ลืมรหัสผ่าน
 สมัครเข้าเรียน
ค้นหา
ดู: 2997|ตอบกลับ: 191

เรื่องสั้นวันละตอน | แท่งโมมีชีวิตของพ่อผัว ตอน 3 🔥🔥🔥

 มาแรง.. [คัดลอกลิงก์]

นิสิตสัมพันธ์

โสดบ้าง ถ้าเจอคนถูกใจ

กระทู้
160
ตอบกลับ
620
พลังน้ำใจ
23280
Zenny
240375
ออนไลน์
3483 ชั่วโมง

สมาชิกจีโฟกาย 100%สมาชิกระดับแพลตตินั่มสมาชิกระดับทับทิมสมาชิกระดับไพลินสมาชิกระดับมรกต

- ข้อความ/รูปภาพทั้งหมดถูกโพสโดยอัตโนมัติจากสมาชิก ผู้ดูแลไม่มีส่วนรู้เห็น หากท่านพบว่าข้อความ/รูปภาพ ไม่เหมาะสมหรือสร้างความเสียหาย ท่านสามารถกดแจ้งลบได้ที่ Link “แจ้งลบโพสนี้” ที่อยู่มุมล่างขวาของข้อความนั้นๆ หรือ อีเมล์ [email protected] ขอบคุณค่ะ
- โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านหมวดนี้ เพราะทางเราไม่สามารถสรุปได้ว่าเรื่องที่สมาชิกนำมาโพสเป็นเรื่องจริงหรือแต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิง ขอให้อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้นนะคะ เพราะสังคมเรายังดำรงอยู่ด้วยศีลธรรมจารีตประเภณีอันดีงามและไม่เปิดกว้างเรื่องแบบนี้
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Djpark เมื่อ 2026-10-2 14:20




⚠️ คำเตือนเนื้อหา (Trigger Warning)
นิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปเท่านั้น ถูกรังสรรค์ขึ้นเพื่อตอบสนองความบันเทิงในเชิงศิลปะและจินตนาการ เนื้อหาเน้นการบรรยายฉากรักอันลึกซึ้ง ร้อนแรง ใช้ภาษาดิบและคำหยาบโลนเพื่อให้อารมณ์ถึงพริกถึงขิง ตลอดจนพฤติกรรมบางประการของตัวละครที่ท้าทายศีลธรรมอย่างชัดเจน
ยืนยันว่าตัวละครทั้งหมดบรรลุนิติภาวะแล้ว และยินยอมพร้อมใจในทุกฉากรักโดยไม่มีการบังคับขืนใจ ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณอย่างสูง และเสพเพื่อความบันเทิงเท่านั้น
⚠️Warning & Tags
PWP / NTR / Dirty Talk / Group Sex / Multiple Partners / Non-Consent / Dub-Con / Sexual Harassment / Public Sex / Immorality / Age Gape / Creampie / Facial / BDSM / Sex Toys Insertion / Roleplay / Ahegao / Orgasm Denial / Overstimulation / Voyeurism / Squirting / Unprotected Sex





เรื่องสั้นวันละตอน | แท่งโมมีชีวิตของพ่อผัว ตอน 3 🔥🔥🔥








ตั้งแต่เช้าตรู่ ข้าในฐานะเถ้าแก่เจ้าของไร่และผู้เป็นพ่อผัว จำต้องสลัดความง่วงงุนและพักเรื่องกามอารมณ์บ้าๆ ในหัวสมองทิ้งไปก่อน เพื่อลงมาทำหน้าที่พ่อผู้แสนดี พาไอ้หมอก ลูกสะใภ้ตัวน้อยหน้าหวานเดินทางเข้าเมืองตระเวนหาซื้ออุปกรณ์การแพทย์เฉพาะทางตามที่เจ้าตัวต้องการ


รถกระบะป้ายทะเบียนเก่าคุ้นตาพ่นควันดำขโมงวิ่งฝุ่นตลบไปตามถนนลูกรังออกจากเขตไร่ มุ่งหน้าสู่ตัวอำเภอ ข้านั่งขับรถเงียบๆ โดยมีไอ้หมอกนั่งหน้าตาเคร่งเครียดอยู่เบาะข้างคนขับ ใบหน้าหวานเนียนที่ติดจะซีดเซียวเล็กน้อยแสดงความวิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด เมื่อรถวิ่งเข้ามาถึงย่านชุมชนในตัวอำเภอ ข้าก็พาตระเวนเลี้ยวเข้าร้านขายยาตั้งแต่ร้านใหญ่ใจกลางเมืองยันร้านเล็กๆ ริมทาง


“ร้านนี้แหละ ลองลงไปถามดูซิหมอก”


ข้าเอ่ยบอกพลางดับเครื่องยนต์ ไอ้หมอกพยักหน้ารับแล้วเปิดประตูลงจากรถ เดินตามหลังข้าเข้าไปในร้านขายยาติดแอร์เย็นฉ่ำ ข้าทำหน้าที่เป็นพ่อผู้สนับสนุนเต็มที่ ช่วยอธิบายให้เภสัชกรหนุ่มหน้าตาตื่นฟังแบบงูๆ ปลาๆ ตามประสาคนแก่ที่ไม่มีความรู้เรื่องศัลยกรรมหรืออุปกรณ์เฉพาะทางอะไรเลย


“คือแบบนี้ครับหมอ ลูก... เอ่อ ลูกผมเขาผ่าตัดมา แล้วทีนี้หมอที่กรุงเทพฯ สั่งให้อุปกรณ์ตัวนี้มาเพิ่ม แต่แถวบ้านเรามันหาไม่ได้ ไม่ทราบว่าที่ร้านพอจะมีขายไหมครับ เป็นอุปกรณ์เฉพาะทางเกี่ยวกับแผลผ่าตัดน่ะครับ”


