|
ฟอส อายุยี่สิบแปด ปีหน้าคมเข้ม ผิวแทนจากการซ้อมกลางแดดทุกวัน ไหล่กว้าง เอวแคบ ซิกแพคแน่นจนเสื้อยืดเปียกเหงื่อเกาะตามร่องกล้ามทุกครั้งที่ลงสังเวียน เขาเป็นครูมวยของค่ายเล็ก ๆ ชานเมือง คนทั้งค่ายเรียกเขาว่า “ครูฟอส” ด้วยความเกรงใจและชื่นชม
เจ้าของค่ายชื่อเดช อายุสี่สิบต้น ๆ เป็นคนจ่ายเงินเดือน จัดที่พัก และถือสัญญาของฟอสไว้ในมือ เดชมองฟอสมาตั้งนานแล้ว มองตอนเขาถอดเสื้อเช็ดเหงื่อ มองตอนเขานั่งยืดกล้ามเนื้อหลังซ้อม มองซิกแพคที่ขึ้นชัดทุกครั้งที่ฟอสก้มตัวเก็บนวม
คืนนั้นเดชบอกว่าจะคุยเรื่องต่อสัญญาและขึ้นค่าสอน
“มากินข้าวที่บ้านพักค่ายก่อน เดี๋ยวคุยกันยาว”
ฟอสไม่ได้ระแวง เขาอาบน้ำ เปลี่ยนเป็นกางเกงวอร์มกับเสื้อกล้ามสีขาว กล้ามอกดันผ้าให้ตึง หัวนมชัดจนเห็นเป็นจุดผ่านเสื้อ เดชจ้องจนฟอสรู้สึกเขินแต่ไม่ได้พูดอะไร
บนโต๊ะมีต้มยำ ข้าว และแก้วเครื่องดื่มบำรุงกำลังสีเข้ม
“ดื่มสิ บำรุงกำลัง ซ้อมหนักมาทั้งอาทิตย์” เดชยิ้ม
ฟอสดื่มไปครึ่งแก้ว รสชาติขมผิดปกติ แต่เขาคิดว่าเป็นสมุนไพร เดชยื่นยาเม็ดสีฟ้าให้อีกเม็ด
“วิตามินเพิ่มสมรรถภาพ นายซ้อมหนักเกิน คนอย่างนายต้องบำรุง”
ฟอสกลืนตาม เพราะเดชคือเจ้านาย
ไม่ถึงสิบห้านาที โลกเริ่มหมุน แขนขาหนัก แต่ตรงหว่างขากลับร้อนขึ้นมาเอง กางเกงวอร์มตึงขึ้นเรื่อย ๆ จนฟอสต้องเอามือกดลง ใบหน้าเขาร้อน หายใจหอบ ซิกแพคขยับขึ้นลงตามลมหายใจ
“ไอ้เหี้ย… นายให้อะไรกู…”
เดชเดินมา站ด้านหลัง มือวางบนบ่าของฟอส แล้วเลื่อนลงมาลูบแผ่นอกผ่านเสื้อกล้าม นิ้วหัวแม่มือกดที่หัวนมจนฟอสสะดุ้ง
“ยาสลบอ่อน ๆ กับไวอะกร้า นายจะรู้ตัว แข็งทั้งคืน แต่ไม่มีแรงสู้”
ฟอสพยายามลุก เข่าทรุด เดชจับเขาพาดบ่า ลากขึ้นห้องชั้นบนของบ้านพักค่าย โยนลงบนเตียง เสื้อกล้ามถูกฉีกออก ซิกแพคแน่นถูกแสงไฟส่องเต็ม ๆ หัวนมสีเข้ม บานและแข็งเพราะยา เดชก้มลงดูดจนฟอสร้องออกมาทั้งที่ไม่อยากส่งเสียง
กางเกงวอร์มกับกางเกงในถูกดึงลง ควยของฟอสแข็งตั้งชันเพราะไวอะกร้า เส้นเลือดโป่งตามลำ หัวควยแดงชุ่มน้ำหล่อ เดชจับมันไว้ในกำมือแล้วหัวเราะ
“ครูมวยหล่อเข้ม ซิกแพคขนาดนี้ แข็งขนาดนี้ แล้วยังจะมาดื้ออีก”
ฟอสพยายามถีบ แต่แรงไม่พอ เดชจับข้อเท้าแยกขาออก กดเข่าลงกับที่นอน แล้วเอาปากสวมควยของฟอสลงไปสุดลำคอ ดูดแรง ลิ้นวนรอบหัว มือนวดไข่จนฟอสสะท้านทั้งที่อยู่ในสภาพถูกบังคับ น้ำลายยืดเป็นสายตอนเดชเงยหน้าขึ้น
“อย่า… เดช… หยุด…”
