แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย cphasukul เมื่อ 2026-10-24 15:23
ช่วงสาย... ผมเดินลงมาจากชั้นสองด้วยอาการปวดหัวนิดหน่อยเพราะนอนน้อยพอลงมาถึงข้างล่าง ก็เจอยัยข้าวน้องสาววัย 7 ขวบ ที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่บนโซฟากับอาชาย ยัยข้าววันนี้มาในชุดน่ารัก เสื้อลายการ์ตูนตัวโปรดบวกกับกระโปรงบานสีสดใส แต่อาชายสิ แต่งตัวสบายๆ เหมือนเป็นบ้านตัวเองตามเคย คือแกถอดเสื้อ นั่งใส่แค่กางเกงบ็อกเซอร์ขาสั้นลายช้างตัวเดียว จังหวะที่ยัยข้าวเผลอยกขาขึ้นมาชันบนเบาะ ทำให้ชายกระโปรงร่นเลิกสูงขึ้นมา...จนเห็นเนินที่ขาวเนียนไร้ขน **ผมคิดในใจ ทำไมน้องไม่ใส่กางเกงในนะ
ส่วนสายตาอาชายที่นั่งข้างๆ นี่นิ่งค้างจ้องตรงนั้นไม่ละสายตา แกเป็นคนเก็บอาการเก่ง แต่ผมเห็นลูกกระเดือกแกขยับกลืนน้ำลายลงคอดังอื๊อก ทรงนี้ผมดูออกทันทีว่าแกเริ่มมีอารมณ์กับภาพตรงหน้าเข้าแล้ว แกขยับเปลี่ยนท่านั่งเป็นอ้าขากว้างแล้วเอนตัวบิดขี้เกียจทำเป็นเนียน มือข้างหนึ่งทำเป็นเอื้อมไปสอดจัดขอบกางเกงบ็อกเซอร์ ก่อนจะใช้นิ้วบีบกดตรงเป้าผ้าที่เริ่มดันตึงออกมาแล้วลูบเบาๆ โดยที่สายตาก็ยังจ้องมองยัยข้าวไม่กะพริบ... ผมได้แต่ยืนนิ่งอยู่ตรงมุมบันได มองดูภาพนั้นด้วยความรู้สึกจุกแน่นและอึดอัดในอก ทำอะไรไม่ได้มากกว่านั้นเลย พอยัยข้าวลุกเดินออกไปข้างนอก อาชายก็ค่อยๆ หันมาสบตากับผมตรงๆ แกกลับยิ้มส่งมาให้ผมเหมือนจะย้ำเตือนให้ผมรู้ว่าแกจงใจทำทั้งหมดนี้ให้ผมเห็น พอตกช่วงบ่ายหลังจากกินข้าวกันเสร็จ ผม ยัยข้าว และอาชายนั่งดูทีวีด้วยกันอยู่บนโซฟา
ส่วนแม่ออกไปตากผ้าหลังบ้าน อาชายก็อาศัยช่วงเวลาสั้นๆ นั้นอุ้มตัวยัยข้าวขึ้นมานั่งบนตักทับขาทั้งสองข้างต่อหน้าผม แล้วเริ่มจี้เอวหยอกล้อ ยัยข้าวหัวเราะร่วนพยายามดิ้นหนีจนตัวเกือบไถลร่วง จังหวะที่ยัยข้าวก้มมองหาที่ยึด สายตาของน้องก็ประสานเข้ากับรอยแหวกตรงเป้ากางเกงบ็อกเซอร์ของอาชายเข้าจังๆ... ก่อนที่ยัยข้าวจะเอานิ้วจิ้มลงไปตรงรอยแหวกนั้นแล้วถามออกไปตามความซื่อ
"ผมตรงนี้... เหมือนของพ่อเลย"
อาชายหัวเราะในคอ "เดี๋ยวพอข้าวโตกว่านี้ ก็จะมีเหมือนอานั่นแหละ"
ยัยข้าวทำหน้าสงสัย ก่อนจะเปิดชายกระโปรงตัวเองขึ้นก้มดู "ไม่เห็นมีเลยค่ะ..."
