|
วันพฤหัสบดีเป็นวันที่บอยต้องเตือนตัวเองให้มีสมาธิมากกว่าปกติ ไม่ใช่เพราะข้อสอบที่ต้องตรวจยากเป็นพิเศษไม่ใช่เพราะการประชุมที่ยืดเยื้อแต่เป็นเพราะตารางสอนของทัศน์ในวันนี้มีคาบว่ายน้ำของนักเรียนชั้น ม.5อยู่ในช่วงบ่าย และบอยมีหน้าที่นำเอกสารประเมินกิจกรรมไปส่งที่สระพอดี เขาบอกตัวเองตั้งแต่เช้าว่าจะไปส่งเอกสารแล้วกลับทันที ง่าย ๆ แค่นั้น แต่เมื่อถึงเวลาจริงความตั้งใจที่วางแผนไว้กลับไม่ง่ายอย่างที่คิด สระว่ายน้ำของโรงเรียนอยู่หลังอาคารกีฬามีต้นไม้ใหญ่เรียงอยู่ด้านหนึ่ง แสงแดดสะท้อนผิวน้ำเป็นประกายระยิบระยับเสียงนักเรียนพูดคุยสลับกับเสียงนกหวีดดังเป็นระยะ และตรงริมสระนั้นเองทัศน์กำลังยืนอธิบายขั้นตอนการฝึกว่ายน้ำอยู่ บอยชะลอฝีเท้าโดยไม่รู้ตัว ทัศน์เป็นผู้ชายที่ดูเหมือนเกิดมาเพื่ออยู่ในสนามกีฬาเขาเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว มีความมั่นใจในทุกท่าทางและมีบุคลิกที่ทำให้คนรอบข้างรู้สึกว่าเขารู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่เสมอ
กางเกงว่ายน้ำสีเข้มสำหรับสอนว่ายน้ำแนบกับเป้าอย่างพอดีเผยให้เห็นรูปร่างแข็งแรงที่เกิดจากการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ บอยรู้ตัวว่าตัวเองกำลังมองนานไป เขาจึงรีบก้มลงดูแฟ้มเอกสารในมือก่อนสูดหายใจเข้าช้า ๆ มาส่งงานนะบอยไม่ได้มาเหม่อ แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้งทัศน์กลับหันมาพอดี “อ้าว! บอย มาพอดีเลย”ทัศน์ยิ้มกว้างแล้วกวักมือเรียก บอยเดินเข้าไปหา พยายามทำสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด “เอาเอกสารมาส่ง” “วางไว้ตรงโต๊ะนั่นเลยขอบใจมาก” ทัศน์รับแฟ้มไปวางก่อนหันกลับไปตรวจดูนักเรียนที่กำลังฝึกอยู่ในสระ เขาอธิบายเรื่องการหายใจการทรงตัว และการรักษาจังหวะการเคลื่อนไหวอย่างใจเย็น บอยยืนอยู่ข้างโต๊ะมองเพื่อนร่วมงานทำหน้าที่ของตัวเองด้วยความรู้สึกชื่นชม เขาชอบทัศน์ในเวลาทำงานแบบนี้ ทำไมช่างหล่อ หุ่นแน่นแบบนี้ กางเกงว่ายน้ำรัดรูปทำให้เห็นแท่งทวนที่อวบยาว ดูแล้วแทบคุมอารมณ์ไม่อยู่ อีกอย่างบอยชอบความจริงจังที่ซ่อนอยู่หลังท่าทางสบายๆ ชอบน้ำเสียงที่หนักแน่นเวลาสอนและชอบรอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นทุกครั้งเมื่อนักเรียนทำสิ่งที่ฝึกได้สำเร็จ ทัศน์ไม่ได้เป็นเพียงผู้ชายรูปร่างดีในสายตาของบอยเขาเป็นผู้ชายที่มีความรับผิดชอบ มีน้ำใจ และใส่ใจคนอื่นมากกว่าที่ตัวเองแสดงออกมานั่นต่างหากที่ทำให้ความรู้สึกของบอยลึกขึ้นเรื่อย ๆ “บอย!” เสียงเรียกดังขึ้นอีกครั้ง “หือ?” “ช่วยถือขวดน้ำให้หน่อยผมจะไปดูเด็กอีกฝั่ง” บอยรับขวดน้ำจากมือทัศน์โดยอัตโนมัติ “ได้สิ” “เดี๋ยวผมกลับมา” ทัศน์เดินออกไปทันทีโดยไม่คิดอะไรเขาไว้ใจบอยมากพอที่จะฝากของไว้ให้ดูแลและคุ้นเคยกับการขอความช่วยเหลือจากเพื่อนคนนี้จนไม่จำเป็นต้องเกรงใจ บอยมองตามอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มกับตัวเอง ความใกล้ชิดแบบนี้เป็นสิ่งที่เขาชอบที่สุดไม่ใช่เพราะมันมีความหมายพิเศษในสายตาของทัศน์แต่เพราะมันทำให้บอยได้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันของคนที่เขารักแม้จะเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยก็ตาม หลังจากนักเรียนฝึกว่ายน้ำเสร็จทัศน์เดินกลับมาที่โต๊ะพร้อมผ้าขนหนูพาดบ่าและขวดน้ำในมือเขาดูเหนื่อยจากการเดินตรวจนักเรียนตลอดคาบ แต่ยังคงยิ้มได้เหมือนเดิม “รอนานไหม” “ไม่นาน” “ขอบใจที่ช่วยเฝ้าของนะ” “เรื่องเล็กน้อย” ทัศน์หัวเราะ“นายชอบพูดแบบนี้ทุกที” เขานั่งลงบนม้านั่งข้างโต๊ะแล้วเปิดขวดน้ำดื่มก่อนหันมาถามบอยว่า “เย็นนี้ว่างไหมไปกินข้าวกัน” บอยพยายามไม่แสดงอาการดีใจมากเกินไป “ว่าง” “ดีเลย ผมหิวมากวันนี้สอนติดกันหลายคาบ” “แล้วนายจะกลับไปอาบน้ำก่อนหรือเปล่า” “แน่นอนสิ ผมไม่อยากไปนั่งกินข้าวทั้งที่ยังเหนียวตัวอยู่แบบนี้” ทัศน์พูดพร้อมหัวเราะแล้วลุกขึ้นเก็บอุปกรณ์ที่เหลือ บอยมองเขาอยู่เงียบๆ สำหรับคนอื่นทัศน์อาจเป็นเพียงครูพลศึกษาที่มีรูปร่างแข็งแรงและบุคลิกเป็นกันเอง แต่สำหรับบอยรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของผู้ชายคนนี้กลับทำให้เขาหลงใหลได้เสมอตั้งแต่เสียงหัวเราะที่ดังขึ้นโดยไม่ต้องฝืนไปจนถึงวิธีที่อีกฝ่ายพูดคุยกับคนอื่นอย่างตรงไปตรงมา เขาไม่ได้ต้องการให้ทัศน์เปลี่ยนไปเป็นคนอื่น ไม่ได้อยากให้ทัศน์รู้สึกว่าต้องระวังตัวเมื่ออยู่ด้วยกัน สิ่งที่บอยต้องการมีเพียงการรักษาความสัมพันธ์นี้ไว้ให้นานที่สุดโดยไม่ทำให้ความรู้สึกของตัวเองกลายเป็นเรื่องที่อีกฝ่ายต้องรับผิดชอบ แต่ยิ่งเขาพยายามคิดอย่างมีเหตุผลมากเท่าไรหัวใจก็ยิ่งหาข้ออ้างให้ตัวเองกลับมาชื่นชมทัศน์ได้เสมอ เย็นวันนั้นทั้งสองไปกินอาหารที่ร้านประจำใกล้โรงเรียนทัศน์เล่าเรื่องกิจกรรมกีฬาในสัปดาห์หน้าส่วนบอยคอยฟังและช่วยออกความเห็นเมื่ออีกฝ่ายถาม “ผมว่าจะเพิ่มกิจกรรมวิ่งผลัดให้นักเรียนนายคิดว่าไง” “ก็ดีนะแต่ต้องดูพื้นที่ด้วย ถ้าจัดพร้อมกิจกรรมอื่นอาจแออัด” “เห็นไหม ผมถึงต้องถามนาย”ทัศน์ยิ้มกว้าง “นายคิดเป็นระบบดีผมชอบตรงนี้แหละ” บอยนิ่งไปครู่หนึ่ง คำชมที่ฟังดูธรรมดากลับทำให้เขาใจเต้นเพราะเขาไม่ค่อยได้ยินทัศน์พูดถึงตัวเขาอย่างจริงจังเช่นนี้ “ก็แค่ช่วยกันคิด”