ข้าพยายามอธิบายมือไม้ประกอบอย่างเก้ๆ กังๆ ไอ้หมอกที่ยืนอยู่ข้างๆ หน้าแดงซ่านด้วยความอายจนลามไปถึงใบหูและต้นคอ เจ้าตัวพยายามหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดรูปอุปกรณ์ชิ้นดังกล่าวให้เภสัชกรดูด้วยความเขินอาย


“นี่จ๊ะคุณเภสัช... พอจะมีไหมจ๊ะ หรือมีตัวไหนพอใช้แทนกันได้บ้างไหมจ๊ะ ช่วงนี้มันเริ่มตึงๆ เจ็บๆ หมอกกังวลมากเลย”


เภสัชกรหนุ่มรับโทรศัพท์ไปดูรูป ส่ายหน้าช้าๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมามองด้วยแววตาจนใจ


“โอ้โห... อุปกรณ์แบบนี้ไม่มีหรอกครับพี่ ที่ร้านขายยาเล็กๆ แบบนี้ไม่สต็อกไว้หรอกครับ มันเป็นอุปกรณ์เฉพาะทางมากๆ ต้องสั่งตรงจากโรงพยาบาลใหญ่ในกรุงเทพฯ หรือคลินิกเฉพาะทางในตัวจังหวัดใหญ่โน่นเลยครับ ถึงจะมี”


ข้าถอนหายใจเฮือกใหญ่ ตบไหล่ไอ้หมอกเบาๆ “เอ้า ไม่เป็นไรหรอกหมอก ลองไปร้านอื่นดู”


จากนั้น ข้าก็พาตระเวนหาอีก ร้านแล้วร้านเล่า ร้านใหญ่ ร้านเล็ก ร้านยาส่ง ร้านยาปลีก คำตอบที่ได้ก็เหมือนเดิมทุกประการ ทุกร้านต่างส่ายหน้าปฏิเสธและบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า ของแบบนี้ไม่มีขายตามร้านยาทั่วไป ต้องสั่งตรงจากโรงพยาบาลใหญ่ในกรุงเทพฯ เท่านั้น


จนกระทั่งข้าขับรถวนกลับมาจอดที่หน้าร้านสุดท้าย บรรยากาศในรถเงียบกริบจนได้ยินแต่เสียงแอร์เป่าลมเบาๆ ไอ้หมอกนั่งคอตก สีหน้าหงอยเหงาอย่างเห็นได้ชัด ดวงตากลมโตเริ่มมีน้ำตาคลอเบ้าด้วยความเครียดและอึดอัดกับร่างกายตัวเอง


“พ่อ... หมอกสั่งทางเน็ตไปแล้วนะ...” เสียงหวานเอ่ยขึ้นแผ่วเบาขณะนั่งรถขากลับออกจากตัวอำเภอ มุ่งหน้าสู่ถนนสายหลักกลับไร่


“แต่มันเป็นอุปกรณ์เฉพาะทาง เขาต้องมีการตรวจประวัติคนไข้กับทางโรงพยาบาลและยืนยันตัวตนก่อนถึงจะส่งสินค้าให้... กว่าของจะส่งมาถึงมือ ก็คงอีกหลายวันเลยจ๊ะ”


หมอกพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย แววตามันดูหวาดวิตกและเคร่งเครียดจนข้าที่นั่งขับรถอยู่ข้างๆ นึกสงสารจับใจ ในฐานะพ่อผัว ข้าก็ทำได้แค่เอื้อมมือไปตบต้นขาเรียวภายใต้กางเกงเบาๆ อย่างให้กำลังใจ พร้อมกับเอ่ยปากปลอบโยนออกไปตามประสา


“เออ... ไม่เป็นอะไรหรอกหมอก มึงอย่าคิดมากเลยวะ ของแบบนี้มันต้องใช้เวลา ถ้าสั่งทางเน็ตไปแล้วเขากำลังตรวจสอบประวัติ เดี๋ยวของก็คงมาส่งเองแหละน่า มีอะไรก็บอกพ่อ เดี๋ยวพ่อช่วยหาทางให้อีกแรง”


หมอกพยักหน้ารับคำเบาๆ “จ๊ะพ่อ... ขอบคุณมากนะจ๊ะ”


หลังจากกลับมาถึงไร่ในช่วงบ่าย แสงแดดแผดเผาร้อนจัดราวกับเตาไฟ ข้าต้องรีบเปลี่ยนชุดสวมเสื้อแขนยาวและหมวกงอบ ลงไปลุยงานกลางแจ้งเพื่อควบคุมคนงานตัดอ้อยตามปกติ เหงื่อกาฬไหลโทรมกาย กลิ่นสาบดินสาบแดดและกลิ่นเหงื่อไคลลอยฟุ้งติดตัวข้ามาตลอดทั้งวัน


“ไอ้เคน เรื่องรถบรรทุกอ้อยที่จอดเสียอยู่หลังโรงคัดแยก จัดการซ่อมเสร็จหรือยังวะ วันนี้เราต้องรีบขนส่งเข้าโรงน้ำตาลนะเว้ย ช้าไม่ได้เดี๋ยวโควต้าเต็ม”


ข้าหันไปสั่งเสียงเข้มใส่ไอ้เคน หัวหน้าช่างประจำไร่ ไอ้เคนยกมือขึ้นปาดเหงื่อบนหน้าผาก รีบรายงานทันที


“เรียบร้อยแล้วครับเถ้าแก่ เปลี่ยนสายพานกับเช็คระบบน้ำมันเครื่องเรียบร้อย ตั้งแต่เช้ามืดผมให้ไอ้จอมและไอ้หรั่งมันลากเข้าอู่ไปจัดการเรียบร้อย ตอนนี้วิ่งปร๋อพร้อมใช้งานแล้วครับเถ้าแก่ สบายใจได้เลย”


“เออ ดีมาก...” ข้าพยักหน้ารับอย่างพึงพอใจ “แล้วเรื่องคนงานตัดอ้อยแปลงท้ายไร่ล่ะ เป็นยังไงบ้างไอ้หรั่ง?”


