ลงทะเบียน2013-9-8
ล่าสุด2026-11-16
นิสิตสัมพันธ์
- กระทู้
- 53
- ตอบกลับ
- 874
- พลังน้ำใจ
- 15664
- Zenny
- 92596
- ออนไลน์
- 2437 ชั่วโมง
|
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย zebu เมื่อ 2026-10-19 14:46 , c# L3 N ^6 Y2 n, j' H
5 f5 a* E% G j" n, N' m
“จัดการแล้ว อย่าตอบร้านนั้น”
# d$ F0 l. Z" }: r( q, Eอ๊อดอ่าน ไม่ตอบ วางมือถือคว่ำ
% b8 e' g# W& O/ k, O& Pหลับตา หายใจช้า วันอาทิตย์จบที่ประตูหลังปิด และน้ำในโอ่งที่พร่อง
# b6 e5 [. ?; @% \# H+ C+ U, |......................................) P+ [! }% C& t v3 s% o
เช้าวันจันทร์ อ๊อดตื่นก่อนนาฬิกาปลุก# ~1 ?2 k- i. Z
ห้องยังมืด ด้านข้างของเตียงยังว่าง
+ C: T4 K9 X% }' R( oอ๊อดลุกช้าๆ เดินลงครัว เปิดตู้เย็นดื่มน้ำ' { R7 b6 l+ Q7 F8 W( Q Q0 q1 N
น้ำเย็นไหลลงคอ หัวเบาลงนิดหนึ่ง แต่ปากยังแห้ง' l& ]! ^1 r3 `3 s0 \5 E
ไม่ได้เปิดแชท วางโทรศัพท์คว่ำไว้3 `/ U( i6 k8 ?3 t8 f4 a
แล้วเดินออกไปหลังบ้าน
- V1 r8 x/ D& g8 z0 ]; S; nรองเท้าแตะบนพื้นคอนกรีตเย็น
" d5 Q0 b' s! A7 x% uโอ่งมังกรยังอยู่ประจำที่เดิม แต่น้ำในโอ่งพร่องลง
' d; @! \' l) H4 _6 Bแสงเช้าแรกส่องมาที่ผิวเคลือบโอ่ง8 U8 i g9 t P9 N* o
อ๊อดเห็นคราบน้ำเงี่ยนของภาณุแห้งเป็นรอยขาวจาง
) L4 b) _6 e0 c0 I8 d1 Y* G/ lติดตามลายมังกรด้านล่าง บางจุดเป็นเส้นยาว
& Q- L8 U) `; F1 W8 |บางจุดเป็นจุดที่แห้งติดร่อง อ๊อดยืนนิ่ง
* _' Y4 }; G# l* s7 P: Fมือที่ข้างลำตัวไม่ขยับ มองรอยนั้นไม่ได้เข้าไปใกล้
) g' u7 r, F8 j- C* j3 vไม่ได้เอื้อมล้าง แค่ยืนดู" v+ p( F! t Z K$ U
สายลมเช้าพัดผ่านคอ หายใจช้าๆ
4 W. O0 ~3 x7 C% a0 Pในหัวไม่ได้คิดยาว มีแต่ภาพเมื่อคืน
E0 ^* D- p' |" lภาณุพิงโอ่ง น้ำที่พุ่งออกมาติดลายมังกร
$ D6 A L5 N+ _6 B" A8 E2 i y5 x; F3 y: ]0 Nแล้วทั้งคู่ล้างตัวตรงนี้ และปล่อยให้ภาณุขึ้นรถกลับ
! k: L# Y) j" R0 ?; \" |ตัวเองเดินเข้าบ้าน ทิ้งไว้แบบนั้น6 @8 m1 f8 {' u" O4 D6 m/ P
ตอนนี้รอยน้ำเงี่ยนมันแห้งแล้ว ติดแน่น6 g6 C' C: N4 m: ^8 U. w! Q( P
อ๊อดคิดจะหยิบสายยาง แต่แสงเริ่มขึ้นชัด: k' l! L5 o, v% k q
เวลาไม่พอ ภรรยายังต่างจังหวัด บียังไม่กลับ
0 S* X6 O6 B% e$ x0 ^& aวันนี้ยังไม่มีใครมาเห็น ยังมีเวลา
1 R1 P( Q: [, ^/ N/ xอ๊อดเดินกลับเข้าบ้าน
( ^. y, \( E5 }: N9 O& kอาบน้ำ น้ำอุ่นไหลผ่านตัว+ |! g- ?' c& J2 M t# Z6 i# R/ m
แต่ภาพคราบบนโอ่งยังอยู่- }% @3 L4 Y- l8 H- s \
ใส่เครื่องแบบ ส่องกระจก ตาไม่บวมเท่าวันอาทิตย์
1 L/ v% m0 w/ \4 P( ?" x' ^: a9 jแต่สีหน้าเรียบ อ๊อดรู้ว่าตัวเองเลือกไม่ล้าง ไม่ใช่เพราะลืม
