อาจารย์ครับ คือ..ผมลืมเอางานมาส่งครับ - ตอนที่ 2

zero_dice · โพสต์ 2026-11-1 18:12:41

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย zero_dice เมื่อ 2026-11-1 23:15

เช้าวันศุกร์ แสงแดดอ่อนๆ สาดลงมาที่หน้าโรงเรียนอย่างอบอุ่น ผมลงมาจากรถที่พ่อมาส่งเพราะพ่อผมมีธุระช่วงสายๆ เลยได้นั่งรถออกมาด้วยกัน รถเอสยูวีสีดำขลับคันหนึ่งเคลื่อนมาจอดที่ลานจอดรถใกล้ๆ ผมอย่างช้าๆ กระจกไฟฟ้าเลื่อนลงเผยให้เห็นใบหน้าคมเข้มของลุงวิล พ่อของมิน ผมรู้สึกเหมือนลมหายใจสะดุดไปจังหวะหนึ่ง แกยังคงหล่อและดูดีเหมือนเดิม โครงหน้าชัดเจน ขากรรไกรคม ผมสีน้ำตาลเข้มแซมเทาที่จัดทรงเรียบร้อยแต่หลุดสลวยเล็กน้อยตรงหน้าผาก

“สวัสดีครับลุงวิล!” ผมไหว้เขาพร้อมรอยยิ้มที่พยายามทำให้ดูเป็นธรรมชาติที่สุด

ลุงวิลเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มุมปากกระตุกยิ้มบางๆ สายตาคมๆ ของเขาจ้องมองผมอยู่ครู่หนึ่งราวกับจะอ่านบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในสีหน้า ก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อยตอบรับ การยิ้มของเขาทำให้ริ้วรอยเล็กๆ ตรงมุมตาปรากฏขึ้นอย่างนุ่มนวล แต่ก็ยังคงความน่าเกรงขามแบบผู้ใหญ่ที่ผ่านอะไรมาเยอะ ผมรู้สึกแก้มร้อนขึ้นโดยไม่รู้ตัว ต้องรีบละสายตาลงพื้นเพื่อไม่ให้ตัวเองจ้องนานเกินไป

“ภู มาเช้าจังเลยนะ” น้ำเสียงของเขาที่ทุ้มต่ำนั้นทำให้ผมวูบวาบในท้อง

มินเปิดประตูรถก้าวลงมาพร้อมถุงกระดาษใบยักษ์ที่ดูจะหนักเอาเรื่องจนตัวเขาเอียงไปข้างหนึ่ง

“อ๊าาาา หนักจัง” มินบ่นงุ้งงิ้งพลางปาดไรผม ร่างกายที่ดูกำยำนิดๆ ในชุดนักเรียนที่ดูจะคับแน่นตรงช่วงไหล่ทำให้เขามีเสน่ห์อย่างร้ายกาจ

“ถือไหวมั้ยเนี่ยะ” ลุงวิลหัวเราะเบาๆ ใบหน้าเขาตอนหัวเราะดูดีชะมัด

“เฮ้ยภู! มาช่วยถือหน่อยดิ หนักฉิบหาย” มินตะโกนเรียกพร้อมกับทำหน้ามุ่ย

ผมตลกกับท่าทางของมินมาก

“พ่อครับ ขอบคุณที่มาส่งครับ” มินวางถุงลงแล้วไหว้ลุงวิล ผมก็ไหว้ลุงวิลอีกทีก่อนขอตัวเข้าโรงเรียน ผมรีบสลัดความคิดฟุ้งซ่านแล้วก้าวเข้าไปคว้าหูหิ้วถุงใบนั้นมาถือไว้ครึ่งหนึ่ง

“จริงๆ เลยนะนายน่ะ ลืมอะไรไว้ที่บ้านอีกหรือเปล่า?”

