แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Ludy เมื่อ 2026-10-2 07:54
ผมตื่นขึ้นมาอีกทีตอนเย็นก็รู้สึกดีขึ้นมากหลังจากเทคยาเข้าไปหลายเม็ด แต่ตอนอาบน้ำก็ยังแสบรูอยู่ พี่ซันก็มาเดินวนผมตลอดไม่ว่าผมจะไปไหน “พี่ ผมไม่ได้ขาขาด ไม่ต้องมาตามดูแลขนาดนั้น” ผมกินข้าวเย็นเสร็จก็ขึ้นห้องจะไปนอนต่อ ผมนอนเล่นไปสักพัก พี่ซันก็เดินเข้ามาหาผม ชวนคุยนั้นคุยนี้ถามว่ายังเจ็บมั้ย พี่แกเข้ามานอนลงข้างๆผมแล้วขยับเข้ามาติดผมทีละนิด ชวนคุยไปด้วย สุดท้ายก็วนมานอนกอดกันเหมือนเดิม ผมก็ไม่ติดอะไร อุ่นดีด้วยซ้ำ ผมหลับไปตื้นเช้ามาก็ลงไปอาบน้ำปกติ ตอนผมถอดเสื้อผ้าถึงเห็นว่ากางเกงด้านซ้ายผมเปื้อนคาบน้ำกาม ผมก็รู้เลยว่าพี่แกเป็นคนทำแน่ๆ แกคงไม่อยากทำให้ผมเจ็บตวไปมากกว่านี้เลยเอาควยถูขาผมแทนแน่เลย ผมคิดไปยิ้มไป รู้ตัวอีกทีผมก็รู้สึกว่าเริ่มชอบพี่แกเหมือนกัน “ฮึๆ ไอ้โรคจิตเอ้ย”
ยิ่งเวลาผ่านไปพี่แกยิ่งเริ่มหวงผมขึ้นเรื่อยๆ เริ่มขอดูมือถือ เปลี่ยนจากขึ้นสองแถวเป็นไปรับไปส่งเอง ผมแทบจะไม่มีเวลาได้คุยกับเพื่อนเลย พอเลิกปุ๊บพี่แกก็มารอเลย วันไหนแกเลิกช้าหรือไม่ได้อยู่บ้าน ผมถึงจะได้ขึ้นสองแถว แกทำเหมือนผมเป็นของแกจริง หวงไปหมดอยากกอดตลอดเวลา แทบทุกวันพี่แกจะขอเข้ามานอนด้วย ถึงไม่ได้มีอะไรกัน แกก็ขอแค่ได้นอนกอดผม ถามผมตลอดอยากได้อะไร อยากไปไหน อยากกินอะไร พี่แกเปลี่ยนไปมากจริงๆ นี่สินะที่เค้าเรียกว่าความรักทำให้คนเป็นบ้า เพราะตอนไม่พอใจแกก็โกรธมาก เอาแต่ใจตัวเอง ผมเองก็ชอบกอดชอบลูบเข้าไปซบไปอ้อนเวลาแกโกรธ แต่ส่วนมากมันก็จะจบลงบนเตียงตลอดพี่แกถึงจะหายโกรธ แต่ผมก็ต้องยอมรับเลยว่าพี่แกก็ไม่ได้เป็นคนที่ผมชอบมาตั้งแต่แรก ถ้าให้เลือกผมก็ยังอยากเป็นแฟนกับดลมากกว่า ผมคุยกับดลในแชททีไรก็ต้องลบทิ้งตลอดเพราะเหมือนผมกับดลมีแนวโน้มจะไปได้ดี ทีโรงเรียนเราก็สนิทกันมากขึ้น คุยกันสองคนตลอด ตัวติดกัน ดลมันจะชอบหยอดผมทั้งที่โรงเรียนแล้วก็ในแชท ผมเลยต้องลบแชททิ้งตลอด ถ้าพี่ซันเห็นมันจะเป็นเรื่องแน่ วันนี้ผมเลิกเรียนมาก็เห็นพี่กันนั่งกินเหล้ากับเพื่อนคนนึง “กลับมาแล้วหรอ มาหาพี่มะ” ผมเดินไปหาแก แกก็แนะนำให้รู้จักเพื่อน “นี่พี่จอนนะ เพื่อนพี่เอง” ผมก็ไหว้ตามมารยาท “ไปได้แล้วป่ะ” ผมเห็นพี่จอนก็มองผมแปลกๆมองตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วก็พยักหน้า สายตาโลมเลียสุดๆ แต่ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมากเพราะเป็นเพื่อนพี่ซัน