🛖 โปนเซียง ตำนานกามารมณ์ บนที่ราบสูง // (29) ข้อเสนอถ่วงเวลา 🔥🔥🔥

Djpark

⚠️ คำเตือนเนื้อหา (Trigger Warning)

นิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปเท่านั้น ถูกรังสรรค์ขึ้นเพื่อตอบสนองความบันเทิงในเชิงศิลปะและจินตนาการ เนื้อหาเน้นการบรรยายฉากรักอันลึกซึ้ง ร้อนแรง ใช้ภาษาดิบและคำหยาบโลนเพื่อให้อารมณ์ถึงพริกถึงขิง ตลอดจนพฤติกรรมบางประการของตัวละครที่ท้าทายศีลธรรมอย่างชัดเจน

ยืนยันว่าตัวละครทั้งหมดบรรลุนิติภาวะแล้ว และยินยอมพร้อมใจในทุกฉากรักโดยไม่มีการบังคับขืนใจ ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณอย่างสูง และเสพเพื่อความบันเทิงเท่านั้น

⚠️Warning & Tags

PWP / NTR / Dirty Talk / Group Sex / Multiple Partners / Non-Consent / Dub-Con / Sexual Harassment / Public Sex / Immorality / Age Gape / Creampie / Facial / BDSM / Sex Toys Insertion / Roleplay / Ahegao / Orgasm Denial / Overstimulation / Voyeurism / Squirting / Unprotected Sex

🛖 โปนเซียง ตำนานกามารมณ์ บนที่ราบสูง // (29) ข้อเสนอถ่วงเวลา 🔥🔥🔥







ความมืดมิดที่โอบล้อมร่างของเหม่าหลังจากผ่านพ้นศึกราคะอันหนักหน่วงไม่ได้นำพาความอ้างว้างมาให้อย่างที่คิด จิตวิญญาณของเขาดิ่งวูบลงสู่ห้วงลึกราวกับก้อนหินที่ถูกทอดทิ้งลงสู่ก้นบึ้งของมหาสมุทรที่ไม่มีวันสิ้นสุด สติสัมปชัญญะในโลกเนื้อหนังดับมอดไป ทว่าความรับรู้ในโลกฝันกลับแจ็มชัดขึ้นมาทีละน้อย


สายลมเย็นเยียบที่ไม่มีที่มาพัดผ่านผิวพรรณที่เคยร้อนรุ่ม ร่างของเหม่ารู้สึกเบาหวิวราวกับขนนก เขาลืมตาขึ้นอีกครั้งในมิติที่บิดเบี้ยว ท้องฟ้าเบื้องบนเป็นสีม่วงเข้มอมดำที่แปรปรวนด้วยกลุ่มเมฆรูปทรงประหลาด พื้นที่เหยียบอยู่คล้ายกับผิวน้ำที่นิ่งสนิท ทว่าเมื่อก้าวเดินกลับเกิดระลอกคลื่นแผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้าง ทุกอย่างรอบกายเงียบสงัดจนน่ากลัว


และเบื้องหน้าของเขานั้น... เงาร่างสายหนึ่งค่อยๆ ควบแน่นขึ้นจากกลุ่มควันสีเทาหม่น ปรากฏเป็นร่างของชายชราในชุดผ้าทอโบราณลวดลายประหลาด ใบหน้าเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งกาลเวลา แววตานิ่งลึกดั่งสระน้ำโบราณทว่าแฝงไปด้วยประกายไฟที่ยังไม่มอดดับ


นี่คือการพบกันเป็นครั้งที่สอง... เหม่าจำดวงจิตดวงนี้ได้ดี ผีบรรพบุรุษผู้เคยปรากฏตัวให้เขาเห็นมาแล้วครั้งหนึ่ง ครั้งแรกนั้นเหม่ารับรู้เพียงแค่ข้อมูลผิวเผิน ว่าระบบโปนเซียงนี้เป็นสิ่งโบราณที่มีมาเนิ่นนานและผูกติดอยู่กับสายเลือดของหมู่บ้าน แต่ในใจของเขามันยังคงเต็มไปด้วยขวากหนามแห่งความค้างคา