อาชายยิ้มมุมปาก ก่อนจะยื่นมือเข้าไปลูบขาอ่อนเบาๆ อย่างเนียนๆ "เนียนมากๆ..." แกอุทานออกมาเสียงพร่า ผมที่นั่งอยู่ตรงโซฟาอีกฝั่ง ทำได้แค่นั่งเกร็ง มองดูอาชายที่กำลังแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองด้วยความหื่นกระหาย…
"ข้าว... อยากดูของอาแบบเต็มๆ ไหมล่ะ เดี๋ยวอาเปิดให้ดู"
ยัยข้าวยังไม่ทันได้ตอบอะไร เสียงก้าวเดินของแม่ก็ดังใกล้เข้ามาพอดี อาชายเลยเนียนปล่อยตัวยัยข้าวนั่งลงบนโซฟาตามเดิม ทำทีเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น...ภาพตรงหน้าทำเอาหัวใจผมเต้นระสั่นด้วยความสับสน อยากจะลุกไปห้าม แต่ร่างกายกลับเกร็งแข็งและยอมจำยอม ปล่อยให้แกเป็นฝ่ายบงการและควบคุมทุกอย่างอยู่ฝ่ายเดียว จนกระทั่งช่วงเย็น แม่พายัยข้าวออกไปตัดผมที่ร้าน ปล่อยให้ผมกับอาชายอยู่บ้านกันสองคน... พอเสียงรถของแม่ขับพ้นประตูบ้านไป ความเงียบก็น่าอึดอัดขึ้นมาทันที อาชายที่นั่งอ้าขากว้างอยู่บนโซฟาหันมาสบตาผมตรงๆ ก่อนจะพยักหน้ากวักมือเรียกผมเข้าไปหา "มาหาอาหน่อย..." แกพูดเสียงเรียบๆ
พอผมเดินเข้าไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้า แกก็จ้องผมด้วยสายตานิ่งๆ
ก่อนที่อาชายจะใช้นิ้วโป้งสอดเข้าไปในขอบกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเอง แล้วดึงถกลงไปกองไว้ที่ข้อเท้า ท่อนเอ็นขนาดใหญ่ที่แข็งตึงอยู่ข้างในก็ดีดเด้งออกมา ชี้หน้าผมเต็มๆ ในระยะเผาขน... ทำให้ผมได้เห็นของแกแบบเต็มๆ ตา ตรงส่วนหัวหยักมีน้ำใสๆ ซึมเยิ้มออกมา แถมกลิ่นคาว ที่ลอยเตะจมูกในระยะใกล้ขนาดนี้ มันยิ่งทำให้ผมหัวใจเต้นแรง แต่ก็ค่อยๆ ย่อตัวลงไปนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นตรงระหว่างขาแก สายตาผมจ้องมองท่อนเอ็นตรงหน้า หัวใจเต้นแรง แกแค่นั่งมองผมด้วยสายตานิ่งๆ เหมือนรู้ว่ายังไงผมก็ต้องทำ ผมสูดหายใจเข้าลึก เอื้อมมือไปจับส่วนลำที่แข็งใหญ่ของแกไว้เบาๆ กลิ่นคาวกับความอุ่น ตรงหน้ายิ่งทำให้ผมแพ้พ่าย... ผมค่อยๆ อ้าปาก แล้วค่อยๆ อมส่วนหัวหยักเข้าไป ก่อนจะค่อยๆ ดันตัวเข้าไปเรื่อยๆ จนเต็มปาก เสียงครางต่ำในลำคอของอาชายดังขึ้นทันที แกเริ่มใช้มือลูบหัวผมเบาๆ พร้อมกับเอ่ยปากชมด้วยน้ำเสียงพร่า… "ดีครับ... ต้นเก่งมาก ซี้ด..."