“โธ่ อย่าพูดถึงเรื่องเมื่อวานดิ เกือบไม่รอดแล้วเนี่ย ถ้าโดนโจทย์ร้อยข้อล่ะก็ เสาร์อาทิตย์นี้ไม่ได้ออกไปไหนแน่” มินหัวเราะร่วน ขยิบตาให้ผมหนึ่งทีขณะที่เราเดินเคียงคู่กันเข้าไปในเขตโรงเรียน

จุดหมายแรกคือห้องพักครู ผมพามินเดินลัดเลาะผ่านโถงอาคารที่เริ่มพลุกพล่าน มินเดินฮัมเพลงในลำคออย่างอารมณ์ดี ท่าทางร่าเริงของเขาทำให้คนรอบข้างหันมอง

“ส่งเสร็จแล้วใช่ไหม?” ผมถามหลังจากที่เราเดินออกมาจากห้องพักครู เห็นมินถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก

“เออ อาจารย์ปณตไม่ดุเลยว่ะ สงสัยลูกอ้อนเมื่อวานจะแรงพอ” มินกระซิบเสียงเบาพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์ ผมขมวดคิ้วมุ่น รู้สึกหมั่นไส้จนอยากจะเขกหัวให้สักที

“รอดไปนะ ครั้งหน้าเราจะไปบอกจารย์ว่าอย่าไปใจอ่อน” ผมแซวเพื่อน

เราเดินเข้าห้องเรียนและนั่งลงที่โต๊ะประจำ ผมเปิดสมุดเช็กตารางเรียนพลางนึกถึงคาบว่างที่กำลังจะมาถึง

“ภู คาบสามกับสี่เราว่างนะ ทำไรดีวะ?” มินเท้าคางมองผม ดวงตากลมโตนั้นฉายแววซุกซน

“รีบทำการบ้านคณิตอาจารย์ปณตมั้ยล่ะ เสาร์อาทิตย์นี้จะได้ไม่ต้องทำการบ้าน” ผมคิดซักครู่ก่อนตอบไป

“โหย น่าเบื่อชะมัด แต่ก็ดี... มีที่ไหนที่เงียบๆ แล้วไม่มีใครกวนป่ะ?”

ผมมองสบตากับมิน ความเงียบชั่วขณะระหว่างเรามีความหมายบางอย่างซ่อนอยู่ ผมรู้ว่าเขากำลังต้องการอะไร และผมเองก็เริ่มรู้สึกถึงความต้องการที่ก่อตัวขึ้นในส่วนลึก

“ห้องสมุด... มุมด้านในสุดที่โซนชั้นหนังสือประวัติศาสตร์” ผมตอบเสียงเรียบแต่มั่นคง มินฉีกยิ้มกว้างทันที

“นึกว่านายจะใจแข็งซะอีกนะเนี่ย”

พอถึงคาบว่าง เราทั้งคู่มุ่งหน้าไปยังห้องสมุด กลิ่นกระดาษเก่าและฝุ่นจางๆ อบอวลอยู่ในอากาศ ความเงียบสงัดของที่นี่ทำให้เสียงฝีเท้าของเราดังสะท้อน มินพาผมเดินลึกเข้าไปจนถึงมุมอับสายตาที่แสงไฟสลัวและมีชั้นหนังสือสูงชันล้อมรอบเป็นกำแพงธรรมชาติ แสงจากโคมไฟบนเพดานส่องลงมาอย่างบางเบา ทำให้เงาของชั้นหนังสือทอดยาวไปทั่วพื้น บรรยากาศเงียบจนได้ยินเพียงเสียงหายใจของเราเองและเสียงกระดาษขยับเบาๆ จากโต๊ะอื่นที่ไกลออกไป ผมรู้สึกหัวใจเต้นแรงขึ้นเมื่อเห็นว่ามุมนี้ไม่มีใครนั่งเลยสักคน

เรานั่งลงที่โต๊ะไม้ตัวเก่า มินกางหนังสือคณิตศาสตร์ออก และเริ่มทำการบ้านกัน แต่เหมือนสายตาของเขากลับไม่ได้จดจ่ออยู่ที่ตัวเลข

“ภู... ข้อนี้ทำไมเราคิดออกมาได้ 18 วะ? ไม่เห็นเหมือนนายเลย” มินถามพลางขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้จนไหล่ของเราชนกัน

เขาแกล้งชี้ไปที่โจทย์สมการแต่ตัวเขาเอนมาจนผมได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ ผสมกลิ่นกายชายหนุ่มที่อบอุ่นและคุ้นเคย กลิ่นนั้นอบอวลขึ้นมาเบาๆ ทุกครั้งที่เขาขยับตัว ทำให้ผมรู้สึกถึงความใกล้ชิด หัวใจผมเริ่มเต้นผิดจังหวะโดยไม่รู้ตัว

