แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย aminmin เมื่อ 2026-11-2 02:20 , Y$ d- D4 k3 O2 S
0 T6 K+ y6 T- q: n, y2 T* j: b
เรื่องเสียวชายแดนใต้ ตอนที่ 4 ห้องปกครอง ต่อไปก็คิวผมแล้วนะครับอาจารย์" เสียงของมูอีที่ค่อย ๆ ก้าวขาผ่านความมืดตรงเข้ามาหาเราทีละก้าว หัวสมองของเราเริ่มประมวลผลเหตุการณ์ตอนเย็นทันที เราไปเยี่ยมบ้านของอดิลเป็นหลังแรก แล้วไปบ้านของมูอีเป็นหลังที่สอง ทุกอย่างดูปกติเรียบร้อยจนกระทั่งมูอีอาสาเดินนำพาเรามาส่งที่บ้านของนัสรุดดีน แต่แทนที่จะพาไปบ้านจริง ๆ มันกลับพาเรามาที่บ้านร้างแห่งนี้จนเราเสร็จนัสรุดดีนไปหนึ่งรอบ "วางแผนกันเก่งกันทุกคนเลยนะ..." เรากัดฟันแน่น ร่างกายสั่นสะท้านไปด้วยความอับอายและเจ็บใจที่ตกหลุมพรางเด็กนักเรียน ม.5 อย่างพวกมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนหน้าที่จะโดนนัสรุดดีนเย็ด เรามัวแต่ตกใจและโกรธนัสรุดดีน ทำให้เราฟังจับใจความผิดไปเอง คิดไปว่าวงพนันไร้สาระนั่นมีแคอาคินกับนัสรุดดีนสองคน! แต่ความจริงมันกลับมีถึงสามคน "อาจารย์มินครับ! อาจารย์อยู่แถวนี้รึเปล่าครับ! เสียงของ เฟาซาน ดังลอยเข้ามาจากนอกบ้านร้าง น้ำเสียงของมันเต็มไปด้วยความกระวนกระวายและเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด "ชิปหายแล้ว..." นัสรุดดีนสบถเสียงเบา สีหน้าคมเข้มที่เคยกรุ้มกริ่มกลับเลิ่กลั่กออกมาทันที มันรีบคว้ากางเกงขึ้นมาติดกระดุมอย่างรวดเร็ว เช่นเดียวกับมูอีที่ดูตกใจเช่นกัน "พวกเธอสองคนอยู่ตรงนี้ อย่าส่งเสียงเด็ดขาด!" เราบอกทั้งนัสรุดดีนและมูอี รูตูดที่เพิ่งโดนควยงัดของนัสรุดดีนเย็ดมายังคงขมิบถี่ ๆ เช่นเดียวกับกลิ่นคาวน้ำเงี่ยนอุ่น ๆ ที่เราเพิ่งกลืนลงคอไปจนหมด เรารีบก้าวฉับ ๆ ลงจากบันไดไม้เก่า ทิ้งให้นัสรุดดีนกับมูอียืนหลบมุมอยู่ในความมืดบนชั้นสอง ก่อนจะเดินดุ่ม ๆ ออกไปทางหน้าบ้านร้างเพื่อดักเจอเฟาซานทันที "เฟาซาน!" เราส่งเสียงทักออกไปก่อนที่มันจะเดินเข้ามาถึงตัวบ้าน เฟาซานในชุดลำลองหยุดชะงัก หันขวับมาตามเสียง สายตาของมันดูโล่งอกอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะเปลี่ยนเป็นขมวดคิ้วด้วยความสงสัยเมื่อเห็นเราก้าวออกมาจากบ้านร้างหลังใหญ่ "อาจารย์! ไปทำอะไรในบ้านร้างหลังนั้นครับเนี่ย? ผมตกใจหมด!" เฟาซานเดินตรงเข้ามาหาเรา สองมือของมันยื่นมาจับไหล่ของเราไว้แน่น สายตามองสำรวจตั้งแต่หัวจดเท้าเพื่อเค้นหาคำตอบ เรารวบรวมสติ ปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด แล้วแกล้งย้อนถามกลับไปทันทีเพื่อกลบเกลื่อนความเลิ่กลั่ก "แล้วแกล่ะ... มาทำอะไรแถวนี้? มาตามหาฉันทำไมเนี่ย" "ก็ผมเป็นห่วงอาจารย์ไง เลยแอบตามมา!" เฟาซานพูดเสียงดัง หน้าตาบึ้งตึงขึ้นมาทันที "อาจารย์ไม่ใช่คนในพื้นที่ แถมแถวนี้ซอยมันซับซ้อน พอดีเมื่อกี้ผมแวะเข้าห้องน้ำปวดขี้แป๊บเดียว ออกมาอีกทีอาจารย์ก็หายไปไหนไม่รู้ แต่ผมเห็นรถอาจารย์ยังจอดอยู่หน้าซอย ผมเลยออกเดินตามหาเนี่ย แล้วนี่เดินเข้าบ้านร้างทำไมครับ?" "อ๋อ... ฉันเห็นบ้านหลังนี้มันสวยดี มันดูวินเทจดี เลยลองเดินเข้ามาถ่ายรูปเก็บไว้เฉย ๆ ไม่มีอะไรหรอก" เราโกหกออกไปคำโต น้ำเสียงพยายามทำให้เรียบที่สุด แต่หัวใจกลับเต้นตึกตักจนกลัวว่ามันจะไม่เชื่อ "เหงื่อออกเยอะขนาดนี้เลยเหรอครับอาจารย์... หน้าแดง ๆ ด้วย ทีหลังให้ผมมาเป็นเพื่อนก็จบ" มันยื่นมือมาแตะข้างแก้มของเราเบา ๆ สัมผัสอุ่น ๆ ของมันทำเอาเราสะดุ้งตัว "กลับกันได้แล้วครับ ดึกป่านนี้แล้ว บรรยากาศมันวังเวง ผมไม่อยากให้อาจารย์อยู่นาน" "อืม... กลับก็กลับ" เรารีบพยักหน้ารับอย่างลุกลี้ลุกลน เฟาซานโอบเอวเราหลวม ๆ เดินนำออกไปทางหน้าซอย โดยที่ไม่รู้เลยว่าบนชั้นสองของบ้านร้างหลังนั้น มีสายตาของนักเรียนอีกสองคนกำลังจ้องมองลงมาในความมืด หลังจากที่เรากับเฟาซานเดินออกจากซอยบ้านร้างมาถึงจุดจอดรถ เรารีบเดินตรงไปขึ้นรถยนต์ส่วนตัว สตาร์ตเครื่องแล้วบิดพวงมาลัยขับออกไปทันที แต่ตอนที่มองผ่านกระจกมองข้าง เราก็เห็นแสงไฟหน้ามอเตอร์ไซค์ของเฟาซานขี่ตามหลังรถยนต์ของเรามาในระยะกระชั้นชิด มันขี่ประคองตามเรามาตลอดเส้นทางสายเล็กๆ ที่เงียบสงบยามค่ำคืน ราวกับกลัวว่าเราจะคลาดสายตาหรือหายตัวไปไหนอีก จนกระทั่งเราขับรถยนต์มาจอดอยู่ที่บ้านพักครู มอเตอร์ไซค์ของเฟาซานก็ดับเครื่องและจอดเทียบข้างรถเราทันที "ดึกป่านนี้แล้วนะเฟาซาน แกควรรีบกลับบ้านไปได้แล้ว พรุ่งนี้มีเรียนแต่เช้า" เราพยายามปรับน้ำเสียงให้ดูดุเพื่อไล่ให้มันกลับไป "โธ่จารย์... ก็ผมหิวนี่ครับ ตั้งแต่เลิกเรียนวิ่งตามหาอาจารย์จนปวดท้องไปหมดแล้วเนี่ย ให้ผมขึ้นไปหาอะไรกินบนห้องแป๊บเดียวเอง นั่งกินแป๊บเดียวเดี๋ยวผมก็กลับแล้ว นะครับอาจารย์มิน" เฟาซานทำหน้าอ้อน วางมือลงบนเอวของเราเบา ๆ อย่างถือวิสาสะ สายตาอ้อนวอนบวกกับการกระทำที่ออกตามหาเราด้วยความเป็นห่วงเมื่อครู่ ทำให้เราใจอ่อนอีกครั้ง สุดท้ายก็ต้องถอนหายใจยาวด้วยความจำยอม "เออ ๆ ก็ได้! ไปกินแป๊บเดียวพอเลยนะ เสร็จแล้วก็รีบกลับ" "ค้าบบบ!" เฟาซานยิ้มกว้างทันที สายตาคมเข้มดูดีใจอย่างปิดไม่มิด มันรีบเดินนำหน้าเราเข้าไปที่ของบ้านพักครูอย่างคุ้นเคย ทันทีที่เข้าไป เรารีบเลี่ยงเดินตรงไปยังตู้เย็นเพื่อหาของกินให้มันที่ห้องครัวตรงชั้นหนึ่ง แต่ยังไม่ทันจะได้เปิดตู้เย็น ฝ่ามือของเฟาซานก็สวมกอดเข้าที่เอวของเราจากทางด้านหลังอย่างรวดเร็ว ร่างสูงใหญ่ล่ำซบหน้าลงกับซอกคอของเรา สูดกลิ่นหอมแรง ๆ เข้าเต็มปอด "อื้อ... เฟาซาน! ปล่อยเลยนะ ไหนบอกว่าขึ้นมาหาอะไรกินไง" เราสะดุ้งตัวโย้น พยายามดิ้นขยับตัวออกจากอ้อมกอด "ก็กินอาจารย์ไงครับ" เฟาซานกระซิบเสียงพร่าชิดซอกคอ ไรหนวดจาง ๆ ของมันครูดผ่านผิวจนเราขนลุกซู่ "ผมไม่ได้เย็ดอาจารย์หลายวันแล้วนะครับ" "วันนี้ฉันเหนื่อยจริง ๆ นะเฟาซาน...