คุณลุงครับ ผมมาหาเพื่อน เพื่อนผมไม่อยู่บ้านเหรอครับ - ตอนที่1

zero_dice

ถ้าอยากได้อรรถรส ให้อ่านเรื่องข้างล่างนี้ก่อน แต่เนื้อเรื่องมันก็ไม่เกี่ยวกันหรอก ไม่อ่านก็ได้


ป๊าครับ ผมชอบพี่ชายบ้านข้างๆ ครับ
ถึงแม่จะไม่รักพวกเราแล้ว แต่พวกเรารักพ่อนะครับ
-----------------------------------------------------------------------

    ผมตื่นขึ้นมาในเช้าวันเสาร์แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านม่านบางๆ เข้ามาในห้องนอน ทำให้ผมรู้สึกสดชื่นและเต็มไปด้วยพลังงาน กล่องโมเดลกันดั้มระดับสุดหายาก ที่เพิ่งได้มาเมื่อวานนี้ยังวางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง ผมมองมันด้วยสายตาที่เปล่งประกาย ความตื่นเต้นพุ่งพล่านขึ้นมาในอกจนแทบจะทนไม่ไหว

    “วันนี้มินจะต้องตกใจแน่ๆ...” ผมพึมพำกับตัวเองพลางยิ้มกว้าง

    มิน เพื่อนสนิทของผม เรารู้จักกันมาตั้งแต่สมัยมัธยมต้น เขาเป็นคนร่าเริง ขี้เล่น และชอบสร้างเสียงหัวเราะให้คนรอบข้างเสมอ เราทั้งคู่ชอบต่อโมเดลกันดั้มเหมือนกัน เวลาว่างมักจะนัดกันต่อโมเดล คุยเรื่องพาร์ทหายาก หรือแชร์เทคนิคการทำสี เช้านี้ผมตัดสินใจไปเซอร์ไพรส์เขาที่บ้านโดยไม่บอกล่วงหน้า ผมอยากเห็นสีหน้าของมินตอนที่เห็นกล่องนี้ในมือผม

    ผมลุกจากเตียง อาบน้ำอย่างรวดเร็ว แล้วเลือกเสื้อผ้าแบบสบายๆ เสื้อยืดสีขาวหลวมๆ กางเกงขาสั้นสีกรมท่า และรองเท้าผ้าใบสีขาว ก่อนจะเก็บกล่องโมเดลใส่กระเป๋าเป้แล้วออกจากบ้าน

    บ้านของผมอยู่เลยออกไปจากชานเมืองไม่ไกล ขณะที่บ้านของมินตั้งอยู่ในหมู่บ้านจัดสรรแถบชานเมืองที่เงียบสงบและดูหรูหรา ผมขับรถมอเตอร์ไซค์ไปตามถนนที่รายล้อมไปด้วยต้นไม้ใหญ่ ลมเย็นยามเช้าพัดผ่านใบหน้า ทำให้ผมสีดำของผมปลิวว่อน ความรู้สึกตื่นเต้นผสมกับความคาดหวังค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจ

    เมื่อถึงประตูบ้านหลังใหญ่ของมิน ผมจอดรถแล้วเดินเข้าไป บ้านหลังนี้เป็นบ้านเดี่ยวสองชั้น สวนหน้าบ้านจัดอย่างประณีต มีต้นไม้เขียวขจีและสนามหญ้าที่ตัดเรียบร้อย ผมกดกริ่งประตู แล้วรอด้วยรอยยิ้มที่อดไม่ได้

    ไม่นานประตูก็เปิดออก แต่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมไม่ใช่มิน

    เป็นผู้ชายวัยกลางคน รูปร่างสูงโปร่ง กำยำเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่ชัดเจน ผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียด มีไรขนหน้าอกบางๆ ที่โผล่พ้นคอเสื้อเชิ้ตสีครีมที่เขาสวมแบบไม่รัดรูป ใบหน้าคมเข้มได้รูป จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหนาที่กำลังยกยิ้มอบอุ่น และดวงตาสีน้ำตาลเข้มที่มองผมด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย ผมสีน้ำตาลเข้มตัดสั้นจัดทรงอย่างเนี้ยบ

