ลืมรหัสผ่าน
 สมัครเข้าเรียน
ค้นหา
ดู: 50|ตอบกลับ: 6

คืนที่ต้องยอม ห้างถิ่นกุ๊ก ตอนที่ 1: ประกาศรับสมัคร และคืนแรกที่เงียบงัน**

[คัดลอกลิงก์]

มาเฟียนักศึกษา

กระทู้
106
ตอบกลับ
19
พลังน้ำใจ
6785
Zenny
13811
ออนไลน์
710 ชั่วโมง
โพสต์ 6 ชั่วโมงที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด |โหมดอ่าน
คืนที่ต้องยอม

**ตอนที่ 1: ประกาศรับสมัคร และคืนแรกที่เงียบงัน**

อานนท์ หรือที่คนส่วนใหญ่เรียกว่า “นนท์” ชายไทยวัย 32 ปี สูง 178 เซนติเมตร ผิวของเขาสีน้ำผึ้งเข้มพอดี คงเป็นเพราะจากแสงแดดที่เคยทำงานกลางแจ้งมานาน ผมสั้นสีดำตัดเรียบด้านข้าง หน้าผากกว้าง ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้ม คิ้วหนาเข้ม ปลายจมูกคม ปากบางแต่ริมฝีปากล่างอวบเล็กน้อย เมื่อยิ้มจะเห็นฟันขาวเรียงสวย เขาเคยมีร่างกายที่กระชับและมีกล้ามเนื้อชัดเจนตามไหล่ อก และแขน จากการทำงานก่อสร้างและยกของหนักมานานหลายปี แต่ตอนนี้หลังตกงานมาเกือบสี่เดือน กล้ามเนื้อเริ่มละลายไปบ้าง ยังคงมีลายเส้นชัดที่หน้าท้องและต้นขา ส่วนเอวคอดเล็กเมื่อเทียบกับไหล่กว้าง

นนท์ยืนอยู่หน้ากระจกเล็กๆ ในห้องเช่าที่อับชื้น เขาใส่เสื้อยืดสีขาวบางๆ ที่เริ่มเป็นรูเล็กๆ ตรงชายเสื้อ และกางเกงยีนส์สีดำเก่าที่ขาดที่หัวเข่า มือทั้งสองข้างกำแน่น เงินในกระเป๋าเหลือไม่ถึงห้าร้อยบาท ค่าเช่าห้องเดือนหน้ายังไม่มีทางออก เขาเดินไปตามถนนสายเล็กในย่านชานเมืองมาหลายวัน จนกระทั่งเห็นประกาศกระดาษ A4 ติดไว้ที่ประตูกระจกของห้างขนาดกลางที่เปิดเฉพาะช่วงเย็นถึงดึก ประกาศเขียนด้วยตัวอักษรสีแดงว่า “รับสมัครพนักงานชาย อายุ 25-40 ปี หุ่นดี หน้าตาดี เงินเดือนวันละ 2,000 บาท งานจัดของและทำความสะอาด สนใจสอบถามที่เคาน์เตอร์ชั้นล่าง”

เขาเดินเข้าไปโดยไม่คิดมาก ภายในห้างเปิดไฟสีเหลืองอบอุ่น มีกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ปนกับกลิ่นน้ำยาทำความสะอาด เคาน์เตอร์ด้านหน้ามีชายวัยกลางคนนั่งอยู่ สวมเสื้อเชิ้ตสีกรมท่า ผมหงอกบางๆ ใบหน้าเรียบเฉยแต่สายตาคม นนท์ยื่นประกาศให้ดู ชายคนนั้นพยักหน้าแล้วชี้ไปที่ห้องเล็กด้านหลัง

ในห้องนั้นมีผู้จัดการอีกคนนั่งรอ ชายวัยประมาณ 40 ปี สูงประมาณ 175 เซนติเมตร ผมสั้นสีดำ ใบหน้าสี่เหลี่ยม เขานั่งขัดเข่าบนเก้าอี้หนังสีดำ วางเอกสารหลายแผ่นไว้บนโต๊ะไม้เก่า นนท์นั่งลงตรงข้าม หัวใจเต้นแรงเพราะไม่เคยสมัครงานแบบนี้มาก่อน