ข้าหันไปถามไอ้หรั่ง ลูกน้องอีกคนที่ดูแลแปลงอ้อยโซนทิศใต้ต่อ ไอ้หรั่งยิ้มแห้งๆ ยกมือเกาหัว


“อ๋อ... แปลงนั้นเสร็จไปครึ่งนึงแล้วครับเถ้าแก่ แต่ติดตรงที่หญ้ารกไปหน่อย คนงานบ่นกันอุบว่าเดินลำบาก ผมเลยว่าจะขอเบิกงบซื้อถุงมือยางกับรองเท้าบู๊ตเพิ่มให้อีกสักสิบคู่นะครับเถ้าแก่ เพื่อความปลอดภัยของลูกน้อง”


ข้าขมวดคิ้วเล็กน้อยครุ่นคิดก่อนจะพยักหน้า “เออ เอาสิ”


ข้าไม่ได้ซีเรียจเรื่องเงินหรอก เพราะความปลอดภัยของลูกน้องต้องมาก่อน แบบนี้พวกนี้ถึงจะอยู่กับเราได้ยาว ข้าอยู่กับพวกนี้ก็เหมือนคนในครอบครัว ใครมีปัญหาอะไรก็บอกได้ อีกอย่างพวกนี้มันเก็บความลับได้ดีเลยละ คอยเป็นหูเป็นตาให้ข้าเวลาเจอเหยื่อรายใหม่ๆ


“แล้วก็... อีกเรื่อง...” ข้ากวาดสายตามองดูลูกน้องทุกคนด้วยสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง “ช่วงนี้ใกล้ช่วงเปิดหีบอ้อยแล้ว คนงานทุกคนห้ามดื่มเหล้าเมายาในเวลางานเด็ดขาด ใครฝ่าฝืนจับได้ไล่ออกทันทีไม่มีข้อยกเว้น เข้าใจที่ข้าสั่งไหม”


“เข้าใจครับเถ้าแก่” ลูกน้องทุกคนขานรับเสียงดังประสานกันเป็นเสียงเดียว


หลังจากที่ข้าสั่งงานและปล่อยให้ลูกน้องทุกคนแยกย้ายกันไปประจำหน้าที่ของตัวเองที่ลานกว้างหน้าบ้านพัก บรรยากาศรอบตัวก็กลับมาเงียบสงบลงอีกครั้ง ท่ามกลางเสียงลมพัดอู้และไอแดดร้อนระอุที่เริ่มแผดเผาขึ้นเรื่อยๆ ตามเวลาเที่ยงวัน


ข้ายืนกอดอกถอนหายใจยาวเหยียดด้วยความโล่งอกที่งานการในช่วงเช้าผ่านพ้นไปได้ด้วยดี แต่ทว่า... พลันที่สมองอันว่างเปล่าจากเรื่องงานเริ่มผ่อนคลายลง ภาพความทรงจำเมื่อคืนวันก่อนก็พุ่งย้อนกลับเข้ามาในหัวอย่างไม่ยอมหยุดหย่อน


ภาพของรูแน่นๆ นุ่มหยุ่นที่ข้าเผลอไผลเข้าไปสัมผัสและสำรวจมาโดยไม่ได้ตั้งใจ ร่องรอยความอุ่นร้อนและอาการตอดรัดเป็นจังหวะที่ยังคงฝังแน่นอยู่ในความรู้สึก มันผุดขึ้นมาเด่นชัดเสียยิ่งกว่าเรื่องงานในไร่เสียอีก


เพียงแค่สมองนึกจินตนาการไปถึงผิวเนื้อเนียนนุ่มและช่องทางรักของไอ้หมอก ลูกสะใภ้ตัวน้อยหน้าหวานที่กำลังนอนพักผ่อนอยู่ภายในบ้าน เจ้าโลกเจ้ากรรมที่สงบเสงี่ยมอยู่ใต้กางเกงสแลคทำงาน กลับตอบสนองต่อความคิดอกุศลอย่างรวดเร็วราวกับมีชีวิต


ผึงงงงงง


ท่อนควยใหญ่โตที่ไม่ได้มีทีท่าจะแข็งตอนนี้กลับขยายตัวพองโตขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยแรงอารมณ์ดิบเถื่อนที่พุ่งพล่านขึ้นมากลางดึกกลางดื่น ความแข็งขึงดันกางเกงสแลคเนื้อหนาจนตุงเปรี๊ยะออกมาอย่างเห็นได้ชัดเจน เส้นเลือดปูดโปนเต้นตุบๆ อยู่ใต้ร่มผ้าจนข้าต้องรีบยกมือขึ้นเสยผมแล้วสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ความเงี่ยนของตัวเอง


“ไอ้แก่บ้าเอ้ย... นี่มึงเป็นเหี้ยอะไรวะเนี่ย...”