# }+ b3 Y6 v: lแต่เพราะยังไม่พร้อมจะเอามือไปแตะของเมื่อคืนต่อหน้าตัวเอง
( b5 z& v% F4 Lอ๊อดขับรถออกไปทำงาน โดยไม่ชะลอที่จุดใด
& v! I, K! I- L6 X1 {% Kถึงที่ทำงาน ทักทายตามปกติ
( N! o, s( ^: t( U2 k5 B% g/ ?8 g) j7 }, ^4 u* [
ระหว่างนั่งทำงาน มือหยุดเป็นช่วง
' O8 ~& t) Y* b& k* r: j$ Z3 Uคิดถึงรอยขาวบนลายมังกร คิดถึงคนที่ทิ้งมันไว้ แล้วจากไป* a! s+ \6 I; S, y G
อ๊อดไม่ได้หยิบโทรศัพท์ แค่ให้ความคิดนั้นผ่านหัว แล้วทำงานต่อ
a) r1 A5 E% ]) |+ @อ๊อดรู้ว่าเย็นนี้จะกลับไปล้าง ก่อนที่ใครจะได้เห็น
( l' ` T( W( b* ^) qอ๊อดเลิกงานตามเวลา ขับรถกลับบ้าน& R1 ?) C$ P& Q- a6 S
โดยคิดว่าจะถึงบ้านแล้วยังมีพอมีแสงที่จะล้างคราบที่โอ่งก่อนมืด
3 x% f( n; u1 R' s5 _" y5 Cอ๊อดจอดรถ ดับเครื่อง นั่งอยู่ครู่หนึ่ง มือยังเกาะพวงมาลัย' j2 E- c/ a$ N
เปิดประตูแล้วค่อยลงจากรถ ได้ยินเสียงน้ำในครัว* Q0 t( Q$ |; x5 {4 W
ประตูหน้าเปิด ภรรยายืนอยู่ที่อ่าง- ^. o* n5 M: |7 O
ถุงผ้ายังวางบนเก้าอี้ สาวภรรยาหันมาเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า5 n* Y/ D) V; ?! \- s5 r4 D E0 I2 {
ยิ้ม% P4 A+ ]; m! r
“พี่อ๊อดถึงแล้ว”4 g# K8 z5 x$ }' o
“งานเลื่อน เลยกลับได้วันนี้ค่ะ”
3 A" R3 o7 Z) v# Cอ๊อดหยุดที่ประตูครัว หายใจค้างครู่หนึ่ง
" V ]! n. O9 ^) Y2 F/ ]! }2 ?7 v- Aอ๊อดไม่ได้คาดว่าจะเห็นสาวภรรยา4 C' T6 d5 Z- ~1 p
“กลับมาได้ไง”0 n) p5 k. U- E) d; H) B
“งานเลื่อน” สาวภรรยาเช็ดมือกับผ้าช้าๆ7 z& r& o6 L& p5 ?7 F/ C
“บียังไม่กลับใช่ไหมค่ะ”
. d6 e. e* M8 B' [5 \* K“ยัง”
G- R Z h# ~4 J0 b6 e. [สาวเดินออกไปหลังบ้าน อ๊อดเดินตามช้าๆ เท้าหนัก
$ |. o% V# q& t& rแสงยามเย็นส่องพื้นคอนกรีต แล้วหยุดข้างโอ่งมังกร
9 K) \5 s2 j( ]; K) K' b3 _มองลายที่มีคราบขาวแห้งติดตามร่องมังกรด้านล่าง5 Q* ~# }+ [/ V& {8 \! B8 D0 \7 ]
เป็นเส้นยาวและจุดที่แห้งสนิท ชัดในแสงนี้6 ?$ J3 A8 H2 Q' I j
สาวไม่พูดทันที สายตาเลื่อนไปที่ราวตากผ้า' f' A. A; D- a+ A# k
ผ้าเช็ดตัวสองผืนแขวนข้างกัน
* l" \; I* _. l! E) s- o7 M“นี่อะไรค่ะพี่อ๊อด” เสียงไม่ดัง
5 x8 u4 P8 k# a& Z( l* Vนิ้วไม่ได้แตะอะไร แต่ชี้ด้วยสายตา
7 v, A: W5 s0 y' `" b8 H, N8 Mอ๊อดยืนห่างออกมา มือข้างลำตัวกำแน่นแล้วค่อยคลาย
5 [6 S% F% z, m6 o8 U! g4 Dคอแห้ง หัวใจเต้นช้าแต่ไม่เป็นจังหวะ e* k B5 A+ s( V! K" n* p4 \% s
“เมื่อคืนน้ำไม่ไหล พี่ออกมาอาบตรงนี้ ลมมันเย็นพี่เลยตื่น”/ u. f# X' u+ I+ {8 z9 Z
อ๊อดเงียบสักพัก กลืนน้ำลาย% m+ [+ p# J8 \- \4 t
“ไม่ได้ล้าง”8 T' q1 T8 G8 G( m4 e/ v
สาวมองผ้าสองผืนอีกครั้ง
8 k D- G1 n* f, Aแล้วมองกลับมาที่คราบ* M2 I1 v( \* `! d% t% L
“ผ้าสองผืน”8 p7 z3 b/ F5 I# p- M. x7 z
“อาบคนเดียว?”