“อ่านประกาศแล้วใช่ไหม” ผู้จัดการพูดเสียงทุ้มต่ำ “งานนี้ไม่ใช่งานธรรมดา ห้างแห่งนี้ให้บริการเฉพาะลูกค้าผู้ชาย ลูกค้าส่วนใหญ่มาเลือกซื้อของแล้วก็…” ผู้จัดการลากเสียงและพูดต่อว่า “มีความต้องการอย่างอื่นด้วย พนักงานต้องยอมให้ลูกค้าสัมผัสร่างกาย ถอดเสื้อผ้า และมีเพศสัมพันธ์ได้ หากลูกค้าต้องการ คุณต้องยอมโดยดี ไม่มีแรงกดดันจากฝ่ายเรา แต่ถ้าคุณไม่ยอมรับเงื่อนไขนี้ คุณเดินออกไปได้เลย เพียงแต่ต้องเซ็นเอกสารปกปิดความลับ ไม่ให้พูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในห้างนี้กับใคร”

นนท์กลืนน้ำลาย เขามองเอกสารที่วางไว้ ลายเซ็นตัวอย่างและเงื่อนไขหลายข้อที่ระบุชัดเจน เขาคิดถึงเงินในกระเป๋าที่เหลือน้อยนิด และค่าเช่าห้องที่ต้องจ่ายในอีกไม่กี่วัน เขาเคยทำงานหนักมาตลอดชีวิต ไม่เคยคิดว่าจะมาถึงจุดนี้ แต่ 2,000 บาทต่อวันคือจำนวนที่ไม่เคยได้รับมาก่อน เขาเงยหน้าขึ้นแล้วพยักหน้า “ผมยอมรับเงื่อนไขครับ”

ผู้จัดการยิ้มบางๆ แล้วผลักเอกสารให้เขาเซ็น นนท์ลงลายมือชื่อด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย หลังจากนั้นเขาได้รับเสื้อยืดสีเทาเข้ม กางเกงขายาวสีดำ และรองเท้าผ้าใบคู่ใหม่สำหรับใส่ทำงาน รวมถึงบัตรพนักงานชั่วคราว

คืนแรกเขาเริ่มงานตั้งแต่ 18:00 น. ห้างมีหลายโซน โซนเสื้อผ้า โซนเครื่องใช้ไฟฟ้า โซนของใช้ส่วนตัว และโซนที่อยู่ด้านในสุดที่มีประตูม่านสีเข้มกั้นไว้ เขาได้รับมอบหมายให้จัดสินค้าในโซนเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัว เขาเดินไปมาจัดเสื้อยืด กางเกง และขวดน้ำหอมให้เรียบร้อย แสงไฟในห้างไม่สว่างเกินไป ลูกค้าที่เดินเข้ามาส่วนใหญ่เป็นชายวัยทำงาน บางคนมองเขาแวบหนึ่งแล้วเดินผ่านไป บางคนหยุดเลือกของนานๆ แต่ไม่มีใครเข้ามาใกล้หรือพูดอะไรกับเขาเลย

นนท์จัดของจนถึงเวลา 22:30 น. เขาทำความสะอาดพื้นด้วยไม้ถูพื้นในโซนของเขา เหงื่อซึมเล็กน้อยที่หลังเสื้อเพราะการเดินไปมาตลอดทั้งคืน เขาคิดในใจว่าบางทีงานนี้อาจไม่แย่อย่างที่คิด เงินวันละสองพันบาทแลกกับการจัดของและทำความสะอาดเท่านั้นก็พอรับได้ เขาไม่ได้คิดถึงเงื่อนไขนั้นมากนัก เพราะคืนแรกไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