    ผมรู้ทันทีว่านี่คือวิล พ่อของมิน ผมเคยเห็นเขาระยะไกลสองสามครั้งตอนที่เขามาส่งมินที่โรงเรียน แต่ไม่เคยได้คุยใกล้ชิดขนาดนี้มาก่อน กลิ่นกายอ่อนๆ แบบผู้ชายโตที่ผสมกับน้ำหอมราคาแพงลอยมากับสายลม ทำให้ผมรู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูก

    “เอ่อ... สวัสดีครับ ลุงวิล” ผมพูดเสียงเล็ก มือที่ถือสายเป้กำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว “ผม... ภูครับ เพื่อนของมิน วันนี้ผมมาหามินครับ”

    วิลยิ้มกว้างขึ้น รอยยิ้มนั้นอบอุ่นและเป็นมิตร แต่ก็แฝงไปด้วยเสน่ห์ที่ทำให้ผมกลืนน้ำลายโดยอัตโนมัติ

    “อ๋อ ภูเองเหรอ เข้ามาก่อนสิลูก” เขาก้าวหลบให้ผมเดินเข้าไปในบ้าน “มินยังไม่ตื่นหรือยังไงนะ เดี๋ยวลุงไปเรียกให้นะ”

    บ้านภายในตกแต่งอย่างหรูหราแต่ไม่แข็งทื่อ โซฟาหนังสีเทาเข้มตัวใหญ่ตั้งอยู่กลางห้องนั่งเล่น หน้าต่างบานใหญ่เปิดรับแสงแดดยามเช้า ผมถอดรองเท้าแล้วเดินตามวิลเข้าไป กลิ่นกาแฟดำร้อนๆ ลอยมาจากครัว ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นขึ้นอีก

    ไม่นานนักลุงวิลก็เดินลงมาจากชั้นสอง หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทร ผมยืนรออยู่ใกล้ๆ มองไปรอบๆ ห้องด้วยความสนใจ ภาพครอบครัวบนผนังแสดงให้เห็นวิลกับลูกชายสองคน มินและพี่ชายอีกคน วิลในภาพก็ดูสง่างามเช่นเดียวกับตอนนี้

    “มิน... อ้าว ลูกอยู่ไหน” วิลพูดเข้าโทรศัพท์ น้ำเสียงทุ้มต่ำนุ่มลึก “เพื่อนมานะ ภู... อ๋อ งั้นเหรอ โอเคๆ เดี๋ยวพ่อบอกภูให้”

    เขาวางสายแล้วหันมามองผมด้วยรอยยิ้มขอโทษ

    “วันนี้มินมีธุระข้างนอกน่ะ บอกว่าจะกลับเย็นวันนี้ เสียดายจัง ตั้งใจมาเซอร์ไพรส์ล่ะสิ”

    ลุงวิลมองไปที่กระเป๋าเป้ของผม

    “จะมาต่อโมเดลกันเหรอ ลุงเห็นมินคุยอยู่บ้าง”

    ผมพยักหน้า รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยแต่ก็เข้าใจ

    “ใช่ครับ เพิ่งได้อันหายากมา ตั้งใจจะมาต่อด้วยกัน”

    ลุงวิลหัวเราะเบาๆ เสียงหัวเราะนั้นทุ้มและอบอุ่น

    “น่าเสียดายนะ งั้นนั่งพักก่อนไหม เดี๋ยวพ่อชงกาแฟให้ หรือจะน้ำเปล่าก็ได้ อุตส่าห์มาทั้งที ยังไม่ต้องรีบกลับหรอก ข้างนอกดูร้อนขนาดนี้”

    ผมลังเลครู่หนึ่ง แล้วก็พยักหน้า

    “งั้น... ขอรบกวนนั่งพักสักหน่อยละกันครับ”

    ลุงวิลพาผมไปที่โซฟาตัวใหญ่ตรงกลางห้องนั่งเล่น เขาชวนให้นั่งลง ก่อนที่จะเอากาแฟกับน้ำมาวางลงบนโต๊ะ ตัวเขาเองก็นั่งห่างจากผมเพียงเล็กน้อย ระยะใกล้พอที่จะได้กลิ่นกายของเขาชัดเจนขึ้น กลิ่นนั้นเป็นกลิ่นผู้ชายโตที่ผสมกับสบู่และน้ำหอมเบาๆ ทำให้ผมรู้สึกหัวใจเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้สาเหตุ

