบถ้วยโยเกิร์ตที่เหลือบนโต๊ะขึ้นมาถือไว้ ก่อนจะหันหลังให้มูอี ค่อย ๆ แอ่นสะโพกงอนงามไปทางด้านหลังจนบั้นท้ายและรูตูดตอดขมิบต่อหน้าเด็กหนุ่มอย่างท้าทาย เราบรรจงเอียงถ้วยเทเนื้อโยเกิร์ตสีขาวเนียนนุ่มราดลงไปบนแผ่นหลังเนียน ค่อย ๆ ให้เนื้อเย็นจัดของมันไหลเยิ้มผ่านร่องหลัง ต่ำลงมายังบั้นท้ายแน่น และไหลย้อยลงไปเกาะจ่ออยู่ที่รอบรูตูดสีสดใส
ความเย็นของโยเกิร์ตที่สัมผัสรูตูดด้านหลังทำให้เราขนลุกซู่ สะโพกสั่นระริกด้วยความเสียวซ่าน เราเหลียวหน้ากลับไปมองมูอีผ่านไหล่ พลางส่งสายตายั่วยวนกระซิบเรียกมันด้วยน้ำเสียงพร่าสั่น
"ในเมื่อแกอยากกินโยเกิร์ตบนตัวฉันนัก... ก็เข้ามากินสิมูอี เลียกินให้สะอาดหมดทุกหยดเลยนะ..."
มูอีจ้องมองเรือนร่างเปลือยเปล่าที่กำลังแอ่นสะโพกงอนงามท้าทายสายตา ตาค้างด้วยความหื่นกระหาย เสียงกลืนน้ำลายดัง "เอื้อก" ผ่านลำคอแห้งผาก มันไม่รอช้า พุ่งตัวเข้ามาประชิดแผ่นหลังเปลือยเปล่าของเราทันที
"แม่งเอ๊ย... อาจารย์แม่งยั่วขนาดนี้ ใครจะไปทนไหววะ!"
ฝ่ามือหนาประคองจับที่เอวของเราไว้แน่น ก่อนจะค่อย ๆ โน้มตัวใช้ลิ้นร้อนลากเลียเนื้อโยเกิร์ตเย็นจัดตั้งแต่บริเวณท้ายทอยและต้นคอ ลิ้นสากปาดกวาดชิมความหวานมันอย่างช้า ๆ  ค่อย ๆ ลากต่ำลงมาตามแผ่นหลังเนียน สัมผัสอุ่นร้อนของลิ้นวัยรุ่นที่ตัดกับความเย็นของเนื้อนมเปรี้ยวทำเอาเราขนลุกซู่ ยืนตัวสั่นระริกด้วยความเสียวซ่าน
"อ๊าสสส์... มูอี... ซี๊ดดด" เราเชิดหน้าขึ้น ร้องครางออกมาเสียงพร่าเมื่อลิ้นของมันลากต่ำลงมาเรื่อย ๆ ผ่านร่องแผ่นหลัง ลงมาถึงบั้นท้ายแน่นงอน มูอีบีบเค้นเนื้อก้นของเราอย่างมันมือ พลางก้มลงแลบลิ้นปาดเลียคราบโยเกิร์ตที่ไหลเยิ้มอยู่บนเนื้อก้นสลับไปมาอย่างหิวกระหาย
และในที่สุด ลิ้นร้อนสากก็ลากลงมาถึงจุดหมายปลายทาง มันตวัดปาดกวาดชิมโยเกิร์ตที่เกาะจ่ออยู่รอบรูตูดสีสดใสอย่างเน้นหนัก รูตูดของเราตอดขมิบรับปลายลิ้นที่แทรกดันชิมรสชาติอย่างมูมมาม เสียงเลีย "แผล็บ... จ๊วบ..." ดังระงมไปทั่วห้องครัว