; y" O6 B2 J! U( M2 v+ U" Zอ๊อดมองพื้น แล้วมองเธอ2 O: z4 i& U" e7 B0 @
“คนเดียว”
6 ?: N8 m+ f- n6 ?* x& j0 D% y, v+ U“ผืนนึงนุ่งอาบ”# v3 X+ f( m$ ^
“อีกผืนเช็ดตัว”
; w- a. t& K2 w' R, P3 S4 v. mคำพูดออกมาเรียบ แต่ในอกมันแน่น
6 A5 t" v- b+ T6 f' ~: {อ๊อดรู้ว่ารอยบนโอ่งไม่ใช่แค่คราบน้ำ
5 B( _ s5 z* l Gและผ้าสองผืนไม่ใช่แค่ของเขา แต่เขาพูดเท่านี้& l6 d2 n8 |4 s
สาวไม่ได้ถามต่อ ไม่ได้เข้าไปใกล้กว่านั้น แค่ยืนดู3 X, x5 |6 c" ]- q3 G
ลมเย็นพัดผ่านระหว่างทั้งคู่
6 p8 W: I% O* p% s# H& _8 s6 ]5 o- b“ครั้งหน้าล้างด้วย”3 \$ @- U# c0 H
“อย่าให้เหลือแบบนี้”
9 T) u) z& O: ?" l" Mสาวเดินกลับเข้าบ้าน อ๊อดยังยืนอยู่ที่โอ่ง
. ?* K" q; E8 U8 B1 o+ j \! Xคราบยังติดที่ลายมังกร ผ้าสองผืนยังแขวน5 U1 C% Q7 j! p" t
อ๊อดได้ยินเสียงตู้เย็นเปิดในครัว มือที่ข้างลำตัวเย็น
' H4 }, U2 ~8 p# f( ^/ p' mบ้านมีคนแล้ว คำที่พูดไปยังไม่พอ
3 ~6 b6 R' X5 E* k sและอ๊อดยังไม่ได้ล้างของที่ทิ้งไว้2 v3 Y% l4 A8 S4 x# Z
& \) y8 ?. j3 S8 T6 A4 w+ g. J
แสงไฟหลังบ้านดวงเดียวเริ่มสว่าง r) K& z$ l+ |9 p: v& f7 w
อ๊อดหยิบสายยาง เปิดน้ำ( u2 P' k! Z' G9 _' e: }
น้ำเย็นพุ่งกระทบลายมังกร คราบขาวเริ่มละลาย แต่ยังติด
r8 ^7 z# s- n$ U! uอ๊อดยกมือขึ้น นิ้วแตะลงบนรอยที่แห้ง ผิวเคลือบเย็นใต้ปลายนิ้ว
$ D6 F8 d& X3 u1 U! jคราบแข็งเล็กน้อย อ๊อดขัดช้าๆ น้ำไหลผ่านมือ
& i2 b4 [$ J6 |( X3 V+ W& _รอยขาวจาง ติดนิ้ว อ๊อดหยุด มองมือ* s( r1 Z4 N1 X9 u) s4 }5 ?
น้ำเงี่ยนของภาณุที่เคยแห้ง8 \; i! z/ R2 g2 Y: j1 }" d7 l9 ^9 ?