“ก็ทำตามขั้นตอนที่อาจารย์สอนไง มิน ตั้งใจหน่อย” ผมดุเบาๆ พยายามรักษาสมาธิ แต่หัวใจเริ่มเต้นผิดจังหวะ

“ไม่อยากทำแล้วอะ... ง่วงชะมัด” มินบ่นพึมพำ ก่อนจะฟุบหัวลงบนโต๊ะ แล้วค่อยๆ เลื่อนมือหนาลงไปวางบนต้นขาของผม ฝ่ามือร้อนผ่าวลูบไล้ผ่านเนื้อผ้ากางเกงนักเรียนอย่างช้าๆ นิ้วมือของเขาค่อยๆ เลื่อนขึ้นลงเบาๆ ราวกับกำลังสำรวจสัมผัส ความร้อนจากฝ่ามือของเขาซึมผ่านผ้าบางๆ ทำให้ผิวผมร้อนผ่าวตามไปด้วย ผมรู้สึกตัวสั่นเล็กน้อยแต่ยังพยายามทำเป็นไม่สนใจ

“มิน... อย่าเล่น” ผมกระซิบเตือน เสียงของผมสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ ลมหายใจของผมเริ่มถี่ขึ้นโดยไม่รู้ตัว มือที่จับปากกาไว้แน่นจนข้อนิ้วขาวซีด ผมพยายามก้มหน้ามองหนังสือต่อไปแต่ตัวอักษรบนหน้ากระดาษกลับพร่ามัวไปหมด

“แค่ลูบเอง ไม่เห็นเป็นไรเลย” มินไม่ฟังคำทัดทาน เขาลากปลายนิ้วขึ้นสูงเรื่อยๆ จนถึงโคนขาหนีบ ผมสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามกดอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้น

“บอกให้เบาๆ ไง เดี๋ยวใครมาเห็น”

“ไม่มีใครเห็นหรอกน่า... ดูสิ ตรงนี้เงียบจะตาย” มินยิ้มกริ่มก่อนจะขยับมือขึ้นมาบีบเน้นที่ส่วนกลางลำตัวของผมอย่างจงใจ ความแข็งขึงใต้ผ้ากางเกงตอบสนองต่อสัมผัสของเขาในทันที ผมสะดุ้งจนตัวโยน พยายามจะปัดมือเขาออกแต่มันกลับไร้เรี่ยวแรง

“หึ... ปากบอกให้หยุด แต่ตรงนี้มันไม่ยอมหยุดเลยนะ” มินหัวเราะในลำคอ

เสียงทุ้มต่ำนั้นปลุกปั่นอารมณ์ผมจนคลั่ง ผมตัดสินใจคว้าข้อมือของมินออกแล้วเลื่อนลงมาจับเป้ากางเกงของเขาบ้าง ฝ่ามือของผมสัมผัสได้ถึงความร้อนและความแข็งที่ดันกางเกงของเขาออกมาอย่างชัดเจน ผมใช้ฝ่ามือกดและลูบเบาๆ ผ่านผ้าบางๆ จนรู้สึกถึงรูปร่างที่ชัดเจนใต้ฝ่ามือ ความร้อนจากร่างกายของมินถ่ายทอดมาถึงผมจนหัวใจเต้นแรงขึ้นอีก

“นายก็เหมือนกันนั่นแหละ... แข็งจนจะทะลุกางเกงอยู่แล้ว” ผมพูด มินครางต่ำในลำคอ ดวงตาของเขาพร่ามัวด้วยความปรารถนา เขาค่อยๆ โน้มตัวลงต่ำ ขยับร่างกายลงไปใต้โต๊ะอย่างคล่องแคล่ว

ผมสะดุ้งเฮือกเมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนๆ ที่เป่ารดผ่านเนื้อผ้ากางเกง มินใช้จมูกโด่งซุกไซ้และสูดดมความต้องการของผมอย่างจาบจ้วง ลิ้นร้อนๆ แอบเลียผ่านผ้าใบเล็กน้อยทำให้ผมแอ่นอกขึ้นโดยอัตโนมัติ ความชื้นจากลิ้นของเขาซึมผ่านผ้ากางเกงจนรู้สึกได้ชัดเจน ความเสียวซ่านแล่นขึ้นมาตามลำตัวจนผมต้องกัดริมฝีปากตัวเองแน่นเพื่อกลั้นเสียง