ข้าสบถด่าตัวเองเบาๆ ในลำคอด้วยความหงุดหงิด เมื่อก้มมองเป้ากางเกงที่ตุงพองสู้แดดอย่างน่าไม่อาย ยิ่งพยายามห้ามใจไม่ให้คิด ยิ่งนึกถึงใบหน้าหวานๆ และท่าทางออดอ้อมของลูกสะใภ้ ท่อนควยในกางเกงก็ยิ่งแข็งขึงและปวดหนึบขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะระเบิด ข้าได้แต่ยืนกัดฟันกรอด ขยับตัวจัดระเบียบกางเกงให้เข้าที่อย่างยากลำบาก


มึงเนี้ยนะ... กับลูกสะใภ้ก็จะไม่เว้นหรอ


จนกระทั่งดึกคืนนั้น... ท่ามกลางความเงียบสงัดของไร่อ้อยที่ถูกโอบล้อมด้วยความมืดมิด เสียงเคาะประตูห้องข้าดังขึ้นแผ่วเบาตามนัดหมาย ข้าปิดหนังสือในมือลง วางลงบนหัวเตียงแล้วลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูออก เห็นหมอกยืนรออยู่ท่าทางประหม่า สายตาของมันก้มต่ำ แต่ริมฝีปากนั่นเม้มเข้าหากันแน่นอย่างคนที่กำลังตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง


“พ่อจ๊ะ... คือ... ของที่สั่งไปทางเน็ตมันยังมาไม่ถึงเลยครับ”


ข้าถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ พยายามข่มอารมณ์ให้เป็นปกติ


“เออ... ข้าก็คิดไว้อยู่แล้วแหละว่ามันคงไม่มาง่ายๆ มาเถอะ มึงจะได้รีบทำรีบเสร็จ ข้าจะได้ไปนอน”


ข้าบอกเสียงขรึม พยายามทำท่าทางนิ่งเฉยตามประสาพ่อผัวที่วางฟอร์มมาตลอด แต่พอข้าเดินนำเข้าห้องไป หมอกมันก็รีบปิดประตูตามหลังแล้วลงกลอนดัง 'แกร๊ก' ทันที เสียงกลอนล็อคนั่นเหมือนเป็นสัญญาณปลุกสัญชาตญาณดิบที่ข้าพยายามกดทับมาทั้งวันให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เส้นขนทั่วร่างข้ากุกซู่ ข้าพยายามสูดลมหายใจลึกๆ ทำตัวให้ดูเป็นธรรมชาติที่สุดเหมือนเรื่องที่กำลังทำอยู่เป็นแค่การซ่อมเครื่องจักร แต่ใจข้ากลับเต้นโครมครามกระแทกหน้าอกจนแทบจะทะลุออกมา ท่อนควยใต้ผ้าขาวม้าของข้ามันตื่นตัวกระตุกรับทันทีที่เห็นหน้ามัน


พอข้าทิ้งตัวลงนั่งปลายเตียงแล้วปลดปมผ้าขาวม้าออก ท่อนควยของข้าที่แข็งตึงก็ดีดผึงออกมาทำหน้าที่แท่งสำรองได้ดีเหลือเกิน หมอกไม่รอช้าเหมือนคืนก่อนๆ มันคลานเข่าเข้ามาหาบนเตียง สายตาที่จ้องเขม็งอยู่ที่ลำควยของข้าเต็มไปด้วยความหลงใหลและกระหาย มือเรียวขาวละเอียดค่อยๆ เอื้อมมาจับท่อนลำของข้าไว้เต็มกำมือ ผิวสัมผัสนุ่มนิ่มของมันตัดกับความแข็งแกร่งของข้าอย่างชัดเจน


“อูยยย... พ่อจ๊ะ ทำไมคืนนี้มันใหญ่กว่าเดิมอีกล่ะ... ใหญ่จนหมอกกลัวว่าจะรับไม่ไหว” หมอกพึมพำพลางรูดมือขึ้นลงเบาๆ จนข้าหน้ามืดตาลาย


“มันก็เท่าเดิมนั่นแหละ มึงก็... ทำตัวให้ผ่อนคลายเข้าไว้สิ อย่าเกร็ง” ข้าตอบเสียงแหบพร่า พยายามจะดึงสติ


“อย่าไปสนใจขนาดของมัน มึงแค่ต้องทำให้รูของมึงมันไม่ตันก็พอ... เข้าใจไหม?”


หมอกไม่ได้ตอบอะไร นอกจากรอยยิ้มบางๆ ที่ดูไม่น่าไว้วางใจ มันจัดการเทเจลหล่อลื่นลงบนมือแล้วชโลมทาท่อนลำของข้าจนฉ่ำวาวไปหมด ก่อนจะขยับขึ้นมานั่งคร่อมทับบนตักข้า มือข้างหนึ่งยันอกข้าไว้แน่น ส่วนอีกข้างจับหัวควยสีเข้มจ่อเข้าที่รูกายสีชมพูที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่น กดสะโพกลงเบาๆ จนหัวควยข้าแทรกเข้าไปในความนุ่มลื่นของมันเพียงเล็กน้อย มันแกล้งขมิบตอดรัดเบาๆ จนข้าต้องครางในลำคอด้วยความเสียวแทบจะแตกออกมาให้ได้


เฮ้อออออ ข้าจะทนได้นานแค่ไหนวะ


ครบชั่วโมงหลังจากที่หมอกรีบเก็บเสื้อผ้าและลนลานออกจากห้องไปทิ้งให้ข้าอยู่ตามลำพัง ความเงียบที่กลับคืนมาไม่ได้ทำให้ข้าสงบลงเลยแม้แต่นิดเดียว ตรงกันข้าม... ความรู้สึกที่ยังค้างคาอยู่นั้นมันกลับปะทุรุนแรงกว่าเดิม


ข้าทรุดตัวลงนั่งพิงหัวเตียง พลางมองดูสภาพที่ยังหลงเหลือร่องรอยของกามารมณ์ มือหยาบกร้านของข้าเอื้อมไปกอบกุมท่อนควยที่ยังคงแข็งตึงและปวดหนึบ ความเสียดายที่ยังไม่ทันได้ปลดปล่อยมันทำให้ข้าต้องเริ่มลงมือชักมันด้วยตัวเอง


“อื้มมมม... ซี๊ดดดดด”


ข้าหลับตาลงแน่น จินตนาการภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ซ้ำไปซ้ำมา ทั้งท่าทางร่านกระสันของหมอก กลิ่นกายของมัน และสัมผัสของการตอดรัดในรูกายนั้น ข้ารูดรั้งควยของข้าด้วยความเร่งเร้า แรงอารมณ์ที่อัดอั้นมานานถูกเปลี่ยนมาเป็นจังหวะมือที่ถี่กระชั้นจนเสียงลมหายใจข้าดังแข่งกับเสียงหัวใจ


“ซี้ด... หมอก... แม่งเอ้ยยย...”