    “โมเดลที่เธอเอามา ขอลุงดูหน่อยได้ไหม” ลุงวิลเอ่ยขึ้น น้ำเสียงนุ่มนวล

    ผมรีบเปิดกระเป๋า หยิบกล่องโมเดลออกมาวางบนโต๊ะกลาง ลุงวิลเอียงตัวเข้ามาใกล้เพื่อดูรายละเอียดบนกล่อง ไหล่ของเขาเกือบจะชนกับไหล่ผม กลิ่นกายของเขาพุ่งเข้าจมูกผมเต็มๆ ทำให้ผมกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว

    “สวยดีนะ ลุงไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก แต่ชิ้นส่วนดูละเอียดมาก”


    วิลพูดพลางยื่นมือไปแตะกล่อง นิ้วยาวหนาของเขาสัมผัสกับนิ้วผมโดยบังเอิญ

    เพียงสัมผัสนั้น... กระแสไฟฟ้าบางอย่างแล่นพล่านไปทั่วร่างผม หัวใจเต้นรัวขึ้นทันที ผมรู้สึกผิวหนังร้อนวูบ ลมหายใจติดขัดเล็กน้อย ผมรีบดึงมือกลับ

    “เป็นอะไรรึเปล่า?”


    ลุงวิลถามเบาๆ น้ำเสียงเปลี่ยนไปเล็กน้อย ทุ้มขึ้นและแฝงความหมายที่ผมจับไม่ได้

    “ปะ-เปล่าครับ...” ผมตอบเสียงสั่น

    ลุงวิลยิ้มบางๆ เขาไม่ได้ถอยห่างออกไป ตรงกันข้าม เขายังคงนั่งใกล้ผมเหมือนเดิม มือข้างหนึ่งวางอยู่บนพนักโซฟาด้านหลังผม เกือบจะโอบหลังผมไว้

    “มินมักจะคุยเรื่องภูบ่อยนะ” วิลพูดต่อ น้ำเสียงช้าและนุ่ม “เขาเล่าว่าที่โรงเรียนเขาสนิทกับภูที่สุด”

    ผมพยักหน้าเงียบๆ ไม่รู้จะตอบอะไร ความใกล้ชิดนี้ทำให้ผมรู้สึกอึดอัดและตื่นเต้นไปพร้อมกัน ร่างกายของลุงวิลที่แข็งแรงและอบอุ่นแผ่ซ่านความร้อนมาถึงผม ผมมองลงไปที่อกกว้างของเขาที่เห็นร่องอกชัดเจนผ่านเสื้อเชิ้ตที่เปิดกระดุมสองเม็ดบนสุด ไรขนบางๆ นั้นทำให้ผมกลืนน้ำลายอีกครั้ง

    ลุงวิลเหมือนจะสังเกตเห็นสายตาของผม เขาไม่ได้พูดอะไร แต่ค่อยๆ ขยับตัวเข้ามาใกล้อีกนิด ต้นขาของเขาเกือบจะชนกับต้นขาผม

    “ภู...” เขาเรียกชื่อผมเบาๆ “ดูเกร็งๆ นะ กลัวลุงเหรอ?”

    “ไม่... ไม่ครับ” ผมรีบปฏิเสธ แต่เสียงของผมสั่นชัดเจน

    ลุงวิลยิ้มอีกครั้ง คราวนี้รอยยิ้มนั้นแฝงไปด้วยความเข้าใจและความต้องการบางอย่างที่ผมเริ่มรับรู้ได้ เขาเอื้อมมือมาวางบนต้นขาผมอย่างแผ่วเบา นิ้วหนาของเขาถูเบาๆ ผ่านกางเกงขาสั้น