“อื้มมม... มิน... หยุด... อ๊า...” ผมพยายามสะกดเสียงครางแต่ความเสียวซ่านนั้นรุนแรงเกินต้านทาน มือผมขยุ้มกลุ่มผมสีดำของมินแน่นเพื่อระบายความรัญจวน นิ้วมือของผมกดลงบนหนังศีรษะของเขาเบาๆ รู้สึกถึงความนุ่มของเส้นผมที่สอดผ่านนิ้ว ความร้อนจากร่างกายของเขาถ่ายทอดมาถึงผมผ่านการสัมผัสนี้

ความกดดันในอากาศรอบตัวพุ่งสูงขึ้นจนแทบระเบิด ผมทนต่อสภาพแวดล้อมที่เสี่ยงเกินไปไม่ไหว จึงรีบคว้าคอเสื้อของมินให้ลุกขึ้น

“ไปห้องน้ำ... กัน” ผมกระซิบเสียงพร่า มินยิ้มอย่างผู้ชนะก่อนจะลุกขึ้นตาม

เราเดินกึ่งวิ่งไปยังห้องน้ำสำหรับเจ้าหน้าที่และนักเรียนที่อยู่ท้ายอาคาร ซึ่งเป็นจุดบอดที่แทบไม่มีคนใช้งาน ผมผลักร่างของมินเข้าไปด้านใน เสียงกลอนประตูห้องน้ำดัง ‘คลิก’ ทันทีที่ผมผลักร่างของมินเข้าไป ด้านในแคบและอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อจางๆ แต่ดูสะอาดสะอ้าน แสงไฟฟลูออเรสเซนต์บนเพดานกะพริบถี่ๆ ส่งเสียงหึ่งๆ ที่ชวนให้ประสาทตึงเครียด แต่นั่นกลับยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณดิบในตัวผมให้พลุ่งพล่าน

ผมไม่รอช้า กระชากคอเสื้อนักเรียนของมินเข้าหาตัวแล้วบดริมฝีปากลงไปอย่างรุนแรง รสชาติของความโหยหาคละคลุ้งอยู่ในโพรงปาก ลิ้นของเราเกี่ยวกระหวัดกันอย่างไม่มีใครยอมใคร เสียงลมหายใจหอบถี่ดังสะท้อนผนังห้องน้ำที่เงียบสงัด มินครางอื้ออึงในลำคอ มือหนาของเขาขยุ้มบั้นท้ายผมแล้วดึงให้เบียดเข้าหาความแข็งขึงที่ดันกางเกงออกมาจนเห็นเป็นรูปทรงชัดเจน

“อื้มม... ภู... ใจร้อนจังนะ” มินถอนริมฝีปากออกเพียงนิด กระซิบชิดใบหูด้วยน้ำเสียงแหบพร่าจนผมขนลุกซู่ เขาขยิบตาให้ผมหนึ่งที รอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั่นทำให้ผมแทบคลั่ง

ผมไม่ตอบเป็นคำพูด แต่เลื่อนมือลงไปปลดเข็มขัดหนังของเขาอย่างรวดเร็ว เสียงโลหะกระทบกันดังเคร้งก่อนที่ผมจะรูดซิปลงและรั้งกางเกงนักเรียนพร้อมชั้นในของมินให้หลุดลงไปกองที่ข้อเท้าในคราวเดียว ท่อนลำขนาดเจ็ดนิ้วที่สมบูรณ์แบบดีดผงะออกมาฟาดเข้าที่หน้าท้องของผม ความยาวและขนาดของมันทำให้ผมลอบกลืนน้ำลาย หัวหยักสีชมพูเข้มมีหยดน้ำใสซึมออกมาที่ปลายยอด ผิวสัมผัสเรียบลื่นและร้อนผ่าวจนสัมผัสได้แม้ยังไม่ได้แตะ เส้นเลือดที่ปูดนูนรอบลำแท่งนั้นเต้นตามจังหวะหัวใจของเขาอย่างชัดเจน

ผมคุกเข่าลงบนพื้นกระเบื้องที่เย็นเฉียบ ความเย็นของพื้นตัดกับความร้อนระอุของร่างกายมินอย่างรุนแรง ผมใช้ฝ่ามือโอบรอบลำแท่งนั้นไว้ มันใหญ่จนมือผมแทบจะกำไม่รอบ ผมเริ่มรูดมือขึ้นลงช้าๆ สัมผัสเส้นเลือดที่ปูดนูนรอบลำซึ่งบ่งบอกถึงความตื่นตัวขั้นสุด

