แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย yok1412 เมื่อ 2026-10-2 16:54
เย็นวันศุกร์หลังเลิกเรียน เอก เด็ก ม.6 วัย 18 ปี สูง 180 หุ่นนักกล้าม กำลังเดินออกจากโรงเรียน ช่วงเวลาหัวค่ำตามประสาเด็กสายกีฬา เหงื่อที่เต็มชุดนักเรียนจนแนบเนื้อ เสื้อนอกกางเกงที่ปิดกางเกงน้ำเงินจนมิด หลังจากโบกมือลาเพื่อนที่เดินมาด้วยกันแล้วเดินกลับบ้าน ระหว่างเดินเล่นมือถืออยู่ๆก็รู้สึกมึนแล้วหมดสติไป “โอ๊ย” เสียงที่ร้องออกมาจากปากของเอก ขณะที่รู้สึกเจ็บที่หัวนมข้างขวา ตาที่ค่อยๆลืมขึ้นมองเห็นชายวัยกลางคนกำลังก้มหน้ามองหน้าอกตนอยู่ จากนั้นลุกเดินออกไปไม่พูดอะไร เอกก้มมองว่าเจ็บอะไรพบว่ามีห่วงแทงทะลุหัวนมตัวเองอยู่ จากเดิมที่สะลึมสะลือได้ตื่นเต็มตาพยายามขยับตัวกลับพบว่า ตัวเองนั่งอยู่บนเก้าอี้ แขนไขว้หลังผูกกับเก้าอี้ ขาถูกผูกติดขาเก้าอี้ เห็นเสื้อและกางเกงนักเรียนกองอยู่ข้างตัว เหลือไว้แค่กางเกงในทรงบ๊อกเซอร์ติดตัว “เฮ้ย ทำไรอะ พวกมึงทำไรกู ปล่อยกู” เอกพยายามสะบัดตัวอย่างแรงแต่เก้าอี้ไม่ขยับเขยื้อน ไม่มีเสียงตอบรับกลับมา เวลาผ่านไปไม่รู้นานเท่าไร ไม่มีช่องอากาศ ไม่มีนาฬิกา เอกโวยวายตะโกนจนเสียงแหบ ปากแห้ง แรงที่มีเริ่มหมด ไม่มีแรงสบัดตัว จากนั้นได้ยินเสียงเปิดประตูด้านหน้า เอกรีบตะโกนสุดเสียง “ใคร ปล่อยกูที ปล่อยกูไป” คนที่เข้ามาในห้องเป็นชายหนุ่มใส่กางเกงในหนังสีดำตัวเดียว แสงในห้องส่องไปเห็นกล้ามเป็นมัดชัดเจน ในมือขวาถือกระเป๋าหนังสีดำ มือซ้ายถือซองเอกสาร เดินมาหยุดตรงหน้าเอก ทำให้เป้าอยู่ระดับสายตาเอกพอดี จากนั้นพูดขึ้นว่า “มึงยังไม่รู้ตัวสินะว่าเกิดอะไรขึ้นกับมึง ตั้งแต่นี้มึงเป็นสัตว์เลี้ยงของเจ้านาย ไม่มีสิทธิ์ในร่างกายมึงอีกแล้ว จะพูดอะไรมึงก็ห้ามพูดถ้าไม่บอกให้พูด เข้าใจไหม” “เข้าใจเหี้ยไรมึง มึงเป็นใคร ทำไมกูต้องทำตาม เจ้านายมึงคือใคร กูอยู่ที่ไหน ปล่อยกูออกไป” เอกโวยวาย พยายามสะบัดตัวออก “ปั๊ก” เสียงหมัดลุ่นๆกระแทกท้องเอก เอกเจ็บจนตัวงอโดยไม่ได้ตั้งตัว “กูบอกแล้วมึงไม่มีสิทธิ์พูด ถ้าอยากรู้มึงต้องอ้อนวอนไม่ใช่สั่งกู ส่วนกูเป็นใคร กูเป็นคนฝึกส่วนตัวของมึง