ผมที่อ้าปากกว้าง ผงกหัวขึ้นลงเป็นจังหวะ มือข้างหนึ่งก็คอยช่วยรูดส่วนโคนให้แก
เสียงครางของแก ยิ่งทำให้ผมรู้สึกเหมือนโดนแกครอบงำไปหมดทั้งตัวและหัวใจ จนกระทั่งแกเอื้อมมือมาจับหัวผมไว้ให้หยุดชั่วคราว แกก้มลงมองผมด้วยสายตาที่มีแผนการบางอย่าง ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่า... "อาทำกับเราได้แค่นี้แหละต้น..." แกเว้นจังหวะ ถอนหายใจแรงจนอกกระเพื่อม "...แต่ถ้าอยากตื่นเต้นกว่านี้ คืนนี้ไปชวนยัยข้าวมานอนห้องเราสิ เดี๋ยวอาทำอะไรเด็ดๆ ให้ดู" ประโยคกระซิบของแกเหมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองไฟ ตอนนั้นผมหน้ามืดจนไม่สนความถูกผิดอะไรทั้งนั้น ในหัวมีแต่ความอยากรู้อยากเห็น ผมเริ่มอ้าปากกว้างขึ้น ทั้งอมทั้งใช้มือเร่งจังหวะรูดให้แกอย่างบ้าคลั่ง... "ซี้ด... ต้น... พอแล้ว... อะ... อาจะเสร็จแล้ว..."
เสียงครางกระหึ่มพร้อมกับร่างกายของแกที่เกร็งกระตุก กระแทกสวนเข้ามาในปากผมสองสามที ก่อนที่น้ำอุ่นๆ จะฉีดพุ่งเลอะเต็มปากและคอหอย ผมกลืนมันลงไปอย่างไม่ติดขัด แกนอนหอบหายใจโรยแรง ยิ่งทำให้ผมรู้สึกชนะและหลงแกจนหัวปักหัวปำ พอถึงช่วงหัวค่ำ หลังจากกินข้าวเย็นกันเสร็จ ผมก็เดินไปหาเรื่องชวนยัยข้าวถึงห้อง รู้ว่าน้องอยากดูหนังการ์ตูนเรื่องใหม่ที่เพิ่งเข้าเน็ตฟลิกซ์คืนนี้ เลยใช้มุกเนียนๆ ชวน…
"ข้าว... ไปนอนดูหนังห้องพี่ไหม คืนนี้การ์ตูนเรื่องใหม่เข้าพอดี" ยัยข้าวดีใจจนตาเป็นประกาย หน้าตาซื่อๆ ของน้องไม่ได้มีความสงสัยอะไรเลยสักนิด รีบหอบหมอนเดินตามผมมาที่ห้องระหว่างที่กำลังเดินผ่านโถงบ้าน เสียงแม่ก็แว่วทักขึ้นมาก่อน…
"ดึกแล้ว อย่ามัวแต่ดูหนังเพลินกันล่ะข้าว ต้น... ดูน้องด้วยนะ"
"ครับแม่" ผมตอบรับเสียงเรียบ และในจังหวะเดียวกันนั้นเอง ประตูห้องน้ำก็เปิดออก อาชายที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จเดินเช็ดผมออกมา แกเหลือบมองผมกับยัยข้าวแวบหนึ่ง ก่อนจะส่งยิ้มให้ผม
พอยัยข้าวเข้ามาในห้อง เราก็นอนดูหนังบนเตียงด้วยกันจนกระทั่งหนังจบ พอน้องเริ่มเคลิ้มหลับไป ผมก็เบาเสียงทีวีลงจนเกือบเงียบ ลุกขึ้นเดินไปปิดไฟ และปลดล็อกลูกบิดประตู