    “แล้วทำไมดูเกร็งๆ?” เขาพูดเสียงทุ้มต่ำ

    สัมผัสนั้นทำให้ผมตัวแข็งทื่อไปทั้งร่าง หัวใจเต้นรัวจนได้ยินเสียงดังก้องอยู่ในหูเหมือนกลองรบ ความร้อนจากฝ่ามือใหญ่หนาของลุงวิลแผ่ซ่านเข้าสู่ผิวหนังทีละน้อย ซึมผ่านเนื้อผ้ากางเกงขาสั้นบางๆ ตรงเข้าไปยังต้นขาด้านใน ผมรู้สึกได้ชัดเจนถึงความอบอุ่นและความหนักแน่นของนิ้วมือที่กำลังถูเบาๆ ไปมา ราวกับกำลังสำรวจผืนแผ่นดินที่ยังไม่เคยมีใครแตะต้องมาก่อน ไอ้นั่นของผมเริ่มแข็งตัวขึ้นโดยไม่สามารถควบคุมได้เลยสักนิด มันค่อยๆ ยืดตัวตึงขึ้นใต้กางเกง จนผมรู้สึกถึงแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ความอายและความตื่นเต้นผสมปนเปกันจนสมองว่างเปล่า ผมไม่รู้จะทำอย่างไรดี อยากดึงตัวเองถอยห่างออกไปแต่ร่างกายกลับไม่ยอมขยับ อยากจะผลักมือของลุงออกแต่ก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังโหยหาสัมผัสนั้นอยู่ลึกๆ ลมหายใจของผมเริ่มสั้นลง หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงแรงขึ้นทุกที และผมก็รู้ตัวดีว่าใบหน้าตัวเองกำลังร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้

    ลุงวิลมองลงไปที่กางเกงของผมที่เริ่มตึงขึ้นเล็กน้อย เห็นได้ชัดถึงรูปร่างของสิ่งที่กำลังแข็งตัวอยู่ข้างใน เขาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะนั้นทุ้มต่ำและแฝงไปด้วยความพึงพอใจราวกับได้เห็นอะไรที่น่าสนใจ ผมหน้าแดงก่ำจนรู้สึกแสบผิว ก้มหน้าลงไม่กล้ามองเขา ดวงตาจ้องลงไปที่พื้นไม้แข็งของห้องนั่งเล่น ความอายพุ่งพล่านขึ้นมาจนอยากจะหายตัวไปให้พ้นสายตา แต่ลุงวิลก็ไม่ยอมปล่อยให้ผมหนี เขาใช้นิ้วชี้กับนิ้วกลางยกคางผมขึ้นอย่างแผ่วเบาแต่หนักแน่น บังคับให้ผมเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอีกครั้ง ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเขามองลึกลงไปในดวงตาผมราวกับกำลังอ่านทุกความคิดที่ซ่อนอยู่ข้างใน รอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากยังคงอยู่ แต่น้ำเสียงและสายตาเริ่มเปลี่ยนไปเป็นอะไรที่ดิบเถื่อนและครอบงำมากขึ้น

    “ให้ลุงช่วยไหม?”

    คำถามนั้นทำให้ผมหายใจติดขัด ผมไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะเกิดอะไรแบบนี้ขึ้น แต่แรงดึงดูดที่แผ่ซ่านจากตัวเขานั้นรุนแรงเกินกว่าจะต้านทาน ผมพยักหน้าช้าๆ โดยไม่พูดอะไร

    ลุงวิลยิ้มพอใจ เขาเขยิบตัวเข้ามานั่งใกล้ผมยิ่งกว่าเดิม คราวนี้เขาวางมือทั้งสองข้างบนไหล่ผม แล้วค่อยๆ ดึงผมเข้าไปในอ้อมอก

    “ดี...” เขากระซิบใกล้หูผม ลมหายใจอุ่นๆ กระทบผิวหนัง “ลุงจะช่วยภูเอง”

