เรื่องสั้นวันละตอน | แอบแซ่บลุงเขย.. ในคืนไหลเรือไฟ ตอนที่ 2 🔥🔥🔥

Djpark

⚠️ คำเตือนเนื้อหา (Trigger Warning)

นิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปเท่านั้น ถูกรังสรรค์ขึ้นเพื่อตอบสนองความบันเทิงในเชิงศิลปะและจินตนาการ เนื้อหาเน้นการบรรยายฉากรักอันลึกซึ้ง ร้อนแรง ใช้ภาษาดิบและคำหยาบโลนเพื่อให้อารมณ์ถึงพริกถึงขิง ตลอดจนพฤติกรรมบางประการของตัวละครที่ท้าทายศีลธรรมอย่างชัดเจน

ยืนยันว่าตัวละครทั้งหมดบรรลุนิติภาวะแล้ว และยินยอมพร้อมใจในทุกฉากรักโดยไม่มีการบังคับขืนใจ ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณอย่างสูง และเสพเพื่อความบันเทิงเท่านั้น

⚠️Warning & Tags

PWP / NTR / Dirty Talk / Group Sex / Multiple Partners / Non-Consent / Dub-Con / Sexual Harassment / Public Sex / Immorality / Age Gape / Creampie / Facial / BDSM / Sex Toys Insertion / Roleplay / Ahegao / Orgasm Denial / Overstimulation / Voyeurism / Squirting / Unprotected Sex

เรื่องสั้นวันละตอน | แอบแซ่บลุงเขย.. ในคืนไหลเรือไฟ ตอนที่ 2 🔥🔥🔥

“ถ้าข้า... ควยเล็กกว่านี้อีกสักหน่อย ป่านนี้ก็คงมีลูกวิ่งเล่นเต็มบ้านไปนานแล้วว่ะ...”


คำพูดนั้นหลุดออกมาจากปากของอดีตทหาร ผู้มีรูปร่างใหญ่โตและองอาจในสายตาของทุกคน มันทำเอาผมอ้าปากค้าง สมองตื้อตันไปชั่ววินาที ภาพในหัวประมวลผลคำพูดของลุงวีอย่างรวดเร็ว


คำว่า ‘ควยเล็กกว่านี้’ จากปากของผู้ชายร่างหมีหุ่นล่ำบึ้กที่สูงใหญ่ขนาดนี้ มันหมายความว่าอะไรกันแน่?


ความอยากรู้อยากเห็นผสมผสานกับความตื่นตะลึงและอารมณ์บางอย่างที่เพิ่มขึ้น ทำให้ผมเกือบจะเก็บอาการสีหน้าไว้ไม่อยู่ หัวใจของผมเต้นโครมครามจนแทบจะทะลักออกมานอกอก


ตอนแรกผมคิดว่าลุงวีอาจจะแค่พูดเปรียบเปรยหรือพูดเล่นแก้เซ็งตามประสาคนกินเหล้าเคล้าลมหนาวริมน้ำ แต่พอมองลึกลงไปในแววตาจริงจัง และร่องรอยความอึดอัดปนเคร่งเครียดที่ฉายชัดอยู่บนใบหน้าคมคายของแก... ผมก็รู้ทันทีว่านี่คือปัญหาชีวิตจริงแท้แน่นอน ไม่มีเค้าโครงของการล้อเล่นหรือการโกหกเลยแม้แต่น้อย


มันคือปมลึกๆ ที่ชายวัยกลางคนคนนี้แบกรับไว้... ความใหญ่โตเกินมาตรฐานของธรรมชาติที่ไม่ได้สร้างมาเพื่อให้ใครรองรับได้ง่ายๆ จนกลายเป็นกำแพงกั้นระหว่างชีวิตครอบครัวและความสุขทางกายที่ขาดหายไปนานนับปี


แสงไฟจากกองเพลิงสะท้อนใบหน้าด้านข้างของลุงวีที่กำลังถอนหายใจยาวออกมาเฮือกใหญ่ แกยกขวดเครื่องดื่มขึ้นจิบแก้กระหาย ลำคอหนาขยับขึ้นลงตามจังหวะการกลืน ในขณะที่ผมนั่งนิ่งอยู่ข้างๆ สมองเริ่มหมุนเร็วจี๋ด้วยความซ่านเสียวที่ตีรวนขึ้นมาในช่องท้อง


ในหัวของผมตอนนี้ไม่ได้มองว่ามันเป็นปัญหาชีวิตที่น่าเห็นใจเลยสักนิด... ตรงกันข้าม มันกลับกลายเป็นเรื่องราวที่ชวนให้จินตนาการไปไกลจนกู่ไม่กลับ หากอาวุธลับชิ้นนั้นของลุงวีมันใหญ่โตมโหฬารจนเมียหรือผู้หญิงคนไหนก็รับไม่ไหว


แล้วถ้าเป็นคนอื่นล่ะ?
ถ้าเป็นคนที่พร้อมจะรับควยยักษ์ด้วยความเต็มใจอย่างผมล่ะ มันจะเป็นอย่างไร?