"อื้มมม... โคตรอร่อยเลยครับอาจารย์" มูอีส่งเสียงครางพร่าในลำคอ ก่อนจะรัวลิ้นปาดเลียรูตูดที่กำลังขมิบตอดไม่หยุดจนเราขาอ่อนไปหมด ต้องยกมือยันขอบโต๊ะเตรียมอาหารไว้แน่น สะโพกยังคงแอ่นยกสูงให้เด็กหนุ่ม ม.5 ตรงหน้าเลียกินโยเกิร์ตบนร่างของเราจนสะอาดหมดจด
มูอีถอนลิ้นออกจากรูตูดที่ตอดเกร็งระริกจนสะอาดหมดจด มันสูดปากครางเบาๆ พลางส่งรอยยิ้มกรุ้มกริ่มกะล่อนมาให้ ก่อนจะเดินเอื้อมมือไปหยิบพวงองุ่นลูกโตสีเข้มสดในตู้เย็นขึ้นมาเด็ดออกมาหนึ่งลูก
"โยเกิร์ตน่ะ... มันต้องกินคู่กับผลไม้นะครับอาจารย์ ถึงจะอร่อยเข้ากันที่สุด"
มูอีพูดพร้อมหัวเราะ ก่อนจะคาบลูกองุ่นไว้ที่ริมฝีปาก แล้วขยับเข้ามารวบเอวเปลือยเปล่าของเราดึงเข้าไปแนบชิดกับแผงอกแกร่ง อารมณ์วาบหวามพุ่งสูงจนเราไม่ได้ปฏิเสธ มูอีโน้มใบหน้าลงมาประชิดแล้วค่อยๆ ส่งลูกองุ่นลูกนั้นล่วงเข้าสู่ริมฝีปากของเราด้วยปากของมันเอง
สัมผัสหวานฉ่ำขององุ่นสดแผ่ซ่านไปทั่วลิ้น เราเคี้ยวกัดลูกองุ่นแตกในปากขณะที่มูอีถือโอกาสบดเบียดริมฝีปากสอดแทรกลิ้นร้อนเข้ามาแลกน้ำลายอย่างดุเดือด เสียงจูบดัง "จ๊วบ... จ๊วบ..." ก้องกังวานไปทั่วห้องครัวเงียบสงบ ลิ้นสองลิ้นตวัดเกี่ยวกระหวัดกันอย่างมัวเมา นัวเนียจนน้ำลายไหลย้อยลงตามซอกคอ
ในขณะที่ปากกำลังนัวเนียแลกลิ้นกันอย่างเสียวซ่าน สองมือของเราและมูอีต่างก็รู้หน้าที่โดยอัตโนมัติ
มูอีเอื้อมมือลงไปกุมคว้าลำควยเล็ก ๆ ของเราที่เริ่มแข็งพองโตขึ้นมาตามอารมณ์ รูดขึ้นลงด้วยจังหวะหนักแน่นเนิบนาบ ขณะเดียวกัน มือเปล่าของเราก็เอื้อมลงไปกำจับท่อนควยยาว 6 นิ้วสีชมพูฉ่ำของเด็กหนุ่ม ม.5 เอาไว้แน่น รูดชักลำควยอุ่นร้อนที่ชุ่มไปด้วยคราบโยเกิร์ตรสธรรมชาติเข้าออกสลับกับฝ่ามือของมัน
"อื้มมม... อื้อออ!"
เสียงครางอุดอู้ดังลอดออกมาจากลำคอขณะที่เราสองคนกำลังจูบปากกันอย่างนัวเนีย สองมือชักรูดท่อนควยให้กันและกันอย่างรู้จังหวะ ความร้อนและแรงขยับจากฝ่ามือที่ชักรูดควยของกันและกันส่งผ่านความเสียวซ่านแล่นปราดไปทั่วร่าง รูตูดของเราตอดขมิบระริกด้วยความร่านที่พุ่งสูงจนเกือบจะถึงขีดสุด