    ริมฝีปากของลุงวิลสัมผัสกับคอผมอย่างแผ่วเบา เริ่มจากจูบเบาๆ ที่ใต้ใบหู แล้วค่อยๆ เลื่อนลงมาตามแนวเส้นคอด้านข้าง ลิ้นอุ่นๆ ของเขาเลียไปตามผิวหนังที่บอบบาง ทำให้ผมตัวสั่นสะท้านทุกครั้งที่ปลายลิ้นสัมผัส ลมหายใจร้อนๆ ของเขาพ่นลงบนผิวหนังเปียกชื้นที่เพิ่งถูกเลีย ทำให้ผมรู้สึกเสียวซ่านลามไปถึงกระดูกสันหลัง มือของเขาสอดเข้าไปใต้เสื้อยืดสีขาวของผมอย่างช้าๆ นิ้วหนายาวลูบไล้ไปตามหน้าท้องที่ยังอ่อนนุ่ม แล้วค่อยๆ ไต่ขึ้นไปยังอก นิ้วโป้งกับนิ้วชี้บีบเบาๆ ที่หัวนมข้างหนึ่งจนผมครางออกมาโดยไม่ตั้งใจ หัวนมของผมแข็งตัวขึ้นทันทีภายใต้การบีบและถูของนิ้วมือที่ช่ำชอง ลุงวิลเปลี่ยนไปบีบอีกข้างสลับกัน ขณะที่ริมฝีปากยังคงจูบและเลียไปทั่วลำคอและโคนคอของผมอย่างไม่หยุดพัก

    “อ๊ะ...” ผมสะดุ้งร้อง

    “เสียงน่ารักดีจัง”

    ลุงวิลหัวเราะเบาๆ ก่อนจะถอดเสื้อยืดของผมออก ทิ้งไว้บนโซฟา เขาถอดเสื้อเชิ้ตของตัวเองด้วย ทำให้ผมได้เห็นร่างกายที่แข็งแรงเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อชัดเจน ไรขนหน้าอกบางๆ และหน้าท้องที่แข็งแรง

    ผมอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปแตะ นิ้วของผมลูบไล้ไปตามร่องอกที่ลึกชัดเจนระหว่างกล้ามเนื้ออกอันหนาแน่น ความร้อนจากผิวหนังสีน้ำผึ้งของเขาแผ่ซ่านเข้าสู่ปลายนิ้วทันที ผมเลื่อนมือลงไปตามหน้าท้องที่แข็งแรงเป็นมัดๆ นิ้วแตะสัมผัสกับร่องกล้ามเนื้อที่ชัดเจนจากการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ ไรขนบางๆ ที่ขึ้นเบาๆ ตามแนวหน้าท้องทำให้ปลายนิ้วรู้สึกเสียวซ่าน ผมลูบไล้ไปทั่วอกและหน้าท้องของพ่อเพื่อนด้วยความอยากรู้อยากเห็นที่กลายเป็นความกระหาย ลุงวิลปล่อยให้ผมสำรวจร่างกายเขาอย่างเต็มที่ ขณะที่มือของเขากำลังคลายกระดุมกางเกงขาสั้นของผมอย่างช้าๆ แล้วดึงทั้งกางเกงและกางเกงในลงพร้อมกัน

    เมื่อกางเกงและกางเกงในของผมถูกดึงลง ท่อนของผมที่แข็งตัวเต็มที่ก็โผล่พ้นออกมา เขามองมันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสนใจ


    “วัยรุ่นนี้แข็งแรงดีจริงนะ...”


    เขาพูดพลางเอามือโอบรอบลำของผม นิ้วหนาขยับขึ้นลงช้าๆ ไปตามท่อนลำหกนิ้วของผม ฝ่ามืออุ่นๆ ของเขาโอบรอบได้เกือบทั้งหมด นิ้วโป้งถูไปมาที่ปลายหัวที่เริ่มมีน้ำหล่อลื่นซึมออกมา เขาขยับมือขึ้นลงอย่างสม่ำเสมอ แรงกดไม่เบาไม่หนักเกินไป แต่พอดีที่จะทำให้ผมรู้สึกเสียวซ่านไปทั่วร่าง นิ้วกลางกับนิ้วนางของเขาขยับวนเบาๆ บริเวณใต้หัว ขณะที่มืออีกข้างนวดอัณฑะของผมอย่างอ่อนโยน


    ผมหน้าแดงยิ่งกว่าเดิม แต่ก็อดครางไม่ได้เมื่อฝ่ามืออุ่นๆ ของลุงวิลเสียดสีกับผิวหนังที่บอบบาง ลุงวิลโน้มตัวลงแล้วเอาลิ้นเลียปลายท่อนลำของผมเบาๆ ปลายลิ้นอุ่นๆ วนไปรอบๆ หัวแดงๆ ที่ชุ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่น เขาเลียเก็บน้ำใสๆ นั้นเข้าปากก่อนจะเลียลงไปตามลำด้านล่าง ลิ้นร้อนๆ ลากยาวจากโคนขึ้นมาจนถึงปลายอีกครั้ง ทำให้ผมตัวดีดขึ้นและครางเสียงดัง


