แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย cphasukul เมื่อ 2026-10-18 13:48
“พ่อต้องเดินทางไปดูงานก่อสร้างที่ตาก 2-3 อาทิตย์ ฝากดูแลแม่และน้องด้วยนะต้น” “ได้ครับ พ่อสบายใจได้เลย” ผมยิ้มตอบพ่อ ขณะที่มองรถยนต์ของพ่อค่อยๆ ขับออกไป...
หลังจากพ่อไปได้ 3 วัน
“แม่ครับ ให้ผมช่วยอะไรไหม” “ได้สิ มาช่วยแม่หั่นผักหน่อย แล้วเจ้าข้าวล่ะต้น อยู่ไหน” “นั่งดูทีวีอยู่ครับแม่”แม่หยุดยืนฟังที่ผมพูด แล้วก็ยิ้มกว้างพร้อมกับเอ่ยขึ้นมาว่า “ต้น...แม่รักลูกนะ ลูกจะเป็นแบบไหนแม่ก็รัก เข้าใจไหม” ผมได้ยินที่แม่พูดแล้วโคตรดีใจเลยครับ ดีใจที่มีแม่คอยเข้าใจและยอมรับในความเป็นตัวของตัวเอง (ที่เป็นเกย์ออกสาว) แบบนี้
จนกระทั่งช่วงบ่าย อาชาย น้องชายของพ่อ ก็ยืนตะโกนเรียกชื่อแม่ผมอยู่หน้าบ้าน พร้อมกับสะพายกระเป๋าใบใหญ่อยู่บนหลัง “พี่ภาๆ อยู่บ้านไหมครับ” แม่ผมเดินออกไปหน้าบ้าน “อ้าว... ชาย เข้ามาก่อนสิ” “สวัสดีครับพี่ภา พอดีผมลาหยุดได้หลายวัน แถมพี่ศักดิ์ก็โทรมาบอกให้ผมมาอยู่เป็นเพื่อนพวกพี่ช่วงที่พี่ศักดิ์ไปดูงานครับ” “ดีเลย เจ้าต้นบ่นคิดถึงอาอยู่พอดี ว่าจะมาหาอีกวันไหน”อาชายยิ้ม “แล้วพวกเด็กๆ ไปไหนกันหมดครับ”แม่ผมตอบ “ต้นอยู่บนห้อง ส่วนเจ้าข้าวไปเล่นบ้านเพื่อน” แม่ตะโกนเรียกผมเสียงดัง “ต้น... อามา!” ผมที่นั่งอยู่ในห้อง พอได้ยินเสียงตะโกนของแม่จากข้างล่าง ก็รีบลุกขึ้นแล้วก้าวเท้าวิ่งลงบันไดมาทันที ภาพแรกที่ผมเห็นคือ อาชายกำลังนั่งพักผ่อนอยู่บนโซฟา โดยมีกระเป๋าเป้ใบใหญ่วางตั้งอยู่บนพื้นข้างๆ ตัวแกผมยิ้มกว้างด้วยความดีใจ “อามาพักที่บ้านผมเหรอครับ พักกี่วัน นอนห้องผมไหม”แม่ผมที่นั่งอยู่ใกล้ๆ เอ่ยปากเบรกผมทันที “ใจเย็นๆ สิลูก... อาชายเขามาพักอยู่กับเราจนกว่าพ่อจะกลับนั่นแหละ” พูดยังไม่ทันขาดคำ แม่ก็ลุกเดินแยกตัวเข้าห้องครัวไป จังหวะนี้เอง... ผมแอบเห็นสายตาของอาชายที่จ้องมองตามแม่ที่เดินเข้าครัวไป แกยิ้ม ก่อนจะหันหน้ากลับมายิ้มให้ผม “หึๆ อาจะอยู่จนต้นเบื่ออาไปเลยล่ะ” ผมหัวเราะ “งั้นอานอนห้องผมนะ นอนกับผม” “เราโตเป็นหนุ่มแล้ว อานอนหน้าทีวีดีกว่า อาจะดูบอล” ผมได้ยินคำปฏิเสธก็ทำหน้าเซ็งขึ้นมาทันที...