เรื่องสั้นวันละตอน | แอบแซ่บลุงเขย.. ในคืนไหลเรือไฟ บทส่งท้าย 🔥🔥🔥

Djpark

⚠️ คำเตือนเนื้อหา (Trigger Warning)

นิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปเท่านั้น ถูกรังสรรค์ขึ้นเพื่อตอบสนองความบันเทิงในเชิงศิลปะและจินตนาการ เนื้อหาเน้นการบรรยายฉากรักอันลึกซึ้ง ร้อนแรง ใช้ภาษาดิบและคำหยาบโลนเพื่อให้อารมณ์ถึงพริกถึงขิง ตลอดจนพฤติกรรมบางประการของตัวละครที่ท้าทายศีลธรรมอย่างชัดเจน

ยืนยันว่าตัวละครทั้งหมดบรรลุนิติภาวะแล้ว และยินยอมพร้อมใจในทุกฉากรักโดยไม่มีการบังคับขืนใจ ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณอย่างสูง และเสพเพื่อความบันเทิงเท่านั้น

⚠️Warning & Tags

PWP / NTR / Dirty Talk / Group Sex / Multiple Partners / Non-Consent / Dub-Con / Sexual Harassment / Public Sex / Immorality / Age Gape / Creampie / Facial / BDSM / Sex Toys Insertion / Roleplay / Ahegao / Orgasm Denial / Overstimulation / Voyeurism / Squirting / Unprotected Sex

เรื่องสั้นวันละตอน | แอบแซ่บลุงเขย.. ในคืนไหลเรือไฟ บทส่งท้าย 🔥🔥🔥








หลังจากรถยนต์คันเก่งแล่นพ้นเขตจังหวัดบ้านเกิด มุ่งหน้ากลับสู่เส้นทางสายหลักเพื่อกลับไปใช้ชีวิตและทำงานต่อที่ขอนแก่น บรรยากาศในรถระหว่างผมกับพี่ต้นก็ยังคงดำเนินไปอย่างปกติสุข พี่ต้นชวนคุยงานลอยกระทงที่ผ่านมาอย่างออกรส


ส่วนผมนั่งมองทิวทัศน์สองข้างทางที่ผ่านไปเรื่อยๆ พลางปล่อยให้ความคิดล่องลอยกลับไปนึกถึงสัมผัสอันร้อนแรงและท่อนเนื้อยักษ์ของลุงวีที่ยังคงติดตรึงอยู่ในความรู้สึก แม้ร่างกายจะกลับมานั่งอยู่เคียงข้างแฟนหนุ่มผู้แสนดี แต่ความลับอันเร่าร้อนนั้นได้กลายเป็นรอยด่างพร้อยที่เกาะกินลึกอยู่ในใจของผมไปเสียแล้ว


ผ่านไปหลายวัน... จนกระทั่งความเหนื่อยล้าจากการเดินทางและบรรยากาศอันเร่าร้อนริมแม่น้ำโขงเริ่มจางหายลงไปในความรู้สึก แม้ร่างกายจะกลับมาใช้ชีวิตเคียงข้างกับพี่ต้นแฟนหนุ่มผู้แสนดีตามปกติ แต่ภาพความทรงจำอันดิบเถื่อนและสัมผัสของลุงวียังคงซ่อนอยู่ลึกๆ ในมุมมืดของจิตใจ


กระทั่งในช่วงบ่ายของวันหยุดสัปดาห์หนึ่ง ขณะที่ผมกำลังนั่งเคลียร์งานอยู่ที่โต๊ะทำงานในห้องพัก ส่วนพี่ต้นกำลังเดินหายเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกายอยู่ในห้องน้ำด้านใน


เสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูของพี่ต้นที่วางทิ้งไว้บนโต๊ะข้างๆ ก็แผดเสียงดังขึ้นมาขัดจังหวะความเงียบ


ตื๊ดดด... ตื๊ดดด...


ผมหันไปมองหน้าจอเครื่องนั้นแวบหนึ่ง เห็นชื่อผู้โทรเข้าปรากฏหราอยู่ชัดเจน... ‘พ่อตั้ว’


ด้วยความที่คิดว่าเป็นพ่อตาโทรมาคุยธุระกับลูกชายตามปกติ และประกอบกับเสียงน้ำในห้องน้ำยังคงดังซ่าอยู่ ผมจึงเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วกดรับสายแทน


“ฮัลโหลครับพ่อ...”