    “อ๊ะ... ลุงครับ...” ผมสะดุ้ง


    “เรียกพ่อสิ” ลุงวิลพูดเสียงทุ้ม ก่อนจะอมลำของผมเข้าปากเต็มๆ


    ความร้อนชื้นในปากของลุงวิลทำให้ผมครางเสียงดัง ลิ้นของเขาหมุนไปรอบๆ ขณะที่ศีรษะขยับขึ้นลงอย่างช่ำชอง มือข้างหนึ่งของเขานวดอัณฑะของผมเบาๆ อีกข้างลูบไล้ไปตามต้นขา ผมยกมือไปจับผมสีน้ำตาลของเขาโดยไม่รู้ตัว สะโพกขยับตามจังหวะที่เขาอม ปากอุ่นๆ ของลุงวิลดูดซับอย่างมีจังหวะ ลิ้นกดไปตามเส้นเลือดที่ปูดโปนด้านล่าง เขายอมให้ผมดันเข้าไปลึกจนปลายจมอยู่ในลำคอโดยไม่สะอึก น้ำลายไหลเยิ้มออกมาตามมุมปากและไหลลงไปตามโคนของผม เสียงดูดซับดังเบาๆ ผสมกับเสียงครางของผมในห้องนั่งเล่นที่เงียบสงบ


    ไม่นานลุงวิลก็หยุด เขายืนขึ้นแล้วค่อยๆ คลายกระดุมกางเกงตัวเองอย่างช้าๆ ดึงซิปลงทีละนิดก่อนจะดึงกางเกงและกางเกงในลงพร้อมกัน ท่อนลำของเขาโผล่พ้นออกมาทีละส่วน ทำให้ผมตกใจ มันใหญ่โตและหนากว่าของผมมาก ยาวน่าจะซักประมาณเก้านิ้ว เส้นเลือดปูดโปนชัดเจนตลอดทั้งลำ หัวแดงก่ำและมีน้ำหล่อลื่นซึมออกมาเล็กน้อย มันกระตุกเบาๆ สองสามครั้งเมื่อได้อากาศเย็น น้ำใสๆ ที่ซึมออกมาจากปลายหัวไหลย้อยลงมาตามลำทีละหยด ผมกลืนน้ำลายอีกครั้งด้วยความตกตะลึงและตื่นเต้นปนกัน


    “กลัวเหรอ” เขาถามพลางยิ้ม “หรืออยากลองมั้ยครับ”


    ผมพยักหน้าช้าๆ แล้วค่อยๆ คุกเข่าลงบนพื้นหน้าโซฟา มือสั่นเทาแตะลำอันใหญ่โตของลุงวิล นิ้วของผมโอบรอบไม่สุดด้วยซ้ำ ผมยื่นลิ้นเลียปลายก่อน แล้วค่อยๆ อมเข้าปาก


    “อืมม...” ลุงวิลครางเสียงทุ้ม มือวางบนศีรษะผม “ดี... ใช้ลิ้นด้วย”


    ผมพยายามอมให้ลึกที่สุด ลิ้นหมุนไปรอบๆ ขณะที่มือขยับส่วนที่อมไม่ถึง น้ำลายไหลเยิ้มออกมาตามมุมปาก เขาขยับสะโพกช้าๆ ดันเข้าไปในปากผมทีละนิด ผมรู้สึกน้ำตาคลอเพราะความใหญ่โต แต่ก็ไม่ยอมหยุด ลิ้นของผมวนไปรอบหัวแดงๆ แล้วเลียลงไปตามเส้นเลือดด้านล่าง มือขยับเร็วขึ้นตามจังหวะที่ลุงวิลดันเข้ามา น้ำหล่อลื่นของเขามีรสเค็มเล็กน้อยปนกับกลิ่นกายผู้ชายที่เข้มข้น ผมดูดซับแรงขึ้น ปล่อยให้น้ำลายไหลเยิ้มเปียกโชกทั้งลำและมือของตัวเอง


    หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ดึงผมขึ้นมานั่งบนโซฟาอีกครั้ง เขากางขาผมออก แล้วเอาลิ้นเลียไปตามโคนขาและถุงอ่อน ก่อนจะเลียขึ้นไปตามลำจนถึงปลาย ผมครางเสียงดัง มือจิกโซฟาแน่น


    “ให้พ่อช่วยนะ...”