ข้าครางชื่อมันออกมาในความมืด จินตนาการว่าข้ายังคงกระแทกใส่รูของมันไม่หยุด จนข้าทนความเสียวไม่ไหว ข้ากระแทกมือสองสามทีสุดท้ายก่อนจะปล่อยน้ำกามสีขุ่นให้พุ่งทะลักออกมาเปรอะเปื้อนหน้าท้องและที่นอน แตกออกมาเยอะแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนกับใครคนไหน มันพุ่ง ปรี๊ด ปรี๊ด อยู่เกือบ 10 ครั้ง ข้ากระตุกเกร็งอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนหอบหายใจแผ่วๆ


ด้วยความรู้สึกผิดและสมเพชตัวเอง


กิจวัตรของพวกข้าในช่วงเกือบสัปดาห์นั้นมันก็วนเวียนอยู่อย่างนี้แหละ เช้าข้าออกไปตรากตรำทำงานในไร่อ้อย ตกดึกพอกลางดึกสงัด หมอกก็ย่องมาเคาะประตูเพื่อทำการแยงโม โดยใช้ควยของข้าเป็นเครื่องมือแก้ขัดตามความเคยชินที่เริ่มกลายเป็นเรื่องปกติ


แต่ทว่าหลายคืนเข้า ความรู้สึกข้ามันเริ่มเลยเถิดเกินหน้าที่พ่อผัวไปไกลลิบ ทุกลูกที่ข้าแอ่นเอวส่งให้มันกดสะโพกลงมา ท่อนลำยักษ์ของข้ามันสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวและความลื่นแฉะของน้ำหล่อลื่นที่รูกายมันเริ่มผลิตออกมาเองตามธรรมชาติอย่างไม่รู้ตัว รูสีหวานที่เคยฝืดเคืองในตอนแรก บัดนี้กลับดูนุ่มหยุ่นและพร้อมจะกลืนกินควยของข้าเข้าไปได้ลึกกว่าเก่า


ข้านั่งกัดฟันกรอด ค้ำมือลงกับเตียงแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนขึ้นตามท่อนแขน สายตาจ้องมองใบหน้าหวานของลูกสะใภ้ที่ตอนนี้ไม่ได้ทำหน้าเจ็บปวดเหมือนคืนแรกๆ แต่กลับหลับตาพริ้ม ริมฝีปากบางเผยอครางออกมาเบาๆ ทุกครั้งที่มันขยับบดวนตัวเบาๆ บนลำควยข้า สติสัมปชัญญะของข้ามันเริ่มพร่าเลือนไปทุกขณะ


‘นี่มันไม่ใช่แค่การขยายรูแล้ว... นี่มันคือการเอาชัดๆ’


ข้าคิดในใจพลางสูดปากสั่น รูกายของหมอกมันขมิบตอดควยข้าตุบๆ เหมือนกีจริงที่กำลังหิวโซ กลิ่นหอมจากตัวมันผสมกลิ่นกามารมณ์ที่จางออกมาจากช่องทางรักทำเอาข้าแทบคลั่ง จนบางคืนข้าเผลอสวนเอวตอบกลับไปเบาๆ แต่ก็ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่านั้น



คืนหนึ่ง ที่พระจันทร์เต็มดวง...


บรรยากาศคืนนี้มันดูร้อนแรงกว่าทุกคืน ลมหายใจของหมอกที่เป่ารดต้นคอข้ามันสั่นผิดปกติ แผ่นอกบางแนบชิดติดกับอกกว้าง ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดต้นคอข้ามันสั่นไหวผิดปกติจนสัมผัสได้ถึงความตื่นตระหนกปนความอยากรู้อยากลอง


ความยับยั้งชั่งใจที่ข้าอุตส่าห์สร้างกำแพงกั้นไว้ พังทลายลงในวินาทีที่สะโพกมนของหมอกเริ่มขยับบดเบียดเข้าหาควยของข้า แรงเสียดสีที่กระตุ้นเร้าทำให้ข้าสะท้านเฮือก สติที่มีอยู่ขาดผึ่งลงทันที ข้าตัดสินใจขยับสะโพกกระแทกสวนขึ้นไปเบาๆ เพื่อส่งความอุ่นร้อนให้เข้าไปสัมผัสลึกซึ้งยิ่งขึ้นในรูที่ตอดรัดอยู่


“อ๊ะ... พ่อ... อืออออ... แรงไปแล้ว...”


หมอกครางเสียงหลงออกมาเบาหวิว พยายามกลั้นเสียงครางของตัวเองเอาไว้สุดฤทธิ์เมื่อความเสียวซ่านแล่นพล่านขึ้นมาจับขั้วหัวใจ เสียงลมหายใจหอบกระชั้นของคนบนตักดังคลอเคลียอยู่ข้างหู ยิ่งกระตุ้นให้ข้าหยุดการกระทำไม่ได้


“ซี๊ด... เบาหน่อยสิหมอก... เดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินหรอก...”


