**เอากันที่อำเภอ**
มันเกิดขึ้นต้นปีนี้เอง ที่ที่ทำการอำเภอ ผมไปทำบัตรประชาชนใหม่ เพราะบัตรเก่าหาย ผมอายุสิบเก้าปีแล้ว เรียนปีสองมหาวิทยาลัย แต่ชอบทำบัตรหายบ่อยเหลือเกิน เช้าวันนั้นผมนั่งรอคิวอยู่มุมห้อง แอร์เย็นเฉียบ ผมเลื่อนมือถือเล่นไปเรื่อย จนสายตาบังเอิญเหลือบไปเจอผู้ชายคนหนึ่งที่ยืนคุยกับเพื่อนร่วมงานอยู่ด้านใน
เขาหล่อแบบที่ทำให้ผมหยุดหายใจชั่วขณะ ผิวขาวอมชมพู จมูกโด่ง ปากบางสีแดงอ่อน ร่างสูงใหญ่ ไหล่กว้าง เอวเรียว ตาคมดำสนิทที่ตอนนั้นกำลังยิ้มให้เพื่อนร่วมงาน ผมได้ยินเสียงคนเรียกเขาว่า “พี่ศักดิ์”
ผมมองเขาอยู่นานโดยไม่รู้ตัว จนสายตาเราสบกัน พี่ศักดิ์ยิ้มมุมปากบาง ๆ แล้วหันไปคุยต่อ ผมรีบก้มหน้าลง แต่หัวใจเต้นตึก ๆ
อีกไม่กี่นาที พี่ศักดิ์เดินออกมาจากโต๊ะทำงาน ถือแฟ้มบาง ๆ มาวางที่โต๊ะข้าง ๆ ที่ผมนั่ง เขายืนพิงขอบโต๊ะ แล้วเอาช่วงล่างของร่างกายดันเข้ากับเหลี่ยมโต๊ะอย่างไม่แยแส ผมเห็นรอยนูนใต้กางเกงสีกากีชัดเจน มันดันออกมาเป็นแนวยาว ดูใหญ่และหนัก ผมกลืนน้ำลาย เป้ากางเกงตัวเองก็เริ่มตึงโดยอัตโนมัติ
พี่ศักดิ์ก้มลงมาใกล้ ๆ กระซิบข้างหูผมเบา ๆ เสียงทุ้มและยั่วยวน
“ไปห้องน้ำกับพี่ไหม”
ผมไม่ตอบ แค่ลุกขึ้นยืนแล้วเดินตามเขาไปทันที โดยทิ้งใบคิวทำบัตรประชาชนไว้บนเก้าอี้
ห้องน้ำผู้ชายชั้นล่างเงียบสงบ พี่ศักดิ์ล็อกประตูแล้วหันมายืนจ้องผม
“ถอดเสื้อพี่ทีสิ”
นิ้วผมสั่นเล็กน้อยขณะปลดกระดุมเชิ้ตสีขาวทีละเม็ด เผยให้เห็นหน้าอกหนาแน่น กล้ามเนื้อหน้าท้องเป็นมัด ๆ มีขนเส้นบาง ๆ วิ่งลงไปจนถึงขอบกางเกง ผมเอามือลูบไล้หน้าอกเขาช้า ๆ รู้สึกถึงความร้อนและความแข็งของกล้ามเนื้อ พี่ศักดิ์หายใจแรงขึ้น มือใหญ่ของเขายื่นมาบีบก้นผมผ่านกางเกงยีนส์อย่างเมามัน
“ถอดกางเกงพี่ด้วย”
ผมคุกเข่าลง รูดซิปแล้วดึงกางเกงกับกางเกงในออกพร้อมกัน ควยของพี่ศักดิ์ดีดกระเด้งออกมาเต็มตา ยาวประมาณเจ็ดนิ้ว หัวบานแดงจัด เส้นเลือดปูดชัด กลิ่นตัวผู้ชายแมนๆ พุ่งเข้าจมูกผม