ไว้วันหลังได้ไหม" เราพยายามบอกมัน เพื่อให้มันยอมปล่อยมือ เหตุผลแท้จริงไม่ใช่เพราะอะไรหรอก แต่เพราะเมื่อกี้เราพึ่งโดนควยงัดของนัสรุดดีนเย็ดมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ถ้าต้องมาเจอควยใหญ่ ๆ ของเฟาซานต่ออีกคน มีหวังรูระบมจนไปสอนไม่ได้แน่ อย่างน้อยก็ให้รูของเราได้พักสักคืน เฟาซานชะงักมือที่กำลังคลึงเอวเรา ถอนหายใจออกมาเสียง ดังก่อนจะค่อย ๆ ปล่อยมือออก สีหน้าดื้อ ๆ ของมันบึ้งตึงขึ้นมาทันทีเพราะโดนขัดใจ มันเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ตรงโต๊ะกินข้าว พร้อมกับกอดอกมองหน้าเราด้วยสายตาที่ดูงอน ๆ ตอนที่เห็นสีหน้าของมันทำให้เราเกิดความรู้สึกความรู้สึกผิดขึ้นมาทันที ถึงมันจะดื้อและคอยกวนใจ แต่มันก็เป็นคนที่เรารู้สึกสบายใจที่จะอยู่ด้วยที่สุดแล้วในช่วงนี้ เรารวบรวมสติ ค่อย ๆ เดินตรงเข้าไปหาเฟาซานที่นั่งทำหน้าเซ็งกอดอกอยู่ เราย่อตัวลงคุกเข่าแทรกตัวอยู่ระหว่างขาทั้งสองข้างของมัน มือทั้งสองค่อย ๆ วางลงบนหัวเข่าของ ก่อนจะเงยมองใบหน้าคมเข้มนั้นด้วยสายตาอ้อน ๆ "อย่าทำหน้าบึ้งแบบนั้นสิ..." เราพูดเสียงอ่อย ๆ “เอากันไม่ได้... แต่ถ้าแค่อมให้ก็น่าจะพอไหวนะ" ทันทีที่มันได้ยิน สีหน้าที่เคยบึ้งตึงของก็ยิ้มกว้างขึ้นมาทันที มันยกมือขึ้นลูบผมของเราเบา ๆ ก่อนจะเอื้อมมือลงไปปลดกระดุมกางเกงของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว! เฟาซานรูดซิปกางเกงลงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะถกทั้งกางเกงในและกางเกงขายาวลงไปกองไว้ ท่อนควยยาวใหญ่ขนาดเกือบแปดนิ้วที่แข็งอยู่ก่อนแล้วก็ดีดตัวผงาดพุ่งออกมาชนเข้ากับแก้มของเราเต็ม ๆ เราเพ่งมองควยอันคุ้นเคยอย่างหลงใหล ลำควยและส่วนหัวควยขลิบสีดำคล้ำพร้อมเม็ดมุกเม็ดงามที่ฝังอยู่ตรงลำควยตั้งเด่นท้าทายสายตา ปลายหัวควยเริ่มมีน้ำเงี่ยนใส ๆ ซึมเยิ้มออกมาเบา ๆ ส่งสัญญาณบ่งบอกถึงความต้องการของเจ้าของออกมาอย่างชัดเจน เราใช้มือทั้งสองกุมควยยาวใหญ่ของมันไว้แน่น ก่อนที่จะใช้นิ้วมือค่อย ๆ ชักควยขึ้นลงอย่างเนิบ ๆ ก่อนจะยื่นลิ้นนุ่มตวัดเลียละเลงรอบส่วนหัวควยบานใหญ่ ชิมรสชาติความเค็มจาง ๆ และน้ำใส ๆ ที่ซึมปริ่มอยู่ตรงปลายร่อง ลิ้นของเราตวัดเน้นย้ำสลับกับการตบเบา ๆ ตรงหัวจนเกิดเสียง จ๊วบ... จ๊วบ... ดังลั่นห้องครัวที่เงียบสงบ "ซี้ดดด... อาจารย์มินครับ... แม่งเลียหัวตรงนั้นแหละ เสียวหัวควยฉิบหายเลย..." เฟาซานเงยหน้าขึ้นเชิดคอสูดปาก ร่างกายท่อนบนเกร็งตึง สองมือกร้านแดดเลื่อนลงมากดรั้งผมของเราไว้แน่นพลางขยำเบา ๆ ด้วยความเสียวซ่าน เมื่อเห็นมันเริ่มเคลิ้ม เราก็ยิ่งได้ใจ อ้าปากกว้างขึ้นแล้วค่อย ๆ ครอบริมฝีปากอุ่นร้อนลงบนส่วนหัวควย กลืนท่อนควยยาวใหญ่ของมันเข้าไปทีละนิ้ว ควยใหญ่โตคับปากทำเอาแก้มสองข้างของเราตอบลงตามจังหวะ ลิ้นนุ่มภายในกระดกตวัดโลมเลียใต้ลำควยและบดขยี้ปุ่มมุกเม็ดงามอย่างหนักหน่วง รูดขึ้นลงสลับกับการเกร็งริมฝีปากดูดเม้มโคนควยอย่างจงใจ เสียงคราบน้ำลายผสมน้ำเงี่ยนใสดัง แจ๊ะ... จ๊วบ... แจ๊ะ... ดังลื่นหูไปหมด เฟาซานเริ่มคุมอารมณ์ตัณหาไม่อยู่ มันขยับสองขาอ้ากว้างขึ้นอีกนิด เปิดทางให้ปากเราได้ทำงานสะดวกขึ้น ก่อนจะเริ่มขยับเอวสวนกระแทกควยเข้าปากเราเน้น ๆ ลำควยตึงถูไถไปตามเพดานปากและลิ้นของเราจนชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำลาย เราใช้สายตาช้อนขึ้นมองสบตาเด็กหนุ่มตรง ๆ ทั้งที่ปากยังคงอมควยยาวใหญ่ไว้มิดด้าม สองมือรูดโคนควยสลับกับจังหวะการดันเอวของมันอย่างรู้ใจ "อ่าห์... สุดยอดเลยครับอาจารย์... ดูดแรง ๆ แบบนั้นแหละ ขาผมสั่นไปหมดแล้ว" เราเร่งจังหวะการดูดควยให้เน้นย้ำและดิบเถื่อนขึ้น อ้าปากกว้างสุดตัวแล้วดันเอวเฟาซานเข้ามารวดเดียวจนควยยาวเกือบแปดนิ้วพุ่งเข้ามารอบเดียวมิดโคน! ส่วนหัวขลิบชนเข้ากับโคนลิ้นชิดลำคอจนเราเกือบสำลัก แต่ก็ยังฝืนแช่ค้างไว้พร้อมกับขยับเอวเล็กชักเข้าออกเนิบ ๆ สองมือผละจากลำควยลงไปกุมถุงอัณฑะสองลูกที่หนักอึ้งของมัน ค่อย ๆ บีบคลึงและใช้นิ้วสะกิดวนเบา ๆ เพิ่มความเสียวจนเฟาซานสะท้านไปทั้งตัว "อูยยย... อาจารย์มิน... อย่าทำแบบนี้ เสียวจนผมจะไม่ไหวแล้วเนี่ย!" เฟาซานสบถเสียงพร่า มันเริ่มคุมจังหวะตัวเองไม่ได้ สองมือกระชากผมของเราไว้แน่นขึ้น แล้วเริ่มซอยเอวสวนกระแทกควยยาวใหญ่เข้าปากเราถี่ ๆ รัว ๆ ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! เสียงเนื้อกระทบกับริมฝีปากดังระงมลั่น เม็ดมุกตรงลำควยขูดถูไถกับริมฝีปากและกระพุ้งแก้มของเราซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนน้ำลายไหลย้อยทะลักออกมุมปากเปื้อนคางและคอของเราไปหมด ยิ่งโดนกระแทกเน้น ๆ เราก็ยิ่งร่าน อ้าปากรับทุกจังหวะอย่างไม่ยอมแพ้ ตวัดลิ้นเลียวนรอบส่วนหัวควยทุกครั้งที่มันถอนควยออก แล้วอ้าปากรับการกระแทกกลับเข้ามาใหม่จนลึกสุดโคน สภาพของเราตอนนี้ไม่เหลือมาดครูผู้ช่วยเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความใจกล้าที่กำลังใช้ปากปรนเปรอควยยักษ์ของเด็กนักเรียน ม.5 อย่างบ้าคลั่ง เฟาซานเชิดหน้าครางต่ำในลำคอด้วยความเสียวซ่านอย่างที่สุด ร่างกายของมันเกร็งตึง หน้าท้องเกร็งกระตุกเป็นระยะตอนที่ควยใหญ่ถูกดูดเม้มอย่างแรง มันกระแทกสะโพกสวนเข้ามาถี่ไม่หยุด ยื้อจังหวะเสียวไว้สุดกำลังโดยยังไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองเสร็จง่าย ๆ เพื่อเสพสุขกับปากอุ่น ๆ และลิ้นร่าน ๆ ของเราให้สะใจที่สุดเท่าที่จะทำได้! "ซี้ดดดด... อาจารย์มิน! ผมจะไม่ไหวแล้วว่ะ...!" เฟาซานสบถเสียงดังลั่นห้องครัว มือกระชากผมของเราไว้แน่น แล้วเริ่มสวนกระแทกควยอัดเข้าปากเราอย่างบ้าคลั่งและดิบเถื่อน "อ่าห์... แม่งเอ๊ย! เสียวฉิบหาย... แตกแล้วอาจารย์! รับน้ำว่าวผมไปเลย!" เฟาซานกระหน่ำซัดเอวสวนกระแทกมิดด้ามเน้น ๆ อีกสี่ห้าครั้งติดจนสุดโคน ร่างกายสูงใหญ่กร็งกระตุกอย่างรุนแรง ขาแกร่งสั่นพั่บ ๆ สองมือดึงหัวเราอัดเข้าหาหน้าขาแน่นสนิท ก่อนที่น้ำเงี่ยนอุ่นร้อนปริมาณมหาศาลจะพุ่งฉีดทะลักเข้ามาในลำคอของเราอย่างหนักหน่วง! พรวด! พรวด! พรวด! น้ำเงี่ยนรสคาวพุ่งฉีดอัดเข้าปากเราซ้ำ ๆ จนทะลักริมฝีปาก เราเกร็งคอกลืนน้ำเงี่ยนของมันลงคอตามจังหวะการฉีดอย่างบ้าคลั่ง เฟาซานก้มลงมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหลงใหลอย่างปิดไม่มิด มันถอนควยออกจากปากเรา ก่อนจะยื่นสองมือมาประคองแก้มของเราไว้เบา ๆ ก่อนรั้งตัวเราขึ้นมาแล้วโน้มหน้าเข้ามาจูบปิดปากเราอย่างหนักหน่วง! ลิ้นของเด็กมันสอดเข้ามาในปาก มันชิมรสชาติน้ำเงี่ยนของตัวมันเองที่ยังคงค้างอยู่ในปากเราอย่างไม่ถือสา มันกวาดลิ้นตวัดกลืนน้ำเงี่ยนผสมน้ำลายอย่างดื่มด่ำ เสียงจูบ จ๊วบ... จ๊วบ... ดังกลบความเงียบในห้องครัว "ผมไม่เคยชอบใครมากขนาดนี้เลยนะครับ" เฟาซานกระชิบเสียงพร่าชิดริมฝีปาก เราทำเป็นไม่สนใจสิ่งที่เฟาซานพูดเพราะไม่อยากให้ความหวังแม้ในใจจะชอบมันมาก ๆ ก็ตาม "กลับบ้านได้แล้ว ดึกมากแล้วนะ!" เฟาซานทำหน้าบึ้งตึงอย่างขัดใจ มันค่อย ๆ ใส่กางเกงขึ้นมาติดกระดุมพลางบ่นพึมพำด้วยความน้อยใจว่า "อาจารย์ทำเป็นเมินผมอีกแล้วนะ... พอผมบอกชอบบอกรักอาจารย์ทีไร อาจารย์ก็ทำเป็นไล่ทำเป็นเปลี่ยนเรื่องตลอดเลย" เรามองหน้ามันที่ทำหน้าเซ็ง แล้วถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนจะสบตามันเพื่อลองเชิงมันกลับไปทันที "ถ้าแกชอบฉันจริง ๆ อย่างที่พูด... แกจะยอมทำทุกอย่างที่ฉันบอกได้ไหมล่ะ? แกจะรับในตัวฉันที่เป็นฉันจริง ๆ ได้หรือเปล่า?" เฟาซานชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่สายตาที่เคยมองอย่างงอน ๆ จะเปลี่ยนเป็นสายตาที่จริงจังขึ้นมาทันที "ได้ดิครับอาจารย์... ต่อไปนี้ไม่ว่าอาจารย์จะสั่งให้ผมทำอะไร หรือต่อให้ตัวอาจารย์จะเป็นยังไง ผมก็ยอมทุกอย่าง ผมสัญญาเลยครับ!" พูดจบมันก็ยอมเดินหมุนตัวออกไปสตาร์ตมอเตอร์ไซค์ขับกลับบ้านไปแต่ทันที ดูทรงแล้วท่าทางประชดประชันแบบนั้นน่าจะงอนเราอีกรอบแน่นอน เช้าของวันใหม่ที่โรงอาหารของโรงเรียนที่ยังไม่ค่อยมีนักเรียนมากนัก เราเดินถือจานข้าววนหาที่นั่งเพื่อกินมื้อเช้า จังหวะที่กำลังจะย้อนกลับไปซื้อน้ำดื่ม เสียงคุ้นหูก็ดังขึ้นข้างหลัง เสียงของอาคิน ที่เดินเข้ามาเบียดประชิดตัว มันก้มหน้าลงมากระซิบด้วยน้ำเสียงกรุ้มกริ่มขี้เล่น "ไอ้นัสรุดดีนเล่าให้ผมฟังหมดแล้วนะครับเรื่องเมื่อคืนที่บ้านร้าง... แหม เสียดายจังเลยนะครับที่อาจารย์ไม่จัดต่อกับไอ้มูอีมันด้วย มันบ่นเสียดายใหญ่เลยนะเนี่ย" พูดไม่ทันขาดคำ ฝ่ามือของอาคินก็ยื่นมาจับตูดของเราอย่างถือวิสาสะ ก่อนจะค่อย ๆ วิ่งหนีไปพร้อมรอยยิ้มกวนตีน เรากัดฟันแน่นด้วยความอับอายและเจ็บใจที่เรื่องในบ้านร้างกลายเป็นหัวข้อสนทนาในกลุ่มพวกมันไปแล้ว แต่ยังไม่ทันจะได้ถอนหายใจ เฟาซาน ก็เดินตรงเข้ามาอยู่ตรงหน้าเรา สีหน้าของมันบึ้งตึง สายตาจ้องมองตามหลังอาคินสลับกับมองหน้าเราด้วยสายตาขุ่นเคืองอย่างเก็บอาการไม่อยู่ "ดูอาจารย์จะสนิทกับไอ้อาคินเพื่อนผมจังเลยนะครับ..." เฟาซานพูดเสียงประชดประชัน ก่อนจะเดินออกจากโรงอาหารตามหลังอาคินไป ตกเย็น ในคาบเรียนสุดท้ายของวัน ซึ่งเป็นคาบที่เราต้องเข้าสอนนักเรียนชั้น ม.5/4 สภาพในห้องกลับเบาบางอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเก้าอี้ของบรรดานักเรียนตัวปัญหาว่างเปล่า นัสรุดดีนกับมูอีลาเรียนด้วยเหตุผลที่เราก็ไม่รู้ ส่วนเฟาซานกับอาคินก็พร้อมใจกันโดดเรียนคาบของเราอย่าง เราพยายามข่มอารมณ์โกรธพวกมันทั้งสองคน ก่อนจะหันไปพูดกับหัวหน้าห้องและนักเรียนที่เหลือ "วันนี้เลิกเรียนแล้วพวกเธอแยกย้ายกลับบ้านได้เลยนะ... ส่วนวันนี้นักเรียนที่ครูนัดจะไปเยี่ยมบ้านอย่าลืมแจ้งผู้ปกครองนะครับ" สี่โมงครึ่งตอนนี้ครูหลาย ๆ ท่านรวมถึงนักเรียนหลายคนก็ทยอยกลับบ้านกันเกือบหมด เรากำลังจะเตรียมตัวไปเยี่ยมบ้านนักเรียน ก่อนที่เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงจะสั่นขึ้นมา พอหยิบขึ้นมาดูพบว่าเป็นสายจาก ครูอัมรัน