ในใจผมแอบชอบอาชายมานานแล้วครับ แกเป็นทหารที่หุ่นดีมาก ร่างกายสูงใหญ่ กล้ามอกและกล้ามแขนแน่น ผิวสองสีเข้มสมกับเป็นชายแท้ และที่ทำให้ผมต้องแอบจ้องมองทุกครั้ง ก็คือเป้ากางเกงของแก...ขนาดแกใส่กางเกงยีนส์ ช่วงเป้ายังตุงนูนอัดเต็มกางเกงอย่างชัดเจน ทุกครั้งที่แกขยับตัวนั่ง กล้ามเนื้อท่อนขาและเป้าแน่นๆ นั่นมันขยับจนผมไม่สามารถห้ามใจตัวเองที่จะไม่มองได้เลย
หลังจากอาชายยกกระเป๋าไปเก็บ พอแกเดินกลับลงมาข้างล่าง ผมก็นั่งมองตาไม่กระพริบ…แกเปลี่ยนเสื้อผ้าตามรูปแบบที่ทหารชอบใส่ คือใส่เสื้อยืดพอดีตัว เน้นช่วงอกแน่นๆ กับกางเกงขาสั้นที่รัดเป้าจนแทบปริบแตก น้องชายแกพาดไปซ้ายเห็นชัดเจน แกเดินลงมา และยื่นมือไปเปิดพัดลมจ่อเข้าหาตัวก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้โถงบ้าน
ช่วงเย็นพวกเราสี่คนพากันตั้งวงกินหมูกระทะที่แม่ทำ โดยมีอาชายคอยเป็นลูกมือช่วยแม่อยู่ในครัว ส่วนผมกับน้องสาวนั่งรออยู่ที่โต๊ะหินหน้าบ้าน พอกับข้าวและหมูกระทะเริ่มทยอยยกมาวาง มื้อนี้ก็ทั้งอร่อยและถูกใจผมมาก...เพราะมีอาชายนั่งกินอยู่ข้างๆ ตัวผม เวลาที่แขนหรือมือของแกเผลอมาโดนตัวผม มันยิ่งทำให้ผมคิดไปเองว่าอาชายอาจจะพยายามเข้าหาผมอยู่รึเปล่า...
ก่อนที่จะแยกย้ายกันเข้านอน ผมก็ย้ำถามแกอีกรอบ “อาชาย... มานอนในห้องกับผมนะ”แต่อาชายก็ยังยืนยันคำเดิม ว่าแกจะนอนที่โซฟาหน้าทีวี...
จนตื่นเช้ามาอีกวัน...ผมเดินลงมาจากห้องนอนข้างบน ตั้งใจว่าจะลงมาหาอะไรกินในครัว แต่พอเดินมาถึงโถงล่าง ก็เห็นอาชายในชุดเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงขาสั้น กำลังยืนช่วยแม่ตักต้มจืดอยู่ในครัว “เดี๋ยวชายช่วยยกไปวางที่โต๊ะนะพี่ภา” เสียงอาชายเอ่ยขึ้น “จ้ะ ขอบใจมากนะชาย” แม่ตอบพลางก้มลงหยิบถ้วย จังหวะที่แม่อยู่ในท่าก้ม อาชายก็เอี้ยวตัวเข้ามาเอื้อมหยิบช้อนบนชั้น ช่วงตัวแน่นๆ ของแกเดินเฉียดหลังแม่ไป พอแม่หันมา แกก็หัวเราะแห้งๆ “โอ๊ะ ขอโทษทีครับพี่ พอดีหยิบช้อน” ตอนนั้นผมที่ยืนมองดูอยู่ก็ไม่ได้คิดอะไร คิดว่าเป็นแค่เรื่องอุบัติเหตุ ยกข้าวยกของมากินเสร็จ ทุกอย่างก็ผ่านไปแบบปกติ...