ตอนนี้กลับมาเปียกบนผิวเขาอีกครั้ง* r: N" o; j4 J) Q! Q9 {* t" `
กลิ่นจางยังมี อกแน่นขึ้น หายใจช้า
; v( F# ]/ j- I2 [ภาพเมื่อคืนชัด ภาณุพิงขอบโอ่ง หลังแอ่น% V$ p7 Q9 X$ s( x$ e5 K$ z( T
น้ำที่พุ่งออกมาติดลาย เสียงครางที่ร้องเสียวจนต้องปิดปากกลัวใครได้ยิน
4 Y* [# u9 ]# E' v/ t! \แล้วก็ปล่อยให้ภาณุขึ้นรถกลับไป ทิ้งไว้แบบนั้น i8 C; |" x: W- z6 S p
ตอนนี้อ๊อดกำลังล้างมันด้วยมือตัวเอง
- c$ m$ g& D3 h) _, T/ V9 O) q# xต่อหน้าบ้านที่มีคนอยู่แล้ว
' p @2 e" _; X' ~นิ้วเขายังกดอยู่ที่ร่อง หัวใจเต้นแรง ไม่ใช่ความเสียว
( `$ B+ U7 I2 S* R! xเป็นความที่รู้ว่าตัวเองกำลังแตะของที่ไม่ควรมี และกำลังลบมันทิ้ง- [$ z8 P5 ~! x
รู้สึกผิด รู้สึกอาย และรู้สึกว่าคำที่พูดไปตอนเย็นยังบางเกินไป
$ w) c2 Z' ~' D* V9 k8 ?, fอ๊อดขัดต่อจนรอยจาง เติมน้ำจนเต็มโอ่ง เก็บสายยาง
0 N6 s& y3 x) J; Kเช็ดมือ แต่ความรู้สึกที่ปลายนิ้วยังไม่หาย
- O. p, I# i- B! \& b1 \, v) L
8 \; R- S6 q' \6 bอ๊อดเดินเข้าบ้าน เสียงกระทะดัง
6 Y! ?3 k6 Z) {3 Zสาวกำลังทำกับข้าว บ้านมีเสียง มีคน
! i' g- n. |" ^: W8 qอ๊อดล้างมือที่อ่างนาน น้ำอุ่นไหล
5 K( i! E- H. ~พยายามให้ความรู้สึกนั้นจาง แล้วนั่งที่โต๊ะ
% V u# N3 S7 Z+ Xกินข้าว กลืนช้าๆ ในหัวยังมีภาพมือตัวเองบนโอ่ง" u. X$ N5 ]+ i" ]
อ๊อดมองสาวไม่ได้มองนาน2 a* U! d) k8 @6 e* u0 X+ q
นั่งข้าวกิน ถามเรื่องงาน ตอบสั้นๆ5 c; B8 e+ p" S: h; y
ไม่มีอะไรอื่น หลังอาหารทั้งคู่ล้างจาน ยืนข้างกัน7 K7 f6 r; e+ w b$ ^% p" d. _
มีเพียงเสียงน้ำไหล อ๊อดไม่ได้พูด สาวก็ไม่ถาม0 w, e: |# @9 |/ M
บ้านมีแสงไฟ มีเสียงคนเดิน
* H# O9 U( X: N4 B2 F. v- Dไม่ใช่ความเงียบที่อ๊อดอยู่คนเดียว
[- g2 r$ b( s1 `7 m- Tแต่อ๊อดรู้ว่าสิ่งที่ล้างไปแล้ว ยังติดอยู่ในหัว
o6 G9 E9 m& y, F* q1 \/ l2 I( aและระหว่างเขากับสาว ยังมีคำที่ไม่ได้พูดค้างอยู่* H& x7 _& g! U7 M2 D. b& G
โดยที่ไม่มีใครหยิบมันขึ้นมา% N! ]' Y' F1 J; d$ \
' O1 V: n- h) _/ S- j; N4 _( @
ทั้งคู่นั่งที่โซฟา โทรทัศน์เปิดเบาๆ . l* ?, T+ I' d( v7 f
ภรรยานั่งอีกฝั่ง ไม่ชิด ไม่ห่าง อ๊อดเอนหลัง มือวางบนเข่า8 i" a* A2 Z# G: ^! O* t
นิ้วที่เพิ่งแตะคราบเมื่อกี้ยังรู้สึกเหมือนมีอะไรค้าง8 O& k9 e: F+ o- r% J3 Y: ^
แม้จะล้างแล้ว สาวไม่ได้เปิดเรื่องโอ่ง
W/ z; ?+ p( r: F v: aแค่พูดเรื่องงานที่เลื่อน