มูอีถอนริมฝีปากออกช้าๆ เสียงถอนจูบดัง "จ๊วบ" เบาๆ ในความเงียบ ลมหายใจอุ่นร้อนของมันยังคงรดผ่าวอยู่ข้างแก้ม ดวงตากลมโตฉายแววหื่นกระหายและเสียวซ่านถึงขีดสุด มันกระชับมือที่จับเอวเราไว้แน่นขึ้น สายตาจ้องมองตรงมายังใบหน้าชื้นเหงื่อของเราด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่าสั่น
"ผม... ขอเย็ดอาจารย์ได้มั้ยครับ?"
คำขอตรงไปตรงมาทำเอาเราใจสั่นพริ้ว รูตูดตอดขมิบเกร็งขึ้นมาทันทีอย่างห้ามไม่ได้ เราไม่ตอบเป็นคำพูด แต่ส่งสายตาเชื่อมฉ่ำเป็นคำตอบ ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นไปนั่งบนโต๊ะเตรียมอาหารตัวใหญ่กลางห้องครัว ค่อยๆ แยกขาทั้งสองข้างออกจากกันกว้างๆ อวดเรือนร่างเปลือยเปล่าและรูตูดสีสดใสที่กำลังตอดระริกต่อหน้าเด็กหนุ่มอย่างเปิดเผย
"ซองเจลหล่อลื่นอยู่ในกระเป๋าตังค์ฉัน... หยิบออกมาสิ" เราเอ่ยปากบอกเสียงพร่าเบา พลางชี้ไปที่กระเป๋ากางเกงสแลกที่ถอดกองไว้บนพื้น
มูอียิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ มันรีบก้าวไปควานหากระเป๋าสตางค์ ฉีกซองเจลหล่อลื่นออกแล้วบีบเจลเย็นช่ำลงบนฝ่ามือหนาจนฉ่ำวาว ก่อนจะเดินประชิดเข้ามาตรงกลางระหว่างขาที่แยกออกของเรา
มันปาดเจลใสชโลมไปทั่วลำควยยาว 6 นิ้วสีชมพูฉ่ำของตัวเองจนลื่นเยิ้ม แล้วแบ่งเจลอีกส่วนมาป้ายทาถูรอบๆ รูตูดของเรา สัมผัสอุ่นจากนิ้วมือเรียวของมูอีที่ค่อยๆ กดวนรอบขอบรูตูดที่ชุ่มเจลทำเอาเราขนลุกซู่ เชิดหน้าสูดปากครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน เตรียมพร้อมรับท่อนควยร้อนฉ่าของเด็กหนุ่ม ม.5 ที่กำลังจะแทรกดันเข้ามาในตัวเราเต็มที
มูอีค่อยๆ กดหัวควยใหญ่แทรกดันผ่านรูตูดเข้ามาทีละนิด ทำให้เราเกร็งสะโพกสูดปากครางอื้ออึง "อื้อออ... อ๊าาา... เสียวจังอ่ามูอี"
"อึ้ก... อาจารย์อย่าเกร็งสิครับ... ผ่อนคลายหน่อย" มูอีสูดปากครางพร่า มันจับเอวเราไว้แน่นแล้วดันสะโพกสวนเข้ามาลึกรวดเดียวจนสุดโคนลำควย ท่อนควยร้อนฉ่าแทรกตอกลึกเข้าถึงรูภายในอย่างจัง
"กรี๊ดดด... อ๊าสสส์!" เราแอ่นอกครางลั่นห้องครัว ตาปรือฉ่ำด้วยความเสียวซ่านแทบขาดใจ รูตูดตอดรัดลำควยแน่นปักจนมูอีถึงกับแหงนหน้ากัดริมฝีปากครางกระหึ่ม
"แม่งเอ๊ย... โคตรเสียวควยเลย!"
มูอีเริ่มขยับสะโพกตอกเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบ ก่อนจะค่อยๆ เร่งความเร็วขึ้นตามอารมณ์หื่นกระหาย เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง "ตับ... ตับ... ตับ..." ก้องไปทั่วห้องครัว พร้อมกับเสียงเจลหล่อลื่นที่ชุ่มโชกฟองฟอดดัง "ซวบ... ซวบ..." ตามแรงกระแทก
เราสองมือคว้าจับไหล่หนาเปลือยเปล่าของเด็กหนุ่มไว้แน่น ขาทั้งสองข้างเกี่ยวเกาะสะโพกสอบของมันให้ตอกอัดควยเข้ามาลึกขึ้น รูตูดตอดขมิบระริกรับแรงกระแทกทุกดอกที่ตอกเข้ามาอย่างมูมมาม
"อ๊าๆๆ... มูอี... แรงอีก... ตอกเข้ามาแรงๆ เลย!" เราส่งเสียงร้องสั่งอย่างร่านร้อน
มูอีได้ใจ มันยักคิ้วยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะจับขาทั้งสองข้างของเราแบกขึ้นบ่า กดสะโพกของเราให้อยู่ในมุมที่ควยกระแทกจี้เข้าจุดกระสันเต็มๆ แล้วรัวสะโพกตอกอัดเข้าออกอย่างดุเดือดป่าเถื่อน!
"ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!"
"อ๊างงง! อ๊าสสส์! ซี๊ดดด... เสียวตูดไม่ไหวแล้วมูอี!"
เสียงครางประสานเสียงกระทบเนื้อดังระงมไปทั่วห้องครัว ควยของมันแทรกเข้าแทรกออกจนคราบเจลหล่อลื่นและคราบโยเกิร์ตที่ตกค้างไหลย้อยเยิ้มตามร่องตูด สองร่างแนบชิดโรมรันโหมกระหน่ำความเสียวซ่านใส่กันอย่างไม่ย่อท้อในค่ำคืนอันยาวนาน
มูอีตอกสะโพกอัดลำควยเข้าออกอย่างรัวเร็วป่าเถื่อน ทุกจังหวะที่ควยตอกอัดเข้าสุดโคน มัดกล้ามเนื้อบนแผงอกเปลือยเปล่าและหน้าท้องที่เป็นลอนสวยแบบเด็กหนุ่ม ม.5 งเกร็งขึ้นรูปอย่างชัดเจน เหงื่อผุดซึมตามลำตัวสะท้อนแสงไฟในห้องครัวจนผิวสีเข้มฉ่ำวาวดูมีเสน่ห์อย่างร้ายกาจ เส้นเลือดปูดเกร็งตามแขนหนาขณะที่สองมือของมันบีบจับต้นขาของเราไว้แน่นเพื่อยึดตัวเราให้มันสามารถอัดกระแทกได้ลึกที่สุด
"อ๊าสสส์... อาจารย์ แม่งเสียวว่ะ!" มูอีสูดปากครางกระหึ่ม ใบหน้าคมคายแหงนขึ้นเล็กน้อย ลมหายใจหอบกระเส่าดุดัน สายตาจ้องมองตรงจุดเชื่อมประสานที่ลำควยเนียนฉ่ำกระแทกเข้าออกร่องตูดสีสดจนน้ำเจลหล่อลื่นผสมคราบโยเกิร์ตแตกฟองฟอด
มันยักคิ้วเจ้าเล่ห์ทั้งที่สะโพกยังคงตอกกระแทกไม่หยุด มันเอื้อมมือข้างหนึ่งไปคว้าถ้วยโยเกิร์ตที่วางอยู่ใกล้ๆ บนโต๊ะอาหาร ป้ายเนื้อโยเกิร์ตรสธรรมชาติเย็นจัดขึ้นมาเต็มปาดนิ้ว แล้วชโลมป้ายลงบนยอดหัวนมสีชมพูของเราทั้งสองข้างอย่างตั้งใจ