ช่วงสายๆ ข้าวออกไปเล่นบ้านเพื่อน เหลือแค่พวกเราสามคนอยู่ในบ้าน แม่ผมหิ้วตะกร้าผ้าเดินออกไปตากผ้าที่ราวหลังบ้าน อาชายก็เดินตามออกไปช่วยแม่ “มาพี่ภา เดี๋ยวชายช่วยครับ ตากแดดร้อนๆ จะได้เสร็จไวๆ” “ดีเลยชาย” อาชายยืนช่วยแม่ตากผ้าอยู่ข้างๆ แล้วแกก็เริ่มขยับตัวเข้ามาประชิดตัวแม่ แขนท่อนใหญ่ของแกเฉียดโดนแขนของแม่ไปเนียนๆ ส่วนแม่ที่รีบเร่งตากผ้า เพราะแดดมันร้อน ก็ไม่ได้ทันสังเกตหรือสนใจอะไรจังหวะที่อาชายก้มลงหยิบไม้แขวนเสื้อ สายตาของอาชายก็หันมาสบตาเข้ากับผมที่ยืนแอบมองอยู่พอดี! แกอมยิ้มนิดๆ ก่อนจะหันกลับไปช่วยแม่ตากผ้าต่อ พอตากผ้าเสร็จ ผมก็รีบย้ายมานั่งรอทั้งคู่ที่หน้าทีวี จนกระทั่งได้ยินเสียงเท้าของอาชายเดินเข้ามา... อาชายเดินไปนั่งขัดสมาธิบนโซฟา ฝั่งตรงข้ามกับผม ก่อนที่แม่ผมจะเดินตามหลังมานั่งลงบนโซฟาข้างๆ ผม ด้วยความที่อาชายแกเป็นคนตัวใหญ่ พอขึ้นไปนั่งขัดสมาธิบนโซฟานุ่มๆ ขากางเกงขาสั้นมันเลยถูกรั้งถกสูงขึ้นไปกองที่โคนขา จนเป้ากางเกงตึงแน่นเตะตาขึ้นมาแล้วมันก็เป็นจังหวะที่แกขยับตัว... จู่ๆ แกก็เอื้อมมือลงไปจับดึงขากางเกงและจัดทรงตรงเป้ากางเกง หน้าตาเฉยเพื่อคลายความรั้งแน่น ตามประสาผู้ชาย โดยไม่ได้สนใจว่าพวกผมจะมองอยู่ไหมภาพเป้าแน่นๆ ที่โดนมืออาชายจับถูจัดทรงตรงๆ หน้าผม มันยิ่งทำให้... ใจผมเต้นแรง มองตาแทบไม่กะพริบ เพราะไม่เคยเห็นเป้าอาชายชัดขนาดนี้มาก่อน... พอนั่งดูทีวีกันไปได้พักใหญ่ แม่ผมก็ลุกเข้าครัวไปเตรียมทำกับข้าวเย็น ส่วนอาชายก็ลุกเดินออกไปเดินเล่นหลังบ้าน พอตกเย็นพวกเราก็กินข้าวกันปกติ อาชายก็นั่งคุยหัวเราะกับแม่ แต่ใจผมมันยังคิดวนเวียนอยู่กับภาพเป้าแน่นๆ และสายตาที่แกมองผมตอนนั่งโซฟาจนกินข้าวแทบไม่ลง พอหัวค่ำแยกย้ายกันเข้านอน ผมก็นอนพลิกตัวไปมา คิดถึงแต่เรื่องอาชายจนหลับๆ ตื่นๆ
ผมไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหนที่ผมเผลอหลับ ผมตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะรู้สึกคอแห้ง เลยเปิดประตูห้องนอนก้าวออกมาตรงโถงบ้านที่มืดมิด ขณะที่กำลังจะเดินไปกินน้ำ ผมก็ต้องตกใจ เมื่อเห็นประตูห้องนอนแม่ค่อยๆ แง้มเปิดออกผมนึกว่าแม่ แต่ไม่ใช่กับกลายเป็นอาชายในชุดกางเกงขาสั้น ท่อนบนเปลือยเปล่า ก้าวเดินออกมาจากห้องนอนแม่เงียบๆ...