2 }& y7 v& `2 \: f1 i2 h4 j" V' ]เรื่องที่จะกลับไปต่างจังหวัดอีกไม่กี่วัน, b* m3 S* {6 ^! J! E
อ๊อดฟัง พยักหน้า ตอบเป็นช่วงๆ
4 I3 s5 x0 W z& s4 |) \7 Oในหัวยังมีภาพรอยขาวบนลายมังกร
$ G5 w$ r- _9 iและคำที่พูดไป
: i2 m+ ]1 F* o- j4 r1 _8 x f“คนเดียว”! N0 c L% C) `1 A$ Z: A- O, f
“ผืนนึงนุ่ง ผืนนึงเช็ด”; R) o4 x! x9 G+ d/ @2 t8 }
อ๊อดหันไปมองสาวที่กำลังดูจอโทรทัศน์7 [4 z% S+ C* \1 E% X6 Y' ~) u5 H
สีหน้าเรียบ ไม่ได้โกรธ ไม่ได้ยิ้ม แต่เงียบแบบผิดปกติ9 G% r F+ w9 o/ y
อ๊อดไม่รู้ว่าเธอเชื่อหรือไม่ แค่รู้ว่าเธอเลือกไม่ถามต่อคืนนี้, [( d$ O/ e; n7 h7 R2 E
โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าสั่นครั้งหนึ่ง
$ i) h7 v! R, J' jอ๊อดไม่หยิบ ปล่อยให้มันดับ ภรรยาไม่ได้หันมา6 U; w& {1 z3 P1 J4 M
บ้านมีเสียงโทรทัศน์ มีเสียงหายใจของอีกคน ไม่ใช่ความเงียบ
0 ?, F4 v/ t, _+ B0 eแต่อ๊อดรู้สึกว่าความเงียบยังอยู่ระหว่างคำที่เขาพูดกับสิ่งที่เธอเห็น% x v. e% R2 s
8 ?8 b& K. G; r$ A5 I P8 r9 [6 T
ก่อนนอน สาวขึ้นไปก่อน อ๊อดนั่งต่ออีกครู่
8 y4 k2 |, P7 D" p* a7 c7 [$ bเดินออกไปหลังบ้านอีกครั้ง โอ่งน้ำเต็ม 6 i5 g' D! i4 j8 A
ลายมังกรสะอาด ไม่มีคราบ ยืนมอง สายลมเย็นพัดผ่าน
K( b, r- @/ n e1 Oแล้วเดินกลับเข้าไปปิดประตูหลังบ้าน ขึ้นไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า
+ P2 `; F+ _& {% m/ Zสาวนอนหันหลัง อ๊อดเข้าไปนอนด้านข้าง
1 o4 `# m }/ ]& t- Dไม่ได้ชิด ไม่ได้พูด หลับตา9 i9 F3 c; n/ t. e; F$ X
รู้ว่าคืนนี้บ้านไม่เงียบ แต่ยังมีบางคำที่ยังค้างคา
3 K- Y" K; d1 a p7 ]8 }และเขายังไม่ได้บอกความจริง
% W2 c7 M8 Y% H, D) Z; t- p: \, w# S: v( V2 h
ทั้งคู่นอนในห้องเดียวกัน
8 Q! j0 `) B* e5 }5 _สาวหันหลังหายใจเรียบ อ๊อดนอนหงาย ยังนอนไม่หลับ& b7 K# G8 m0 v2 z/ l: c% g
ไฟจากนอกหน้าต่างส่องเข้ามา ในหัวยังมีภาพตอนเย็น+ D( [/ D3 [3 d5 B; R, J& P, l$ K9 o
สาวยืนข้างโอ่ง มองคราบ มองผ้าสองผืน แล้วไม่ถามต่อ
. Y7 [$ F. {1 }9 W( Iคำว่า “ครั้งหน้าล้าง” ยังดัง7 D, P0 @0 }- |
อ๊อดไม่รู้ว่าเธอเชื่อหรือไม่
/ e1 f; a$ n5 E5 _1 rแค่รู้ว่าเธอเห็นรายละเอียดที่เขาอธิบายไม่ครบ/ L/ C2 {+ z$ [0 }( E) a' x
และเธอเลือกเก็บไว้ มือของอ๊อดวางบนผ้าปู* x% x Q' @" A" F
นิ้วที่เคยแตะคราบเมื่อกี้ยังรู้สึกเหมือนมีอะไรค้าง
7 x( _* g9 H; ^9 K; qแม้จะล้างแล้ว คิดถึงภาณุ คิดถึงคำที่ตัวเองพูด