“ซี้ดดด... ภู... อย่าลีลา...” ผมเงยหน้ามองมิน เห็นเขาแหงนหน้าขึ้นหลับตาพริ้ม ลำคอแกร่งขึ้นเส้นเลือดชัดเจน ผมจึงอ้าปากครอบครองส่วนหัวหยักนั้นเข้าไปในรวดเดียว

“อ๊าาา!” มินครางลั่นจนต้องรีบยกมือขึ้นปิดปากตัวเองไว้ ผมใช้ลิ้นรัววนรอบส่วนหัวอย่างถี่รัวก่อนจะรูดปากลงไปให้ลึกที่สุดจนความยาวนั้นชนเข้ากับลำคอ ความจุกที่เกิดขึ้นทำให้ผมน้ำตาคลอ แต่มันกลับสร้างความฟินให้มินอย่างมหาศาล เสียง ‘จ๊วบ’ และ ‘แฉะ’ ของน้ำลายดังระงมไปทั่วห้องน้ำแคบๆ ผมเร่งจังหวะการดูดดึงให้แรงขึ้น ใช้โพรงปากบีบรัดท่อนลำมหึมานั้นอย่างจงใจ ร่างกายของมินกระตุกเกร็ง ขาของเขาสั่นพั่บๆ ฟาดลงกับพื้นกระเบื้องอย่างแรง

ผมค่อยๆ รูดปากลงไปลึกขึ้นจนริมฝีปากสัมผัสกับโคนลำแท่งของเขา ความยาวทั้งหมดถูกกลืนกินเข้าไปในโพรงปากจนรู้สึกอัดแน่น มินสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะเริ่มขยับสะโพกช้าๆ ดันเข้าออกอย่างระมัดระวัง ทุกครั้งที่เขาส่งตัวเข้ามา ผมรู้สึกถึงความร้อนและความแข็งที่กระแทกเข้าไปในลำคอ มือของผมจับที่ต้นขาของเขาไว้แน่นเพื่อประคองจังหวะ เสียงน้ำลายและลมหายใจหอบดังระงมไปทั่วห้อง

“ภู... จะ... จะออกแล้ว... อื้มมม!” มินกดศีรษะผมลงอย่างแรงเพื่อระบายความเสียวซ่าน ผมรับเอาลาวาร้อนระอุที่พุ่งทะลักเข้ามาในโพรงปากจนเต็มปรี่ รสชาติคาวนิดๆ และความร้อนที่แผ่ซ่านทำให้ผมรู้สึกถึงชัยชนะในยกแรก

มินหอบหายใจแรงจนหน้าอกกำยำกระเพื่อมขึ้นลง เขารีบคว้าต้นแขนผมให้ลุกขึ้นแล้วดันร่างผมให้ไปพิงกับผนังห้องน้ำที่เย็นเยียบ “ตาฉันบ้างล่ะนะ” เขายิ้มกริ่มก่อนจะก้มลงจัดการกับกางเกงของผมอย่างรวดเร็ว ท่อนลำของผมถูกปลดปล่อยออกมาทักทายอากาศ มินไม่รอช้า เขาใช้จมูกโด่งซุกไซ้สูดดมความต้องการของผมอย่างจาบจ้วง ลิ้นร้อนๆ ตวัดเลียตั้งแต่โคนจนถึงปลายยอดอย่างชำนาญจนผมแอ่นอกขึ้นจนหลังแทบไม่ติดกำแพง

“อา... มิน... ซี้ดดด...” ความรู้สึกเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วไขสันหลัง ทุกครั้งที่ลิ้นของมินตวัดรัวที่ส่วนหัว ผมรู้สึกเหมือนสมองจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ เขาใช้มือรูดโคนให้สอดประสานกับจังหวะของปากอย่างยอดเยี่ยม เสียงน้ำลายดัง ‘สลั่บ’ สลับกับเสียงครางกระเส่าของผมที่พยายามสะกดไว้ไม่ให้ดังลอดออกไปนอกห้องน้ำ