"อื้อออ! มูอี... มันเย็น!" เราแอ่นอกครางสั่น ร่างกายเกร็งกระตุกด้วยความเสียวซ่านที่โดนจู่โจมพร้อมกันทั้งหน้าและหลัง
มูอีไม่รอช้า มันโน้มตัวลงมาทับร่างของเรา ท่อนล่างยังคงตอกสะโพกอัดควยเข้าออกเป็นจังหวะหนักแน่น "ตับ! ตับ! ตับ!" ขณะที่ส่วนบนมันใช้ลิ้นตวัดเลียเนื้อโยเกิร์ตบนหัวนมของเราอย่างหิวกระหาย ลิ้นปาดดูดหัวนมที่กำลังชูชันจนเกิดเสียง "จ๊วบ... จ๊วบ..." สลับกับเสียงกระแทกท่อนล่างอย่างดุเดือด
"อ๊างงง! มูอี... เสียวหัวนม! เสียวตูดไปหมดแล้ว... ซี๊ดดด!"
เราเชิดหน้าครางลั่น สองมือขยุ้มแผ่นหลังแกร่งที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและคราบเหงื่อของมูอีไว้แน่น รูตูดตอดรัดลำควยของมันถี่ระริกตามแรงอารมณ์ มูอีทั้งตอกเย็ดท่อนล่างอย่างป่าเถื่อน ทั้งสลับสับเปลี่ยนลิ้นระรัวดูดเลียหัวนมซ้ายขวาอย่างมัวเมา คราบโยเกิร์ตเย็นๆ คลุกเคล้ากับความร้อนของร่างกายและน้ำลายอุ่นๆ ปลุกเร้าความร่านร้อนในตัวเราจนสติแทบหลุดลอย
มูอีเร่งจังหวะสะโพกซอยถี่ระรัวจนแทบไม่เว้นช่องว่างให้หายใจ เสียงเนื้อกระทบเนื้อ "ตับ! ตับ! ตับ!" ดังลั่นก้องห้องครัว ผสมกับเสียงครางกระหึ่มในลำคอของเด็กหนุ่มวัยคึกคะนองที่กำลังตึงเกร็งไปทั้งร่าง เส้นเลือดบนหน้าท้องและลำแขนปูดเกร็งอย่างชัดเจน มันตอกอัดลำควยครั้งแล้วครั้งเล่า จนร่างของเราสั่นไปหมด
"อ๊าสสส์... อาจารย์มิน! ผม... ผมใกล้จะเสร็จแล้วว่ะอาจารย์!" มูอีสูดปากครางเสียงพร่า ลมหายใจถี่กระเส่า สายตาจ้องมองหน้าเราด้วยความหื่นกระหายถึงขีดสุด
"ซี๊ดดด... มูอี! เย็ดเข้ามาอีก...!" เราเชิดหน้าครางลั่น รูตูดตอดรัดลำเนื้อร้อนรัวถี่ ยิ้มยั่วยวนส่งไปให้เด็กหนุ่มตรงหน้า
เราไม่รอช้า รีบเอื้อมมือไปคว้าถ้วยโยเกิร์ตรสธรรมชาติใบเดิมบนโต๊ะเตรียมอาหารมาถือไว้ แล้วยื่นจ่อไปที่บริเวณหัวควยของมูอีอย่างรู้หน้าที่ มูอีเห็นดังนั้นจึงเกร็งสะโพกตอกอัดเน้นๆ เข้าสุดโคนอีกสองสามครั้งหนักหน่วง ก่อนจะรีบถอนลำควยชมพูออกจากรูตูดของเราอย่างรวดเร็ว เสียง "ป๊อก!" ดังชัดพร้อมคราบเจลหล่อลื่นที่ย้อยออกมา