คงไม่กล้าจีบผมหรอก ผมขึ้นไปนอนบนห้อง วันนี้เหนื่อยมากเลยไม่อาบน้ำ ใส่ชุดนักเรียนนอนก่อนเลย ตื่นมาค่อยอาบ ผมปิดไฟนอนปกติหลับไปนานจู่ๆก็มีลมหายใจกลิ่นเหล้าลอยเข้าจมูกผม ผมลืมตาขึ้นในความมืดก็เห็นเงาดำๆกำลังคร่อมผมอยู่ ตอนแรกก็นึกว่าพี่ซัน “ไม่เอาครับ ผมง่วง อย่ากวนผม” ผมหันหน้าหนีเพราะเหม็นเหล้า แต่ก็ต้องสะดุ้งตื่นเต็มตาเพราะผมโดนไซ้ซอกคออย่างแรง ผมก็ตกใจรีบถีบคนไซ้ออกสุดแรงเพราะผมจำสัมผัสพี่ซันได้ แกจะมีตอหนวดนิดๆเวลาไซ้ผมจะรู้สึกเจ็บเบาๆ แต่อันนี้คางเนียนไม่มีหนวด แล้วก็กลิ่นน้ำหอมมันไม่ใช่กลิ่นพี่ซัน ผมคว้าสายโคมไฟหัวเตียงได้ก็ดึงเปิดทันที สิ่งที่ผมเห็นก็ตรงกับสิ่งที่คิดเลย คนที่คร่อมผมอยู่คือพี่จอน ผมเห็นแล้วก็ตีนถีบแกรัวๆ แกไม่ได้ตัวใหญ่เท่าพี่ซันแล้วก็เมาอีกด้วย ผมเลยยื้อแรงแกไหว ผมพยายามันหน้าแกออกแล้วก็ร้องเรียกพี่ซัน พี่จอนแกก็ไม่เอาไรแล้วเด้าต้นขาผมอย่างเดียวทั้งทีส่วนบนก็ยื้อกับผมอยู่ “พี่ขอลองชิบหน่อย อย่าเล่นตัวนักเลย” ตอนที่เรายื้อกันไปมาพี่ซันก็วิ่งเข้ามาพอดี “มึงทำไรน้องกู” แกเข้ามาดึงพี่จอนออกจากผม ผมรีบกระโดดขึ้นจากเตียงวิ่งไปเปิดไฟในห้อง สภาพที่เห็นคือพี่จอนไม่ใส่เสื้อผ้าสักชิ้นนอนหงายอยู่ที่พื้น ควยยังแข็งอยู่ด้วยซ้ำ “มึงไอ้จอน กูบอกมึงไปแล้วว่าอย่ายุ่งกับมัน” พี่ซันแกลงไปต่อยซ้ำบนพื้น หน้าพี่แกดูโกรธมาก เหมือนคนขาดสติ เสียงหมัดแข็งๆใหญ่ๆเหวี่ยงเข้าที่จมูกที่ปากพี่จอนดังตุ๊บๆจนแตกยับเลือดไหลเต็มหน้า พี่แกไหว้ขอชีวิตพี่ซัน ผมที่พอมีสติบ้างแล้วก็รีบเข้าไปกอดพี่ซันไว้ “พี่อย่าครับ เดี๋ยวเขาตาย” พี่แกสะบัดผมออกแล้วเตะเข้าตามข้างตัวต่อ ผมก็พุ่งเข้าไปกอดแกพูดอะไรก็ได้ที่คิดได้ตอนนั้นให้แก่ใจเย็นลง “อย่าครับ ผมไม่เป็นไร ผมสบายดี พี่มองผมสิ มองผม” ผมจับหน้าพี่แกมามองผม แกโกรธจนปากสั่น แต่ก็ยอมหยุดมือ “มึง ไอ้จอน มึงกราบตีนน้องกูเดี๋ยวนี้” พี่จอนแกก็ก้มกราบตีนผม ผมคิดในใจให้ทำอะไรก็ทำไปก่อนเถอะพี่ พี่ซันมันเป็นบ้าจริง อย่าเอาชีวิตมาทิ้งที่นี่เลย จากนั้นแกก็ไล่พี่จอนกลับบ้าน พอพี่จอนไปแกก็เดินเข้ามาจับตัวผมหันซ้ายขวาดูว่าเจ็บตรงไหนมั้ย พอแกเห็นว่าพี่จอนยังไม่ทันทำอะไรผมแกก็ดูโล่งใจ ดึงผมเข้าไปกอด “พี่ขอโทษๆ พี่น่าจะคิดได้ตั้งแต่มันขอจีบมึงแล้ว ทำไมพี่โง่แบบนี้” เสียงแกสั่นเหมือนยังโกรธไม่ลง “ผมไม่เป็นไรครับ” คืนนั้นพี่แกก็เข้ามานอนข้างๆผมจนเช้า
| 
ค้นหาสมาชิก
โพสต์ 
ดันกระทู้
ปักหมุดกระทู้
ล๊อคกระทู้
การ์ดสีสัน
โพสต์