มินค่อยๆ เลื่อนลิ้นลงมาตามลำแท่งอย่างช้าๆ จนถึงโคน แล้วใช้ลิ้นตวัดเลียที่อัณฑะของผมอย่างนุ่มนวล ก่อนจะอ้าปากอมเข้าไปในปากทั้งสองข้าง เขาดูดเบาๆ พร้อมกับใช้ลิ้นรัววนไปมา ความเสียวซ่านพุ่งปรี๊ดขึ้นมาอย่างรุนแรงจนผมครางออกมาโดยไม่รู้ตัว มือของผมขยุ้มผมของเขาแน่น ร่างกายสั่นสะท้านตามจังหวะการดูดของเขา

จู่ๆ มินก็ถอนริมฝีปากออก เขาจ้องมองผมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกระหาย ก่อนจะจับตัวผมพลิกให้หันหน้าเข้าหาผนังห้องน้ำ ผมสะดุ้งสุดตัวเมื่อสัมผัสได้ถึงลิ้นสากที่ลากไล้ลงบนรอยจีบด้านหลัง ลิ้นร้อนของเขาตวัดเลียวนรอบรูรักอย่างช้าๆ ก่อนจะกดเข้าไปเบาๆ ใช้ปลายลิ้นสำรวจทุกซอกทุกมุม ความร้อนและความชื้นจากลิ้นของเขาทำให้ผมตัวสั่น รู้สึกแปลกใหม่และเสียวซ่านจนต้องกัดริมฝีปากตัวเองแน่น

“อ๊ะ! มิน... อย่า... ตรงนั้นมัน... อ๊างงง!” ผมร้องครางออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ความรู้สึกแปลกใหม่ที่โถมเข้ามาทำให้ร่างทั้งร่างสั่นสะท้าน มินใช้ลิ้นรัวระเลงที่รูรักอย่างหนักหน่วงราวกับจะสำรวจทุกซอกทุกมุม ก่อนจะส่งนิ้วเรียวยาวเข้ามาในรวดเดียว

“อึ่ก!” ความคับแน่นทำให้ผมหอบหายใจถี่ มินขยับนิ้วเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ พร้อมกับใช้นิ้วโป้งคลึงจุดกระสันด้านในจนผมตัวอ่อนระทวยเหมือนขี้ผึ้งลนไฟ เขาค่อยๆ ใส่นิ้วที่สองเข้าไปช้าๆ ขยายรูรักให้กว้างขึ้น นิ้วทั้งสองขยับเข้าออกพร้อมกันอย่างชำนาญ จนผมรู้สึกตัวอ่อนและพร้อมรับสิ่งที่ใหญ่กว่า

“แน่นฉิบหายเลยว่ะภู... พร้อมหรือยัง?” เสียงทุ้มที่กระซิบชิดแผ่นหลังทำให้ผมขนลุกซู่ ผมไม่ได้ตอบ แต่ส่งเสียงครางอืออาในลำคอเพื่อเป็นการอนุญาต มินจัดการชโลมน้ำลายลงบนท่อนลำของเขาอีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆ ดันความใหญ่โตนั้นแทรกเข้ามาในตัวผม หัวหยักร้อนๆ ค่อยๆ ดันเข้าไปอย่างช้าๆ ความคับแน่นที่ขยายออกทีละน้อยทำให้ผมหอบหายใจถี่ เขายืนนิ่งรอให้ผมปรับตัวก่อนจะดันลึกเข้าไปอีก

“อ๊ากกก!” ผมเบิกตากว้าง ความรู้สึกเหมือนร่างกายถูกฉีกออกเป็นสองซีก ความคับแน่นที่ขยายออกจนสุดทำให้ผมหายใจไม่ออกไปชั่วขณะ มินค้างนิ่งเพื่อให้ผมปรับตัว ลมหายใจร้อนๆ ของเขาเป่ารดแผ่นหลังผมจนผิวหนังร้อนผ่าว เขาโน้มตัวลงจูบที่ไซร้คอของผมเบาๆ ริมฝีปากร้อนๆ แตะเบาๆ ก่อนจะใช้ลิ้นเลียไล้ขึ้นไปตามแนวคอจนผมขนลุก