ครูที่ปรึกษาที่คู่กับเราและเป็นหนึ่งในทีมครูฝ่ายปกครองของโรงเรียนด้วย เรารีบกดรับสายทันทีเพราะคิดว่าน่าจะมีเรื่องด่วน "สวัสดีครับแบอัมรัน มีอะไรหรือเปล่าครับ?" เรากดรับสายก่อนจะเรียกชื่อของแกด้วยสรรพนามคำว่าแบนำหน้าชื่อ แบย่อมาจากคำว่าอาแบหรืออาบัง แปลว่าพี่ชาย ใช้เรียกคนที่อายุแก่กว่า "เออ... มิน ตอนนี้มินอยู่ที่ไหนเหรอ?" น้ำเสียงของแบอัมรันดูเร่งรีบแต่ยังคงใช้น้ำเสียงสุภาพคุยกับเรา "พอดีช่วยลงมาที่ห้องปกครองหน่อยครับ เด็ก 5/4 ของเรา... ทั้งเฟาซานกับอาคิน มันไปต่อยกันหน้าอยู่ที่ห้องน้ำชายเก่าหลังอาคารเรียนนู่นครับ" "ห้ะ! พวกมันต่อยกันเหรอครับแบ?!" เราอุทานเสียงหลง ตอนนี้รู้สาเหตุที่พวกมันสองคนไม่เข้าเรียนวิชาเราในคาบสุดท้ายแล้ว "ใช่ครับ นักการภารโรงไปเจอเข้าพอดีเลยจับแยกมาเนี่ย แต่ปัญหาก็คือ พอแบเค้นถามยังไงพวกมันก็ไม่ยอมเปิดปากพูดสักคำ ถามอะไรก็เอาแต่นั่งเงียบ แล้วเฟาซานมันก็พูดขึ้นมาคำเดียวว่า 'ถ้าอยากรู้เรื่อง ให้เรียกอาจารย์มินมาคุย' เอาแต่ใจกันจริง ๆ เลยเด็กพวกนี้" แบอัมรันถอนหายใจยาวมาตามสายก่อนจะพูดต่ออย่างลุกลี้ลุกลน "แล้วพอดีแบมีธุระด่วนต้องรีบออกไปรับลูกที่โรงเรียนด้วย มินช่วยรีบลงมาจัดการเคลียร์กับเด็กสองคนนี้หน่อยนะครับ แบฝากด้วยนะ" "ได้ครับแบอัมรัน เดี๋ยวมินลงไปจัดการให้" เราวางสายด้วยมือที่สั่นเทา ความสับสนและความกลัวถาโถมเข้ามาในหัวสมองอย่างหนัก เรื่องเมื่อเช้าที่โรงอาหารที่อาคินมาฉวยโอกาสจับตูดเรา แล้วเฟาซานมาเห็นเข้าพอดี... เรารู้ทันทีโดยไม่ต้องเดาเลยว่า สาเหตุที่พวกมันไปต่อยกัน ไม่ใช่เรื่องอื่นแน่นอนแต่มันคือเรื่องของเรา! เรารีบก้าวฉับ ๆ ลงจากอาคารเรียนตรงไปยังห้องฝ่ายปกครองที่บรรยากาศเงียบสงัด พอเปิดประตูเข้าไป ก็เจอกับร่างของเด็กหนุ่มสองคนกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้คนละฝั่งกับโต๊ะกลางห้องขนาดใหญ่ที่น่าจะเป็นโต๊ะสำหรับกินข้าวของครูในห้อง ก่อนที่แบอัมรันจะขอตัวไปรับลูกที่โรงเรียน ดูท่าทางแล้วแกน่าจะรีบมาก ๆ สภาพของทั้งคู่ไม่ได้แย่อะไรมาก เฟาซานมีแค่รอยถลอกตรงโหนกแก้มกับริมฝีปากที่แตกจนมีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย ส่วนอาคินมีรอยเขียวช้ำที่คางและเสื้อนักเรียนหลุดลุ่ยออกจากกางเกง ทั้งสองคนนั่งจ้องหน้ากัน บรรยากาศภายในห้องตึงเครียดจนอึดอัด ทันทีที่เสียงประตูปิดลง สายตาของทั้งคู่ก็หันขวับมามองเราเป็นจุดเดียว "พวกเธอสองคนเป็นอะไรกัน?!" เราพยายามปรับเสียงให้ดูเข้มและทรงอำนาจที่สุดเพื่อกลบเกลื่อนความลุกลี้ลุกลน "เป็นเพื่อนกันแท้ ๆ ทำไมถึงต้องต่อยกันด้วย? บรรยากาศในห้องปกครองเงียบกริบ เฟาซานที่นั่งกอดอกอยู่ข้างโต๊ะค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมา สายตาคมเข้มของมันจ้องมองเราด้วยความผิดหวัง "ผมรู้หมดทุกเรื่องแล้วนะครับ..." เฟาซานพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบแต่หนักแน่น "ทั้งเรื่องที่มันเย็ดกับอาจารย์แล้ว ทั้งเรื่องพนัน... ผมเดาถูกจริงด้วย ไม่งั้นมันคงไม่กล้าจับตูดอาจารย์เล่นแบบนั้นหรอก ผมถึงได้เรียกมันมาถามแล้วต่อยมันไง!" คำพูดขวานผ่าซากของเฟาซานทำเอาเราชะงัก หัวใจร่วงตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ร่างกายชาวาบไปตั้งแต่ศีรษะจดปลายเท้า เราหันขวับไปมองอาคินที่นั่งอยู่อีกฝั่ง มันทำเพียงแค่ยักไหล่เบา ๆ "มึงจะต่อยกับกูเพราะเรื่องแค่นี้จริง ๆ ดิ?" อาคินเอนหลังพิงเก้าอี้พลางยักไหล่เบา ๆ ก่อนจะเบือนหน้าไปทางเฟาซาน "กูขอโทษละกัน ใครจะไปคิดว่ามึงจะจริงจังกับอาจารย์ขนาดนี้ เรื่องพนันพอได้เย็ดกับอาจารย์กูก็ตั้งใจว่าจะยกเลิกนั่นแหละ ส่วนเรื่องที่พวกกูเย็ดกับอาจารย์ ถ้าอาจารย์ไม่ยินยอมกูจะได้เย็ดเหรอวะ? กูรู้นะว่ามึงชอบอาจารย์ แต่มันก็สิทธิ์ของอาจารย์รึเปล่าที่จะเอากับใครก็ได้ ขนาดกับมึงยังเอาได้ แล้วทำไมกูจะเอาไม่ได้?" คำพูดขวานผ่าซากของอาคินทำเอาห้องปกครองตกอยู่ในความเงียบยิ่งกว่าเดิม เฟาซานชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่มันจะหันขวับไปสบตาอาคินแล้วตะคอกใส่อย่างเหลืออด "ไอ้คิน! มึงพูดจาให้เกียรติอาจารย์หน่อย!" เฟาซานลุกขึ้นยืน ตัวสั่นเทาด้วยความโกรธ บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก ทั้งเรื่องวงพนัน ไร้สาระ เรื่องโดนแอบเย็ด และการที่เด็กสองคนนี้มาตีกันเพราะเรา มันทำให้รำคาญใจกับเรื่องนี้เต็มที พอเห็นเรื่องมันทำท่าจะยืดเยื้อไม่จบไม่สิ้น เรารวบรวมมารยาทั้งหมดที่มี ทำสีหน้าสลดก้มหน้าลงทันที ก่อนจะปล่อยให้น้ำตาเม็ดโตค่อย ๆ ไหลออกมาเปียกแก้มอย่างสมจริง "ฮึก..." เสียงสะอื้นเบา ๆ ของเราดังแหวกความเงียบขึ้นมา ทั้งสองคนชะงักพร้อมกัน เฟาซานที่กำลังอารมณ์ร้อนถึงกับชะงักค้าง ส่วนอาคินที่เคยนั่งเอนหลังยักไหล่อย่างไม่แยแสก็เด้งตัวนั่งตรง สีหน้ากวน ๆ ของมันหายวับไปในทันที "อาจารย์ครับ..." เฟาซานเสียงอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด มันทำท่าจะก้าวเข้ามาหาเรา "พอกันที..." เราพูดเสียงสั่นพร่า ยื่นมือขึ้นมาปาดน้ำตาบนหน้าเบา ๆ พลางสูดหายใจเข้าลึก ๆ แสดงอาการก้มหน้ารับความผิดทุกอย่าง "พวกเธอสองคนไม่ต้องเถียงกันแล้ว... เรื่องทั้งหมดมันผิดที่ฉันเองนั่นแหละ ฉันมันไม่มีความรับผิดชอบ ไม่มีความเหมาะสมที่จะมาเป็นครูสอนพวกเธอเลยสักนิด..." เราช้อนสายตาที่คลอน้ำตาขึ้นมองหน้าเฟาซานสลับกับอาคิน ด้วยสายตาสิ้นหวังและเจ็บปวดอย่างที่สุด "ถ้าเรื่องที่ฉันทำมันสร้างปัญหาให้พวกเธอจนต้องมาต่อยตีกันเองแบบนี้... สงสัยฉันคงต้องยื่นเรื่องขอลาออกจากราชการ แล้วย้ายออกไปจากที่นี่ให้มันจบ ๆ ไปซะ" "อาจารย์! ไม่ได้นะครับ!" เฟาซานร้องเสียงหลง หน้าซีดเผือดลงทันที มันรีบก้าวฉับ ๆ เข้ามาหาเราทันที ความโกรธแค้นอาคินเมื่อครู่หายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความตกใจและกลัวว่าจะเสียเราไปจริง ๆ สองมือของมันยื่นมาจับแขนเราไว้แน่น "อย่าพูดแบบนั้นสิครับอาจารย์! ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้อาจารย์เดือดร้อนเลยนะ! ผมขอโทษ..." อาคินยืนตกใจจนพูดไม่ออก สีหน้าที่เคยกรุ้มกริ่มขี้เล่นหายไปหมด เหลือเพียงความลุกลี้ลุกลนและกลัวความผิด มันก้าวฉับ ๆ เข้ามาหาเราอีกคน ใช้สองมือประคองไหล่เราไว้อย่างเกร็ง ๆ "อาจารย์มิน... ใจเย็น ๆ ก่อนนะครับ" อาคินพูดเสียงอ่อนลงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "พวกผมขอโทษ... เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ผมไม่เคยคิดจะทำให้มันกลายเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้เลยจริง ๆ นะครับอาจารย์ ส่วนเรื่องวงพนันไร้สาระนั่นผมยกเลิกไปตั้งนานแล้ว ผมไม่ได้คิดเรื่องเงินแล้วครับอาจารย์... ผมแค่รู้สึกว่าผมไม่เคยเจอคนที่เย็ดถูกใจผมแบบอาจารย์มาก่อนก็แค่นั้นเอง ผมไม่ได้ตั้งใจจะไม่ให้เกียรติอาจารย์เลยนะ" เฟาซานที่ยืนจับแขนเราไว้แน่นจนสั่นก้มหน้าลงมาสบตาเรา สายตาคมเข้มของมันรู้สึกผิดอย่างยิ่ง "ผมขอโทษครับอาจารย์..." เฟาซานกระซิบเสียงพร่า น้ำเสียงเต็มไปด้วยความว้าวุ่นใจ "ต่อไปนี้ไม่ว่าอาจารย์จะทำอะไร จะไปไหน หรือจะเย็ดกับใคร... ผมจะไม่ห้าม ไม่ตามหึงตามหวงอาจารย์อีกแล้วครับ ขอแค่อย่างเดียว... อาจารย์อย่าลาออกเพราะผมเลยนะ ผมอยู่ไม่ได้จริง ๆ ถ้าไม่มีอาจารย์..." เราก้มหน้านิ่ง แกล้งทำเป็นสะอื้นเบา ๆ เพื่อทำให้พวกมันรู้สึกแย่ที่ทำให้เราต้องเป็นแบบนี้ ท่าทางลุกลี้ลุกลนของพวกมันบอกให้รู้ว่ามารยาของเราได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ "พวกเธอพูดจริง ๆ ใช่ไหม..." เราช้อนสายตาช้ำน้ำตาขึ้นมองพวกมันทั้งสองคน "จะไม่เกเร ไม่ทะเลาะกัน แล้วจะไม่เอาเรื่องนี้ไปพูดให้ใครฟังอีก..." "ผมสัญญาครับอาจารย์! ผมจะไม่ทำอีกแล้ว!" เฟาซานรีบพยักหน้ารับคำอย่างหนักแน่น "ผมก็สัญญาครับอาจารย์ " อาคินรีบเสริมขึ้นมาทันควัน "ฉันไม่เชื่อพวกเธอหรอก..." เรารีบเค้นเสียงสะอื้นพร่าออกมาเบา ๆ พร้อมกับเบือนหน้าหนีสายตาของเด็กหนุ่มทั้งสองคน แกล้งทำท่าจะสะบัดตัวออกจากพวกมัน "พวกเธอก็แค่พูดปากเปล่าเพื่อให้ครูรู้สึกดีไปแค่นั้นแหละ"เราช้อนสายตาช้ำน้ำตาขึ้นมองหน้าเฟาซานตรง ๆ น้ำเสียงที่ใช้นั้นเต็มไปด้วยความตัดพ้อและสิ้นหวัง "คนที่ดื้อและเอาแต่ใจอย่างเธอ เฟาซาน... เธอไม่เคยยอมใครเลยสักครั้ง ขนาดกับอาคินที่เป็นเพื่อนสนิทของเธอเอง เธอยังลงไม้ลงมือต่อยมันได้ขนาดนี้ แล้วนับประสาอะไรกับฉัน วันข้างหน้าถ้าเธอหึงขึ้นมาอีก เธอจะไม่ต่อยฉันด้วยเลยเหรอ?"เฟาซานหน้าซีดสลดลงทันตา มันรีบสั่นหน้าปฏิเสธปฏิเสธเป็นทันที "ไม่ใช่นะครับอาจารย์! ผมไม่มีวันทำแบบนั้น!" เราไม่เปิดโอกาสให้มันได้แก้ตัว รีบหันสายตาที่เต็มไปด้วยน้ำตาไปทางอาคินที่กำลังยืนเกร็งอยู่ข้าง ๆ ทันที "ส่วนเธอ... อาคิน" เราเค้นเสียงพูดกับมัน "เธอมันก็เจ้าเล่ห์ กะล่อน แล้วก็เห็นฉันเป็นแค่ของเล่นแก้เหงา เป็นแค่เป้าหมายในวงพนันไร้สาระของพวกเธอเท่านั้นแหละ ต่อให้วันนี้ฉันจะยอมใจอ่อนยกโทษให้เธอ... รอบหน้าเธอก็จะหาเรื่องมาฉวยโอกาส มาทำกวนตีน แล้วก็ทำให้ฉันรู้สึกแย่แบบนี้อีกอยู่ดี" คำพูดตัดพ้อของเราเหมือนเข็มเล่มใหญ่ที่แทงเข้าไปในใจของเด็กหนุ่ม ม.5 ทั้งสองคน อาคินถึงกับกลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก สีหน้ากรุ้มกริ่มขี้เล่นที่เคยมีหายไปหมด "ถ้าอาจารย์ยังไม่เชื่อ..." เฟาซานโพล่งขึ้นมาเสียงดังลั่นห้องปกครอง มันหันไปมองหน้าอาคินแล้วสบตากันครู่หนึ่ง ก่อนจะหันกลับมามองหน้าเราด้วยสีหน้าจริงจังถึงที่สุด "งั้นผมจะให้ไอ้อาคินเย็ดอาจารย์ต่อหน้าผมเลยครับ!"คำพูดขวานผ่าซากของเฟาซานทำเอาห้องฝ่ายปกครองตกอยู่ในความเงียบกริบยิ่งกว่าเดิม เราชะงักค้าง แกล้งทำเป็นเบิ่งตากว้างด้วยความตะลึงกับสิ่งที่เพิ่งได้ยิน ส่วนอาคินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ถึงกับเด้งตัวตรง "เฮ้ย... ไอ้เฟาซาน มึงพูดจริงเหรอวะ?" อาคินถามอีกครั้งเพราะไม่เชื่อหูตัวเอง เออ! กูพูดจริง!" เฟาซานตะคอกกลับสั้น ๆ แต่หนักแน่น มันหันมาจับมือเราไว้แน่นทั้งสองข้าง "เพื่อแลกกับการให้อาจารย์ไม่ลาออก แล้วเชื่อว่าพวกผมจะไม่ทะเลาะกันเพราะเรื่องอาจารย์อีก... วันนี้ผมจะยืนดูไอ้คินมันเย็ดอาจารย์อยู่ตรงนี้ ผมจะไม่หึง ไม่หวง แล้วจะไม่หาเรื่องมันอีกต่อไปแล้วครับอาจารย์..." อาคินกลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก มันมองหน้าเฟาซานสลับกับมองเราที่กำลังแกล้งทำเป็นร้องไห้ สายตากะล่อนของเด็กหนุ่มค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความหื่นกระหายและตื่นเต้นอย่างเก็บอาการไม่อยู่ ลำควยภายใต้กางเกงนักเรียนของมันเริ่มพองดันผ้าออกมาอย่างเห็นได้ชัดเมื่อจินตนาการถึงฉากที่จะเกิดขึ้นในห้องฝ่ายปกครองแห่งนี้" อาจารย์มินครับ..." อาคินขยับเข้ามาประชิดตัวเราจากทางด้านหลัง ฝ่ามือค่อย ๆ เลื่อนลงมาบีบสะโพกของเราเบา ๆ "ถ้าอาจารย์อยากให้พวกผมพิสูจน์... ผมพร้อมทำให้อาจารย์เห็นตรงนี้เลยนะครับ" อาคินไม่รอช้า มันประคองใบหน้าของเราให้หันกลับไปหา แล้วบดริมฝีปากลงมาจูบเราทันทีต่อหน้าต่อตาเฟาซาน! ลิ้นสอดเข้ามาตวัดหยอกล้อกับลิ้นของเราอย่างดุเดือด เหล็กจัดฟันของมันครูดกับริมฝีปากเบา ๆ สร้างความเสียวซ่านจนเราต้องหลุดเสียงครางในลำคอ รสสัมผัสจูบอันดิบเถื่อนและเชี่ยวชาญของเด็ก ม.5 มือของเราเอื้อมไปเกาะเกี่ยวไหล่หนาของอาคินไว้เพื่อพยุงตัว "อื้มมม... อาคิน..." มันผละริมฝีปากออกช้า ๆ ส่งสายตากรุ้มกริ่มกะล่อนมาสบตาเรา ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนหน้าลงไปซุกไซ้ซอกคอขาวเนียน ปลายลิ้นตวัดเลียลากผ่านซอกคอ สลับกับการใช้ฟันงับเบา ๆ ยิ่งเพิ่มอารมณ์ร่านในตัวเราให้พุ่งสูง มืออีกข้างของมันเลื่อนต่ำลงไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตทำงานของเราออกทีละเม็ดอย่างรวดเร็ว ก่อนจะล้วงฝ่ามือเข้าไปเค้นบีบหัวนมของเราจนแข็งเป็นไต ก่อนที่มันจะใช้มือจัดการรูดซิปกางเกงนักเรียนของตัวเองลงอย่างไว ถกทั้งกางเกงในและกางเกงนักเรียนลงไปกองอยู่ที่โคนขา เห็นท่อนควยยาว 6 นิ้วที่ หัวควยบานสีชมพูระเรื่อตั้งแข็งชูชันผงาดสู้สายตา เยิ้มไปด้วยน้ำหล่อลื่นใส ๆ ฉ่ำวาว "อมให้ผมหน่อยครับอาจารย์" อาคินกระซิบเสียงพร่า พลางใช้ท่อนควยอวบหนาตบเบา ๆ ลงบนแก้มของเราซ้ำ ๆ เราช้อนสายตาช้ำน้ำตาที่ตอนนี้เปี่ยมไปด้วยความร่าน มองสลับระหว่างควยยาวหกนิ้วตรงหน้ากับเฟาซานที่ยืนจ้องตาไม่กะพริบ เราไม่รอช้า เรารีบย่อตัวลงคุกเข่าแทรกตัวระหว่างขาของอาคิน สองมือยื่นไปจับยึดขาเอาไว้ ก่อนจะอ้าปากกว้าง ครอบริมฝีปากอมส่วนหัวควยสีชมพูของมันเข้าไปจนมิดด้าม!" อืมมมม! จ๊วบ..."เสียงดูดหัวควยดังลั่นห้องปกครองอันเงียบสงบ เราเริ่มคุมเกมโยกศีรษะเข้าออก รูดริมฝีปากดูดควยยาวหกนิ้วของอาคินเข้าออกเป็นจังหวะ ตวัดลิ้นเลียวนรอบหัวเบา ๆ สลับกับการเกร็งปากดูดเน้น ๆ "อูยยยย... ซี้ดดดด! แม่งเอ๊ย! ดูดดีจังเลยครับอาจารย์..." อาคินแหงนหน้าเชิดคอครางลั่น มันใช้มือขยุ้มเส้นผมของเราไว้แน่นพลางดันสะโพกสวนเข้าปากเราเป็นจังหวะ เฟาซานที่ยืนมองภาพเรากำลังตั้งหน้าตั้งตาอมควยเพื่อนสนิทของมันอย่างดุเดือด ถึงกับทนไม่ไหว มือของมันค่อย ๆ เลื่อนลงไปปลดกางเกงของตัวเองออก แล้วควักเอาควยยักษ์แปดนิ้วที่มีเม็ดมุกฝังอยู่ ออกมาชักตามจังหวะการอมของเรา สายตาคมเข้มจ้องมองริมฝีปากของเราที่กำลังกลืนกินควยของอาคินด้วยความกระหายนึกอยากจะจับอัดเข้าปากอีกทาง เสียงชักควยและลมหายใจหอบกระเส่าของเฟาซานดังสอดประสานกับเสียงจ๊วบจ๊วบในปากของเรา อาคินเกร็งสะโพกสวนควยหกนิ้วเข้าลึกถึงโคนลิ้น สองมือบีบขยุ่มผมของเราไว้แน่นด้วยความเสียวซ่าน เฟาซานที่ยืนมองภาพตรงหน้ากลับทนต่อไปไม่ไหว มันก้าวฉับ ๆ เข้ามาประชิดตัวเราจากทางด้านหลังทันที "แม่งเอ๊ย... กูทนไม่ไหวแล้วว่ะ!"เฟาซานสบถเสียงพร่าพลางย่อตัวลงมาคว้ากระเป๋าทำงานของเราที่วางอยู่บนเก้าอี้ข้าง ๆ มันเปิดซิปออกแล้วใช้นิ้วคุ้ยหาซองเจลหล่อลื่นที่เรามักจะพกติดตัวไว้ในกระเป๋าสตางค์อันใหญ่ ทันทีที่เจอเจล มันก็จัดการบีบเจลเย็นชืดออกมาเปรอะเต็มฝ่ามือหนาอย่างไม่เสียเวลา เฟาซานบีบเจลหล่อลื่นชโลมลำควยยักษ์แปดนิ้วติดเม็ดมุกของตัวเองจนฉ่ำวาวไปทั้งท่อน มันเดินตรงเข้ามาประชิดด้านหลังของเราที่กำลังคุกเข่าอมควยของอาคินอยู่ เฟาซานถอนหายใจหอบกระเส่า สายตาคมเข้มที่เต็มไปด้วยความหื่นกระหายจ้องมองรอยจีบตรงสะโพกของเรา มันยื่นมือไปจับไหล่ของอาคินไว้แน่นก่อนจะสั่งเสียงพร่า "ไอ้คิน... เอาควยมึงออกจากปากอาจารย์ก่อน กูจะเย็ดตูดอาจารย์บนโต๊ะนี้แหละ!" อาคินยิ้มกวนตีนส่งกลับมา มันชะงักสะโพกแล้วค่อย ๆ ถอนควยยาวหกนิ้วชุ่มน้ำลายออกจากปากเราดัง บ๊อก! ก่อนจะถอยก้าวออกไปยืนข้าง ๆ ยื่นมือลงไปกุมท่อนควยแข็งปั๋งของตัวเองแล้วเริ่มขยับมือชักเนิบ ๆ รอชมฉากตรงหน้าอย่างตื่นเต้น "ถอดกางเกงออกครับอาจารย์... แล้วเอาตัวพิงโต๊ะไว้" เฟาซานสั่งเสียงเข้มพร่าชิดใบหู เราที่กำลังอารมณ์เตลิดเปิดเปิงรีบดึงกางเกงทำงานและกางเกงในลงไปกองไว้ที่ข้อเท้าอย่างรวดเร็ว เราโน้มลำตัวท่อนบนลงไปพิงกับขอบโต๊ะกลางห้องปกครอง สองมือยันขอบโต๊ะไว้แน่น แอ่นสะโพกงอนขึ้นสูงเปิดทางด้านหลังอย่างรู้หน้าที่ เฟาซานไม่รอช้า มันย่อตัวลงเล็กน้อย นำหัวควยดำจ่อเข้ากับรูตูดด้านหลัง สองมือจับเอวเราไว้ ก่อนจะเกร็งเอวกระแทกสวนควยยักษ์แปดนิ้วแทรกแหวกรูตูดดันทีเดียวเข้ามารวดเดียวมิดโคน! "อื้อออออออออออออส์...!" เรากรีดร้องครางลั่นห้องปกครอง ใบหน้าซบลงกับพื้นโต๊ะ "ซี้ดดดดด! โคตรแน่นเลยครับอาจารย์! เฟาซานเชิดหน้าสูดปากลั่น สองมือกระชากเอวเราเข้าหาหน้าขาแน่นสนิท ก่อนจะเริ่มตั้งหน้าตั้งตาซอยเอวสวนกระแทกควยอัดเข้าออกรูตูดเราอย่างดิบเถื่อนและหนักหน่วงจากทางด้านหลัง! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้องปกครองอันเงียบสงบ แรงกระแทกส่งให้ตัวเราโยกไปตามจังหวะ สองมือยันขอบโต๊ะไว้สุดแรงเพื่อไม่ให้ตัวไถล เม็ดมุกตรงลำควยเฟาซานบดขยี้ภายในรูตูดทุกครั้งที่มันถอนและซัดเอวกลับเข้ามามิดด้าม จนเราเสียวไส้แทบขาดใจ "เชี่ยเอ๊ย... แม่งโคตรเสียวเลยว่ะ!" อาคินที่ยืนชักว่าวอยู่ข้าง ๆ จ้องมองภาพรูตูดของเราโดนท่อนควยยักษ์ติดมุกของเฟาซานกระแทกเข้าออกจนเจลหล่อลื่นแตกเป็นฟองขาว อาคินเร่งจังหวะมือชักควยตัวเองถี่รัว สายตากรุ้มกริ่มจ้องมองหน้าเราที่กำลังเคลิ้มร่าน "อาจารย์แม่งโคตรร่านเลยดูดิ ไอ้เฟาซาน มึงกระแทกแรง ๆ อีกดิ๊!" "อ๊ะ... อ๊าาา... เฟาซาน! เบาหน่อย... เสียวจนจะตายอยู่แล้ว... อ๊าาา!" เราครางกระเส่าหน้าซบโต๊ะ เฟาซานไม่ฟังคำร้องขอ มันยิ่งได้ใจเร่งจังหวะกระแทกเอวอัดควยแปดนิ้วเข้าใส่รูตูดเราถี่รัวพั่บ ๆๆๆ สองมือยึดสะโพกเราไว้แน่น กระหน่ำซัดควยเข้ามิดโคนเน้น ๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า "อ่าห์... เบาไม่ได้แล้วครับอาจารย์! รูตูดอาจารย์แม่งบีบควยผมแน่นขนาดนี้ ใครมันจะไปเบาไหว!" เฟาซานสบถเสียงพร่า สองมือกดล็อกเอวเราไว้แน่นแล้วกระหน่ำซัดสะโพกกระแทกท่อนควยแปดนิ้วติดเม็ดมุกอัดเข้ามารวดเดียวมิดโคนเน้น ๆ พั่บ! พั่บ! พั่บ! ความใหญ่โตคับตูดและมุกที่บดถูไถกับจุดกระสันภายในซ้ำ ๆ ทำเอาเราครางระงมไม่เป็นภาษามนุษย์ สองมือที่ยันขอบโต๊ะกินข้าวกลางห้องปกครองเริ่มจิกเกร็งจนปลายเล็บแทบหัก ปากอ้าร้องครางอ๊าๆ สลับกับเสียงหอบกระเส่า รูตูดขมิบตอดรับควยยักษ์ของเด็ก ม.5 ที่กำลังก้มหน้าก้มตาเย็ดใส่ไม่ยั้ง จังหวะนั้นเอง อาคินที่ยืนดูเพื่อนสนิทกระแทกรูตูดเราจนเจลหล่อลื่นแตกฟอง ก็ขยับตัวก้าวเข้ามาประชิดข้างโต๊ะ มันย่อตัวลงมาจนใบหน้าอยู่ระดับเดียวกับเราที่กำลังนอนซบโต๊ะอยู่ สายตากรุ้มกริ่มกะล่อนจ้องมองหน้าเราที่กำลังเคลิ้มร่านด้วยความสะใจ "โดนควยของไอ้เฟาซานเข้าไปถึงกับพูดไม่เป็นคำเลยเหรอครับอาจารย์..." อาคินยิ้มกวนตีน ก่อนจะยื่นมือมาจับคางเราให้หันไปหา แล้วขยับควยยาวหกนิ้วที่แข็งปั๋งชุ่มน้ำลายของมันมาตบเบา ๆ ลงบนแก้มและริมฝีปากของเราดัง แป๊บ! แป๊บ! "อมควยผมไปด้วยดิอาจารย์... ปากยังว่างอยู่นี่ครับ" เราที่กำลังเคลิ้มเสียวกระสันกับควยด้านหลัง ไม่รอช้าที่จะอ้าปากกว้างรับท่อนควยของอาคินเข้ามาทันที! จ๊วบ! เราเกร็งริมฝีปากดูดครอบส่วนหัวควยสีชมพูฉ่ำน้ำลายของมันเข้ามาลึกถึงโคนลิ้น สองมือผละจากขอบโต๊ะยื่นไปจับยึดสะโพกของอาคินไว้เพื่อพยุงตัว "อูยยยย... ซี้ดดดด! แม่งเอ๊ย! ทั้งโดนเย็ดตูดทั้งอมควยพร้อมกัน อาจารย์แม่งโคตรร่านเลยว่ะ!" อาคินเชิดหน้าสูดปากลั่น มันบีบขยุ้มเส้นผมของเราไว้แน่นพลางเริ่มขยับเอวซอยควยเข้าออกปากเราอย่างดุเดือด ตอนนี้ร่างของเราถูกเด็กนักเรียน ม.5 สองคนรุมย่ำยีอย่างสมบูรณ์แบบ! ด้านหลังมีเฟาซานคอยกระหน่ำกระแทกควยยักษ์แปดนิ้วติดเม็ดมุกซัดรูตูดเราดัง ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ด้านหน้ามีอาคินที่กำลังตอกควยเข้าปากเราจนลึกมิดโคน เสียงดูดควยดัง บล๊วบ... บล๊วบ เล็ดลอดออกมาสลับกับเสียงครางอุดอู้ในลำคอของเรา "กูบอกแล้วไอ้คิน... อาจารย์มินแม่งของจริง!" เฟาซานที่กำลังซอยเอวใส่รูตูดเราอย่างบ้าคลั่งตะโกนขึ้นมาทั้งที่ลมหายใจหอบกระเส่า "ดูตูดแม่งดิ ตอดควยกูยิบ ๆ เลยเนี่ย! เสียวหัวควยจนกูแทบจะทนไม่ไหวแล้ว!""มึงอย่าพึ่งรีบแตกนะไอ้เฟาซาน! กูยังไม่อยากให้จบง่าย ๆ!" อาคินโต้ตอบพลางเร่งจังหวะกระแทกเอวส่งควยเข้าปากเราถี่รัวขึ้น ปลายหัวควยของมันกระทบชิดลำคอจนเราตาปรือเคลิ้ม น้ำลายย้อยทะลักออกมุมปาก เราโยกหัวรับจังหวะควยในปากของอาคินอย่างรู้หน้าที่ ลิ้นนุ่มตวัดเลียควยของมันอย่างร่านร้อน ในขณะที่รูตูดด้านหลังก็บีบตอดควยยักษ์ของเฟาซานแน่นตึง ความเสียวซ่านจากทั้งสองทางถาโถมเข้ามาจนควยของเราเองที่แขวนแกว่งอยู่ใต้ท้องเริ่มสั่นกระตุกถี่ ๆ น้ำเงี่ยนใสเยิ้มหยดลงบนกางเกงทำงานที่กองอยู่ตรงข้อเท้าจนเปียกชุ่ม "อื้อออ... อื้มมมม!" เราส่งเสียงครางอุดอู้ผ่านลำคอที่มีควยของอาคินคาอยู่ ตาช้อนมองสบตากับอาคินอย่างอ้อนวอนสลับกับความร่านกระหาย "ไอ้คิน... กูทนไม่ไหวแล้วว่ะ! มึงสลับมารับช่วงต่อที!" เฟาซานสบถเสียงพร่า ลมหายใจหอบถี่เกร็งสะโพกค้างไว้ กดล็อกเอวเราไว้แน่นเพื่อยื้อไม่ให้ตัวเองหลั่งน้ำเงี่ยนออกมา ก่อนจะค่อย ๆ ถอนท่อนควยแปดนิ้วติดเม็ดมุกชุ่มเจลและน้ำหล่อลื่นออกจากรูตูดเรา รูตูดที่เพิ่งโดนกระแทกยังคงเสียวค้าง อาคินที่กำลังซอยควยเข้าปากเราอยู่ถึงกับชะงัก ชักควยหกนิ้วออกจากปากเราช้า ๆ น้ำลายย้อยลากยาวเป็นสายเชื่อมระหว่างปลายหัวควยสีชมพูฉ่ำกับริมฝีปากของเรา "เออ! กูรอเวลานี้มานานแล้ว!" อาคินยิ้มกวนตีนอย่างสะใจ มันขยับแทรกตัวเข้ามาแทนที่ด้านหลังของเราทันที สองมือจับขวับเข้าที่สะโพกที่กำลังสั่นสะท้าน แล้วจ่อหัวควยอวบอิ่มมาที่รูตูดของเรา "คราวนี้ตาผมเย็ดตูดอาจารย์บ้างนะครับ..." อาคินกระซิบชิดใบหู ก่อนจะดันสะโพกสวนกระแทกควยยาวหกนิ้วอัดเข้าไปในรูตูดเราทีเดียวมิดโคน! "อ๊างงงงงงงงงงงงส์...!" เรากรีดร้องครางลั่นห้องปกครอง ใบหน้าชื้นเหงื่อสะบัดขึ้นสูง ลิ้นจุกปากด้วยความจุกและเสียวซ่าน รูตูดที่ขยายกว้างอยู่แล้วขมิบบีบรัดควยของอาคินแน่นตึง "ซี้ดดดด! โคตรอุ่น โคตรฟินเลยครับอาจารย์!" อาคินเชิดหน้าสูดปากลั่น