มูอีรีบหยิบถ้วยโยเกิร์ตจากมือเราจ่อหัวควยที่กำลังสั่นระริกและปูดเกร็งสุดขีดลงไปในถ้วยโยเกิร์ตที่เราถือรอไว้ทันที
"อ๊างงงงง! แม่งเอ๊ยยย... แตกแล้ว!"
มันแหงนหน้าครางกระหึ่ม ร่างกายกระตุกเกร็งอย่างแรง น้ำอสุจิสีขาวขุ่นอุ่นร้อนพุ่งทะลักฉีดพ่นออกมาจากหัวควยอย่างหนักแน่นเป็นสาย ฉีดอัดลงไปผสมเข้ากับเนื้อโยเกิร์ตรสธรรมชาติในถ้วยระลอกแล้วระลอกเล่าจนข้นคลัก กลิ่นคาวแห่งวัยเยาว์คลุกเคล้ากับกลิ่นหอมเปรี้ยวอ่อนๆ ของโยเกิร์ตอบอวลขึ้นมาเตะจมูก
มูอีหอบหายใจ ลำควยอ่อนตัวลงเล็กน้อยแต่น้ำเงี่ยนยังคงหยดแหมะลงในถ้วยจนหมดหยดสุดท้าย มันส่งรอยยิ้มแพรวพราวและยักคิ้วให้เราอย่างกะล่อน
เราช้อนสายตาเชื่อมฉ่ำมองสบตาเด็กหนุ่ม ม.5 ตรงหน้าอย่างยั่วยวน ก่อนจะลุกออกจากโต๊ะ หยิบถ้วยโยเกิร์ตจากมือของมันที่เพิ่งผสมน้ำอสุจิอุ่นๆ ขาวขุ่นขึ้นมาตรงหน้า แล้วใช้ลิ้นกวาดเลียกินเนื้อโยเกิร์ตผสมน้ำควยเข้าปากอย่างหิวกระหาย รสชาติมันกลมกล่อมและความคาวหวานอุ่นร้อนแผ่ซ่านไปทั่วลิ้น เรากลืนกินลงลำคอทีละคำอย่างเมามัน ต่อหน้าสายตาตะลึงและหื่นกระหายของมูอี จนกระทั่งปาดเลียคราบในถ้วยจนสะอาดหมดจด
มูอีจ้องมองเราปาดเลียคราบอสุจิผสมโยเกิร์ตจนสะอาดหมดถ้วยด้วยสายตาตะลึง ก่อนจะหลุดหัวเราะพร่าในลำคอ ใบหน้าคมเข้มเต็มไปด้วยรอยยิ้มซุกซนและสายตาทึ่งจัด
"แม่งเอ๊ย... อาจารย์แม่งสุดยอดว่ะ กินหมดถ้วยเลยเหรอครับเนี่ย" มูอีขยับเข้ามากระซิบข้างหู พลางยื่นมือหนามาโอบเอวเปลือยเปล่าของเราดึงเข้าไปแนบชิดอกแกร่ง "คืนนี้ค้างบ้านผมเหอะอาจารย์... นอนเล่นกันต่อทั้งคืนเลย ผมยังมีท่าแปลกๆ ให้ลองอีกเยอะนะ"
เรายิ้มมุมปาก ช้อนสายตาหวานเชื่อมมองเด็กหนุ่มตรงหน้า พลางเอื้อมมือไปดันอกแกร่งของมันออกเบาๆ
"ไว้รอบหน้าละกันมูอี..." เราตอบเสียงพร่าเบา "คืนนี้พอแค่นี้ก่อน... แล้วก็อย่าลืมสัญญาที่ให้ไว้กับฉันล่ะ เรื่องคลิปนั่นน่ะ"