ข้าครางต่ำในลำคอด้วยน้ำเสียงแหบพร่า สติเลือนรางไปกับสัมผัสนุ่มที่โอบรัดท่อนควยเผลอตัวขยับสะโพกเด้าสวนขึ้นไปเน้นๆ อีกหลายครั้งอย่างลืมตัว จังหวะการกดสะโพกของหมอกเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงเมื่อข้าเริ่มสวนตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้ รสสัมผัสดิบเถื่อนแต่นุ่มนวลวาบหวามจนข้าแทบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่ ต่างฝ่ายต่างปล่อยให้เสียงครางเล็ดลอดออกมาจากลำคออย่างแผ่วเบาด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งพล่าน ต่างคนต่างแอบหอบหายใจและส่งเสียงครางกระเส่าแข่งกับเสียงลมหายใจที่กระชั้นชิดในความมืด ความเงียบงันของห้องถูกแทนที่ด้วยเสียงเนื้อกระทบกันเบาๆ และเสียงครางต่ำในลำคอที่ฟังดูน่าอายแต่กลับเร้าใจจนหยุดไม่อยู่


ข้าเผลอเด้าสะโพกสวนขึ้นไปรัวๆ ด้วยความมันส์อารมณ์ ลืมสิ้นทุกอย่างว่าคนตรงหน้าคือใคร ลืมแม้กระทั่งศีลธรรมอันดีงามในฐานะพ่อผัว ท่อนควยขยายตัวคับแน่นจนแทบจะระเบิด


แต่ทว่า... ในจังหวะที่ข้ากำลังจะโหมกระหน่ำใส่ร่างบางอย่างลืมตัว หมอกกลับชะงักกึกทันที ร่างบางหยุดการเคลื่อนไหวกลางอากาศ มันใช้มือเรียวทั้งสองข้างจิกเข้าที่หัวไหล่ของข้าไว้แน่น แรงบีบที่หนักหน่วงจนเล็บจิกเนื้อทำให้ข้าสะดุ้งและชะงักค้างคาตัวมันไว้อย่างนั้น


ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงหอบหายใจโยนตัวและเสียงหัวใจที่เต้นโครมคราม


“พ่อจ๊ะ... มันจะดีหรือจ๊ะ... นี่เรา... เราคือ...”


หมอกถามเสียงสั่นเครือ แววตาดำขลับมีความหวาดหวั่นและตื่นกลัวฉายชัดขึ้นมาท่ามกลางแสงจันทร์ ความละอายใจและสติที่เพิ่งกลับเข้าร่างเริ่มเข้าครอบงำ จนทำให้ร่างบางสั่นเทิ้มไปทั้งตัว


ข้าหยุดกึกสนิท ความรู้สึกผิดชั่ววูบพุ่งเข้ามาแทรกกลางอารมณ์เงี่ยนที่กำลังพลุ่งพล่าน ข้ามองดวงตาที่เอ่อคลอไปด้วยน้ำใสๆ ของลูกสะใภ้ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยความอัดอั้นตันใจ แล้วหยุดค้างแช่ท่อนควยที่ยังแข็งขึงไว้ตามเดิม


“เออ... ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่ะ... พอเถอะ”


ข้าพูดตัดบทด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและติดจะหงุดหงิดตัวเอง พอตั้งสติได้และครบชั่วโมงที่อารมณ์เริ่มสงบลง ข้าก็ค่อยๆ ถอนท่อนควยใหญ่ออกจากตัวของหมอกอย่างยากลำบาก ก่อนจะรีบคว้าผ้าขาวม้าข้างกายขึ้นมาปกปิดความอัปยศและท่อนควยที่ยังคงแข็งค้างไม่ยอมสงบลงง่ายๆ


หมอกก้มหน้าลงต่ำจนชิดอก รีบขยับตัวลงจากตักของข้าอย่างลนลาน แล้วเร่งรีบสาวเท้าวิ่งออกจากห้อง ข้าก็ได้แต่นั่งหอบหายใจโยนตัว ทิ้งร่างทับลงบนเตียงไม้ ปล่อยให้ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องนอนที่ยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวกามและความรู้สึกผิดบาปที่กัดกินหัวใจของข้าจนแทบคลั่งตายให้ได้ในคืนนี้


เกือบไปแล้ว... ข้าเกือบทำผิดกับลูกชายตัวเองไปแล้ว


จนกระทั่งเช้าวันต่อมา... ข้ากำลังยืนสั่งงานและตรวจความเรียบร้อยอยู่กับบรรดาลูกน้องที่ลานกว้างหน้าบ้านพักตามปกติ แสงแดดยามสายเริ่มสาดส่องลงมา ทันใดนั้น สายตาก็เหลือบไปเห็นรถส่งพัสดุเอกชนวิ่งเข้ามาจอดเทียบท่าหน้าบ้านพอดี


พนักงานลงมาพร้อมกับยื่นกล่องพัสดุด้านในบรรจุสิ่งของบางอย่างส่งให้หมอก ที่เดินออกมารับพอดี ข้ามองเห็นกล่องพัสดุกล่องนั้นแวบเดียวก็รู้ทันทีว่ามันคืออะไร... ของที่ลูกสะใภ้สั่งทางเน็ต อุปกรณ์ทางการแพทย์ที่หาซื้อตามร้านขายยาทั่วไปไม่ได้ คงจะมาส่งถึงมือเสียที


ในวินาทีนั้น ข้านี่ถึงกับถอนหายใจออกมาดังเฮือกใหญ่ ความรู้สึกตอนนั้นมันมีความรู้สึกแปลกประหลาดตีรวนกันอยู่ในอก ทั้งรู้สึกโล่งใจที่ภาระเรื่องนี้จะจบสิ้นลงเสียที พรุ่งนี้รอมะรืนนี้ทุกอย่างคงกลับเข้าสู่กรอบและทำนองคลองธรรม แต่ในอีกมุมลึกๆ ที่ซ่อนอยู่ข้างใน ข้ากลับรู้สึกใจหายแปลกๆ อย่างบอกไม่ถูก... ความคิดที่ว่าคืนนี้ข้าจะไม่ได้เห็นหมอกเดินมาเคาะประตูห้องเพื่อขอให้ข้าใช้ท่อนเอ็นช่วยชีวิตมันอีกต่อไป มันทำให้ใจมันหวิวๆ พิกล


