เกิดตัณหาจากดงกล้วย ตอนที่ 4

mili152

ความหมกมุ่นที่สะสมมานานนับเดือน ทำให้ทุกค่ำคืนของผมเต็มไปด้วยความเพ้อฝันและความถวิลหาอันร้อนรุ่ม ทุกครั้งที่มองเห็นเงาดงกล้วยหลังบ้าน
ภาพแท่งกะดออันใหญ่โตและแววตาดิบเถื่อนของพี่เผ่าก็ตามมาหลอนหลอกในห้วงความคิด ผมจินตนาการซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึงสัมผัสหยาบกร้าน รสชาติคาวเข้มข้น และความอึดถึกทนของชายฉกรรจ์รุ่นพี่ จนบางครั้งแทบอยากจะวิ่งทะลุรั้วลวดหนามไปสยบแทบเท้าให้แกขยี้เสียให้รู้แล้วรู้รอด

แต่แล้ว โอกาสที่คาดไม่ถึงก็หล่นทับเข้ามาในชีวิตหนุ่มแบงก์มาดเนี้ยบอย่างผม เมื่อทางอำเภอมีคำสั่งให้สำรวจรายชื่ออาสาสมัคร อปพร. ไปเข้ารับการฝึกอบรมที่ค่ายทหารเป็นเวลา 3 วัน 2 คืน เนื่องจากยอดคนในหมู่บ้านไม่พอ และคณะกรรมการหมู่บ้านจำใจต้องมาขอร้องแกมบังคับให้ผมซึ่งเป็นคนหนุ่มแรงดีในพื้นที่ช่วยเสียสละไปเสริมโควตา แม้ในใจผมจะนึกหวั่นวิตกเพราะไม่เคยใช้ชีวิตสมบุกสมบันในค่ายทหารมาก่อนเลยในชีวิต แต่เมื่อรู้ว่า "พี่เผ่า" ในฐานะแกนนำ อปพร. ตัวจริงเสียงจริงต้องเดินทางไปควบคุมและเข้าแถวฝึกด้วยในฐานะรุ่นพี่ประจำหมู่บ้าน ความลังเลทั้งหมดก็มลายหายไปสิ้น กลายเป็นความตื่นเต้นระคนกระสันที่พุ่งทะยานขึ้นมาแทนที่ทันที
วันแรกของการฝึกอบรมเริ่มต้นขึ้น ทัศนียภาพรอบค่ายทหารเต็มไปด้วยความดิบและระเบียบวินัย แม้จะไม่เข้มงวดเท่าทหารเกณฑ์แท้ๆ แต่การกินอยู่ การทำกิจกรรม และการนอนพักแรม ก็เปลี่ยนวิถีชีวิตเด็กหนุ่มสำอางอย่างผมให้ต้องมาเผชิญโลกกว้างแบบลูกผู้ชายเต็มตัว สิ่งที่ทำให้ผมตื่นเต้นจนเนื้อตัวสั่นเทาไม่ใช่การฝึกภาคสนามกลางแดดเปรี้ยง แต่เป็น "ช่วงเวลาอาบน้ำรวม" ในยามเย็นที่เหงื่อไคลชุ่มโชกหลังการฝึก บรรดาอาสาสมัครต่างพากันเดินถือขันและผ้ามาที่ลานอาบน้ำรวม
ส่วนใหญ่ต่างนุ่งผ้าขาวม้าหรือกางเกงขาสั้นมิดชิด แต่ไม่ใช่กับพี่เผ่า...