เวลาผ่านไปจนเกือบห้าทุ่ม หัวใจผมเต้นตึกตัก นอนจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์คอยนับถอยหลังด้วยความใจจ่อ...จนกระทั่งได้ยินเสียงลูกบิดประตูห้องผมค่อยๆ หมุนออกเบาๆ ร่างของอาชายค่อยๆ แทรกตัวผ่านประูเดินเข้ามาในห้อง แสงจากด้านนอกส่องกระทบให้เห็นเป็นเงารางๆ ก่อนที่แกจะกดล็อกประตูเสียงเบากริบ... แกเดินตรงมาข้างเตียง แล้วเอานิ้วสะกิดขาผมเบาๆ ผมมองตามมือแกแล้วรีบลุกขึ้นนั่ง อาชายเลยก้มลงมากระซิบ... "ต้น... ขยับให้หน่อย" เสียงกระซิบเบาๆ ในความมืดทำเอาผมใจสั่น ผมไม่ได้พูดอะไรสักคำ รีบขยับลุกลงไปนั่งเงียบๆ อยู่ตรงขอบเตียง ถึงในห้องจะมืดสนิท... แต่มีแสงสว่างไฟนอกหน้าต่างที่ลอดผ่านรอยแยกผ้าม่านเข้ามา มันก็สว่างพอที่จะทำให้สายตาผมปรับตัวและมองเห็นสิ่งต่างๆ ได้ ผมนั่งจ้องมองเงาร่างของอาชายที่แทรกตัวขึ้นไปนอนแทนที่ผมบนเตียง... มองเห็น มือของอาชายค่อยๆ ลูบไล้ไปตามตัว หน้าท้องของยัยข้าวที่หลับอยู่ ที่ถูกถลกเสื้อขึ้นอย่างเบามือ แล้วสอดมือผ่านเข้าไปในกางเกงของยัยข้าว มือของอาชายที่ขยับลูบไล้ตามตัวยัยข้าว
ที่เริ่มรู้สึกตัวขยับขยุกขยิก น้องสะดุ้งเบาๆ แล้วส่งเสียงงัวเงียถามขึ้นมา..."พี่ต้น... ทำอะไรอ่ะ"
"อาเองครับ..." เสียงอาชายกระซิบตอบกลับนุ่มๆ
ยัยข้าวหลุดหัวเราะคิกคักในคอเพราะคิดว่าโดนแกล้ง "ฮ่าๆ จักจี้... อย่าจี้เอวสิคะ"
อาชายรีบยกนิ้วขึ้นจุ๊ปากส่งเสียงเบาๆ "ชู่... เบาๆ สิข้าว เดี๋ยวแม่ตื่นขึ้นมาดุเอาหรอก"
พอโดนอ้างชื่อแม่ ยัยข้าวก็รีบเงียบเสียงลงทันที น้องพยายามกวาดสายตาผ่านความมืดสลัวก่อนจะถามขึ้นเบาๆ "แล้วพี่ต้นอยู่ไหนอ่ะคะ"
ผมที่นั่งใจเต้นลุ้นอยู่ข้างเตียง กลืนน้ำลายลงคอก่อนจะกระซิบตอบออกไป…
"พี่อยู่นี่...พอดีอาชายแกขึ้นมาเล่นด้วย"
ผมที่นั่งมองอยู่ในความมืดสลัวนั้น อาชายไม่ได้หยุดมือ แกก็ยังค่อยๆ ใช้มือลูบที่ส่วนล่างของยัยข้าว... จนยัยข้าวสะดุ้ง เสียงหัวเราะของอาชายดังออกมาเบาๆ เหมือนสะใจ
ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปกระซิบชิดใบหูน้องด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
"ข้าวครับ หนูจำได้ไหม... ที่อาจะเปิดให้หนูดูนะ"
ยัยข้าวขยับตัวเบาๆ พยาอ้าขาให้กว้างขึ้น เหมือนเริ่มเกร็งขึ้นมานิดนึง "จำ... จำได้ค่ะ"