ผมอ้าปากกว้างแล้วอมเข้าไปทั้งลำ คับปากจนน้ำลายไหลย้อย พี่ศักดิ์ครางต่ำ ๆ มือกดท้ายทอยผม
“อืมม… เลียให้ดี ๆ หน่อย”
ลิ้นผมตวัดไปมา ดูดแรง ๆ ดูดจนแก้มบุ๋ม พี่ศักดิ์แอ่นสะโพกส่งเข้ามาในปากผมเป็นจังหวะ น้ำเงี่ยนไหลเยิ้มเต็มลิ้น ผมกลืนลงคอโดยไม่ลังเล
ไม่นานเขาก็สั่นสะท้าน แล้วพุ่งน้ำอสุจิร้อน ๆ เข้าเต็มปากผม ผมกลืนจนหมด แล้วยังเลียหัวควยให้สะอาดอีกครั้ง
พี่ศักดิ์ดึงผมลุกขึ้น จูบปากผมอย่างหิวโหย ลิ้นเขายื่นเข้ามาเลียฟันและเพดานปากผม มือทั้งสองข้างถอดเสื้อผ้าผมจนหมดภายในไม่กี่วินาที ควยผมแข็งตึงชี้ฟ้า พี่ศักดิ์กำแล้วรูดช้า ๆ
“อยากเอาประตูหลังมั้ย”
ผมลังเลนิดหนึ่ง “…จะเจ็บไหมครับ”
“เจ็บนิดเดียว เดี๋ยวชินไปเอง” เขายิ้มแล้วถ่มน้ำลายลงบนนิ้ว แล้วทาที่รูตูดผมอย่างช้า ๆ สองนิ้วค่อย ๆ ยัดเข้าไปขยาย ผมครางเสียงออดอ้อนเมื่อนิ้วเขาดันเข้าไปจนสุดข้อ
พอรู้สึกว่าหลวมพอ พี่ศักดิ์ก็จับสะโพกผม เอาหัวควยดันเข้าไปช้า ๆ แค่หัวก็ทำให้ผมร้องออกมา
“อ๊าา… เจ็บ…”
“ทนหน่อย เดี๋ยวก็เสียว” เขากอดผมจากด้านหลัง จูบคอ จูบไหล่ มือข้างหนึ่งรูดควยผมไปด้วย ผมค่อย ๆ ผ่อนคลาย แล้วเขาก็ดันเข้าไปจนมิดลำ
“อื้มมม… แน่นมาก…”
พี่ศักดิ์เริ่มกระแทกช้า ๆ ก่อน แล้วเร่งจังหวะแรงขึ้นเรื่อย ๆ เสียงผิวหนังกระทบกันดังแปะ ๆ ในห้องน้ำเงียบ ๆ ผมถูกดันติดผนังกระเบื้องเย็น มือทั้งสองข้างยันกำแพง พี่ศักดิ์กระแทกลึกทุกที หัวควยครูดกับจุดเสียวด้านในจนผมน้ำตาไหล
“เสียวไหม”
“เสียว… เสียวมากครับ… เร็วกว่านี้…”
เขาหัวเราะต่ำ ๆ แล้วกระแทกแรงขึ้น มือบีบเอวผมแน่น ผมเสร็จก่อน น้ำอสุจิพุ่งกระเด็นเปื้อนกระเบื้อง พี่ศักดิ์กระแทกอีกหลายทีแล้วก็ครางยาว ปล่อยน้ำควยร้อน ๆ เข้าไปเต็มรูตูดผม
เราหายใจหอบอยู่พักใหญ่ ก่อนจะช่วยกันเช็ดตัวและแต่งตัว ก่อนเปิดประตู พี่ศักดิ์กระซิบข้างหูผม
“ครั้งหน้า ถ้าบัตรหายอีก อย่าเพิ่งไปแจ้งที่อำเภอ… มาบ้านพี่ก่อนดีกว่า”
ตั้งแต่นั้นมา บัตรประชาชนผมหายบ่อยเหลือเกิน แต่ผมไม่เคยกลับไปที่ทำการอำเภออีกเลย.....จบ
|