ลุงวีถอนหายใจเฮือกใหญ่ ลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ลอยมาปะทะจมูก สีหน้าของชายวัยกลางคนที่ใครๆ ต่างเกรงขาม บัดนี้กลับฉายแววขื่นขมและร่องรอยความอัดอั้นตันใจอย่างปิดไม่มิด แกก้มมองมือตัวเองที่กำขวดเครื่องดื่มแน่น ก่อนจะเอ่ยเล่าความลับที่ถูกฝังกลบไว้ในใจมานานแรมปีด้วยน้ำเสียงแหบพร่า


“ตลอดชีวิตการแต่งงานของข้า... อย่าว่าแต่เรื่องบนเตียงแบบปกติเลยฟิว” ลุงวีแค่นหัวเราะในลำคออย่างสมเพชตัวเอง


“ขนาดตอนที่เอากับเมีย... แค่ข้าขยับเข้าไปใกล้แล้วเอาเข้าไปได้แค่ส่วนหัว เมียข้าก็ร้องห่มร้องไห้ เจ็บปวดจนเลือดตกยางออก แล้วหลังจากนั้นมา ก็ไม่ยอมให้ข้าเอาอีกเลยตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา”


ผมฟังนิ่ง ค่อยๆ กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ขณะที่ลุงวีกำลังเล่าต่อด้วยความอัดอั้น


“ตอนแรกข้าก็คิดว่าเป็นที่เมีย... เคยแอบออกไปหาตีกะหรี่ข้างนอก คิดว่าผ่านมือชายมาเยอะ น่าจะพอรับไหว แต่พอถึงเวลาจริงๆ... พอเห็นไซส์ของข้าเข้า บรรดาผู้หญิงพวกนั้นหน้าซีดเผือด วิ่งหนีเตลิดเปิดเปิงไปคนละทิศคนละทางโดยไม่เอาเงินสักบาทด้วยซ้ำ”


ประโยคสุดท้ายของลุงวีดังขึ้นพร้อมกับความเงียบงันที่โรยตัวลงรอบกองไฟริมโขง แกสบตาผมด้วยแววตาที่ทั้งตัดพ้อและปนความเจ็บปวด


“เอ็งจะหาว่าข้าคุยโตหรือโม้ก็ได้นะฟิว... แต่บอกตรงๆ ว่าชีวิตข้าเนี่ย ตั้งแต่เกิดมาจนป่านนี้ ไม่เคยได้ลิ้มรสชาติของการ ‘แตกใน’ ใส่ใครเขาเลยสักครั้งวะ” ลุงวีพึมพำเสียงเบาหวิว


“มีของดีติดตัวแท้ๆ แต่กลับไม่มีปัญญาใช้กับใครเขาได้เลย...”


สำหรับคนอื่น เรื่องเล่านี้อาจจะฟังดูน่าเวทนาและน่าสงสาร ชายวัยกลางคนผู้มีพร้อมทุกอย่างแต่กลับมีปมด้อยในเรื่องที่ไม่อาจเอ่ยปากบอกใคร


...แต่มันกลับทำหน้าที่เหมือนน้ำมันที่ถูกราดลงบนกองไฟ ปลุกเร้าความเงี่ยนและสัญชาตญาณดิบในตัวผมให้พุ่งกระฉูดขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล


ท้องน้อยของผมร้อนผ่าวจนแทบไหม้ หัวใจเต้นโครมครามกระแทกซี่โครงจนแทบจะทะลักออกมานอกอก ภาพในหัวของผมตอนนี้ไม่ได้นึกสงสารลุงวีเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม... มันกลับจินตนาการไปไกลถึงท่อนควยยักษ์ที่ไม่มีใครในโลกนี้กล้ารับไหว


“โม้หรือเปล่าลุง...”

ผู้เข้าชม หากคุณต้องการดูเนื้อหาที่ถูกซ่อน จะต้องตอบกลับโพสต์นี้ก่อน

.

.
.
.

โปรดติดตามตอนต่อไป

อ่านจบแล้วฝากให้คะแนน พลังน้ำใจ ด้วยหน่อยนะครับ

คนละเล็กคนละน้อย เป็นกำลังใจให้นักเขียนมีแรงในการเขียนนิยายตอนต่อไปครับ

อยากอ่านตอนอื่น/เรื่องอื่นเพิ่มเติม จิ้ม --> สารบัญงานเขียน ของ DJpark

Monneon

ฟิร

xiaohuu

ขอบคุณครับ

Noonsudza

ขอบคุณครับ

Aoffy1102

So good

Zaxx1122

BankloveIove

ต่อได้เลย

Ajuey

เยี่ยม

f0125

ดี

tkzah

ขออ่านหน่อยนะ

Nizkky

ขอบคุณครับ

GGo

ขอบคุณครับ

PaLaT

ขอบคุณครับ

PPAPZy

เสวววว

Tanasedth

รบกวนมาเขียนต่อยาวๆเลยนะครับกำตื่นเต้นเลย

Joe1

😃😃😃

view99

ดีๆๆๆ

ddavp

อบคุณครับ

view99

ดีมาก

prick

แจ๋ว