ใกล้เวลา 23:00 น. ผู้จัดการเดินมาบอกให้เขาเตรียมตัวออก เขาส่งบัตรพนักงานคืนชั่วคราวแล้วเดินออกจากห้างด้วยความรู้สึกโล่งอกเล็กน้อย แต่ก็มีความกังวลแฝงอยู่ในใจ เพราะเขารู้ว่าคืนพรุ่งนี้หรือคืนต่อๆ ไปอาจไม่เหมือนคืนนี้

เขากลับห้องเช่าด้วยรถเมล์สายสุดท้าย นั่งเงียบๆ มองแสงไฟตามถนนผ่านไป มือจับกระเป๋าเสื้อที่มีเงินสองพันบาทใหม่เอี่ยม เขาคิดว่าถ้าทำงานได้อีกไม่กี่วันก็พอจ่ายค่าเช่าได้แล้ว แต่ในใจลึกๆ เขายังนึกถึงประโยคที่ผู้จัดการพูดไว้ “หากลูกค้าต้องการ คุณต้องยอมโดยดี”

คืนที่สองเขามาถึงห้างก่อนเวลาเล็กน้อย สวมเสื้อยืดสีเทาและกางเกงขายาวสีดำชุดเดิม เขาเริ่มจัดสินค้าในโซนเดิม คราวนี้มีลูกค้าเข้ามามากกว่าคืนแรก ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้โซนที่เขายืนจัดเสื้อยืด ชายคนนั้นอายุประมาณ 35 ปี สูงประมาณ 180 เซนติเมตร ผมสั้นสีน้ำตาลเข้ม ใบหน้าหล่อเหลา ดวงตาสีน้ำตาลเข้ม มองตรงมาที่นนท์อย่างไม่ละสายตา เขาเดินวนไปวนมาเลือกเสื้อยืดหลายตัว แล้วหยุดยืนหันหลังให้นนท์เล็กน้อย

นนท์จำคำสั่งได้ดีว่าห้ามมองลูกค้ายกเว้นลูกค้าสั่ง เขาจึงก้มหน้าจัดเสื้อต่อ แต่สายตาชายคนนั้นยังคงจับจ้องเขาอยู่ หัวใจของนนท์เริ่มเต้นแรงขึ้นเมื่อชายคนนั้นเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ จนยืนห่างจากเขาเพียงไม่กี่ก้าว มือของชายคนนั้นยกขึ้นมาสัมผัสที่ไหล่ของนนท์เบาๆ ผ่านเสื้อยืดบางๆ

“จัดของอยู่เหรอครับ” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นใกล้หูของเขา

นนท์พยักหน้าเบาๆ โดยไม่เงยหน้า “ครับ”

มือของลูกค้าเลื่อนลงมาที่หน้าอกของเขา นิ้วมือเขี่ยผ่านหัวนมที่เห็นชัดผ่านเนื้อผ้า หัวนมของนนท์แข็งขึ้นทันทีจากแรงสัมผัส เขาต้องกัดริมฝีปากตัวเองเพื่อไม่ให้ส่งเสียงออกมา มืออีกข้างเลื่อนลงมาที่เป้ากางเกงของเขา ลูบผ่านผ้าอย่างช้าๆ จนกระทั่งของด้านในเริ่มตอบสนองและแข็งขึ้นอย่างชัดเจน

นนท์ยืนนิ่ง มือทั้งสองข้างยังถือเสื้อที่ยู่ยี่ไว้ เขาจำได้ว่านี่คือส่วนหนึ่งของงานที่เขาเซ็นรับไว้แล้ว เขาต้องยอมให้ทำ ลูกค้าเอื้อมมือมาจับชายเสื้อของเขาแล้วค่อยๆ ดึงขึ้น เผยให้เห็นหน้าท้องที่มีลายเส้นกล้ามเนื้อชัดเจน และหัวนมสีน้ำตาลเข้มที่แข็งและชูขึ้นเล็กน้อย