พี่เผ่าในร่างเปลือยท่อนบน อวดแผงอกกว้าง ผิวคร้ามแดด และรอยสักจางๆ ตามหัวไหล่ นุ่งผ้าขาวม้าเดินเข้ามา แกปลดผ้าขาวม้าไว้ที่ราว เผยให้เห็นแกสวมเพียงกางเกงในตัวโปรดสีเลือดหมูเก่าๆ ตัวเดิม ที่ย้วยและแนบเนื้อจนเห็นรูปร่างส่วนล่างตุงชัดเจนเดินอาดๆ อย่างไม่แคร์สายตาใคร ทันทีที่ขันน้ำขันแรกราดรดลงบนศีรษะ เม็ดน้ำเย็นเฉียบไหลล่องไปตามโครงหน้า แผงอกหนา ก่อนจะซึมซาบเข้าสู่ผ้ากางเกงในสีเลือดหมูจนเปียกชุ่มแนบเนื้อ ปรากฏสัดส่วนความเป็นชายลำใหญ่ที่หดเกร็งเส้นหมอยดกฟูตามความเย็นของน้ำอย่างชัดเจนต่อหน้าต่อตาผม หัวใจผมเต้นกระหน่ำรัวรากับกลองศึก สายตาคมกริบของผมแอบชำเลืองกวาดมองทุกรายละเอียดของหยดน้ำที่เกาะพราวบนเรือนร่างกำยำนั้นอย่างหิวกระหาย แทบอยากจะพุ่งเข้าไปประชิดตัวแล้วใช้มือควานสัมผัสความแข็งแกร่งนั่นเสียตรงนั้น
และจุดไคลแม็กซ์ที่ทำให้สติสตั้นของผมเกือบหลุดลอย ก็มาถึงในยามค่ำคืน...
เมื่อถึงเวลาเข้านอน ลืมบอกไปว่าผมได้นอนเต้นท์เดียวกันกับพี่เผ่า เพราะเมื่อมาถึงก็ปรากฏว่าเต็นท์สนามถูกจัดสรรให้พักร่วมกันเป็นคู่ และโชคชะตาก็เล่นตลกหรืออาจจะเข้าข้างผมอย่างที่สุด เมื่อเต็นท์ที่ผมนอนดันเป็นเต็นท์เดียวกับพี่เผ่านั่นแหละ ภายในเต็นท์ผ้าใบทรงจั่วแคบๆ มีเพียงแสงไฟสลัวจากหลอดไฟสนามด้านนอกส่องลอดเข้ามา บรรยากาศเงียบสงบได้ยินเพียงเสียงหายใจเข้าออกสม่ำเสมอของพี่เผ่าที่นอนทอดร่างด้วยความอ่อนเพลียจากการฝึกหนักตลอดทั้งวัน แกถอดเสื้อยืดออก เหลือเพียงกางเกงใน Rosso สีฟ้าขอบยางดำที่ชื้นเหงื่อ นอนหงายแผ่หลา กางขาออกกว้างเล็กน้อยตามความเคยชินของคนตัวใหญ่
กลิ่นอายความเป็นชาย กลิ่นเหงื่อไคลจางๆ และกลิ่นยาสูบที่ติดกายแก ลอยอบอวลอยู่ในพื้นที่แคบๆ จนผมรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง ความเงี่ยนที่อัดอั้นมานานนับเดือนตีรวนขึ้นมาจุกที่อก ความมืดในเต็นท์และความเย้ายวนตรงหน้ามันเปิดโอกาสให้ผมทำในสิ่งที่คิดมาตลอด ในกลางดึกผมค่อยๆ พลิกตัวนอนตะแคงหันไปทางพี่เผ่า หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมานอกซี่โครง มือสั่นเทาด้วยความกลัวและตื่นเต้นระคนกัน ผมรู้ตัวดีว่านี่คือโอกาสทองที่อาจไม่มีวันหวนกลับมาอีก พี่เผ่ากำลังนอนหลับใหล ไม่รู้เนื้อรู้ตัว...