อาชายหลังจากที่ได้ยินยัยข้าว แกเริ่มขยับจากที่นอนตะแคงเอามือลูบไล้ยัยข้าวอยู่ แกก็ค่อยๆ ยันตัวขยับลุกขึ้น... เสียงผ้าห่มร่นลงไปกองกับเตียงดังสวบสาบในความมืด แกเอื้อมมือไปถอดกางเกงออกอย่างใจเย็น ก่อนจะขยับตัวขึ้นไปนั่งพิงตรงหัวเตียง ในความมืดสลัวนั้น ผมเห็นเงาร่างของแกขยับชัดเจน...อาชายกวักมือเรียกน้องเบาๆ "มานี่สิข้าว... ขยับเข้ามาหาอาใกล้ๆ"
"ต้น... เปิดไฟตรงหัวเตียงให้อาหน่อย" อาชายบอกผม
ผมที่นั่งค่อยๆ เอื้อมมือไปกดสวิตช์ไฟส้มตรงขอบเตียง...แสงไฟสว่างขึ้นภาพนตรงหน้าคือ อาชายที่นั่งแก้ผ้าทั้งตัว เอามือตัวเองกำท่อนเอ็นที่ขยายแข็งเต็มมือรูดรั้งขึ้นลงหัวแดงเงาเยิ้ม
ทำให้อารมณ์เดือดพล่านขึ้นมาทันที ส่วนยัยข้าวที่นั่งอยู่ข้างๆอาชาย จ้องมองไปที่ท่อนเอ็นของอาชายจนตาค้าง ก่อนที่พูดโพล่งขึ้นมาตามประสา “โหหห จู๋ใหญ่กว่าของพ่ออีก”
"จริงเหรอข้าว..." ผมถาม "จริงพี่ต้น"
ผมขมวดคิ้วถามซ้ำ "ข้าวไปเห็นตอนไหน" ส่วนตอนนี้อาชายที่นั่งรูดท่อนเอ็นตัวเองอยู่ค่อยๆ
ยิ้มกว้าง พร้อมถามยัยข้าว “ข้าว….พ่อเคยสอนทำอะไรบ้าง ไหนทำให้อาดูสิ”
ยัยข้าวยังไม่ทันได้ตอบผม แต่ยัยข้าวเริ่มขยับเปลี่ยนตำแหน่ง จากที่เคยนั่งอยู่ข้างๆ อาชาย ขยับย้ายลงมาคุกเข่าอยู่ตรงมุมหว่างขาของแกพอดี ยัยข้าวค่อยๆ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้หัวท่อนเอ็น ก่อนจะแตะลิ้นเล็กๆ ลงไปเลียเบาๆ อาชายกับผมนั่งตัวเกร็งมองภาพตรงหน้า มือของอาชายหยุดรูดขึ้นลง แต่กดค้างไว้ตรงโคน จนหัวหยักบานใหญ่ แกนั่งตัวเกร็งกรามขบแน่น
ตาจ้องมองลงไปที่ยัยข้าวตาไม่กระพริบ เสียงหายใจพ่นออกทางจมูกหนักขึ้นเรื่อยๆ
ตอนนี้แกเหมือนคนที่แทบจะคุมตัวเองไม่อยู่ อาชายที่เคยนั่งพิงหัวเตียงรีบลุกขึ้นมาอุ้มตัวยัยข้าวให้นอนหงาย ส่วนหัวของยัยข้าวชิดติดผนัง ปลายเท้าชี้ตรงมาทางผม
อาชายรีบถอดเสื้อและกางเกงยัยข้าวออกหมดและจับขาทั้งสองข้างให้อ้าออก
แกนั่งคุกเข่าโน้มตัวก้มหน้าลงไปหาที่หว่างขาของยัยข้าว จนแผ่นหลังกว้างโน้มต่ำ ท่าก้มตัวของแกทำให้สะโพกยกสูง ก้นทั้งสองข้างแยกจนเห็นรูก้นและพ่วงไข่ ตามแรงการขยับตัว เต็มสองตาของผม ผมกลับได้ยินเสียงลากลิ้นเปียกชื้นดัง แจ๊บ... แจ๊บ... แว่วออกมาเป็นจังหวะ สลับกับเสียงลมหายใจหนักๆ ของแกที่พ่นออกมา