พูดจบ เราก็โน้มหน้าเข้าไปใกล้ ยื่นริมฝีปากไปกดหอมฟอดใหญ่ลงบนแก้มสากชื้นเหงื่อของมูอีอย่างตั้งใจจนเกิดเสียงดัง "จ๊วบ" ทำเอาเด็กหนุ่ม ม.5 ที่เคยเก่งกล้าและกะล่อนมาตลอดถึงกับชะงักกึก ใบหน้าคมคายขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัด ดวงตากลมโตฉายแววประหลาดใจและเขินอายจนทำตัวไม่ถูก
เราหัวเราะในลำคอเบาๆ เมื่อเห็นอาการช็อตของมัน ก่อนจะกระซิบยั่วเย้าทิ้งท้ายชิดใบหูของมันอีกครั้ง
"รู้งี้... ฉันยอมเย็ดกับเธอตั้งแต่ที่บ้านร้างวันนั้นซะ ถ้ารู้ว่าเธอจะมีหัวสร้างสรรค์และเด็ดขนาดนี้"
มูอียิ่งหน้าแดงฉ่าไปถึงใบหู มันรีบยกมือขึ้นเกาเกาหัวแก้เขิน หลบสายตายั่วยวนของเรา พลางสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกความมั่นใจกลับคืนมา ก่อนจะปล่อยให้เราลุกขึ้นไปหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่จนเรียบร้อย
เมื่อเราแต่งตัวเสร็จและกำลังจะเดินออกจากห้องครัว มูอีก็เดินตามมาส่งที่ประตูบ้าน รอยยิ้มมั่นใจและสายตาแพรวพราวฉายกลับมาบนใบหน้าของมันอีกครั้ง มันยักคิ้วให้เราอย่างกะล่อนทิ้งท้าย
"พรุ่งนี้อาจารย์เตรียมตัวสบายใจได้เลยครับ... รับรองว่าคลิปนั่นหายไปแน่นอน!"
วันต่อมาเสียงเข็มนาฬิกาบนผนังบ้านพักครูบอกเวลาสามทุ่มตรง บรรยากาศรอบข้างเงียบสงบมีเพียงเสียงจิ้งหรีดเรไรร้องระงม สายลมยามค่ำคืนพัดเอาความเย็นชื้นเข้ามาทางหน้าต่าง ขณะที่เรากำลังนั่งตรวจงานอยู่ที่โต๊ะด้วยใจที่ยังคงตื่นเต้นและลุ้นระทึกกับคำสัญญาของมูอีเมื่อคืนวาน จู่ ๆ เสียงเคาะประตูหน้าบ้านพักก็ดังขึ้นเบาๆ แต่ชัดเจนในความเงียบ
"ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก..."
เราค่อยๆ ลุกขึ้นจากเก้าอี้ก้าวเดินลงบันไดบ้านพักครูไปอย่างระมัดระวัง สองมือเย็นเชียบ พยายามสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะค่อยๆ ปลดกลอนประตูแล้วเปิดออกทีละน้อย
ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำเอาเราถึงกับตะลึง...
คนตรงหน้าไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น "ไฟซุล" ยามหนุ่มหน้าคมเข้มของโรงเรียนที่เป็นคนถ่ายคลิปของเรา ยืนอยู่ภายใต้แสงไฟจางๆ หน้าบ้านพัก
"ครูมินสะดวกไหมครับ พอดีผมมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วยหน่อยครับ"