จากนั้นพายุลูกใหญ่ก็เริ่มขึ้น มินเริ่มขยับสะโพกกระแทกเข้าใส่จากด้านหลังอย่างรุนแรง เสียงเนื้อกระทบเนื้อ ‘ตับ ตับ ตับ’ ดังสนั่นหวั่นไหว ผสมกับเสียงครางกระเส่าของเราสองคน มือหนึ่งของเขากดไหล่ผมให้แนบกับผนัง ส่วนอีกมือเลื่อนมาด้านหน้าเพื่อชักรูดท่อนลำของผมไปพร้อมๆ กัน จังหวะการกระแทกของเขาสอดประสานกับมือที่รูดโคนอย่างชำนาญ ความร้อนและความเสียวซ่านพุ่งขึ้นมาอย่างต่อเนื่องจนผมแทบยืนไม่ไหว

“ซี้ด... ภู... ข้างในนายนี่มัน... สุดยอดจริงๆ” มินคำรามในลำคอ จังหวะการกระแทกเริ่มทวีความเร็วและรุนแรงขึ้น ทุกครั้งที่เขาเน้นย้ำตรงจุดกระสัน ผมรู้สึกเหมือนโลกหมุนคว้าง ความเสียวซ่านพุ่งปรี๊ดขึ้นสมองจนผมควบคุมตัวเองไม่ได้ ผมได้แต่ครางเรียกชื่อเขาซ้ำๆ

“มิน... แรงอีก... อื้มมม... แรงกว่านี้!” มินจัดให้ตามคำขอ เขาโหมกระหน่ำเข้าใส่ผมอย่างบ้าคลั่งจนร่างของผมสั่นคลอนไปตามแรงส่ง ความร้อนระอุในตัวผมพุ่งทะยานถึงจุดจุดเดือด มินคำรามลั่นพร้อมกับกระแทกเน้นย้ำเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นฉีดพุ่งเข้ามาลึกสุดในตัวผม

“อาาาาห์!” ร่างของมินกระตุกเกร็ง ซบหน้าลงกับไหล่ของผม หอบหายใจรุนแรงจนหน้าอกกำยำกระเพื่อมขึ้นลง แต่เขายังไม่หยุดมือที่ชักรูดให้ผม เขาเร่งจังหวะสุดท้ายให้เร็วขึ้นจนผมทนไม่ไหว ความร้อนจากน้ำรักของเขาที่ฉีดพุ่งเข้ามาในตัวผมทำให้รูรักรัดตึงโดยอัตโนมัติ

“จะออกแล้ว... มิน... ผมจะออกแล้ว!” ผมเกร็งหน้าท้องจนเป็นลอน ความรู้สึกปวดหนึบที่ปลายลำทวีคูณขึ้นจนถึงขีดสุด ก่อนที่ผมจะปลดปล่อยน้ำรักพุ่งกระจายเต็มมือของมินและผนังห้องน้ำ ในจังหวะเดียวกันนั้น รูรักด้านหลังของผมรัดตึงรอบท่อนลำของมินอย่างรุนแรงด้วยการกระตุกของกล้ามเนื้อ

“ซี๊ดดด! ภู... อย่ารัดแน่นขนาดนั้น... อื้มมม... เสียวฉิบหาย” มินครางต่ำ ร่างกายเขากระตุกอีกครั้งเพราะแรงรัดจากภายใน เราทั้งคู่ยืนกอดกันแน่นในท่าทางที่ล่อแหลมหอบหายใจรัวริน ความเงียบกลับมาเยือนอีกครั้งทิ้งไว้เพียงกลิ่นคาวรักและเสียงหอบหายใจที่ดังสะท้อน

เราใช้เวลาครู่หนึ่งเพื่อจัดการกับ ‘หลักฐาน’ มินช่วยพยุงผมให้ลุกขึ้นและใช้ทิชชู่เช็ดทำความสะอาดร่างกายให้กันและกันอย่างเบามือ สายตาที่เขามองผมเปลี่ยนจากความกระหายเป็นความอ่อนโยน แฝงไปด้วยความขี้เล่นตามฉบับของเจ้าตัว ก่อนจะโน้มตัวลงจูบผมเบาๆ อีกครั้ง ริมฝีปากนุ่มๆ แตะเบาๆ อย่างอ่อนโยนก่อนจะถอนออกพร้อมรอยยิ้ม

ผมจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ ตรวจสอบความเรียบร้อยของเนคไทและชายเสื้อนักเรียน ขณะที่มินรูดซิปกางเกงขึ้นพร้อมกับยิ้มแฉ่ง ขยิบตาให้ผมหนึ่งทีเหมือนทุกครั้ง “เป็นไง... บทเรียนห้องสมุดครั้งนี้ เสียวไหมล่ะ?” เขาถามผม