ข้ามองดูหมอกหิ้วกล่องพัสดุกล่องนั้นเดินเข้าห้องตัวเองไปด้วยรอยยิ้มจางๆ


เมื่อเห็นว่าหมดธุระแล้ว ข้าก็เลยตัดใจเดินเข้าป่าอ้อยไปเงียบๆ คนเดียว ปล่อยให้ความเงี่ยนที่มันสะสมมาหลายคืนค่อยๆ จางหายไปกับสายลมเย็นๆ กลางไร่ หวังว่างานหนักและเหงื่อไคลจะช่วยดึงสติให้กลับมาเป็นพ่อผัวผู้ทรงเกียรติได้เสียที


แต่ทว่า... พอตกดึก คืนนั้น ข้ากลับนอนพลิกไปพลิกมาแทบจะไม่หลับทั้งคืน ความคิดวนเวียนอยู่แต่เรื่องเดิมๆ พยายามข่มตาหลับเท่าไหร่ก็ทำไม่ได้ ปล่อยให้ความอึดอัดมันกัดกินใจจนกระสับกระส่าย


แล้วทันใดนั้นเอง... เสียง ก๊อก... ก๊อก... ที่หน้าประตูก็ดังขึ้นมาแผ่วเบาในยามดึก


หัวใจของข้าลิงโลดกระโจนขึ้นมาจุกที่คอหอยทันที จนข้ายังตกใจตัวเองที่แสดงอาการโหยหาขนาดนี้ ข้ารีบดีดตัวลุกจากเตียงแล้วสาวเท้าเดินไปเปิดประตูอย่างไว และภาพที่เห็นตรงหน้า ก็คือหมอกยืนก้มหน้าก้มตาหลบสายตา ในมือเรียวถือกล่องพลาสติกใส่แท่งโมจำลองที่เพิ่งมาส่งเมื่อกลางวันไว้แน่น


“พ่อจ๊ะ... คือ... หมอกลองแกะกล่องดูแล้ว...” เสียงหวานเอ่ยขึ้นตะกุกตะกัก แววตาหลบวับด้วยความเขินอาย


“แต่มัน... ทั้งเย็นชืดแล้วก็แข็งทื่อเกินไป ไม่เหมือนของที่กรุงเทพฯ... เอ่อ พ่อ... ช่วยหมอกเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหมจ๊ะ”


ข้าได้ยินคำว่า ‘ครั้งสุดท้าย’ จากปากของลูกสะใภ้ หัวใจข้ามันหายวาบตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม รู้สึกโหวงในอกอย่างบอกไม่ถูก แต่ทว่า... ความเงี่ยนง่านที่อัดอั้นสะสมมาหลายวัน มันกลับทำหน้าที่สั่งการเร็วกว่าสมองส่วนที่ดี ข้าเผลอพยักหน้ารับคำออกไปอย่างไร้การลังเล


“เออ... มาสิ ครั้งสุดท้ายก็ครั้งสุดท้าย”

.
.
.
.
.
โปรดติดตามตอนต่อไป



อ่านจบแล้วฝากให้คะแนน พลังน้ำใจ ด้วยหน่อยนะครับ

คนละเล็กคนละน้อย เป็นกำลังใจให้นักเขียนมีแรงในการเขียนนิยายตอนต่อไปครับ

อยากอ่านตอนอื่น/เรื่องอื่นเพิ่มเติม จิ้ม --> สารบัญงานเขียน ของ DJpark




มันอีกนิดเดียว จะได้อยู่แล้วเชียว
ตอนหน้า เตรียมเสียน้ำได้เลยครับ


ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณต้อง เข้าสู่ระบบ เพื่อดาวน์โหลดไฟล์นี้ หากยังไม่มีบัญชี กรุณา สมัครเข้าเรียน

×

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1พลังน้ำใจ +10 ย่อ เหตุผล
Takeshi56 + 10 ขอบคุณครับ

ดูบันทึกคะแนน

อยากอ่านตอนอื่น/เรื่องอื่นเพิ่มเติม จิ้ม --> สารบัญงานเขียน ของ DJpark

นิสิตสัมพันธ์

โสดบ้าง ถ้าเจอคนถูกใจ

กระทู้
160
ตอบกลับ
620
พลังน้ำใจ
23280
Zenny
240375
ออนไลน์
3483 ชั่วโมง

สมาชิกจีโฟกาย 100%สมาชิกระดับแพลตตินั่มสมาชิกระดับทับทิมสมาชิกระดับไพลินสมาชิกระดับมรกต

 เจ้าของ| โพสต์ 2026-9-23 23:01:15 | ดูโพสต์ทั้งหมด
อยากอ่านตอนอื่น/เรื่องอื่นเพิ่มเติม จิ้ม --> สารบัญงานเขียน ของ DJpark

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
19
ตอบกลับ
219
พลังน้ำใจ
17069
Zenny
5882
ออนไลน์
1632 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 10:51:03 | ดูโพสต์ทั้งหมด
จัดเต็มแล้วสิเนี่ย

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
14
พลังน้ำใจ
12130
Zenny
4124
ออนไลน์
1030 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 10:53:26 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต่ออีกคับอยากอ่านต่อ

ประธานนักศึกษา

กระทู้
2
ตอบกลับ
7239
พลังน้ำใจ
65728
Zenny
35662
ออนไลน์
5022 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 11:11:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณมากๆครับ
นิสิตภาคบัณฑิต (M.D.A)
Money Donate Approved
กระทู้
0
ตอบกลับ
67
พลังน้ำใจ
14666
Zenny
12568
ออนไลน์
3615 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 11:16:59 | ดูโพสต์ทั้งหมด

พี่ว้ากตัวร้าย

กระทู้
0
ตอบกลับ
12
พลังน้ำใจ
425
Zenny
109
ออนไลน์
19 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 11:23:39 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ประธานนักศึกษา