; O0 q, i/ X3 K% t% S* e“คนเดียว” คำนั้นบาง ตัวเองก็รู้7 G! D- E% J+ R8 M( [
แต่ยังยึดมัน เพราะถ้าพูดมากกว่านี้
2 H5 G- S, K# qบ้านนี้จะไม่เหมือนเดิม สาวภรรยาขยับตัว
|- f( l8 o: ~9 B5 jไม่ได้หันมา อ๊อดหลับตา พยายามหายใจให้ช้า
: A D/ H- o1 z1 ?7 s3 G0 v8 b+ N. P! E* gขอแค่คืนนี้บ้านมีคน มีเสียงหายใจอีกคน
, ]% t, t2 t9 ?9 M* {1 F# U" r$ e- zไม่ใช่ความเงียบที่เขาอยู่คนเดียว) _2 g' x6 y" `2 \9 j/ m; s
แต่ความที่ไม่ได้พูด ยังนอนอยู่ระหว่างทั้งคู่, q( i7 ^) O. C/ K' Y! U
อ๊อดไม่รู้ว่าเธอจะถามอีกเมื่อไหร่ หรือจะไม่ถามอีก
1 s2 l$ i- `2 M$ hแค่รู้ว่าคืนนี้เธอเลือกไม่ขุด และเขายังถือคำโกหกไว้
0 ^8 h+ l- g; H$ y F" D" ~& I0 K0 W
เช้าวันอังคาร เสียงนาฬิกาปลุกดัง อ๊อดตื่นลุกขึ้นอาบน้ำ5 X8 f5 A- X# `( g% n3 ~# A) Y
สาวค่อยๆ ลุกเก็บที่นอน ลงไปครัว7 y, k6 T0 ? ^& i; P
ทำอาหารเช้า ทั้งคู่กิน X4 v0 v( |( `) c
ไม่ได้พูดเรื่องโอ่ง ไม่ได้พูดเรื่องผ้า
$ o3 v, g! j9 sแค่เรื่องธรรมดา อ๊อดออกจากบ้าน ขับรถไปทำงาน
0 A8 a: |- B9 _+ i6 Aถึงที่ทำงาน จอดรถตามปกติ เดินเข้าอาคาร( s1 l* u- q) S; k7 a/ ]) @
ระหว่างทางอ๊อดรู้สึกว่ามีสายตามอง ไม่ชัด แค่รู้สึก
/ m ^: V; d, g3 qหันไป รถคันหนึ่งจอดอยู่ไกล ไม่ใช่รถที่เคยเห็น กระจกมืด0 C" ~. X/ }( A7 V! l# \
อ๊อดไม่ได้เดินเข้าไปใกล้ แค่จำสีรถ แล้วเดินเข้าไปที่ทำงาน& g9 C: E0 ? g H/ l
ระหว่างนั่ง โทรศัพท์ดัง เบอร์ไม่รู้จัก อ๊อดไม่รับ% ~: L0 [7 E1 D$ W$ i, I1 ~( B
ข้อความตามมา ไม่มีข้อความ มีแค่รูปปากซอยบ้านเมื่อเช้า4 C; q$ { |9 R+ C# `
อ๊อดดู แล้วเก็บ ไม่ได้ตอบ ไม่ได้ลบ! ^" V5 s4 W: V, \+ z* L
มือเย็น และเลือกที่จะทำงานต่อ- I% Z/ p0 r0 E
แต่สายตาเลื่อนไปที่หน้าต่างเป็นบางจังหวะ# e# a3 \2 p/ o' s0 J1 L
รถคันนั้นยังจอดอยู่ ไม่เข้ามาใกล้ แค่ให้อยู่ในระยะที่เห็น
+ {# `2 J, b7 i' m: Oอ๊อดคิดถึงคราบที่ล้างไปแล้ว
z, I* z8 e% O% f# }: @คิดถึงคำที่พูดกับภรรยา
7 `1 K+ |6 Z6 m( t: G9 Vคิดถึงภาณุที่ยังไม่ได้ทัก
& Y) A$ ]1 E7 J P+ r, N! u Lและรู้ว่าวันนี้ มีคนอื่นเริ่มมองเขาจากข้างนอก
7 z, z. c( z- S, q& |2 I% a9 `" n+ L% B2 k0 N3 j2 T4 r
เช้าพุธ สาวภรรยาเก็บกระเป๋าบอกว่าจะต้องไปต่างจังหวัด
2 ]/ y# f: n/ q8 Q( S8 V% T) Oกลับศุกร์หรือเสาร์ อ๊อดส่งขึ้นรถที่เรียกไปสนามบิน# J* Y" m) T4 b( }/ T