- c4 H+ P, L$ f; I  t9 Y- D- @
โปรดติดตามตอนต่อไป...

! k6 q! B% k8 H/ V

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1พลังน้ำใจ +30 Zenny +500 ย่อ เหตุผล
sevenrains + 30 + 500 ขอบคุณครับ

ดูบันทึกคะแนน

คลังกระทู้ที่เกี่ยวข้อง:

ประธานนักศึกษา

กระทู้
2
ตอบกลับ
10849
พลังน้ำใจ
81254
Zenny
1077
ออนไลน์
23435 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-11-2 06:35:45 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ประธานนักศึกษา

กระทู้
4
ตอบกลับ
10552
พลังน้ำใจ
69875
Zenny
35569
ออนไลน์
2945 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-11-2 07:18:51 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ชอบมากครับ

นายกสโมสร

กระทู้
0
ตอบกลับ
65497
พลังน้ำใจ
334627
Zenny
120468
ออนไลน์
27878 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-11-2 08:19:14 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สนุกมากครับ

นายกสโมสร

กระทู้
0
ตอบกลับ
23453
พลังน้ำใจ
117603
Zenny
132
ออนไลน์
5895 ชั่วโมง
โพสต์ เมื่อวานซืน 16:04 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณมากครับ

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
4662
พลังน้ำใจ
28028
Zenny
3507
ออนไลน์
971 ชั่วโมง
โพสต์ เมื่อวาน 06:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
4
ตอบกลับ
1342
พลังน้ำใจ
10849
Zenny
9805
ออนไลน์
1206 ชั่วโมง
โพสต์ เมื่อวาน 19:59 | ดูโพสต์ทั้งหมด

มหาลัยซีเนียร์

กระทู้
21
ตอบกลับ
348
พลังน้ำใจ
1871
Zenny
9118
ออนไลน์
159 ชั่วโมง
โพสต์ เมื่อวาน 20:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เข้าสู่ระบบ | สมัครเข้าเรียน

รายละเอียดเครดิต

A Touch of Friendship: สังคมจะน่าอยู่ เมื่อมีผู้ให้แบ่งปัน ฝากไวเป็นข้อคิดด้วยนะคะชาวจีโฟกายทุกท่าน
!!!!!โปรดหยุด!!!!! : พฤติกรรมการโพสมั่วๆ / โพสแต่อีโมโดยไม่มีข้อความประกอบการโพส / โพสลากอักษรยาว เช่น ครับบบบบบบบบ, ชอบบบบบบบบ, thxxxxxxxx, และอื่นๆที่ดูแล้วน่ารำคาญสายตา เพราะถ้าท่านไม่หยุดทีมงานจะหยุดท่านเอง
ขอความร่วมมือสมาชิกทุกท่านโปรดโพสตอบอย่างอื่นนอกเหนือจากคำว่า ขอบคุณ, thanks, thank you, หรืออื่นๆที่สื่อความหมายว่าขอบคุณเพียงอย่างเดียวด้วยนะคะ เพื่อสื่อถึงความจริงใจในการโพสตอบกระทู้ และไม่ดูเป็นโพสขยะ
กระทู้ไหนที่ไม่ใช่กระทู้ในลักษณะที่ต้องโพสตอบโดยใช้คำว่าขอบคุณ เช่นกระทู้โพล, กระทู้ถามความเห็น, หรืออื่นๆที่ทีมงานอ่านแล้วเข้าข่ายว่า โพสขอบคุณไร้สาระ ทีมงานขอดำเนินการตัดคะแนน และ/หรือให้ใบเตือนสมาชิกที่โพสขอบคุณทันทีที่เจอนะคะ

รูปแบบข้อความล้วน|โทรศัพท์มือถือ|ติดต่อลงโฆษณา|จีโฟกายดอทคอม

ข้อความที่ท่านได้อ่านในเว็บจีโฟกายดอทคอมนี้ เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ หากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ขัดต่อกฎหมาย และศิลธรรม ไม่เหมาะสมที่จะเผยแพร่ ท่านสามารถแจ้งลบข้อความได้ที่ Link “แจ้งลบโพสนี้” ที่มีอยู่ใต้ข้อความทุกข้อความ หรือ ลืมพาสเวิดล๊อกอิน/ลืมชื่อที่ใช้สมัคร หรือข้อสงสัยใดๆแจ้งมาที่ G4GuysTeam[at]yahoo.com ขอขอบพระคุณที่ให้ความร่วมมือ

กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง หากจะทำการคัดลอก/เผยแพร่ ต้องได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูลก่อนนะคะ หรือลงที่มาไว้ด้วยค่ะ

©ขอสงวนสิทธิ์คอนเซ็ปต์,คำอธิบาย,หัวข้อ/หมวดหมู่เว็บ ห้ามลอกเลียนแบบ คิดเอาเองนะคะอย่าเอาแต่ลอก

GMT+7, 2026-11-20 01:08 , Processed in 0.158639 second(s), 29 queries .

Powered by Discuz! X3.5, Rev.8

© 2001-2026 Discuz! Team.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้