“หันหลังให้ฉันหน่อยสิครับ” ลูกค้าสั่งเสียงเบา

นนท์หันหลังให้ตามคำสั่ง มือของลูกค้าลูบไล้ตามหลังของเขา เลื่อนลงมาที่เอว แล้วค่อยๆ ปลดเข็มขัดออก เสียงเข็มขัดคลายดังเบาๆ ในความเงียบของโซนนั้น ลูกค้าดึงกางเกงของนนท์ลงมาจนเหลือเพียงกางเกงในสีขาวบางๆ ที่ตอนนี้แน่นและเห็นรูปร่างของอวัยวะเพศชัดเจนผ่านผ้า

นนท์ยืนนิ่ง ลูกค้าเดินไปที่ด้านหน้านนท์ นนท์หายใจแรงขึ้นเล็กน้อย มือของลูกค้าลูบผ่านเป้ากางเกงใน แล้วค่อยๆ ดึงขอบกางเกงในลงมา ควยของนนท์เด้งออกมาทันที ความยาวประมาณ 6.5 นิ้ว เมื่อแข็งเต็มที่ เส้นรอบวงประมาณ 5 นิ้ว หัวควยสีชมพูเข้มขนาดใหญ่ รูเล็กๆ ตรงปลายเริ่มมีน้ำใสๆ ซึมออกมาเล็กน้อย ลำควยตรงมีเส้นเลือดเล็กๆ เด่นชัด ผิวเรียบเนียน โคนมีขนบางๆ สีดำ

ลูกค้าคุกเข่าลง มือทั้งสองข้างจับต้นขาของนนท์ไว้ ลิ้นเลียจากโคนขึ้นมาจนถึงหัว แล้วอมเข้าปากอย่างช้าๆ นนท์ต้องกัดฟันแน่น เสียงครางเบาๆ หลุดออกมาโดยไม่ตั้งใจ “อ๊ะ... อืม...” เขารู้สึกถึงความร้อนและความชื้นในปากของลูกค้าที่ดูดและเลียหัวควยของเขาอย่างตั้งใจ ลิ้นหมุนวนรอบขอบหัว แล้วดูดแรงขึ้นจนน้ำใสๆ ไหลออกมามากขึ้น

ลูกค้าอมลึกขึ้นเรื่อยๆ จนหัวควยชนกับลำคอ เสียงดูดดังเบาๆ นนท์ยันมือข้างหนึ่งไว้กับชั้นวางของ ร่างกายสั่นเล็กน้อยจากความเสียวที่พุ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เขาพยายามควบคุมเสียงแต่ไม่สำเร็จ “ฮือ... อ๊า... เบาๆ หน่อย...” เสียงของเขาแหบพร่าและต่ำ

ลูกค้าถอดเสื้อผ้าตัวเองออกทีละชิ้นขณะที่ยังอมควยของนนท์อยู่ เผยให้เห็นร่างกายที่กระชับและมีกล้ามเนื้อชัดเจนเช่นกัน เมื่อถอดกางเกงออก ควยของลูกค้าแข็งเต็มที่ ความยาวประมาณ 7 นิ้ว หัวใหญ่สีเข้ม เขาดึงนนท์ให้หันหลัง แล้วจับเอวของนนท์ไว้ ควยของนนท์ยังคงแข็งและเปียกจากน้ำลาย

ลูกค้าสอดนิ้วชโลมน้ำลายที่รูตูดของนนท์เบาๆ ก่อนจะค่อยๆ สอดควยเข้าไปอย่างช้าๆ นนท์ส่งเสียงครางดังขึ้น “อ๊า... ใหญ่... ช้าๆ...” ร่างกายของเขาโค้งเล็กน้อย มือจับขอบชั้นวางแน่น ลูกค้าเริ่มเคลื่อนไหวเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังเบาๆ ในโซนที่เงียบสงบ