บ้านเงียบอีกครั้ง อ๊อดขับรถไปทำงาน ถึงลานจอด9 B, J+ g3 I/ _2 b6 J
รถคันเดิมจอดอยู่แล้ว ใกล้กว่าเมื่อวาน
7 p: e7 I1 i( _+ W- Hอ๊อดเดินผ่าน ไม่หันหน้า แต่รู้สึกได้ D# X. Z- C* l3 }# Z3 M
อ๊อดเดินเข้าไปนั่งโต๊ะทำงาน มือเย็น, m4 u) O& j* I4 u8 E& }7 A7 e
ช่วงสาย เบอร์เดิมส่งรูป
7 B* X) K/ m$ D: }; v' zรถของอ๊อดที่จอด ถ่ายจากด้านข้าง/ ~( S- D9 G3 O' a- ]1 b4 [# l5 A
อ๊อดดูนาน แล้วเก็บ ลุกไปที่หน้าต่าง รถยังอยู่9 \+ M& @& l, ^' D
อกแน่น และเดินกลับไปนั่งทำงานต่อ
) c0 O7 ]* i! F3 x! J$ w( Xแต่ความเงียบในบ้านเมื่อเช้ากลับมาอยู่ในหัว
+ b! _' u! Y/ L: `) a6 d7 cช่วงเย็นหลังเลิกงาน รถคันนั้นออกตาม ไม่ชิด
3 L: ^' I4 z8 m! gแค่ให้เห็นในกระจก ตามมาสองแยก แล้วเลี้ยวหาย# w( M* L5 m! N# T! ?
อ๊อดขับกลับถึงบ้าน บ้านมืด เปิดไฟ( ]9 [# \1 U) n; g# o% {
นั่งที่โซฟา ไม่ได้โทรหาใคร แค่นั่งพัก: n: C7 @' v3 W# ]3 H
รู้ว่าวันนี้ถูกมองใกล้ขึ้น และบ้านไม่มีคนให้พูดด้วย* z6 J$ \5 z, U8 \0 m
# d$ k8 P& H) _
เช้าพฤหัส อ๊อดขับรถไปทำงาน( k3 K0 q# w( Z. }
ไม่เห็นรถคันเดิมที่จอดมอง อ๊อดรู้สึกโล่งใจนิดหนึ่ง+ f1 y& w. A5 S3 y% p6 K5 ]. g
แต่เบอร์เดิมโทรมา รับอ๊อด ไม่มีเสียง ได้ยินแค่เสียงลม* r2 W2 y/ c3 K. P+ U. c' ~
แล้วตัดสาย ไม่นานโทรศัพท์สั่น ข้อความตาม
8 X5 J1 g$ A: D9 V1 O“ศุกร์เย็น”: q% |% ^) c1 e" C. Q1 ^- C8 ~
“ลานจอด”
8 j: F3 J( J4 t/ M/ H% Z- \' r1 Z) dอ๊อดนั่งนิ่ง อ่านซ้ำ มือเย็น หัวใจเต้นเร็วไม่เป็นจังหวะ" b% z( Y2 {0 W4 x
อ๊อดไม่ได้ตอบ แต่ครั้งนี้อ๊อตัดสินใจจะไม่อยู่คนเดียวกับข้อความนั้น
6 D$ B$ f a. c4 Sอ๊อดโทรหาภูผา เล่าสั้นๆ# O, L8 n: M" k; S( F, o4 C1 U8 G
“มีคนส่งรูปปากซอยบ้าน เมื่อวานส่งรูปรถ”! j$ O! t( V; k8 P8 \8 A" x5 j/ ~
“วันนี้ส่งข้อความว่าศุกร์เย็นที่ลานจอด”* [# D8 [& U0 s8 W$ [' [
ภูผาถาม “จะไปไหม”
7 ^2 a4 H; I. e6 ^1 j$ Rอ๊อดตอบ “ยังไม่รู้”9 u9 a. J9 ]* f, j! K) V: N! {, `
ภูผาบอก “อย่าไปคนเดียว”
* C* N) W3 D. _- M3 [“ถ้าไป บอกกู” วางสาย8 H# \- A/ ?. A8 l" [2 j
อ๊อดโทรหาภาณุ ภาณุรับสาย! b: D; Q( A4 S+ m( Q
เสียงอ๊อดเรียบ บอกเรื่องรูปปากซอยบ้าน7 ~) C# F* w7 M
รูปรถที่จอดในลาน ข้อความสั้นๆ ที่นัดศุกร์เย็นที่ลานจอด
1 @2 D9 d \" Q& u1 Y5 B" X7 tภาณุไม่ได้ตอบทันที ความเงียบกินเวลา
) o7 T7 ^9 b) R2 B' A" xในหัวมีภาพซ้อนกัน อ๊อดที่เงียบไปสามวัน
9 C( B7 e7 K7 o. Q6 Jไม่ตอบข้อความ ไม่โทร แล้วตอนนี้มีคนส่งรูปบ้าน7 _7 M" K1 E! v6 B) H1 V
มีคนตามถึงที่ทำงาน มีคนนัดเจอโดยไม่ขอ
4 {& ^) _% J8 `% Lภาณุรู้สึกหน้าอกแน่นขึ้น หายใจแรง ไม่ใช่ความโกรธพุ่ง
! V* \ |5 A7 f" u/ q% | i. l" {แต่เป็นความโกรธที่ค่อยๆ กดทับทีละชั้น
' f0 s; n5 H! m$ [6 Cมือที่ถือโทรศัพท์กำแน่นจนขอบเครื่องจิกฝ่ามือ นิ้วเย็น
$ F- e5 ?: D1 S7 G
& Z3 e H0 T4 M N' @0 H! Lภาณุรู้สึกโกรธ โกรธที่ยังมีคนไม่ยอมหยุด