ผมอยากจะลักหลับแก ยื่นมือออกไปกระชากกางเกงในตัวนั้นออก แล้วก้มลงใช้ปากละเลงความกระสันให้แกสะดุ้งตื่นมาร้องครางใต้ร่างผม แต่ความกลัวในฐานะเด็กหนุ่มเรียบร้อยทำให้ใจไม่กล้าพอที่จะทำการอุกอากขนาดนั้น
แม้ความใจกล้าจะยังมีไม่พอจะปลดเปลื้องทุกอย่าง แต่ความกระสันมันบังคับให้มือข้างขวาของผมค่อยๆ ยื่นออกไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ ปลายนิ้วสั่นระริกเอื้อมไปสัมผัสโดนต้นขาแกร่งที่เต็มไปด้วยขนอ่อน ก่อนจะลูบไล้แผ่วเบาขึ้นมาแตะสัมผัสโดนเนื้อผ้ากางเกงในสีฟ้าที่ห่อหุ้มลำท่อนใหญ่โตของพี่เผ่าเอาไว้โดยตรง...
สัมผัสอุ่นจัดและความแข็งขึงที่ตุงอยู่ใต้ปลายนิ้ว ทำให้ผมสะท้านไปทั้งร่าง ลมหายใจสะดุดกึกด้วยความเสียวซ่าน ขณะที่พี่เผ่าขยับตัวพลิกหนีเล็กน้อยในความมืด ผมรีบชักมือกลับแทบไม่ทัน นอนตัวเกร็งหายใจหอบถี่อยู่ในความมืด ปล่อยให้ไฟตัณหาแผดเผาร่างกายตัวเองจนแทบคลั่งในเต็นท์นอนกลางค่ายทหารแห่งนี้
วันรุ่งขึ้นมีตื่นออกกำลังตอนตี 5 ด้วยความที่ผมไม่ชินทำให้หลับๆ ตื่นๆ และประมาณตี 4 กว่าๆ ผมตื่นมาเห็นท่อนเอ็นช่วงกลางตัวพี่เผ่าแข็งดันผ้า แสดงว่าแกต้องมี
อารมณ์แน่ๆ ผมเองก็ใจเต้นเหมือนกลองมโหระทึก จะลักหลับแกอีกก็กลัวว่าแกจะตื่น เลยได้แต่นอนนิ่งๆ เนียนๆ ตะแคงหันหน้าเข้าหาพี่เผ่า เพื่อจะจ้องมองแท่งนั้นผ่านแสงที่สาดส่องมาจากนอกเต้นท์ จนอดใจไม่ได้รวบรวมความกล้าทั้งหมด ทำเป็นนอนละเมอยกขายกแขนไปทับตัวปีนป่ายบนร่างพี่เผ่าแบบกึ่งกอดหมอนข้าง พร้อมทำเสียงกรนกลบเกลื่อนความจริงว่าผมตื่นแล้ว พี่เผ่ารู้สึกตัวแต่ก็ไม่ดันตัวผมออก แกคงเข้าใจว่าผมละเมอ แล้วแก่ก็หลับต่อ จนเสียงนกหวีดปลุกให้ตื่นออกกำลังกาย
ผมยังทำท่าหลับอยู่ จนพี่เผ่าเขย่าตัว ผมแกล้งงัวเงียตื่นดันเข่าชนควยพี่เผ่าอย่างจัง แล้วทำท่าตกใจ ขณะพี่เผ่าเองก็มีอาการตกใจนิดๆ
ความตื่นตกใจในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความกระสันซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วท้องน้อยทันที เมื่อหัวเข่าของผมกระแทกเข้ากับท่อนเนื้อใหญ่โตที่แข็งขึงอยู่ใต้ร่มผ้าของพี่เผ่าเต็มรัก แรงปะทะนั้นทำให้ผมสัมผัสได้ถึงความแน่นขึงและขนาดที่ร้อนระอุทะลุผ่านเนื้อผ้าออกมาอย่างชัดเจนจนแทบสะท้าน