ผมกรอกเสียงทักทายออกไปด้วยรอยยิ้มและน้ำเสียงนอบน้อมตามปกติ ปลายสายเงียบไปนิดหนึ่ง ก่อนที่เสียงทุ้มห้าวของพ่อตั้วจะตอบกลับมา


“เออ... ฟิวเหรอวะ นึกว่าใครรับสาย แล้วนี่ไอ้ต้นมันไปไหนเสียล่ะ”


“อ๋อ... พี่ต้นกำลังอาบน้ำอยู่นะครับพ่อ” ผมตอบกลับตามความจริง พร้อมกับเหลือบมองไปทางห้องน้ำที่ยังมีเสียงน้ำไหลซ่าอยู่


“ใกล้จะอาบเสร็จออกมาแล้วล่ะครับพ่อ มีอะไรหรือเปล่าครับ ให้ผมบอกอะไรพี่แกไหม?”


ปลายสายเงียบกริบไปทันที... ไม่มีเสียงตอบรับเรื่องธุระปะปังหรือข้อความฝากฝังใดๆ เกี่ยวกับงานที่บ้านเกิดอย่างที่ควรจะเป็น มีเพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบาและความเงียบงันที่ลอยผ่านลำโพงออกมานานนับอึดใจ จนผมเริ่มขมวดคิ้วด้วยความสงสัย


“พ่อครับ? ยังอยู่ไหมครับ...”


ทว่า... ทันใดนั้นเอง น้ำเสียงทุ้มต่ำและจริงจังของพ่อตั้วก็ลอดผ่านโทรศัพท์ดังขึ้นมาในความเงียบ ประโยคนั้นทำเอาเลือดในกายของผมเย็นเฉียบและหัวใจหล่นวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม


“พ่อรู้นะ... เรื่องเอ็งกับไอ้วี...”


ผมยืนแข็งทื่อเป็นหิน สมองตื้อตันขาวโพลนไปหมด ความลับที่คิดว่ารอดพ้นสายตาและถูกปิดตายไว้อย่างดี พังทลายลงในพริบตา คำพูดต่อมาของพ่อตั้วยิ่งทำให้ลมหายใจของผมสะดุดกักค้างคาลำคอ


“...พ่อก็เหงาเหมือนกันนะฟิว”


ยังไม่ทันที่ผมจะได้เปล่งเสียงตอบรับหรือแก้ตัวอะไรออกไปสักแอะ... เสียงเปิดประตูห้องน้ำด้านหลังก็ดังขึ้น แอ๊ด... พร้อมกับร่างของพี่ต้นที่เดินนุ่งผ้าขนหนูผืนเดียว มีหยดน้ำเกาะพราวออกมาจากห้องน้ำพอดี


“ใครโทรมาเหรอฟิว”


พี่ต้นเอ่ยทักด้วยรอยยิ้มอารมณ์ดี พลางใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดผมเปียกๆ ผมสะดุ้งสุดตัว มือไม้สั่นเทาจนแทบประคองเครื่องมือถือไว้ไม่อยู่ ด้วยความลนลานและทำอะไรไม่ถูก ผมจึงรีบยื่นโทรศัพท์มือถือที่ปลายสายยังคงถือสายค้างอยู่ส่งให้กับพี่ต้นทันที


“พ่อ... พ่อโทรมาครับพี่ต้น”


ผมฝืนส่งเสียงบอกแฟนหนุ่มด้วยน้ำเสียงสั่นเครือที่พยายามกดข่มเอาไว้สุดชีวิต พี่ต้นรับโทรศัพท์ไปยกขึ้นแนบหูด้วยรอยยิ้ม


“ฮัลโหลพ่อ... ว่าไง มีอะไรหรือเปล่า... อ๋อ เรื่องปั๊มน้ำที่บ้านเหรอ...”


พี่ต้นคุยตอบรับเรื่องงานช่างและสารทุกข์สุกดิบทั่วไปกับพ่อด้วยน้ำเสียงสบายใจ ราวกับเมื่อครู่ไม่มีประโยคสะเทือนขวัญใดๆ เกิดขึ้นในสาย ก่อนจะเลื่อนประตู เดินเปิดออกไปคุยต่อที่ระเบียงห้องพักภายนอก เพื่อไม่ให้เสียงคุยรบกวนผม


ปัง...


เสียงประตูกระจกที่ปิดลง ทิ้งให้ผมยืนนิ่งอึ้งอยู่กลางห้องนอนที่เงียบกริบ หัวใจเต้นระรัวราวกับกลองเพล ลมหายใจหอบกระเส่าด้วยความหวาดหวั่นและตกใจสุดขีด คำพูดทุ้มต่ำและแววตาดิบเถื่อนของพ่อตั้วยังคงก้องกังวานซ้ำไปซ้ำมาในหัว


‘พ่อก็เหงาเหมือนกันนะฟิว’