สองมือบีบขยุ่มก้นงอนอย่างแรงจนเนื้อนิ่มบุ๋มตามรอยนิ้ว แล้วเริ่มเร่งจังหวะซอยเอวกระแทกควยอัดเข้าออกรูตูดเราถี่รัวทันที! พั่บ! พั่บ! พั่บ! แรงกระแทกของมันดุดันและเชี่ยวชาญไม่แพ้เฟาซาน ยิ่งรูตูดหล่อลื่นไปด้วยเจล ยิ่งทำให้เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้อง จังหวะนั้นเอง เฟาซานที่ถอยออกมา ย้ายตัวมายืนประชิดเราทันที "ปากอาจารย์ว่างแล้วนะ... อมควยผมต่อดิครับ!" เฟาซานสั่งเสียงพร่า สองมือจับหัวเราล็อกไว้ แล้วดันควยยักษ์ติดเม็ดมุกสวนเข้าปากเราทันที! ควยแปดนิ้วแทรกพุ่งเข้าลึกถึงโคนลิ้นชิดลำคอจนเราตาปรอย น้ำลายไหลย้อยทะลักออกมุมปาก เราอ้าปากรับควยใหญ่โตอย่างร่านร้อน ลิ้นนุ่มตวัดเลียมุกภายในกระพุ้งแก้ม "ซี้ดดดด! ! กูจะไม่ไหวแล้วไอ้เฟาซาน!" อาคินสบถเสียงพร่ากัดฟันกรอด ร่างกายเกร็งตึงไปทั้งตัว มันเร่งจังหวะกระแทกสะโพกอัดควยหกนิ้วเข้าออกรูตูดเราถี่รัว ๆ! "อื้อออออ!" เราครางอุดอู้ในลำคอเพราะมีควยแปดนิ้วของเฟาซานคาปากอยู่ รูตูดขมิบตอดรัดควยอาคินตามจังหวะเสียวที่พุ่งสูงขึ้นขีดสุด "แตกเลยไอ้คิน! แตกข้างในรูตูดอาจารย์เลย!" เฟาซานโต้ตอบพลางขยับเอวสวนควยอัดเข้าปากเราไม่หยุด "อ่าห์... แตกแล้วอาจารย์! รับน้ำผมไปให้หมด!" อาคินตะโกนลั่นห้องปกครอง ก่อนจะกระหน่ำซัดสะโพกอัดควยเข้ามารวดเดียวมิดโคนเน้น ๆ ค้างไว้ ร่างสูงใหญ่เกร็งกระตุกอย่างรุนแรง แล้วฉีดพุ่งน้ำเงี่ยนอุ่นร้อนปริมาณมหาศาลทะลักเข้าอัดแน่นเต็มรูตูดเราทันที! อาคินแช่ควยค้างไว้พลางถอนหายใจหอบกระเส่า รูตูดที่เต็มไปด้วยน้ำเงี่ยนอุ่น ๆ เยิ้มไหลซึมออกมาตามโคนควย "แม่งเอ๊ย... โคตรฟินเลยครับอาจารย์" อาคินกระซิบพร่า ก่อนจะค่อย ๆ ถอนควยหกนิ้วออกช้า ๆ "ทีนี้ก็ตาผมแล้ว..." เฟาซานที่อัดควยอยู่ในปากเรา ถอนควยแปดนิ้วออกจากปาก มันไม่รอช้า มันจับล็อกเอวเราแล้วดึงร่างเราให้เขยิบมาทางขอบโต๊ะ ก่อนจะขยับแทรกตควยเข้ามาแทนที่ด้านหลังทันทีอีกครั้ง "ผมจะเย็ดซ้ำน้ำไอ้คินเข้าไปเลยนะครับอาจารย์!" เฟาซานกระแทกสะโพกอัดเข้ามารวดเดียวมิดโคนเน้น ๆ! "อ๊างงงงงงงงงงงงส์...!" เรากรีดร้องครางลั่น รูตูดขยายกว้างกลืนกินควยยักษ์ของเฟาซานอัดซ้ำเข้าไปทับน้ำเงี่ยนของอาคินจนน้ำเงี่ยนแตกฟองทะลักทะล้นออกมารอบโคนควย! "อูยยยย... ซี้ดดดด! ลื่นฉิบหายเลยว่ะ!" เฟาซานเชิดหน้าสูดปากลั่น สองมือบีบขยุ่มก้นงอนอย่างแรงแล้วเร่งจังหวะซอยเอวกระแทกควยอัดเข้าออกรูตูดเราถี่รัวดุเดือดกว่าเดิม! อาคินที่เพิ่งเสร็จ ขยับมายืนประชิดท่อนบนของเรา มันก้มลงซุกไซ้ซอกคอเราพลางใช้นิ้วสะกิดบีบหัวนมเราจนแข็งเป็นไต เพิ่มความเสียวให้เรามากขึ้น "อ๊ะ... อ๊าาา... เฟาซาน! กระแทกแรง ๆ... เย็ดแรง ๆ เลย!" เราคราง สองมือจิกขอบโต๊ะแน่น เด้งสะโพกสวนรับแรงกระแทกจากเด็ก ม.5 อย่างใจกล้า "จัดให้ตามคำขอครับอาจารย์!" เฟาซานสบถลั่น มันยึดสะโพกเราไว้แน่นแล้วกระหน่ำซัดควยไปมาเข้าออกจนเราเสียวจนตาค้าง! "อ่าห์... กูจะไม่ไหวแล้ว! ตูดอาจารย์แม่งเย็ดมันฉิบหายเลย!" เฟาซานครางต่ำในลำคอ หน้าท้องเกร็งตึง สองมือดึงเอวเราอัดเข้าหาหน้าขาแน่นสนิท แล้วกระหน่ำซอยสะโพกย้ำ ๆ อีกสี่ห้าครั้งติดจนสุดโคน! "ซี้ดดดด... แตกแล้วอาจารย์" เฟาซานเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ฉีดพุ่งน้ำเงี่ยนอัดซ้ำเข้าไปในรูตูดเราอย่างหนักหน่วงน้ำเงี่ยนของมันฉีดผสมรวมกับน้ำเงี่ยนของอาคินจนเต็มทะลักรูตูดอัดแน่นจนจุก ร่างกายเราสั่นสะท้านขมิบตอดรับน้ำเงี่ยนของเด็ก ม.5 ทั้งสองคนในห้องปกครองของโรงเรียน หลังจากเสร็จกิจก็เป็นเวลาห้าโมงเกือบจะหกโมง พวกเราสามคนช่วยกันเร่งรีบแต่งตัวจัดเสื้อผ้าหน้าผมให้เข้าที่เข้าทาง เรารวบรวมสติที่ยังคงเคลิ้มตามอารมณ์ร่าน หยิบโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาด้วยมืออันสั่นเทา กดเบอร์โทรหาผู้ปกครองของนักเรียนที่เรามีนัดจะไปเยี่ยมบ้านในเย็นวันนี้เพื่อขอยกเลิกนัดหมาย โดยอ้างเหตุผลสารพัดว่าติดภารกิจด่วน " ไปต่อที่บ้านพักครูของไหมล่ะ?" เราช้อนสายตาขึ้นมองเด็กหนุ่มทั้งสองคน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความร่านที่ยังไม่ถูกเติมเต็มอย่างสมบูรณ์ "หูยยย... อาจารย์ชวนเองเลยเหรอกรับเนี่ย!" อาคินตาโต ยิ้มร่าอย่างเก็บอาการไม่อยู่ "ทำแผลให้พวกผมด้วย" เฟาซานจ้องมองเราด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เราว่ามันคงยังเสียใจลึก ๆ ที่คนที่มันชอบอย่างเราทำตัวร่านขนาดนี้ เมื่อตกลงกันลงตัว อาคินเดินไปปิดไฟในห้องปกครองจนมืดสนิท ก่อนที่เราทั้งสามคนจะเปิดประตูห้องฝ่ายปกครองกลับไปที่บ้านพักครู โดยที่พวกเราสามคนไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าตลอดเวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา หน้าต่างบานเลื่อนกระจกฝ้าข้างห้องปกครองไม่ได้ถูกล็อกไว้ และมันถูกแง้มเปิดออกกว้างพอที่จะเห็นเหตุการณ์ทุกฉากทุกตอน! ตรงนั้นมีร่างของใครคนหนึ่งกำลังยืนกำโทรศัพท์มือถือไว้แน่นด้วยมือที่สั่นเทา หน้าจอมือถือยังคงสว่าง พร้อมกับคลิปวิดีโอความยาวหลายสิบนาทีที่บันทึกภาพอาจารย์อย่างเรากำลังอ้าปากดูดควยและโดนเด็กนักเรียน ม.5 สองคนรุมเย็ดตูดอย่างชัดเจนทั้งภาพและเสียง!
0 b7 x, C6 O2 p
โปรดติดตามตอนต่อไป... |