มึงเจอกูอีกนาน” เอกไม่ยอมยังโวยวาย “มึงต่อยกูทำไม มึงแน่มากหรอ มาตัวๆกับกูไหม” “ปั๊ก ปั๊ก ปั๊ก” เสียงหมัดย้ำที่ท้องเอก เอกหมดสติไป “ตู้ม” เสียงน้ำสาดไปที่ใบหน้าเอก ตาเอกลืมขึ้นมองเห็นชายคนเดิมยืนอยู่ข้างหน้า “ได้โปรดบอกกูทีว่าเกิดอะไรขึ้น” เอกแค่นเสียงออกมาทั้งๆที่ยังจุกที่ท้อง “ดีขึ้น แต่มึงต้องอ้อนวอนมากกว่านี้ แสดงความต่ำต้อยของมึงออกมา” ชายกางเกงหนังเอามือเชยคางเอกแล้วจ้องตาพูดด้วยเสียงเรียบ ในใจเอกยังงงว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ก็ยอมไปก่อน “ได้โปรดบอกผมทีครับว่าเกิดอะไรขึ้นกับผม” “พอรับได้ กูจะบอกให้” ชายกางเกงหนังเอกเอกสารออกจากซองมาอ่าน “เนื่องจากผู้กู้ไม่สามารถชำระหนี้ได้ตามกำหนดเวลาจึงยกสิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูกชายตนเองให้กับผู้ให้กู้ เพื่อแทนการชำระหนี้โดยจะรับคืนเมื่อผู้กู้สามารถชำระหนี้ได้” “ก็ตามนี้ ตอนนี้มึงเป็นของเจ้านายกู เจ้านายกูให้กูมาฝึกมึงให้พร้อมก่อนไปเจอนาย” “ไม่จริง พ่อไม่ทำแบบนั้นแน่ ไม่มีทาง” เอกพยายามปฏิเสธความจริง “นับแต่นี้ มึงอยู่ในการดูแลขอกู มึงไม่ต้องรู้จักชื่อกู เรียกกูว่าแบล็ก ถ้ามึงทำตัวดีถึงจะมีข้าวมีน้ำให้มึง ถ้ามึงไม่เชื่องมึงรอดู” แบล็กพูดจบก็หยิบเหยือกเปล่าออกมาพร้อมาถามว่า “มึงน่าจะหิวน้ำแล้ว อันนี้บทเรียนแรกของมึง” พูดจบแบล็กกก็ควักควยตัวเองออกมา ขนาดตอนอ่อนประมาณ 5 นิ้ว เยี่ยวใส่เหยือกจนหมดแล้วยกเหยือกขึ้นมาระดับปากของเอก “มึงจะทำอะไรกู” เอกเสียงสั่น “บทเรียนแรก น้ำดื่มมึงคือน้ำเยี่ยวกู” พูดจบก็เอามือขวาง้างปากเอก เอามือซ้ายเทน้ำเยี่ยวเข้าปาก เอกที่ไม่ได้กินน้ำมานานร่างกายกลืนเองโดยอัตโนมัติแต่กลืนไม่ทันทืแบล็กเท น้ำล้นออกปากไหลตามตัว หลังจากเทหมด เอกสำลักอย่างแรง มองแบล็กตาแข็ง “ไม่ กูไม่ยอมมึงหรอก” เอกพูดขึ้นโดยไม่ได้สังเกตว่าควยของตนแข็งคับอยู่ในกางเกงในมานานแล้ว . . . . ลองแต่งแนวนี้ ชอบไม่ชอบ บอกทีครับ + ขอกำลังใจให้ตอนถัดไปด้วยนะครับ + ต้องการให้เพิ่มอะไรแนะนำได้ครับ | 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์ 
โพสต์