เงาร่างของผีบรรพบุรุษทอดสายตามองเหม่า นิ่งสงบแต่ทรงอำนาจ เสียงหนาหนักก้องกังวานเอ่ยทักขึ้นทำลายความเงียบ


“เจ้ากลับมาทำไมอีกครั้ง... เหม่า? เส้นทางของโปนเซียงได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว เหตุใดดวงจิตของเจ้าถึงยังดิ้นรนกลับมาสู่แดนรอยต่อแห่งนี้อีก”


เหม่าไม่รอช้า เขาไม่เหลือความหวาดกลัวเหมือนครั้งแรกที่เจอกัน ร่างบางก้าวเข้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แววตาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวและเดือดดาล


“ข้ากลับมาเพราะข้าต้องการรู้ทั้งหมด ครั้งก่อนท่านบอกข้าแค่ว่าระบบนี้มีมานานแล้ว แต่ท่านไม่เคยบอกข้าเลยว่าความจริงทั้งหมดมันคืออะไร ทำไมชีวิตของข้าต้องมาเจอกับเรื่องพรรค์นี้ ทำไมต้องใช้กามราคะและความดิบเถื่อนมาผูกมัดข้าไว้กับพวกมันจนแทบไม่เหลือชิ้นดีความเป็นคน ตอบข้ามาที... ความจริงทั้งหมดของระบบนี้มันคืออะไรกันแน่”


เหม่าเค้นเสียงถาม ร่างกายจำลองในความฝันสั่นเทิ้ม ผีบรรพบุรุษทอดถอนใจยาว เสียงถอนหายใจนั้นเต็มไปด้วยความหนักใจที่แบกรับมาเนิ่นนาน ชายชรามองลูกหลานตรงหน้าก่อนจะยกมือหนาขยับผ่านอากาศช้าๆ


“ในเมื่อเจ้าดิ้นรนจนมาถึงขั้นนี้... จงดูสิ่งนี้เสียให้เต็มตาเหม่า แล้วเจ้าจะเข้าใจว่าทำไมสิ่งบิดเบี้ยวนี้ถึงต้องดำรงอยู่”

ผู้เข้าชม หากคุณต้องการดูเนื้อหาที่ถูกซ่อน จะต้องตอบกลับโพสต์นี้ก่อน

.

.
.
.
.

โปรดติดตามตอนต่อไป

อ่านจบแล้วฝากให้คะแนน พลังน้ำใจ ด้วยหน่อยนะครับ

คนละเล็กคนละน้อย เป็นกำลังใจให้นักเขียนมีแรงในการเขียนนิยายตอนต่อไปครับ

อยากอ่านตอนอื่น/เรื่องอื่นเพิ่มเติม จิ้ม --> สารบัญงานเขียน ของ DJpark

aumzaa

ขอบคุณครับ

Naitar

ขอบคุณ​มาก​ครับ​

Print.P

ขอบคุณครับ

Pptum

❤️❤️❤️

you08999

ติดตามค่อ

linlinly

ชอบมากค่ะ

guwin001

ครับ

see2502

ขอบคุณมาก

chitt

สนุกครับ

สุขจัง

ขอบคุณ​ครับ​

Khao_oatt

ลุ้นๆๆๆ

btsbam

ขอบคุณครับ

Manny197

สนุก

xiaohuu

ขอบคุณครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

patpartth

โดนจนจิตหลุด ต้องขนาดไหนเนี่ย

sataranarat

ขอบคุณนะ

bia

ขอบคุณครับ

Djpark

patpartth ตอบกลับเมื่อ 2026-11-2 08:38
โดนจนจิตหลุด ต้องขนาดไหนเนี่ย

มันต่อเนื่องจากตอนก่อนๆ หน้า เพื่อที่จะได้ทำตามแผนบางอย่างครับ