“เออ แต่ผมทำงานกับนายแล้วสบายใจดี” ทัศน์พูดจบก็หันไปสนใจอาหารตรงหน้าราวกับไม่รู้ว่าคำพูดเมื่อครู่มีความหมายต่อคนฟังมากเพียงใด บอยก้มหน้าลงยิ้ม เขาไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้จะดำเนินต่อไปอีกนานเท่าไรและไม่รู้ว่าทัศน์จะมีวันมองเขาแตกต่างจากเพื่อนคนหนึ่งหรือไม่ แต่ในเย็นวันนั้นเขาตัดสินใจว่าจะไม่รีบหาคำตอบ เขาจะค่อย ๆรู้จักทัศน์ต่อไป จะชื่นชมในสิ่งที่อีกฝ่ายเป็นและจะไม่ปล่อยให้ความหลงใหลบดบังความเคารพที่เขามีต่อคนตรงหน้าเพราะสำหรับบอยแล้วการรักใครสักคนไม่ใช่แค่การอยากอยู่ใกล้แต่ยังหมายถึงการอยากให้คนคนนั้นรู้สึกปลอดภัยและเป็นตัวของตัวเองได้เสมอ และทัศน์ก็ยังไม่รู้เลยว่า วันหนึ่งความจริงที่บอยเก็บซ่อนไว้จะเปลี่ยนวิธีที่เขามองมิตรภาพระหว่างทั้งคู่ไปตลอดกาล หลังจากคาบว่ายน้ำสิ้นสุดลงทัศน์เดินเข้าไปในห้องอาบน้ำของครูเพื่อชำระล้างเหงื่อและคลอรีนที่ติดตัวมาตลอดช่วงบ่ายส่วนบอยซึ่งนำเอกสารมาส่งยังคงยืนรออยู่บริเวณทางเดินด้านนอก “บอย ฝากกระเป๋าผมไว้ตรงนั้นก่อนนะเดี๋ยวออกมา”เสียงทัศน์ดังมาจากด้านในอย่างเป็นกันเอง “อือ ได้” บอยตอบพลางวางกระเป๋าลงบนม้านั่งเขาไม่เคยคิดว่าการรอเพื่อนอาบน้ำจะทำให้ตัวเองประหม่าได้ขนาดนี้จนกระทั่งทัศน์เปิดประตูออกมาในชุดลำลองสำหรับเปลี่ยนหลังเล่นกีฬาผมยังเปียกชื้นเล็กน้อย ใบหน้าสดชื่น และมีรอยยิ้มคุ้นเคยอยู่บนริมฝีปาก “รอนานไหม” “ไม่นาน” บอยตอบเร็วเกินไปก่อนจะรีบหันไปหยิบเอกสารที่วางอยู่บนม้านั่ง ทัศน์ไม่ได้สังเกตความผิดปกตินั้นเลยเขาก้มลงจัดกระเป๋าของตัวเองอย่างสบายใจ แล้วเงยหน้าขึ้นถามว่า “เย็นนี้ไปกินข้าวด้วยกันไหมผมหิวจนจะกินช้างได้ทั้งตัวแล้ว” บอยเผลอหัวเราะ “พูดเกินไปแล้ว” “งั้นไปพิสูจน์กัน” ทัศน์ยิ้มกว้างรอยยิ้มนั้นทำให้ใบหน้าที่ดูเข้มแข็งอ่อนโยนลงอย่างน่าประหลาดบอยเผลอมองอยู่อีกครู่ ก่อนจะรีบหลบตาเมื่ออีกฝ่ายหันมาสบตาพอดี “เป็นอะไรวันนี้นายดูแปลก ๆ นะ” “เปล่า ผมแค่เหนื่อย” “งั้นไปกินข้าวก่อนเดี๋ยวผมเลี้ยงเอง” ทัศน์ตบไหล่เขาเบาๆ แล้วเดินนำออกไป บอยเดินตามหลังพร้อมหัวใจที่ยังเต้นไม่เป็นจังหวะเขารู้ดีว่าความหวั่นไหวทั้งหมดเป็นเรื่องที่เขาต้องจัดการด้วยตัวเองและไม่ว่าทัศน์จะมีเสน่ห์มากเพียงใดสิ่งสำคัญที่สุดก็ยังคงเป็นการเคารพพื้นที่ส่วนตัวของคนที่เขารัก ถึงอย่างนั้นขณะที่มองแผ่นหลังกว้างของทัศน์เดินห่างออกไป บอยก็อดยิ้มกับตัวเองไม่ได้
ผู้ชายคนนี้ไม่เคยรู้ตัวเลยจริงๆ ว่า ทำให้ใครบางคนหวั่นไหวได้มากเพียงใด
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์ 
โพสต์ 