นนท์รู้สึกถึงความร้อนและความแน่นที่พุ่งเข้ามาทุกครั้งที่ลูกค้าดันเข้าไปลึก ควยของเขาเองก็กระตุกและมีน้ำใสไหลออกมาตลอดเวลา เขาครางไม่หยุด “อืม... ฮือ... แรงไป... อ๊า...” เสียงของเขาดังก้องในหูตัวเอง ลูกค้าจับไหล่ของเขาไว้แล้วเร่งจังหวะขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งนนท์รู้สึกว่าตัวเองใกล้จะถึงจุดสุดยอด

แต่ก่อนที่เขาจะหลั่ง ลูกค้าดึงควยออกแล้วหันตัวนนท์กลับมา คุกเข่าลงอมควยของนนท์อีกครั้งอย่างแรงและเร็ว นนท์ไม่สามารถกลั้นได้อีกต่อไป เขาครางดัง “อ๊า...อ๊าาา จะแตกแล้ว... อืม...” แล้วหลั่งน้ำอสุจิสีขาวขุ่นออกมาในปากของลูกค้า ร่างกายสั่นระริก เข่าอ่อนลงจนแทบยืนไม่ไหว

ลูกค้ากลืนน้ำของเขาลงไป แล้วลุกขึ้นยืน ควยของตัวเองยังแข็งอยู่ เขาจับนนท์ให้หันหลังอีกครั้งแล้วสอดเข้าไปใหม่ คราวนี้เคลื่อนไหวแรงและเร็วกว่าเดิม นนท์ครางไม่เป็นภาษา “อ๊า... ฮือ... แรง... อืม...” มือของเขาจับชั้นวางจนข้อนิ้วขาว ลูกค้าซอยจนตัวเองใกล้ถึงจุดสุดยอด แล้วดึงออกมาหลั่งน้ำอสุจิร้อนๆ ลงบนหลังและก้นของนนท์

หลังจากนั้นลูกค้าแต่งตัวอย่างรวดเร็ว โดยไม่พูดอะไรอีก แล้วเดินออกไป ทิ้งให้นนท์ยืนตัวสั่น ควยที่เพิ่งหลั่งยังอ่อนแรงและเปียกน้ำลายกับน้ำของตัวเอง ร่างกายของเขาไม่มีแรง เขานั่งลงกับพื้นโดยไม่รู้ตัว เหงื่อซึมทั่วตัว เสื้อผ้าของเขากองอยู่ข้างๆ

เสียงฝีเท้าดังขึ้น ผู้จัดการเดินเข้ามาในโซนนั้น พร้อมกับนาฬิกาที่บอกเวลาใกล้ 23:00 น. แล้ว “นายใส่เสื้อผ้าแล้วออกไปเดี๋ยวนี้ กฎคือต้องออกก่อน 23:00 น. อย่าลืม”

นนท์พยักหน้าอย่างอ่อนแรง มือสั่นขณะเก็บเสื้อผ้าขึ้นมาใส่ เขายังรู้สึกถึงความร้อนและความเปียกชื้นที่ร่างกาย เขาเดินออกจากห้างด้วยขาที่ยังอ่อนแรง เงินสองพันบาทในกระเป๋าแต่ความรู้สึกในใจไม่เหมือนคืนแรกอีกต่อไป

(จบตอนที่ 1)


**ตอนที่ 2: กฎห้ามตอบเสียง** ตอนต่อไป
***ภาพและตัวละครเป็นเพียงเหตุการณ์สมมุติ ภาพถูกสร้างมาจาก ai

นายกสโมสร

กระทู้
0
ตอบกลับ
64949
พลังน้ำใจ
331806
Zenny
119477
ออนไลน์
27648 ชั่วโมง
โพสต์ 6 ชั่วโมงที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด

ประธานนักศึกษา

กระทู้
2
ตอบกลับ
10782
พลังน้ำใจ
80734
Zenny
844
ออนไลน์
23373 ชั่วโมง
โพสต์ 5 ชั่วโมงที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
1
ตอบกลับ
3214
พลังน้ำใจ
24282
Zenny
23965
ออนไลน์
1668 ชั่วโมง
โพสต์ 5 ชั่วโมงที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
สนุกมากเลยครับ อ่านแล้ว นึกตามว่า อยากเป็นลูกค้า หรือไปสมัครเป็นพนักงานดี
You know I can't smile without you...