' X, y. W7 `" J3 z; D) vโกรธที่พี่อ๊อดต้องเจอเรื่องนี้คนเดียว
0 e$ |- _( `8 v% cและโกรธตัวเองที่ไม่ได้ทักก่อน
+ J+ t9 a$ t1 n" s. V4 Eที่คิดว่าพี่อ๊อดแค่ต้องการเวลา
) t( M2 L) j( o0 j- y b Y1 e ]7 Kที่ปล่อยให้ความเงียบผ่านไปโดยไม่ถามสักครั้ง
; Y* }- Q0 ?) V. u4 ^8 k9 a* ]4 pความห่วงปนกับความผิด1 J: T8 `1 j, I( ]: \, m, m7 k9 d+ Q5 ^
ภาณุจำวันที่พี่อ๊อดช่วยเขาไว้ได้ชัด
% Y7 n9 l' |6 c- i3 ^& U" ?, ]' d1 Tวันที่เกือบไม่รอด พี่อ๊อดเข้าช่วยโดยไม่ถามแม้แต่คำเดียวแล้วจากไป) q: m: k- L6 w+ c# h
ตั้งแต่ได้เจอกันอีกครั้ง เขาเลยไม่ยอมให้พี่อ๊อดอยู่คนเดียวในที่ที่อันตราย+ f7 P* ?5 P; H) i) W
ตอนนี้พี่อ๊อดกำลังถูกตาม ภาณุรู้สึกว่าตัวเองกำลังมาไม่ทัน( X: R% {" u4 D- O1 r& w
เหมือนวันที่เขาเคยเกือบหายไป
7 s5 b# c' S X) g A7 X2 fแต่ครั้งนี้คนที่อาจหายไปคือพี่อ๊อด+ P2 ?8 S0 D% \- c
$ y$ l1 t, l; J, y! Qลมหายใจภาณุถี่ หัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ
( t, |5 Z* h, K# f! sภาณุรู้ว่าอ๊อดมีบ้าน มีภรรยา ประตูหน้าไม่เปิดให้เขา
, T# ~: E& w+ G \& Vแต่เขายังเป็นคนที่อ๊อดโทรหาได้เมื่อเงียบ
+ G* f' X5 T7 c& q! S5 Uและเขายังต้องการเป็นคนนั้น
4 k1 q7 K5 Z% ]- T( B- P' z3 gไม่ใช่เพราะอยากเข้าไปในบ้าน
/ y3 ~3 H1 b. q3 S; Dแต่เพราะอยากให้อ๊อดรู้ว่ายังมีที่ให้โทร9 W9 H* V, b! B( A# M& T
“พี่” เสียงภาณุต่ำ ช้า ชัด: ^4 V. e8 [4 ~7 g6 J( s# T9 T! _$ R
“ศุกร์ผมว่าง”- w. T- B8 s0 a# |
“พี่ไม่ต้องไปคนเดียว”/ s% g7 f0 j! v: x$ g M& n4 h
อ๊อดไม่ได้รับปาก แค่ว่าจะบอก. g) t, ^. z2 r6 T) L
ภาณุไม่ได้เร่ง แต่พูดต่อ เสียงนิ่ง แต่ข้างในไม่นิ่ง
# ?8 n" u A' \: p& L+ a8 Wความกังวลยังอยู่ แต่มีที่ไปแล้ว* L1 z. e% Q5 f$ ?+ J
“ทักผม”& x) ]9 m) f# V# L; m, ~" J; u
“ถ้าพี่จะไป”
8 _, j, i: a2 k“ผมจะไปด้วย”+ b8 ?% M, L! }3 X; j3 [! P n
“พี่ไม่ต้องอยู่คนเดียวตรงนั้น”; r! x$ `3 G' K- ]* f1 `
อ๊อดวางสาย ภาณุนั่งนิ่ง
. s# L* Y1 V: n' _โทรศัพท์ยังอยู่ในมือ ฝ่ามือร้อน ขอบเครื่องยังจิก
. W r8 A% F. _: K/ R' [8 rความโกรธยังไม่จาง แต่ความผิดเบาลงนิดหนึ่ง
5 Z# Y& A9 C3 U) Rเพราะได้พูดแล้ว . n3 ]8 ^. K* {6 I. [2 \
ภาณุไม่ได้แค่ห่วงจากไกลๆ แต่พร้อมจะไปยืนที่ลานจอด
2 y) _) O, T. M) R3 T9 {' Pแม้จะยังไม่รู้ว่าอ๊อดจะเรียกหรือไม่ ภาณุรู้ว่าวันศุกร์
, P" x* A6 T% @; ?จะไม่ปล่อยให้อ๊อดไปคนเดียว
! p- w( a" N* D4 eเหมือนวันที่ชีวิตเกือบหายไป และพี่อ๊อดไม่ทิ้งผมไว้คนเดียว
/ A' d+ m$ ~- B9 |0 `! T( H) K......................................
_: }, R; K* U% e* G) [, {/ R+ Cเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งขึ้น ชื่อบุคคลเป็นชื่อสมมุติ ผิดพลาดประการใดขอโทษล่วงหน้าด้วยนะครับ. G3 o# Z6 n' y; `9 g: g$ h6 l
$ a- b* e" R/ x- e8 k |
|