ผมยืนอึ้ง มองอาชาย งงๆ และในความมืดที่มีเพียงแสงจากด้านนอกส่องกระทบเข้ามา ผมเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าชัดเจน: สภาพกางเกง: กางเกงขาสั้นที่แกใส่ ขอบกางเกงร่นต่ำลงมาจนเผยให้เห็นไรขนบางๆ จนโผล่พ้นออกมาตามแนวขอบกางเกง... ชัดเลยว่าแกไม่ได้ใส่กางเกงในข้างใน และตรงเป้ากางเกงมันยังนูนแข็งกึ่งหลับกึ่งตื่น ดุนเนื้อผ้าออกมา สภาพตามตัว: ท่อนบนเปลือยเปล่า มีรอยคราบแป้งเด็กสีขาวเปรอะติดอยู่ตามแผงอกหนาและไหล่ของแก กลิ่นกายที่ลอยมา: พอแกเดินตรงเข้ามาใกล้ กลิ่นตัวผู้ชายลอยมาเตะจมูก แต่รอบนี้มันมีกลิ่นแป้งเด็กของแม่ที่ทาก่อนนอน ติดตัวแกออกมาด้วย
อาชายเงยหน้ามาเห็นผมยืนอยู่ในความมืด แกชะงักตกใจไปนิดนึงทันที! ก่อนจะรีบปรับสีหน้า ยิ้มเพื่อกลบเกลื่อน แล้วเดินเข้ามาหยุดยืนใกล้ๆ จนผมได้ยินเสียงลมหายใจของแก “ยังไม่นอนอีกเหรอต้น...” อาชายกระซิบเสียงทุ้มต่ำ “อา...ยังไม่นอนเหรอครับ?” ผมถาม สายตามองตรงไปที่เป้ากางเกงของแก “เมื่อกี้ แม่เราบ่นว่าปวดหลัง...อาเลยเข้าไปช่วยนวดหลังให้แม่” อาชายพูดพร้อมกับเอื้อมมือมาแตะไหล่ผมเบาๆ ก่อนที่แกจะแยกตัวเดินกลับไปยังโซฟา
ผมยืนมองตามแผ่นหลังแกไปในความมืด ภาพเป้ากางเกง มันพุ่งขึ้นมาจนผมลืมเรื่องหิวน้ำ เดินกลับเข้าห้องนอนตัวเองแล้วล็อกประตูทันที ผมก้าวขึ้นไปนอนบนเตียง ภาพเป้ากางเกงแน่นๆ ของอาชายเมื่อกี้ยังลอยอยู่ตรงหน้า ผมทนนอนไม่ไหว เลยเอื้อมมือลงไปปลดกางเกงตัวเอง แล้วควักท่อนเอ็นรูดช่วยตัวเองบนเตียง ใจเต้นตึกตัก รูดมือไปก็คิดถึงแต่ภาพเป้ากางเกงของอาชาย จนกระทั่งเสร็จ นึกฟินจนเผลอหลับไปทั้งอย่างนั้น...
ตื่นเช้ามาอีกวัน ผมเดินลงมาล้างหน้าล้างตาข้างล่าง ทุกอย่างในบ้านก็ยังดูปกติ แม่ผมกับอาชายก็นั่งกินข้าว คุยเรื่องทั่วไป แต่สายตาผมอดไม่ได้ที่จะคอยแอบมองเป้ากางเกงและท่าทางของอาชายอยู่เรื่อยๆ พอตกช่วงสาย แม่ผมกับน้องสาว ก็แต่งตัวออกไปทำธุระข้างนอก กะว่าจะกลับอีกทีช่วงเย็น ในบ้านเลยเหลือแค่ผมกับอาชายอยู่กันสองคน บรรยากาศในบ้านเงียบสงบจนได้ยินเสียงพัดลมดัง
ขณะที่ผมนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียงในห้องนอนเงียบๆ ประตูห้องก็ถูกดันเปิดออก อาชายเดินก้าวเข้ามาข้างใน แกไม่ได้ล็อกประตู แต่เดินเข้ามาแล้วผลักบานประตูให้ปิดลงหลวมๆ อาชายเดินเข้ามา ยืนเอามือซุกกระเป๋ากางเกง มองตรงมาที่ผมพร้อมกับยิ้ม “ต้น... ทำอะไรอยู่เหรอเรา?” เสียงแกถามขึ้นเรียบๆ “เล่น... เล่นโทรศัพท์ครับอา มีอะไรหรือเปล่าครับ?” ผมตอบ พร้อมกับขยับตัวนั่ง อาชายไม่ได้ตอบอะไร แกค่อยๆ ก้าวขาเดินตรงเข้ามาหาผมที่นั่งอยู่บนขอบเตียง แล้วหยุดยืนแทรกอยู่ตรงกลางระหว่างขาสองข้างของผมพอดี ระยะห่างมันใกล้จนเป้ากางเกงที่นูนดันผ้าออกมาเป็นลำของแก อยู่ตรงหน้าผมพอดีในระดับสายตากลิ่นตัวผู้ชายและความร้อนอุ่นๆ จากเป้ากางเกงที่อยู่ห่างจากหน้าผมไม่ถึงคืบ ทำเอาผมหายใจติดขัด ได้แต่นั่งตัวเกร็ง ทำอะไรไม่ถูกเมื่อเห็นเป้าแน่นๆ ดุนผ้าอยู่ตรงหน้าผมทั้งสองข้าง อาชายก้มมองลงมาที่ผม แล้วพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “อาเห็นเราชอบมองอาแปลกๆ ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว... มีอะไรสงสัยในตัวอาหรือเปล่า?” คำถามของแกทำเอาผมหน้าผ่าวร้อน รู้สึกวูบวาบไปทั้งตัว “ปะ... เปล่าครับอา ผมไม่ได้มองอะไรเลย” “จริงเหรอ...” อาชายหัวเราะในคอเบาๆ แกยกมือขึ้นมาวางแตะบนไหล่ผม แล้วก้าวขาขยับชิดเข้ามาอีกนิด จนเป้ากางเกงแน่นๆ ของแกขยับเข้ามาใกล้ชิดกับหน้าผมยิ่งกว่าเดิมแกเอื้อมมืออีกข้างลงไปจับขอบกางเกงขาสั้นของตัวเองตรงหน้าผม ขยับดึงจัดทรง เหมือนตั้งใจโชว์เป้าแน่นๆ ให้ผมเห็นใกล้ๆ เต็มตา เสียงผ้ากางเกงถูไถดังชัดเจนในห้องที่เงียบกริบ “มองขนาดนี้... ยังจะบอกว่าไม่ได้แอบมองอีกเหรอ” อาชายกระซิบเสียงต่ำ ก้มหน้าลงมาใกล้จนผมรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ รดข้างแก้ม “อยากรู้ อยากเห็นอะไร ก็ลองสัมผัสดูสิ...” สายตาของผมจ้องมองเป้าแน่นๆ ที่อยู่ห่างไม่ถึงนิ้ว มือผมเริ่มสั่น เพราะความตื่นเต้น ก่อนจะค่อยๆ ยื่นยกขึ้นไปจะแตะลงบนเป้ากางเกงของแกตามที่แกบอก...
“พี่ต้น! พี่ต้น! มาช่วยแม่ยกของเร็ว!” เสียงข้าวน้องสาวผม ตะโกนเรียกดังลั่นมาจากหน้าบ้าน! แม่กับน้องกลับมาจากตลาดเร็วกว่าที่คิด!ผมสะดุ้งสุดตัว ชะงักมือที่กำลังจะแตะเป้าอาชายแล้วผงะถอยหลังทันที! หัวใจเต้นตึกตักแทบจะทะลุออกมานอกอก ตอนผมกำลังจะรีบลุกยันตัวออกจากเตียง มือของอาชายก็เอื้อมมากระชากบีบข้อมือผมไว้แน่น! หน้าแกไม่ได้มีสีหน้าร้อนรนหรือตกใจเลยสักนิด แกพูดขึ้นว่า “พรุ่งนี้ช่วงเที่ยง... ช่วยออกไปทำธุระให้อาหน่อย ถ้ารับปาก คืนพรุ่งนี้... อาจะให้ทำมากกว่าแค่จับ” ผมจ้องหน้าอาชายที่ยืนค้ำอยู่ ใจผมยังเต้นระทึก “...ได้ครับ” ผมพยักหน้ารับคำแกไปทันที |