ผมหัวเราะเบาๆ ในลำคอ พลางดันไหล่เขาให้เดินออกจากห้องน้ำ “ดีเลยว่ะ แต่คราวหน้าอย่าชวนทำในที่แบบนี้อีกนะโว้ย ใจจะวาย”

“หึ... นายก็พูดแบบนี้ทุกที แต่สุดท้ายก็ยอมทุกรอบนั่นแหละ” มินพูดพลางกอดคอผมเดินกลับไปยังโซนชั้นหนังสือประวัติศาสตร์ ท่าทางร่าเริงของเขากลับมาเป็นปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ใบหน้าที่แดงซ่านของผมคงฟ้องชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องน้ำเมื่อครู่

ขณะที่เรากำลังจะแยกย้ายกันกลับเข้าห้องเรียนเพื่อเตรียมตัวสำหรับคาบต่อไป มินก็หยุดเดินแล้วทำหน้าจริงจัง ซึ่งดูไม่จริงจังเลยสักนิด

“เออภู... เกือบลืมบอกเลย”

“อะไรอีกวะ?” ผมถามงงๆ

“วันเสาร์นี้ อาจารย์ปณตชวนเราไปเล่นเกมที่คอนโดแก... แกบอกว่าอยากลงดันเจี้ยนใหม่” ผมชะงักกึก มองหน้ามินที่กำลังส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้

“แล้วไง?” ผมก็ยังงงอยู่ดี

“ก็... แกบอกว่าถ้าเราชนะ จะให้รางวัลเป็น ‘คอร์สพิเศษ’ ซึ่งเราว่าถ้ามีนายไปด้วย รางวัลน่าจะทวีคูณเป็นสองเท่า... นายสนใจจะไป ‘ลงดัน’ กับเราป่ะล่ะ?”

ผมเบิกตากว้าง มองรอยยิ้มร้ายกาจของเพื่อนสนิท ซึ่งไม่พูดอะไรแล้วก็เดินทิ้งผมให้ยืนอยู่คนเดียว

-------------------------------------------------------

TheTide23 · โพสต์ 2026-11-1 20:42:56

ขอบคุณครับ

jackkrab · โพสต์ 2026-11-1 21:25:19

ขอบคุณครับ

st20167 · โพสต์ 2026-11-1 22:55:51

เสียวมาก อย่าอ่สนต่อแล้วว

playplayhaha · โพสต์ 2026-11-1 23:41:26

ตอนต่อไปคงสนุกมากแน่ ๆ

skhet · โพสต์ 2026-11-2 08:45:05

เสียวครับ

nuangnut1996 · โพสต์ 2026-11-2 08:49:41

สนุกมากครับ

Rafacious · โพสต์ 2026-11-2 10:05:23

ขอบคุณครับ

ardent · โพสต์ 2026-11-2 10:25:25

ขอบคุณมากครับ

armokung · โพสต์ 2026-11-2 10:46:05

netnet132526 · โพสต์ 2026-11-2 10:53:47

ตามตอนต่อไป

Pppat · โพสต์ 2026-11-2 13:14:09

ขอบคุณมากครับ

Kedoo89 · โพสต์ 2026-11-2 15:07:42

ขอบคุณครับ

SuperZabZa55 · โพสต์ 2026-11-2 17:13:52

เสียวและสนุกมากครับ

ขอบคุณครับ

BB5599 · โพสต์ 2026-11-2 17:22:55

สนุก

abc55 · โพสต์ 2026-11-2 18:42:21

รอติดตามๆ

new95 · โพสต์ 2026-11-2 21:17:59

ขอบคุณครับ

สมพร · โพสต์ 2026-11-3 06:14:23

ขอบคุณมาก

sengjit · โพสต์ 2026-11-3 07:39:10

ขอบคุณครับ

ninenut · โพสต์ 2026-11-3 13:13:21

ขอบคุณครับ

บัญชี		จำการเข้าสู่ระบบไว้	ลืมรหัสผ่าน
รหัสผ่าน			สมัครเข้าเรียน

อาจารย์ครับ คือ..ผมลืมเอางานมาส่งครับ - ตอนที่ 2

คะแนน

สมาชิกจีโฟกาย 100%

สมาชิกระดับแพลตตินั่ม

สมาชิกระดับทับทิม

สมาชิกระดับไพลิน

สมาชิกระดับมรกต