เดชไม่หยุด เขาพลิกฟอสคว่ำ ซิกแพคถูกกดลงกับที่นอน มือหนึ่งจับท้ายทอยกดลง มือหนึ่งเบิกก้นออก น้ำลายถูกถุยลงรอยพับ นิ้วสองนิ้วดันเข้าไปโดยไม่รอให้พร้อม ฟอสร้องเสียงแหบ รูตูดถูกแย่งขยายทั้งที่ยังไม่ทันคลาย
เดชถอดกางเกง ควยของเขาแข็งและหนา ทาแค่เกลือกน้ำลายแล้วจ่อที่รู
“นายเป็นของค่าย นายเป็นของกู”
แล้วกระแทกเข้าไปทั้งลำในทีเดียว
ฟอสกรีดร้อง หลังแอ่น ซิกแพคเกร็งเป็นแผ่นหิน หัวนมเสียดสีกับผ้าปูจนเจ็บ เดชไม่ให้เวลาชิน กระแทกเร็ว ลึก ทุกดอกดันจนไข่กระทบกับก้นของฟอสดังแปะ ๆ มือซ้ายล้วงไปจับควยที่ยังแข็งเพราะยา นวดไปด้วยขณะที่แทงตูดไปด้วย
“แข็งทั้งที่ยืนไม่ไหว สมกับกินยาที่กูป้อน”
ฟอสถูกกระแทกจนเตียงเคลื่อน น้ำตาไหลแต่ปากก็ยังหลุดครางเพราะร่างกายถูกบังคับให้ตอบสนอง เดชก้มลงกัดบ่า ดูดคอ แล้วดึงหัวนมซ้ายจนแดงช้ำ เปลี่ยนท่าให้ฟอสนอนหงาย ยกขาพาดบ่า ซิกแพคโชว์เต็มตาขณะที่ควยเดชยัดกลับเข้าไปในรูที่เริ่มแดงและเบ่ง
เดชแทงจนน้ำแตกในรูตูดของฟอส ร้อน เยิ้ม ไหลลงตามขาใน แต่ยังไม่เลิก ไวอะกร้าทำให้ฟอสยังแข็ง เดชขย่มต่อรอบสอง มิดลำ ช้าบ้าง เร็วบ้าง กดหัวนม ตบหน้าท้องที่เป็นซิกแพค บังคับให้ฟอสมองตอนควยของตัวเองถูกชักจนน้ำอสุจิพุ่งเปื้อนหน้าท้องตัวเอง
“ครูมวยแตกทั้งน้ำตาทั้งน้ำควย สวยดี”
รอบสามเดชจับฟอสขึ้นคร่อม บังคับให้ตัวเขาเป็นคนขย่ม ทั้งที่ขาอ่อน มือเกาะไหล่เดชไว้ไม่ให้ล้ม รูตูดถูกยัดจนน้ำเก่าถูกปั่นให้เกิดฟองขาวเลอะโคน เดชดูดหัวนมขวาแรง ๆ ขณะสะโพกกระแทกขึ้นจากด้านล่าง
ฟอสหมดแรงร้อง เหลือแต่เสียงหายใจขาด ๆ ร่างกายถูกใช้ไปจนต้นขาสั่น รูบวม ท้องเปื้อนน้ำตัวเองปนน้ำของเดช ควยยังชันเพราะยายังไม่หมดฤทธิ์ เดชจับมันไว้แล้วกระซิบข้างหู
“ไม่มีลิมิตคืนนี้ นายจะถูกเย็ดจนกูพอใจ”
จนใกล้รุ่ง เดชจึงหยุด ฟอสนอนแผ่บนที่นอน เสื้อขาด กางเกงพันอยู่ที่ข้อเท้าเดียว ซิกแพคเปื้อนน้ำอสุจิ หัวนมช้ำ ขาในมีรอยนิ้วมือ รูตูดเจ็บและยังมีน้ำไหลออกมาเป็นสายเมื่อเขาขยับ
เดชเก็บเม็ดยาที่เหลือใส่ลิ้นชัก แล้วพูดเรียบ ๆ เหมือนคุยเรื่องสัญญา
“ถ้ามึงพูด ค่ายนี้ปิด มึงไม่มีงาน ไม่มีที่อยู่ กูมีคลิปจากกล้องในห้องนี้ด้วย”
ฟอสมองเพดาน น้ำตายังไม่แห้ง ร่างกายยังแข็งโดยที่จิตใจไม่ยินยอมแม้แต่น้อย ความเงียบของค่ายยามเช้าดังกว่าเสียงระฆังซ้อมเสียอีก
เขารู้ว่าคืนนี้ไม่ใช่การซ้อม และเดชไม่ใช่โค้ช
แต่ยาในเลือดยังไม่หมด และสัญญาที่เขาเคยเซ็น กลายเป็นโซ่ที่ล่ามเขาไว้กับค่ายแห่งนี้มากกว่าเดิม
|