    เขาพูดพลางอมลำของผมอีกครั้ง คราวนี้เร็วและลึกกว่าเดิม นิ้วกลางของเขาสอดเข้าไปในรูหลังของผมอย่างแผ่วเบา ขยับเข้าออกช้าๆ ก่อนค่อยๆ เพิ่มจำนวนนิ้วเป็นสอง และสามในที่สุด


    ความรู้สึกสองอย่างพร้อมกันทำให้ผมทนไม่ไหว ความเสียวซ่านพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ผมตัวสั่นสะท้าน แล้วปลดปล่อยออกมาในปากของเขาด้วยเสียงครางยาว น้ำอสุจิของผมพุ่งเข้าไปในปากอุ่นๆ ของลุงวิลทีละระลอก เขาดูดซับและกลืนทั้งหมดโดยไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว แล้วยิ้มมองผมที่กำลังหอบหายใจ ใบหน้าแดงก่ำและตัวยังสั่นเล็กน้อยจากความเสียวที่เพิ่งผ่านพ้นไป


    “เก่งมาก... ตอนนี้ถึงตาพ่อบ้าง”


    เขายกขาผมขึ้นพาดบนไหล่ แล้วเอาปลายท่อนลำมหึมาของเขาเสียดสีกับรูรักของผม น้ำหล่อลื่นจากตัวเขาและน้ำลายทำให้รู้สึกลื่น ลุงวิลดันเข้าไปช้าๆ ทีละนิด ส่วนหัวแดงก่ำค่อยๆ ดันแทรกเข้าไปในรูที่ยังคับแน่น ผมรู้สึกถึงแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นทีละน้อย ผิวหนังรอบๆ ถูกยืดออกอย่างช้าๆ จนผมต้องกัดริมฝีปากแน่น


    “อ๊ะ...พ่อครับ มัน…เจ็บ...”


    ผมร้องออกมาเมื่อส่วนหัวของเขาดันเข้าไปจนสุด


    “ทนหน่อยครับ... พ่อจะทำช้าๆ นะ”


    เขาพูดเสียงทุ้ม มือลูบต้นขาผมปลอบโยน เขายังคงดันเข้าไปทีละน้อยจนลำทั้งหมดจมดิ่งเข้าไปในตัวผม
ความรู้สึกแน่นเหมือนร่างกายจะฉีกขาดออกจากกันและเต็มไปด้วยความร้อนทำให้ผมครางเสียงดัง ลุงวิลเริ่มขยับสะโพกช้าๆ เข้าออกอย่างสม่ำเสมอ ทุกครั้งที่เขาดันลึก ผมรู้สึกเสียวซ่านจนตัวสั่น


    “อาาา... แน่นดีจัง...”


    เขาครางพลางเพิ่มความเร็วขึ้น มือข้างหนึ่งจับท่อนลำของผมที่เริ่มแข็งตัวอีกครั้ง ขยับขึ้นลงตามจังหวะที่เขากระแทก
เสียงเสียดสีของเนื้อหนังดังชัดเจนในห้องนั่งเล่น ผสมกับเสียงครางของผมและเสียงหายใจหอบของลุงวิล ผมรู้สึกเหมือนถูกครอบงำด้วยความเป็นผู้ใหญ่ของเขา ทุกการเคลื่อนไหวช่ำชองและมั่นใจ


    ลุงวิลเปลี่ยนท่าให้ผมนั่งคร่อมเขา ผมวางมือบนอกกว้างของเขา แล้วค่อยๆ ยกตัวขึ้นลงตามจังหวะ ลุงจับสะโพกผมช่วยดันให้ลึกขึ้นทุกครั้ง ใบหน้าของเราใกล้มากจนผมได้กลิ่นลมหายใจของเขา ผมลูบไล้เรือนร่างแข็งแรงของลุงวิลด้วยความกระหาย นิ้วมือกดลงไปตามร่องอก ลูบไล้หน้าท้องที่เป็นมัดๆ แล้วเลื่อนขึ้นไปบีบกล้ามเนื้ออกอันหนาแน่น ผมโน้มตัวลงเลียไปตามไรขนบางๆ บนอกเขา ขณะที่สะโพกยังคงยกขึ้นลงอย่างไม่หยุดพัก