พี่เผ่าสะดุ้งเฮือกเล็กน้อย ดวงตาคมกริบของรุ่นใหญ่ที่เพิ่งตื่นนอนกวาดมองลงมาที่ตัวผมซึ่งกำลังนอนเกยทับร่างแกอยู่ ท่ามกลางแสงสลัวยามเช้าตรู่ในเต็นท์ทหาร ลมหายใจอุ่นๆ ของแกเป่ารดต้นคอผมในขณะที่แกยังคงนิ่งค้าง ไม่ได้ผลักไสหรือปัดป้องออกทันทีอย่างที่ควรจะเป็น แววตาของคนตัวโตฉายแววสับสนระคนความงงงวยชั่วครู่ ก่อนที่ความแข็งแกร่งช่วงกลางลำตัวจะกระตุกเกร็งสู้แรงสัมผัสของผมอย่างเห็นได้ชัด
"อะ... แฮ่ม! ตื่นได้แล้วหมอ เสียงนกหวีดปลุกแล้วเนี่ย" เสียงทุ้มแหบพร่าจากการเพิ่งตื่นนอนดังขึ้นชิดริมหู มือหนาและสากกร้านของพี่เผ่าที่วางอยู่ข้างลำตัวจำใจต้องดันต้นแขนผมเบาๆ เพื่อส่งสัญญาณให้ลุกขึ้น แต่สัมผัสจากมือคู่นั้นกลับหนักแน่นและอ้อยอิ่งเกินกว่าความจำเป็น จนผมใจเต้นรัวรากับจะหลุดออกมานอกอก
ผมรีบแกล้งทำเป็นสะลอมสะลือ ขยับตัวถอยร่นออกมาจากร่างหนากำยำอย่างกะทันหัน แต่จังหวะที่ขยับถอยนั้น ท่อนขาของผมก็แกล้งรูดผ่านแนวกึ่งกลางลำตัวของแกอีกรอบอย่างจงใจ จนพี่เผ่าต้องสูดปากครางฮือในลำคอกลบเกลื่อนอาการเสียวซ่านที่พุ่งพล่านขึ้นมาอย่างกะทันหัน
"อู๊ย... ขอโทษครับพี่เผ่า ผมละเมอหนักไปหน่อย นึกว่ากอดหมอนข้างครับ" ผมเอ่ยเสียงสั่น พยายามทำหน้าตาตื่นตระหนกและรู้สึกผิดสุดซึ้ง ทั้งที่หัวใจข้างในพองโตและเต้นแรงด้วยความสะใจที่ได้แกล้งหยอกเย้าสัตว์ป่าให้นิ่งอึ้งไปได้
พี่เผ่ายกมือขึ้นเสยผมลวกๆ ใบหน้ากร้านแดดขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อยด้วยความตกใจปนอารมณ์ค้างเติ่งที่ยังไม่ทันได้ระบาย แกก้มมองเป้ากางเกงตัวเองที่ยังคงตุงเด่นชัดผ่านผ้าบางๆ ก่อนจะแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ แบบกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
"เออๆ ไม่เป็นไร... นอนยังไงของมึงเนี่ย แรงยังกะควายธนู" พี่เผ่าว่าพลางขยับตัวลุกขึ้นนั่งเต็มความสูง ขยายแผงอกกว้างและกล้ามเนื้อแน่นตึงในชุดเตรียมออกกำลังกาย ท่อนเอ็นที่ยังสงบตัวไม่สนิทดีขยับไหวตามจังหวะการก้าวเดิน ทำให้ผมที่นั่งมองอยู่บนเสื่อต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ความเงี่ยนดิบเถื่อนที่สะสมมาหลายวันไม่ได้ลดน้อยลงเลย กลับยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นไปอีกเมื่อรู้ว่า... พี่เผ่าเองก็มีความรู้สึกตอบสนองต่อร่างกายของผมเช่นกัน!


ไว้มาต่อตอนที่ 5 นะครับ กดใจ ให้เหรียญ หรือคอมเมนต์เป็นกำลังได้นะครับ

danzalion

รอตามต่อนะครับ