ผมที่อยากมีส่วนร่วม ค่อยๆ เอื้อมมือข้างซ้ายไปสัมผัสที่ข้อเท้าของอาชาย อาชายสะดุ้งแกเอี้ยวหน้ากลับมามอง ผมทำเพียงแค่ยิ้มตอบกลับไป แกจ้องหน้าผมอยู่ชั่วครู่ก่อนจะถอนหายใจแล้วหันกลับไป
จากนั้นผมจึงไล่ลูบมือซ้ายขึ้นไปจนถึงสะโพกของแก ส่วนมือขวาเอื้อมไปจับลูบที่ไข่ และเริ่มล้วงใต้หว่างขาของอาชายคว้าจับท่อนเอ็นกำจนแน่นมือแล้วเริ่มถอกรูดเค้น
อาชายเงยหน้าซี้ดปากครางออกมา ก่อนจะก้มหน้าลงไปละเลงลิ้นต่อ ผมเห็นว่าอาชายเริ่มเสียวก็รู้สึกสะใจมาก ก่อนจะก้มหน้าลงไปละเลงเลียรูอาชายอย่างไม่รังเกียจ เสียงอาชายครางสลับกับเสียงหายใจที่ขาดช่วง แล้วร้องขอให้ผมหยุด แต่ผมไม่ยอมหยุด จนแกเอื้อมมือมาจับมือผมไว้และบอก “ต้นพอแล้ว อาเสียว อาทนไม่ไหวแล้ว ขยับมาจับขาข้าวให้หน่อย” ผมรีบลุกแล้วคลานขึ้นไปบนที่นอน สภาพของยัยข้าวตอนนี้ ใบหน้าของน้องเห่อแดง น้ำตาคลอเบ้า นอนเกร็ง หายใจจนอกกระเพื่อมขึ้นลง ผมมองไล่ไปตามลำตัวขาวเนียนของน้อง จนไปสะดุ้งตรงหว่างขาที่มีแต่รอยแดง และเปียกเยิ้มไปด้วยคราบน้ำลายของอาชาย ร่องกลีบน้อยๆ เปิดอ้าออกเหมือนโดนนิ้วบุกทะลวง ผมเอื้อมมือไปลูบหัวข้าวเบาๆ พร้อมส่งยิ้มให้น้อง จังหวะนี้ อาชายขยับขึ่นนั่งคุกเข่าประชิดหว่างขาของยัยข้าว แล้วเอามือซ้ายจับไปที่ขาน้อยๆ ปล่อยให้ผมจับขาอีกข้างไว้ ส่วนมือขวาของแกก็กำท่อนเอ็นหัวบานแดงที่ชุ่มไปด้วยน้ำกามไหลเยิ้ม เริ่มจ่อไปที่ร่องกลีบน้อยๆ แกจับท่อนเอ็นและเอาหัวเขี่ยไปตามร่องกลีบเบาๆ เนื้อร่องกลีบขยับยุบลงไปตามแรงกดทันที จังหวะนี้ผมแทบจะน้ำแตกเอง ใบหน้าของอาชายชุ่มไปด้วยเหงื่อจนไหลหยดเป็นเม็ด... ผมไม่ได้สนใจอะไรนอกจากภาพตรงหน้า จนกระทั่งได้ยินเสียงสะอื้นและเสียงหายใจหอบถี่ติดขัดแทรกขึ้นมา ถึงได้ยอมหันไปมอง น้องกำลังนอนเกร็ง อกกระเพื่อมขึ้นลง กัดริมฝีปากด้วยสีหน้าทรมานเหมือนจะร้องไห้ ก่อนจะส่งเสียงบอกให้ “อาชายหยุด….” พร้อมพยายามหุบขา ผมตกใจในสภาพของน้องจนเผลอปล่อยมือให้ขาน้องหลุด อาชายหันมาดุผม “มึงจะปล่อยทำไม” ผมชะงักรีบจับขาน้อง “จะเข้าแล้ว เหลืออีกนิด” อาชายพูด ข้าวที่เริ่มนอนดิ้น ขยับตัวไปมา เกร็งขา เหมือนจะดิ้นให้หลุด อาชายเห็นท่าไม่ดี แกเลยนอนคร่อมร่างลงไปกอดข้าว... และพยายามปลอบน้องให้เงียบ “ใจเย็นๆ นะข้าว จะเข้าแล้วอีกนิด” ส่วนมืออีกข้างก็พยายามจับยัดส่วนหัวให้เข้าไปในร่องกลีบน้อยๆ ข้าวดูนิ่งขึ้นนิดหน่อย แต่ยังคงเม้มปากแน่น คิ้วขมวดเข้าหากัน ก่อนจะผวาเข้ากอดคออาชายไว้แน่น อาชายส่งเสียงครางออกมาด้วยความเสียว ก่อนที่เอวของแกจะเริ่มขยับเข้าออกช้าเนิบๆ ผมรีบเปลี่ยนตำแหน่ง หยิบมือถือขึ้นมาเปิดไฟฉาย ส่องแสงลงไปที่ใต้หว่างขาของอาชายทันที ผมกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก หัวใจเริ่มเต้นตุบๆ ภาพตรงหน้าตอนนี้ ร่องกลีบน้อยๆ อ้างับส่วนหัวขนาดใหญ่ได้จนหมด รอบๆ ร่องกลีบขาวๆ ตอนนี้กลายเป็นสีแดงเส้นเลือดชัด ตัดกันกับท่อนเอ็นสีดำของอาชาย แกที่เริ่มขยับเอวส่งท่อนเอ็นให้ลึก แต่ก็ยังไม่ได้ถึงครึ่งของท่อนเอ็นแก แกเริ่มรัวเอวแรง เสียงครางของแกผสมไปกับเสียงหอบหายใจ และเสียงสะอื้นแบบจุกแน่นของข้าว ผมที่นั่งมองอยู่ ผมก็เสียวจนตัวสั่นไปหมด... อาชายรีบลุกตั้งฉากบนตัวข้าว ก่อนที่จะควักท่อนเอ็นออกมาชักบริเวณปากกลีบร่อง จนน้ำแห่งความสุขของแกพุ่งออกมา แกจับหัวขยับเขี่ยให้น้ำนองเต็มกลีบร่องของน้อง หายใจอย่างเหนื่อยหอบ และย้ายตำแหน่งไปนั่งพิงหัวเตียงตามเดิม ผมรีบเข้าไปดูร่องที่อ้าบวมและแดง มีเลือดผสมกับน้ำกามของอาชายที่เปื้อนร่องของน้อง ผมก้มหน้าลงไปเลียอย่างสะใจ ก่อนที่ อาชายจะส่งซองยามาให้ผม “ต้นทาให้น้อง” ผมหยิบมาดู ก่อนที่ถาม “ยาอะไร” อาชายมองหน้าผม “ยาชา ผสมยาแก้อักเสบ” ผมรีบฉีกซองทายาใส่นิ้ว แล้วใช้นิ้วทาบริเวณร่องของน้อง “ต้น ทาในรูด้วย” ผมค่อยๆ สอดนิ้วชี้ที่มียาสอดเข้าไปในกลีบน้อยๆ แล้วใช้นิ้วคว้านให้ทั่ว อาชายถามผม “ไม่เอาน้ำออกเหรอ” ผมยิ้ม แต่ไม่ตอบอะไร อาชายบอก “เอาเลย ทำต่อจากอา” ผมส่ายหน้าไม่เอา เพราะสงสารน้อง “งั้น แตกบนตัวน้อง” อาชายพูด ผมถอดกางเกงออก ท่อนเอ็นผมดีดออกมา ตอนนี้หัวผมเยิ้มไปด้วยคราบน้ำกามของตัวเอง เหมือนผมจะแตกไปแล้วด้วยซ้ำ อาชายหัวเราะ “เออ อาเข้าใจมันเสียวใช่ไหม แต่ต้องเก็บความลับนะ ทั้งคู่เลย” ก่อนที่แกจะเอื้อมมือไปลูบหัวน้องข้าว ที่หลับไป สรุปผมก็ไม่ได้ช่วยตัวเอง และ อาชายก็หยิบกางเกงขึ้นมาใส่ก่อนเดินย่องออกจากห้องลงไปนอนข้างล่าง