    เขาโน้มเข้ามาจูบผม ลิ้นร้อนๆ เลียเข้าไปในปาก ผมตอบรับอย่างเต็มใจ ลิ้นของเราพันกันอย่างรุนแรง ขณะที่สะโพกยังคงขยับไม่หยุด ความเสียวซ่านเริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง ผมเร่งความเร็วขึ้น ครางเสียงดังในปากของวิล เขาก็ขยับสะโพกสวนกลับอย่างแรง ทุกครั้งที่ผมนั่งลงสุด ลำมหึมาของเขาก็กระแทกเข้าไปลึกจนผมตัวสั่น


    “พ่อจะออกแล้วนะ...” ลุงวิลกระซิบ


    ไม่นานผมก็ปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง น้ำอสุจิพุ่งเปื้อนหน้าท้องของเขาทีละระลอก ขณะที่เขายังคงกระแทกเข้าไปอย่างไม่หยุด หลังจากผมเสร็จไปแล้วไม่กี่วินาที เขาก็ดันลึกสุดแล้วปล่อยลาวาร้อนฉ่าเข้าไปในตัวผมอย่างมหาศาล ความร้อนที่พุ่งเข้าไปทีละระลอกทำให้ผมครางยาว ตัวสั่นสะท้านไปทั้งร่าง รู้สึกได้ถึงความร้อนที่ไหลเข้าไปเต็มข้างใน


    เราทั้งคู่หอบหายใจ ลุงวิลกอดผมไว้ในอ้อมอก มือลูบหลังผมเบาๆ


    “ดีมาก...” เขาพูดเสียงนุ่ม “ภูเก่งมากจริงๆ”


    ผมนอนแนบอกเขา หัวใจยังเต้นรัว ความรู้สึกสับสน ผสมกับความอิ่มเอมและความอายค่อยๆ ก่อตัวขึ้น ผมเพิ่งจะมีอะไรกับพ่อของเพื่อนสนิท... และมันรู้สึกดีเกินกว่าจะปฏิเสธ ร่างกายที่ยังอบอุ่นและแข็งแรงของลุงวิลที่กอดผมไว้อย่างอบอุ่นทำให้ผมรู้สึกปลอดภัยในขณะเดียวกันก็รู้สึกผิด กลิ่นกายของเขาที่ยังติดอยู่บนผิวหนังผมทำให้ผมอยากจะฝังหน้าลงในอกเขานานกว่านี้

    หลังจากนั้นไม่นาน ลุงวิลก็พาผมไปอาบน้ำทำความสะอาด เขาเช็ดตัวให้ผมอย่างอ่อนโยน แล้วช่วยผมแต่งตัว

    “มินคงกลับเย็น” เขาพูดขณะที่พาผมไปถึงประตูบ้าน “ภูอยากรอไหม”

    ผมส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว


    “ไม่ล่ะครับพ่อ... ผมขอกลับดีกว่าครับ เดี๋ยวมาอีกทีวันหลังครับ”

    ลุงวิลยิ้มเข้าใจ เขาเอามือลูบผมผมเบาๆ


    “งั้นไว้เจอกันใหม่นะ... ภู”

    ผมพยักหน้า แล้วรีบเดินออกจากบ้านโดยไม่หันกลับไปมอง หัวใจยังเต้นรัวตลอดทางกลับบ้าน ความรู้สึกของร่างกายที่ยังคงร้อนระอุ และความทรงจำของสัมผัสที่ลุงวิลมอบให้ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว

    ผมกลับถึงบ้านแล้วนอนลงบนเตียง มองเพดานด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ความลับนี้... ผมจะเก็บไว้คนเดียว

------------------------------------------------------------------------

Fiji

เสวววว

nuangnut1996

สนุกมากครับ

armokung

Zapza13

ขอบคุณ

KPG

น่าอ่านต่อมาก เสียวสุดๆ

saiyok

ดีต่อใจมากครับ

Peterkong

so hot