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
1
ตอบกลับ
1586
พลังน้ำใจ
13560
Zenny
2017
ออนไลน์
1743 ชั่วโมง
โพสต์ 5 ชั่วโมงที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ

นายกสโมสร

กระทู้
0
ตอบกลับ
23319
พลังน้ำใจ
116943
Zenny
159
ออนไลน์
5853 ชั่วโมง
โพสต์ 4 ชั่วโมงที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณมากครับ

มาเฟียนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
615
พลังน้ำใจ
3309
Zenny
3103
ออนไลน์
213 ชั่วโมง
โพสต์ 2 ชั่วโมงที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เข้าสู่ระบบ | สมัครเข้าเรียน

รายละเอียดเครดิต

A Touch of Friendship: สังคมจะน่าอยู่ เมื่อมีผู้ให้แบ่งปัน ฝากไวเป็นข้อคิดด้วยนะคะชาวจีโฟกายทุกท่าน
!!!!!โปรดหยุด!!!!! : พฤติกรรมการโพสมั่วๆ / โพสแต่อีโมโดยไม่มีข้อความประกอบการโพส / โพสลากอักษรยาว เช่น ครับบบบบบบบบ, ชอบบบบบบบบ, thxxxxxxxx, และอื่นๆที่ดูแล้วน่ารำคาญสายตา เพราะถ้าท่านไม่หยุดทีมงานจะหยุดท่านเอง
ขอความร่วมมือสมาชิกทุกท่านโปรดโพสตอบอย่างอื่นนอกเหนือจากคำว่า ขอบคุณ, thanks, thank you, หรืออื่นๆที่สื่อความหมายว่าขอบคุณเพียงอย่างเดียวด้วยนะคะ เพื่อสื่อถึงความจริงใจในการโพสตอบกระทู้ และไม่ดูเป็นโพสขยะ
กระทู้ไหนที่ไม่ใช่กระทู้ในลักษณะที่ต้องโพสตอบโดยใช้คำว่าขอบคุณ เช่นกระทู้โพล, กระทู้ถามความเห็น, หรืออื่นๆที่ทีมงานอ่านแล้วเข้าข่ายว่า โพสขอบคุณไร้สาระ ทีมงานขอดำเนินการตัดคะแนน และ/หรือให้ใบเตือนสมาชิกที่โพสขอบคุณทันทีที่เจอนะคะ

รูปแบบข้อความล้วน|โทรศัพท์มือถือ|ติดต่อลงโฆษณา|จีโฟกายดอทคอม

ข้อความที่ท่านได้อ่านในเว็บจีโฟกายดอทคอมนี้ เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ หากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ขัดต่อกฎหมาย และศิลธรรม ไม่เหมาะสมที่จะเผยแพร่ ท่านสามารถแจ้งลบข้อความได้ที่ Link “แจ้งลบโพสนี้” ที่มีอยู่ใต้ข้อความทุกข้อความ หรือ ลืมพาสเวิดล๊อกอิน/ลืมชื่อที่ใช้สมัคร หรือข้อสงสัยใดๆแจ้งมาที่ G4GuysTeam[at]yahoo.com ขอขอบพระคุณที่ให้ความร่วมมือ

กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง หากจะทำการคัดลอก/เผยแพร่ ต้องได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูลก่อนนะคะ หรือลงที่มาไว้ด้วยค่ะ

©ขอสงวนสิทธิ์คอนเซ็ปต์,คำอธิบาย,หัวข้อ/หมวดหมู่เว็บ ห้ามลอกเลียนแบบ คิดเอาเองนะคะอย่าเอาแต่ลอก

GMT+7, 2026-10-31 16:48 , Processed in 0.107636 second(s), 26 queries .

Powered by Discuz! X3.5, Rev.8

© 2001-2026 Discuz! Team.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้