กระทู้
70
ตอบกลับ
7319
พลังน้ำใจ
64139
Zenny
48489
ออนไลน์
16594 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 11:25:09 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
35
พลังน้ำใจ
21521
Zenny
555
ออนไลน์
3113 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 11:25:26 | ดูโพสต์ทั้งหมด
อยากอ่านต่อ

มาเฟียนักศึกษา

กระทู้
7
ตอบกลับ
814
พลังน้ำใจ
5487
Zenny
76
ออนไลน์
2225 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 11:34:04 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ตามๆๆๆ

มาเฟียนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
29
พลังน้ำใจ
3095
Zenny
1045
ออนไลน์
366 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 11:36:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เริ่ด

ประธานนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
7413
พลังน้ำใจ
63532
Zenny
30893
ออนไลน์
12621 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 11:45:18 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ

มาเฟียนักศึกษา

กระทู้
1
ตอบกลับ
98
พลังน้ำใจ
9598
Zenny
376
ออนไลน์
910 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 11:53:43 | ดูโพสต์ทั้งหมด

มาเฟียนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
7
พลังน้ำใจ
9730
Zenny
1340
ออนไลน์
623 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 11:55:52 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ลุ้นมากๆเลย

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
13
ตอบกลับ
4063
พลังน้ำใจ
46163
Zenny
1330
ออนไลน์
20093 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 11:57:59 | ดูโพสต์ทั้งหมด
มามา แช่สักสามชั่วโมง

นายกสโมสร

กระทู้
0
ตอบกลับ
65371
พลังน้ำใจ
333986
Zenny
120291
ออนไลน์
27878 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 12:01:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สนุกมากครับ

มาเฟียนักศึกษา

กระทู้
0
ตอบกลับ
4
พลังน้ำใจ
8135
Zenny
211
ออนไลน์
702 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 12:08:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ

นายกสโมสร

กระทู้
0
ตอบกลับ
23420
พลังน้ำใจ
117468
Zenny
26
ออนไลน์
5885 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 12:13:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณมากครับ

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
20
พลังน้ำใจ
24815
Zenny
4999
ออนไลน์
1882 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 12:23:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณคับ

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
24
พลังน้ำใจ
19205
Zenny
1716
ออนไลน์
1905 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 12:38:13 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นิสิตสัมพันธ์

กระทู้
0
ตอบกลับ
1830
พลังน้ำใจ
15323
Zenny
4311
ออนไลน์
2082 ชั่วโมง
โพสต์ 2026-9-23 12:46:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณมากครับ อ่านแล้วสนุกมากๆทั้งเสียว จนต้อง ควักควยออกมาชักว่าว เงี่ยนสุดๆครับ
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เข้าสู่ระบบ | สมัครเข้าเรียน

รายละเอียดเครดิต

A Touch of Friendship: สังคมจะน่าอยู่ เมื่อมีผู้ให้แบ่งปัน ฝากไวเป็นข้อคิดด้วยนะคะชาวจีโฟกายทุกท่าน
!!!!!โปรดหยุด!!!!! : พฤติกรรมการโพสมั่วๆ / โพสแต่อีโมโดยไม่มีข้อความประกอบการโพส / โพสลากอักษรยาว เช่น ครับบบบบบบบบ, ชอบบบบบบบบ, thxxxxxxxx, และอื่นๆที่ดูแล้วน่ารำคาญสายตา เพราะถ้าท่านไม่หยุดทีมงานจะหยุดท่านเอง
ขอความร่วมมือสมาชิกทุกท่านโปรดโพสตอบอย่างอื่นนอกเหนือจากคำว่า ขอบคุณ, thanks, thank you, หรืออื่นๆที่สื่อความหมายว่าขอบคุณเพียงอย่างเดียวด้วยนะคะ เพื่อสื่อถึงความจริงใจในการโพสตอบกระทู้ และไม่ดูเป็นโพสขยะ
กระทู้ไหนที่ไม่ใช่กระทู้ในลักษณะที่ต้องโพสตอบโดยใช้คำว่าขอบคุณ เช่นกระทู้โพล, กระทู้ถามความเห็น, หรืออื่นๆที่ทีมงานอ่านแล้วเข้าข่ายว่า โพสขอบคุณไร้สาระ ทีมงานขอดำเนินการตัดคะแนน และ/หรือให้ใบเตือนสมาชิกที่โพสขอบคุณทันทีที่เจอนะคะ

รูปแบบข้อความล้วน|โทรศัพท์มือถือ|ติดต่อลงโฆษณา|จีโฟกายดอทคอม

ข้อความที่ท่านได้อ่านในเว็บจีโฟกายดอทคอมนี้ เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ หากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ขัดต่อกฎหมาย และศิลธรรม ไม่เหมาะสมที่จะเผยแพร่ ท่านสามารถแจ้งลบข้อความได้ที่ Link “แจ้งลบโพสนี้” ที่มีอยู่ใต้ข้อความทุกข้อความ หรือ ลืมพาสเวิดล๊อกอิน/ลืมชื่อที่ใช้สมัคร หรือข้อสงสัยใดๆแจ้งมาที่ G4GuysTeam[at]yahoo.com ขอขอบพระคุณที่ให้ความร่วมมือ

กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง หากจะทำการคัดลอก/เผยแพร่ ต้องได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูลก่อนนะคะ หรือลงที่มาไว้ด้วยค่ะ

©ขอสงวนสิทธิ์คอนเซ็ปต์,คำอธิบาย,หัวข้อ/หมวดหมู่เว็บ ห้ามลอกเลียนแบบ คิดเอาเองนะคะอย่าเอาแต่ลอก

GMT+7, 2026-11-16 12:23 , Processed in 0.223017 second(s), 32 queries .

Powered by Discuz! X3.5, Rev.8

© 2001-2026 Discuz! Team.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้