ผมกวาดสายตามองผ่านกระจกออกไปเห็นพี่ต้นกำลังยืนพิงระเบียงคุยโทรศัพท์อย่างอารมณ์ดี โดยที่ไม่มีทางล่วงรู้เลยว่าแท้จริงแล้วพ่อของตัวเองเพิ่งจะทิ้งระเบิดลูกใหญ่ใส่แฟนของลูกชายขนาดไหน


แต่ท่ามกลางความตื่นตระหนกและหวาดกลัวที่ควรจะเกาะกินหัวใจ... ชั่วขณะหนึ่งที่สมองของผมพลันนึกย้อนกลับไปถึงภาพของ ‘พ่อตั้ว’ สมตอนที่อยู่ที่บ้านที่นครพนม


ภาพความทรงจำเก่าๆ ย้อนลอยเข้ามาในหัวอย่างห้ามไม่ได้... ภาพของพ่อตั้วชายวัยห้าสิบรูปร่างล่ำสัน กำยำ ผิวสีแทนเข้มแดดจากการทำนา ร่างกายบึกบึนเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อตามประสาชายฉกรรจ์ ยามที่แกนุ่งผ้าขาวม้าผืนเดียวเดินถือขันน้ำเดินผ่านไปมาเพื่อตักน้ำอาบที่ตุ่มหลังบ้าน


แค่เพียงนึกถึงภาพแผ่นหลังกว้างหนา ไหล่ผึ่งผาย และโดยเฉพาะท่อนล่างใต้ร่มผ้าขาวม้าผืนบางที่ทิ้งตัวแกว่งไกวไปมาตามจังหวะก้าวเดินอย่างเป็นธรรมชาติ ท่อนควยกายใหญ่โตที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้ผ้าผืนนั้น... มันก็พลันทำให้ท้องน้อยของผมที่เพิ่งสงบลงจากศึกของลุงวี กลับมาร้อนวูบวาบและเกิดอาการเสียวซ่านขึ้นมาอย่างดื้อๆ


หัวใจที่เคยหวาดหวั่นเริ่มเต้นระรัวด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด... จากที่เคยคิดว่าพ่อตั้วเป็นเพียงพ่อสามีที่น่าเกรงขามและไม่เคยอยู่ในสายตาเลยสักนิด แต่บัดนี้ คำพูดทื่อๆ และสายตาคมกริบของแกกลับจุดชนวนความอยากรู้อยากลองขึ้นมาในใจ


บ้าน่า... พ่อแกแค่แซวเล่นไม่ได้คิดอะไรจริงจังหรอก?


แค่คิดภาพว่าถ้าตัวเองต้องตกเป็นของพ่อตั้วเหมือนอย่างที่เคยเป็นกับลุงวี... ร่างกายของผมก็สะท้านเฮือก ขนลุกเกรียวด้วยความเสียวสะใจที่ตีรวนขึ้นมาจนแทบยืนไม่ไหว

.

.
.
.

โปรดติดตามตอนต่อไป

อ่านจบแล้วฝากให้คะแนน พลังน้ำใจ ด้วยหน่อยนะครับ

คนละเล็กคนละน้อย เป็นกำลังใจให้นักเขียนมีแรงในการเขียนนิยายตอนต่อไปครับ

อยากอ่านตอนอื่น/เรื่องอื่นเพิ่มเติม จิ้ม --> สารบัญงานเขียน ของ DJpark

แจ้งเรื่องนะครับ จบเป็นปลายเปิดไว้ครับ ตามแต่ทุกคนจะจินตนาการต่อจากนี้ได้เลยครับ 5555

ปกติผมทำ E-BOOK ครับในเว็บ Meb ตอนพิเศษทั้งหมดจะอยู่ในนั้นหมดเลย เอาเป็นว่าใครอยากตามไปอ่าน E-BOOK ทักมาแล้วกันนะครับ

ต้องขออภัยด้วยครับที่เอาลงหมดไม่ได้ ในยุคข้าวยากหมากแพง ถือว่าเป็นกำลังใจเล็กน้อยให้นักเขียนนะครับผม

ปล. ใครอยากอ่านตอนพ่อตั้ว หรือ ช่วงเวลาก่อนถึงปีใหม่ ลุงวีจะแอบไปเจอใครหรือเปล่า มีให้อ่านในตอนพิเศษเท่านั้นครับ

nuangnut1996

สนุกมากครับ

view99

งั้นก็มีตอนใหม่สิ

Dajim

ขอบคุณมากๆ นะครับ

lovehule

นั่นไง น่าจะมีตอนใหม่เร็วๆ นี้

toochi001

ขอบคุณครับ

GuN009

เสียวๆ ครับ

AwayG-Boy

ตามต่อครับ

saiyok

ดีต่อใจมากครับ

popn

ขอบคุณครับ

popn

ขอบคุณครับ

tangmo19

ขอบคุณครับ อยากอ่านต่อเลยครับ