กว่าผมจะลงมาข้างล่างก็ปาไปเกือบ 11 โมง จนแม่ตะโกนเรียกอยู่หลายรอบ ผมลงมาข้างล่างเจอหน้าทุกคน รวมถึงพ่อผมที่กลับมา... แม่ถาม “น้องละ ไม่ลงมา” “น้องเหมือนจะไม่ค่อยสบายอ่ะ แม่” “เดี๋ยวๆ แม่ขึ้นไปดูเอง” “ไม่เป็นไรแม่ มียาไหม ผมเอาขึ้นไปให้ แม่งานบ้านก็เยอะ ผมช่วยดู” แม่ยืนยิ้มให้ผม “ลูกชายแม่โตขึ้นแล้วจริงๆ” ก่อนจะเดินไปหยิบยา
ผมสบตาอาชายที่นั่งยิ้ม วันนี้ แกแต่งตัวรัดกุม ไม่เหมือนช่วงที่พ่อไม่อยู่บ้าน พ่อกับอาชายดูสนิทกันมากหัวเราะเฮฮา ผมไหว้พ่อ “พ่อเป็นไงบ้าง เหนื่อยไหมครับ ไปดูงาน” “ไม่เหนื่อยเลยสบายๆ อาชายสิ ดูท่าน่าจะเหนื่อยกว่าพ่อ” ผมและพ่อหันไปมองอาชาย แกยิ้มมุมปาก “สบายๆ มากพี่ชาย เหนื่อยแบบนี้ผมชอบ” ผมที่ฟังพ่อกับอาชาย คุยกัน ก็รู้สึกแปลกๆ
ผมได้รับยาจากแม่ ถือจานข้าวกับยาขึ้นมาให้น้อง รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นพยาบาลที่ต้องคอยดูแลผู้ป่วย ส่วนอาชายกลับไม่คิดแม้แต่จะเดินขึ้นมาดูสักนิด ช่วงบ่ายสองผมเริ่มง่วงเลยงีบหลับไป... จังหวะที่กำลังเคลิ้มหลับยังไม่ทันสนิท ประตูห้องก็ถูกเปิดออกเบาๆ รู้สึกเหมือนมีคนเข้ามายืนมองก่อนจะปิดลง
ตื่นขึ้นมาอีกที พอหันมองออกไปนอกหน้าต่างที่เปิดอยู่ แสงพระอาทิตย์ด้านนอกเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มคล้อยต่ำ พอก้าวออกจากห้องเดินลงมาข้างล่าง บ้านทั้งหลังกลับมืดสนิทเพราะประตูและหน้าต่างถูกปิดล็อกไว้หมด บรรยากาศแบบนี้... ผมจำมันได้ดี ผมค่อยๆ ย่องลงบันไดมาจนถึงพื้นชั้นล่าง จังหวะนั้นเอง... เสียงที่คุ้นเคย ทั้งเสียงเนื้อกระทบกันและเสียงครางดังเล็ดลอดมาจากห้องของแม่ที่ปิดสนิท มันทำเอาผมขนลุกซู่ไปทั้งตัว "ชาย... เมียกูดีไหม?" "เออ ดีสิพี่ โคตรเสียว... พี่ภาเสียวไหมครับ" “เสียวสิชาย... พี่ดูดนมให้ฉันหน่อย” ผมยืนนิ่งแข็งค้าง... เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นทันที และทำได้แค่ทำใจยอมรับมัน ทั้งผมและข้าว... ก็เป็นแค่ของแถมที่พ่อยอมให้อาชายเท่านั้นเอง
จบแล้ว...ผมขอคอมเม้นท์ เป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะคับ
เพราะเรื่องหน้า จะนานหน่อย เพราะต้องคิดเยอะ
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์